Home

Το αληθινό διακύβευμα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ

Leave a comment

th11

Το αληθινό διακύβευμα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ

Noμίζω το διακύβευμα της κυβέρνησης Σύριζα ως “πρώτη φορά αριστερά” που ξεπερνά τις ζωές μας και εμάς ως άτομα είναι ότι η θεωρία κ η πρακτική του TINA (Τhere Is No Alternative) -ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΗ ΕΝΑΛΛΑΚΤΚΗ (πλην νεοφιλελευθερισμού)- πρέπει να καμφθεί, να αποδεχθεί ως αυτό που είναι δηλ ψευδοαδιέξοδο και να χτυπηθεί….Αυτό για να το πούμε ωμά γίνεται μόνο με εφαρμογή μιας πραγματικά διαφορετικής πολιτικής από Σύριζα ή σε περίπτωση που ως μόνη επιλογή τεθεί η πλήρης ένταξη και προσαρμογή του Σύριζα στο υπάρχον πολιτικό εσωτερικό και ευρωπαϊκό σύστημα, με την ηρωική πτώση/έξοδος του Σύριζα (αλα Αλιέντε που στη θέση των τανκς θα ειναι οι τράπεζες και τα ΜΜΕ) με τρόπο που θα πάρει μαζί του στη “πτώση” ένα τεράστιο, για τα δεδομένα του προ 2012, πολιτικό κεφάλαιο και με ξεκάθαρο επικοινωνιακό μύνημα ανα τον κόσμο ότι δεν μας επετράπη μια αληθινά άλλη πολιτική από την νεφιλ (κρυπτο)φασιστική ΕΕ των “θεσμώνε και των τραπεζώνε”.  Και μιλάω για τους ανώτατους υπερκρατικούς θεσμούς της ΕΕ, που είναι απλώς διαχειριστές και στην ουσία πολιτικό προσωπικό και υπερασπιστές των συμφερόντων των ισχυρών ελιτ των τραπεζών και του μεγάλου ιδιωτικού κεφαλαίου.

Ετσι διατηρείτε το πρόταγμα ζωντανό και μπορεί να έρθει άλλος να το πραγματοποιήσει σε άλλη χώρα της ΕΕ και τελικά η επάνοδος των ηττημένων ως νικητές εδώ αργότερα.Εφόσον δεν μπορούν να απαλλαγούν αληθινά πια από τη δημοκρατία με χούντες αλλά μόνο να την υπονομεύουν το πρόταγμα θα παραμένει ανοιχτό. Αυτό θέλει θυσίες προσωπικές More

Στέργιος Σκαπέρδας: Πιο πολύπλοκη, πλέον, αλλά πάλι η λιγότερο κακή λύση η έξοδος από το ευρώ

1 Comment

f6734d3b41eb0d3fb0f1e952e057ffea_L

Αν συνεχίσουμε έτσι θα βιώνουμε υψηλότερη ανεργία και χαμηλότερο επίπεδο του ΑΕΠ μέχρι να φτάσουμε στον πάτο – ουσιαστικά οδεύουμε στην καταστροφή. Δεν μπορώ να είμαι αισιόδοξος γιατί οι εναλλακτικές λύσεις που υπάρχουν είναι δύσκολες. Αυτό που επείγει είναι δημόσιος διάλογος για το που πάμε, χωρίς ευχολόγια (όπως το να μιλάμε για ανάπτυξη όταν ξέρουμε ότι σε τέτοια λιτότητα δεν μπορεί να έρθει ανάπτυξη).

Χρειάζεται ανάδειξη νέων προσώπων και ίσως νέων πολιτικών φορέων και αποφάσεις του συνόλου της κοινωνίας μας για το που βαδίζουμε. Πως θα εξυπηρετηθεί το χρέος όταν οι νέοι φεύγουν στο εξωτερικό, για ποια παραγωγική τάξη μιλάμε; Οι Έλληνες πολίτες πρέπει να γίνουν λιγότερο “ιδιώτες” και περισσότερο “πολίτες”, να συμμετέχουν περισσότερο στα κοινά. More

ΓΙΑΤΙ και ΠΩΣ πρέπει να επιστρέψουμε στη Δραχμή.

