Αρχική

Το χρεωστούμενο χρήμα…

Σχολιάστε

Το ψόφιο κουνάβι δεν παρέλειψε να το τονίσει δημόσια, παρούσης της Μέρκελ, στη διάρκεια της συνάντησής τους στην Ουάσιγκτον: η γερμανία χρωστάει έναν περίδρομο λεφτά στο νατο (δηλαδή στις ηπα) για τις “υπηρεσίες ασφάλειας” που η δεύτερη προσφέρει στην πρώτη… Στο “επιχειρηματικό στυλ” που η καινούργια αμερικανική διοίκηση των συντηρητικών αντιμετωπίζει τις συμμαχίες της, το νατο περνάει σε μια διαφορετική κατηγορία απ’ αυτήν της κατοχής: στην κατηγορία νταβατζιλίκι. Περισσότερα

Η περιπέτεια της Ισλανδίας (4)

Σχολιάστε

Έγκερτ Μάγκνουσσον (αριστερά) και Μάγκνους Γκούντμουνδσσον (*)

Λέγαμε χτες ότι ο ισχυρισμός πως η ισλανδική κυβέρνηση άφησε τις τράπεζες να καταρρεύσουν είναι ψευδής. Στην πραγματικότητα, έκανε κάτι παρόμοιο με αυτό που έκανε και η Ελλάδα: «έσπασε» κάθε τράπεζα σε δυο κομμάτια, ένα καλό κι ένα κακό. Η διαφορά είναι ότι οι ισλανδοί πέταξαν το κακό κομμάτι στα σκουπίδια επειδή μπορούσαν να το κάνουν ενώ εμείς το φορτωθήκαμε. Αλλά ας δούμε τις λεπτομέρειες, μέσα από τα αρχεία τής αρμόδιας εποπτικής αρχής τής χώρας, της FME.

Πρώτα-πρώτα, στις 9 Οκτωβρίου 2008, ιδρύθηκε η Νέα Landsbanki, με κεφάλαιο 200 δισ. κορώνες σε ρευστό και 2,3 τρισ. σε λοιπά περιουσιακά στοιχεία, τα οποία προήλθαν από την παλιά τράπεζα. Κατόπιν, στις 15 Οκτωβρίου, ιδρύθηκε η Νέα Glitnir, με κεφάλαιο 110 δισ. κορώνες σε ρευστό και 1,2 τρισ. σε λοιπά περιουσιακά στοιχεία, ομοίως προερχόμενα από την παλιά Glitnir. Τέλος, στις 22 Οκτωβρίου, κατά τον ίδιο τρόπο ιδρύθηκε η Νέα Kaupthing, με κεφάλαιο 75 και 700 δισ. κορώνες αντίστοιχα. Το συνολικό ποσό των μετρητών 385 δισ. κορωνών (ουσιαστικά, δηλαδή, το ποσό που χρειάστηκε για να γίνει η ανακεφαλαιοποίηση, όπως θα λέγαμε στην γλώσσα μας) αντιστοιχούσε στο 30% του ισλανδικού ΑΕΠ και το κατέβαλε εξ ολοκλήρου το ισλανδικό δημόσιο. Περισσότερα

Αντιγράφοντας τον Τραμπ κέρδισε ο Ρούτε τις εκλογές στην Ολλανδία

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Κανείς δε θα διαφωνήσει με το συμπέρασμα του Spiegel ότι η νίκη του Μαρκ Ρούτε στις ολλανδικές εκλογές ήταν «καλό νέο για την Ευρώπη». Το ερώτημα όμως είναι σε ποια Ευρώπη αναφέρεται το γερμανικό περιοδικό…

Οι εκλογές στην Ολλανδία στις 15 Μαρτίου, μετά τις εκλογές στην Αυστρία τον Δεκέμβριο του 2016, φαίνεται ότι ανέκοψαν την προέλαση του ακραίου αντιδραστικού ρεύματος που το 2016 ηγεμόνευσε πολιτικά πρώτα επί της ψήφου εξόδου από την ΕΕ μεταξύ των Βρετανών στο δημοψήφισμα του Ιουλίου και λίγους μήνες αργότερα, το Νοέμβριο, αναδεικνύοντας τον Τραμπ σε πλανητάρχη. Το 2017 δε θα μοιάζει με το 2016 όπως όλα δείχνουν, δεδομένου πως ούτε η Λε Πεν πρόκειται να κερδίσει τις προεδρικές εκλογές στη Γαλλία, ούτε η Εναλλακτική για τη Γερμανία της Φράουκε Πέτρυ, υποχωρούντος του μεταναστευτικού κύματος, να τα πάει τόσο καλά στις εκλογές του Οκτωβρίου. Περισσότερα

Η περιπέτεια της Ισλανδίας (3)

Σχολιάστε

Ρέυκγιαβικ, Πρωτοχρονιά 2007. Ο πρόεδρος της χώρας Όλαφουρ Ράγκμαρ Γκρίμσσον απονέμει τον Σταυρό του Τάγματος του Γερακιού στον επί κεφαλής της Kaupthing Σίγουρδουρ Έιναρσσον «ως αναγνώριση της συμβολής του στην επέκταση της ισλανδικής επιχειρηματικότητας διεθνώς».

Είναι αλήθεια ότι η Ισλανδία έχει γίνει παντιέρα για πολλούς «ελληναράδες» παντογνώστες και το παράδειγμα των «περήφανων ισλανδών που είπαν όχι» προβάλλεται εντυπωσιακά και συνοδευόμενο πάντοτε με απαξιωτικές συγκρίσεις για τους δικούς μας εθελόδουλους πολιτικούς. Παράλληλα, η Ισλανδία έχει γίνει όπλο στην φαρέτρα όσων επιμένουν πως η λύση στα προβλήματά μας συνίσταται στην αποχώρηση από το ευρώ. Εδώ δεν θα ασχοληθούμε με το αν είναι εθελόδουλοι οι πολιτικοί μας ούτε με το αν η υιοθέτηση δικού μας νομίσματος αποτελεί πανάκεια. Εδώ θα δούμε τα πράγματα με ψύχραιμη ματιά ώστε να διαπιστώσουμε αν πράγματι αξίζει τον κόπο να παραδειγματιστούμε σε κάτι από τους ισλανδούς.

