Αρχική

Σήμα κινδύνου για τη διεθνή οικονομία εκπέμπει το ΔΝΤ

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Αυτή τη φορά η εξαίρεση της Ελλάδας από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ήταν για καλό.

Η διόρθωση που ανακοίνωσε ο διεθνής οργανισμός στο πλαίσιο της συνόδου κορυφής στο Μπαλί της Ινδονησίας για τους ρυθμούς μεγέθυνσης της οικονομίας το επόμενο έτος, από 1,8% που είχε προβλέψει τον Απρίλιο σε 2,4%, ναι μεν επαναλήφθηκε για δεκάδες χώρες και περιοχές του κόσμου, αλλά για τους άλλους δεν ήταν τόσο ευχάριστη. Το μήνυμα που έστειλε, μέσα από την έκδοση Παγκόσμιο Οικονομικό Περισκόπιο (World Economic Outlook), που αποτελεί σημείο αναφοράς για πολιτικούς και ερευνητές, είναι ότι η παγκόσμια οικονομία εφέτος και τον επόμενο χρόνο δεν αναμένεται να αναπτυχθεί, αλλά θα μείνει στα ίδια επίπεδα με πέρυσι: 3,7% ή 0,2% χαμηλότερα απ’ ότι είχε προβλέψει μόλις τον Απρίλιο. Το ίδιο θα συμβεί και το 2020, ενώ τα επόμενα χρόνια, μέχρι το 2023, προβλέπεται επιβράδυνση, με την μεγέθυνση να φτάνει το 3,6%.

Η αιτία πίσω από την αρνητική αναθεώρηση των προβλέψεων βρίσκεται σε ένα κράμα αιτιών που περιλαμβάνουν: Περισσότερα

Advertisements

Τα χειρότερα είναι μπροστά μας

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Τα ποσά είναι μεγάλα και ο χρόνος πολύς για να αποδοθεί η πρόσφατη οικονομική κακοδαιμονία στην Τουρκία και την Ιταλία. Μόνο εντός του 2018, όταν άπαντες περίμεναν απογείωση ειδικά μετά την 20η Αυγούστου, εξαερώθηκαν από το χρηματιστήριο 7,2 δισ. ευρώ. Οι δε τραπεζικές μετοχές, παρά τα reverse split στα οποία προχώρησαν οι διοικήσεις τους για ψυχολογικούς και συμβολικούς λόγους έτσι ώστε η τιμή της κάθε μετοχής να ξεφύγει από τη ζώνη των ατελείωτων μηδενικών, από τα 27 δισ. ευρώ που στοίχιζαν στο τέλος του 2013 έφτασαν να στοιχίζουν μόνο 5 δισ. ευρώ! Κι αυτό παρά τα χιλιάδες κόκκινα δάνεια που πουλήθηκαν έναντι πινακίου φακής!   Περισσότερα

Λ. Βατικιώτης: Soft ανακεφαλοποίηση με όχημα «κόκκινα δάνεια» κέρδη για τις τράπεζες και τα βάρη στους πολίτες

Σχολιάστε

Ευρώ χρήματα λεφτά

Η χρηματιστηριακή κρίση πυροδοτεί ως άλλοθι την πλήρη κατάργηση του νόμου Κατσέλη

Η έκθεση σε κόκκινα δάνεια των συστημικών τραπεζών και ο αργός ρυθμός μείωσης τους, δεν οφείλεται σε καμία επιφύλαξη για κοινωνικούς λόγους, αλλά στο γεγονός ότι οι τράπεζες αν εντατικοποιήσουν τους ρυθμούς χωρίς κάλυψη με κάποιο τρόπο της στήριξης τους, θα υποχρεωθούν να εγγράψουν στα βιβλία τους, τεράστιες ετήσια ζημίες, λέει ο οικονομολόγος – αναλυτής  και δημοσιογράφος Λεωνίδας Βατικιώτης , στον 98.4. Περισσότερα

Καθημερινές πρόβες πολέμου στο Διαδίκτυο

Σχολιάστε

cyberwar

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

 

Μόνο κεραυνός εν αιθρία δεν ήταν η απόφαση της κυβέρνησης της Αυστραλίας στα τέλη Αυγούστου να αποκλείσει την κινέζικη εταιρεία κατασκευής κινητών τηλεφώνων Huawei από το αναπτυσσόμενο δίκτυο κινητής 5G.

Η απόφασή της όσο κι αν τάραξε τα νερά, δεδομένου ότι δεν υπάρχει προηγούμενο κυβέρνησης να απαγορεύει σε εταιρεία τη δραστηριοποίηση στη χώρα της, πολύ περισσότερο σε μια φίρμα όπως η Huawei που το δεύτερο τρίμηνο του 2018 αναδείχθηκε στον δεύτερο μεγαλύτερο κατασκευαστή παγκοσμίως πουλώντας το 16% των έξυπνων κινητών (μετά την Samsung που ελέγχει το 21% της αγοράς και πριν την Apple που ελέγχει το 12%), ήταν το επιστέγασμα μιας θερμής σύγκρουσης που εξελίσσεται καθημερινά στο διαδίκτυο. Οι συνεχείς αψιμαχίες είναι το σημείο συνάντησης του εντεινόμενου εμπορικού πολέμου, όπως εκφράζεται με τους δασμούς και τις κυρώσεις που επιβάλει ο Τραμπ απέναντι σε όλες σχεδόν τις κυβερνήσεις του κόσμου από την μια, και από την άλλη μιας καθαρά πολιτικής μάχης για τον έλεγχο του διαδικτύου που ως επίδικο έχει τις σφαίρες πολιτικής επιρροής και άσκησης κρατικής κυριαρχίας. Περισσότερα

Δημόσιος κίνδυνος τα άταφα πτώματα των τραπεζών

Σχολιάστε

Tου Λεωνίδα Βατικιώτη

Τέλος καλό όλα καλά μετά την άνοδο που σημείωσαν οι τραπεζικές μετοχές την «πράσινη» όπως χαρακτηρίστηκε «Πέμπτη» και τη διόρθωση που επήλθε στο μακροβούτι της «μαύρης Τετάρτης»;

