Αρχική

Τα σημερινά ερείπια των Δίδυμων Πύργων

Σχολιάστε

Του Σπύρου Παναγιώτου

Περισσότερο χαοτικός και επικίνδυνος ο κόσμος, δεκαέξι χρόνια μετά

Συμπληρώθηκαν 16 χρόνια από τις 11 Σεπτέμβρη του 2001. Δεκαέξι χρόνια από την πιο μεγάλη και αιματηρή τρομοκρατική επίθεση που γνώρισε ο κόσμος μετά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο. Τα πιο σημαντικά στοιχεία, όσο αφορά τον σχεδιασμό, την εκτέλεση και τις δυνάμεις που οργάνωσαν ή ήξεραν για εκείνο το χτύπημα, παραμένουν άγνωστα για την κοινή γνώμη. Και θα παραμείνουν άγνωστα για καιρό ακόμα.

Το βέβαιο είναι ότι η ανθρωπότητα πλήρωσε τίμημα πολύ βαρύτερο από εκείνο των αθώων θυμάτων της Νέας Υόρκης. Δύο μακρόχρονοι πόλεμοι σε Αφγανιστάν και Ιράκ, ήταν το άμεσο αποτέλεσμα της αντίδρασης των ΗΠΑ. Εκατομμύρια τα θύματα των πολεμικών μετώπων και της ανατίναξης ολόκληρων χωρών με πρόσχημα την αντιμετώπιση της «ασύμμετρης απειλής» της ισλαμικής τρομοκρατίας, την οποία είχαν εκθρέψει οι υποτιθέμενοι διώκτες της. Σε τρισεκατομμύρια δολάρια ανέρχονται οι πολεμικές δαπάνες που καρπώθηκαν μια χούφτα πολυεθνικές του στρατιωτικού συμπλέγματος. Η πιο επιθετική μορφή του οικονομικού νεοφιλελευθερισμού προωθήθηκε σε παγκόσμια κλίμακα, ολοκληρώνοντας την καταστροφή σε μεγάλες περιοχές του πλανήτη, ακόμα και στις περιφέρειες των ίδιων των ιμπεριαλιστικών κέντρων και μητροπόλεων. Οι δημοκρατικές ελευθερίες συρρικνώθηκαν στον υπέρτατο βαθμό. Η παγκόσμια κρίση του 2008 συνεχίζεται και απειλεί με νέες υποτροπές. Όλα πιστοποιούν τις ολέθριες συνέπειες των όσων ακολούθησαν, για τους λαούς και τους εργαζόμενους του Κόσμου. Την ίδια στιγμή, το πολυετές βούλιαγμα των ΗΠΑ στο πεδίο των μετώπων οδήγησε σε επέκταση του πολέμου. Η καταστροφή της Λιβύης πρώτα και η, σε εξέλιξη, σύγκρουση στη Συρία, ήταν το άμεσο αποτέλεσμα των αιματηρών πολεμικών συγκρούσεων που εγκαινιάστηκαν μετά τις 11/9. Περισσότερα

Advertisements

Νορβηγία: «Μπαίνουμε σε περίοδο ασταθούς και αδύναμης διακυβέρνησης»

Σχολιάστε

του Ερρίκου Φινάλη

Ο Άρνλγιοτ Ασκ, ιστορικό στέλεχος του Κόκκινου Κόμματος, μιλά στον Δρόμο την επαύριο των νορβηγικών εκλογών

Με τον Άρνλγιοτ Ασκ γνωριζόμαστε πολλά χρόνια. Από τα τέλη της δεκαετίας του ’60, την εποχή των ανολοκλήρωτων επαναστατικών θυελλών, εντάχθηκε στο κίνημα – μέσα από τις γραμμές του Εργατικού Κομμουνιστικού Κόμματος της Νορβηγίας (ΑΚΡ), που μετεξελίχθηκε σε Κόκκινο Κόμμα (Rødt). Με μεγάλη διεθνιστική δράση επί δεκαετίες, έχει βρεθεί πολλές φορές και στην Ελλάδα σε σημαντικές στιγμές της πρόσφατης ιστορίας της, ενώ συμμετείχε και σχεδόν σε όλα τα Resistance Festival εκπροσωπώντας το κόμμα του. Με δυο λόγια, ο Άρνλγιοτ είναι ένας σπουδαίος φίλος του λαού μας, ένας ειλικρινής εραστής της Ελλάδας. Συνήθως οι συζητήσεις μας επικεντρώνονται στη δική μας χώρα. Ήρθε όμως η στιγμή να μιλήσουμε μαζί του αναλυτικότερα και για τη Νορβηγία, ιδίως αφού αυτή την εβδομάδα ολοκληρώθηκαν εκεί οι βουλευτικές εκλογές. Περισσότερα

Ένας τρελός κόσμος

Σχολιάστε

του Rod Tweedy

Μετάφραση: Αντώνης Ανδρουλιδάκης

Ο καπιταλισμός και η άνοδος της ψυχικής ασθένειας

Ο Rod Tweedy είναι συγγραφέας και εκδότης των Karnac Books, ένας κορυφαίος ανεξάρτητος εκδότης βιβλίων για την ψυχική υγεία και τη θεραπεία. Η επιμέλεια της συλλογής «Ο Πολιτικός Εαυτός: Η κατανόηση του κοινωνικού πλαισίου για την ψυχική ασθένεια» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Karnac.

Τι θα συνέβαινε, αναρωτιέται ο Rod Tweedy, αν δεν είμαστε εμείς άρρωστοι, αλλά το ίδιο το σύστημα το οποίο βρίσκεται σε πλήρη αντίθεση με αυτό που είμαστε ως κοινωνικά όντα;

Η ψυχική ασθένεια αναγνωρίζεται πλέον ως μία από τις μεγαλύτερες αιτίες ατομικής δυσφορίας και δυστυχίας στις κοινωνίες και τις πόλεις μας, συγκρίσιμη με τη φτώχεια και την ανεργία. Σήμερα, ένας στους τέσσερις ενήλικες στο Ηνωμένο Βασίλειο έχει διαγνωστεί με ψυχική ασθένεια και τέσσερα εκατομμύρια άνθρωποι λαμβάνουν αντικαταθλιπτικά σε ετήσια βάση. «Ποια μεγαλύτερη κατηγορία θα μπορούσε να υπάρξει για ένα σύστημα», ρωτά ο George Monbiot, «από μια επιδημία ψυχικής νόσου;» Περισσότερα

Προσεχώς… γυμνή η αμερικανική οικονομία

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Οι μονίμως αισιόδοξοι μετέφρασαν την ανακοίνωση της προέδρου της αμερικανικής κεντρικής τράπεζας, Τζάνετ Γιέλεν, χθες Τετάρτη, ως μήνυμα αισιοδοξίας. Στην πραγματικότητα η προαναγγελία μείωσης του ισολογισμού της FED καθώς από τον Οκτώβριο θα σταματήσει να επανεπενδύει τα κέρδη που αποφέρουν με τη λήξη τους όσα ομόλογα συγκέντρωσε απ’ όταν ξεκίνησε το Πρόγραμμα Ποσοτικής Χαλάρωσης, στα τέλη του 2008, δημιουργεί ανησυχίες. Σε συνδυασμό μάλιστα με την προαναγγελθείσα αύξηση των επιτοκίων ο κίνδυνος είναι να οδηγηθούμε σε μια νέα ύφεση ή να χαθούν ακόμη κι αυτοί ρυθμοί μεγέθυνσης του αμερικανικού ΑΕΠ.