Πρώτα-πρώτα, δεν καταλαβαίνω προς τι αυτός ο θαυμασμός προς τον «αδούλωτο ισλανδικό λαό» που σε δυο απανωτά δημοψηφίσματα απέρριψε τα κυβερνητικά σχέδια. Τους θαυμάζουμε επειδή είπαν ότι δεν θέλουν να πληρώσουν; Δηλαδή, ποιός λαός θα έλεγε ότι θέλει να πληρώσει; Μήπως κι εμείς δεν είπαμε Όχι, τότε που νομίζαμε πως μας ρώτησαν το ίδιο πράγμα; Σβάρνα τους πήραμε τους μενουμευρώπηδες, άσχετα αν ψηφίσαμε δίχως να καταλαβαίνουμε τι μας περίμενε. Υπ’ αυτή την έννοια, οι ισλανδοί δεν έκαναν και τίποτε μοναδικό. Περισσότερα

Ο Τραμπ κόβει τα μπισκοτάκια του Cookie Monster

Σχολιάστε

ΙΝFOWAR

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Πριν από μερικά χρόνια διαιτολόγοι περιόρισαν το φαγητό που καταβρόχθιζε το μπλε τέρας της εκπαιδευτικής σειράς «Sesame Street» για να στείλουν ένα μήνυμα κατά της παιδικής παχυσαρκίας.

Τώρα ο Ντόναλντ Τραμπ απειλεί να του πάρει και το τελευταίο μπισκοτάκι ψαλιδίζοντας τη χρηματοδότηση της δημόσιας εκπαιδευτικής τηλεόρασης και μαζί τα εναπομείναντα ψίχουλα του κράτους πρόνοιας της δεκαετίας του ’60.

Εχω περισσότερα σκουπίδια από όλους σας Donald Grump (η κούκλα με την οποία το «Sesame Street» σατίριζε τον Ντόναλντ Τραμπ)

Aρκετά μέσα ενημέρωσης υπονοούσαν τις τελευταίες ημέρες ότι ο Ντόναλντ Τραμπ έχει προσωπικές διαφορές με τις κούκλες του «Sesame Street» (τη σειρά που γνωρίσαμε στην Ελλάδα ως «Σουσάμι Ανοιξε»). Είναι γεγονός, άλλωστε, ότι τις τελευταίες δεκαετίες οι παραγωγοί των εκπομπών έχουν σατιρίσει τρεις φορές τον «πορτοκαλί πρόεδρο» παρουσιάζοντάς τον άλλοτε σαν βασιλιά των σκουπιδιών και άλλοτε σαν αδηφάγο τέρας του Real Εstate. Περισσότερα

Γεωπολιτική της Ευρώπης

Σχολιάστε

Του Πιερλουίτζι Φαγκάν*

Το άρθρο αυτό έχει ιστορικο-πολιτικό περιεχόμενο, και γι’ αυτό αναφέρεται στην επικαιρότητα χωρίς να ασχολείται με την Ευρωπαϊκή Ένωση ή το ευρώ, αλλά αναλύοντας την Ευρώπη σαν μια υποήπειρο που της τίθεται το γεωπολιτικό πρόβλημα με πιεστικές και αποφασιστικές μορφές – πρόβλημα που πρέπει να αντιμετωπιστεί σε μια πιο ευρεία προοπτική.

Ευρώπη – Ευρώπες

 1. Η Ευρώπη θεωρείται γεωγραφική οντότητα αλλά με ορισμένα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Το πρώτο είναι πως έστω και μόνο «γεωγραφικά», η Ευρώπη είναι ένα αόριστο σύστημα, με τρία σταθερά σύνορα και ένα ασταθές (το ανατολικό), τουλάχιστον στο πλάτωμα που εκτείνεται από το τέλος των Ουραλίων και τις τρεις λεκάνες της Μαύρης Θάλασσας, της Κασπίας και της Αράλης, που παραμένει ανοικτό στην Κεντρική Ασία.

Το δεύτερο χαρακτηριστικό αφορά την εγγύτητά της με την Τουρκία, τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική, που την καθιστούν εξαιρετικά ευάλωτη στις διεθνείς σχέσεις και σε ό,τι απορρέει από αυτές: η Ευρώπη δεν είναι ένα απομονωμένο σύστημα. Τα δύο αυτά χαρακτηριστικά οδηγούν και σε ένα τρίτο, δηλαδή στην παρατήρηση πως, σε ό,τι αφορά τη Ρωσία, έχουμε να κάνουμε με ένα σύστημα που γεωγραφικά (αν και όχι δημογραφικά) είναι περισσότερο ασιατικό παρά ευρωπαϊκό.

Σε ό,τι αφορά τη Νοτιοανατολική Ευρώπη, έχουμε να κάνουμε με ένα σύστημα που ιστορικά είναι πολύ επηρεασμένο από τις κεντροασιατικές μεταναστευτικές ροές, όσο και από αυτές που προέρχονταν από την ανατολική χερσόνησο (βυζαντινή και μετέπειτα οθωμανική αυτοκρατορία), ή από τις αποσχίσεις που προέκυψαν από την αντίθεση Ανατολής-Δύσης στον 20ό αιώνα. Περισσότερα

Ήχοι και απόηχοι από το 1917

Σχολιάστε

1η ημέρα της Φεβρουαριανής επανάστασης του 1917 στη Ρωσσία

Αποσπάσματα από το βιβλίο του Πήτερ Ουσπένσκυ, «Αναζητώντας τον κόσμο του θαυμαστού».