Leave a comment

 

Έρευνα, επιμέλεια : Θεόδωρος Κατσανέβας,
Με τη συνεργασία της Λυδίας Δελέντζα και της Εβίτα Ρέστη
Παραγωγή Contra Channel,
Με τη διαδικτυακή την υποστήριξη του http://www.freepen.gr12images

Η επιστροφή στη δραχμή θα ήταν καταστροφή. Ναι ναι ναι καλά διαβάσατε

3 Comments

Η επιστροφή στη δραχμή θα ήταν καταστροφή. Δόξα τω Θεώ που ο Σαμαράς τα κατάφερε στη διαπραγμάτευση.

Αν γυρίζαμε στη δραχμή δεν θα είχαμε καύσιμα:

Και φυσικά δεν θα είχαμε φάρμακα: More

Steve Keen (Πανεπιστήμιο Sydney): Το ευρώ δεν πρέπει να θεωρείται νόμισμα – Είναι απλά ένα όχημα ειδικού σκοπού που μετέτρεψε την κρίση σε καταστροφή

1 Comment

Το ευρώ είναι το εθνικό νόμισμα μιας χώρας που δεν υπάρχει. Παρόλο που υπάρχει η ευρωπαϊκή ήπειρος, όπως και η αμερικανική, δεν υπάρχουν και πιθανότατα δεν θα υπάρξουν ποτέ… οι Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης.

Τα ανωτέρω δηλώνει ο ρηξικέλευθος Αυστραλός οικονομολόγος, Steve Keen, από το Πανεπιστήμιο του Sydney.
Το ευρώ συνεπώς δεν είναι ένα νόμισμα ίδιο με το αμερικανικό δολάριο, ωστόσο υποχρεούται να μασκαρεύεται ως τέτοιο, εξαιτίας της – κακής – Συνθήκης του Μάαστριχτ, τονίζει ο Keen. More

Με 311.000 ευρώ βραβεύτηκε μελέτη για έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη

Leave a comment

Με 311.000 ευρώ βραβεύτηκε μελέτη που περιέγραφε τον πιο… ανώδυνο τρόπο εξόδου της Ελλάδας από την Ευρωζώνη. Την ιδέα για αυτόν τον, ομολογουμένως πρωτότυπο, διαγωνισμό, είχε ο ο συντηρητικός λόρδος Γούλφσον. Νικητής; Ο ερευνητικός οργανισμός Capital Economics με έδρα το Λονδίνο και η μελέτη «Αφήνοντας το ευρώ: ένας πρακτικός οδηγός».

Η βραβευθείσα μελέτη αποτελεί αυτό που ακριβώς λέει και ο τίτλος της…. Εναν οδηγό για μια «ανώδυνη» έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ. More

Δραχμή:οι συνέπειες της επόμενης μέρας!!! ‘Αι σιχτίρ ρε απατεώνες…!

Leave a comment

...να βλογάτε την τυφλή,κουφή κι ανύπαρκτη Δικαιοσύνη

Αντε να γίνουν οι εκλογές να τελειώνουμε!
Δεν σας αντέχουμε άλλο μωρέ αλλά και δεν μασάμε κιόλας κι επειδή το ‘χετε πάρει χαμπάρι βάλατε λυτούς και δεμένους στο παιχνίδι της προεκλογικής τρομοκρατίας.

Κατά πως φαίνεται οι “ρουκέτες” των Παπούλια ,Παπαδήμου , Εθνικής Τράπεζας , Μέρκελ , Σόιμπλε , Λαγκάρντ κλπ δεν έφεραν το επιθυμητό αποτέλεσμα κι έριξαν στο πεδίο της προεκλογικής μάχης το βαρύ πυροβολικό.
Τηλεγραφήματα του Reuters,ξένοι και ντόπιοι οικονομολόγοι μας βομβαρδίζουν ανηλεώς με τις συνέπειες της εξόδου από το ευρώ !!!! More

