Home

Μια νέα αρχιτεκτονική επιτήρησης και ελέγχων αναδύεται στα σύνορα της Ευρώπης

1 Comment

P024567000501-573175.prop_1200x720.1f73edfd73

Εικόνα από το επιχειρησιακό κέντρο του EUROSUR στα κεντρικά της FRONTEX στην Βαρσοβία (c:Frontex)

Του Αποστόλη Φωτιάδη

Στις 16 Δεκεμβρίου 2013 η Επίτροπος Σεσίλια Μάλμστρομ και ο Τούρκος Yπουργός Eξωτερικών Αχμέντ Νταβούτογλου υπέγραψαν πρωτόκολλο επανεισδοχής σύμφωνα με το οποίο όσοι εισέρχονται παράτυπα σε ευρωπαϊκό έδαφος από την Τουρκία θα επιστρέφονται. Το αντάλλαγμα για την Τουρκία είναι η χαλάρωση των όρων που ισχύουν για την έκδοση βίζας Σένγκεν με προοπτική την οριστική απαλοιφή τους τα επόμενα τρεισήμισι χρόνια.

Με την επίτευξη αυτής της συμφωνίας η Ευρωπαϊκή ηγεσία εγκαινιάζει μια νέα φάση στην εξέλιξη της πολιτικής της για την ασφάλεια των συνόρων με την οποία ουσιαστικά θα αποπειραθεί την μετατόπιση της ευθύνης διαχείρισης των πληθυσμιακών ροών έξω από τα νότια σύνορα της. Αυτό υπέδειξε η Επίτροπος και σε συνέντευξη τύπου κατά τη διάρκεια της τελευταίας επίσκεψής της στην Αθήνα. More

Μετανάστευση και ευρωπαικά κονδύλια

Leave a comment

to-syndromo-toy-ueath

Το ελληνικό κράτος επιμένει να αντιμετωπίζει τη μετανάστευση με δαιμονοποίηση, αστυνομική καταστολή και ρατσιστική βία, μολονότι η χρηματοδότησή του από την Ε.Ε. με στόχο να συγκροτήσει σοβαρή μεταναστευτική πολιτική ανέρχεται σε 374 εκατομμύρια ευρώ, από το 2007. Εκ των οποίων τα 162 εκατομμύρια δεν ξέρουμε καν πού βρίσκονται…

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει ένα τμήμα που ονομάζεται Home Affairs και ασχολείται με θέματα ασφάλειας και συνόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δηλαδή με τη μετανάστευση, την παροχή ασύλου, την εμπορία ανθρώπων, την εσωτερική ασφάλεια κ.ο.κ. Αυτό το τμήμα έχει προγράμματα χρηματοδότησης όλων των χωρών-μελών της Ε.Ε., που αποδίδονται μέσω συγκεκριμένων θεματικών ταμείων. Τα τέσσερα αυτά θεματικά ταμεία είναι: Το Ταμείο Προσφύγων, που χρηματοδοτεί έξοδα χωρών σχετικά με τη διαχείριση των μεταναστευτικών ροών, το Ταμείο Ένταξης, που παρέχει κεφάλαια για την ομαλή ένταξη προσφύγων που τους έχει χορηγηθεί άσυλο ή υπηκοότητα στις χώρες που κατέφυγαν, το Ταμείο Επιστροφής, που χορηγεί προγράμματα επαναπατρισμού μεταναστών, και το Ταμείο Εξωτερικών Συνόρων που χρηματοδοτεί έργα και δράσεις φύλαξης των εξωτερικών συνόρων των χωρών-μελών και κατ’ επέκταση της ίδιας της Ένωσης. More