Το πρόγραμμα Ποσοτικής Χαλάρωσης (ή η εκτύπωση χρήματος, όπως χαρακτηρίστηκε) που ξεκίνησε από τον προκάτοχο της Γιέλεν, Μπεν Μπερνάνκε, και περιελάμβανε την αγορά κρατικών ομολόγων και τίτλων που ως κάλυμμα είχαν άλλους τίτλους προερχόμενους από την κτηματική αγορά οδήγησε στον τετραπλασιασμό του ισολογισμού της κεντρικής τράπεζας. Η αξία του σήμερα φτάνει τα 4,52 τρισ. δολ. με τα 3,7 τρισ. να έχουν αγοραστεί κατά τη διάρκεια των τριών κύκλων Ποσοτικής Χαλάρωσης. Με αυτό το ιλιγγιώδες ποσό μπορεί κάποιος να αγοράσει τις 10 μεγαλύτερες εταιρείες του χρηματιστηριακού δείκτη S&P ή εναλλακτικά τις περισσότερες εταιρείες που τον απαρτίζουν.Η διόγκωση του ισολογισμού της αμερικανικής κεντρικής τράπεζας σημαίνει ότι οι μέχρι σήμερα ρυθμοί μεγέθυνσης των ΗΠΑ ήταν λίγο-πολύ κρατικά επιχορηγούμενοι. Αν δεν υπήρχε το κράτος – διασώστης να κάνει τη βρόμικη δουλειά η αμερικανική οικονομία θα συνέχιζε να είναι τελματωμένη. Μάρτυρας τα 4,52 τρισ. δολ… Σύντομα λοιπόν θα δούμε τον βασιλιά γυμνό. Περισσότερα

Ένας πιο επικίνδυνος, πιο ασταθής, πιο χαοτικός κόσμος

Σχολιάστε

Του Σπύρου Παναγιώτου

Που οδηγεί η συνεχής κλιμάκωση της έντασης στην Κορεάτικη Χερσόνησο;

Πόσο εφησυχασμένοι μπορεί να είναι οι άνθρωποι μπροστά στις τελευταίες εξαγγελίες του Αμερικάνου προέδρου ότι «η στρατιωτική δράση δεν είναι η πρώτη επιλογή» στη Βόρεια Κορέα; Και παράλληλα πόσο ανήσυχοι, όταν η πιο πάνω δήλωση συνοδεύτηκε με τη διευκρίνηση ότι «δεν θα ανεχθούμε ό,τι συμβαίνει στη Βόρεια Κορέα»;

Η κατάσταση, όπως διαμορφώνεται στη χερσόνησο της Κορέας, αποδεικνύεται εξαιρετικά περίπλοκη, κρύβοντας τεράστιες προκλήσεις και μεγάλους κινδύνους. Η αλληλουχία αντιφατικών και αλληλοαναιρούμενων δηλώσεων, κυρίως από την πλευρά των Αμερικάνων ιθυνόντων, αποτελεί μάρτυρα του βαθιού διχασμού που διαπερνά τις σχέσεις όσων είναι σε θέση να παίρνουν ή να επιβάλλουν αποφάσεις στις ΗΠΑ, αλλά και του βαθιού διχασμού, στα όρια εμφύλιας σύγκρουσης, που διαπερνά την αμερικάνικη κοινωνία. Περισσότερα

Η ώρα της έμπρακτης αλληλεγγύης της αριστεράς στον καταλανικό λαό!

Σχολιάστε

Του Γιώργου Μητραλιά

Ενώ κλιμακώνεται​ η καταστολή και το αντιδημοκρατικό μένος του Ραχόι

Μήπως έχει έλθει η ώρα για να αντιληφθεί -επιτέλους- η καλή μας ευρωπαϊκή -και ελληνική- αριστερά ότι στην Ισπανία συμβαίνουν αυτό το καιρό αντιδημοκρατικά σημεία και τέρατα που θα έπρεπε να την έχουν ξεσηκώσει και να την έχουν κατεβάσει μαζικά στους δρόμους;

Και για του λόγου το αληθές ιδού ευθύς αμέσως ένα μικρό δείγμα αυτών των αντιδημοκρατικών σημείων και τεράτων:

– Δημοκρατική και συνταγματική τάξη;​ ​ Πάνοπλοι αστυνομικοί ​​κάνουν έφοδο και καταλαμβάνουν καταλανικά υπουργεία​ ό​που συλλαμβάνουν κατά δεκάδες ανώτατα κυβερνητικά στελέχη, ενώ άλλοι κάνουν επιδρομές και έρευνες σε κεντρικά γραφεία καταλανικών κοινοβουλευτικών κομμάτων​ και σε ​​σπίτια συνταγματολόγων και πασίγνωστων προσωπικοτήτων​​ που τάσσονται υπέρ του δημοψηφίσματος και της ανεξαρτησίας της ​​Καταλονίας. Η Καταλονία επιστρέφει στην εποχή της δικτατορίας του Φράνκο και ο πρωθυπουργός της Κάρλες Πουτσντεμόντ καταγγέλλει την «ντε φάκτο επιβολή κατάστασης έκτακτης ανάγκης» στην επικράτειά της… Περισσότερα

Πολιτικό χάος στην Ιβηρική

Σχολιάστε

Η ισπανική εθνοφρουρά συνέλαβε Καταλανούς αξιωματούχους

Τις πρωινές ώρες της σημερινής μέρας, με εντολή του ισπανικού υπουργείου εσωτερικών έλαβε χώρα ίσως το πιο οξυμένο επεισόδιο έντασης των τελευταίων χρόνων ανάμεσα στην Καταλονία και την ισπανική κυβέρνηση. Σε μια κρίση που σοβεί εδώ και χρόνια αλλά κορυφώθηκε ειδικά τους τελευταίες μήνες ενόψει του δημοψηφίσματος περί πλήρους ανεξαρτησίας που έχει προκηρύξει η τοπική κυβέρνηση της Καταλονίας για την 1η Οκτώβρη τα επεισόδια, πολιτικά, δικαστικά, κινηματικά, είναι πολλά και καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα της ισπανικής ιστορίας. Αυτό που συνέβη όμως σήμερα το πρωί είναι μάλλον το πιο έντονο επεισόδιο της σύγχρονης μεταφρανκικής πολιτικής ζωής της Ισπανίας.

Με εντολή του ισπανικού υπουργείου εσωτερικών και στη βάση της απόφασης του Συνταγματικού Δικαστηρίου, που έκρινε αντισυνταγματικό τον νόμο του καταλανικού κοινοβουλίου για το επικείμενο δημοψήφισμα, συνελήφθησαν από τη Guardia Civil αξιωματούχοι σε θέσεις κλειδιά των τοπικών υπουργείων, όσον αφορά την οικονομική και διοικητική λειτουργία της τοπικής κυβέρνησης με σκοπό να μπλοκαριστεί το δημοψήφισμα. Περισσότερα

Η Αριστερά και η Βενεζουέλα

Σχολιάστε

Του Κλάουντιο Κατς*

Τους δύο τελευταίους μήνες, η Βενεζουέλα αντιμετώπισε ένα τρομερό κύμα βίας. Μέχρι στιγμής, το αποτέλεσμα είναι 60 νεκροί, λεηλατημένα σχολεία, πυρπολημένα δημόσια κτίρια, κατεστραμμένα μέσα δημόσιας μεταφοράς και εκκενωμένα νοσοκομεία. Παρ’ όλα αυτά, τα μεγάλης εμβέλειας ΜΜΕ μεταδίδουν απλώς συνεχείς καταγγελίες αποτροπιασμού για την κυβέρνηση. Δημιουργούν την εικόνα ενός «δικτάτορα που συγκρούεται» με τους «δημοκράτες της αντιπολίτευσης».

Όμως, οι στατιστικές δεν επιβεβαιώνουν αυτή την αφήγηση, ιδίως όσον αφορά τα θύματα. Όταν ο αριθμός των νεκρών είχε φτάσει τους 39, μια πρώτη αποτίμηση σημείωνε ότι μόνο 4 ήταν θύματα της δράσης των δυνάμεων ασφαλείας. Οι υπόλοιποι έχασαν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια των λεηλασιών ή των κινητοποιήσεων της αντιπολίτευσης.[1] Μια άλλη αποτίμηση σημείωνε ότι το 60% όσων σκοτώθηκαν δεν είχε καμιά απολύτως σχέση με τις συγκρούσεις.[2]

Αυτά τα στοιχεία συνάδουν με τις εκτιμήσεις που αποδίδουν τους περισσότερους φόνους σε ελεύθερους σκοπευτές που συνδέονται με την αντιπολίτευση. Πιο πρόσφατες έρευνες αναφέρουν ότι τα περισσότερα θύματα έχασαν τη ζωή τους λόγω βανδαλισμών ή ξεκαθαρισμάτων λογαριασμών. [3] Περισσότερα

Η Καταλωνία και οι φόβοι για «ντόμινο» στην Ευρώπη

Σχολιάστε

Του Πέτρου Παπακωνσταντίνου

Πριν από έναν ακριβώς μήνα, η Βαρκελώνη βρισκόταν στο κέντρο της διεθνούς επικαιρότητας εξαιτίας της τρομοκρατικής επίθεσης τζιχαντιστών, που αιματοκύλισαν τον φημισμένο πεζόδρομο της πόλης Ράμπλα. Αυτές τις μέρες, η Καταλωνία γίνεται και πάλι εστία διεθνούς ενδιαφέροντος λόγω μιας άλλης, πολύ διαφορετικής και ευτυχώς ειρηνικής (για την ώρα;) σύγκρουσης.

Αντίπαλα στρατόπεδα: η περιφερειακή κυβέρνηση του Κάρλες Πουτζδεμόν, που επιδιώκει τη δημιουργία ανεξάρτητου κράτους και η κεντρική κυβέρνηση της Μαδρίτης, υπό τον Μαριάνο Ραχόι, που είναι αποφασισμένη να εμποδίσει πάση θυσία τον ακρωτηριασμό του ισπανικού βασιλείου. Αφορμή: το δημοψήφισμα που έχει εξαγγείλει μονομερώς για την 1η Οκτωβρίου η Generalitat (περιφερειακή κυβέρνηση) και το οποίο έχει κηρυχθεί παράνομο από τη Μαδρίτη.

