Αρχική

Η δουλειά δεν είναι καλή για τον πλανήτη

Σχολιάστε

Το 1992, το Συνέδριο της Γης στο Rio de Janeiro προσπάθησε να θάψει την οικολογία σαν πολιτικό κίνημα, θεωρώντας ότι οι διάφοροι τύποι μόλυνσης –τότε κεντρικό θέμα στην οικολογία, κυμαινόμενοι από τη βιομηχανική ρύπανση και την αγροτική ως την πυρηνική– θα επανα-απορροφούνταν, επειδή οι ΗΠΑ ανέλαβαν να ασχοληθούν μ’ αυτή. Μερικοί το πίστευαν. Έτσι, μαζί με κάποιους οικολόγους, που έσπευσαν από την αρχή το υιοθετούν, εγκατέλειψαν κάθε κριτική του συστήματος παραγωγής και έχουν ευθυγραμμιστεί με τις καπιταλιστικές οπτικές της προόδου, της ανάπτυξης της «πράσινης» καθαρής βιομηχανίας και των λογικών της γεωργίας. Δεκαπέντε χρόνια αργότερα, το 2007, η διεθνής ομάδα ειδικών πάνω στην κλιματική αλλαγή και ο Αλ Γκορ (!) έλαβαν το Βραβείο Νόμπελ για την Ειρήνη, και από τότε η οικολογία έγινε πάλι στη μόδα…

Όμως, λίγα έγιναν όλα αυτά τα χρόνια όσον αφορά στην κλιματική αλλαγή, πέρα από τη συνειδητοποίηση ότι το κλίμα ήταν σε κρίση και ότι το πρόβλημα τώρα ήταν να βγούμε απ’ αυτή την ανισορροπία. Ο Ammann [εννοεί προφανώς τον κλιματολόγο Caspar M. Ammann] συνέχισε να σφυροκοπά τους πολιτικούς, δημοσιογράφους, αναλυτές και επιστήμονες, τα μήντια, και ακόμα και συγκεκριμένους τραγουδιστές και ηθοποιούς. Οι πυλώνες της κοινωνίας, που είναι υπεύθυνοι γι’ αυτή την οικολογική κρίση, δε θα έπρεπε να αμφισβητηθούν; Περισσότερα

Οι μπότες του Μιούζα

Σχολιάστε

Σε δύο δεκαετίες αγώνα για την ανεξαρτησία του Κασμίρ έχουν σκοτωθεί περισσότεροι από 60.000 άνθρωποι. Στη φωτογραφία από την εφημερίδα Hindustan Times, νεαροί διαδηλωτές με πέτρες και ξύλα απέναντι στις πάνοπλες ινδικές δυνάμεις κατοχής.

«Είχα ένα μεγάλο καυγά με τον Godzie (τον πατέρα μου) εκείνη τη μέρα. Για τις καινούργιες μου μπότες. Ήταν υπέροχες μπότες – ο Gul-kak τις φοράει τώρα. Όπως και να έχει… Έβγαινα να πάω να πάρω κάτι χαρτικά, και τις φορούσα. Ο Godzie μου είπε να τις βγάλω και να φορέσω κανονικά παπούτσια, επειδή οι νεαροί άντρες που φοράνε καλές μπότες συλλαμβάνονται συχνά σαν ακτιβιστές – εκείνο τον καιρό αυτό αρκούσε σαν αποδεικτικό στοιχείο. Παρ’ όλ’ αυτά, αρνήθηκα να τον ακούσω , κι έτσι τελικά είπε, «Κάνε ό,τι θέλεις, αλλά θυμήσου τα λόγια μου, αυτές οι μπότες θα σε βάλλουν σε μπελά». Περισσότερα

Ο ΠΥΡΗΝΙΚΟΣ ΟΛΕΘΡΟΣ ΣΤΗΝ ΦΟΥΚΟΥΣΙΜΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΕΛΟΣ…

Σχολιάστε

Σύμφωνα με ανακοίνωση της εταιρείας «διαχείρισης» του πυρηνικού σταθμού της Φουκουσίμα TEPKO έχει αποφασισθεί η «απελευθέρωση» του ραδιενεργού υλικού από τις 580 δεξαμενές οι οποίες δεσμεύουν τουλάχιστον 770.000 τόνους τοξικού νερού που περιέχουν τρίτιο, το οποίο δεν είναι δυνατόν να «καθαρισθεί» ύστερα από την ειδική επεξεργασία που θεωρητικά «αφαιρούν» 62 διαφορετικούς τύπους ραδιενεργών υλικών. Περισσότερα

Βερολίνο – Άγκυρα ένα μπουνίδι δρόμος;

Σχολιάστε

 Φαινομενικά τα δύο κράτη είναι τσακωμένα μεταξύ τους. Διαδοχικά περιστατικά και δηλώσεις τροφοδοτούν μια θεαματική έριδα. Είναι όμως και αληθινή;

Θα πρέπει να θυμήσουμε μια όχι μακρινή περίοδο όπου «πολύ τσακωμένες» ήταν η Άγκυρα και η Μόσχα. Ο «καυγάς» κορυφώθηκε με την κατάρριψη ενός ρωσικού πολεμικού στα τουρκοσυριακά σύνορα, και συνεχίστηκε για κάποιους μήνες με «μέτρα» και «αντίμετρα», και βιτριολικές δηλώσεις εκατέρωθεν. Τότε, απ’ τις σελίδες του Sarajevo, υποστηρίζαμε ότι ο «καυγάς» εκείνος ήταν σικέ. Και ότι τα συμφέροντα τα δύο κρατών συμπίπτουν και στο συριακό πεδίο μάχης. Μας θεώρησαν «τρελούς», αλλά αποδείχθηκε ότι είχαμε δίκιο… Περισσότερα