H δεδομένη έξοδος από το ευρώ, ο Soros και τα Σκόπια…

Leave a comment

Ολοκληρώθηκε πριν από μερικές ημέρες η περιβόητη ετήσια συνάντηση της Λέσχης Bildeberg, με τις πληροφορίες και τα δημοσιεύματα του εξωτερικού να μεταφέρουν ότι τα όσα ελέχθησαν και προβλέπονται για τη χώρα μας, αλλά και την Ισπανία, να είναι εξαιρετικά δυσάρεστα, με την επιστροφή της Ελλάδας στην δραχμή σύμφωνα τουλάχιστον με τους κύκλους της Bildeberg, να θεωρείται δεδομένη.
Την άποψη ότι, η Ελλάδα πρέπει να βγει από το ευρώ για να αναδομήσει την οικονομία της ένα δικό της νόμισμα, εξέφρασε μιλώντας στο Bloomberg, ο καθηγητής οικονομικών του Harvard, Martin Feldstein. Συγκεκριμένα, όπως είπε ο διάσημος οικονομολόγος, δεν υπάρχει άλλη λύση και πρόσθεσε ότι, η έξοδος της χώρας από το ευρώ θα δημιουργούσε χάος για μικρό όμως διάστημα ενώ η δραχμή θα μπορούσε να υποτιμηθεί έναντι των υπολοίπων νομισμάτων για να επιστρέψει η Ελλάδα στην ανάπτυξη και να δοθεί ώθηση στην απασχόληση. More

Το ωραιότερο νόμισμα του κόσμου: η Δραχμή!

Leave a comment

Και όμως! Όποιον μελετητή της Ιστορίας της Τέχνης του Νομίσματος και να ρωτήσετε, όλοι θα σας απαντήσουν, με μια ψυχή, με μια φωνή, ότι το ωραιότερο νόμισμα του κόσμου είναι αυτό το ασημένιο δεκάδραχμο από τις Συρακούσες: η Μόνα Λίζα των νομισμάτων! More

Η πορεία μας στην Ευρωζώνη ήταν καταδικασμένη εξαρχής! Να δούμε λίγο το ΓΙΑΤΙ;

1 Comment

του Στρατή Μαζίδη

Γυρίζω τις σκέψεις μου αρκετά χρόνια πίσω. Κάπου στα μέσα προς τέλη της δεκαετίας του 1990. Η τότε λοιπόν ηγεσία της χώρας προσδιόριζε το νέο μεγάλο Εθνικό στόχο της πατρίδας μας. Την είσοδo στη μελλοντική ζώνη του Ευρώ.

Τώρα το γιατί η αντικατάσταση μερικών χαρτιών με κάποια άλλα βαπτίσθηκε εθνικός στόχος, δεν είναι της παρούσης.

Εκείνη την εποχή υπήρχαν τέσσερις βασικοί πυλώνες της οικονομίας. Ο τουρισμός, η αγροτική παραγωγή, η οικοδομική δραστηριότητα και οι όποιες βιομηχανίες μας είχαν απομείνει, εν πολλοίς στον κλάδο της κλωστοϋφαντουργίας

Ο τουρισμός, η αγροτική παραγωγή και η εγχώρια βιομηχανία παρά τα όποια εσωτερικά τους προβλήματα, κατόρθωναν να επιβιώνουν καθώς είχαν ένα σημαντικό όπλο στη διάθεσή τους. Το Εθνικό Νόμισμα. Τη Δραχμή. More

Κένεθ Ρογκόφ: Η Ελλάδα πρέπει να διαπραγματευτεί την επιστροφή στη δραχμή, παραμένοντας μέσα στην Ε.Ε.

Leave a comment

«Η Ελλάδα θα έπρεπε να βγει εκτός ευρωζώνης, αλλά να παραμείνει εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης». Αυτή θεωρεί ως μακροπρόθεσμα καλύτερη λύση για τη χώρα μας ο Κένεθ Ρογκόφ, διακεκριμένος καθηγητής Οικονομικών στο Χάρβαρντ και πρώην επικεφαλής οικονομολόγος στο ΔΝΤ.

«Αυτό θα επέτρεπε στην οικονομία της Ελλάδας να υιοθετήσει…
ξανά τη δραχμή ως το επίσημο νόμισμα της και, αφού υποτιμηθεί η αξία της έναντι του ευρώ, να κάνει ξανά ελκυστικό τον τουρισμό της στους ξένους ταξιδιώτες», είπε ο Ρογκόφ. Ο ίδιος μάλιστα τόνισε χαρακτηριστικά πως μια πιθανή επιστροφή στο προ 12ετίας νόμισμα θα σήμαινε πως «ο ήλιος θα μπορούσε να λάμψει ξανά στη χώρα, εφόσον δεν είναι σαφές πώς θα μπορούσε να επιβιώσει η Ελλάδα μακροχρόνια εντός του ευρώ». More

Δραχμή ή Ευρώ?