Αρχικά, για να μην ωραιοποιούμε την κατάσταση η διόρθωση δεν αφορούσε όλες τις τραπεζικές μετοχές. Δύο εξ αυτών, η Άλφα και η Εθνική συγκεκριμένα, ανέκτησαν και με το παραπάνω τις ζημιές της προηγούμενης μέρας (+7,6% από -3,3% και +9% από -5,5%, αντίστοιχα), οι άλλες δύο συστημικές τράπεζες όμως, η Eurobank και η Πειραιάς συγκεκριμένα, ανέκτησαν μέρος μόνο των απωλειών (άνοδος 8,6% την Πέμπτη από πτώση 14,7% την Τετάρτη και άνοδος 9,2% από πτώση 20,7%, αντίστοιχα). Κατά συνέπεια, μια σχεδόν ισόποση με την πτώση της Τετάρτης (-8,8%), αύξηση του τραπεζικού δείκτη της Πέμπτης (-8,3%) συσκοτίζει την πραγματικότητα, που σε αδρές γραμμές θέλει τις 4 συστημικές τράπεζες οι οποίες από κοινού έχουν τα μαύρα τους χάλια (προς επίρρωση τα απογοητευτικά έσοδα που κατέγραψαν στα έσοδα του δεύτερου τριμήνου ) να διαχωρίζονται με την Εθνική και Άλφα να παρουσιάζουν μια σχετικά καλύτερη εικόνα, ενώ από την άλλη Eurobank και Πειραιώς να ακολουθούν μια καθοδική πορεία. Μένει να δούμε επομένως αν το σήριαλ των τραπεζικών εξαγορών συνεχιστεί με νέα επεισόδια… Περισσότερα

Οξύνεται η σύγκρουση ΗΠΑ – Κίνας

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Καμία σχέση! Όποιος επιχειρήσει να συγκρίνει τη στάση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και κάθε ευρωπαϊκής χώρας ξεχωριστά, με τη στάση της Κίνας απέναντι στις ΗΠΑ θα διαπιστώσει ότι δεν έχουν κανένα κοινό χαρακτηριστικό. Ας θυμηθούμε την επίσκεψη του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζαν Κλοντ Γιουνκέρ, στην Ουάσινγκτον στις 25 Ιουλίου (περισσότερα εδώ) όταν μπροστά στην απειλή επιβολής επιπλέον δασμών στη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία οι Βρυξέλλες αποδέχθηκαν τους όρους του Τραμπ και η σύγκρουση έληξε με την ατιμωτική υποχώρηση της ΕΕ. Κι ας αντιπαραβάλλουμε αυτή τη στάση, που επιβεβαιώνει όσους χαρακτηρίζουν την ΕΕ ως το πρότζεκτ με την μεγαλύτερη διάρκεια ζωής της αμερικάνικης υπερδύναμης, με τη στάση της Κίνας, που μόλις πριν μια εβδομάδα κι ενώ οι εκδικητικές αυξήσεις δασμών ένθεν κι ένθεν όδευαν σε κορύφωση έκοψε βίαια και μονομερώς τους δίαυλους επικοινωνίας με τις ΗΠΑ!

Συγκεκριμένα, το Πεκίνο το προηγούμενο Σαββατοκύριακο απέρριψε αμερικανική πρόσκληση για εμπορικές συνομιλίες και κάλεσε τον αμερικανό πρέσβη στο Πεκίνο να διαμαρτυρηθεί για τις νέες κυρώσεις που επέβαλε η Ουάσινγκτον σε έναν κινέζο αξιωματούχο του στρατού. Επίσης, ακύρωσε επίσκεψη κινέζου αξιωματικού στις ΗΠΑ όπως και κοινές ασκήσεις που θα ξεκινούσαν στις 25 Σεπτεμβρίου. Αφορμή για την ασυνήθιστα οξεία αντίδραση της Κίνας ήταν οι πιο πρόσφατες κυρώσεις με τις οποίες η Ουάσινγκτον απάντησε στην αγορά από το Πεκίνο ρωσικών μαχητικών αεροσκαφών και πυραύλων, μέσω ενός ρώσου εξαγωγέα πολεμικού υλικού τον οποίο οι ΗΠΑ έχουν εντάξει στη μαύρη λίστα κατηγορώντας τον για ανάμειξη στην επίθεση στην Ουκρανία, στην προσάρτηση της Κριμαίας και σε κυβερνοεπιθέσεις. Περισσότερα

ΕΥΡΩΠΑΪΚΈΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ : Η γιγάντωση τους στρώνει το δρόμο για την επόμενη κρίση

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Όποιος πιστεύει ότι η διαπίστωση πώς οι τράπεζες ήταν «πολύ μεγάλες για να αφεθούν να χρεοκοπήσουν», που αποτελούσε κοινό συμπέρασμα για εκατομμύρια πολίτες και πολιτικούς ακριβώς πριν δέκα χρόνια με αφορμή την κατάρρευση της Λίμαν Μπράδερς, σήμαινε ότι οι τράπεζες είναι καλύτερο πλέον να είναι μικρές για να μην αναγκαστούμε να βάλουμε ξανά το χέρι στην τσέπη μάλλον πρέπει να το ξανασκεφτεί. Κατάλαβε λάθος!

Το μήνυμα που εξάγεται, δέκα χρόνια μετά την χρηματοπιστωτική κρίση του 2008, είναι ότι οι τράπεζες ακόμη κι αν δεν είναι, πρέπει να γίνουν μεγάλες δηλαδή ακόμη μεγαλύτερες, έτσι ώστε η διάσωσή τους να φαντάζει επιβεβλημένη. Προς επίρρωση, η παρότρυνση «ενωθείτε και μεγαλώστε γιατί χανόμαστε» που επαναλαμβάνεται σχεδόν μονότονα από τους σημαντικότερους πολιτικούς και οικονομικούς παράγοντες οι οποίοι αποφασίζουν για την τύχη των ευρωπαϊκών τραπεζών. Περισσότερα

Σε τροχιά σύγκρουσης με τις Βρυξέλλες η Ιταλία

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Με το βλέμμα καρφωμένο στην επόμενη Πέμπτη 27 Σεπτεμβρίου, όταν η ιταλική κυβέρνηση θα δώσει στη δημοσιότητα το βασικό περίγραμμα του κρατικού προϋπολογισμού για το 2019 βρίσκονται τα γκρίζα κουστούμια της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.