Εμφανή τα ρήγματα στο συστημικό στρατόπεδο

Σχολιάστε

του Νίκου Ταυρή

Η Σύνοδος Κορυφής του G20 δεν ήταν ο περίπατος που σχεδίαζαν

Όπως επεσήμαινε η εφημερίδα μας το προηγούμενο Σάββατο, η Σύνοδος Κορυφής του G20 αποδείχθηκε πράγματι εκρηκτική, μέσα κι έξω. Οι βαθιές αντιθέσεις που χωρίζουν τους Μεγάλους, η αδυναμία τους να χαράξουν μια ενιαία στρατηγική αντιμετώπισης της οικονομικής-κοινωνικής-περιβαλλοντικής κρίσης αλλά και της πολιτικής απονομιμοποίησής τους, οι ασταθείς και προσωρινές συμμαχίες και το συνεχές μπες-βγες σημαντικών περιφερειακών δυνάμεων σ’ αυτές… όλα ήταν χαρακτηριστικά που σημάδεψαν τη Σύνοδο του Αμβούργου.

Και κάτι ακόμα: ο φόβος των «από κάτω», που επέστρεψαν δυναμικά από διάφορα (και διαφορετικά) ρυάκια, φουσκώνοντας εκ νέου το ποτάμι της λαϊκής διαμαρτυρίας και αντίστασης. Είναι ενδεικτικό ότι οι Γερμανοί ιθύνοντες, μετά το πρώτο ξάφνιασμά τους από τη μαζικότητα και μαχητικότητα των διαδηλωτών, επιχείρησαν (δίχως μεγάλη επιτυχία) να τους κατασυκοφαντήσουν. Χαρακτηριστικά, ο μεν σοσιαλδημοκράτης αντικαγκελάριος Γκάμπριελ τους αποκάλεσε… νεοναζί, ο δε χριστιανοδημοκράτης υπουργός Ντε Μεζιέρ… τζιχαντιστές. Περισσότερα

Η σφαγή του Springhill και οι Ματωμένες Κυριακές της Ιρλανδικής Ανεξαρτησίας

Σχολιάστε

Του Γιάννη Μπάκου

«Δολοφονία ενός λαού εις το όνομα του Πατρός»

Στις 9 Ιουλίου 1972 γράφεται άλλη μια μαύρη σελίδα στην ατέρμονη μάχη του IRA με τις Βρετανικές αρχές. Τα γεγονότα του Springhill Massacre περιλαμβάνουν την δολοφονία πέντε αμάχων από την Βρετανική αστυνομία. Οι Margaret Gargan, 13 ετών και Patrick Butler, 39 ετών, πυροβολήθηκαν στο κεφάλι. Οι John Dougal, 16 ετών και David McCafferty, 15 ετών, πυροβολήθηκαν στο στήθος. Ο ιερέας Father Noel Fitzpatrick, 40 ετών, πυροβολήθηκε στον λαιμό.

Με αφορμή την στυγνή αυτή δολοφονία πριν από 45 χρόνια, θυμόμαστε την έννοια της «Ματωμένης Κυριακής», (Domhnach na Fola στα ιρλανδικά), τα τέσσερα αιματηρά γεγονότα, που έλαβαν χώρα από το 1887 έως το 1972, και συνδέονται με τις αγγλοϊρλανδικές σχέσεις.

Στις 13 Νοεμβρίου του 1887  χιλιάδες αριστεροί, αναρχικοί και άνεργοι κατευθυνόταν από διαφορετικά σημεία της πόλης προς την πλατεία Trafalgar του Λονδίνου. Εκεί τους περίμεναν δύο χιλιάδες αστυνομικοί και τετρακόσιοι ένοπλοι στρατιώτες, με εντολή να καταπνίξουν τη διαδήλωση. Η άγρια σύρραξη άρχισε όταν διαδηλωτές και δυνάμεις καταστολής ήρθαν πρόσωπο με πρόσωπο. Οι έφιπποι χτύπησαν ανελέητα την πορεία, όχι μόνο με ρόπαλα, αλλά και με σπαθιά. Η αστυνομία και οι στρατιώτες άνοιξαν πυρ και τρεις διαδηλωτές έπεσαν νεκροί. Περισσότερα

Ο πραγματικός «μπαμπούλας» της Γαλλίας

Σχολιάστε

Του Ερρίκου Φινάλη

Το Γαλλικό Παρατηρητήριο Οικονομικών Συγκυριών (OFCE) είναι ένας κρατικός οργανισμός ερευνών που ιδρύθηκε το 1981 και έχει ως στόχο «να μελετά επιστημονικά και με πλήρη ανεξαρτησία τη συγκυρία της γαλλικής οικονομίας» κ.λπ. Υπεράνω υποψίας δηλαδή. Τι προβλέπει λοιπόν το OFCE για τη φορολογική «μεταρρύθμιση» που εξήγγειλε αυτήν την εβδομάδα ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν; Ότι θα κοστίσει στο δημόσιο ταμείο 7 δισεκατομμύρια ευρώ. Και ποιοι θα είναι κερδισμένοι από την ελάφρυνση της φορολογίας; Οι άνεργοι; Οι χαμηλόμισθοι; Οι συνταξιούχοι; Όχι ακριβώς…

