Αρχική

Ντελιβεράδες: δυο αιώνες στον δρόμο

Σχολιάστε

INFOWAR

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Η πρόσφατη απεργία courier και delivery φέρνει στην επιφάνεια ένα επάγγελμα που εδώ και διακόσια χρόνια αντικατοπτρίζει τις σχέσεις εργασίας και παραγωγής κάθε εποχής. Ακόμη και αν οι απεργοί… σιχαίνονται τη δημοσιότητα.

Το 1833 η εφημερίδα New York Sun δημοσίευσε την παρακάτω αγγελία: «Προς τους ανέργους: Αρκετοί άντρες μπορούν να βρουν απασχόληση πουλώντας αυτή την εφημερίδα». Ο πρώτος, βέβαια, που λέγεται ότι ανταποκρίθηκε και προσελήφθη δεν ήταν άντρας.

Ηταν ένα δεκάχρονο αγόρι που άκουγε στο όνομα Μπάρνι Φλάχερτι. Η ιστορία, ή τουλάχιστον ο αστικός μύθος της εποχής, θεωρεί τον Μπάρνι σαν το πρώτο paperboy ή newsboy, ένα δηλαδή από τα παιδιά που για τους επόμενους δυο αιώνες πουλούσαν εφημερίδες στους δρόμους ή τις μοίραζαν με τα ποδήλατά τους στους συνδρομητές.

Οταν ο Μπάρνι έπιασε δουλειά η παιδική εργασία ήταν όχι μόνο νόμιμη αλλά και «ηθική». Οπως μου εξηγούσε πριν από μερικά χρόνια ο Κορεάτης οικονομολόγος Χα Τζουν Τσανγκ, οι υποστηρικτές της ελεύθερης αγοράς γίνονταν πυρ και μανία αν κάποιος υποστήριζε ότι το κράτος έπρεπε να απαγορεύσει την απασχόληση ανηλίκων.

Το σκεπτικό τους, το οποίο διάνθιζαν με θεωρίες περί φυσικού δικαίου, έλεγε ότι αφού υπάρχουν παιδιά που θέλουν να εργαστούν και εργοδότες που θέλουν να τα προσλάβουν, το κράτος δεν έχει κανένα λόγο να παρέμβει.

Ο Μπέρνι ήταν ένας ντελιβεράς ή κούριερ των αρχών του 19ου αιώνα και όπως κάθε ντελιβεράς (από τον αγγελιοφόρο των θεών Ερμή μέχρι τους σημερινούς διανομείς της λεγόμενης διαμοιραστικής οικονομίας) αντικατόπτριζε τις εργασιακές συνθήκες αλλά και τις σχέσεις παραγωγής της εποχής του.

Οι ώρες και οι συνθήκες εργασίας, όπως επίσης και ο συνολικός αριθμός των διανομέων αναλογικά με τον απασχολούμενο πληθυσμό, προσφέρουν μια ιδιαίτερα αναλυτική εικόνα για τη συνολική κατάσταση της οικονομίας – με τον ίδιο τρόπο που ακόμη και το μικρότερο τμήμα ενός φράκταλ, στη Φυσική και στα Μαθηματικά, περιέχει τις πληροφορίες που συνθέτουν τη συνολική εικόνα.

Ενας οικονομολόγος θα εξηγούσε την αύξηση των ντελιβεράδων, αλλά και των καταστημάτων εστίασης στην Ελλάδα ως αποτέλεσμα της «τριτογενοποίησης της οικονομίας» αλλά και της χαμηλής ελαστικότητας ζήτησης των τροφίμων – η ζήτηση τροφίμων δεν μπορεί να περιοριστεί συγκριτικά με άλλα προϊόντα και αρχίζει να καταλαμβάνει μεγαλύτερο τμήμα της αγοράς.

Πιο απλά -αν και ελαφρώς απλουστευτικά- το να ανοίγουν περισσότερα σουβλατζίδικα που χρειάζονται περισσότερους ντελιβεράδες είναι δείγμα κρίσης και όχι ανάπτυξης σε μια οικονομία.

Στις πιο αναπτυγμένες οικονομίες οι ντελιβεράδες μετατράπηκαν σε πειραματόζωα της λεγόμενης διαμοιραστικής οικονομίας που καταπατά στοιχειώδη εργασιακά δικαιώματα: λειτουργώντας μέσω εφαρμογών όπως το deliveroo (αντίστοιχο της uber ή του airbnb) δεν θεωρούνται πλέον εργαζόμενοι αλλά αυτοαπασχολούμενοι και συνεπώς χάνουν τα επιδόματα αδείας, ασθενείας ή μητρότητας, αλλά και κάθε μορφή συλλογικής εκπροσώπησης και διεκδίκησης.

Οπως θα μπορούσαν να μας πουν όμως και τα paperboys στην Αμερική του 19ου αιώνα, εκεί που χτυπά η καρδιά της πιο βαριάς εκμετάλλευσης γεννιούνται και οι πιο δυνατές αντιστάσεις.

Στις 21 Ιουλίου του 1899 τα paperboys, που εργάζονταν σε δυο από τους μεγαλύτερους εκδότες της εποχής, τον Πούλιτζερ και τον Χιρστ, κατέβηκαν σε απεργία ζητώντας αύξηση μισθών και αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας. Και μπορεί να μην ήταν η πρώτη απεργία τους αλλά ήταν αυτή που έμεινε στην ιστορία.

Οι ανήλικοι διανομείς κατέλαβαν για ημέρες τη γέφυρα του Μπρούκλιν προκαλώντας κυκλοφοριακή συμφόρηση στη Νέα Υόρκη. Τα πρωινά έσκιζαν τις εφημερίδες που έφταναν σε ορισμένα κιόσκια ενώ συχνά συγκρούονταν με τους (μεγαλύτερους σε ηλικία) απεργοσπάστες που προσλάμβανε ο Πούλιτζερ.

Το αποτέλεσμα ήταν ότι σε λίγες ημέρες η κυκλοφορία της εφημερίδας Νew York World έπεσε από τα 360 στα 125 χιλιάδες φύλλα, αναγκάζοντας τον Πούλιτζερ και άλλους εκδότες να δεχτούν αρκετά από τα αιτήματα των απεργών.