Τις τρεις τελευταίες δεκαετίες, η Ευρώπη έζησε αρκετές αλλαγές συνόρων ύστερα από ιστορικής σημασίας ανατροπές όπως ήταν η πτώση του Τείχους του Βερολίνου, η διάλυση της Σοβιετικής Ενωσης, οι πόλεμοι στη Γιουγκοσλαβία και, πιο πρόσφατα, η κρίση στην Ουκρανία. Αυτή τη φορά, όμως, μια χώρα της Δυτικής Ευρώπης, μέλος της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ, με ισχυρό ρόλο στους κόλπους τους, απειλείται με διάσπαση. Περισσότερα

Ο ΟΗΕ ετοιμάζει κατάλογο εταιρειών από τα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη

Σχολιάστε

Το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών σχεδιάζει να προχωρήσει στη δημοσίευση ενός καταλόγου εταιρειών που δραστηριοποιούνται σε παράνομους ισραηλινούς εποικισμούς στην κατεχόμενη παλαιστινιακή επικράτεια και στα Ύψίπεδα του Γκολάν, παρά την τεράστια διπλωματική πίεση που ασκούν οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ.

Σύμφωνα με έκθεση που δημοσιεύθηκε την Τρίτη από το Κανάλι 2 του Ισραήλ, ο πλήρης κατάλογος θα δημοσιευθεί τον Δεκέμβριο και θα περιλαμβάνει μερικές από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις της ισραηλινής βιομηχανίας καθώς και μεγάλες αμερικανικές εταιρείες.

Ορισμένες από τις διεθνείς εταιρείες που περιλαμβάνονται στον κατάλογο είναι οι Coca-Cola, TripAdvisor, Airbnb, Priceline και Caterpillar, οι ισραηλινές εταιρείες όπως ο φαρμακευτικός γίγαντας Teva, η εθνική τηλεφωνική εταιρεία Bezeq, η εταιρία λεωφορείων Egged, η εθνική εταιρία νερού Mekorot και οι δύο μεγαλύτερες τράπεζες της χώρας, η Hapoalim και η Leumi. Ο κατάλογος παραδόθηκε πρόσφατα στο Υπουργείο Εξωτερικών, σύμφωνα με την έκθεση. Περισσότερα

Κλιματική Αλλαγή και Αντικαπιταλισμός: οι τυφώνες χτυπάνε τους φτωχούς

Σχολιάστε

Του Κώστα Σκορδούλη

Τον τελευταίο μήνα γίναμε μάρτυρες δύο ισχυρών τροπικών κυκλώνων (τυφώνων) που έπληξαν την Κούβα, μεγάλες πόλεις των ΗΠΑ (Χιούστον και Μαϊάμι) και τα φτωχά νησιά της Καραϊβικής. Ο πιο πρόσφατος, ο ‘Ιρμα, χτύπησε το Μαϊάμι, μια από τις δημοφιλέστερες τουριστικές περιοχές των ΗΠΑ, προκαλώντας πλημμύρες και τεράστιες καταστροφές. Εκεί, αυτή τη στιγμή, εξαιτίας διακοπής της ηλεκτροδότησης βρίσκονται στο σκοτάδι περίπου 6.000.000 σπίτια. Οι δε εταιρείες διανομής ρεύματος ενημέρωσαν ότι θα χρειαστούν μερικές εβδομάδες για να αποκαταστήσουν τις βλάβες στο δίκτυο.

Στην Καραϊβική, ο Ίρμα έχει ήδη προκαλέσει το θάνατο τουλάχιστον 25 ανθρώπων και τεράστιες ζημιές. Στις Μπαχάμες προκάλεσε τη μεγαλύτερη εκκένωση περιοχών όλων των εποχών, τεράστιες καταστροφές στον Άγιο Βαρθολομαίο, στον Άγιο Μαρτίνο και στις Παρθένες Νήσους ενώ ισοπέδωσε το νησί Μπαρμπούντα. Ο Ίρμα ήταν ο πιο ισχυρός τυφώνας που έχει καταγραφεί ποτέ στον Κόλπο του Μεξικού και στην Καραϊβική, διατηρώντας ανέμους ταχύτητας 290 χλμ./ώρα για περισσότερο από 37 ώρες. Μαζί με τον τυφώνα Βίλμα, του 2005, είναι οι πιο ισχυροί σε ό,τι αφορά τη μέγιστη ταχύτητα των ανέμων και ο πρώτος ανάλογης έντασης που χτυπά τις ΗΠΑ στην περιοχή του Ατλαντικού έπειτα από τον τυφώνα Φέλιξ το 2007. Τέλος, ο Ίρμα είναι ο δεύτερος καταγεγραμμένος τυφώνας που χτυπά με τόση ένταση την Κούβα από το 1924. Περισσότερα

Charter Schools: Ιδιωτικοποίηση της παιδείας στην Αμερική

Σχολιάστε

Ποσοτικοποίηση, Μέτρηση, Ανταγωνισμός

Το ότι η οποιαδήποτε κρίση, (πολιτική, οικονομική, ή ένεκα φυσικών καταστροφών), αποτελεί μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία για ραγδαίες και καταιγιστικές μεταρρυθμίσεις, είχε διατυπωθεί με ενάργεια από τον Φρίντμαν. Ο Ομπάμα, μπορεί να φλέρταρε με τον κεϋνσιανισμό σ’ ότι αφορά τα χρήματα που διοχέτευσε στις τράπεζες, στις ασφαλιστικές εταιρίες και στην αυτοκινητοβιομηχανία, αλλά ως προς την παιδεία, θα λέγαμε ότι τον Φρίντμαν τον ξεφλούδισε.

Ο λόγος, περί της εκστρατείας που έχει ξεκινήσει για τη μεταρρύθμιση της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, όπου κάτω από το ιδιαίτερα προσφιλές στους αμερικανούς ιδεολόγημα της «ελεύθερης επιλογής» και τη συνεπικουρία των media, επιχειρηματικών κύκλων (π.χ. Wal-Μart) και διαπλεκόμενων πολιτικών, που με ιδιαίτερη φρενίτιδα δεν χάνουν την ευκαιρία να απαξιώσουν το δημόσιο σχολείο και να στιγματίζουν τους δασκάλους, ειδικά τους συνδικαλισμένους, ως τεμπέληδες και αποκλειστικά υπεύθυνους για την αποτυχία των μαθητών, την σπρώχνει κατευθείαν στο πιάτο των ιδιωτών και των καθαρτηρίων ικανοτήτων της αγοράς και των επιχειρήσεων. Περισσότερα

Αυξάνονται οι εβραϊκοί εποικισμοί κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου

Σχολιάστε

Τoυ Λεωνίδα Βατικιώτη

Μια τεράστια, πολυεθνικού χαρακτήρα προσπάθεια να μη δοθεί στη δημοσιότητα η λίστα με τις εταιρείες που εμπλέκονται στην ανέγερση των εβραϊκών εποικισμών στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη, βρίσκεται σε εξέλιξη εδώ και μήνες. Τις τελευταίες όμως εβδομάδες οι επαφές και τα μηνύματα είναι συνεχή και πυρετώδη .

Η δημιουργία της λίστας με τις εμπλεκόμενες εταιρείες ψηφίσθηκε από το συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, κατόπιν πρότασης της Παλαιστινιακής αντιπροσωπείας, στις 24 Μαρτίου 2016. Η απόφαση για τη συγκρότηση της βάσης δεδομένων που θα καλύπτει όσες επιχειρήσεις δραστηριοποιούνται στις παράνομες, με βάση το διεθνές δίκαιο, δραστηριότητες στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη, την ανατολική Ιερουσαλήμ και τα Υψώματα του Γκολάν συνάντησε τη σφοδρή αντίδραση όχι μόνο της ισραηλινής αντιπροσωπείας, αλλά επίσης της αμερικανικής και της βρετανικής. Δεν είναι δύσκολο να εικάσουμε τους λόγους: Η δημοσιοποίηση της λίστας, που θα ανανεώνεται ετησίως, θα ενθαρρύνει το κίνημα «μποϋκοτάζ, κυρώσεων και αποεπένδυσης» (BDS) που είναι σε εξέλιξη παγκοσμίως εναντίον των εταιρειών που βοηθούν την ισραηλινή κατοχή, ενώ θα αποδείκνυε πόσο υποκριτική είναι η λεγόμενη «εταιρική κοινωνική ευθύνη» στην οποία ορκίζονται πολυεθνικοί γίγαντες δαπανώντας εκατομμύρια για δημόσιες σχέσεις. Περισσότερα

Σύνοδος υπουργών εξωτερικών της Ε.Ε. στο Ταλίν

Σχολιάστε

Αποφάσεις για ενίσχυση στρατιωτικής συνεργασίας με ΝΑΤΟ

Λίγες μέρες μετά τη διοργάνωση της αντικομμουνιστικής φιέστας στο Ταλίν της Εσθονίας μορφοποιήθηκαν σε πολιτικές αποφάσεις οι βαθύτεροι στόχοι της νέας εκστρατείας των ιθυνόντων της Ε.Ε και του ΝΑΤΟ.