Νέα Ομιλία

Leave a comment

web130813

Ξεκινάμε απ’ τα βασικά: η Αμυγδαλέζα δεν είναι «κέντρο κλειστής φιλοξενίας», μεταναστών, δεν είναι σταθμός συγκέντρωσης, δεν είναι κέντρο προσωρινής κράτησης, είναι το ελληνικό Γκουαντάναμο. Οι άνθρωποι που μένουν εκεί (από φήμες μόνο υπολογίζονται ανάμεσα σε 1.380 και 1.600, αφού το ελληνικό κράτος αρνείται να δώσει το παραμικρό στοιχείο, προφανώς για να είναι ευκολότερη η “εξαφάνιση” τους αν χρειαστεί), στοιβαγμένοι σε κοντέινερ κάτω από τον καυτό ήλιο του Αυγούστου τόλμησαν να άναψαν κλιματιστικό για να δροσιστούν. Οι ανθρωποφύλακες τους έκοψαν τελείως το ρεύμα για τρεις μέρες. Οι άνθρωποι εξεγέρθηκαν ρισκάροντας τη ζωή και την υγεία τους, αφού στο κολαστήριο που τους πέταξαν δεν είχαν πλέον τίποτα να χάσουν. Είχαν προηγηθεί ξυλοδαρμοί, βασανιστήρια, εν ψυχρώ δολοφονίες. Πολλοί παρατηρούν ότι η γλώσσα που χρησιμοποιούν τα τελευταία χρόνια τα στελέχη της κυβέρνησης, ψεύτικη, αφαιρετική, κατακρεουργημένη από κάθε ίχνος ηθικής υπόστασης και εμπειρικών δεδομένων, θυμίζει τη Νέα Ομιλία του Όργουελ. Εμένα περισσότερο μου θυμίζει τη γλώσσα του ιδεολογικού τους προγόνου Γιόζεφ Γκαίμπελς και των υφισταμένων του.

Μερικά χρόνια πριν ο Τζωρτζ Όργουελ επινοήσει τη Νέα Ομιλία στο 1984, οι δήμιοι των στρατοπέδων συγκέντρωσης στη Γερμανία και την Πολωνία χρησιμοποιούσαν ήδη μια άτυπη διοικητική γλώσσα που έμοιαζε πολύ με τη Νέα Ομιλία, και ήταν απαλλαγμένη από ηθικά νοήματα. Ο Michel Borwicz στο βιβλίο του Γραφτά των Μελλοθανάτων από τη Ναζιστική Κατοχή 1939-1945 (Εκδόσεις Μπουκουμάνη, Αθήνα, 1997) μελετάει την τεχνητή διάλεκτο που χρησιμοποιούσαν οι Ες-Ες με σκοπό να ξεγελάσουν τα θύματα τους, που ήταν παράλληλα κι ένα λεξιλόγιο διοικητικό, απαλλαγμένο από συναισθηματικό περιεχόμενο, ώστε να μπορούν να κάνουν τη «δουλειά» τους χωρίς ενοχές. Με τον τρόπο αυτό, οι δολοφόνοι έχαναν την ηθική τους φυσιογνωμία, οι δολοφονημένοι το ανθρώπινο πρόσωπο τους, και τα βασανιστήρια τη συγκινησιακή τους όψη. More

Φάκελος “Κλειστή φιλοξενία”. Αεροστεγώς

Leave a comment

amygdaleza

Του Χρήστου Δεμέτη

Να βάλουμε λίγο κάποια πράγματα στη θέση τους. Απόδραση από “κέντρο φιλοξενίας”, δεν νοείται. Μόνο από κέντρο κράτησης. Ή μάλλον, αν όντως μιλάμε για “απόδραση”, τότε μιλάμε πράγματι και για κέντρο κράτησης και όχι φιλοξενίας. Απλή λογική.

Το μεταναστευτικό στην Ελλάδα είναι η πιο “καυτή πατάτα” των τελευταίων είκοσι (αν όχι παραπάνω) χρόνων. Το να σκεφτεί κανείς ότι κέντρα σαν την Αμυγδαλέζα μπορούν να δώσουν τη λύση στον επαναπατρισμό πολιτικών προσφύγων, αιτούντων ασύλου και παράνομων μεταναστών που κάποιοι τους έφεραν στην Ελλάδα τάζοντας τους μια Γη της επαγγελίας, είναι τουλάχιστον αστείο.

Οι μετανάστες εξεγέρθηκαν όταν έμαθαν πως ο χρόνος κράτησής τους θα παραταθεί στους 18 μήνες, από 12 που ήταν μέχρι σήμερα.

