Αρχική

Μαρίν Λε Πεν: Μια συστημική «αντικομφορμίστρια»

Σχολιάστε

του Δημήτρη Κούλαλη

ΕΛΛΟΓΑ ΠΑΡΑΛΟΓΑ

Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, οι κάλπες δεν έχουν ανοίξει ακόμα στη Γαλλία. Ωστόσο, θα θέλαμε, εν είδει σχολίου, να ρίξουμε φως σε ένα σημείο του προεκλογικού αγώνα της κ. Λεπέν, το οποίο προδιαγράφει, ίσως σε μεγάλο βαθμό, το δρόμο που προτίθεται να ακολουθήσει σε περίπτωση νίκης της σε μια από τις πιο κρίσιμες, από κάθε άποψη, εκλογικές αναμετρήσεις των τελευταίων δεκαετιών στη Γαλλία κι όχι μόνο.

Καταρχάς, ας ξεκινήσουμε με μια παραδοχή: Ανεξάρτητα από το αυριανό και, αν υπάρξει συνέχεια για εκείνη στο δεύτερο γύρο, το επόμενο- τελικό αποτέλεσμα, η Μαρίν Λε Πεν και η πολιτική που εκπροσωπεί κέρδισαν. Κέρδισαν γιατί κατάφεραν να νομιμοποιήσουν με τον πλέον επίσημο τρόπο- στη δεύτερη (οικονομικά, πολιτικά) μεγαλύτερη χώρα της ΕΕ, τη ρητορική της φασιστικής Δεξιάς, κινητοποιώντας παράλληλα πλατιές μάζες πολιτών. Αυτό το φαινόμενο (; )είναι ένα μόνο σημείο του συνολικού προβλήματος αποδοχής της ΕΕ και των πολιτικών που αυτή εφαρμόζει από τους λαούς. Είναι, όμως, κι ένα σημάδι της φάσης υπαναχώρησης στην οποία βρίσκεται αυτή τη στιγμή το εργατικό- λαϊκό κίνημα.

Ας περάσουμε, όμως, στο προκείμενο. Περισσότερα

Βενεζουέλα: Εταιρεία κινητής «στέλνει εκατομμύρια μηνύματα εναντίον της κυβέρνησης»

Σχολιάστε

Τη διενέργεια έρευνας εναντίον της εταιρείας κινητής τηλεφωνίας Movistar, που ελέγχεται από την ισπανική Telefonica, ανακοίνωσε ο πρόεδρος της Βενεζουέλας, ο οποίος κατηγορεί την εταιρεία ότι στέλνει εκατομμύρια αντικυβερνητικά μηνύματα σε συνδρομητές της.

Όπως αναφέρει το δίκτυο Telesur τα μηνύματα καλούσαν τους πελάτες της εταιρείας τις βίαιες αντικυβερνητικές διαδηλώσεις. Περισσότερα

Εκεί που Πυρπόλησαν το Ρύζι

Σχολιάστε

Του Κώστα Λουλουδάκη(Ιουλιανού)

Το ημερολόγιο έγραφε 30 Απριλίου 1975, όταν ο πόλεμος  που αποτέλεσε το θέαμα το οποίο προβλήθηκε περισσότερο από την αμερικανική τηλεόραση, (ίσως μαζί με τον πρώτο πόλεμο του κόλπου με την επωνυμία «Καταιγίδα της Ερήμου»), έφτασε στο τέλος του. Ήταν ο «βρώμικος» πόλεμος του Βιετνάμ.

Το Βιετνάμ ήταν για τις ΗΠΑ ένα καθοριστικό τμήμα ακίνητης περιουσίας. Όπως έλεγε και μια έκθεση Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας : «Αν οι κομμουνιστές αποκτήσουν τον έλεγχο τότε η θέση των ΗΠΑ στο νησιωτικό σύμπλεγμα του Ειρηνικού θα γίνει επισφαλής, ενώ θα κινδυνεύσουν τα θεμελιώδη συμφέροντά μας στην Άπω Ανατολή[…] Η νοτιοανατολική Ασία και ιδιαίτερα η Μαλαισία και η Ινδονησία αποτελούν τη μεγαλύτερη πηγή φυσικού καουτσούκ και κασσίτερου παγκοσμίως και παράγουν επίσης πετρελαίου και άλλα στρατηγικής σημασίας προϊόντα […]». Περισσότερα