Σε παράλληλη και αλληλοσυμπληρούμενη σύνοδο των υπουργών Εξωτερικών και Άμυνας της Ε.Ε με την παρουσία του γ.γ του ΝΑΤΟ Γ. Στόλτενμπεργκ εξετάστηκαν θέματα που αφορούν στην συνεργασία Ε.Ε και ΝΑΤΟ κατά του κινδύνου κυβερνοεπιθέσεων, μια από τις πιο ασύμμετρες μορφές που παίρνει ο σύγχρονος υβριδικός πόλεμος. Σε αυτό το πλαίσιο δίνεται και ο πραγματικός στόχος των συναντήσεων, δηλαδή η συνέχιση της ασφυκτικής περικύκλωσης της Ρωσίας και η ενίσχυση των ευρωπαϊκών και Νατοϊκών δυνάμεων που συναθροίζονται στα σύνορα της. Περισσότερα

«Το όνομά μου είναι Καταλονία»

Σχολιάστε

του Γιώργου Αναστασίου

Ενόψει του δημοψηφίσματος, η Μαδρίτη απειλεί θεούς και δαίμονες

Οι τελευταίες καταλανικές εκλογές* είχαν δημοψηφισματικό χαρακτήρα. Οι δύο βασικές δυνάμεις που υποστηρίζουν την Ανεξαρτησία της Καταλονίας, δηλαδή ο συνασπισμός «Μαζί για το Ναι» (στον οποίο συμμετέχει η Ρεπουμπλικανική Αριστερά/ERC) και η Λίστα Λαϊκής Ενότητας/CUP, είχαν καταστήσει σαφές ότι, σε περίπτωση νίκης τους, κεντρικός στόχος τους θα είναι η διεξαγωγή δημοψηφίσματος. Με αυτό το πρόγραμμα κέρδισαν μια σαφή κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Και υλοποίησαν τη δέσμευσή τους. Υιοθέτησε δηλαδή η βουλή της Καταλονίας δύο νόμους: έναν για τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος την 1η Οκτωβρίου, και έναν για τον τρόπο αποχωρισμού από το ισπανικό κράτος – ο οποίος φυσικά θα εφαρμοστεί μονάχα αν επικρατήσει το «Ναι».

Η αντίδραση του ισπανικού κράτους (ή, ορθότερα, του διεφθαρμένου μοναρχικού καθεστώτος της Μαδρίτης) κλιμακώνεται όσο πλησιάζει η κρίσιμη ημερομηνία. Ο δεξιός πρωθυπουργός Ραχόι δήλωσε ότι θα χρησιμοποιηθεί «κάθε μέσο» για την αποτροπή διεξαγωγής του δημοψηφίσματος, το οποίο αποκάλεσε «ανυπόφορη πράξη ανυπακοής». Και αυτήν την εβδομάδα, μετά από αίτηση της κυβέρνησης της Μαδρίτης, το «Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο του Βασιλείου της Ισπανίας» αποφάσισε, όπως εξάλλου αναμενόταν, ότι το δημοψήφισμα είναι παράνομο – διατάσσοντας τη μη διεξαγωγή του. Περισσότερα

Ε.Ε. και αντικομμουνισμός

Σχολιάστε

Μια βασική αιχμή του ευρωπαϊσμού με πολιτικές και ιδεολογικές στοχεύσεις και προεκτάσεις

 Η όλη υπόθεση του συνεδρίου της Εσθονίας για τα «κομμουνιστικά εγκλήματα» (23 Αυγούστου, Ταλίν) δεν αποτελεί απλά πρωτοβουλία μιας κυβέρνησης χώρας-μέλους της Ε.Ε., αλλά της Προεδρίας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης που αυτό το εξάμηνο ασκείται από την Εσθονία. Πέρα από τις ιδιαιτερότητες της εν λόγω χώρας (βλέπε και διπλανό άρθρο), είναι σαφές πως οι εκδηλώσεις που διοργανώθηκαν στο Ταλίν φέρουν την σφραγίδα της Ε.Ε. και αποτελούν έναν ακόμα σταθμό στα πλαίσια της αντικομμουνιστικής εκστρατείας που έχει εξαπολυθεί τα τελευταία χρόνια.

Ούτε η μέρα διεξαγωγής των εκδηλώσεων είναι τυχαία. Η 23η Αυγούστου έχει ανακηρυχθεί με ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ως πανευρωπαϊκή Ημέρα Μνήμης «για τα θύματα όλων των ολοκληρωτικών και αυταρχικών καθεστώτων». Έκτοτε, κάθε χρόνο την μέρα αυτή, διοργανώνονται ανάλογες εκδηλώσεις σε διαφορετική κάθε φορά ευρωπαϊκή πρωτεύουσα. Πέρυσι πραγματοποιήθηκαν στην Μπρατισλάβα της Σλοβακίας και η ελληνική κυβέρνηση συμμετείχε επίσημα. Μάλιστα, στην αντίστοιχη διάσκεψη είχε ταυτιστεί ο αγώνας ενάντια στον κομμουνισμό με την θωράκιση απέναντι στην άνοδο της «ριζοσπαστικοποίησης» που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια στην Ευρώπη. Περισσότερα

Lehman Brothers: Το χρονικό μιας νεκρανάστασης

Σχολιάστε

του Δημήτρη Κούλαλη

ΕΛΛΟΓΑ ΠΑΡΑΛΟΓΑ

 «Φόβοι», «ύφεση», «διάσωση». «Και τώρα οι απώλειες εκτός Αμερικής». «Μεγάλες αγορές της περιοχής, όπως αυτή της Ιαπωνίας και του Χονγκ Κονγκ, έκλεισαν εκατοντάδες βαθμούς κάτω». «Η Γουόλ Στριτ όπως την ξέραμε θα πάψει να υπάρχει». «Πολλοί Ευρωπαίοι φοβούνται ότι τελικά εκείνοι θα πληρώσουν το τίμημα της κρίσης των στεγαστικών στις ΗΠΑ».

«Αυτό που ξεκίνησε ως μια φθορά ορισμένων τομέων της αμερικανικής αγοράς “subprimes”, η οποία θα μπορούσε να συγκρατηθεί σχετικά εύκολα, δημιούργησε μεταστάσεις και οδήγησε στη μεγάλη αποδιάρθρωση ευρύτερων αγορών (του πιστωτικού και του χρηματοδοτικού κλάδου), με αποτέλεσμα να απειλούνται στο εξής οι μακροοικονομικές προοπτικές, τόσο στις Ηνωμένες Πολιτείες, όσο και στον υπόλοιπο κόσμο» (Global Stability Report, ΔΝΤ, Απρίλιος 2008).

***

Λέξεις και φράσεις πανικού και προβληματισμού διαδέχονταν η μια την άλλη στα πρωτοσέλιδα των «Financial Times» (FT), της «Wall Street Journal», στα τηλεοπτικά πάνελ του BBC, του CNN, του CNBC· στα συμβούλια και στις ανακοινώσεις του ΔΝΤ, της ΠΤ, της Κομισιόν· σε όλη τη βιτρίνα του σύγχρονου καπιταλισμού. Περισσότερα

Για τον Αλιέντε Θέλω να Μιλήσω…

Σχολιάστε

του Κώστα Λουλουδάκη(Ιουλιανού)

Βρισκόμαστε στο 1964 και η Λερναία Ύδρα του διεθνούς κομμουνισμού απειλεί τη Χιλή, ανοίγοντας διάπλατα τα σαγόνια των επτά κεφαλιών της για να κατασπαράξει τη χώρα.Η κοινή γνώμη βομβαρδίζεται από εικόνες φλεγόμενων εκκλησιών, στρατοπέδων συγκέντρωσης, ρωσικών τανκ, ενός Τείχους του Βερολίνου να ορθώνεται καταμεσής του Σαντιάγκο, και γενειοφόρων ανταρτών που απάγουν παιδάκια.

Κι ήρθε η ώρα των εκλογών.