Leave a comment

Για τα διαπλεκόμενα ΜΜΕ η επιστροφή στην δραχμή ισοδυναμεί με καταστροφή! Για ποιο λόγο, δεν λένε. Σερβίρεται σαν αξίωμα και οι εξηγήσεις περιττεύουν. Είναι καταστροφή, επειδή είναι …καταστροφή, πάει και τελείωσε!

«Καταστροφικό για την Ελλάδα χαρακτήρισε ο κ. Ευ. Μυτιληναίος το σενάριο επιστροφής στη δραχμή», διαβάζουμε στο ΒΗΜΑ. Πουθενά εξήγηση να θεμελιώνει τον ισχυρισμό…

Τα ίδια και Παπαρήγα, η οποία μάλιστα δεν κουράζεται να μας προειδοποιεί: «Η επιστροφή στη δραχμή στις παρούσες συνθήκες είναι καταστροφική»!

Το πώς και το γιατί το κρατάει μόνο για τον εαυτό της.

Μιλάνε βέβαια και οι ευρωπαίου ιθύνοντες για καταστροφή, αυτούς όμως τους κατανοούμε. Π.χ., ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Ζαν Κλοντ Τρισέ υποστηρίζει ότι θα είναι: Καταστροφική για την ευρωζώνη η επιστροφή στη δραχμή. Δεν το λέει για την Ελλάδα. Θα συμφωνήσουμε μαζί του, με την έννοια ότι η αποχώρηση της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, θα σημάνει την αρχή του τέλους μιας τυχοδιωκτικής, ηλίθιας και εγκληματικής απόπειρας να καθιερωθεί ενιαίο νόμισμα χωρίς ενιαία οικονομία και κράτος. Η ευθύνη ανήκει στους αρχιτέκτονες της Ε.Ε. και της ευρωζώνης, με θύμα την Ελλάδα και τις άλλες χώρες τους ευρωπαϊκού Νότου. More

Μικρή Ιστορία της Δραχμής

Leave a comment

του Κώστα Μελά

Η μελέτη της ιστορίας της δραχμής , επιτρέπει να εξαχθούν χρήσιμα συμπεράσματα για τη  διαχρονική  συμπεριφορά  του εθνικού μας νομίσματος σε σχέση με το υπάρχον , κάθε εποχή , διεθνές νομισματικό  σύστημα (ΔΝΣ) που ως καθεστώς επικρατούσε σε διεθνές επίπεδο[1].

 

 

Η Ελλάδα , από τη στιγμή της εμφανίσεως της ως κρατική οντότητα εντάχθηκε στον διεθνή καταμερισμό  εργασίας. Πάντοτε , όπως το σύνολο των υπαρχόντων κρατικών οντοτήτων , ακολούθησε τόσο τα ισχύοντα Διεθνή Εμπορικά Καθεστώτα όσο και τα αντίστοιχα Διεθνή Νομισματικά – Συναλλαγματικά Καθεστώτα[2]  . Τα μεν πρώτα , ως γνωστόν  καθορίζουν το διεθνές θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας της οικονομίας  ως προς τις εμπορικές και κεφαλαιακές ροές  μεταξύ των χωρών που  διατηρούν συναλλαγές , ενώ τα δεύτερα καθορίζουν την αποθεματική βάση λειτουργίας του νομίσματος , την μετατρεψιμότητα  του ως προς αυτή αλλά και το αν η τιμή του νομίσματος  θα πρέπει να παραμένει σταθερή ή να κυμαίνεται σε σχέση με τα υπόλοιπα νομίσματα[3].

 

 

Το πρώτο νόμισμα του ελληνικού κράτους , ο Φοίνικας (1828) εντάσσεται στο μεταλλικό καθεστώς του Αργύρου με συγκεκριμένο περιεχόμενο σε καθαρό άργυρο (3,747 γρ. καθαρού αργύρου) . Στην κυκλοφορία όμως δόθηκαν χάλκινα νομίσματα . Το 1831 (Ιούνιο) ανεστάλη η εξαργύρωση  των χάλκινων νομισμάτων και κυκλοφόρησαν χαρτονομίσματα για να καλυφθούν οι δημοσιονομικές ανάγκες του κράτους. Επομένως την περίοδο αυτή έχουμε την πρώτη αναγκαστική κυκλοφορία του νομίσματος. Τον Φεβρουάριο του 1833, η νέα νομισματική μονάδα του ελληνικού κράτους , η δραχμή εντάχθηκε στο διμεταλλικό νομισματικό καθεστώς , όπου η βάση του ήταν τα δύο μέταλλα σε αναλογία 15,5 μερίδες αργύρου προς μια μονάδα χρυσού.