Σχεδόν έναν αιώνα αργότερα οι ντελιβεράδες που εργάζονται μέσω της πλατφόρμας Deliveroo στην Αγγλία πραγματοποίησαν μια από τις μεγαλύτερες και πιο επιτυχημένες απεργιακές κινητοποιήσεις στον χώρο της διαμοιραστικής οικονομίας, αναγκάζοντας την εταιρεία να αποσύρει προτάσεις που ισοδυναμούσαν με κατάργηση της κατώτατης εξασφαλισμένης αμοιβής που λαμβάνουν.

Στην Ιταλία, αντίστοιχες κινητοποιήσεις βρήκαν άμεσα συμπαράσταση από οργανώσεις και συλλογικές κουζίνες που εξασφάλιζαν δωρεάν γεύματα στους διανομείς που απεργούσαν.

Προχωρώντας στην αντεπίθεση, ομάδες διανομέων στην Αγγλία και την Καλιφόρνια επιχειρούν τώρα να δημιουργήσουν πλατφόρμες σαν το uber ή το deliveroo, οι οποίες θα ελέγχονται από τους ίδιους τους εργαζόμενους, οι οποίοι ούτως η άλλως κατέχουν και τα μέσα παραγωγής, δηλαδή τα ποδήλατα, τα μηχανάκια και την εργατική τους δύναμη.

Οι ντελιβεράδες αποτελούσαν ανέκαθεν εικόνα της εξαθλίωσης που επιφυλάσσει κάθε οικονομικό σύστημα στους εργαζομένους. Μόνο που σε ορισμένες περιπτώσεις μετατρεπόταν στη χειρότερη άμμο για τα γρανάζια του συστήματος.

ΥΓ: Ζητήσαμε περισσότερες πληροφορίες για τα αιτήματα της πρόσφατης απεργίας delivery και courier από τη Συνέλευση Βάσης Εργαζομένων Οδηγών Δικύκλου. Μας απάντησαν ευγενικά ότι δεν μιλάνε σε δημοσιογράφους! Οπότε, ψαχτείτε μόνοι σας στη διεύθυνση sveod.gr

 Διαβάστε
 What’s Yours Is Mine (εκδόσεις ΟΡ)

Η σκοτεινή πλευρά της διαμοιραστικής οικονομίας που αρχίζει να κυριαρχεί και στον χώρο των delivery και των courier

Δείτε
Newsies (1992)

Χολιγουντιανής αισθητικής μιούζικαλ της Disney για την απεργία των ανήλικων διανομέων εφημερίδων του 1899

efsyn

Σαρωτικές αλλαγές για χάρη του 2% επιβάλει ο Τραμπ

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Με οριακή μεν πλειοψηφία, μόλις 217 έναντι 213 ψήφων, κατάφερε ο Τραμπ να ανατρέψει το νόμο του Μπαράκ Ομπάμα που προσέφερε υγειονομική κάλυψη σχεδόν σε όλο τον ανασφάλιστο πληθυσμό των ΗΠΑ.

Ο νόμος για την κατεδάφιση της δωρεάν ασφαλιστικής κάλυψης που ψηφίστηκε το 2015, παρότι είχε κεντρική θέση στις προεκλογικές δεσμεύσεις του επικεφαλής των Ρεπουμπλικανών δεν έγινε κατορθωτό να ψηφιστεί τον Μάρτιο στην πρώτη προσπάθεια της νέας ηγεσίας του Λευκού Οίκου να επιβάλει το πρόγραμμά της. Δεν χρειάστηκαν ωστόσο παρά δύο μήνες για να καμφθούν οι αντιρρήσεις των Ρεπουμπλικανών βουλευτών, τουλάχιστον εκείνης της κρίσιμης μάζας που έκρινε το αποτέλεσμα. Ο νόμος του Ομπάμα παρόλα αυτά δεν αποτελεί ακόμη παρελθόν για τις ΗΠΑ, δεδομένου ότι μένει να ψηφίσει και η Γερουσία, όπου το ρεπουμπλικανικό κόμμα διαθέτει οριακή πλειοψηφία 52 εδρών, έναντι 48 που έχουν οι Δημοκρατικοί, ενώ 2 γερουσιαστές έχουν καταθέσει ανοιχτά τη διαφωνία τους. Περισσότερα

Τι γίνεται στη Σκωτία;

Σχολιάστε

Γράφει ο Ηλίας Σταθάτος από το Λονδίνο

Αμφίσημα αποτελέσματα στις τοπικές εκλογές

Τα τείχη, εκτός από την υποτιθέμενη προστασία αυτών που τα χτίζουν, εξυπηρετούν και μια ακόμα λειτουργία: τη δημιουργία ετερότητας. Την απόκρυψη, τη μετατροπή αυτών που το τείχος επιδιώκει να κρατήσει εκτός, σε ημι-άγνωστους, πληθυσμούς που δεν μπορούν πλέον να οριστούν, καθώς οι πιο πολλοί το περισσότερο που γνωρίζουν για αυτούς είναι μια μίξη μύθων, στερεοτύπων και αποσπασματικών γνώσεων. Εξαιρετικό παράδειγμα, το τείχος του Ανδριανού, που διέτρεχε το νησί της Αλβιώνας σε όλη του την έκταση από Ανατολή προς Δύση και προστάτευε –κυρίως μέσω φρουρών και στρατιωτικών βάσεων– τη Ρωμαιοκρατούμενη Βρετανία από τις φυλές των Κελτών και Πικτών που ζούσαν στα βόρεια του νησιού, στην περιοχή της Σκωτίας. Οι «άγριοι» πέρα από τα τείχη κατέληξαν να λάβουν σημαίνουσα θέση στο συλλογικό ασυνείδητο, την ίδια στιγμή που ουσιαστικά πολύ λίγα ήταν γνωστά για αυτούς.

Το ίδιο πάνω κάτω εξακολουθεί να συμβαίνει και σήμερα. Μέσα στους ωκεανούς μελανιού που έχουν αφιερωθεί και θα αφιερωθούν στις εξελίξεις και στην ανάλυση του Brexit, απαραίτητα θα αναφερθεί, συνήθως βιαστικά, το θέμα της Σκωτίας και η σημαντικότητα του, χωρίς να επιδιώκεται περαιτέρω ανάλυση. Καιρός λοιπόν να στρέψουμε το βλέμμα μας πέρα από το τείχος. Μια κατάσταση γεμάτη αντιφάσεις, αβεβαιότητα και πολιτικές εξελίξεις μας περιμένει. Περισσότερα

Μεσοδιάστημα ανάσας και μετά συνεχίζουν…

Σχολιάστε

Του Γιώργου Παπαϊωάννου

Συναντήσεις και διαβουλεύσεις για τους παγκόσμιους παίχτες που σχεδιάζουν τα επόμενα βήματά τους

Οι δύο βδομάδες που πέρασαν μοιάζουν με ένα σύντομο μεσοδιάστημα πολλών διεθνών συναντήσεων, ταξιδιών, διαβουλεύσεων, προετοιμασίας επόμενων βημάτων.