Ο φόβος θριάμβευσε κι ο Σαλβατόρ Αλιέντε ηττήθηκε. Κατά τη διάρκεια αυτών των οδυνηρών στιγμών, τον ρώτησα τι τον είχε πληγώσει περισσότερο.Κι ο Αλιέντε μου διηγήθηκε κάτι που είχε συμβεί λίγο πιο πέρα, σε ένα σπίτι στη συνοικία της Προβιντένσια. Μια γυναίκα που σκοτωνόταν στη δουλειά κάνοντας χρέη μαγείρισσας, υπηρέτριας και νταντάς με αντάλλαγμα έναν γλίσχρο μισθό, είχε βάλει όλα της τα ρούχα μέσα σε μια πλαστική σακούλα και την είχε θάψει στον κήπο του αφεντικού της, ελπίζοντας ότι με αυτόν τον τρόπο θα τα γλυτώσει από τους ληστές που επιβουλεύονταν την ιδιωτική περιουσία.

(Galeano Eduardo: Η φωνή του χρόνου από την monde-diplomatique)

4 Σεπτεμβρίου 1970

Η μέρα άρχιζε με ένα πείραμα: αυτό της ειρηνικής σοσιαλιστικής αλλαγής στη Χιλή. Ηγέτης αυτού του πειράματος ήταν ο μαρξιστής Σαλβαδόρ Αλιέντε, επικεφαλής της «Λαϊκής Ενότητας», ενός συνασπισμού στον οποίο συμμετείχαν το Κομμουνιστικό Κόμμα, το Σοσιαλιστικό Κόμμα, το Ριζοσπαστικό Κόμμα, η Κίνηση Ενωμένης Λαϊκής Δράσης, το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα, η Ανεξάρτητη Λαϊκή Δράση και οι χριστιανοδημοκράτες.

Ο Αλιέντε έδωσε αμέσως το στίγμα της κυβέρνησης: « Θριαμβεύσαμε με αποστολή μας να ανατρέψουμε οριστικά την ιμπεριαλιστική εκμετάλλευση, να τελειώνουμε με τα μονοπώλια, να πραγματοποιήσουμε μια βαθιά, άξια του ονόματός της αγροτική μεταρρύθμιση, να ελέγξουμε το ισοζύγιο των εισαγωγών και των εξαγωγών και, επιτέλους, να εθνικοποιήσουμε τις τράπεζες. Αυτοί είναι οι πυλώνες οι οποίοι θα στηρίξουν την πρόοδο της Χιλής, δημιουργώντας το κοινωνικό κεφάλαιο που θα επιτρέψει την ενίσχυση της ανάπτυξής μας » (monde-diplomatique 14 Σεπτεμβρίου 2013 Οι φοιτητές ξεσκονίζουν ένα εικόνισμα http://archives.monde-diplomatique.gr/spip.php?article465 ).

Όμως το πολιτικό πείραμα της Λαϊκής Ενότητας διακόπηκε!

Ήταν 11 Σεπτεμβρίου του 1973, δύο το μεσημέρι, όταν ο Πρόεδρος της Χιλής Σαλβαντόρ Αλιέντε έπεφτε νεκρός στην ‘La Moneda’, το προεδρικό μέγαρο, το οποίο πολιορκούσαν δυνάμεις του στρατού, της αστυνομίας και παραστρατιωτικές φασιστικές ομάδες, υπό την ηγεσία του στρατηγού Αουγούστο Πινοσέτ, σε συνεργασία με πράκτορες της CIA.

Η φασιστική δικτατορία του Πινοσέτ και η αιματηρή καταστολή που ακολούθησε σχεδιάστηκαν και εγκρίθηκαν στο οβάλ γραφείο του Λευκού Οίκου της Ουάσιγκτον, χρηματοδοτήθηκαν από τις πολυεθνικές εταιρείες ITT, Pepsi Cola, Bechtel Group και την τράπεζα Chase Manhattan Bank- που σήμερα ονομάζεται JPMorgan Chase Bank- και είχαν ενορχηστρωτή δυο από τα μεγαλύτερα καθάρματα στην ιστορία της ανθρωπότητας, τον Έλληνα εθνικόφρονα, επικεφαλής των μυστικών επιχειρήσεων της CIA σε όλο τον κόσμο Τομ Καραμεσίνη και τον Χένδρι Κίσινγκερ! Το κάθαρμα αυτό δήλωνε πως «δεν υπήρχε κανένας απολύτως λόγος να επιτραπεί σε μια χώρα να γίνει μαρξιστική μόνο και μόνο επειδή ο λαός της ήταν ανεύθυνος». (The guardian 24 Φεβρουαρίου 2001: Why has he got away with it? https://www.theguardian.com/world/2001/feb/24/pinochet.bookextracts).

Το έτερο κάθαρμα, ο Καραμεσίνης ανέλαβε «να προφυλάξει το δυναμικό της CIA στη Χιλή, δουλεύοντας μυστικά και με ασφάλεια, ώστε να διατηρηθεί η επιχειρησιακή ικανότητά της εναντίον του Αλιέντε στο μέλλον», και να υλοποιήσει το σχέδιο πραξικοπήματος στην Χιλή «τουλάχιστον προσωρινά». (Ελευθεροτυπία Φοίβος Οικονομίδης 21 Σεπτεμβρίου 2013: Ο Αλιέντε και ο Καραμεσίνης http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=387412).

Παράλληλα, ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον ξεκαθάριζε ορθά κοφτά: «Δεν πρέπει να αφήσουμε τη Λατινική Αμερική να θεωρεί ότι μπορεί να ακολουθήσει το συγκεκριμένο δρόμο χωρίς να υποστεί τις συνέπειες» (Μonde-diplomatique 14 Σεπτεμβρίου 2013 Στη Χιλή του Σεπτέμβρη http://archives.monde-diplomatique.gr/spip.php?article466 ).

Ταυτόχρονα με την οικονομική πίεση που ασκούσαν οι ΗΠΑ, η CIA, και διάφορες πολυεθνικές, είχαν ξοδέψει τεράστια ποσά πριν το πραξικόπημα με στόχο την εσωτερική αποσταθεροποίηση της χώρας, χρηματοδοτώντας ανατινάξεις και εμπρησμούς εργοστασίων, υποκλοπές, εκβιασμούς, ενδιάμεσους πράκτορες, μισθοφόρους της School of the Americas, χαφιέδες, παρακρατικές φασιστικές οργανώσεις όπως την Patria y Libertad, φασιστικές σέκτες όπως την Colonia Dignidad του διακεκριμένου επί Χίτλερ φασίστα γιατρού Πολ Σέφερ, γκρουπούσκουλα του υποκόσμου, αντιπολιτευτικά κόμματα, «ανθρωπιστικές οργανώσεις» δημοσιογράφους, στρατιωτικούς, «αξιοπρεπείς» επιχειρηματίες, παπάδες και κοσμικούς της φασιστικής οργάνωσης Opus Dei, απεργίες όπως αυτή των ιδιοκτητών φορτηγών αυτοκινήτων, και διαδηλώσεις γυναικών με κατσαρόλες! Γυναίκες επιχειρηματιών και ανώτερων υπαλλήλων που ίσως να ερχόταν πρώτη φορά σε επαφή με αυτό το σκεύος του νοικοκυριού!

Μάλιστα, «δημοσιογράφοι» έφτασαν στο σημείο να μοντάρουν φωτογραφίες με σοβιετικά τανκς τα οποία τα έδειχναν έπειτα να προστατεύουν το προεδρικό μέγαρο της Χιλής. Ενώ ο επιχειρηματίας Χόρσε Αλεσσάντρι (επι φασίστα Πινοσέτ ήταν σύμβουλος της κυβέρνησης σε θέματα νομοθεσίας), αντίπαλος του Αλιέντε στις εκλογές του οποίου η επιχείρηση είχε το μονοπώλιο του χαρτιού υγείας, αποφάσισε να σταματήσει την προμήθειά του στα καταστήματα για να τιμωρήσει τον λαό που δεν ψήφησε σωστά!

Παράνοια!

Αμέσως μετά το πραξικόπημα, τα καθάρματα, αφενός καθιέρωσαν τον φασισμό στη Χιλή, τα ηλεκτροσόκ, τους βιασμούς, τα βασανιστήρια, τις εξαφανίσεις, τις εκτελέσεις και τις ελεύθερες πτώσεις χωρίς αλεξίπτωτα πάνω από τον Ειρηνικό Ωκεανό, προκειμένου να συνετίσουν τους απείθαρχους, αφετέρου εισήγαγαν οικονομολόγους από το Πανεπιστήμιο του Σικάγο, για να εφαρμόσουν τις πολιτικές, που υποτίθεται πως θα απελευθέρωναν την επιχειρηματικότητα από τα δεσμά του κράτους.