«Μόνο το πλουσιότερο 1% θα δει αύξηση 3,1% του βιοτικού επιπέδου του λόγω της φορολογικής ελάφρυνσης, δηλαδή κατά μέσο όρο 4.225 ευρώ ανά νοικοκυριό», επισημαίνει η σχετική μελέτη του OFCE. Το περιοδικό Marianne, βασισμένο στα στοιχεία του OFCE, ανέλυσε περαιτέρω την κατανομή των ελαφρύνσεων εντός του πλουσιότερου 1%. Τα ευρήματα είναι συντριπτικά: οι 2.830 πλουσιότερες οικογένειες της Γαλλίας, δηλαδή το… 1 % του 1% (ή αλλιώς, το 0,01% του πληθυσμού), θα επωφεληθούν ούτε λίγο ούτε πολύ ελαφρύνσεων ύψους 3 δισεκατομμυρίων ευρώ (από τα συνολικά 7 δισεκατομμύρια) το χρόνο. Δηλαδή πάνω από 1 εκατομμύριο ευρώ μπόνους ετησίως σε καθένα από αυτά τα 2.830 «νοικοκυριά»! Περισσότερα

Τουρκία: μια χώρα στη σκιά του φόβου

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

  • 140.000 πολίτες τουλάχιστον έχουν συλληφθεί, απολυθεί η βρίσκονται σε αναστολή καθηκόντων από τις 15/7/2016

  • 12 βουλευτές του Κουρδικού Λαϊκού Δημοκρατικού Κόμματος στη φυλακή

  • 40% των αξιωματικών έχουν διωχθεί από το στρατό

  • 400 Τούρκοι αξιωματικοί έχουν απομακρυνθεί από ΝΑΤΟϊκές θέσεις

  • 000 διαδηλωτές συμμετείχαν στην πορεία 450 χλμ από την Άγκυρα ως την Κωνσταντινούπολη διεκδικώντας «δικαιώματα, νόμους, δικαιοσύνη»

  • 6 δισ. δολ. είναι τα έσοδα και 11 δισ. το ενεργητικό των 965 εταιρειών που τέθηκαν υπό κρατικό έλεγχο λόγω σχέσεων με τον Γκιουλέν

Για τον Ρεζέ Ταγίπ Ερντογάν, όλα άλλαξαν μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 2016. Το δημοψήφισμα του Απριλίου του έδωσε το πράσινο φως για την συγκέντρωση περαιτέρω εξουσιών, παρότι η νομιμότητά της ψηφοφορίας εξακολουθεί να παραμένει αμφιλεγόμενη. Η δημοφιλία του συνεχίζει να βρίσκεται σε υψηλά επίπεδα, τροφοδοτούμενη όμως εν πολλοίς από ένα …αβάσταχτο κόστος που επισείει η αμφισβήτησή της ενίοτε και για την ίδια τη ζωή όποιου αποπειραθεί να το πράξει. Η οικονομία τείνει να ξαναβρεί τους θεαματικούς ρυθμούς ανάπτυξης, 5% κατά μέσο όρο που είχε ως και το 2015 κι επί 15 σχεδόν χρόνια, παρότι οι τρεις μεγαλύτεροι οίκοι αξιολόγησης υποβάθμισαν στο επίπεδο σκουπιδιών το δημόσιο χρέος της Τουρκίας λόγω πολιτικής αβεβαιότητας. Τέλος, το κλείσιμο του μετώπου με τη Ρωσία που άνοιξε η κατάρριψη του ρώσικου μαχητικού το Νοέμβριο του 2015, παρέχει στον Ερντογάν μια ευχέρεια διπλωματικών κινήσεων, χωρίς ωστόσο να αντισταθμίζει το κενό που δημιουργεί η ψύχρανση των σχέσεων της Τουρκίας με τη Δύση. Περισσότερα

Διάδρομοι Βρυξελλών: Δεν είδε, δεν άκουσε το Γιούρογκρουπ για την ιδιωτικοποίηση του νερού

Σχολιάστε

Tου Γιώργου Βασσάλου – Βρυξέλλες

Χθες στις Βρυξέλλες εκπρόσωποι της γερμανικής καμπάνιας αλληλεγγύης στην Ελλάδα παρέδωσαν στον Τόμας Βίζερ, συντονιστή του Γιούρογκρουπ, 189 χιλιάδες υπογραφές που συλλέχθηκαν μέσα σε ένα μόλις χρόνο στη Γερμανία ενάντια στην ιδιωτικοποίηση του νερού στην Ελλάδα.

Μετά από επιμονή των Γερμανών αλληλέγγυων ο Αυστριακός ευρωκράτης αναγκάστηκε να δεχτεί να παραλάβει τις υπογραφές με τον όρο ότι δε θα παρθούν φωτογραφίες, αφού το Γιούρογκρουπ είναι απλά… ένα άτυπο όργανο χωρίς επίσημο θεσμικό ρόλο και ως εκ τούτου δεν μπορεί να δέχεται αιτήματα των πολιτών. Φυσικά παρακούσαμε. Γιατί συμβαίνει εκτός από άτυπο το Γιούρογκρουπ να είναι και το ισχυρότερο όργανο της ΕΕ. Κι επειδή μας είπαν να μη δημοσιεύσουμε τη φωτογραφία, είμαστε υποχρεωμένοι να το κάνουμε παρά την απαράδεκτη ποιότητά της. Περισσότερα