 

 

Το 1848 (Απρίλιος) έχουμε μιαν ακόμα αναγκαστική κυκλοφορία της δραχμής και αποχώρηση από το σύστημα του διμεταλλισμού. Οι λόγοι μπορούν , αυτή την φορά , να αναζητηθούν στον πανικό που δημιουργήθηκε στα ευρωπαϊκά χρηματιστήρια λόγω των δημοκρατικών επαναστάσεων της ίδιας χρονιάς . Κυρίως επλήγησαν οι διεθνείς συναλλαγές δημιουργώντας προβλήματα στα εξωτερικά ισοζύγια. Η δραχμή επανέρχεται στο διμεταλλισμό το Δεκέμβριο του ίδιου έτους και παραμένει μέχρι το Δεκέμβριο του 1868 όπου πάλι οι μεγάλες δημοσιονομικές ανάγκες του Κράτους , λόγω της επανάστασης της Κρήτης , έσπρωξαν τη δραχμή έξω από τη μετατρεψιμότητα.

 

 

Τον Ιούλιο του 1870 η δραχμή επανήλθε στη μετατρεψιμότητα σε μια προσπάθεια ένταξης στη Λατινική Νομισματική Ένωση που είχε ιδρυθεί το 1865 και λόγω της κατάρρευσης του διμεταλλισμού.

 

 

Τον Ιούνιο του 1877 λόγω πάλι των μεγάλων δημοσιονομικών ελλειμμάτων αναστέλλεται εκ νέου η μετατρεψιμότητα της δραχμής. Τον Ιανουάριο του 1885 έγινε μια προσπάθεια να ενταχθεί η δραχμή στον Χρυσό Κανόνα , ο οποίος είχε εξελιχθεί από το 1871 στο νέο ΔΝΣ. Η προσπάθεια απέτυχε και το Σεπτέμβριο του 1885 επανήλθε η αναγκαστική κυκλοφορία του νομίσματος. Η άρση της μετατρεψιμότητας ίσχυσε μέχρι το Μάρτιο του 1910 όταν η δραχμή εισήλθε στον Κανόνα Χρυσού (ο οποίος εν τοις πράγμασι είχε μετατραπεί σε Κανόνα Χρυσού – Συναλλάγματος), μέχρι και τον Αύγουστο του 1919 όταν αρχίζει η Μικρασιατική περιπέτεια. Επανέρχεται στον Κανόνα Χρυσού τον Απρίλιο του 1928 για να τον εγκαταλείψει τον Απρίλιο του 1932  . Μετά την έξοδό της από τον Κανόνα Χρυσού η δραχμή υφίσταται σημαντική υποτίμηση (από 293 δρχ /στερλίνα το Μάρτιο του 1932 , σε 609δρχ/στερλίνα το Δεκέμβριο του ιδίου έτους).[4] Τον Ιούνιο του 1933 η δραχμή εισέρχεται στη ομάδα των χωρών που τα νομίσματά τους διατηρούσαν άμεση σύνδεση με το χρυσό (Gold Bloc). Το Σεπτέμβριο του 1936 εντάχθηκε στη ζώνη επιρροής της στερλίνας. Από την έναρξη του Β’ΠΠ μέχρι και τον Απρίλιο του 1953 όπου η δραχμή , μετά την δραστική υποτίμηση , εντάχθηκε στο ΔΝΣ του  Bretton Woods[5] , είχαμε αλλεπάλληλες    προσπάθειες νομισματικής σταθερότητας αλλά ουσιαστικά ίσχυε το καθεστώς της αναγκαστικής κυκλοφορίας.

 

 

Παρέμεινε σ΄ αυτό μέχρι την ουσιαστική κατάργησή του το 1971 χωρίς, αφενός, να αντιμετωπίσει σημαντικά προβλήματα και, αφετέρου, να υποχρεωθεί σε υποτίμηση του νομίσματός της, όπως συνέβη σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Στη βιβλιογραφία η σταθερότητα της δραχμής σχολιάζεται χωρίς να διερευνώνται οι ειδικότερες προϋποθέσεις που επέτρεψαν σε μια μικρή και περιφερειακή χώρα, όπως η Ελλάδα, να διατηρήσει αλώβητο το νόμισμά της επί εικοσαετία.