Παρόλα αυτά, υπάρχουν μερικά ζητήματα που πρέπει να εκτιμηθούν και να ειδωθούν στην εξέλιξή τους. Δεν θα παρατεθούν με ιεραρχημένη σειρά, σκόπιμα γιατί η αξιολόγησή τους μένει να γίνει το αμέσως επόμενο διάστημα.

Σχετική ηρεμία στη γερμανική Ευρώπη

Φαίνεται πως στο στρατόπεδο της ευρωπαϊκής παγκοσμιοποίησης επικρατεί μια ανακούφιση μετά τις πρόσφατες εκλογικές αναμετρήσεις σε Ολλανδία, κυρίως σε Γαλλία και βεβαίως στα διάφορα κρατίδια της Γερμανίας. Οι Μέρκελ – Σόιμπλε βλέπουν να περνούν έναν δύσκολο κάβο που έθετε ο απειλητικός ευρωσκεπτικισμός και μπορούν να επανασχεδιάσουν ή να συνεχίσουν την εφαρμογή των πολιτικών τους χωρίς μεγάλους πονοκεφάλους. Ο εκλεκτός τους Μακρόν επικράτησε στο δεύτερο γύρω και αμέσως πραγματοποίησε το πρώτο του ταξίδι συναντώντας την Μέρκελ. Ήδη έχει δεσμευτεί σε ένα πρόγραμμα νεοφιλελεύθερων μεταρρυθμίσεων και προετοιμάζεται για τις εκλογές του Ιουνίου. Το κυβερνητικό σχήμα που παρουσίασε, αντανακλά πλήρως τον προσανατολισμό του. Αυτό που φαίνεται να επιταχύνεται στην γερμανική Ευρώπη είναι η συγκεντροποίηση εξουσιών και διαδικασιών. Περισσότερα

Η εκστρατεία στην Κριμαία (1)

Σχολιάστε

Μπρεστ, Φεβρουάριος 1918: Ουκρανοί και γερμανοί συζητούν εν όψει της μεταξύ τους συμφωνίας.

Στο χτεσινό κείμενο κάναμε νύξη για «κάτι δανεικά που μας έδωσε η Γαλλία για να πάρουμε μέρος στην εκστρατεία τής Κριμαίας». Για την συγκεκριμένη εκστρατεία λίγα πράγματα είναι ευρέως γνωστά και νομίζω πως αξίζει τον κόπο να πούμε δυο λόγια παραπάνω. Άλλωστε, εδώ έχουμε να κάνουμε με την πρώτη στην ιστορία υπερπόντια εκστρατεία τού ελληνικού κράτους από την ίδρυσή του το 1830. Πάμε, λοιπόν, πάλι πίσω στον χρόνο, στα 1918…

Στην Ρωσσία, η Οκτωβριανή Επανάσταση έχει μεν επικρατήσει αλλά συνεχίζει να μάχεται για το στέριωμά της. Η ανατροπή τής κυβέρνησης Κερένσκυ σήμανε και την αποδέσμευση της Ρωσσίας από την Εγκάρδια Συνεννόηση (Αντάντ), γεγονός που δυσαρέστησε την δύση. Η Γερμανία έσπευσε να εκμεταλλευτεί την συγκυρία, ώστε να απελευθερώσει δυνάμεις από το ανατολικό μέτωπο και από την Βαλτική. Με αυτόν τον στόχο, λοιπόν, οι γερμανοί επέβαλαν δυο συνθήκες που υπογράφηκαν στο Μπρεστ-Λιτόφσκ της Λευκορωσσίας: την πρώτη -και λιγώτερο γνωστή- στις 8/2/1918 με την Ουκρανία, η οποία συντασσόταν πλέον με τις Κεντρικές Δυνάμεις (Γερμανία, Αυστρία, Τσεχία, Ουγγαρία, Βουλγαρία, Τουρκία) και την δεύτερη στις 3/3/1918 με την Ρωσσία. Περισσότερα

Η Αριστερά στον δρόμο του… μεταξιού

Σχολιάστε

Μια «ανθρωπογεωγραφία της μετάλλαξης», με αφορμή την κυβερνητική αποστολή στην Κίνα

«Τα μεταξωτά βρακιά θέλουν και επιδέξιους κώλους…»
(ελληνική λαϊκιστική παροιμία)

Στο πρόσφατο κυβερνητικό ταξίδι στην Κίνα, στις διπλωματικές επαφές, την συνάντηση με τον Κινέζο πρόεδρο και το συνέδριο για τον «δρόμο του μεταξιού», συμμετείχαν ο πρωθυπουργός Αλ. Τσίπρας, ο υπουργός Εξωτερικών Ν. Κοτζιάς, ο υπουργός Ψηφιακής Πολιτικής Ν. Παππάς, ο υφυπουργός Ανάπτυξης Στ. Πιτσιόρλας και ο γενικός γραμματέας Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων Γ. Τσίπρας.

Ένα «ταξίδι για δουλειές», απολύτως προσαρμοσμένο στις ανάγκες του χρεοκοπημένου νεοελληνικού μεταπρατισμού. Γιατί, αν παλιότερα διατηρούσε μια «λάμψη» το όραμα μιας Ελλάδας – διαμετακομιστικού κέντρου με αναβαθμισμένα λιμάνια, δρόμους, τουρισμό κάθε είδους και συμπληρωματικές υπηρεσίες, η «αριστερή» επανάληψή του σε μνημονιακό και μισοαποικιακό καθεστώς, μοιάζει σήμερα με «ξαναζεσταμένο φαγητό». Η δε επίκλησή του ως συνταγής εξόδου από την κρίση, καταντά απλώς ανέκδοτο και μας θυμίζει την ανωτέρω αναφερόμενη παροιμία… Περισσότερα

Τζιχαντιστές: Οι «Φρανκενστάιν» βγήκαν από το εργαστήριο

Σχολιάστε

Του Δημήτρη Κούλαλη

ΕΛΛΟΓΑ ΠΑΡΑΛΟΓΑ

«Οι τρομοκράτες, η απαίσια ιδεολογία τους και όσοι τους δίνουν βοήθεια πρέπει να εξαλειφθούν τελείως από την κοινωνία.(…) Τόσοι πολλοί νέοι, ωραίοι αθώοι άνθρωποι που ζούσαν και χαίρονταν τη ζωή τους δολοφονήθηκαν από άθλιους lοsers. (…) Η κοινωνία μας δεν μπορεί να δείξει ανοχή στη συνέχιση της αιματοχυσίας. Δεν μπορούμε να ανεχθούμε ούτε για μια στιγμή ακόμα τη σφαγή αθώων ανθρώπων».