Οι «Τρεις Θάλασσες» της Ευρώπης υπό τη σημαία των ΗΠΑ

Σχολιάστε

του Μάνλιο Ντινούτσι*

Η Πολωνία αφετηρία για το νέο ψυχρό πόλεμο κατά της Ρωσίας

Η επίσκεψη του προέδρου Τραμπ στη Βαρσοβία στις 6 Ιουλίου είναι ένας ακόμη θρίαμβός του. Η Πολωνία, όπως διαβεβαιώνει ο Λευκός Οίκος, είναι «πιστός σύμμαχος του ΝΑΤΟ και ένας από τους πιο στενούς φίλους της Αμερικής». Πράγματι, η χώρα αυτή είναι αφετηριακό σημείο της στρατηγικής των ΗΠΑ/ΝΑΤΟ, να συρθεί η Ευρώπη σε έναν καινούριο ψυχρό πόλεμο κατά της Ρωσίας. Στην Πολωνία, όπου από τον Ιανουάριο έχει μεταφερθεί η 3η Τεθωρακισμένη Ταξιαρχία των ΗΠΑ, έχει παραταχθεί, υπό αμερικανική ηγεσία, ένας από τους τέσσερις πολεμικούς σχηματισμούς του ΝΑΤΟ κατά της Ρωσίας, «με ενισχυμένη παρουσία και σε πιο προωθημένη θέση». Η Πολωνία ήταν επίσης μια από τις τέσσερις ευρωπαϊκές χώρες του ΝΑΤΟ που πέτυχαν το στόχο που τους ζήτησαν οι ΗΠΑ το 2014 – δηλαδή να ξοδέψουν για στρατιωτικούς εξοπλισμούς πάνω από το 2% του ΑΕΠ της χώρας. Σε ανταμοιβή, όπως ανήγγειλε η Βαρσοβία, η Πολωνία δεν θα καταβάλει συμμετοχή στο «Ταμείο για την Άμυνα», που ιδρύθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση στις 22 Ιούνη. Περισσότερα

Σε επικίνδυνη μαριονέτα μετατρέπεται ο Τραμπ

Σχολιάστε

του Άρη Χατζηστεφάνου

Η υστερική εκστρατεία κατά του Τραμπ διεξάγεται από λάθος ανθρώπους –τους Δημοκρατικούς– και για τους λάθος λόγους –τη σχέση του με τη Ρωσία– αποκρύπτοντας συγκλονιστικές εξελίξεις, όπως η στέρηση των παροχών υγείας σε επιπλέον 22 εκατ. Αμερικανούς. Φαίνεται, όμως, ότι αυτό βολεύει και τις πολυεθνικές και το Κογκρέσο…

Θα μπορούσαν οι Δημοκρατικοί στις ΗΠΑ και ορισμένα ΜΜΕ να ζητούν δημόσια την εκτέλεση του προέδρου Τραμπ και μελών της οικογένειάς του; Ακούγεται μάλλον υπερβολικό — ειδικά αν σκεφτεί κανείς ότι όλες οι μέχρι σήμερα αποφάσεις για δολοφονίες προέδρων δεν λαμβάνονταν …δημόσια. Όταν όμως ο Τιμ Κέιν, πρώην υποψήφιος με την Κλίντον για την αντιπροεδρία των ΗΠΑ στις εκλογές του 2016, κατηγόρησε την περασμένη εβδομάδα τον Τραμπ για ψευδορκία και εθνική προδοσία, γνώριζε πολύ καλά ότι η τελευταία κατηγορία τιμωρείται στις ΗΠΑ με την θανατική ποινή!Οι απειλές των Δημοκρατικών δεν είναι βέβαια δείγμα της σοβαρότητας, αλλά μάλλον της γελοιότητας που έχει λάβει η αντιπαράθεση για τις υποτιθέμενες σχέσεις του προέδρου και της οικογενείας του με τον Βλαντιμίρ Πούτιν. Στο τελευταίο επεισόδιο του σήριαλ, o γιός του προέδρου, Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, κατηγορείται για τη συνάντησή του με Ρωσίδα δικηγόρο με την παρουσία και ενός Ρωσο-αμερικανού λομπίστα, ο οποίος φέρεται μάλιστα να ήταν πρώην αξιωματικός της σοβιετικής αντικατασκοπείας. Όπως έχει δηλώσει δημόσια ο προεδρικός υιός, η συνάντηση έγινε καθώς η δικηγόρος τού είχε υποσχεθεί ότι διαθέτει στοιχεία που θα μπορούσαν να ενοχοποιήσουν τη Χίλαρι Κλίντον κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας. Πρόκειται για συνηθισμένη πρακτική «συλλογής λάσπης», την οποία μάλιστα η ίδια η Κλίντον χρησιμοποιεί κατά κόρον σε όλες τις σημαντικές μάχες της καριέρας της, εκμεταλλευόμενη τις μακροχρόνιες σχέσεις που έχει με κυβερνήσεις και μυστικές υπηρεσίες ξένων χωρών. Κανείς δεν θυμάται, λόγου χάρη, ότι το επιτελείο της Κλίντον φέρεται να είχε επαφές με αξιωματούχους της ουκρανικής κυβέρνησης αναζητώντας ενοχοποιητικά στοιχεία για τον επικεφαλής της προεκλογικής εκστρατείας του Τραμπ, Πολ Μάναφορτ. Περισσότερα

Guardian: Oι εργάτες της ΒΙΟΜΕ απάντηση στην κατάρρευση του καπιταλισμού

Σχολιάστε

 

Ένα διθυραμβικό κείμενο για το εγχείρημα της αυτοδιαχείρισης στο εργοστάσιο της ΒΙΟΜΕ, παρουσιάζει η εφημερίδα Guardian με την υπογραφή του βασικού αναλυτή οικονομικών θεμάτων, Αντίτια Τσακραμπόρτι.

Πως θα αντεπεξέλθουμε εάν καταρρεύσει ο καπιταλισμός, αναρωτιέται ο Τσακραμπόρτι, για να δώσει αμέσως την απάντηση αναφερόμενος στους εργάτες που διατηρούν ζωντανό το εργοστάσιο – «ορισμένους από τους πιο γενναίους ανθρώπους που έχω γνωρίσει», όπως λέει χαρακτηριστικά. Περισσότερα

Βιομηχανία θανάτου ή, αλλιώς, ιμπεριαλισμός και φασισμός!