[Σελ. 485 – 486]: Τώρα πια, δηλαδή το Νοέμβριο του 1916, η ατμόσφαιρα στη Ρωσία είχε αρχίσει να γίνεται πολύ βαριά. Είχαμε μείνει ως τότε, τουλάχιστον οι περισσότεροι από εμάς, ως εκ θαύματος μακρυά από τα “γεγονότα”. Τώρα, τα “γεγονότα” έρχονταν πιο κοντά μας, δηλαδή έρχονταν πιο κοντά στον καθένα από εμάς προσωπικά και δεν μπορούσαμε πια να μην τα προσέχουμε.

Δεν είναι δική μου δουλειά να περιγράψω ή να αναλύσω το τί γινόταν. Όμως, ήταν μια τόσο εξαιρετική περίοδος που δεν μου είναι δυνατόν να μην αναφέρω καθόλου το τί συνέβαινε γύρω μας. Διαφορετικά θα έπρεπε να παραδεχτώ ότι ήμουν και κουφός και τυφλός. Εξ άλλου, τίποτε δεν θα μπορούσε να μας είχε δώσει τέτοιο υλικό για τη μελέτη της “μηχανικότητας” των γεγονότων, δηλαδή της ολοκληρωτικής και απόλυτης απουσίας κάθε στοιχείου θέλησης, όσο η παρατήρηση των γεγονότων αυτής της περιόδου. Μερικά πράγματα φαίνονταν ή μπορεί να φαίνονταν ότι εξαρτώνται από τη θέληση κάποιου άλλου, αλλά ακόμη κι αυτό ήταν ψευδαίσθηση και στην πραγματικότητα ποτέ δεν ήταν τόσο ξεκάθαρο ότι τα πάντα συμβαίνουν, ότι κανείς δεν κάνει τίποτα. Περισσότερα

Η περιπέτεια της Ισλανδίας (2)

Σχολιάστε

Μετά το εκκωφαντικό αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, βρεττανοί και ολλανδοί υποχρεώθηκαν να ξανακαθήσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με τους ισλανδούς, για μια νέα συμφωνία με πιο λογικούς όρους. Η Ισλανδία θα αναλάμβανε να αποζημιώσει πλήρως τους ξένους καταθέτες εντός μιας τριακονταετίας (από το 2016 μέχρι το 2046, αντί του 2024 της πρώτης συμφωνίας) και με επιτόκιο 3% (αντί του 5,55%), ενώ σε καμμιά περίπτωση τα ετήσια τοκοχρεωλύσια δεν θα ξεπερνούσαν το 5% των δημοσίων εσόδων. Το συνολικό ποσό των αποζημιώσεων υπολογίστηκε σε 4,6 δισ. ευρώ (κάπου το μισό ΑΕΠ) και η ισλανδική κυβέρνηση θα εύρισκε αυτά τα λεφτά από την ρευστοποίηση της περιουσίας τής ήδη πτωχευμένης τράπεζας Landsbanki, η οποία απετιμάτο σε 594 δισ. κορώνες (περίπου 4,5 δισ. ευρώ).

Παρένθεση. Για να κάνουμε τις απαραίτητες συγκρίσεις, πρέπει να σημειώσουμε ότι τα ετήσια έσοδα του ελληνικού δημοσίου πλησιάζουν τα 50 δισ. ευρώ και τα ετήσια τοκοχρεωλύσια που πληρώνουμε κυμαίνονται από 11,2 έως 16,5 δισ. μέχρι το 2020 ενώ το 2022 θα ξεπεράσουν τα 33,3 δισ. ευρώ. Αν ίσχυε και για μας η οροφή τού 5% επί των εσόδων, δεν θα πληρώναμε ποτέ πάνω από 2,5 δισ. ετησίως. Κλείνει η παρένθεση. Περισσότερα

Οι ματωμένες σοκολάτες της Nestle

Σχολιάστε

Τίποτα πιο γλυκό από μια σοκολάτα. Κι αυτό ισχύει για μικρούς και μεγάλους. Όμως όπου υπάρχει φως, υπάρχει και σκιά. Και η σοκολάτα έχει μια πολύ σκοτεινή πλευρά που μένει αόρατη, γιατί εμείς οι ίδιοι αρνούμαστε να τη δούμε, καθώς μας φέρνει σε ευθεία αντίθεση με ό,τι θέλουμε να πιστεύουμε πως είμαστε: Άνθρωποι.

Προχθές το βράδυ είχαμε μαζευτεί μερικοί γείτονες  για να γιορτάσουμε τα γενέθλια μιας  φίλης. Αφού είπαμε ευχές και τα συνήθη που λέγονται σε αυτές τις περιπτώσεις, κόψαμε μια σοκολατόπιτα αντί τούρτας, η εορτάζουσα έσβησε το κεράκι της, το κομμάτι που φάγαμε όλοι το θεωρήσαμε «μικρό» για την απόλαυση που μας άφηνε στο στόμα αλλά για λόγους «πολιτικής ορθότητας»  δεν το παραδεχθήκαμε και μετά από λίγο αρχίσαμε να «αποσυρόμαστε»  σιγά σιγά ο καθένας μας στο δικό του «κόσμο», παίζοντας με το κινητό του.