Με αυτά τα λόγια αποφάσισε να σχολιάσει ο Ντόναλντ Τραμπ την προχθεσινή πολύνεκρη επίθεση στο Manchester Arena. Πρόκειται για τον ίδιο άνθρωπο που πριν μερικές μέρες, στην παρθενική του εμφάνιση ως Προέδρου των ΗΠΑ στο εξωτερικό, σύναψε συμβόλαια για την πώληση στρατιωτικού εξοπλισμού στη Σαουδική Αραβία ύψους $110 δισ. Οι συμφωνίες αυτές προβλέπουν την πώληση του αντιπυραυλικού συστήματος THAAD, των καθοδηγούμενων βομβών υψηλής ακρίβειας, την παροχή στο σαουδαραβικό Πολεμικό Ναυτικό πολλών πολεμικών πλοίων της Lockheed Martin κ.ά.

Όπως έχουμε ξαναγράψει, η Σαουδική Αραβία, αυτός ο «φιλελεύθερος» διαχρονικός, στρατηγικός συνεργάτης της Δύσης, έπαιξε καταλυτικό ρόλο στην προσπάθεια των Αμερικανών αφενός να «στραγγαλίσουν» τη διεθνή αγορά πετρελαίου, προκειμένου να ρίξουν τις τιμές, βάλλοντας έτσι τη Ρωσία, αφετέρου να εκμεταλλευτούν την «αστάθεια» που επέφερε η λεγόμενη Αραβική Άνοιξη για την εγκαθίδρυση φιλικότερων προς αυτούς καθεστώτων ενισχύοντας έτσι, ακόμη περισσότερο, την παρουσία τους στην περιοχή. Περισσότερα

Οι Γύπες του Κέρδους

Σχολιάστε

Του Κώστα Λουλουδάκη(Ιουλιανού)

Καθώς ζούμε στην εποχή της θριαμβολογίας των αγορών, (δεν έχουμε παρά να ακούσουμε και να διαβάσουμε Άρη Πορτοσάλτε, Μπάμπη Σκάις Παπαδημητρίου, Πάσχο Μανδραβέλη, Κωνσταντίνο Μπογδάνο ή την κυρία Σώτη για να καταλάβουμε τι σημαίνει φανατισμένη πίστη στις αγορές) και στην ένδεια και στην κενότητα του δημόσιου διαλόγου, οδηγούμαστε στο να εξοβελίσουμε από την ζωή μας την ηθική.

Πόσο αλήθεια τιμολογεί η «αγορά» την ανθρώπινη ζωή;

Είναι διατεθειμένη η «αγορά» να κοστολογήσει και να πουλήσει αυτό το προϊόν;

Για να απαντήσουμε σε αυτά τα ανησυχητικά για την δημόσια ζωή ερωτήματα πρέπει πρώτα να γνωρίσουμε την λογική των αγορών. Περισσότερα

Νέο σκάνδαλο φοροαποφυγής στην Ευρώπη: The Malta Files

Σχολιάστε

Σύμφωνα με το φορολογικό σύστημα της Μάλτας οι εταιρείες πληρώνουν το χαμηλότερο φόρο επί των κερδών στην Ε.Ε., μόλις 5%.

Τους τελευταίους τρεις μήνες, δημοσιογράφοι του δικτύου Ευρωπαϊκής Ερευνητικής Συνεργασίας (EIC) ερεύνησαν περισσότερα από 150.000 έγγραφα τα οποία δείχνουν τον τρόπο με τον οποίον οι διεθνείς εταιρείες εκμεταλλεύονται το σύστημα, χρησιμοποιώντας τη Μάλτα ως πειρατική βάση για φοροαποφυγή στην ΕΕ.

Όπως γράφει το theblacksea.eu παρότι απολαμβάνει τα πλεονεκτήματα της ένταξης της στην ΕΕ, η Μάλτα καλωσορίζει μεγάλες εταιρείες και πλούσιους ιδιώτες που θέλουν να αποφύγουν τη φορολογία στις χώρες τους. Περισσότερα

Ο αστακός της ερήμου

Σχολιάστε

Ο μισοπεθαμένος βασιλιάς του Ριάντ έχει ακόμα κάποιες δυνάμεις· σίγουρα αυτές που χρειάζονται για να υπογράψει καινούργια συμβόλαια αγοράς όπλων. Το deal, το οποίο τίμησε αυτοπροσώπως το ψόφιο κουνάβι, είναι αξίας 350 δισεκατομμυρίων δολαρίων, για τα επόμενα 10 χρόνια· με τα 110 από δαύτα να υλοποιούνται «άμεσα». Εννοείται ότι στα «ψιλά γράμματα», κάπου, το συμβόλαιο λέει ότι «μπαίνουν στο αρχείο οποιεσδήποτε υποψίες για τον ρόλο του Ριάντ στην 11η Σεπτέμβρη του 2001»… Περισσότερα

Πώς η Κίνα διέλυσε το δίκτυο παρακολουθήσεων της CIA

Σχολιάστε

Δολοφονίες, συλλήψεις, προδοσίες και… άλλες ιστορίες κατασκόπων | (AP Photo/Ng Han Guan, File)

Μετάφραση – Επιμέλεια: Χρήστος Καλλιμάνης

Θα μπορούσε να είναι αποσπάσματα από ένα καλογραμμένο σενάριο κατασκοπευτικής ταινίας, όμως, πρόκειται για μια περίεργη υπόθεση, η οποία δεν έχει βγει ξανά στο φως και εκθέτει ανεπανόρθωτα τις αμερικανικές υπηρεσίες ασφαλείας, αλλά και την προηγούμενη κυβέρνηση των ΗΠΑ. Το ρεπορτάζ των New York Times αποκαλύπτει πως πίσω από τις επίσημες ανακοινώσεις, τις οικονομικές συμφωνίες και τα καλά λόγια, κρύβεται ένας ανελέητος πόλεμος πληροφοριών και κατασκοπίας.