Σχολιάστε

Του Δημήτρη Κούλαλη

ΕΛΛΟΓΑ ΠΑΡΑΛΟΓΑ

Στις 17/9/2005, κυκλοφόρησε στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο η ταινία «Εdison» σε σκηνοθεσία και σενάριο του Ντέιβιντ Μπερκ . Στην ταινία πρωταγωνιστούν, μεταξύ άλλων, οι Μόργκαν Φρίμαν και Κέβιν Σπέισι.

Η υπόθεση είχε ως εξής: Ένας άπειρος, νέος δημοσιογράφος, ύστερα από μια «περίεργη» δικαστική απόφαση, ξεκινά ένα ρεπορτάζ για τη διαφθορά στην αστυνομία. Ρεπορτάζ, το οποίο αγγίζει σχεδόν όλα τα μέλη του επίλεκτου αστυνομικού σώματος FRAT. Ο πολλά υποσχόμενος και μάχιμος δημοσιογράφος μπλέκει, μετά κόπων και βασάνων, στην έρευνά του το αφεντικό της μικρής εφημερίδας που εργάζεται. Στη συνέχεια μαζί με έναν αδιάφθορο ντετέκτιβ- ερευνητή που θέλει να καθαρίσει το Σώμα από την κόπρο του αστυνομικού Αυγεία αρχίζουν πολύπλευρη έρευνα. Ωστόσο, τα πράγματα δεν εξελίσσονται όπως θα ήθελαν οι τρεις ήρωες, καθώς, μάρτυρες-κλειδιά δολοφονούνται, ο ίδιος ο ρεπόρτερ δέχεται δολοφονικές επιθέσεις, ενώ, κι εδώ είναι το σημαντικότερο, (και) η πολιτική ηγεσία της αστυνομίας εμπλέκεται στο κύκλωμα.

Η ταινία, στην αρχική της προβολή δεν ενθουσίασε τους κριτικούς. Για τον γράφοντα, αν θέλετε τη γνώμη του, πρόκειται για μια καλή ταινία, όμοια της οποίας, ωστόσο, έχουμε ξαναδεί πολλάκις στο Hollywood. Περισσότερα

Ο Τραμπ απειλεί να κάνει τις ΗΠΑ χειρότερες και από την Ελλάδα στις ανισότητες

Σχολιάστε

Περίπτωση προς αποφυγή για όλο τον κόσμο αποτελεί η Ελλάδα, όσον αφορά τις ανισότητες των εισοδημάτων και τις κοινωνικές ανισότητες.

Σε άρθρο του, ο Guardian εξετάζει τις συνέπειες της φορολογικής μεταρρύθμισης που ετοιμάζεται να εφαρμόσει ο Ντόναλντ Τραμπ στις ΗΠΑ. Η πιθανή εφαρμογή της θα μεγάλωνε περισσότερο το χάσμα μεταξύ πλούσιων και φτωχών και θα έριχνε τις ΗΠΑ στη διεθνή κατάταξη για τις ανισότητες. Περισσότερα

Επίδειξη δύναμης από το ισραηλινό κράτος – απαρτχάιντ

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Εντελώς δυσανάλογη των περιστάσεων χαρακτηρίσθηκε η απόφαση των ισραηλινών δυνάμεων κατοχής να απαγορεύσουν την προσευχή χιλιάδων Μουσουλμάνων που είχαν συγκεντρωθεί το μεσημέρι της Παρασκευής στο τέμενος του Αλ Ακσά στην Ιερουσαλήμ.

Η απόφαση ελήφθη μετά την ανταλλαγή πυροβολισμών που οδήγησαν στο θάνατο 3 Παλαιστίνιους και 2 αστυνομικούς των κατοχικών δυνάμεων ασφαλείας. Χωρίς να έχουν γίνει γνωστές περισσότερες πληροφορίες την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές κατά πάσα πιθανότητα θα επρόκειτο για μια πράξη αντίστασης που στόχευε να δείξει ότι οι Παλαιστίνιοι αρνούνται να αποδεχθούν ως τετελεσμένη την ισραηλινή κατοχή και συνεχίζουν να αγωνίζονται για την απελευθέρωση της ανατολικής Ιερουσαλήμ. Η απόφαση των Σιωνιστών από την άλλη υποδήλωνε την πρόθεσή τους να κλείσουν οριστικά τις πύλες εισόδου στο Αλ Ακσά, απαγορεύοντας ακόμη και την προσευχή στο τέμενος που θεωρείται ο τρίτος σημαντικότερος τόπος προσευχής για τους Μουσουλμάνους. Περισσότερα

Lies That Capitalists Tell Us

Σχολιάστε

While idiotic supporters of our two-party system wring their hands over the sensationalist nonsense reported by the mainstream media, we thought it might be worth touching on the most dangerous lie of all-time: capitalism. It’s an all-encompassing delusion, including: the myth of continual technological progress, the mendacious assumptions of endless economic growth, the lie that constant bombardments of media and consumer goods make us happy,  and the omissions of our involvement in the exploitation of the planet and the resources of distant, poorer nations, among other things.