«Καλά ρε δε ντρέπεσετε; Μεγάλοι άνθρωποι και κάνετε σα 17χρονα;» άστραψε και βρόντηξε η εορτάζουσα, απευθυνόμενη στην ομήγυρη, με ηλικιακή γκάμα από 35 μέχρι 55. Βάλαμε τα γέλια και συμφωνήσαμε να κάνουμε κάτι «μαζί». Απορρίφθηκαν μετ’ επαίνων το να παίξουμε «παντομίμα» και μια σειρά από επιτραπέζια παιχνίδια και προκειμένου  να «εισπνεύσουμε» κάτι  από τον άγριο αέρα της εφηβείας που νοσταλγούσαμε όλοι, είπαμε να παίξουμε «αλήθεια ή θάρρος». Το ξεκινήσαμε μεν, αλλά σχετικά σύντομα το εγκαταλείψαμε κι αυτό,  γιατί σίγουρα δεν ήταν κανένας μας πλέον 17. Οπότε η επιλογή που απέμεινε ήταν να ανοίξουμε την τηλεόραση. Είχε τον τελικό του “the voice”, όπως είπε η πιο ενημερωμένη επί της ελληνικής show biz στην παρέα. Περισσότερα

Ευρωπαίοι εναντίον Ινδιάνων: 500 χρόνια – Γενοκτονία και Αντίσταση

Σχολιάστε

Του Στέλιου Ελληνιάδη

Η τραγική ιστορία των Ινδιάνων της Βόρειας, Κεντρικής και Νότιας Αμερικής, που συνοψίζεται στον χαρακτηρισμό «η μεγαλύτερη γενοκτονία» στη γνωστή ιστορία της ανθρωπότητας, δεν τελειώνει με την εξιστόρηση του Τσαρλς Μπρόουνελ, στα μέσα του 19ου αιώνα. Στην πραγματικότητα, συνεχίζεται μέχρι σήμερα, με άλλα μέσα.

Στη Βόρεια Αμερική, οι τελευταίες εκκαθαρίσεις παλαιού τύπου έλαβαν χώρα το 1924, όταν εξουδετερώθηκαν οι τελευταίες ομάδες αντίστασης των Σιού, αν και στα νοτιοδυτικά συγκρούσεις γίνονταν μέχρι το 1933. Αλλά οι εκκαθαρίσεις νέου τύπου συνεχίστηκαν. Οι Ινδιάνοι είχαν ουσιαστικά χάσει τα πάντα και πρώτα απ’ όλα τη γη τους. Μόνο με το νόμο Dawes Act, του 1887, 380 εκατομμύρια στρέμματα ινδιάνικης γης μεταβιβάζονταν από τις φυλές σε ατομικούς ιδιοκτήτες, άλλες έναντι τιμήματος και άλλες μοιράζονταν δωρεάν για να εγκατασταθούν με τίτλους ιδιοκτησίας οι Ευρωπαίοι έποικοι.  Οι Ινδιάνοι, όσοι είχαν απομείνει, κυνηγημένοι, διασκορπισμένοι και αποδεκατισμένοι, υποχρεώνονταν να εγκλωβιστούν σε καταυλισμούς, σε νησίδες, σε οριοθετημένες περιοχές (reservation), στις περισσότερες περιπτώσεις πολύ μακριά από τη γη των προγόνων τους. Περισσότερα

Απορία…

Σχολιάστε

Μπορεί να είμαστε «μικροί» (με την έννοια της πολιτικής δύναμης) για την χειραφέτηση της τάξης μας, αλλά απορίες μπορούμε να έχουμε, έτσι δεν είναι; Είτε σαν «μικροί», είτε σαν «τρελοί».

Στη φωτογραφία αριστερά είναι το ψόφιο κουνάβι (αναγνωρίζεται) και δεξιά είναι ο διάδοχος του θρόνου στο Ριάντ και υπ.αμ. (….) Mohammed bin Salman. Κάθονται, μαζί με τις ακολουθίες τους, για δείπνο, στο άσπρο σπίτι, στην Ουάσιγκτον… προχθές. Τρίτη, 14 Μάρτη του 2017.

Για το ταξίδι του σαουδαραβικού παράσιτου ξέραμε από χτες, όταν γράφαμε (όλο υπονοούμενα ακατανόητα) για τον «χιονιά στην Ουάσιγκτον». Που ανέβαλε, λόγω ψύχους, το ταξίδι της γερμανίδας πρωθ. Μέρκελ. Περισσότερα

Έσωσαν οι Ολλανδοί την Ευρώπη;

Σχολιάστε

Toυ Δημήτρη Μηλακα

Ο αναστεναγμός ανακούφισης που ακούστηκε στην Ευρώπη γιατί οι φασίστες στην Ολλανδία ήρθαν δεύτεροι περιγράφει το αδιέξοδο και τα βαθειά μεσάνυχτα όπου σχοινοβατεί το Ευρωπαϊκό κατεστημένο.

Κοιτώντας με προσοχή τα αποτελέσματα της κάλπης στην Ολλανδία αυτά που βλέπει κανείς είναι:

  • τη δυσαρέσκεια των ψηφοφόρων για τα κόμματα του κατεστημένου
  • το φλερτ ολοένα και περισσότερων με το φασισμό .
  • την αφασία τμήματος της κοινωνίας που- προφανώς έχοντας λυμένα τα προβλήματά του- θέλει να λύσει και τα προβλήματα των ζώων.

Ειδικότερα: Περισσότερα

Η περιπέτεια της Ισλανδίας (1)

Σχολιάστε

Ρέυκγιαβικ, 2009: Το κοινοβούλιο περικυκλωμένο από διαδηλωτές.