Η κινεζική κυβέρνηση έχει συστηματικά πετύχει να διαλύσει τις όποιες κατασκοπευτικές… δραστηριότητες της CIA στην Κίνα από το 2010 και μετά, αναφέρουν οι New York Times στο αποκαλυπτικό άρθρο τους. Η εφημερίδα επισημαίνει ότι οι υπηρεσίες του Πεκίνου έχουν σκοτώσει ή φυλακίσει τουλάχιστον δώδεκα άτομα καταστρέφοντας, ουσιαστικά, το δίκτυο πληροφοριών που είχε στήσει εδώ και χρόνια η αμερικανική υπηρεσία. Περισσότερα

Σήμα κινδύνου από μια Αμερική που πεινάει, χρωστάει και αντιστέκεται

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Έκπληξη προκαλούν τα στοιχεία που δόθηκαν στη δημοσιότητα από την Αμερικανική Ομοσπονδιακή Τράπεζα για την έκταση της φτώχειας στις ΗΠΑ.

Βλέπετε, στην άλλη όχθη του Ατλαντικού η κεντρική τράπεζα καταδέχεται να ασχοληθεί και με τόσο ταπεινές στατιστικές που αποτυπώνουν την κατάσταση της κοινωνίας, αντίθετα με ό,τι συμβαίνει στην Ευρώπη όπου οι κεντρικοί τραπεζίτες, συμπεριλαμβανομένου και του Γ. Στουρνάρα, του εκλεκτού του Αλ. Τσίπρα, έχουν αποκλείσει από τα ενδιαφέροντά τους δεδομένα για μεταβλητές όπως η φτώχεια, εστιάζοντας την προσοχή τους αποκλειστικά και μόνο στη νομισματική πειθαρχία. Περισσότερα

49 εκατομμύρια δολάρια από τον προϋπολογισμό των ΗΠΑ για τη δεξιά της Βενεζουέλας

Σχολιάστε

πηγή – teleSUR

Μετάφραση: Αλεξάνδρα Ζουμπαταίου

Περίπου από το 2009 και μετά, τουλάχιστον 49 εκατομμύρια δολάρια έχουν ενταχθεί στον προϋπολογισμό του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ για την υποστήριξη των δεξιών δυνάμεων της αντιπολίτευσης στη Βενεζουέλα. Οι δεξιές δυνάμεις βρίσκονται ήδη στην έβδομη εβδομάδα βίαιων διαμαρτυριών για να «ρίξουν» τον δημοκρατικά εκλεγμένο πρόεδρο Νικολάς Μαδούρο.

Σύμφωνα με την αιτιολόγηση του προϋπολογισμού για το 2010, η οποία προόριζε 6 εκατομμύρια δολάρια για το «Ταμείο Οικονομικής Υποστήριξης» της Βενεζουέλας, ο προϋπολογισμός αυτός θα «στηρίξει τις προσπάθειες διατήρησης και επέκτασης του δημοκρατικού χώρου μέσω προγραμμάτων που ενισχύουν και προάγουν την κοινωνία των πολιτών, τα ανεξάρτητα ΜΜΕ, διάφορες οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και δημοκρατικά κόμματα».

Σε μια λεπτομερέστερη ανάλυση για τα 5 εκατομμύρια δολάρια του προϋπολογισμού του 2011, που προορίζονταν για την οικονομική στήριξη της Βενεζουέλας, φαίνεται πως το 1 εκατομμύριο προορίζονταν ειδικά για την ανάπτυξη του «πολιτικού ανταγωνισμού και της ομοφωνίας». Περισσότερα

Ασάνζ μετά τη δικαίωσή του: «Δεν συγχωρώ, δεν ξεχνώ όσους μου στέρησαν την ελευθερία»

Σχολιάστε

Δήλωση του ιδρυτή του Wikilieaks

O ιδρυτής του ιστοτόπου WikiLeaks Τζούλιαν Ασάνζ διαμήνυσε σήμερα ότι «δεν θα ξεχάσει και δεν θα συγχωρήσει» όσους ευθύνονται για την παρατεταμένη απομόνωσή του επί επτά χρόνια – τα πέντε από τα οποία μέσα στην πρεσβεία του Ισημερινού στο Λονδίνο – και τον εμπόδισαν να βρίσκεται μαζί με τα παιδιά του και να τα δει να μεγαλώνουν.

Ο 45χρονος Ασάνζ κατέφυγε στην πρεσβεία του Ισημερινού τον Ιούνιο του 2012 προκειμένου να μην εκδοθεί στη Σουηδία. Οι σουηδικές αρχές είχαν ξεκινήσει έρευνες σε βάρος του με την κατηγορία του βιασμού, έπειτα από καταγγελίες μιας γυναίκας, κάτι που ο ίδιος αρνείτο κατηγορηματικά. Νωρίτερα σήμερα οι εισαγγελικές αρχές της Σουηδίας ανακοίνωσαν ότι αποφάσισαν να βάλουν την υπόθεση στο αρχείο. Περισσότερα

Συρία – CIA

Σχολιάστε

Έγγραφο της CIΑ με τίτλο «Bringing Real Muscle To Bear Against Syria» αποκαλύπτει ότι οι ΗΠΑ είχαν σχεδιάσει να καταστρέψουν τη Συρία ήδη από το 1983, επί προεδρίας Μπους. Το έγγραφο υπεγράφη από τον αξιωματικό της CIA Γκράχαμ Φούλερ.