Εξεγέρθηκαν επίσης γιατί κάποιοι φρόντισαν να τους αφήσουν χωρίς κλιματισμό εν μέσω καύσωνα σε κοντέινερς – φούρνους μικροκυμάτων. Ναι σωστά, αν ήταν Έλληνες θα είχαν κάθε δικαίωμα να εξεγερθούν για τα παραπάνω δύο. Αλλά είναι μετανάστες. “Λαθρομετανάστες” όπως εμμένουν να τους αποκαλούν κάποιοι. Λαθραίοι άνθρωποι δεν υπάρχουν. Ας υπενθυμίσουμε και πάλι, τα αυτονόητα. More

Στα στρατόπεδα συγκέντρωσης του ξένιου Δία

Leave a comment

diasΣτις 5 Αυγούστου 2013 το διοικητικό συμβούλιο της Ελληνικής Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση:

Ένας χρόνος Ξένιος Ζεύς: το απόλυτο αρνητικό άθροισμα

Πέρσι, αρχές Αυγούστου, σε ένα καλοκαίρι με πολύ λιγότερες ειδήσεις από το φετινό, το μεγάλο νέο ήταν αυτή η επιχείρηση σύλληψης και κράτησης παράνομα διαμενόντων αλλοδαπών υπό μια υποδειγματική επωνυμία μαύρου χιούμορ και σαρκασμού (πιθανώς πολιτικής ευρηματικότητας, κατά τους εμπνευστές της).

Τα αποτελέσματα του πρώτου έτους του Ξένιου Διός είναι ότι σε σύνολο περισσοτέρων των ογδόντα χιλιάδων προσαγωγών κρατούνται τέσσερις χιλιάδες αλλοδαποί ήδη για ένα χρόνο στα νέα κέντρα κράτησης της ελληνικής επικράτειας και κανείς δεν ξέρει για πόσο ακόμη. More

«Γιατί ρε κοιτάτε έξω από το παράθυρο;»

Leave a comment

Φωτό: Νικόλας Γεωργίου

Φωτό: Νικόλας Γεωργίου

Σχόλιο N.K.: To κείμενο γράφτηκε στις 17 Απριλίου και είναι ενδεικτικό της κατάστασης , των αιτίων και των αφορμών που οδήγησαν και συνεχίζουν να οδηγούν στις εξεγέρσεις στα κέντρα κράτησης μεταναστών πανελλαδικά κι όχι μόνο στην Αμυγδαλέζα ( πριν λίγο καιρό είχαμε παρόμοια περιστατικά και στην Κόρινθο ). Κι όμως, αυτοί οι κάφροι που κυβερνούν σκέφτονται να αναβιώσουν τη Γυάρο και τη Μακρόνησο, σε πρώτη φάση για μετανάστες….

Του csyllas

Κάποιες διαπραγματεύσεις με «απαραίτητα» χαμόγελα για να πάνε όλα καλά. Να προσέξουμε κάπως, μη χαλάσει το «πρότυπο» κέντρο της Αμυγδαλέζας. Περίεργο μα αποδεδειγμένο πράγμα· η ευγένεια περισσεύει όταν θες να στρογγυλέψεις πράγματα, να πεις τα μισά, να κρύψεις.

«Ήρθανε οι άπλυτοι λοιπόν ε;», ψιθυρίζει ένας αστυνομικός προσερχόμενος στη σχολή αξιωματικών της ΕΛ.ΑΣ. (εκεί μέσα βρίσκεται το στρατόπεδο κράτησης) – κοιτάζει και γελάει ειρωνικά προς την πλευρά των συγκεντρωμένων με το πανό «να κλείσουν τώρα τα στρατόπεδα συγκέντρωσης»· δε το συμμερίζεται, προχωράει στη δουλειά του.