We’ve taken the time to hash out some of the most pernicious mendacities we’ve come across in our (relatively) young lives, in the workplace, in our private lives, and in the media. ***

Please share these counter-arguments far and wide, in order to educate your fellow citizens, and, if necessary, to provide the intellectual beat-downs needed when arguing with pro-capitalists. So without further ado, here is our list of the most devious “Lies that Capitalists Tell Us”: Περισσότερα

Κυπριακό …«κλειδί» στο γεωπολιτικό μπρα-ντε-φερ της ΝΑ Μεσογείου

Σχολιάστε

του Γιώργου Παυλόπουλου

Ιμπεριαλιστές και πολυεθνικές λύνουν βίαια τις διαφορές τους στην περιοχή

Ο νέος γύρος αντιπαράθεσης γύρω από την Κύπρο και ο υπαρκτός κίνδυνος ενός «θερμού επεισοδίου» στην περιοχή, με την εμπλοκή Ελλάδας και Τουρκίας (και όχι μόνο…), συμπίπτει με τη συμπλήρωση 43 χρόνων από το πραξικόπημα της χούντας κατά του τότε προέδρου Μακαρίου. Ήταν μια επιχείρηση που εκδηλώθηκε στις 15 Ιουλίου και έδωσε την αναγκαία αφορμή για τη διπλή τουρκική στρατιωτική εισβολή, στις 20 Ιουλίου και στις 14 Αυγούστου, που σφραγίστηκε από κάπου 6.000 νεκρούς και 1.500 αγνοούμενους, καθώς και από σχεδόν 250.000 πρόσφυγες — δηλαδή, πάνω από το 40% των συνολικών κατοίκων του νησιού. Από αυτούς, οι 150-200.000 ήταν Ελληνοκύπριοι που έφυγαν υπό την απειλή των όπλων του Αττίλα και οι υπόλοιποι Τουρκοκύπριοι, οι οποίοι μετακινήθηκαν υποχρεωτικά στο κατεχόμενο βόρειο τμήμα και προστέθηκαν στους περίπου 25.000 ομοεθνείς τους που είχαν μετακινηθεί βίαια κατά τις «εθνικές εκκαθαρίσεις» του 1963-64.

Το καλοκαίρι του 1974 έχει καταγραφεί, λοιπόν, με δραματικό τρόπο, ως ο δεύτερος σημαντικός σταθμός στην ιστορία της Κύπρου, μαζί με την ανεξαρτητοποίησή της από τους Βρετανούς, με τις συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου το 1959. Συμφωνίες οι οποίες θέσπισαν το απαράδεκτο καθεστώς των εγγυητριών δυνάμεων, αποτυπώνοντας τις ιμπεριαλιστικές βλέψεις (τηρουμένων των αναλογιών, πάντοτε…) Ελλάδας, Τουρκίας και Βρετανίας. Περισσότερα

Εκλογές: Αποχή, μποϊκοτάζ και πάλη των τάξεων | του Τζέιμς Πέτρας*

Σχολιάστε

Μετάφραση-Επιμέλεια: Ερρίκος Φινάλης

Το πιο εντυπωσιακό χαρακτηριστικό πρόσφατων εκλογικών αναμετρήσεων δεν είναι «ποιος κέρδισε ή έχασε», ούτε οι προσωπικότητες, τα κόμματα και τα προγράμματα. Το κυρίαρχο χαρακτηριστικό τους είναι η ευρεία απόρριψη του εκλογικού συστήματος, των πολιτικών εκστρατειών, των κομμάτων και των υποψηφίων. Σε όλο τον κόσμο, οι πλειοψηφίες των πολιτών που έχουν ηλικία ψήφου αρνούνται ακόμη και να εγγραφούν στους εκλογικούς καταλόγους (εκτός και αν είναι υποχρεωμένοι από το νόμο), ή αρνούνται να πάνε στις κάλπες (αποχή), ή καταψηφίζουν όλους τους υποψήφιους (μποϊκοτάζ με λευκή ή άκυρη ψήφο).

Εάν σ’ αυτούς προσθέσουμε πολλούς ακτιβιστές που είναι πολύ νέοι για να ψηφίσουν, τους πολίτες που έχουν στερηθεί τα πολιτικά τους δικαιώματα λόγω ποινικών (συχνά πλημμεληματικού χαρακτήρα) καταδικών, τους φτωχοποιημένους πολίτες και τις μειονότητες που στερούνται το δικαίωμα ψήφου εξαιτίας νομικών διακρίσεων, διαπιστώνουμε ότι τελικά το «εκλογικό σώμα» αντιστοιχεί σε μια μικρή μειονότητα. Έτσι, στην εποχή μας οι εκλογές έχουν περιοριστεί να είναι ένας θεατρινίστικος ανταγωνισμός μεταξύ των ελίτ για τις ψήφους μιας μειοψηφίας. Αυτή η κατάσταση περιγράφει μια ολιγαρχία – όχι μια υγιή δημοκρατία.

Περισσότερα

Η ανάπτυξη της καταστροφής

Σχολιάστε

του Περικλή Κοροβέση

Στη δεκαετία του 1980 ο ανεπτυγμένος κόσμος μάθαινε έκπληκτος για ένα άγνωστο κράτος, το νησί Ναούρου, με προκλητικό πλούτο, συγκρίσιμο μόνο με το σημερινό Ντουμπάι.

Υπερπολυτελή αυτοκίνητα, ο αρχηγός της αστυνομίας είχε μια Λαμποργκίνι, μοτοσικλέτες μεγάλου κυβισμού, ιδιόκτητα ελικόπτερα για ρομαντικές βόλτες και άφθονα ταχύπλοα και γιοτ.

Το νησί αυτό είχε ονομαστεί από τους Ευρωπαίους επισκέπτες του «Νησί της Ευτυχίας», γιατί ήταν ένας πραγματικός παράδεισος, πριν βέβαια από την ανάπτυξή του. Περισσότερα

1789: Έφοδος στη Βαστίλη – «Ελευθερία – Ισότητα – Αδελφοσύνη»

Σχολιάστε

Στις 14 Ιούλη 1789 ξεσπά η Γαλλική Επανάσταση . Λίγους μήνες αργότερα, τον Αύγουστο του 1789, η Συντακτική Συνέλευση ψηφίζει τη «Διακήρυξη των δικαιωμάτων του ανθρώπου και του πολίτη», ένα κείμενο με κοσμοϊστορική σημασία.