«H Συρία αυτή τη στιγμή στέκεται εμπόδιο στα αμερικανικά συμφέροντα στο Λίβανο και στον Κόλπο· το κλείσιμο του αγωγού στο Ιράκ μπορεί να προκαλέσει τη διεθνοποίηση του ιρανικού-ιρακινού πολέμου. Oι ΗΠΑ πρέπει να αναλογιστούν το ενδεχόμενο κλιμάκωσης της πίεσης απέναντι στον κύριο Άσαντ ενορχηστρώνοντας συγκαλυμμένα στρατιωτικές κινήσεις απέναντι στη Συρία στα σύνορα με τρεις εχθρικές προς αυτήν χώρες: το Ιράκ, το Ισραήλ και την Τουρκία». Περισσότερα

Η Εκδίκηση του Τρίτου Κόσμου

Σχολιάστε

Του Στέλιου Ελληνιάδη

Ενώ συντελείται εμφανώς και αφανώς μια παγκόσμια γεωπολιτική αναδιάταξη δυνάμεων και δεδομένων, οι φορείς του παλιού κόσμου προσπαθούν με τα παλιά τους εργαλεία και τις παλιές τους αντιλήψεις όχι μόνο να ερμηνεύσουν τις εξελίξεις, αλλά και να τις εμποδίσουν. Αλλά ενώ η ανάδυση νέων δυνάμεων τους δυσκολεύει όλο και περισσότερο να διατηρήσουν τον έλεγχο στο εξωτερικό, ταυτόχρονα μαστίζονται από εσωτερικές κρίσεις που γίνονται όλο και πιο δυσεπίλυτες. Το πρόβλημα των μέχρι πρότινος κυρίαρχων μητροπόλεων είναι διπλό, εσωτερικό και εξωτερικό με σαφή μεταξύ τους διασύνδεση.

Η κρίση στο εσωτερικό των μητροπόλεων δεν απορρέει μόνο από τις εσωτερικές ανισότητες και αντιθέσεις. Απορρέει και από την ανακατανομή του κόσμου ολόκληρου καθώς η ισορροπία των δυνάμεων σε παγκόσμια κλίμακα μεταβάλλεται ραγδαία.

Σε αδρές γραμμές, οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους από κοντά (μέχρι πότε, όμως;) προσπαθούν να διατηρήσουν τα κεκτημένα με το σύστημα και τη μέθοδο βάσει της οποίας και γύρω από την οποία οικοδομήθηκαν και κυριάρχησαν παγκόσμια. Της βίαιης επιβολής της θέλησης και των συμφερόντων τους. Αυτή, όμως, η πολιτική σήμερα βρίσκεται αντιμέτωπη με μια «άλλη» πολιτική, την πολιτική της συνδιαλλαγής, της συνύπαρξης και του αμοιβαίου συμφέροντος. Μια πολιτική μη συμβατή με τις κρατούσες πολιτικές ισχύος σε παγκόσμια κλίμακα και γι’ αυτό δύσκολα αντιληπτή και δύσκολα διαχειρίσιμη από τους δυτικούς ηγέτες. Περισσότερα

Τα διδάγματα των γαλλικών εκλογών

Σχολιάστε

Του Ερρίκου Φινάλη

Οι ελίτ φοβήθηκαν, αλλά πέτυχαν μία έστω και προσωρινή διέξοδο

Οι ευρωπαϊκές ελίτ και συνολικά το στρατόπεδο της παγκοσμιοποίησης μπήκαν με φόβο στο 2017, μια χρονιά με σημαντικές αναμετρήσεις σε Γαλλία, Γερμανία κ.α. μετά την ταραχή που προκάλεσε η εκλογή του Τραμπ και η υπερψήφιση του Brexit πέρυσι. Έτσι, τα συστημικά επιτελεία ανασκουμπώθηκαν για να αντιμετωπίσουν την απειλή που δημιουργεί η συγκεχυμένη αλλά ισχυρή αμφισβήτησή τους από ευρέα τμήματα των λαών της Γηραιάς Ηπείρου. Σε αυτή την επιχείρηση χρησιμοποίησαν κάθε όπλο που είχαν στη διάθεσή τους – από τον κρατικό μηχανισμό ως τα ΜΜΕ, όλο το συστημικό πλέγμα δούλεψε για την αποτροπή ενός «ατυχήματος». Την επαύριο του 2ου γύρου των γαλλικών προεδρικών εκλογών, Βρυξέλλες και Βερολίνο μπορούν να κάνουν ένα γενικά θετικό γι’ αυτούς απολογισμό: δίχως να σημειώσουν κάποια τεράστια επιτυχία (είναι χαρακτηριστικό το πόσο γρήγορα μετριάστηκαν οι αρχικές θριαμβολογίες), σίγουρα απέφυγαν τα χειρότερα, έστω και προσωρινά. Αυτό είναι ένα πρώτο γενικό συμπέρασμα.

Φυσικά η μάχη αυτή είχε και απώλειες μεταξύ των παραδοσιακών συστημικών κομμάτων, και συνολικά για το δικομματισμό που επί δεκαετίες κυβερνούσε ανενόχλητος το μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης. Όπως συνέβη και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, έτσι και στη Γαλλία πιο ευάλωτος αποδείχτηκε ο ένας από τους δύο πυλώνες του δικομματισμού, η Κεντροαριστερά: το Σοσιαλιστικό Κόμμα κατέρρευσε, και μάλλον όχι προσωρινά. Ήδη πολλοί μιλούν για «πασοκοποίηση». Η παραδοσιακή γαλλική Κεντροδεξιά, που σήμερα εκφράζεται από το σχηματισμό «Ρεπουμπλικάνοι», δείχνει ότι θα επιβιώσει, αν και αρκετά λαβωμένη. Είναι χαρακτηριστικό από αυτήν την άποψη ότι, για πρώτη φορά στη μεταπολεμική ιστορία της Γαλλίας, κανένα από τα δύο πάλαι ποτέ μεγάλα κόμματα δεν εκπροσωπούνταν στο 2ο γύρο των προεδρικών εκλογών. Ότι ο παραδοσιακός (και πλέον μάλλον «αντιπαραγωγικός») δικομματισμός υπέστη σοβαρό πλήγμα και στη Γαλλία, είναι ένα δεύτερο συμπέρασμα. Περισσότερα

Johatsu: το «ανθρώπινο πρόσωπο» του καπιταλισμού

Σχολιάστε

Σάνυα, τόκυο

Η αποκάλυψη άρχισε σε ένα μπαρ του Παρισιού το 2008, όταν η δημοσιογράφος Λένα Μωζέ άκουσε από έναν φίλο της την ιστορία τού Ιτσίρο και της Τομόκο. Το ζευγάρι παντρεύτηκε την δεκαετία του ’80, έκανε κι ένα παιδί και ζούσαν μια άνετη ζωή στην Σαϊτάμα, μια πλούσια πόλη λίγο έξω από το Τόκυο. Ώσπου ήρθε η κρίση, το χρηματιστήριο πήρε την κάτω βόλτα και το μέχρι τότε ευτυχισμένο ζευγάρι βούλιαξε στα χρέη. Τότε ο Ιτσίρο με την Τομόκο αποφάσισαν να κάνουν αυτό που επί είκοσι χρόνια τώρα κάνουν κάθε χρόνο εκατό χιλιάδες ιάπωνες: να γίνουν johatsu (γιοχάτσου), δηλαδή να εξαφανιστούν λόγω ντροπής.