Εκλογική γαλλία

Σχολιάστε

Πριν 15 χρόνια τέτοια εποχή, τέλη Απρίλη του 2002, στον πρώτο γύρο των τότε γαλλικών προεδρικών εκλογών, ο φασίστας Ζαν Μαρί Λεπέν είχε έρθει δεύτερος, με 17% των κουκιών, πίσω απ’ τον δεξιό Σιράκ (19,6%) και μπροστά απ’ τον σοσιαλδημοκράτη Ζοσπέν (16%). Τότε, όμως, δεν υπήρχαν οι διάφορων ειδών και ειδικοτήτων δημαγωγοί και απατεώνες, ντόπιοι και μη, για να παπαρολογούν (κλείνοντας το μάτι στους γάλλους – και όχι μόνο – φασίστες) ότι «φταίει η ε.ε.» και, ακόμα πιο καθαρά, «φταίει το Βερολίνο». Όχι. Τότε «η διάλυση της ε.ε.» δεν ήταν στην ημερήσια διάταξη των αμερικάνων, των άγγλων, και των ανά τον κόσμο (και στα μέρη μας με ιδιαίτερη πυκνότητα) εξωτικών παπαγάλων τους. Συνεπώς, η πρόκριση ενός φασίστα στο δεύτερο γύρο των γαλλικών προεδρικών εκλογών αντιμετωπίστηκε με την «γενική κινητοποίηση των δημοκρατικών αντανακλαστικών». Πέρα απ’ τους καθαρόαιμους φασίστες και τους συνοδοιπόρους τους κανένας άλλος δεν ψήφισε τον φασίστα στον δεύτερο γύρο· ακόμα κι αν πολλοί, που ψήφισαν αναγκαστικά τον δεξιό Σιράκ, έπρεπε να κρατήσουν την μύτη τους μπροστά σην κάλπη. Περισσότερα

Αν οι εκλογές…

Σχολιάστε

Ο δράστης της πιο πρόσφατης «τρομοκρατικής επίθεσης» στο Παρίσι, την περασμένη Πέμπτη, «ήταν γνωστός στις αρχές»… Όμως ακόμα πιο γνωστό (οπωσδήποτε σ’ εμάς) είναι το τι είναι οι «αρχές», δηλαδή το στρατοαστυνομικό σύμπλεγμα και στη γαλλία. Καμία έκπληξη: ό,τι είναι παντού! Βουτηγμένες ως τις ρίζες των μαλλιών στην προβοκατόρικη, εγκληματική δράση.

Τι να θυμίσουμε σε λίγες αράδες; Όχι την κατασκευή των «ισλαμιστών τρομοκρατών» αλγερινής προέλευσης – αυτό χρειάζεται περισσότερα λόγια… Ας θυμίσουμε την ανατίναξη και βύθιση του πλοίου Rainbow Warrior (“Opération Satanique”!!), του πλοίου της greenpeace, με νεκρό τον Fernando Pereira, στις 10 Ιούλη του 1985, μέσα στο λιμάνι του Auckland, στη νέα ζηλανδία. Για να εμποδιστεί την διαμαρτυρία / σαμποτάζ που σχεδίαζε η οργάνωση εναντίον μιας γαλλικής πυρηνικής δοκιμής στο νησί Moruroa, στον Ειρηνικό. Περισσότερα

Στην Αγγλία όταν λένε Brexit εννοούν Brexit! Κι όποιος αντέξει…

Σχολιάστε

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Δεν ακούστηκε ούτε μία, ούτε δύο φορές. Επίσης δεν ακούστηκε μόνο στο εσωτερικό από τους υπέρμαχους της παραμονής στην ΕΕ (κυρίως εκπροσώπους των Εργατικών και των Φιλελεύθερων Δημοκρατών), αλλά και στο εξωτερικό. Ότι δήθεν αν οι ψηφοφόροι του Ηνωμένου Βασιλείου είχαν τη δυνατότητα να το ξανασκεφτούν, τότε θα ανέτρεπαν το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος του 2016 και θα ψήφιζαν τανοί ψηφοφόροι θα έπρεπε να είχαν την ευκαιρία να επανεξετάσουν τις συνέπειες της εξόδου και πολύ πιο πρόσφατα ο Ζαν Κλοντ Γιουνκέρ, με την τόσο συμπαθητική χρονική υστέρηση που χαρακτηρίζει κάθε του αντίδραση, δηλώνοντας τον Μάρτιο του 2017 «ότι θα έρθει η μέρα που το Ηνωμένο Βασίλειο θα ανεβεί ξανά στο πλοίο της ΕΕ». Περισσότερα

Ρότσιλντ εναντίον νεοφασισμού στο δεύτερο γύρο των γαλλικών εκλογών

Σχολιάστε

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Ο νεοφιλελεύθερος πρώην τραπεζίτης των Ρότσιλντ, Εμανουέλ Μακρόν, θα αντιμετωπίσει τη νεοφασίστρια Μαρίν Λεπέν στο δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών σε μια αναμέτρηση που σηματοδοτεί τον de facto θάνατο της πέμπτης γαλλικής δημοκρατίας.