Συγκεκριμένα, σε ένα νούμερο είναι επικεντρωμένη η προσοχή των τεχνοκρατών Βρυξελλών και Φρανκφούρτης∙ στο δημοσιονομικό έλλειμμα.

Το δίλημμα που αντιμετωπίζει η συμμαχική κυβέρνηση του Κινήματος των Πέντε Αστέρων και της Λίγκας είναι ζωτικής σημασίας: Να υλοποιήσει τις προεκλογικές υποσχέσεις της και να έρθει σε σύγκρουση με τη γραφειοκρατία των Βρυξελλών ή να δηλώσει πίστη και υποταγή στους κανόνες αυστηρής δημοσιονομικής διαχείρισης και να εκτεθεί απέναντι στους ψηφοφόρους της; Περισσότερα

Ευρωπαϊκό Game of thrones

Σχολιάστε

ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ

Ένα θα έπρεπε να είναι το ζήτημα που να απασχολεί τους αξιωματούχους της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το ταραχώδες δωδεκάμηνο που ξεκινάει σύντομα, εντός του οποίου προβλέπεται να αλλάξουν οι επικεφαλής στις τέσσερις σημαντικότερες θέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να διεξαχθούν κι οι ευρωεκλογές. Το θέμα που όφειλε να βρίσκεται στο επίκεντρο κάθε συζήτησης σχετίζεται με το ενδιαφέρον των Ευρωπαίων πολιτών για τις ευρωεκλογές. Πώς συγκεκριμένα θα αυξηθεί η συμμετοχή των ψηφοφόρων στις ευρωεκλογές του 2019 και θα γίνει κατορθωτό να αντιστραφεί η αποχή που κερδίζει συνεχώς έδαφος!

Η συμμετοχή των ευρωπαίων πολιτών στις ευρωεκλογές βαίνει σταθερά μειούμενη από το 1979 όταν διεξήχθησαν οι πρώτες εκλογές (κι όχι μάλιστα σε όλα τα κράτη μέλη της Ένωσης) αντανακλώντας το ενδιαφέρον των ψηφοφόρων για τα τεκταινόμενα στους διαδρόμους των Βρυξελλών ή την άποψη που έχουν για το κατά πόσο βαραίνει ο λόγος κι η ψήφος τους. Τα στοιχεία είναι συντριπτικά: Από 62% το 1979 η συμμετοχή μειώνεται σταθερά κάθε χρόνο για να φτάσει το 2014 στο 43%. Κανένα μεγάλο γεγονός δε φάνηκε να κινεί το ενδιαφέρον των πολιτών: ούτε οι απανωτές διευρύνσεις, ούτε η δημιουργία συντάγματος, ούτε το ενιαίο νόμισμα, …τίποτε! Περισσότερα

Κέρδη και ζημιές δέκα χρόνια μετά την κατάρρευση της Λίμαν Μπράδερς

Σχολιάστε

lehman

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Με την συμπλήρωση της δεκαετίας από το ξέσπασμα της χρηματοοικονομικής κρίσης του 2008 ας κάνουμε τον απολογισμό που είθισται, μετρώντας κέρδη και απώλειες κάθε πλευράς…

Ο καπιταλισμός στις ΗΠΑ έκλεισε ταχύτατα το ρήγμα που προκάλεσε η κατάρρευση της Λίμαν Μπράδερς, αδυνατώντας ωστόσο να εξασφαλίσει όρους ταχύτερης συσσώρευσης του κεφαλαίου. Είναι εντυπωσιακό πώς κάθε κύκλος ανάπτυξης της αμερικανικής οικονομίας υπολείπεται σε δυναμισμό του προηγούμενου. Εξετάζοντας την ετήσια αύξηση του ΑΕΠ, ο τρέχων που ξεκίνησε το 2010 έως το 2017 είχε μέσο όρο ετήσιων ρυθμών ανάπτυξης 2,16%, όταν ο προηγούμενος (2001-2007) είχε 2,45%, κοκ. Καμία επάνοδος λοιπόν, κι ενώ οι πόρτες του οπλοστασίου παραμένουν ακόμη ορθάνοιχτες με τις αυξήσεις των επιτοκίων να είναι άτολμες και οριακές, αφήνοντάς τα στο 2%, πολύ μακράν του επιπέδου του 5% που έτρεχαν τις «ήσυχες μέρες» του 2006, 2007, 2008. Περισσότερα

Ο Τραμπ ανατινάζει τη δημόσια, παγκόσμια οικονομία για να σώσει την ιδιωτική, αμερικανική

Σχολιάστε

ΔΙΑΓΡΑΜΜΑ 1_ΛΟΓΟΣ ΕΤΑΙΡΙΚΩΝ ΚΕΡΔΩΝ ΠΡΟ ΦΟΡΩΝ ΠΡΟΣ ΑΕΠ_After-Tax-Corporate-Profits-as-a-Percent-of-GDP

Διάγραμμα 1. Λόγος εταιρικών κερδών προς ΑΕΠ

Tου Λεωνίδα Βατικιώτη

«Δηλητήριο» για Κίνα και Ευρωπαϊκή Ένωση ήταν το «φάρμακο» που ανακοίνωσε ο αμερικανός πρόεδρος στους αγρότες, ή καλύτερα την αγροτοδιατροφική βιομηχανία, των ΗΠΑ, εν είδει ανακούφισης για τις συνέπειες των απαντητικών δασμών που επέβαλλαν Κίνα και Βρυξέλλες.

Με αυτό τον τρόπο ο Τραμπ θωρακίζει την εκλογική του βάση, εν όψει των ενδιάμεσων εκλογών του Νοεμβρίου κι ελαχιστοποιεί τον κίνδυνο να στραφούν εναντίον του οι δικοί του ψηφοφόροι μόλις συνειδητοποιήσουν ότι η βόμβα του Τραμπ που στόχευε να περάσει Ατλαντικό και Ειρηνικό, έσκασε τελικά στα δικά τους πόδια. Περισσότερα

Η επιστροφή των μονοπωλίων

Σχολιάστε

shark-oligopoly

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Η έγκριση από την αμερικανική δικαιοσύνη της εξαγοράς της Time Warner (που παρέχει υπηρεσίες ενημέρωσης, διασκέδασης, κ.α.) από την ΑΤ&Τ (υπηρεσίες ίντερνετ, κινητής, τηλεόραση, κ.α.) άνοιξε ξανά τη συζήτηση για την επάνοδο των μονοπωλίων.