Σε προηγούμενο σημείωμά μας, όπου κάναμε λόγο για το karoshi, μιλήσαμε για τις χιλιάδες αυτοκτονίες ιαπώνων, λόγω ντροπής που είτε δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν στους απάνθρωπους ρυθμούς τής εργασίας τους είτε έχασαν την δουλειά τους. Ο ιδανικός τρόπος για να γλιτώσει από την ντροπή ένας ιάπωνας είναι η αυτοκτονία. Για όσους δεν διαθέτουν τα ψυχικά αποθέματα για μια τέτοια πράξη, η επόμενη καλύτερη επιλογή είναι το johatsu: απλώς, αφήνουν πίσω τους τα πάντα και εξαφανίζονται, προτιμώντας να θαφτούν ζωντανοί σε κάποιο μέρος όπου δεν τους ξέρει κανείς. Περισσότερα

Ένας βρόμικος πόλεμος – 13. Ο ρόλος της Δύσης και το τέλος

Σχολιάστε

Δεκέμβριος 2009: Ο Ιένγκ Σαρύ ακούει την καταδίκη του από το δικαστήριο σε ισόβια.

Μπαίνοντας ο Μάιος του 1978, λοιπόν, οι φιλοβιετναμεζικές και άλλες αντιτιθέμενες στους Ερυθρούς Χμερ δυνάμεις ξεσηκώθηκαν στα ανατολικά τής Καμπότζης. Στις 10 Μαΐου, το κρατικό ραδιόφωνο κάλεσε τον λαό να πάρει τα όπλα και όχι απλώς «να εξαλείψει πλήρως τα 50 εκατομμύρια βιετναμέζων» αλλά να «καθαρίσει τις λαϊκές μάζες» από το βιετναμικό μίασμα, χαρακτηρίζοντας συλλήβδην ενάμισυ εκατομμύριο ανθρώπους, που έμεναν στις ανατολικές επαρχίες, ως «κορμιά Χμερ με μυαλά βιετναμέζων». Στο εξάμηνο πογκρόμ που ακολούθησε, η μανία τού Πολ Ποτ κόστισε την ζωή σε τουλάχιστον 100.000 καμποτζιανούς.

Όταν ο Πολ Ποτ αποθρασύνθηκε τόσο ώστε να επεκτείνει τις σφαγές και μέσα στο Βιετνάμ, το Ανόι αποφάσισε να επέμβει. Ανήμερα Χριστούγεννα ο βιετναμικός στρατός εισέβαλε στην Καμπότζη, σάρωσε τους Ερυθρούς Χμερ και μέσα σε δυο μόλις εβδομάδες, στις 7 Ιανουαρίου 1979, όχι απλώς είχε καταλάβει την Πνομ-Πενχ αλλά είχε εγκαταστήσει και νέα κυβέρνηση. Ο Πολ Ποτ αποτραβήχτηκε στα σύνορα με την Ταϊλάνδη, όπου συγκέντρωσε όσες δυνάμεις του είχαν απομείνει πιστές, στρατοπεδεύοντας πότε στην μια πλευρά των συνόρων και πότε στην άλλη. Η στρατιωτική κυβέρνηση της Ταϊλάνδης του έκανε πλάτες επειδή έβγαζε χρήμα από την διακίνηση των όπλων που έστελνε η Κίνα στον Πολ Ποτ. Περισσότερα

Το Ιράν πίσω από την κουρτίνα

Σχολιάστε

Του Στέλιου Ελληνιάδη

Στην πρώτη εικόνα της Τεχεράνης δεσπόζει το βουνό Αλμπόρζ στους πράσινους πρόποδες του οποίου ανεβαίνει η πελωρίων διαστάσεων πόλη των 18 –κατά τα λεγόμενα- εκατομμυρίων κατοίκων που είναι χτισμένη σε ένα πλατύ οροπέδιο με υψόμετρο από 1.000 μέχρι 1.800 μέτρα πάνω από τη θάλασσα. Με φόντο –Μάη μήνα- τις άσπρες από το χιόνι βουνοκορφές, φαρδιές λεωφόροι μήκους πολλών χιλιομέτρων διασχίζουν την πρωτεύουσα από την ανατολή στη δύση και από το βορρά στο νότο, εκεί που τελειώνουν τα σπίτια και αρχίζει η μεγάλη έρημος. Στις έξι λωρίδες κυκλοφορίας για τα ιδιωτικά αυτοκίνητα και τα μηχανάκια προστίθενται στη μέση άλλες δύο λωρίδες προστατευμένες από ένα τοιχάκι αποκλειστικά για τα λεωφορεία. Το πόσο απαραίτητο είναι αυτό το μέτρο, το συνειδητοποιείς όταν βλέπεις ότι όλοι οι κεντρικοί δρόμοι είναι μονίμως φρακαρισμένοι από μιλιούνια (στην κυριολεξία) ΙΧ που χρειάζονται από μία μέχρι τρεις ώρες για να φτάσουν στον μακρύτερο προορισμό τους. Περισσότερα

Γαλλική υπόθεση

Σχολιάστε

Ούτε μία στο εκατομμύριο δεν θα στοιχηματίζαμε για τέτοια θέματα, όπως π.χ. ποιον ή ποιαν θα διαλέξει ο φρεσκοεκλεγμένος σοσιαλφιλελεύθερος Macron για την καρέκλα της πρωθυπουργίας, εν όψει των βουλευτικών εκλογών στις 11 και 18 Ιούνη. Αν έχει ένα παραπάνω ενδιαφέρον το ζήτημα είναι επειδή θα μπορούσε η επόμενη (υποψήφια κατ’ αρχήν) πρωθυπουργός της γαλλίας να είναι η Christine Lagarde. Σωστά καταλάβατε: η νυν επικεφαλής του καταραμένου δντ. Περισσότερα

Ένας βρόμικος πόλεμος – 12. Ένας κομμουνιστής… μη κομμουνιστής

Σχολιάστε

Πεκίνο, 1970: Ο Μάο Τσεντούγκ (αριστερά) χαιρετά τον Ιένγκ Σαρύ υπό το βλέμμα του Πολ Ποτ.