Πλησιάζοντας στα «κοντέηνερς των ανθρώπινων ψυχών» όπως γράφεται, ξαναγράφεται και έχει καταντήσει λογοτεχνία, οποιαδήποτε εικόνα ή συνειρμός μένει στην άκρη. Μόνο μια περίεργη αίσθηση οικειότητας. «Είμαι ελεύθερος και άνθρωπος μόνο στο βαθμό που αναγνωρίζω την ελευθερία και την ανθρώπινη υπόσταση αυτών που βρίσκονται γύρω μου», έγραφε ο Μ. Μπακούνιν στο «Θεός και Κράτος». Εδώ λοιπόν δε βλέπεις ούτε ελευθερία ούτε ανθρωπιά. Οι κρατούμενοι μαζεύονται να σου τα πουν μεμιάς όλα, να προλάβουν να μοιραστούν λίγη από την δική σου «ελευθερία». More

Πόσοι μετανάστες χωράνε σ’ αυτή τη χώρα;

Leave a comment

metanastes-from-indymedia

Ένα είναι το ερώτημα που ταλανίζει εδώ και χρόνια την ψυχή τoυ ενδόξου έθνους. Το βασανιστικό αυτό ερώτημα οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στο γνωστό συμπέρασμα :θα ψηφίσω χρυσή αβγή για να ξεβρομίσει ο τόπος, άσχετα αν στην άνω βλαχοραχούλα δεν κυκλοφορεί ούτε δείγμα μετανάστη. Αλλά είπαμε,στην εποχή του ευτελισμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας ,η ενασχόληση με οτιδήποτε ξενίζει τα αλάνθαστα αισθητήρια του έθνους, είναι η νέα καθημερινότητα στα αγιασμένα επαρχιακά καφενεία και τις σικάτες καφετέριες του αστικού χαχανισμού. Δεν είναι φυσικά η τεθωράκιση της όποιας δημοκρατίας για χάρη της σωτηρίας της οικονομίας. More

Γκασταρμπάιτερ με πτυχίο

1 Comment

skiaΤου Πέτρου Κατσάκου

“Όλο και περισσότεροι θέλουν να πάνε στον γερμανικό παράδεισο” είναι ο τίτλος που επέλεξε η εφημερίδα Tagesspiegel για να υποδεχτεί τους εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες που συρρέουν στη Γερμανία. Το νέο μεταναστευτικό κύμα, κυρίως από τις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου, το οποίο μπορεί να συγκριθεί μόνο με τα χρόνια που ακολούθησαν την πτώση του Τείχους του Βερολίνου και την ενοποίηση της χώρας, το 1990, είναι ένα ακόμη “παράγωγο” της οικονομικής κρίσης που γνωρίζει η Γηραιά Ήπειρος. Σύσσωμος ο ευρωπαϊκός Τύπος ανέδειξε, την εβδομάδα που πέρασε, τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα η Γερμανική Στατιστική Υπηρεσία και σύμφωνα με τα οποία εισήλθαν το 2012 στη χώρα 966.000 Ευρωπαίοι. More

Ανθρωποι που δεν υπάρχουν

1 Comment

254588-EV_17032009_KOROBESHS_lowΤου Περικλή Κοροβέση

Ας ξεκινήσουμε από μια δυσάρεστη διαπίστωση. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που θεωρούν ότι στην Ελλάδα έχουμε πάρα πολλούς μετανάστες. Και όντως, στις πιο υποβαθμισμένες γειτονιές της Αθήνας και των άλλων μεγάλων αστικών κέντρων της Ελλάδας, τους βλέπουμε στοιβαγμένους στις πλατείες, να μιλούν ακατανόητες γλώσσες και να ανήκουν σε όλες τις φυλές του Ισραήλ. Οι περίοικοι δυσανασχετούν και θέλουν να φύγει αυτό το κακό από τη γειτονιά τους. Και η διορατικότητά τους φτάνει μέχρι τη μύτη τους. Θέλουν να φύγουν από την περιοχή τους. Και παίρνουν τον νόμο στα χέρια τους. Και βιαιοπραγούν εναντίον ανθρώπων που δεν γνωρίζουν και που δεν τους έβλαψαν σε τίποτα. Οταν τα καταφέρουν και τους διώξουν και το πρόβλημα μετατεθεί στη διπλανή γειτονιά, τότε πιστεύουν πως το έλυσαν. More

New Yorker: Το «Δουβλίνο ΙΙ» ευθύνεται για τους μετανάστες στην Ελλάδα

1 Comment

Το αμερικανικό περιοδικό New Yorker ρίχνει ευθύνες στην πολιτική της Ευρωπαικής Ενωσης και στη συμφωνία «Δουβλίνο II» που προβλέπει να ασφαλίζονται τα σύνορα των χωρών του Βορρά από τα κύματα των μεταναστών αφήνοντας τις χώρες του Νότου και κυρίως την Ελλάδα να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα.