Το σύστημα που συνόδευσε την Γαλλία, από τα χρόνια της εκρηκτικής μεταπολεμικής ανάπτυξης μέχρι τις ημέρες μας, στο οποίο κυριαρχούσε η εναλλαγή δυο βασικών πολιτικών σχηματισμών, διαλύεται με κρότο καθώς οι σοσιαλιστές κυριολεκτικά εξαφανίζονται από το πολιτικό σκηνικό και οι συντηρητικοί του Φιγιόν γλύφουν τις πληγές τους από την πορεία του κρατικοδίαιτου «άριστου» υποψηφίου. Περισσότερα

Τριγμοί στην Τουρκία – 2. Η κρίση του 2001

Σχολιάστε

Η τακτική μηνιαία συνεδρίαση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας είχε προγραμματιστεί για την Δευτέρα 19 Φεβρουαρίου 2001. Η συγκεκριμένη συνεδρίαση αναμενόταν με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, μιας και σ’ αυτή θα έμπαινε προς συζήτηση το πρόγραμμα για την ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η στρατιωτική ηγεσία τής χώρας δεν έκρυβε πως θα επιχειρούσε να μπλοκάρει την διαδικασία, προτάσσοντας το ζήτημα της διαφθοράς των πολιτικών και χρησιμοποιώντας ως βασικό όπλο τον φάκελλο «Λευκή Ενέργεια» με τα ευρήματα για τον Γιλμάζ.

Ο Ετζεβίτ πήγε στην συνεδρίαση με την κρυφή ελπίδα ότι, στην κόντρα του με τους στρατιωτικούς, θα είχε ως συμπαραστάτη τον πρόεδρο της χώρας, τον μετριοπαθή συντηρητικό νομικό Αχμέτ Νετζντέτ Σεζέρ. Όμως, εκεί τον περίμενε μια δυσάρεστη έκπληξη. Μόλις άρχισε η συνεδρίαση, ο Σεζέρ αποφάσισε να πάρει την μπουκιά από το στόμα των στρατιωτικών και έστησε ο ίδιος στον τοίχο τον Ετζεβίτ, βάζοντας το θέμα τής διαφθοράς των συνεργατών του. Ο Ετζεβίτ αιφνιδιάστηκε και εκνευρίστηκε, η συζήτησε οξύνθηκε και ξέφυγε, ώσπου ο πρωθυπουργός αποχώρησε από την συνεδρίαση. Περισσότερα

50.000 αστυνομικοί και 7.000 στρατιώτες σε επιφυλακή κατά την διάρκεια των εκλογών στη Γαλλία

Σχολιάστε

Σύμφωνα με τις γαλλικές αρχές τουλάχιστον 50.000 γάλλοι στρατιώτες έχουν επιστρατευθεί για την «ομαλή» διεξαγωγή της προεκλογικής περιόδου στην Γαλλία έπειτα και από την νέα (ένοπλη) επίθεση στο Παρίσι ενάντια σε αστυνομικούς στα Ιλίσια Πεδία σε απόσταση αναπνοής από το γαλλικό Προεδρικό Μέγαρο. Επίθεση, που άφησε πίσω της δύο νεκρούς αστυνομικούς και δύο τραυματίες, ενώ από πυρά αστυνομικών έπεσε τελικά νεκρός και ο επιτιθέμενος 39χρονος τζιχαντιστής. Περισσότερα

6 χρόνια πόλεμος στην Συρία. Υποκρισία, προπαγάνδα και πολιτική καθαγιασμού της Δύσης

Σχολιάστε

Του Τ.Σ.

Η Συρία, τα τελευταία 6 χρόνια, βρίσκεται στο στόχαστρο της πολεμικής μηχανής του ΝΑΤΟ. Διαλύεται από ένα πόλεμο που προκάλεσε και χρηματοδότησε όλος ο δυτικός κόσμος, από τις ΗΠΑ μέχρι την Ε.Ε. και φυσικά ευθύνες βαραίνουν και την Ελλάδα ως χώρα του ΝΑΤΟ. Η τακτική του δυτικού ιμπεριαλισμού στην περιοχή είχε για μπροστάρη εξτρεμιστικές ισλαμιστικές οργανώσεις και κυρίως το Ισλαμικό Κράτος (IΚ) και την Αλ-Νούσρα, σήμερα Τζαμπάτ Φατάχ Αλ Σαμ, (παρακλάδι της Αλ-Κάιντα). Αυτοί είναι οι «αντάρτες που πολεμάνε τον δικτάτορα Άσαντ» και πλάι τους αναρίθμητοι πολέμαρχοι που εξοπλίστηκαν είτε απευθείας από τον ιμπεριαλισμό, είτε εκμεταλλευόμενοι την υποχώρηση του συριακού κυβερνητικού στρατού. Αυτή είναι η μια πλευρά του πολέμου που επιτίθεται επί 6 χρόνια εναντίον του καθεστώτος του Άσαντ.