 

 

Στη συνέχεια και για περισσότερα από εικοσιπέντε χρόνια,(1973-1998) η Ελλάδα επέλεξε να ακολουθήσει το σύστημα των κυμαινόμενων ισοτιμιών που επικράτησε διεθνώς, αποφεύγοντας να συμμετέχει στους συναλλαγματικούς

διακανονισμούς των ευρωπαϊκών χωρών.

 

 

Παρά την ελευθερία που παρείχε το σύστημα των κυμαινόμενων ισοτιμιών στην άσκηση αυτόνομης νομισματικής πολιτικής, στην Ελλάδα στα τέλη της δεκαετίας του 1980 σημειώθηκε σταδιακά μεταστροφή στην επικρατούσα αντίληψη ως προς τα πραγματικά οφέλη από το εν λόγω σύστημα. Από το 1973 μέχρι το 1987 η δραχμή ακολούθησε πολιτική μεγάλων διολισθήσεων επειδή ως στόχος της συναλλαγματικής πολιτικής ήταν η βελτίωση της διεθνούς ανταγωνιστικότητας των ελληνικών προϊόντων. Την περίοδο αυτή η δραχμή υποτιμήθηκε δύο φορές , τον Ιανουάριο 1983 (κατά 16,0%) και τον Οκτώβριο του 1985 (κατά 15,0%). Από το 1988 η ασκούμενη  συναλλαγματική πολιτική προσανατολίζεται στη μείωση του πληθωρισμού (σκληρή δραχμή) και της δημοσιονομικής προσαρμογής.  Στη συνέχεια , η δραχμή  μετά από σύντομη παραμονή  (Μάρτιος 1998 – Δεκέμβριος 1998) στο Μηχανισμό Συναλλαγματικών Ισοτιμιών (Μ.Σ.Ι.)      του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Συστήματος (Ε.Ν.Σ.)  αφού προηγουμένως υποτιμήθηκε κατά 12,3% έναντι του ECU,  και στο νέο Μηχανισμό Συναλλαγματικών Ισοτιμιών (Ιανουάριος 1999 – Δεκέμβριος 2000) εντάχθηκε το 2001 στο ενιαίο ευρωπαϊκό νόμισμα , ευρώ.

 

 

Από την σύντομη αλλά περιέχουσα σημαντικά στοιχεία αναφορά μπορούν να εξαχθούν ορισμένα συμπεράσματα.

 

 

–          Πάντοτε υπήρχε η θέληση (αλλά και ο καταναγκασμός του Διεθνούς Καταμερισμού Εργασίας) στις ελληνικές κυβερνήσεις να εντάξουν το νόμισμα στο ισχύον διεθνώς νομισματικό καθεστώς. Αυτό γίνεται προφανώς λόγω της αποδοχής ότι η χώρα είναι μέρος του διεθνούς συστήματος και συμμετέχει σε αυτό ενεργά . Συγχρόνως επειδή επιζητούν νομισματική σταθερότητα όντως ενταγμένη η χώρα στο ΔΚΕ, και δυνατότητα πρόσβασης στις διεθνείς κεφαλαιαγορές . Οι ελληνικές κυβερνήσεις κατανοούν ότι χωρίς την εισροή πόρων στην χώρα η ανάπτυξη δεν επιτυγχάνεται.

 

 

–          Η πραγματικότητα της ελληνικής οικονομίας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ολοκλήρωση του ελληνικού κράτους καθώς και με τις διεθνείς εξελίξεις σε γεωπολιτικό επίπεδο . Τα γεγονότα που συνδέονται με τα παραπάνω (πόλεμοι, προετοιμασίες για πόλεμο, διεθνείς γεωπολιτικές αναταραχές, οικονομικές κρίσεις κτλ) εξαναγκάζουν επανειλημμένα τις ελληνικές κυβερνήσεις να καταφύγουν σε αναγκαστική κυκλοφορία του νομίσματος αρνούμενες την μετατρεψιμότητα . Ειδικά αυτό συμβαίνει σε σχέση με τα λεγόμενα μεταλλικά καθεστώτα μέχρι και τον Β’ΠΠ.  Όμως οι περιοδικές εγκαταλείψεις  ακολουθούνται   από  αντίστοιχες επαναφορές . Τούτο καταδεικνύει τη βασική πίστη των ελληνικών κυβερνήσεων ότι το εθνικό νόμισμα θα πρέπει να βρίσκεται βασικά ενταγμένο στο ισχύον ΔΝΣ. Το ότι αυτό δεν επιτυγχάνεται πάντοτε αποτελεί σημείο εμβάθυνσης και ουσιαστικής μελέτης του γιατί συμβαίνει αυτό, κάτι που δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί στην παρούσα εργασία.