Τα παραδείγματα συγκέντρωσης τεράστιας οικονομικής ισχύος, στην καρδιά μάλιστα του παγκόσμιου καπιταλισμού, τις ΗΠΑ, είναι πάρα πολλά ώστε να συνεχίζονται αδιατάρακτα οι ύμνοι στον ελεύθερο ανταγωνισμό και η συνεχής επίκλησή του. Όταν μάλιστα όλα δείχνουν πώς η άρση των κάθε λογής εμποδίων αν κάπου τελικά οδηγεί δεν είναι στις ίσες ευκαιρίες για όλους, έστω στον …πλουτισμό, αλλά σε μια χούφτα μονοπώλια. Που ελέγχουν την παραγωγή, την απασχόληση, τις πωλήσεις και κρατούν τις τιμές στα ύψη! Περισσότερα

Οι διακοπές των εργαζομένων θυσία στο βωμό της οικονομικής ανάπτυξης στις ΗΠΑ

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Ελάχιστοι εργαζόμενοι στις ΗΠΑ πρέπει να μοιράστηκαν τον ενθουσιασμό του αμερικανού προέδρου, Ντόναλντ Τραμπ, όταν στις 7 Αυγούστου από το ιδιόκτητο θέρετρο και γήπεδο του γκολφ στο Νιού Τζέρσεϋ δήλωνε περιχαρής ότι η μεγέθυνση  της οικονομίας ενδέχεται να φτάσει ακόμη και το 5%. «Κανείς δεν το πίστευε ότι θα ήταν τόσο πάνω, ούτε καν σχεδόν 2%, και είμαστε στο 4,1%», ανέφερε γεμάτος ικανοποίηση σχολιάζοντας τα επιτεύγματα του δεύτερου τρίμηνου της χρονιάς.

Αυτοί που μετά βεβαιότητας θα κοίταγαν αδιάφορα αν όχι εκνευρισμένα τις οθόνες τους ήταν τα εκατομμύρια των εργαζομένων στις ΗΠΑ που για πολλοστή φορά δεν θα πάνε διακοπές. Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα το Γραφείο Εργατικών Στατιστικών, μόνο το 76% των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα (και το 84,7% του συνόλου του εργατικού δυναμικού) έχουν δικαίωμα πληρωμένων ημερών αδείας. Ενδεικτικό στοιχείο για τον εργασιακό Μεσαίωνα που επικρατεί στις ΗΠΑ είναι ότι μετά από ένα χρόνο απασχόλησης, κατά μέσο όρο, οι εργαζόμενοι δικαιούνται δέκα ημέρες πληρωμένων διακοπών. Περισσότερα

Ανοιχτή πληγή οι τράπεζες στην Κύπρο

Σχολιάστε

synerga

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Οι μνήμες από τον Μάρτιο του 2013, όταν χιλιάδες Κύπριοι είδαν τις καταθέσεις τους να «κουρεύονται» βάρυναν περισσότερο στη συνείδηση τους από τις διαβεβαιώσεις της κεντρικής τράπεζας, ότι οι αποταμιεύσεις είναι εγγυημένες μέχρι του ποσού των 100.000 ευρώ ανά φυσικό ή νομικό πρόσωπο και ανά πιστωτικό ίδρυμα…

Κι έτσι την Παρασκευή 29 Ιουνίου οι ουρές στη Συνεργατική Τράπεζα έφταναν στα πεζοδρόμια σε όλα σχεδόν τα υποκαταστήματα της τράπεζας, με χιλιάδες καταθέτες να σηκώνουν άρον – άρον τα χρήματά τους από το φόβο μην μείνουν τα μισά. Με βάση εκτιμήσεις οι αναλήψεις που καταγράφηκαν μόνο την Παρασκευή ανήλθαν σε 70 εκ. ευρώ, οι οποίες προστίθενται στα 2 δισ. ευρώ που έχουν φύγει από τα ταμεία της τράπεζας τους τελευταίους μήνες, όσο διαρκούν οι συζητήσεις για το μέλλον της Συνεργατικής και περισσότερο οι φήμες, που λειτούργησαν σαν αυτοεκπληρούμενη προφητεία. Περισσότερα

Πάλι εκτός ελέγχου το δημόσιο χρέος;

Σχολιάστε

Χρέος

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Εξαιρετικής πολιτικής σημασίας είναι τα στοιχεία για την πορεία του δημόσιου χρέους που δόθηκαν στη δημοσιότητα την Παρασκευή 17 Αυγούστου από τον Οργανισμό Διαχείρισης Δημόσιου Χρέους, με αφορμή την έκδοση του δελτίου του υπ. αρ. 90, μηνός Ιουνίου 2018.

Με βάση λοιπόν τα δικά του δεδομένα, το χρέος της κεντρικής διοίκησης στις 30 Ιουνίου 2018 έφτασε τα 345,38 δισ. ευρώ, από 343,74 δισ. ευρώ στις 31 Μαρτίου, μόλις δηλαδή τρεις μήνες πριν. Προς αποφυγή παρανοήσεων να υπογραμμίσουμε ότι το χρέος της κεντρικής διοίκησης διαφέρει από το χρέος της γενικής κυβέρνησης, το οποίο κυρίως εξετάζουμε, καθώς στο χρέος της γενικής κυβέρνησης συνυπολογίζουμε πέραν του χρέους της κεντρικής διοίκησης, που είναι και η βασική του συνιστώσα, τα εξής: το ενδοκυβερνητικό χρέος, το χρέος των ΔΕΚΟ, των Νομικών Προσώπων, των ΟΤΑ και των Οργανισμών Κοινωνικής Ασφάλισης (ΟΚΑ). Για να φανεί η διαφορά να αναφέρουμε ότι στις 31 Δεκεμβρίου 2017 όταν το χρέος της γενικής κυβέρνησης ήταν 317,4 δισ. ευρώ (ή 178,6% του ΑΕΠ) το χρέος της κεντρικής διοίκησης ήταν 328,70 δισ. ευρώ (με βάση το τριμηναίο δελτίο του ΟΔΔΗΧ, υπ. αρ. 89). Περισσότερα