Στο 77ο κεφάλαιο της Ανατομίας του νεοφιλελευθερισμούΗ Ισλανδία καταρρέει«) είχαμε αναφερθεί αναλυτικά στα αίτια που οδήγησαν την ισλανδική οικονομία στην καταστροφή τού 2008. Τότε, στο υστερόγραφο εκείνου του κειμένου, είπαμε ότι «η ισλανδική κυβέρνηση προσπάθησε να φορτώσει τα βάρη στις πλάτες των πολιτών αλλά κατέρρευσε από τον λαϊκό ξεσηκωμό. Αυτή η αντίδραση του ισλανδικού λαού έχει πολύ ενδιαφέρον αλλά ξεφεύγει από το πλαίσιο αυτών των σημειωμάτων». Σήμερα, πέντε χρόνια αργότερα, θα συμπληρώσουμε τα κενά που άφησε εκείνη η αφήγηση. Εννοείται ότι κρατάμε κατά νου όσα είπαμε τότε, για να μην επαναλαμβανόμαστε.

Στην Ανατομία αναλύσαμε τις αιτίες που οδήγησαν σε κατάρρευση το τραπεζικό σύστημα της Ισλανδίας και αναφερθήκαμε στην ζημιά που έπαθαν οι ξένοι επενδυτές (κυρίως άγγλοι και ολλανδοί). Όμως, τεράστια ζημιά έπαθε και η συντριπτική πλειοψηφία των ντόπιων καταθετών, όσοι δηλαδή είχαν εμπιστευτεί τις οικονομίες τους στις τρεις μεγαλύτερες τράπεζες της χώρας που χρεωκόπησαν, αφού η κρατική εγγύηση μόλις που ξεπερνούσε τις 20.000 ευρώ ανά καταθέτη, πράγμα που σημαίνει ότι διασώθηκε μόνο ένα μικρό μέρος τής ιδιωτικής αποταμίευσης. Περισσότερα

Νέα διεθνοποιημένη ένταση στην κορεατική χερσόνησο

Σχολιάστε

του Ερρίκου Φινάλη

Αντιστροφή της πραγματικότητας

Πώς θα νιώθαμε αν γειτονική μας χώρα πραγματοποιούσε, μαζί με την ισχυρότερη στρατιωτική υπερδύναμη του κόσμου, τις ΗΠΑ, τις μεγαλύτερες κοινές αεροναυτικές και στρατιωτικές ασκήσεις με πραγματικά πυρά που διεξήχθησαν ποτέ στη Μεσόγειο; Και, επιπλέον, με δημόσια γνωστό το σενάριό της, ένα σενάριο επίθεσης εναντίον της χώρας μας, περιλαμβανομένου «προληπτικού» πλήγματος κατά της Αθήνας; Με κερασάκι στην τούρτα μια διεθνή προπαγανδιστική καμπάνια, ότι η μικρή Ελλάδα απειλεί την παγκόσμια ειρήνη;

Λοιπόν, μια τέτοια πλήρης αντιστροφή της πραγματικότητας συμβαίνει τώρα στην άλλη άκρη της γης, στην κορεατική χερσόνησο, που έχει μετατραπεί σε διελκυστίνδα μεταξύ όλων των ισχυρών παγκόσμιων και περιφερειακών δυνάμεων. Μια περιοχή πολυβασανισμένη, ήδη από την εποχή της γενοκτονικής γιαπωνέζικης κατοχής και, λίγα χρόνια αργότερα, από τον πολυεθνικό πόλεμο της Κορέας. Τότε οι ΗΠΑ είχαν ρίξει στο Βορρά περισσότερες βόμβες απ’ ό,τι σε όλο το θέατρο των μαχών του Ειρηνικού στα χρόνια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου, με αποτέλεσμα να σκοτωθεί το ένα τρίτο των κατοίκων της Βόρειας Κορέας… Περισσότερα

Τι αξία έχουν 20.000.000 ζωές;

Σχολιάστε

Του Ζαχαρία Λουδάρου

Η παγκόσμια κοινότητα είναι αντιμέτωπη με τη μεγαλύτερη «ανθρωπιστική καταστροφή» από το 1945 οπότε ιδρύθηκε ο ΟΗΕ. Αυτή είναι η επείγουσα προειδοποίηση που έκανε ο επικεφαλής ανθρωπιστικών υποθέσεων του οργανισμού Στίβεν Ο’ Μπράιεν, αναφερόμενος στον λιμό που απειλεί 20 εκατομμύρια ανθρώπους στην Υεμένη, τη Σομαλία, το Νότιο Σουδάν και τη Νιγηρία.

Ο Ο’ Μπράιεν δήλωσε μόλις προχθές (Παρασκευή) στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ ότι «χωρίς συντονισμένες και κοινές παγκόσμιες προσπάθειες, οι άνθρωποι απλώς θα πεθάνουν από την πείνα» και «πολλοί περισσότεροι θα υποφέρουν και θα πεθάνουν από τις ασθένειες».

«Είμαστε σε μια κρίσιμη καμπή της ιστορίας» τόνισε. «Ήδη στην αρχή του έτους είμαστε αντιμέτωποι με τη μεγαλύτερη ανθρωπιστική κρίση από την ίδρυση του ΟΗΕ… Για να είμαι ακριβής χρειαζόμαστε 4,4 δισεκατομμύρια δολάρια ως τον Ιούλιο», υπογράμμισε ο Ο’ Μπράιεν. Περισσότερα

Η Ευρασία, το Βιετνάμ και οι μπίζνες

Σχολιάστε

Την ώρα που μεγάλοι διεθνείς ειδησεογραφικοί οργανισμοί μετακινούν το κέντρο βάρους τους από την Ευρώπη στην Ασία, μεταφέροντας εκεί τα γραφεία τους λόγω του γεωπολιτικού ενδιαφέροντος που μετατοπίζεται ανατολικότερα, μια σειρά γεγονότων έρχεται να επιβεβαιώσει αυτή την εξέλιξη των τελευταίων χρόνων, η οποία, σε πολλές περιπτώσεις, φέρει και την χαρακτηριστική ονομασία Ευρασία. Αυτή συναντάται όλο και συχνότερα στις αναλύσεις που διαβάζουμε καθημερινά από τα Μέσα. Περισσότερα