Καθώς μπαίνει η άνοιξη του 1975, ο Λον Νολ καταλαβαίνει ότι το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω. Η κυβέρνηση αποφασίζει να έλθει σε επαφή με τους αντάρτες για να συζητήσουν μια συμφωνία παράδοσης. Ο Πολ Ποτ απορρίπτει κάθε συζήτηση. Ο Νολ ξέρει ότι το όνομά του είναι πρώτο στον κατάλογο εκείνων που θα εκτελέσει ο Πολ Ποτ όταν πάρει την εξουσία, οπότε ανήμερα πρωταπριλιά παίρνει το αεροπλάνο και, μέσω Ινδονησίας, φτάνει στην Χαβάη (*). Στις 17 του μηνός, οι αντάρτες μπαίνουν στην Πνομ-Πενχ και μια καινούργια σελίδα στην ιστορία της Καμπότζης αρχίζει. Για τους Ερυθρούς Χμερ, είναι το έτος μηδέν.

Στο σημείο αυτό πρέπει να αποδομήσουμε μερικούς μύθους και να βάλουμε τα πράγματα στην θέση τους, αποκαθιστώντας την ιστορική αλήθεια. Περισσότερα

Κυρίαρχη η «σκληρή» γραμμή Μέρκελ στη Γερμανία

Σχολιάστε

της Δανάης Μαραγκουδάκη

Μετά τις δύο εκλογικές νίκες των Χριστιανοδημοκρατών (CDU) στα κρατίδια του Σάαρλαντ και του Σλέσβιχ-Χόσταϊν, η σημερινή αναμέτρηση στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία -που θεωρείται προπύργιο των Σοσιαλδημοκρατών (SPD) τα τελευταία 50 περίπου χρόνια- αποτελεί την τελευταία και πιο αξιόπιστη πρόβα τζενεράλε ενόψει των ομοσπονδιακών εκλογών του ερχόμενου Σεπτεμβρίου. Το συγκεκριμένο κρατίδιο, άλλωστε, είναι το πολυπληθέστερο της χώρας, ενώ είναι επίσης γνωστό ως «η Ελλάδα της Γερμανίας», καθώς έχει τα υψηλότερα επίπεδα παιδικής φτώχειας και το μεγαλύτερο ποσοστό ανεργίας.

Υπενθυμίζεται ότι και στα δύο παραπάνω κρατίδια που έχουν διεξαχθεί φέτος εκλογές, η CDU κατάφερε να αυξήσει τα ποσοστά της, ενώ το SPD τα είδε να μειώνονται, «κόβοντας» τα φτερά που είχε δώσει στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης η επιλογή του Μάρτιν Σουλτς ως υποψήφιου καγκελάριου. Ταυτόχρονα, φαίνεται ότι η Μέρκελ κατάφερε επιτέλους να οριοθετήσει και τη δυναμική της ακροδεξιάς Εναλλακτικής για τη Γερμανία (AfD), που απειλούσε να «αφαιμάξει» εκατομμύρια ψήφους από το κόμμα της. Περισσότερα

Once upon a time in Mexico

Σχολιάστε

Του Βαγγέλη Δ. Μαρινάκη

Δεν χρειάζεται να είσαι πολιτικός αναλυτής ή ιστορικός για να καταλάβεις πως η Κεντρική και Λατινική Αμερική θεωρείται η «πίσω αυλή» της Αυτοκρατορίας, ο προνομιακός χώρος άσκησης της πολιτικής και οικονομικής επιρροής των Η.Π.Α.. Κούβα, Γουατεμάλα, Βολιβία, Χιλή, Νικαράγουα, Σαν Σαλβαδόρ, Πουέρτο Ρίκο, η λίστα των επεμβάσεων (έμμεσων και άμεσων) είναι μακρά και αιματηρή κατά τη διάρκεια του περασμένου αιώνα και συνεχίζει ως σήμερα. Πέρυσι τέτοιες μέρες είχαμε θίξει την περίπτωση της Βραζιλίας και το ευρύτερο σχέδιο για αποσταθεροποίηση των BRICS, που στη συγκεκριμένη περίπτωση περνούσε μέσα από την ανατροπή της προέδρου Dilma Rousseff, με πολύτιμους συμμάχους ασφαλώς την εγχώρια Δεξιά. Στο περιθώριο της εκλογής Trump και της όξυνσης των σχέσεων μεταξύ Η.Π.Α.-Μεξικό ως προς το ζήτημα της μετανάστευσης, αλλά και των εξελίξεων που προμηνύονται το 2018 ελέω εκλογών και με φαβορί τον αριστερό Andres Manuel Lopez Obrador (ή AMLO εν συντομία) καταπιαστήκαμε με την περίπτωση του Μεξικό, σαν μια ακόμη πιθανή εστία ανάφλεξης, αλλά συνάμα επειδή αποτελεί ένα εξαίσιο παράδειγμα σχετικά με την ικανότητα της Ουάσινγκτον να δρομολογεί (ποικιλοτρόπως) τις εξελίξεις στον Νέο Κόσμο. Περισσότερα

Ο Μάρκο Πόλο κινέζος…

Σχολιάστε

Αν ζούσε ο Κέυνς θα πανηγύριζε. Το κινεζικό σχέδιο “one belt one road” (ή, χαϊδευτικά, «ο δρόμος του μεταξιού 2.0») είναι το πιο φιλόδοξο ως τώρα, στον 21ο αιώνα, σχέδιο καπιταλιστικής ανάπτυξης μέσω της δημιουργίας υποδομών μεγάλης κλίμακας. Αφορά έμμεσα ή άμεσα το 60% του παγκόσμιου πληθυσμού και εμπλέκει πάνω από 60 κράτη. Ένα σχέδιο «ανοικοδόμησης» χωρίς να έχει προηγηθεί μείζων καταστροφικός πόλεμος… Ένα «σχέδιο Μάρσαλ» κυρίως για την ασία, και στη συνέχεια για την αφρική, του οποίου το μέγεθος κινείται μεταξύ 300 δις δολαρίων (ήδη) και 5 τρις (σε 5 χρόνια).

Και, το πιο ενδιαφέρον από κάθε άποψη: η μέχρι πρόσφατα «μόνη υπερδύναμη» του πλανήτη είναι απέξω, φθονεί, και ακονίζει τα νύχια της. Ίσως κάποιες αμερικανικές εταιρείες χωθούν. Αλλά το κέντρο βάρους του καπιταλιστικού πλανήτη μετατοπίζεται… Περισσότερα

Older Entries