Με τίτλο «Η άλλη ελληνική κρίση», το άρθρο αναφέρει ότι ο συνωστισμός μεταναστών στην Ελλάδα «οφείλεται σε έναν σχεδιασμό της ΕΕ, που φαίνεται ότι είναι όσο λανθασμένος είναι και ο σχεδιασμός του ευρώ. Εχει τίτλο «Δουβλίνο 2″ και υπεγράφη εν μέσω της οικονομικής More

Άστεγοι Έλληνες στους δρόμους της Στοκχόλμης

2 Comments

Το… σουηδικό όνειρο αποδεικνύεται εφιάλτης για πολλούς συμπατριώτες μας

Αν κάποιος σκεφτόταν να χρησιμοποιήσει τη φράση «Από δήμαρχος-κλητήρας», τότε αυτή ίσως να ταίριαζε ιδανικά στους 1.200 Έλληνες μετανάστες, που αναμένεται μέχρι το τέλος του 2012 να αναζητήσουν την τύχη τους στις 500 ελληνικές επιχειρήσεις καθαριότητας της Στοκχόλμης και άλλων πόλεων της σουηδικής επικράτειας.
Κι αυτό, γιατί, αν κάποιοι σκέφτηκαν να φύγουν από την… πληγωμένη Ελλάδα αναζητώντας το όνειρο στον… σκανδιναβικό παράδεισο, μάλλον θα συναντήσουν μια δυσάρεστη έκπληξη πηγαίνοντας εκεί.

Πολλοί συμπατριώτες μας, πτυχιούχοι ανωτάτων σχολών, αλλά και απλοί εργάτες, έχουν την ευκαιρία ισάξιας αντιμετώπισης λίγο διαφορετικής από εκείνην, που ίσως φαντάζονταν… More

Ζευγάρι Ελλήνων πουλά τα πάντα για να μεταναστεύσει

1 Comment

Ο τίτλος του άρθρου θα μπορούσε και να είναι, “Πωλείται όπως είναι επιπλωμένο”. Ένα ζευγάρι Ελλήνων αποφάσισε να μεταναστεύσει στο εξωτερικό, μετά από αγωνιώδεις προσπάθειες για εύρεση εργασίας στην Ελλάδα, που δεν είχαν ευτυχή έκβαση μέχρι σήμερα.

Οι δύο νέοι έφτιαξαν μια ιστοσελίδα – blog με τον τίτλο “Help Us Leave” (Βοηθήστε μας να φύγουμε), που από μόνος του τα λέει όλα.

Μέσα από την ιστοσελίδα τους πουλάνε όλα όσα τους ανήκουν για να μπορέσουν να μαζέψουν χρήματα και να κάνουν μια νέα αρχή εκτός Ελλάδας. Από τις ηλεκτρικές τους συσκευές και το αιρ κοντίσιον, μέχρι τους πίνακες που αγόρασαν στα ταξίδια τους και τα έπιπλα της βεράντας.

Ολόκληρο το κείμενο τους: More

…Η πόλις θα σε ακολουθεί…

1 Comment

 

Η μεγάλη φυγή των νέων… στη Γερμανία

Το δισάκι τους στον ώμο… και στη Γερμανία κατευθύνονται όλο και περισσότεροι Έλληνες…

Μέσα σε ένα χρόνο οι Έλληνες που αναζήτησαν δουλειά στη Γερμανία αυξήθηκαν κατά 10%, σύμφωνα με στοιχεία του Ομοσπονδιακού Πρακτορείου Εργασίας της Γερμανίας, που δείχνουν ότι η ανεργία και η οικονομική κρίση ωθούν τους νέους της χώρας μας, όπως και τους λοιπούς Νοτιοευρωπαίους, στη μετανάστευση.