Άνγκελα Μέρκελ και oικονομικός γερμανικός εθνικισμός

Σχολιάστε

Βερολίνο, 2012: Ο 94χρονος Χέλμουτ Σμιντ δίπλα στην 58χρονη Άνγκελα Μέρκελ

Τον Οκτώβριο του 2010, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο δημοσίευσε μια μελέτη με τίτλο «Θα πονέσει; Οι μακροοικονομικές επιπτώσεις τής δημοσιονομικής εξυγίανσης«. Στα πλαίσια αυτής της μελέτης, οι ερευνητές έβαλαν στο μικροσκόπιο μια περίοδο τριάντα ετών (1980-2009) σε δεκαπέντε αναπτυγμένες χώρες (*), προκειμένου να καταγράψουν ιστορικά τον αντίκτυπο των δημοσιονομικών μέτρων που πάρθηκαν σε όλη αυτή την περίοδο. Με άλλα λόγια, οι ερευνητές μελέτησαν στοιχεία 450 ετών συνολικά (15 χώρες επί 30 χρόνια).

Ένα από τα ευρήματα αυτής της ιστορικής καταγραφής το οποίο σοκάρει, είναι ότι σημειώθηκαν λήψεις μέτρων δημοσιονομικής εξυγίανσης σε 173 από τα 450 αυτά έτη, κάτι που αναλογεί σε μια δέσμη μέτρων ανά δυόμισυ χρόνια. Ο ετήσιος μέσος όρος προσαρμογών όλων αυτών των μέτρων υπολογίστηκε σε 1% του ΑΕΠ, ενώ στο 20% των περιπτώσεων ξεπέρασε το 1,5%, πράγμα που σημαίνει ότι τα μέτρα δημοσιονομικών περικοπών που έπαιρναν αυτές οι χώρες, γίνονταν ιδιαίτερα αυστηρά ανά 14 χρόνια κατά μέσον όρο. Περισσότερα

Πιθανό δημοψήφισμα για την ανεξαρτητοποίηση της Σκωτίας το φθινόπωρο του 2018

Σχολιάστε

Η πρωθυπουργός της ΣκωτίαςΝίκολα Στέρτζον, ανακοίνωσε πως ενδέχεται να γίνει δημοψήφισμα για ανεξαρτητοποίηση από το Ηνωμένο Βασίλειο το φθινόπωρο του 2018, λίγους μήνες δηλαδή πριν από την προγραμματισμένη αποχώρηση της Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Όπως είπε η πρωθυπουργός, σύμφωνα με το BBC, το φθινόπωρο του 2018 θα ήταν μια “λογική” επιλογή για το δημοψήφισμα στη Σκωτία, δεδομένου ότι θα υπάρχει κάποιο χρονοδιάγραμμα για τη συμφωνία αποχώρησης από την ΕΕ. Χαρακτηριστικά δήλωσε:

Μέσα από αυτό το πρίσμα του πότε θα γίνει σαφές το χρονοδιάγραμμα για συμφωνία του Ηνωμένου Βασιλείου και αποχώρηση από την ΕΕ, θεωρώ ότι θα ήταν μια λογική περίοδος για να έχει αυτή την ευκαιρία η Σκωτία, αν αυτός είναι ο δρόμος που θα επιλέξουμε να ακολουθήσουμε.

Περισσότερα

Ολλανδικές εκλογές: «Φαραωνικό» το ποσοστό των αναποφάσιστων

Σχολιάστε

Oι αναποφάσιστοι φαίνεται να είναι ο κυριότερος «αντίπαλος»

Oι αναποφάσιστοι φαίνεται να είναι ο κυριότερος «αντίπαλος» των ολλανδικών κομμάτων στις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές στις 15 Μαρτίου, αφού οι δημοσκοπήσεις τους δείχνουν… στο 75%!

Το ποσοστό αυτό φοβίζει περισσότερο τα «καθιερωμένα κόμματα», όπως τα χαρακτηρίζει στο σχετικό της αφιέρωμα η Deutsche Welle, ακόμη και σε σχέση με την δημοσκοπική δυναμική που εμφανίζει το ακροδεξιό λαϊκιστικό Κόμμα για την Ελευθερία του 53χρονου Γκερτ Βίλντερς (PVV), ο οποίος επιτίθεται κατά των ξένων, κατά του Ισλάμ και κατά της Ευρώπης.

Η οικονομική και κοινωνική κατάσταση στην χώρα λίγες μέρες πριν τις εκλογές περιγράφεται από την DW ως εξής: «Η Ολλανδία πάει από το καλό στο καλύτερο. Η οικονομία αναπτύσσεται, η ανεργία μειώνεται. Ακόμα και η εγκληματικότητα έχει περιοριστεί σε τέτοιο βαθμό που το δημόσιο πουλά στην αγορά ακινήτων κρατητήρια. Και σαν να μην έφθαναν αυτά… οι Ολλανδοί δηλώνουν στις δημοσκοπήσεις πολύ ευτυχισμένοι». Περισσότερα

Μεταξύ της νεοφιλελεύθερης Σκύλλας και της φασιστικής Χάρυβδης η Γαλλία

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Με την ελπίδα τα πιο απρόβλεπτα σενάρια να μείνουν στα χαρτιά οδεύουν στις κρίσιμες γαλλικές προεδρικές εκλογές της 23ης Απριλίου τα επιτελεία των βασικών υποψηφίων, με τις δημοσκοπήσεις να δείχνουν νίκη στη δεύτερη Κυριακή του νεοφιλελεύθερου Εμανουέλ Μακρόν, που εργαζόταν στην τράπεζα Ρότσιλντ και διετέλεσε σύμβουλος και στη συνέχεια υπουργός Οικονομικών του Φρανσουά Ολάντ.