 

 

–          Η μόνη περίοδος όπου η δραχμή δεν εμφανίζει εμφανή προβλήματα είναι η περίοδος     Bretton Woods. Βεβαίως η δραχμή δεν εμφανίζει προβλήματα αλλά η ελληνική οικονομία επιλύει βασικά της προβλήματα με τρόπους μη ενδεδειγμένους , όπως πχ το πρόβλημα της απασχόλησης που λύνεται με τη μαζική μετανάστευση.

 

 

–          Η περίοδος της υιοθέτησης των Ελεύθερα Κυμαινομένων Ισοτιμιών δείχνει περίτρανα , μέσω της συνεχούς διολίσθησης και των τριών υποτιμήσεων ότι το νόμισμα μια μικρής οικονομίας είναι αρκετά δύσκολο να λειτουργήσει χωρίς την ύπαρξη μιας νομισματικής άγκυρας που θα του προσφέρει η σχετική πρόσδεσή του σε κάποιο ισχυρό νόμισμα ή καλάθι νομισμάτων.

 

 

–                    Επίσης η είσοδος της δραχμής στο ενιαίο νόμισμα δείχνει τις χαρακτηριστικές δυσκολίες που έχει να αντιμετωπίσει μια οικονομία όπως η ελληνική από τη στιγμή που δεν μπορεί να εκτονώσει τις πιέσεις που δέχεται σε περιστασιακές διολισθήσεις του νομίσματος της.

 

 

Από τα παραπάνω συνάγεται ένα απλό συμπέρασμα: η Ελλάδα για να λειτουργήσει χρειάζεται μια πολιτική για το νόμισμα που η βασική του κατεύθυνση πρέπει να είναι η σύνδεσή του με μια ισχυρή νομισματική άγκυρα αλλά σε περιόδους ασφυξίας λόγω λαθών, συγκυριών , εξωτερικών γεγονότων να υπάρχει η δυνατότητα απαγκίστρωσης και προσαρμογής στα νέα δεδομένα[6].

 

 

Συμπερασματικά η  ενεργός νομισματική πολιτική θα πρέπει να ανήκει στις χώρες. Η περίπτωση του ενιαίου νομίσματος ευρώ θα μπορούσε  να λειτουργήσει μόνο με την προϋπόθεση της πολιτικής ενοποίησης., κάτι βεβαίως που είναι σχεδόν αδύνατον .

 


[1] Γ. Αλογοσκούφης – Σ. Λαζαρέτου , Η Δραχμή από το Φοίνικα στο Ευρώ. ΑΑ. Λιβάνης , 2002.

 

[2] Bordo, M.D, The Gold Standard and Related Regimes: Collective Essays, Studies in Macroeconomic History, Cambridge University Press 1999.

 

[3] Κ. Μελάς- Ι. Πολλάλης , Παγκοσμιοποίηση και Πολυεθνικές Επιχειρήσεις , Παπαζήση 2005 . Ειδικά το Πρώτο μέρος

 

[4] Δράττομε της ευκαιρίας να σημειώσω ότι σε κάθε περίπτωση αναγκαστικής κυκλοφορίας εξυπακούεται ότι η δραχμή υποτιμούταν.

 

[5] Η Ελλάδα συμμετείχε στις συνομιλίες που πραγματοποιήθηκαν στο Bretton Woods για τη δημιουργία του νέου νομισματικού συστήματος, ακολούθησε όμως το καθεστώς των σταθερών συναλλαγματικών ισοτιμιών μόλις το 1953, εξαιτίας του εμφυλίου πολέμου που ξέσπασε μετά την αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων. Στην ελληνική αποστολή μετείχαν , εκτός από τον Διοικητή της ΤτΕ  Κυριάκο  Βαρβαρέσο, ο Υπουργός Α. Αργυρόπουλος , ο Αθανάσιος Σμπαρούνης, και ως τεχνικοί σύμβουλοι οι Α. Λοβέρδος και Α. Παπανδρέου. Οι σταθερές συναλλαγματικές ισοτιμίες αποτελούσαν μία από τις συνιστώσες ρυθμίσεις του διεθνούς νομισματικού συστήματος του Bretton Woods που εδραιώθηκε το 1944.