Πριν κάποιος καθορίσει τη στάση του, οφείλει, τουλάχιστον, να δει ποια στρατόπεδα μάχονται. Ξέρουμε, από την καθημερινή μας εμπειρία ότι το μόνο σαφές σε αυτό τον πόλεμο είναι η συμμαχία Συρίας-Ιράν-Χεζμπολάχ-Ρωσίας και ο στόχος τους να παραμείνει η Συρία υπό τον έλεγχο του Άσαντ. Γιατί το άλλο στρατόπεδο, που είναι κυρίαρχο οικονομικά-πολιτικά-στρατιωτικά και προπαγανδιστικά σε όλο τον πλανήτη έχει κατά περίσταση διαφορετική σύσταση και όνομα, διαφορετικούς στόχους και ευαισθησίες ανάλογα τι βολεύει τη συγκυρία και τη ρητορική του ΝΑΤΟ. Περισσότερα

Αναζητείται πρόεδρος της Γαλλίας

Σχολιάστε

Του Γεράσιμου Χολέβα

Οι τέσσερις υποψήφιοι που φαίνονται επικρατέστεροι για το δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών στη Γαλλία

Τα αποτελέσματα των προεδρικών εκλογών στη Γαλλία, αναμφίβολα, θα επηρεάσουν τις ισορροπίες σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο τρόπος θα αρχίσει να φαίνεται την επόμενη Κυριακή, στο δεύτερο γύρο, όταν θα έχει εκλεγεί ο νέος πρόεδρος της χώρας. Προς το παρόν στη συζήτηση, στη Γαλλία, κυριαρχεί το θέμα της ασφάλειας και της τρομοκρατίας, μετά και από την τελευταία ένοπλη επίθεση στο Παρίσι, την οποία ανέλαβε το Ισλαμικό Κράτος.

 Σκοπός αυτού του κειμένου δεν είναι να αναλύσει ποιος γέννησε και ποιος εξόπλισε την τρομοκρατία και τον «ισλαμικό ολοκληρωτισμό», όπως τον αποκαλούν. Είναι οι ίδιοι, και στη Γαλλία, που είχαν (και έχουν;) πάρε – δώσε με αυτούς που στρέφουν τα όπλα τους στις πρωτεύουσες και στις μεγάλες πόλεις της Ευρώπης. Ας θυμηθούμε μόνο ότι η γαλλο-ελβετική πολυεθνική εταιρεία τσιμέντου Lafarge αναγκάστηκε να παραδεχθεί, πρόσφατα, πως χρηματοδότησε τον ISIS.  Η ένοπλη επίθεση στο Παρίσι αναμένεται να επηρεάσει – με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο- ορισμένους από τους αναποφάσιστους, οι οποίοι πλησίασαν και το 30%, όπως κατέγραψαν οι έρευνες. Περισσότερα

Βενεζουέλα: Λίγες αλήθειες και πολλά ψέματα

Σχολιάστε

Της Ελένης Μαυρούλη

Αντιπολίτευση, «αυταρχισμός», αόρατοι Τσαβίστας και άλλα παραμύθια

Η Βενεζουελάνικη οπερέτα δεν φαίνεται να έχει τέλος. Μεθοδευμένα ψέματα και μισές αλήθειες διαμορφώνουν ένα παράλληλο, πλην ανύπαρκτο, σύμπαν. Την ώρα που κάποιοι καταπίνουν την κάμηλον (σε Συρία, Λιβύη, Ιράκ, Αφγανιστάν, Τουρκία, Ουκρανία κ.λπ.), διυλίζουν τον κώνωπα στη Βενεζουέλα ξεπερνώντας τα όρια του θυμού και αγγίζοντας το γελοίο. Είναι εντυπωσιακή η ευκολία με την οποία προσπερνάται διαρκώς ότι πρόκειται για απολύτως δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση η οποία έχει ακόμη, όπως αποδεικνύουν οι μαζικές φιλο-κυβερνητικές διαδηλώσεις που ΔΕΝ βλέπουμε ποτέ, την πλειοψηφία του λαού με το μέρος της.

Ψέμα νούμερο 1

Ο λαός διαδηλώνει στους δρόμους αντιδρώντας στο αυταρχικό καθεστώς Μαδούρο, που προσπάθησε να «καταργήσει» το εκλεγμένο κοινοβούλιο.

Περισσότερα

Τριγμοί στην Τουρκία – 1. Το λυκόφως του 20ου αιώνα

Σχολιάστε

Ο στρατηγός Κενάν Εβρέν συζητά με τον Τουργκούτ Οζάλ τις λεπτομέρειες για την παράδοση της εξουσίας από την χούντα στους πολιτικούς. Εν τέλει, ο Οζάλ θα αναλάβει πρωθυπουργός στις 13 Δεκεμβρίου 1983.

Είναι απορίας άξιον το πώς, έτσι στα ξαφνικά, γίναμε όλοι τουρκολόγοι, χάρη στο δημοψήφισμα της περασμένης Κυριακής. Ανάλογα με το ποιο κανάλι ή ποια εφημερίδα διαβάζει καθένας, διαμορφώνει και άποψη για το τι πρόκειται ή δεν πρόκειται να συμβεί από δω και πέρα στην Τουρκία. Φυσικά, η διαμόρφωση άποψης είναι πάντοτε ζητούμενο για κάθε ελεύθερα σκεπτόμενο άνθρωπο, αρκεί να γίνεται με βάση μια υγιή σκέψη που επεξεργάζεται σωστά δεδομένα και να μη συνίσταται σε απλό αναμάσημα απόψεων τρίτων, των οποίων η εγκυρότητα ή η ανιδιοτέλεια μπορεί να αμφισβητηθούν. Έτσι, σκέφτομαι ότι το λιγώτερο που μπορούμε να κάνουμε εδώ είναι να καταγράψουμε μερικά σωστά δεδομένα. Κι επειδή, σύμφωνα με τις μαρξικές μας καταβολές, η οικονομία ελέγχει την πολιτική, ας ρίξουμε το βάρος σε ζητήματα οικονομίας.