Μέχρι τότε ωστόσο κανείς δεν θα κοιμάται ήσυχος. Οι δημοσκοπήσεις (αν εξακολουθούν να έχουν κάποια σημασία οι μετρήσεις τους) βγάζουν πρώτη την επικεφαλής του Εθνικού Μετώπου, φασίστρια Μαρίν Λεπέν, στις εκλογές της πρώτης Κυριακής με 26%, ενώ για τη δεύτερη Κυριακή τη δείχνουν σταθερά δεύτερη με το ανώτερο ποσοστό στο 45%. Υπό τον όρο φυσικά ότι η συμμετοχή θα κινηθεί σε φυσιολογικά επίπεδα, γύρω στο 65%, οπότε θεωρείται αδύνατο η Λε Πεν να φτάσει τα 15 εκ. ψήφων που χρειάζεται όταν ποτέ στο παρελθόν δεν έχει ξεπεράσει τα 6 εκ. Περισσότερα

Η Βενεζουέλα Μετά Τον Τσάβεζ

Σχολιάστε

Σε ζωντανή μετάδοση, ο αντιπρόεδρος της Βενεζουέλας Νικόλας Μαδούρο έχανε τις λέξεις του. Ο Oύγκο Τσάβεζ, γεννημένος και μεγαλωμένος σε συνθήκες αγροτικής ένδειας στην Sabaneta το 1954, είχε πεθάνει από καρκίνο. Για τους πλούσιους και λευκούς αντιπάλους του ήταν η ενσάρκωση του κακού. Για του πολλούς, φτωχοποιημένους Βενεζουελάνους, η αντιφατική και εκλεκτική ιδεολογία του – ένα δαιδαλώδες μίγμα που συνέθετε στοιχεία από την σκέψη του Simon Bolivar και του Ezequiel Zamora, τον αριστερό-στρατιωτικό εθνικισμό και τον αντι-ιμπεριαλισμό του 20ου αιώνα, τον κουβανικό σοσιαλισμό, τον κοινωνικό χριστιανισμό, ένα πραγματιστικό οικονομικό νεοστρακτουραλισμό και στοιχεία από το ρεύμα για τον σοσιαλισμό από τα κάτω- είχε πολύ νόημα στο μέτρο που ο Τσάβεz είχε την ίδια προέλευση με αυτούς και είχε κάνει εχθρούς τους σωστούς ανθρώπους.

Η διεθνής παρακαταθήκη του Βενεζουελάνου προέδρου για τμήματα της Αριστεράς έχει αμαυρωθεί από την υποστήριξή του σε ηγέτες και κράτη όπως ο Gaddafi, al-Assad, Ahmadinejad, και το κινέζικό κράτος. Αλλά μια ανάλυση που ξεκινάει από τα παραπάνω για να κατανοήσει την πρωτοφανή απήχηση του θανάτου του και του θρήνου των εκατομμύριων Βενεζουελάνων και Λατινοαμερικάνων, θυμάτων της αποικιοκρατίας, της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης, χάνει το νόημά της. Περισσότερα

The NBA Vs Nτόναλντ Τραμπ: Η πατριωτική ορθότητα της διαμαρτυρίας…

Σχολιάστε

Διεξάγουμε μεγάλο μέρος των επιχειρήσεων μας σε παγκόσμια βάση, διότι αν το καλοσκεφτείτε, αυτό είναι και το ΝΒΑ στην ουσία του. Οι καλύτεροι από όλο τον κόσμο έρχονται να στο αγωνιστούν μαζί στο υψηλότερο επίπεδο. Συνεπώς οι κυβερνητικοί περιορισμοί σχετικά με τις μετακινήσεις, ναι, με ανησυχούν. Είναι ενάντια στις θεμελιωτικές αρχές και στα θεμελιωτικά συστατικά που κάνουν το ΝΒΑ ξεχωριστό”.

Στο περιθώριο του πρόσφατου All Star Game, ο κομισάριος του καλύτερου πρωταθλήματος μπάσκετ στον κόσμο, Ανταμ Σίλβερ, πήρε σαφή διαχωριστική θέση ενάντια στο πρόσφατο διάταγμα Τραμπ, το οποίο έχει ως σκοπό να αναστείλει για τέσσερις μήνες το ομοσπονδιακό πρόγραμμα υποδοχής προσφύγων των ΗΠΑ, σε ο,τι αφορά επτά (πλέον έξι μετά την εξαίρεση του Ιράκ) “μουσουλμανικές” χώρες .

Aπό τον Giorgos P., editor στο Basketball Guru (@b_ballguru) Περισσότερα

Στις ΗΠΑ υπάρχει «συνέχεια του κράτους»

Σχολιάστε

Στις ΗΠΑ υπάρχει «συνέχεια του κράτους»

Ο Τραμπ εξαγγέλλει περαιτέρω αύξηση των στρατιωτικών δαπανών

Προχθές ο Τραμπ, επισκεπτόμενος το υπό παράδοση νέο αεροπλανοφόρο «Τζέραλντ Φορντ» που κόστισε 13 δισεκατομμύρια δολάρια, δήλωσε ότι θα επιχειρήσει μια «περαιτέρω μεγάλη επέκταση» του αμερικανικού πολεμικού ναυτικού. Ξεπερνώντας τις προσδοκίες των ναυάρχων, που ζητούσαν την αύξηση του στόλου σε 310 μεγάλα σκάφη από 274 σήμερα, είπε ότι «ονειρεύεται ένα στόλο 350 σκαφών, περιλαμβανομένων τουλάχιστον 12 αεροπλανοφόρων». Ήδη τον περασμένο Ιανουάριο υπέγραψε εκτελεστικό διάταγμα που θέτει σε κίνηση την υλοποίηση του… ονείρου, ορίζοντας τα πρώτα μέτρα για την κατασκευή νέων αεροσκαφών και πλοίων και για την παροχή αυξημένων πόρων στο Πεντάγωνο. Επιπλέον, πριν λίγες μέρες ανακοίνωσε την αύξηση των στρατιωτικών δαπανών κατά 10% για το τρέχον έτος, φτάνοντας τον επίσημο «αμυντικό» προϋπολογισμό του 2017 στα 603 δισεκατομμύρια δολάρια.