 

[6] Bordo,M and Schwartz, A  The Specie Standard as a Contingent Rule: Some Evidence for Core and Peripheral Countries 1880-1914, NBER , WP No 4860, 1994.

 

“Γιατί είμαι υπέρ της δραχμής”

Leave a comment

enikos.gr

“Η επιστροφή στη δραχμή, σε συνδυασμό με περίοδο χάριτος, κούρεμα και αναδιάρθρωση του χρέους, μπορεί να μετατρέψει την οικονομία μας σε ανταγωνιστική ώστε να υπάρξει έξοδος από την κρίση” σημειώνει στο κείμενο που έγραψε για τον eniko ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Πειραιά Θεόδωρος Κατσανέβας. Θυμίζουμε ότι ο κ.Κατσανέβας στην αρχή της εβδομάδας διέψευσε ότι θα κατέβει στις εκλογές με το ψηφοδέλτιο της ΝΔ δηλώνοντας στον eniko: “συμπαθώ τον Σαμαρά ,δεν συμπαθώ το μνημόνιο και το ευρώ” ….

Με το Μνημόνιο και το ευρώ ή ενάντια στο Μνημόνιο και έξω από το ευρώ.

Γιατί δεν μπορεί να έχουμε και την πίττα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο

του Θεόδωρου Κατσανέβα

Αυτόν τον καιρό βιώνουμε μια υστερική τρομολαγνία που έχει εξαπολύσει το κυρίαρχο πολιτικοδημοσιογραφικό σύστημα, ενάντια στην ορατή πιθανότητα εξόδου της χώρας μας από το ευρώ. Δεν αποκλείεται  η επίσπευση των εκλογών να οφείλεται στο φόβο των εταίρων μας για τo διογκούμενη λαϊκή αγανάκτηση  ενάντια στην ευρωζώνη.

Εκτοξεύονται έωλα έως φαιδρά επιχειρήματα του τύπου ότι… χρειαζόμαστε δύο χρόνια για να τυπώσουμε δραχμές! Ότι δε θα έχουμε να φάμε. Ότι δε θα υπάρχουν φάρμακα και  καύσιμα. Ότι εξαρτόμαστε από τις εισαγωγές γιατί δεν  παράγουμε τίποτα. More

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΕ ΕΘΝΙΚΟ ΝΟΜΙΣΜΑ: ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ, ΜΕ ΑΠΛΑ ΛΟΓΙΑ

1 Comment

Από την Outside the Wall
* Του Παναγιώτη Σπυρόπουλου

Πολύς λόγος γίνεται τελευταία για την επιστροφή σε εθνικό νόμισμα (δραχμή, μνα, οβολό, όπως θέλετε πες τε το), οι πανεπιστημιακοί κύκλοι και ιδιαίτερα οι οικονομολόγοι έχουν διαλέξει στρατόπεδα, μέχρι και «απειλή» δημοψηφίσματος προέκυψε σ’ αυτό το έκτρωμα δημοκρατίας που βιώνουμε, με αυτό το θέμα. Συνετό θα ήταν από δική μας σκοπιά, να βάλουμε κάποια πράγματα σε μια σειρά, απαντώντας σε διάφορα ερωτήματα, σχετικά με το ζήτημα αυτό, επιχειρώντας να διαλύσουμε τη λασπολογία που προσπαθούν με δόλιο τρόπο  να ρίξουν τα Μέσα Μαζικής Εξημέρωσης και οι εκπρόσωποι τους (περισπούδαστοι «μαϊντανοί», ακαδημαϊκοί δάσκαλοι, μέχρι εκπαιδευμένα παπαγαλάκια «δήθεν» οικονομικοί συντάκτες και οικονομολογούντες) σχετικά με το ζήτημα της επιστροφής σε εθνικό νόμισμα, με απλά λόγια.

Είναι απαραίτητη η Μετάβαση σε Εθνικό Νόμισμα; More