Η πρόωρη έναρξη της µετα-µνηµονιακής περιόδου

Σχολιάστε

exodos

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

ο κείμενο που ακολουθεί είναι η εισαγωγή στο βιβλίο Έξοδος αδιέξοδος (εκδ. Τόπος, Αύγουστος 2018). Η έκδοση φιλοξενεί κείμενα επιστημόνων και δημοσιογράφων που επιχειρούν να  περιγράψουν την επόμενη μέρα του τέλους των Μνημονίων στην οικονομία, τις εργασιακές σχέσεις, το πολιτικό σύστημα, την οικολογία, τον πολιτισμό, αξιοποιώντας τη διεθνή εμπειρία. Συμμετέχουν οι ακόλουθοι συγγραφείς, με αλφαβητική σειρά: Λεωνίδας Βατικιώτης, Διονύσης Ν. Γράβαρης, Διονύσης Ελευθεράτος, Μάκης Ζέρβας, Δημήτρης Καλτσώνης, Κυριάκος Κατζουράκης, Γιάννης Κουζής, Θεόδωρος Μαριόλης, Σπύρος Μαρκέτος και Άρης Χατζηστεφάνου.

Το πολυνοµοσχέδιο που κατέθεσε η κυβέρνηση στη Βουλή στις 8 Ιουνίου, µε στόχο να κλείσει η τέταρτη και τελευταία αξιολόγηση της τρίτης δανειακής σύµβασης, δεν ήταν το τελευταίο της µνηµονιακής περιόδου, αλλά το πρώτο της… µετα-µνηµονιακής περιόδου, κι ας έχει επισήµως οριστεί η έναρξή της την 21η Αυγούστου 2018. Οι δραµατικές επιπτώσεις των περικοπών στις συντάξεις και το αφορολόγητο ύψους 18,5 δις ευρώ για την περίοδο 2019-2022 που περιλαµβάνονταν στο πολυνοµοσχέδιο δεν περιορίζονται µόνο στο επίπεδο ζωής των πιο φτωχών µισθωτών και συνταξιούχων, καθώς αυτοί είναι που θα πληγούν από τη µείωση του αφορολόγητου και των συντάξεων. Επεκτείνονται στο σύνολο της οικονοµίας, καθώς τούτες οι περικοπές µαζί µε τόσες και τόσες άλλες που έχουν ψηφισθεί κι εφαρµοσθεί από τον Μάιο του 2010 έως το τέλος του 2018 στο πλαίσιο της δηµοσιονοµικής προσαρµογής (που µε βάση µια εκτίµηση ανήλθε σε 67 δις ευρώ ή 36,5% του ΑΕΠ ), αποκλείουν εξ ορισµού το ενδεχόµενο η εσωτερική (δηµόσια και ιδιωτική) ζήτηση να τροφοδοτήσει τον νέο κύκλο ανάπτυξης της ελληνικής οικονοµίας. Περισσότερα

Σαμίρ Αμίν: «Παραμένω αισιόδοξος»

Σχολιάστε

Σαμίρ Αμίν: «Παραμένω αισιόδοξος», συνέντευξη στον Λεωνίδα Βατικιώτη

συνέντευξη στον Λεωνίδα Βατικιώτη

Πλήγμα για την μαχόμενη Αριστερά και τον επαναστατικό μαρξισμό η απώλεια του Σαμίρ Αμίν που άφησε την τελευταία του πνοή στο Παρίσι την Κυριακή 12 Αυγούστου 2018.

Ο Σαμίρ Αμίν γεννήθηκε το 1931 στην Αίγυπτο από αιγύπτιο πατέρα και γαλλίδα μητέρα. Σπούδασε στην Αίγυπτο και συνέχισε στο Παρίσι όπου σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες, Στατιστική κι έκανε διδακτορικό στα Οικονομικά.

Στην συνέχεια δημοσιεύουμε αυτούσια συνέντευξή του που μας παραχώρησε το 2011, και δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Επίκαιρα. Τίτλος της τότε, «Καταστροφική η λιτότητα για την Ελλάδα». Είναι μια συνέντευξη που ακόμη και σήμερα διατηρεί το βάθος, τη φρεσκάδα και την πολιτική της σημασία. Κυρίως όμως αναδεικνύει το εύρος των γνώσεων του Σαμίρ Αμίν και την πολιτική του οξυδέρκεια

Εμβληματική μορφή μεταξύ των σύγχρονων Μαρξιστών, ο γαλλοαιγυπτιακής καταγωγής Σαμίρ Αμίν βρέθηκε πρόσφατα στην Αθήνα με αφορμή τη διήμερη διάσκεψη του Αριστερού Βήματος Διαλόγου και Κοινής Δράσης και της Πρωτοβουλίας Καλλιτεχνών ενάντια στο Μνημόνιο. Στη συνέντευξη που παραχώρησε στα Επίκαιρα τονίζει τις βαθιές μεταβολές που έχουν συντελεσθεί στο σύγχρονο καπιταλισμό και ιδιαίτερα ως αποτέλεσμα της κρίσης του ’70, δημιούργημα της οποίας είναι και η πρόσφατη χρηματοπιστωτική κρίση. Να αναφερθεί πως στα ελληνικά συνεχίζουν να κυκλοφορούν δύο βιβλία του Σαμίρ Αμίν: Η συσσώρευση σε παγκόσμια κλίμακα (δύο τόμοι, εκδόσεις Νέα Σύνορα ΕΠΕ, χωρίς χρονολογία και με εισαγωγή του Ανδρ. Παπανδρέου!) και Πέρα από τον γερασμένο καπιταλισμό (εκδ. Λιβάνη, 2004).