Οι πολιτικές αυτές ονομάστηκαν «νεοφιλελευθερισμός», γιατί προωθούσαν την «επαναπελευθέρωση» της αγοράς και την επιστροφή στις μέρες πριν των κεϊνσιανών πολιτικών, του «laissez-faire» δηλαδή, όταν οι κυβερνήσεις υποτίθεται ότι δεν ρύθμιζαν και δεν περιόριζαν τις επενδύσεις, τις τιμές και την αγορά εργασίας.

Με άλλα λόγια: Το κράτος «αποδεσμεύεται» από τις δημόσιες και κοινωνικές υπηρεσίες του, πουλώντας ολόκληρη την χώρα στον ιδιωτικό τομέα.

Σύμφωνα με  την εφημερίδα «Τhe Guardian»: «Το πρώτο νεοφιλελεύθερο πρόγραμμα που εφαρμόστηκε ποτέ, ήταν στη Χιλή μετά το πραξικόπημα του Πινοσέτ, (Pinochet) το οποίο στήριξε η αμερικανική κυβέρνηση και οικονομολόγοι τους οποίους είχε διδάξει ο Μίλτον Φρίντμαν, (Milton Friedman ) εκ των ιδρυτών της Εταιρείας του Μον Πελερέν (Mont Pelerin). Εκεί, ήταν εύκολο να εξασφαλίσουν υποστηρικτές για το πείραμα αυτό: όποιος είχε αντίθετη γνώμη τον πυροβολούσαν. Αργότερα, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και η Παγκόσμια Τράπεζα χρησιμοποίησαν την ισχύ τους στα αναπτυσσόμενα κράτη, για να ζητήσουν την εφαρμογή ανάλογων πολιτικών. Στην προώθηση του νεοφιλευθερισμού τα μέσα ενημέρωσης έπαιξαν καταλυτικό ρόλο καθώς προωθούσαν τα συμφέροντά τους».

(Καθημερινή 02.09.2007: Πώς αλώθηκε ο πλούτος των λαών http://www.kathimerini.gr/296683/article/epikairothta/kosmos/pws-alw8hke-o-ploytos-twn-lawn).

Στην Χιλή η λέξη εργάτης καταργήθηκε με νόμο και απαγορεύτηκε η οργάνωση εργατικών σωματίων καθώς και οι μισθολογικές ή άλλες διεκδικήσεις! Η εκπαίδευση, τα πανεπιστήμια, η παραγωγή και η διανομή ηλεκτρικής ενέργειας, το σύστημα υγείας, τα νοσοκομεία, τα νοσοκομειακά φαρμακεία, οι συντάξεις, η διαχείριση του ορυκτού πλούτου, των υδάτων, οι υποδομές ύδρευσης και αποχέτευσης, τα σούπερ μάρκετ, τα δάση, η αγροτική παραγωγή, όλα, τα πάντα, είχαν περάσει από το κόσκινο της απληστίας των επενδυτών! Στην Χιλή, οι φασίστες του Πινοσέτ, με την βοήθεια των προγραμμάτων δομικής προσαρμογής του ΔΝΤ και με τις συνταγές των Chicago boys,  ιδιωτικοποίησαν ακόμα και την πουτάνα την μάνα που τους γέννησε! Αντιπρόσωπος του ΔΝΤ στην Χιλή  από το 1978 έως το 1980 ήταν ο Τζον Λίπσκι,  ανώτατο στέλεχος στην εταιρία Salomon Brothers, (σημαίνων στέλεχος της οποίας χρημάτισε και η γνωστή σε εμάς Μιράντα Ξαφά, πρώην μέλος του Εκτελεστικού Συμβουλίου του ΔΝΤ) αντιπρόεδρος στη JPMorgan Investment Bank, και αναπληρωτής διευθυντής μα και διοικητής το 2011 του ΔΝΤ.

Την ίδια ώρα, η κοινωνία της χώρας βούλιαζε σε μια μακάβρια ατμόσφαιρα ζόφου και τρόμου. Τον κάθε πολίτη άρχισε να τον απασχολεί πρωτίστως η ασφάλειά του. Με αυτόν τον τρόπο, η κοινωνία σιγά- σιγά παραδόθηκε στην κατήφεια της αδράνειας και στον πουριτανισμό. Σε μια παθητική συνενοχή. Γιατί το έγκλημα μοιάζει άνευ σημασίας όταν το βλέπεις παντού γύρω σου. Έπειτα από λίγο, ο πολίτης, το μόνο που θέλει είναι να σκύψει το κεφάλι και να τα βγάλει πέρα όπως –όπως και απαρατήρητος. Τα «τάγματα θανάτου» έκαναν πολύ καλή δουλειά. Άλλωστε, πάντα η ανθρώπινη δυστυχία και η καταστολή πηγαίνουν χεράκι-χεράκι.

Εννοείται πως τα αιμάτινα κέρδη αυτής της ταυτόχρονης φασιστικής πολιτικής και οικονομικής φιλελεύθερης «αναγέννησης» στην Χιλή, που τελούσε υπό την εποπτεία του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας, κατευθύνθηκαν αποκλειστικά προς όφελος της διεθνούς και εγχώριας καπιταλιστικής τάξης. Ε και αν ένας στους πέντε κατοίκους αυτής της πολύπαθης χώρας ζει στην απόλυτη φτώχεια δεν έχει καμιά σημασία, αφού υπάρχουν τόσα πολλά πολυκαταστήματα που ο καθένας, (Προσοχή! Όχι όλοι! Μόνο ο καθένας) μπορεί να αγοράσει ότι θέλει!

Άλλωστε, ο υπουργός οικονομίας της Χιλής του φασίστα Αουγούστο Πινοσέτ, Rolf Luders στέλεχος του ομίλου Grupo Vial (Ίσως της πιο χρεωμένης πολυεθνικής εταιρείας της Χιλής, τα χρέη της οποίας πληρώθηκαν από το δημόσιο ταμείο), εξηγούσε από τις οθόνες των τηλεοράσεων τα καλά της «ελεύθερης αγοράς: «Έχετε το δικαίωμα να εισάγετε ακόμα και καμήλα». Διότι δημοκρατία είναι να επιλέγεις ανάμεσα σε καμήλα και ελέφαντα, σε δέκα μάρκες ουίσκι, σε τριάντα διαφορετικές μάρκες πλάσμα τηλεόρασης, που θα παίζουν πλαστικά προγράμματα εισαγόμενα από τις ΗΠΑ, τα οποία είναι σίγουρο πως θα κατέπνιγαν ακόμα και την πρόθεση για διαμαρτυρία πριν ακόμα αυτή γεννηθεί στους νευρώνες του εγκεφάλου. Σήμερα, ακόμα και το νερό της βροχής ανήκει σε πολυεθνικούς ομίλους.

Αυτή η διαμεσολαβημένη από το ΔΝΤ, την Παγκόσμια Τράπεζα, και τις πολυεθνικές εταιρείες συμμαχία του Πινοσέτ με την κυβέρνηση των ΗΠΑ,  εκτός του ότι έγινε πρότυπο για τις νεοφιλελεύθερες «μεταρρυθμίσεις» σε όλα τα αμερικανοκινούμενα φασιστικά καθεστώτα στην Λ. Αμερική και στη συνέχεια σε διάφορες περιοχές του κόσμου, δημιούργησε και ένα εκτεταμένο σχέδιο καταστολής σε ολόκληρη την αμερικανική ήπειρο που εφαρμόστηκε από τα «τάγματα θανάτου», με σκοπό να εξασφαλίσουν ότι δεν θα επαναληφθούν απροσεξίες που θα οδηγούσαν σε κυβερνήσεις όπως αυτή του Σαλβαντόρ Αλιέντε.

Στις αρχές του Μάρτη του 1974 η CIA, οι μυστικές υπηρεσίες της Χιλής DINA με επικεφαλής τον υπάλληλο της CIA, Juan Manuel Contreras, οι μυστικές υπηρεσίες της Αργεντινής SIDE, οι μυστικές υπηρεσίες Ουρουγουάης, της Βολιβίας και της Βραζιλίας, οι Νοτιοαφρικανικές υπηρεσίες πληροφοριών, η φασιστική γαλλική οργάνωση Organisation de l’armée secrète (OAS) αλλά και φυγάδες Ναζί που ζούσαν ανέφελο βίο στις χώρες της Λ. Αμερικής όπως, ενδεικτικά, ο Erich Priebke, Josef Mengele, Adolf Eichmann, και βέβαια ο Nikolaus «Klaus» Barbie, συντόνισαν τις ενέργειες τους στο πλαίσιο του σχεδίου «Κόνδωρ», που στόχο είχε την «εξόντωση του κομμουνισμού» στην ήπειρο. Χρειαζόταν αυτό το σχέδιο μαζικής σφαγής αντιστασιακών, χωρίς συλλήψεις ή δίκες γιατί οι τεράστιες πολυεθνικές, με κέντρο τις ΗΠΑ, εξαρτώνται από το αμερικανικό κράτος και τις υπηρεσίες του, μυστικές και φανερές, για να τις βοηθά να επιβάλλουν τις πολιτικές τους στον υπόλοιπο κόσμο, σχεδιάζοντας τις ζωές των ανθρώπων με τέτοιον τρόπο, ώστε να εξυπηρετούν τα συμφέροντα των μετόχων τους. Η δημιουργία μιας νέας Κούβας στη Λατινική Αμερική δεν ήταν αποδεκτή. (Περισσότερα διαβάστε στο βιβλίο μου «Άσπρα Μαντίλια στην Plaza de Mayo» Εκδόσεις ΚΨΜ 2015).