Στην πραγματικότητα, ήδη το προσχέδιο προϋπολογισμού για το 2017, που είχε καταρτιστεί από την απερχόμενη κυβέρνηση Ομπάμα, προέβλεπε 586 δισεκατομμύρια για το Πεντάγωνο. Σ’ αυτά πρέπει να προστεθούν άλλα 182 δισεκατομμύρια που κατανέμονται σε άλλους κωδικούς αλλά αφορούν επίσης στρατιωτικές δαπάνες. Δηλαδή το 25% του συνολικού ομοσπονδιακού προϋπολογισμού των ΗΠΑ! Το ποσοστό εκτινάσσεται σε ένα ιλιγγιώδες 44% εάν συνυπολογιστούν και τα 589 δισεκατομμύρια που είχαν προϋπολογιστεί προκειμένου να καλυφθούν οι ετήσιες δαπάνες για τους βετεράνους και την αποπληρωμή των τοκοχρεολυσίων για προηγούμενα στρατιωτικά και εξοπλιστικά προγράμματα. Περισσότερα

ΗΠΑ και Ευρώπη: Πώς θα αντιδράσουν στις κοσμογονικές αλλαγές της ιστορίας;

Σχολιάστε

ΗΠΑ και Ευρώπη: Πώς θα αντιδράσουν στις κοσμογονικές αλλαγές της ιστορίας;

Του Στέλιου Ελληνιάδη

Ποτέ άλλοτε δεν έχουν γραφτεί για ένα πρόεδρο των ΗΠΑ τόσα πολλά σε τόσο μικρό διάστημα. Και ποτέ άλλοτε δεν έγινε τόσο επίμονη προσπάθεια να τονιστεί ότι πρόκειται περί επικίνδυνου παρανοϊκού και ότι οι πολιτικές του δεν έχουν συνάφεια με την ασκούμενη ορθή πολιτική.

Δεν θα προσπαθήσω να αντικρούσω αυτές τις απόψεις, θα προσπαθήσω, όμως, να δω μήπως μέσα σε όλη αυτή την παράνοια και την ανορθοδοξία τους, υπογραμμίζουν μια βαθύτερη και ουσιαστικότερη κρίση που σχετίζεται με την ωρίμαση μιας μεγάλης πίεσης για την αναδιάταξη του αμερικάνικου ιμπέριουμ και μάλιστα πολύ επιτακτικής.

Αυτό δεν συνεπάγεται, εάν η ανάγκη αυτή είναι πραγματική, που όλα προς τα εκεί δείχνουν, ότι οι επιλογές του νέου προέδρου είναι οι κατάλληλες για τη ζητούμενη αναδιάταξη. Ενδεχομένως, να οδηγήσουν στο αντίθετο από το ζητούμενο αποτέλεσμα, αφού υπάρχουν σοβαρότατες ενδείξεις ότι αφενός είναι σπασμωδικές και αφετέρου δεν ενώνουν την αμερικάνικη κοινωνία, αλλά τη διχάζουν πολύ βαθιά, τόσο στο επίπεδο του λαού όσο και στο επίπεδο των ισχυρών κέντρων εξουσίας, υπονομεύοντας οποιαδήποτε συνεννόηση και συναίνεση για μια νέα πολιτική. Περισσότερα

Αντίο Ευρωπαϊκή Ένωση (Μέρος 2ο)

Σχολιάστε

Του Ραφαέλ Ποχ

Ένα πρώτο βήμα θα ήταν να απο-ιεροποιήσουμε την Ε.Ε., να την κατεβάσουμε από τον θρόνο, και να την υποβάλουμε σε μια ρεαλιστική κριτική

Δημοσιεύουμε το δεύτερο και τελευταίο μέρος της παρέμβασης του δημοσιογράφου και συγγραφέα κατά την ημερίδα με θέμα «Κρίση του γαλλογερμανικού άξονα – τελειωτική ή αντιστρέψιμη» η οποία πραγματοποιήθηκε στη Βαρκελώνη στις 26 Ιανουαρίου. (Διαβάστε το πρώτο μέρος εδώ)

 O γαλλογερμανικός άξονας δεν υπάρχει

Για πολύ καιρό, μια Γερμανία που θεωρούσε την Ευρώπη σαν μοναδική ευκαιρία για να ανακτήσει την ηγεμονία της, και μια Γαλλία που φοβόταν να την αφήσει μόνη, είχαν συγκροτήσει τον μεγάλο άξονα, στη βάση των κοινών συμφερόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Την εποχή εκείνη, και στις δύο χώρες η Δεξιά προωθούσε οικονομικές και κοινωνικές πολιτικές που σήμερα θα χαρακτήριζαν τη «ριζοσπαστική αριστερά»

Στη Γαλλία, το κοινωνικό όραμα του γκολισμού βασίζονταν στο πρόγραμμα του Εθνικού Συμβουλίου της Αντίστασης του Μάρτη 1944. Στη Γερμανία, η κοινωνική οικονομία της αγοράς αποτελούσε το πρόγραμμα της συμμαχίας των χριστιανών και των πρώην ναζιστών της CFU, μείγμα σοσιαλισμού και δικτατορίας που έθετε στο επίκεντρο την πρόνοια και την κοινωνική εξισορρόπηση. Περισσότερα

Older Entries