«Οι άνθρωποι γεννιούνται και είναι ελεύθεροι και έχουν ίσα δικαιώματα», τονίζεται στη Διακήρυξη, σε μια εποχή που στο μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη οι άνθρωποι ήταν ακόμη δούλοι.

Σε εκείνες τις συνθήκες της φεουδαρχικής και απολυταρχικής τάξης πραγμάτων, οι αντιφεουδαρχικές και αστικοδημοκρατικές αρχές της Διακήρυξης παίζουν ρόλο προοδευτικό για τη Γαλλία, την Ευρώπη και την ανθρωπότητα. Περισσότερα

Οι Γερμανοί μας προστατεύουν από τους Κινέζους

Σχολιάστε

Tου Απόστολου Αποστολόπουλου

Η «σκληρότητα» του Βερολίνου εξηγείται από την ανάγκη να μας έχουν υποζύγιο εκείνοι και όχι οι ΗΠΑ

Πολύ ενοχλημένη είναι τώρα τελευταία η Γερμανία, μια με τους Αμερικάνους, μια με τους Έλληνες. Οι Αμερικάνοι δεν θέλουν να προμηθεύεται η Γερμανία πετρέλαιο και φυσικό αέριο από τη Ρωσία. Θέλουν να της πουλάνε το δικό τους – σ’ αυτήν και σ’ όλους τους άλλους – παρά το ότι είναι πιο ακριβό από το ρώσικο. Οι φίλοι οφείλουν να ξηλωθούν για το χατίρι μας, σκέπτονται οι Αμερικάνοι, εμείς τόσα κάνουμε γι’ αυτούς. Στο τέλος-τέλος οι Γερμανοί δεν άφησαν πέτρα στην πέτρα σε όλη την Ευρώπη και παρ’ όλα αυτά οι υπερατλαντικοί φίλοι ανοικοδόμησαν τη Γερμανία, βάζοντας χέρι, είναι αλήθεια, στην τσέπη των θυμάτων. Οι Αμερικάνοι ήθελαν να ξεπλυθούν ηθικά και να ανασυγκροτηθούν οικονομικά οι ηττημένοι ναζί πολεμιστές του Χίτλερ, ώστε να αντιμετωπίσουν τους κομμουνιστές, πρώην συμμάχους. Εμείς μείναμε με τον Γλέζο να λέει «έστω ένα ευρώ» αποζημίωση, ως αναγνώριση των καταστροφών που έκαναν στην πατρίδα κατά την Κατοχή.

Η ελληνική συμβολή, στο πλαίσιο του σχεδίου Μάρσαλ, στην ανοικοδόμηση της Γερμανίας, έχει μια «χαριτωμένη» διάσταση, την απλοποιώ και προσαρμόζω, την ορολογία, στα σημερινά: Το σχέδιο Μάρσαλ ήταν κάτι σαν τα σημερινά Μνημόνια. Για να επωφεληθούμε χρειάζονταν, εκ μέρους μας, κάποια προαπαιτούμενα. Ένα προαπαιτούμενο ήταν η εξόρυξη βωξίτη, ως απόδειξη ότι προάγουμε την έρευνα για τον ορυκτό μας πλούτο. Οι Αμερικάνοι, λοιπόν, για να εκπληρώσουν δικές τους υποχρεώσεις, στο πλαίσιο του Σχεδίου Μάρσαλ, προς τη Γερμανία πήραν μια σημαντική ποσότητα ελληνικού βωξίτη για να βοηθήσουν στην ανάπτυξη της γερμανικής βιομηχανίας. Δηλαδή οι Αμερικάνοι μας πήραν τον βωξίτη τζάμπα και με ξένα κόλλυβα έκαναν τη δουλειά τους με τη Γερμανία. Ο βωξίτης πήγε στη Γαλλία για να μετατραπεί σε αλουμίνιο και κατέληξε στη Γερμανία και όλα μέλι-γάλα. Σημείωση: Οι Αμερικάνοι βοήθησαν να αναπτυχθεί η γερμανική βιομηχανία αλλά απέτρεψαν την ανάπτυξη της ελληνικής. Περισσότερα

Αναζητείται εναγωνίως παράθυρο για τις αγορές

Σχολιάστε

Αναζητείται εναγωνίως παράθυρο για τις αγορές

 Tου Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Αν και επικοινωνιακής αξίας, οι ευκαιρίες για το πείραμα εξόδου δεν είναι πολλές – Η Ελλάδα ως ιδεώδης και φθηνός –ελέω μνημονίων– προορισμός… επενδυτικού τουρισμού

Για λίγους μήνες το «ελληνικό ζήτημα» θα περιθωριοποιηθεί στις διεργασίες εντός της Ευρωζώνης. Τη Δευτέρα, για παράδειγμα, η συνεδρίαση του Eurogroup δεν έχει θέμα «Ελλάδα», έπειτα από πολλούς μήνες. Η ατζέντα της συνεδρίασης βουτάει στα βαθιά της ολοκλήρωσης της ΟΝΕ, αφού οι υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης καλούνται να συζητήσουν μεταξύ άλλων: α) το θέμα του νομικού πλαισίου για τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια και για την εποπτεία των τραπεζών, υπό το φως και των εξελίξεων με την κρατική διάσωση τραπεζών στην Ιταλία, β) τα αποτελέσματα επιτήρησης της Ιρλανδίας, τέσσερα χρόνια μετά τη λήξη του μνημονίου τους, γ) ο δημοσιονομικός προσανατολισμός της Ευρωζώνης το 2018 και δ) η εμβάθυνση της ΟΝΕ με την ολοκλήρωση της χρηματοπιστωτικής, οικονομικής και δημοσιονομικής ένωσης και- υποτίθεται- με την ενίσχυση της «δημοκρατικής λογοδοσίας» των «άτυπων» θεσμικών οργάνων της. Περισσότερα