Κόμβο στην τουρκική οικονομία απετέλεσε η περίοδος της δικτατορίας του Κενάν Εβρέν, η οποία επιβλήθηκε με το πραξικόπημα της 12/9/1980 και κράτησε ως τα τέλη του 1983. Στην διάρκειά της, ο Εβρέν άλλαξε το σύνταγμα με δημοψήφισμα (Ναι: 91,4%) και αναθεώρησε την οικονομική πολιτική τής χώρας προς μια φιλελεύθερη κατεύθυνση: οι δασμοί και οι περιορισμοί στις εισαγωγές άρχισαν να καταργούνται, οι εξαγωγές ενισχύονταν με επιδοτήσεις και οι δημόσιες επιχειρήσεις άρχισαν να βγαίνουν στο σφυρί, βάσει ενός προγράμματος εκτεταμένων και στοχευμένων ιδιωτικοποιήσεων. Η κατεύθυνση αυτή διατηρήθηκε ακόμη και μετά την παράδοση της εξουσίας στους πολιτικούς τον Δεκέμβριο του 1983. Άλλωστε, στο μεταχουντικό πολιτικό τοπίο είχαν θέση μόνο τρία κόμματα, τα οποία είχε εγκρίνει η δικτατορία. Περισσότερα

Τι σημαίνει η διαρκής κατάσταση έκτακτης ανάγκης για τις γαλλικές εκλογές

Σχολιάστε

του Άρη Χατζηστεφάνου

Προς όφελος των δεξιών, ακροδεξιών και νεοφασιστικών κομμάτων αναμένεται να λειτουργήσει η κατάσταση έκτακτης ανάγκης που έχει επιβάλλει στη χώρα ο πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ, εκτιμούν πολιτικοί αναλυτές. Ισχυρές στρατιωτικές δυνάμεις θα αναπτυχθούν στα μεγάλα αστικά κέντρα προκειμένου να συνδράμουν το έργο 50.000 αστυνομικών.

Η Γαλλία, δέχθηκε σειρά τρομοκρατικών χτυπημάτων από Γάλλους πολίτες, σε μια περίοδο που η κυβέρνηση κλιμάκωνε τις στρατιωτικές της επιχειρήσει στην Αφρική και την ευρύτερη Μέση Ανατολή – πολλές φορές εξοπλίζοντας ομάδες ισλαμιστών τρομοκρατών. Περισσότερα

Το μικρότερο κράτος του Τραμπ θα είναι… 0.0000004% μικρότερο

Σχολιάστε

Τα παλιά καλά προπαγανδιστικά τεχνάσματα της φιλελεύθερης Αμερικής, περί του σπάταλου δημόσιου τομέα, αρχίζει να χρησιμοποιεί ο πρόεδρος Τραμπ. Τη στιγμή λοιπόν που γιγαντώνει το ρόλο του κράτους στην οικονομία, μέσω των πολεμικών δαπανών, υποσχέθηκε να σώσει τους φορολογούμενους από 70.000 δολάρια σε διάστημα τεσσάρων ετών. Τόσο στοιχίζει η ανάρτηση στο διαδίκτυο των στοιχείων όσων επισκέπτονται τον πρόεδρο στον Λευκό Οίκο.

Ουσιαστικά ο Τραμπ θέλει να μην γίνονται γνωστές οι συναντήσεις του με άλλους πολιτικούς και κυρίως επιχειρηματίες, κάτι που θεωρούνταν δεδομένο για κάθε πρόεδρο των ΗΠΑ.Πάντα όμως η φιλελεύθερη λογική έχει μια μοναδική ικανότητα να αντιμετωπίζει τη διαφάνεια σαν σπατάλη δημοσίου χρήματος. Περισσότερα

Αγαπητέ ΣΥΡΙΖΑ: Στην αξιοπρέπεια το μέγεθος δεν μετράει

Σχολιάστε

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Ένα κείμενο που δημοσιεύτηκε στο Left.gr συνοψίζει όλα τα επιχειρήματα (συχνά αντικρουόμενα) που ψελλίζουν τα μέλη και οι οπαδοί του ΣΥΡΙΖΑ προσπαθώντας να απαντήσουν στην φράση του Μελανσόν «Εγώ δεν είμαι ο Αλέξης Τσίπρας».

Μεταξύ άλλων μαθαίνουμε πως το να θεωρείς τον Τσίπρα προδότη σε κατατάσσει στην άκρα δεξιά.