Ωστόσο το οικονομικό δόγμα του νεοφιλελευθερισμού είχε έρθει για να μείνει. Με ή χωρίς φασιστές, με ή χωρίς τα τάγματα θανάτου με ή χωρίς τις πτήσεις χωρίς αλεξίπτωτα όσων σήκωναν το ανάστημα τους, η δικτατορία του κεφαλαίου θα επιβαλλόταν όχι μόνο στην Λατινική Αμερική μα και στις ευνομούμενες δυτικές δημοκρατίες. Το επιβεβαιώνουν οι εικόνες της Βρετανίας, της Βαρώνης Μάργκαρετ  Θάτσερ, στη δεκαετία του 1980. Η κυριαρχία της ιδιωτικής πρωτοβουλίας και η ελευθερία που περιορίζεται όμως μόνο στις οικονομικές συναλλαγές, αυτή η μαύρη κληρονομιά του Μίλτον Φρίντμαν, του Αουγούστο Πινοσέτ, της Μάργκαρετ Θάτσερ, του Ρόναλντ Ρήγκαν του Πανεπιστημίου του Σικάγου, του ΔΝΤ της Παγκόσμιας Τράπεζας και των πολυεθνικών εταιρειών, βαραίνει στις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων έως σήμερα.

Δεν είχε άλλωστε τυχαία η Μάργκαρετ Θάτσερ άριστες σχέσεις με τον φασίστα δικτάτορα της Χιλής.

Παρόλα αυτά μπορεί  να σταμάτησαν οι μαζικές φρικαλεότητες του καπιταλισμού και να επανήλθαν οι δημοκρατίες μα οι κοινωνίες είχαν εντελώς αποδυναμωθεί. Είχαν καταβληθεί από τον θρήνο για τους ανθρώπους που έχασαν, από την απογοήτευση και τον τρόμο. Όπως γράφει ο Εντουάρτο Γκαλεάνο στο βιβλίο του Ένας Κόσμος Ανάποδα :«σε όλες τις χώρες της Λατινικής Αμερικής ο φόβος είτε είναι ορατός είτε όχι, συντηρεί και δικαιώνει της εξουσία». Δεν είναι άλλωστε ο φόβος πηγή δικαιοσύνης; Έτσι εύκολα, λοιπόν, η εξουσία πέρασε στα στελέχη των δικτατοριών που τώρα φορούσαν το δημοκρατικό κουστούμι τους. Τα κέρδη εξακολούθησαν να γεμίζουν τις τσέπες διεθνών επενδυτών, ως επί το πλείστον βορειοαμερικανών και των ντόπιων συνεργατών τους.

Η Ιστορία της Χιλής και της Λατινικής Αμερικής είναι η σημερινή προσωποποίηση του καπιταλισμού.

Όμως, η απλούστερη ερώτηση μοιάζει η πιο δύσκολη να απαντηθεί: Τι σκεφτόμαστε όταν ανακαλούμε το όνομα του Σαλβαδόρ Αλιέντε; Ποιος ήταν αυτός ο άνθρωπος που έπεσε ασυμβίβαστος και αψηφώντας τον θάνατο με το καλάζνικοφ στο χέρι;

Ο Σαλβαδόρ Αλιέντε ήταν γιατρός, γιος αστών!

Έζησε σε μια εποχή που στην Χιλή ένα στα τέσσερα φτωχά παιδιά δεν έφτανε στην ηλικία των 18 χρονών, ενώ η τρομακτική ένδεια του πληθυσμού και οι διατροφικές ελλείψεις έβλαπταν τον εγκέφαλο των παιδιών. Αυτά του αρκούσαν για να φτύσει απαυδισμένος την υποκρισία της τάξης του και να περιπλανηθεί στον δύσκολο δρόμο της υπόθεσης του σοσιαλισμού.

Ο Σαλβαδόρ Αλιέντε όμως έκανε το λάθος να εξιδανικεύσει τον κόσμο! Τόσο που πίστεψε στη δυνατότητα πως θα εγκαθιδρυθεί ο σοσιαλισμός, χωρίς να ανοίξει μύτη, ακόμη και στο εσωτερικό του αστικού πολιτικού συστήματος.

Ίσως αυτός ήταν ο λόγος που μόνος του εκείνο το φοβερό πρωινό της 11ης Σεπτεμβρίου αντιμετώπισε τα Μιράζ του Πινοσέτ με ένα καλάζνικοφ!

Σώζοντας την αξιοπρέπεια ολάκερου του ανθρώπινου γένους!

Ημεροδρόμος

Games of Labor: Τα βιντεοπαιχνίδια που τιμούν τους εργαζόμενους και τους εργατικούς αγώνες

Σχολιάστε

του Keith A. Spencer

Μετάφραση: Αλεξάνδρα Ζουμπαταίου

Τα γνωστά σε όλους βιντεοπαιχνίδια χρωστούν την ύπαρξη τους στον στρατό -τα πρώτα παιχνίδια ήταν παιχνίδια πολέμου- γι’ αυτό και δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι για μεγάλο μέρος του 20ου αιώνα, τα περισσότερα βιντεοπαιχνίδια αφορούσαν πολέμους.

Καθώς όμως, οι γνώσεις που απαιτούνται για την δημιουργία των παιχνιδιών έχουν γίνει λιγότερο εξειδικευμένες, η ιδεολογική ποικιλομορφία των σημερινών βιντεοπαιχνιδιών είναι εκπληκτική. Υπάρχουν παιχνίδια που προσομοιώνουν την καθημερινή ζωή (The Sims), τις συνθήκες στις δουλειές γραφείου (The Stanley Parable), ακόμα και τα ηθικά ζητήματα που προκύπτουν σε κάποιον που εργάζεται ως συνοριοφύλακας σε ένα αυταρχικό μετασοβιετικό κράτος (Papers, Please). Τα βιντεοπαιχνίδια αποτελούν πλέον μια νέα μορφή τέχνης, για την οποία κάποιοι υποστηρίζουν ότι είναι η κορυφαία μορφή ανθρώπινης τέχνης του 21ου αιώνα – εκτοπίζοντας ακόμη και το μυθιστόρημα.

Πέρα από τις απλές πολεμικές περιπέτειες του παρελθόντος, μερικά βιντεοπαιχνίδια αφορούν άμεσα ή έμμεσα την εργασία και τους εργαζόμενους. Ορισμένοι ακαδημαϊκοί υποστηρίζουν ότι τα βιντεοπαιχνίδια βασίζονται γενικά σε μια νεοφιλελεύθερη λογική – που σημαίνει πως η επιτυχία σε πολλά βιντεοπαιχνίδια ταυτίζεται με την επιτυχία στην οικονομία της αγοράς: κέρδισε τους περισσότερους πόντους, βγάλε τα περισσότερα χρήματα. Περισσότερα

11 Σεπτεμβρίου 2001: Ενα χτύπημα που μπορούσε να αποφευχθεί…

Σχολιάστε

του Δάνη Παπαβασιλείου

[11η Σεπτεμβρίου του 2001. Οι λεπτομέρειες, ο σχεδιασμός και όλοι οι εμπλεκόμενοι, για το χτύπημα στους Δίδυμους Πύργους, ίσως αποκαλυφθούν χρόνια αργότερα, ίσως και όχι. Πάντως, αν κάτι έχει ήδη αποδειχθεί είναι πως η πολιτική των ΗΠΑ, όπως εφαρμόστηκε στη συνέχεια, δεν είχε κανένα πρόβλημα να εκμεταλλευτεί το χτύπημα, για να εξαπολύσει ιμπεριαλιστικές επιθέσεις, εξυπηρετώντας γεωπολιτικές επιδιώξεις και συμφέροντα εκατομμυρίων. Νεκροί από την επίθεση στους Δίδυμους Πύργους, νεκροί από τις ιμπεριαλιστικές επιθέσεις.

Αμέσως μετά την 11η Σεπτεμβρίου υπήρξε το εξής ερώτημα: Μπορούσε να αποφευχθεί το χτύπημα; Οι απαντήσεις δεν άργησαν να έρθουν. 