–Πως θα μπορούσατε να περιγράψετε την τρέχουσα οικονομική κρίση με λίγα λόγια;

-Η άποψή μου για την κρίση απέχει σημαντικά από αυτής της πλειοψηφίας ακόμη κι από την άποψη που κυριαρχεί εντός της Αριστεράς. Προσωπικά δεν πιστεύω καθόλου ότι η κρίση ξεκίνησε με την χρηματοπιστωτική κατάρρευση του 2008, ούτε πως η χρηματοπιστωτική κατάρρευση είναι η αιτία της εξελισσόμενης ύφεσης. Υποστηρίζω ακριβώς το αντίθετο: Ότι η χρηματοπιστωτική κατάρρευση αποτελεί συνέπεια της κρίσης που ξεκίνησε πολύ καιρό πριν. Μιας δομικής κρίσης που ξέσπασε πρώτα και κύρια στη πραγματική οικονομία και στη συνέχεια επεκτάθηκε στο περιβάλλον, το κλίμα, την διατροφή, την ενέργεια κ.λπ. Πρόκειται για μια συστημική, μακρά κρίση ενός συρρικνούμενου καπιταλισμού. Ξεκίνησε στα μέσα της δεκαετίας του ’70 του προηγούμενου αιώνα με την κατάργηση της μετατρεψιμότητας του δολαρίου σε χρυσό και την μετάβαση στο καθεστώς των κυμαινόμενων συναλλαγματικών ισοτιμιών. Από τα μέσα της δεκαετίας του ’70 ξαφνικά, οι ρυθμοί μεγέθυνσης της Τριάδας (ΗΠΑ, ΕΟΚ, Ιαπωνία) έπεσαν στα μισά της προηγούμενης τριακονταετίας χωρίς να έχουν ανακάμψει από τότε. Κατ’ επέκταση η κρίση στην πραγματική οικονομία διαρκεί τέσσερις σχεδόν δεκαετίες. 

–Πως αντέδρασε ο καπιταλισμός σε αυτή την κρίση;

 Αντέδρασε με τρεις ομάδες μέτρων. Αρχικά με την συγκέντρωση και συγκεντροποίηση του κεφαλαίου. Αυτό μάλιστα το κύμα άλλαξε την ποιότητα του μονοπωλιακού καπιταλισμού. Κατά δεύτερο, με την φιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, μέσω των προγραμμάτων δομικής προσαρμογής, του ανοίγματος των αγορών κ.α. Και τρίτο, μέσω της χρηματιστικοποίησης, που άμβλυνε προβλήματα τα οποία προέρχονταν από την άνιση κατανομή του εισοδήματος η οποία επίσης περιόριζε την δυνατότητα επίτευξης συναινέσεων στην κοινωνία. Οι επεκτεινόμενες χρηματοπιστωτικές αγορές έτσι αποτέλεσαν το αντίδοτο στις συρρικνούμενες πραγματικές αγορές. Νιώθω μάλιστα ιδιαίτερα υπερήφανος που από το 2002 επεσήμανα ότι η χρηματιστικοποίηση αποτελεί την Αχείλια πτέρνα του συστήματος, ότι το σύστημα δεν είναι βιώσιμο και η κατάρρευσή του θα ξεκινήσει με μια χρηματοπιστωτική κρίση. Όπως και συνέβη. Αυτή είναι η δική μου ερμηνεία. Γι αυτό και ο τίτλος του καινούργιου μου βιβλίου (που ακόμη δεν έχει μεταφραστεί στα ελληνικά) είναι «Έξω από την κρίση του καπιταλισμού ή τον καπιταλισμό της κρίσης;».

Οδεύουμε σε περίοδο χάους

–Σε αυτό το πλαίσιο είναι εφικτές οι μεταρρυθμίσεις;

 Δεν υπάρχει έδαφος σήμερα για επαναφορά προηγούμενων διευθετήσεων όπως η ρύθμιση των αγορών ή το κράτος πρόνοιας της μεταπολεμικής περιόδου. Οδεύουμε σε μια περίοδο χάους. Εννοώ ότι ως απόκριση στην κρίση υπάρχει μια μετακίνηση του κέντρου βάρους από την οικονομική διαχείριση στην πολιτική και τους κοινωνικούς και διεθνείς αγώνες. Το παράδειγμα της Ελλάδας από αυτή την άποψη είναι πολύ διδακτικό. Επομένως η προσπάθεια να βρεθεί μια αποδεκτή συναίνεση ακόμη και σε διεθνές επίπεδο, όπως επιχειρεί για παράδειγμα να κάνει ο Τζόζεφ Στίγκλιτς με τις διάφορες εκθέσεις του, είναι κενή περιεχομένου, είναι καταδικασμένη να αποτύχει.

Κατά την άποψή μου, επειδή παραμένω αισιόδοξος, «κοινωνικά συμβόλαια» θα πραγματοποιηθούν. Αλλά όπως συμβαίνει στην ιστορία θα είναι πολύ άνισα μεταξύ των διάφορων χωρών. Σε άλλα κράτη θα είναι πιο προωθημένα και σε άλλα λιγότερο για λόγους ιστορικούς, τοπικούς, κ.λπ. Ας δούμε την προηγούμενη μεγάλη κρίση, του ’30. Έφερε το Λαϊκό Μέτωπο στη Γαλλία, το New Deal στις ΗΠΑ και επίσης το ναζισμό. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις διακρίνεται πώς η απάντηση δεν ήταν αμιγώς οικονομική και σε πολλές περιπτώσεις, ούτε καν οικονομική. Ήταν πρώτα και κύρια πολιτική, που στη συνέχεια δημιούργησε την αντικειμενική βάση για μια οικονομική διαχείριση.

– Θα μπορούσαμε δηλαδή παραφράζοντας τη γνωστή ρήση από την εκστρατεία του Κλίντον το 1992 («είναι η οικονομία, ηλίθιοι») να λέγαμε ότι σήμερα «είναι η πολιτική» και όχι η οικονομία…

– Αυτός είναι ο τρόπος που δουλεύει η Ιστορία. Δεν λειτουργεί με ευσεβείς πόθους για τις άριστες οικονομικές επιλογές και άλλα τέτοια.

– Πως ερμηνεύετε την απάντηση στην κρίση της ΕΕ και ιδιαίτερα της Γερμανίας;

– Δεν είναι απάντηση, η στάση της συνιστά μια προσαρμογή στην κρίση. Το σύστημα εξουσίας στην Ευρώπη, η Δεξιά και οι σοσιαλδημοκράτες που έχουν μεταλλαχθεί σε σοσιαλ-φιλελεύθερους δεν ανταποκρίθηκαν στις προκλήσεις της κρίσης. Το αποκλειστικό τους μέλημα ήταν να διατηρήσουν τις κοινωνικές σχέσεις, την ισορροπία προς όφελος του μονοπωλιακού καπιταλισμού, όπως είναι σήμερα.