Κυπριακό: Αναμενόμενο αδιέξοδο στις διαπραγματεύσεις

Σχολιάστε

του Δημήτρη Γκάζη

Αβέβαιο το μέλλον μετά το ναυάγιο στο Κραν Μοντάνα

«Ό,τι καλό στους Κύπριους, στον βορρά και τον νότο» ευχήθηκε ο Αντόνιο Γκουτέρες, σε μια λιτή δήλωση τα ξημερώματα της Παρασκευής, στην οποία ανακοίνωσε πως «μια συμφωνία δεν ήταν δυνατή και η σύνοδος έκλεισε χωρίς τη δυνατότητα να επιτευχθεί μια λύση σ’ αυτό το δραματικό και μακροχρόνιο πρόβλημα».

Και κάπως έτσι μετά από εννέα μέρες συνομιλιών στην πενταμερή σύνοδο του Κραν Μοντάνα, είχαμε την ίδια κατάληξη με την προ μηνών σύνοδο στο Μοντ Πελεράν. Δεν έφταναν οι δηλώσεις αισιοδοξίας απ’ όλες τις πλευρές. Δεν έφταναν οι εκκλήσεις της πρωτοβουλίας «Unite Cyprus Now». Δεν έφταναν οι διευκολύνσεις και οι έμμεσοι εκβιασμοί του Γ.Γ. του ΟΗΕ. Η αδιαλλαξία της Τουρκικής πλευράς σχετικά με το ζήτημα των εγγυήσεων και της απόσυρσης των στρατευμάτων δεν άφησε κανένα περιθώριο να υπάρξει κοινό έδαφος στις διαπραγματεύσεις. Ο Τσαβούσογλου εκ μέρους της Τουρκίας ήταν σαφής απ’ την αρχή δηλώνοντας ρητά ότι «δεν είναι καν σημεία έναρξης τα μηδέν στρατός, μηδέν εγγυήσεις» ενώ προκλητικά προέτρεψε την Ελληνοκυπριακή πλευρά να «ξυπνήσει απ’ το όνειρο». Αυτό που μένει μετά απ’ την σύνοδο είναι πως έστω και για τους λάθος λόγους, αποφεύχθηκε η επιβολή των διχοτομικών σχεδίων για διζωνική και δικοινοτική ομοσπονδία. Βέβαια ο κίνδυνος δεν έχει παρέλθει καθώς τόσο οι ΗΠΑ όσο και οι Βρετανοί θα συνεχίσουν να ασκούν πιέσεις για επίλυση του κυπριακού σύμφωνα με τις γεωπολιτικές τους επιδιώξεις. Η προετοιμασία των όρων μια μεγάλης σύγκρουσης με τους Ρώσους στη Μέση Ανατολή έχει ως προϋπόθεση την μετατροπή της Κύπρου σε προτεκτοράτο ενεργούμενου των συμφερόντων τους. Περισσότερα

Αναζητώντας την Ε.Ε. μεταξύ Μακρόν και Μέρκελ

Σχολιάστε

του Παύλου Δερμενάκη

Η γαλλική προσέγγιση του προβλήματος

Η άρχουσα τάξη στη Γαλλία, για να αποφύγει ενδεχόμενα ενίσχυσης του «λαϊκισμού» και του αντι-Ε.Ε. ρεύματος, προχώρησε στην κατασκευή του δικού της λαϊκισμού. Με τη βοήθεια των ΜΜΕ δημιούργησε έγκαιρα τον Εμμανουέλ Μακρόν. Και, με το κατάλληλο πλασάρισμα, αξιοποιώντας και τα λάθη των αντιπάλων, πέτυχε να τον κάνει απόλυτο κυρίαρχο –επί του παρόντος– της πολιτικής ζωής στη Γαλλία. Κεντρικές επιδιώξεις της γαλλικής άρχουσας τάξης; Η ενίσχυση του ρόλου της στην Ε.Ε., η απρόσκοπτη συνέχιση της συμμετοχής της Γαλλίας στην τρέχουσα παγκοσμιοποίηση, με κάποιες «βελτιώσεις», και οι νεοφιλελεύθερες αντι-μεταρρυθμίσεις, με έμφαση στην αγορά εργασίας και τη δημοσιονομική «εξυγίανση». Αυτά καλείται να φέρει σε πέρας ένας «πολιτικός του σωλήνα», για τον οποίο αυτοί που τον έφτιαξαν πιστεύουν ότι δεν θα υπολογίζει το «πολιτικό κόστος» όπως κάνουν οι «κλασικοί» πολιτικοί. Περισσότερα

Λεφτά (για το ΝΑΤΟ) υπάρχουν!

Σχολιάστε

Του Νίκου Μπογιόπουλου

Κι όμως στην Ελλάδα υπάρχει ένας τομέας που δεν μας πιάνει κανείς: Οι ΝΑΤΟικές δαπάνες! Η Ελλάδα φιγουράρει 2η στη λίστα των καλοπληρωτών στο ΝΑΤΟ – μόνο οι ΗΠΑ μας… νικάνε.

Η χώρα των Μνημονίων διαθέτει σταθερά σε ΝΑΤΟικές δαπάνες πάνω από το 2% του ΑΕΠ της (είναι μια από μόλις από τις 6 χώρες από τις 29 του ΝΑΤΟ που το «καταφέρνουν»). Ειδικά φέτος θα καταβάλει σε αυτό το σύγχρονο «ταμείο της Δήλου» το 2,32% του ΑΕΠ της.

Τα προηγούμενα σημαίνουν τα εξής: Περισσότερα

Older Entries