Αναδημοσιεύουμε το κείμενο του Δάνη Παπαβασιλείου, από το βιβλίο «Στα εργαστήρια κατασκευής πολέμων» (εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή – Ριζοσπάστης»), με τίτλο: «11 Σεπτεμβρίου 2001: Ενα χτύπημα που μπορούσε να αποφευχθεί...». Αξίζει να σημειωθεί πως το κείμενο δημοσιεύθηκε πρώτη φορά στο «Ριζοσπάστη» στις 23 Ιουνίου 2002., δηλαδή ούτε ένα χρόνο μετά το χτύπημα, και τα στοιχεία  ήταν αποκαλυπτικά… – ]. Περισσότερα

44 χρόνια από την ανατροπή του Αλιέντε

Σχολιάστε

του Μπάμπη Συριόπουλου

Στις 11 Σεπτέμβρη 1973, πριν από 44 χρόνια, το στρατιωτικό πραξικόπημα του Πινοτσέτ ανατρέπει την κυβέρνηση του Σαλβαντόρ Αλιέντε, που βρίσκει ηρωικό θάνατο στο προεδρικό μέγαρο, υπερασπιζόμενος τη δημοκρατία και τα δικαιώματα της εργατικής τάξης. Το βιβλίο «Ο Φιδέλ για τον Αλιέντε» παρουσιάζει πολύτιμα υλικά για την τοποθέτηση του Φιντέλ Κάστρο για τον Αλιέντε και τις εξελίξεις στη Χιλή.

«Μη ξεχάσεις ούτε στιγμή την πελώρια δύναμη της χιλιάνικης εργατικής τάξης»

Στις προεδρικές εκλογές στη Χιλή στις 4 Σεπτεμβρίου 1970, ο Σαλβαδόρ Αλιέντε εκλέχτηκε πρόεδρος με το 36,3% των ψήφων. Οι δύο άλλοι υποψήφιοι, της δεξιάς και των χριστιανοδημοκρατών, πήραν 35% και 27,8% αντίστοιχα. Ο Αλιέντε συγκρότησε κυβέρνηση με την έγκριση του Κογκρέσου αν και η Λαϊκή Ενότητα, ο συνδυασμός του οποίου ήταν επικεφαλής, δεν είχε την πλειοψηφία σ’ αυτό το σώμα. Η Λαϊκή Ενότητα ήταν μετωπικός συνδυασμός από το Σοσιαλιστικό Κόμμα, το Κομμουνιστικό Κόμμα Χιλής, το MAPU (Κίνημα Ενωτικής Λαϊκής Δράσης) που είχε αποσχιστεί από τους χριστιανοδημοκράτες και άλλα μικρότερα αριστερά κόμματα. Το MIR (Κίνημα Επαναστατικής Αριστεράς) δεν μπήκε ποτέ στη Λαϊκή Ενότητα, υποστηρίζοντας τα ριζοσπαστικά μέτρα της κυβέρνησης και διεκδικώντας ταυτόχρονα το προχώρημα της επαναστατικής διαδικασίας. Περισσότερα

Επίδειξη δύναμης από τη Μαδρίτη εναντίον της Καταλονίας

Σχολιάστε

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Στην Βαρκελώνη θα είναι στραμμένα τα μάτια όλης της Ευρώπης αύριο, 11 Σεπτεμβρίου, καθώς ανέκαθεν οι εκδηλώσεις που πραγματοποιούνταν για να τιμηθεί η μέρα εθνικής ανεξαρτησίας τους ήταν βαρόμετρο του εθνικού φρονήματος των Καταλανών. Κι αυτή τη φορά η Μαδρίτη θέλει να ξέρει περισσότερο από κάθε άλλη επέτειο ποιες είναι οι διαθέσεις των Καταλανών. Η αλήθεια είναι ότι τα νούμερα που δίνουν οι δημοσκοπήσεις εν όψει του δημοψηφίσματος δεν συμβαδίζουν με την αποφασιστικότητα και τη συνοχή που επιδεικνύει η πολιτική ηγεσία της Καταλονίας, υπό τον 54χρονο πρώην δημοσιογράφο Καρλς Πουιγκντεμόντ, να διεκδικήσει την απόσχισή της από την Ισπανία με κάθε κόστος. Για παράδειγμα, σύμφωνα με όλες τις δημοσκοπήσεις, ενώ η πλειοψηφία των Καταλανών, που έχουν όχι μόνο δική τους γλώσσα αλλά επίσης δική τους ιστορία και πολιτισμό, επιθυμεί το δημοψήφισμα, υπέρ της ανεξαρτητοποίησης τάσσεται ένα ποσοστό λίγο πάνω από 40%. Περισσότερα

Η ΕΕ γίνεται «κουμπαράς» της βιομηχανίας όπλων

Σχολιάστε

«Χρήματα του ευρωπαϊκού προϋπολογισμού μπορεί να διατίθενται για την ανάπτυξη όπλων για τη Σαουδική Αραβία». Με αυτό τον τίτλο παρουσιάζει η βρετανική εφημερίδα Independent την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να κατευθύνονται χρήματα της ΕΕ σε βιομηχανίες όπλων.

Στην καρδιά του νέου σχεδίου, που παρουσίασε η Κομισιόν, βρίσκεται το λεγόμενο Ευρωπαϊκό Ταμείο Άμυνας, το οποίο θα χρησιμοποιεί χρήματα των χωρών μελών σε επενδύσεις στο χώρο της πολεμικής βιομηχανίας. Το γεγονός αυτό, επισημαίνει η βρετανική εφημερίδα, απομακρύνει περαιτέρω την ΕΕ από τους αρχικούς της στόχους καθώς το ταμείο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή όπλων που θα καταλήγουν σε αυταρχικά καθεστώτα.

Τα κεφάλαια που θα κατευθυνθούν αρχικά στο ταμείο είναι ακόμη μικρά (περίπου 25 εκατομμύρια ευρώ για έρευνα). Στόχος της Κομισιόν όμως είναι το ταμείο να διαθέτει σύντομα εκατοντάδες εκατομμύρια ή και δισεκατομμύρια ευρώ. Περισσότερα

Στο χακί και η Σουηδία!

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Ημερομηνία σταθμός θα είναι η 11η Σεπτεμβρίου 2017 στην ιστορία της Σουηδίας καθώς η πολιτική ουδετερότητας που με συνέπεια ακολουθούσε εδώ και πολλές δεκαετίες επί της ουσίας τερματίζεται.

Οι κοινές ασκήσεις διάρκειας τριών εβδομάδων που θα πραγματοποιήσει με την ενεργή παρουσία 1.000 αμερικανών στρατιωτών(!) και εκατοντάδων άλλων από Δανία, Νορβηγία, Φινλανδία, Γαλλία, Εσθονία και Λιθουανία σφίγγουν ακόμη περισσότερο τη ΝΑΤΟϊκή λαβίδα γύρω από τη Ρωσία. Περισσότερα

Ξέγνοιαστος περίπατος της Μέρκελ με τη βοήθεια των σοσιαλδημοκρατών

Σχολιάστε

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Όποιος επιχειρήσει να μεταφέρει στις εκλογές που θα διεξαχθούν στη Γερμανία στις 24 Σεπτεμβρίου τις εκ βάθρων ανατροπές που σηματοδότησαν οι εκλογές στις ΗΠΑ το Νοέμβριο του 2016 με την μετεωρική άνοδο του Τραμπ, ή την απαξίωση του παραδοσιακού πολιτικού σκηνικού που προκάλεσαν οι προεδρικές εκλογές του Μαΐου στη Γαλλία με το δίδυμο Λεπέν – Μακρόν να ανατρέπει τη χρόνια ισορροπία γύρω από το δίπολο κεντροδεξιάς – σοσιαλδημοκρατών, ή ακόμη και τα απογοητευτικά αποτελέσματα για την Τερέζα Μέι στις βρετανικές κάλπες που την οδήγησαν να μετανιώσει την ώρα και τη στιγμή που προκάλεσε πρόωρες εκλογές, θα διαψευστεί οικτρά!

Το Βερολίνο φαίνεται να απέχει έτη φωτός από την Ουάσιγκτον, το Λονδίνο και το Παρίσι. Η δε Άνγκελα Μέρκελ διεκδικεί την τέταρτη θητεία της στη γερμανική καγκελαρία και μοιάζει σχεδόν ατσαλάκωτη, χωρίς να κουβαλάει κανένα βαρίδι από το μακρινό 2005 όταν κέρδισε τις πρώτες εκλογές, λες και δεν έχει να απολογηθεί για τίποτε απ’ όσα συνέβησαν αυτά τα 12 χρόνια. Περισσότερα

Older Entries