Ευσεβής πόθος η ρύθμιση των αγορών

– Είναι παρόλα αυτά σε εξέλιξη μια συζήτηση με πρωτοβουλία της Γερμανίας για την αυστηρότερη εφαρμογή της δημοσιονομικής ισορροπίας, για την μεταβίβαση μέρους του κόστους της χρεοκοπίας στο χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο, κ.α., που σηματοδοτούν μια βαθύτερη αντιδραστική μετάλλαξη της ΕΕ.

– Όλα αυτά τα μέτρα για την ρύθμιση των αγορών είναι ευσεβείς πόθοι. Οι κυβερνήσεις απευθύνονται στους αφελείς για να δείξουν ότι κάνουν κάτι. Ας ζήταγαν καλύτερα από την ηγεσία της Μαφίας να γίνει τίμια. Πιο πολλά αποτελέσματα θα είχαν.

Τα μέτρα που συζητιόνται για τις χώρες με μεγάλα ελλείμματα είναι ανεφάρμοστα, γιατί όλες οι χώρες της ΕΕ έχουν υψηλά ελλείμματα. Μάλιστα τα χρέη του ιδιωτικού τομέα αυξάνονται με ταχύτερους ρυθμούς απ’ ότι τα χρέη του δημόσιου. Μάλιστα με την εμβάθυνση της κρίσης τα ελλείμματα και τα χρέη του δημοσίου θα συνεχίσουν να αυξάνονται. Οι ποινές επομένως για τους δημοσιονομικά απείθαρχους στερούνται περιεχομένου, έχουν δημαγωγικό χαρακτήρα.

Το πιο δραματικό σε όλα αυτά είναι πως ούτε και η Αριστερά έχει απάντηση. Κι αυτό δεν ισχύει μόνο για την κοινοβουλευτική Αριστερά, αλλά ακόμη και για την ριζοσπαστική που εννοεί να μην αντιλαμβάνεται ότι ο δρόμος υπέρβασης της κρίσης έγκειται στην απαλλοτρίωση του μονοπωλιακού κεφαλαίου. Τίποτε λιγότερο.

 Δεν είναι αυθαίρετο αυτό το συμπέρασμά σας; Πως προκύπτει;

– Ο μονοπωλιακός καπιταλισμός δεν είναι κάτι καινούργιο. Υπήρξε ένα πρώτο κύμα μονοπωλιακής οργάνωσης στα τέλη του 19ου αιώνα, που αναλύθηκε επαρκώς από τον Λένιν και άλλους. Όλα αυτά ήταν σωστά αλλά όχι αρκετά. Γιατί τα τελευταία χρόνια του προηγούμενου αιώνα, με την μακρά, δομική, ιστορική κρίση είχαμε ένα δεύτερο κύμα δημιουργίας μονοπωλίων, ένα νέο κύμα συγκέντρωσης και συγκεντροποίησης του κεφαλαίου. Το αποτέλεσμα δεν ήταν μόνο να δημιουργηθούν ορισμένα επιπλέον μονοπώλια, αλλά να αλλάξει η ποιότητά τους. Προσωπικά χρησιμοποίησα τον όρο «γενικευμένο μονοπωλιακό κεφάλαιο» για να περιγράψω αυτές τις μεταβολές. Και η σημασία εδώ έγκειται στο περιεχόμενο: ότι δηλαδή για πρώτη φορά στην ιστορία του καπιταλισμού, το μονοπωλιακό κεφάλαιο ελέγχει τα πάντα. Δείτε την πίεση που δέχονται οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, την έκταση που έχει λάβει η ανάθεση εργασιών σε τρίτους (outsourcing).

Ποιοτικές επίσης μεταβολές έχει υποστεί και η φύση της αστικής τάξης. Η αστική τάξη και το κεφάλαιο κάποτε ήταν συνώνυμα. Η αστική τάξη συγκροτήθηκε ως ιστορική τάξη με τοπικές ρίζες. Η επιχείρηση ήταν εγκατεστημένη σε ένα συγκεκριμένο σημείο, οι εργαζόμενοι προέρχονταν από εκεί γύρω, η οικογένεια του ιδιοκτήτη καταγόταν από την ίδια περιοχή, κ.α. Όλα αυτά περιέκλειαν και συνεπάγονταν με το πέρασμα του καιρού ένα είδος νομιμοποίησης, ορισμένες φορές και πατερναλιστικών σχέσεων. Αυτή η τάξη πλέον εξαφανίζεται και το κεφάλαιο γίνεται αφηρημένο. Σε ποιόν ανήκει μια τυπική επιχείρηση, όπως αυτή για παράδειγμα που παράγει τον καφέ που πίνουμε; Σε ένα αμερικανο-γερμανικό κοντσόρτιουμ που ποιος ξέρει ποιοι θα είναι οι μέτοχοί του, οι προμηθευτές του, κ.λπ.

– Και ποια είναι επομένως η αστική τάξη;

– Η αστική τάξη σήμερα είναι διάφοροι υπηρέτες του κεφαλαίου, καλοπληρωμένοι εννοείται όπως για παράδειγμα οι χρηματιστές, όχι όμως η κλασική αστική τάξη. Πρόκειται για τεράστιας έκτασης μεταβολή επειδή έχει σοβαρές συνέπειες σε πολιτικό, ιδεολογικό, πολιτιστικό και πολλά ακόμη επίπεδα. Αυτός επομένως ο τρόπος παραγωγής που έχει απαλλοτριώσει ακόμη και την αστική τάξη θα πρέπει να απαλλοτριωθεί.

Οι εθνικοποιήσεις είναι ένα πρώτο βήμα σε αυτή την διαδικασία, που δεν μπορεί να αποφευχθεί. Στη συνέχεια δε, ακολουθεί η κοινωνικοποίηση που είναι κάτι διαφορετικό. Η πρόοδος που μπορεί να επιτευχθεί σε αυτή την πορεία είναι μια μακρά ιστορική διαδικασία, δεν μπορεί όμως να αποφευχθεί το πρώτο βήμα το οποίο προανέφερα υπό την επίκληση αρνητικών εμπειριών από τις συμμετοχικές διαδικασίες που αναπτύχθηκαν στη Γερμανία ή κάτι άλλο.