Μάθαμε ακόμη ότι δεν πρέπει να δίνουμε σημασία σε αυτά που λέει ο Μελανσόν γιατί βρίσκεται σε προεκλογική περίοδο «που, όπως συμβαίνει πάντα, συνοδεύεται από πολιτικές υπερβολές» – κάτι δηλαδή σαν το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης. Περισσότερα

Άρης Χατζηστεφάνου: Οι ελίτ θα προτιμήσουν την Λεπέν από τον Μελανσόν

Σχολιάστε

Τι συνδέει τις εκλογές στη Γαλλία με την επικράτηση – Τραμπ στις ΗΠΑ; Απειλείται η ύπαρξη της ΕΕ και την ΟΝΕ από τις γαλλικές κάλπες και αν ναι πως θα αντιδράσουν οι πολίτες αλλά και οι οικονομικές ελίτ στο ενδεχόμενο μιας μονομαχίας Λεπέν – Μελανσόν στον Δεύτερο γύρο; Τι σημαίνουν τα «συμβολικά» χτυπήματα του Τραμπ σε Συρία, Αφγανιστάν και Βόρεια Κορέα και τι μηνύματα στέλνει στο βαθύ κράτος των ΗΠΑ; Περισσότερα

Το αμερικανικό ιππικό στο συριακό σουκ*

Σχολιάστε

του Σωτήρη Ρούσσου**

Απόπειρα να ακυρωθούν οι επιτυχίες των συμμάχων του Άσαντ

Η αμερικανική επίθεση στη Συρία αποτελεί χωρίς αμφιβολία μια ουσιαστική αλλαγή στον συσχετισμό δυνάμεων στον συριακό πόλεμο, και αναδεικνύει αυτό που ο Σεργκέι Λαβρόφ είχε δηλώσει για το διακύβευμα της σύγκρουσης αυτής. Δηλαδή ότι «ο τρόπος με τον οποίο θα επιλυθεί η συριακή κρίση θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό το μοντέλο με το οποίο η διεθνής κοινότητα θα αντιδρά σε ενδοκρατικές συγκρούσεις στο μέλλον».

Χωρίς να μπορούμε να γνωρίζουμε ποιος είναι υπεύθυνος για την επίθεση με τα χημικά όπλα, θα πρέπει να αναζητήσουμε τα πιθανά κίνητρα, μιας που τόσο το καθεστώς Άσαντ όσο και οι τζιχαντιστές αντικαθεστωτικοί δεν φημίζονται για τον ανθρωπισμό και το σεβασμό τους σε στοιχειώδεις κανόνες πολέμου. Στη φάση που διανύαμε, το καθεστώς Άσαντ είχε διασφαλίσει τον έλεγχο των μεγάλων αστικών κέντρων και των βασικών οδικών αρτηριών της χώρας. Ουσιαστικά δεν αντιμετώπιζε πλέον στρατιωτική απειλή, και οι συνομιλίες στην Αστάνα αποσκοπούσαν στη μετατροπή της στρατιωτικής νίκης σε πολιτική, με την αποδοχή του ασαντικού καθεστώτος ως βασικού μέρους της μεταπολεμικής Συρίας από τους (ηττημένους στρατιωτικά) αντικαθεστωτικούς και τις χώρες που τους υποστηρίζουν. Περισσότερα

Τρόμος πάνω από την Ευρώπη

Σχολιάστε

Του Σπύρου Παναγιώτου

Το σκηνικό βίας προετοιμάζει τα νέα ευρωπαϊκά τοπία

Αγία Πετρούπολη, Στοκχόλμη, Ντόρτμουντ. Τα τελευταία επεισόδια μιας μακριάς αλυσίδας βίας πάνω από την Ευρώπη δεν λένε να κοπάσουν. Δυστυχώς, συναντιούνται με αντίστοιχα φαινόμενα που συγκλονίζουν τις χώρες της λεγόμενης περιφέρειας. Αίγυπτος, Τουρκία, Ιράκ, Αφγανιστάν αποτελούν συνηθισμένο στόχο μιας ατέλειωτα κλιμακούμενης βίας. Ο δυτικός κόσμος αντιδρά διαφορετικά στις δύο περιπτώσεις. Για τους ιθύνοντες και τα ΜΜΕ εκεί η ανθρώπινη ζωή «μετρά» διαφορετικά και κατά συνέπεια, πέρα από τα τυπικά λόγια ανησυχίας, ξεχνιούνται γρήγορα, περνούν στα αζήτητα.

Ο κυνισμός της Δύσης δεν μπορεί να αποτρέψει το προφανές; τα κοινά σημεία, τις ίδιες αιτίες που γεννούν τη βία από άκρη σε άκρη της Γης.