Όπως σημειώνουν Τα Νεα, στα τέλη Μαϊου 2012 εργάζονταν στη Γερμανία 117.744 Έλληνες έναντι 107.245 το περασμένο έτος.

Τα σκήπτρα, βέβαια, στη μετανάστευση προς τη Γερμανία κρατούν οι Ισπανοί και ακολουθούν οι Έλληνες, οι Ιταλοί και οι Πορτογάλοι. Έτσι, οι εργαζόμενοι από το Νότο στη Γερμανία αγγίζουν πλέον το μισό εκατομμύριο. More

ΟΙ ΠΥΛΕΣ ΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ

Leave a comment

Εξαιρετικό κείμενο που θα δημοσιευτεί στο 18ο φύλλο της εφημερίδας δρόμου Άπατρις

Το editorial του φύλλου 12 της «Άπατρις» ξεκινούσε με τη φράση «οι αυταπάτες είναι φρούτα που ευδοκιμούν σε συνειδήσεις καθυστερημένες».Ένα χρόνο μετά, οι διεργασίες που λόγω «κρίσης»1 φαίνεται να λαμβάνουν χώρα μέσα στις συνειδήσεις μεγάλου μέρους της ελλαδικής κοινωνίας, δυστυχώς μας υποχρεώνουν να ασχοληθούμε επειγόντως με την περαιτέρω επεξήγηση της διαπίστωσης αυτής.Αυτό για δύο λόγους: πρώτον, γιατί οι «αυταπάτες» αυτές τείνουν πια επικίνδυνα να μετουσιώνονται σε τάσεις εκφασισμού της κοινωνίας. 2. Δεύτερον, γιατί οι εν λόγω συνειδήσεις είναι ένας βασικός λόγος γι’ αυτή την άκρως ανησυχητική εξέλιξη.
Πρέπει λοιπόν να προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε πως και γιατί λειτουργούν έτσι οι συνειδήσεις αυτές και πως μπορούμε να βάλουμε φρένο σ’ αυτό το φαινόμενο. Αυτό μάλιστα γίνεται σήμερα μια επιτακτική ανάγκη που δεν αφορά μόνο όσους/ες κινούνται οργανωμένα μέσα στον κοινωνικό ανταγωνισμό αλλά και κάθε υγιώς σκεπτόμενο άνθρωπο.

 

Όσα ακολουθούν έχουν ξαναγραφτεί και ειπωθεί, 70 χρόνια τώρα, μετά τις τραγικές συνέπειες που είχε για την ανθρωπότητα μια τέτοια φασίζουσα, ανορθολογική τροπή στη σκέψη εκατομμυρίων ατόμων, όταν – ξανά μετά από μια «κρίση» – αποκρυσταλλώθηκε τελικά σε φασιστική ή ολοκληρωτική ιδεολογία. Οφείλουμε όμως να τα ξαναπούμε, γιατί η ελλαδική κοινωνία κατάντησε σήμερα να διεκδικεί την παγκόσμια πρωτοτυπία να είναι η μόνη όπου υπάρχει ένα ανοιχτά νεοναζιστικό κόμμα3 που φαίνεται να συγκεντρώνει ποσοστά τέτοια που να του επιτρέπουν να μπει στη βουλή. Τα πάντα βέβαια είναι ακόμα ρευστά, όμως η αυξημένη τα τελευταία χρόνια επιρροή της συμμορίας αυτής, αλλά και άλλων μορφωμάτων της ευρύτερης ακροδεξιάς, εδράζεται σε  τάσεις, νοοτροπίες και αντιλήψεις πλατιά διαδεδομένες μέσα σε ποικίλα κοινωνικά στρώματα. Και παρ’ ότι οι αντιλήψεις αυτές σοβούσαν πάντα σε όλες τις σύγχρονες ατομικιστικές κοινωνίες, είναι σε περιστάσεις όπως αυτές που λαμβάνουν χώρα στην ελλάδα σήμερα, που αν δεν συναντήσουν τις κατάλληλες αντιστάσεις, αποτελεί κανόνα να οξύνονται και να βγαίνουν ξανά στην επιφάνεια, με πιθανότατα  τρομακτικές συνέπειες. More