Συμπληρώνονται σχεδόν δυο δεκαετίες συστηματικής καταστροφής των πιο φτωχών γειτονιών του πλανήτη. Όλοι ανεξαίρετα οι Αμερικανοί πρόεδροι σε συνεργασία με μια ετερόκλητη κάθε φορά συμμαχία προθύμων έβαλαν τη σφραγίδα τους σε έναν ακήρυκτο αλλά παγκόσμιων διαστάσεων πόλεμο. Αφγανιστάν, Ιράκ, Γιουγκοσλαβία, Λ. Αμερική, Σομαλία, Λιβύη, Συρία ατέλειωτη η σειρά. Περισσότερα

Οι Καθαριστές

Σχολιάστε

Στις 10 Φεβρουαρίου μέρος του πληρώματος του αεροπλανοφόρου USS George Bush, είχε καθαρίσει την παραλία του Σταυρού στα Χανιά. Μάλιστα τότε είχαν δηλώσει ότι, ήταν μια ευκαιρία να προσφέρουν στην τοπική κοινωνία βοηθώντας στη διατήρηση του περιβάλλοντος και δίνοντας ένα χέρι βοηθείας στη δουλειά που κάνουν οι τοπικές αρχές. Είναι συνήθης πρακτική των ΗΠΑ, όπου έχουν βάσεις να επιζητούν μια διασύνδεση με τις τοπικές κοινωνίες, προχωρώντας σε δράσεις με επικοινωνιακό αντίκτυπο. Τα περιττώματα, όμως δυστυχώς, επί πλέουν ή μυρίζουν, δύσκολα κρύβονται. Περισσότερα

Άμεση Ανάλυση: Η Βρετανία σε εκλογές, η Μέι υπό πίεση

Σχολιάστε

του Κώστα Βλαχόπουλου

Με ένα αιφνιδιαστικό διάγγελμα πριν λίγα λεπτά, η Πρωθυπουργός της Βρετανίας Τερέζα Μέι ανακοίνωσε την πρόθεσή της για Γενικές Εκλογές στις 8 Ιουνίου.

Οι φήμες είχαν οργιάσει από το πρωί, όταν έγινε γνωστό ότι θα ακολουθήσουν ανακοινώσεις εν είδει διαγγέλματος. Οι πληροφορίες στα δημοσιογραφικά γραφεία ήταν λιγοστές. Κάποιοι μιλούσαν ακόμα και για παραίτηση της Πρωθυπουργού λόγω προβλημάτων υγείας -είχε προηγηθεί δημοσίευμα στην Daily Mail του σαββατοκύριακου.

Στο διάγγελμά της η Τερέζα Μέι έδωσε το στίγμα της απόφασής της. Εξήγησε ότι ανέλαβε την εξουσία σε μια ταραγμένη περίοδο, και το ζητούμενο τότε ήταν η σταθερότητα. Αυτό επετεύχθη και τώρα έφτασε η ώρα των εκλογών.

Ζήτησε καθαρή εντολή (αυτοδυναμία) από τον Βρετανικό λαό να προχωρήσει τις διαπραγματεύσεις στην μετα-Βrexit εποχή καθώς όλα τα υπόλοιπα κόμματα, είτε αντιτίθενται είτε εμφανίζονται διστακτικά στην επιλογή αυτή και τόνισε ότι δεν υπάρχει πισωγύρισμα από την έξοδο από την ΕΕ. Περισσότερα

Το δημοψήφισμα στην Τουρκία είναι η αρχή (;)

Σχολιάστε

Του Δημήτρη Κούλαλη

ΕΛΛΟΓΑ ΠΑΡΑΛΟΓΑ

O Ερντογάν, όπως φαίνεται, κερδίζει το δημοψήφισμα. Πρόκειται, όμως, ουσιαστικά, για μια νίκη-ήττα. Κι αυτό γιατί, παρά την τρομοκρατία που άσκησε ειδικά μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του περασμένου καλοκαιριού, παρά την πολυφωνική μονοφωνία των συστημικών ΜΜΕ, παρά την (φαινομενική σε κάποιες περιπτώσεις) όξυνση των σχέσεων με χώρες της ΕΕ, τις φυλακίσεις και τις διώξεις των πολιτικών του αντιπάλων, δεν κατάφερε να αυξήσει ή και να διατηρήσει την πολιτική του επιρροή. Το κύριο πρόβλημα ωστόσο για τον Ερντογάν, μιας και δεν δρα αυτοβούλως, όπως υποστηρίζουν διάφοροι «επιπόλαιοι» (και) στη χώρα μας- ρίχνοντας τις ευθύνες στο αυταρχικό και παράλογο DNA του, βγάζοντας λάδι το σύστημα της κεφαλαιοκρατίας, είναι ότι απέτυχε να δώσει λύση στα αδιέξοδα (οικονομικά-γεωπολιτικά) του τμήματος του τουρκικού κεφαλαίου που υπηρετεί. Με βάση, λοιπόν, αυτό το γεγονός και με δεδομένους τον ανταγωνισμούς μεταξύ των διάφορων ισχυρών παικτών τόσο στο εσωτερικό της χώρας, όσο και στο εξωτερικό ίσως στο, όχι και τόσο μακρινό, μέλλον η απάντηση στα αδιέξοδα να δοθεί στο Αιγαίο. Περισσότερα

Τουρκικό δημοψήφισμα: Πρώτη ανάγνωση

Σχολιάστε

Του Δημήτρη Μηλακα

Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος επιβεβαίωσε το προφανές: Η Τουρκία είναι μια βαθιά διχασμένη χώρα. Από την μια ο Ερντογάν και οι Σουνίτες «πιστοί» του. Από την άλλη όλοι οι υπόλοιποι. Δηλαδή οι κοσμικοί «ευρωπαιστές» και οι Κούρδοι. Η οριακή επικράτηση του «ναι» στη συνταγματική μεταρρύθμιση που ζήτησε ο Ερντογάν επιβεβαίωσε τον διχασμό, βάθυνε το τραύμα και κρατά ανοιχτή την «πληγή»  με την οποία η Τουρκία θα πρέπει να πορευτεί το επόμενο διάστημα…

Στις πολιτικές διαδικασίες, όπως αυτή που συνεπάγεται ένα δημοψήφισμα, το ζητούμενο είναι η καταγραφή ενός συμβιβασμού τον οποίο η μειοψηφία θα πρέπει να αποδεχτεί . Στην  προκειμένη περίπτωση το αποτέλεσμα της κάλπης – δηλαδή η οριακή επικράτηση του «ναι»–  αντί για συμβιβασμό περιγράφει το ίδιο σταυροδρόμι στο οποίο βρίσκονταν η Τουρκία και πριν το δημοψήφισμα: ο ένας δρόμος οδηγεί σε μια «νέου τύπου»  ισλαμική δημοκρατία υπό την καθοδήγηση του φωτισμένου προέδρου- ηγέτη. Ο άλλος δρόμος πηγαίνει προς τη Δύση. Περισσότερα

Κυνήγι μαγισσών Αυστραλών ακαδημαϊκών που αμφισβητούν τα παραμύθια των ΗΠΑ στη Συρία. Στο στοχαστρο ο Τιμ Άντερσον

Σχολιάστε

Mike Head από το wsws.org 

σε μετάφραση Κ.Μ. για το Avantgarde

Μέσα σε έναν μιντιακό καταιγισμό προκειμένου να εξασφαλίσουν την δημόσια στήριξη στις υποαμερικανική ηγεσία στρατιωτικές επιθέσεις στη Συρία και τη Βόρεια Κορέα, τα ιδιωτικά μέσα ενημέρωσης και η κυβέρνηση Turnbull έχουν ξεκινήσει μια έκτακτη εκστρατεία σπίλωσης ακαδημαϊκών που αποκαλύπτουν τα ψέματα πίσω από τις αμερικανικές πυραυλικές επιθέσεις της προηγούμενης εβδομάδας στη Συρία.

Το κυνήγι μαγισσών είναι μια ανοιχτή επίθεση στα θεμελιώδη δημοκρατικά δικαιώματα, και προ πάντων στην ελευθερία του λόγου – που συνοδεύεται από την απαίτηση στο Πανεπιστήμιο του Σίδνεϊ να λογοκρίνει και να πειθαρχήσει το προσωπικό του, έστω και αν τίθεται υπό αμφισβήτηση το πρόσχημα για την παράνομη επίθεση με εντολή του Προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ.

Σαφώς, υπάρχουν βαθιές ανησυχίες στους κυβερνητικούς κύκλους σχετικά με τη δημοσίευση πληροφοριών ή την κριτική που απογυμνώνει τις ψεύτικες δικαιολογίες για την αμερικανική επιθετικότητα και επισημαίνει την παρόμοιες κατασκευές από τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους συμπεριλαμβανομένης της Αυστραλίας, στο πρόσφατο παρελθόν, για να δικαιολογήσουν τους ατελείωτους αρπακτικούς πολέμους στη Μέση Ανατολή. Περισσότερα

ΕΕ και δημοκρατία: δύο έννοιες ασύμβατες

Σχολιάστε

του Θόδωρη Βουρέκα

Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει έλλειμμα δημοκρατίας, όπως λένε διάφοροι αριστεροί και σοσιαλίζοντες ευρωπαϊστές. Απλώς δεν έχει καθόλου δημοκρατία. Αυτό αποδεικνύει μια συγκεκριμένη εξέταση των βασικών θεσμών της: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, ευρωκοινοβούλιο, Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των άτυπων οργάνων της, με πιο χαρακτηριστικό το γιούρογκρουπ.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι η σύγχρονη απολυταρχία του κεφαλαίου

Η πραγματικότητα της αδυσώπητης κοινωνικής υποβάθμισης και συντριβής, που επισυμβαίνει, στον ένα ή στον άλλο βαθμό, σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο πλαίσιο της δομικής καπιταλιστικής κρίσης, δεν επιτρέπει ψευδαισθήσεις. Οι αρχές «της ισοτιμίας, της αλληλεγγύης και της δημοκρατίας» ως αξιακά προτάγματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν είναι απλώς αναφορές κενές περιεχομένου, αλλά δίνουν την αίσθηση του κακόγουστου αστείου και του άθλιου εμπαιγμού. Έτσι, κι η πρόσφατη Σύνοδος της Ρώμης, στις 25 Μαρτίου 2017, δεν μπόρεσε να κρύψει πίσω από τη λάμψη των όποιων πυροτεχνημάτων, ούτε την αντικοινωνική-αντιλαϊκή διάσταση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ούτε την ακραία αντιδημοκρατική συγκρότησή της. Περισσότερα

Older Entries