Πόλεμος για τις πρώτες ύλες

-Αναφερθήκατε προηγουμένως στις πολλαπλές επιπτώσεις που έχει η αλλαγή του χαρακτήρα της αστικής τάξης. Στις διεθνείς σχέσεις και τη γεωπολιτική πως μεταφράζεται αυτή η μείζονα μεταβολή;

 Αυτό το σύστημα του γενικευμένου μονοπωλιακού καπιταλισμού αποτελεί την αντικειμενική βάση αυτού που αποκαλώ ως συλλογικό ιμπεριαλισμό της Τριάδας. Αυτό το σύστημα δεν μπορεί να αναπαραχθεί χωρίς τον έλεγχο ολόκληρου του πλανήτη, δηλαδή της Ασίας, της Αφρικής και της Λατινικής Αμερικής. Ο έλεγχος ασκείται μέσω της αποκλειστικής πρόσβασης στις πλουτοπαραγωγικές πηγές. Η σημασία δε αυτού του ελέγχου είναι τόσο μεγάλη ώστε η προσφυγή στους πολέμους έχει αποκτήσει το χαρακτήρα της κανονικότητας. Γι’ αυτό το λόγο, αν θέλετε, το αμερικανικό κατεστημένο επέλεξε στη θέση του πατέρα Μπους τον Κλίντον και στη θέση του υιού Μπους τον Ομπάμα, έτσι ώστε να συνεχίζουν αδιατάρακτα το στρατιωτικό έλεγχο του πλανήτη σε συνεργασία με τα νεοαποικιακά στρατεύματα του ΝΑΤΟ. Αυτή είναι η βασικότερη αλλαγή που διακρίνω στην γεωπολιτική ισορροπία κι έχει ως διακύβευμα τον έλεγχο των φυσικών πόρων (όπως πετρέλαιο, κοβάλτιο, κ.α.) από τη Δύση έτσι ώστε ανερχόμενες δυνάμεις, όπως η Βραζιλία, η Κίνα και σε εντεινόμενο βαθμό η Ινδία. Η κυριαρχία μάλιστα των δυτικών χωρών σταδιακά αμφισβητείται και υπονομεύεται από τις χώρες του Νότου, από ορισμένες χώρες για να είμαστε ακριβείς.

Ως απόρροια του προηγουμένου είναι σε εξέλιξη διάφορες φιλόδοξες πολιτικές πρωτοβουλίες, όπως η Ομάδα της Σαγκάης, με τη συμμετοχή της Ρωσίας, της Κίνας, χωρών της Κεντρικής Ασίας, του Ιράν και με τη συμμετοχή παρατηρητών από την Ινδία.

–Δεν μπορεί πάντως να χαρακτηριστεί θεαματική η πρόοδος που έχει καταγραφεί στη συνεργασία τους…

-Υπάρχει μια σιωπηρή πρόοδος. Οι Κινέζοι δεν ανακοινώνουν ότι επιτυγχάνεται κι άλλες φορές λένε το αντίθετο απ’ αυτό που έχει συμβεί. Συχνά μάλιστα και με χαμόγελο.

Η επόμενη αλλαγή που διακρίνω είναι η ενοποίηση του νομισματικού και του χρηματοπιστωτικού συστήματος υπό την ηγεμονία του δολαρίου. Είμαστε μάρτυρες μιας αποσύνθεσης χωρίς ωστόσο να εξέρχεται κάτι που να είναι κατ’ ελάχιστο έστω καλύτερο. Εδώ έχουμε την διάλυση του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος για το συμφέρον περιφερειακών υπο-συστημάτων όπως αυτό της Σαγκάης, της Νότιας Αμερικής (και βλέπουμε στη συγκεκριμένη περίπτωση πλευρές της νέας νομισματικής τάξης να συνδέονται με κοινωνικά κινήματα) ή της ευρωζώνης. Η Ευρώπη βέβαια αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς, κι αυτό δεν αρέσει στους Ευρωπαίους να λέγεται, δεν υπάρχει, είναι μια τεράστια φλυαρία.

Κρυπτο-φασίστας ο Ζαν Μονέ!

– Για λόγους δομικούς ή σχετικούς με τις πολιτικές δυνάμεις που ηγεμονεύουν;

– Συμβαίνει επειδή η ΕΕ δομικά κατασκευάστηκε ώστε να είναι πάντα σε μια δευτερεύουσα θέση, ένα μηδενικό! Ο Ζαν Μονέ που θεωρείται και ήταν θεμελιωτής της, δήλωνε υπερήφανος για το φιλοφασιστικό του παρελθόν. Δεν έκρυψε την αγάπη του ιδιαίτερα για τον ιταλικό φασισμό και το καθεστώς του Βισύ ούτε και τις βαθιά αντιδημοκρατικές ιδέες του. Θαύμαζε επίσης τις ΗΠΑ λόγω του ότι είχαν καταφέρει να κάνουν παράνομο τον σοσιαλισμό και να απαγορεύσουν οποιαδήποτε συζήτηση για την αναγκαιότητα της ατομικής ιδιοκτησίας. Ο Ζαν Μονέ πίστευε ότι από το ευρωπαϊκό οικοδόμημα πρέπει να ξεριζωθεί κάθε έννοια δημοκρατίας, κάθε σκέψη αντιπροσωπευτικότητας και άμεσης εκλογής και όλη η εξουσία να δοθεί αντιθέτως στους τεχνοκράτες. Το μίσος μάλιστα του βαθιά συντηρητικού ντε Γκολ προς τον φιλο-φασίστα Ζαν Μονέ είναι και ο μοναδικός λόγος που με κάνει φιλο-ντεγκολικό…

Δεν είναι επομένως ζήτημα κάποιου δημοκρατικού ελλείμματος, αλλά παντελούς έλλειψης δημοκρατίας. Κι αυτό είναι κάτι που δεν αλλάζει. Μάρτυρας το ευρω-σύνταγμα που έφτιαξε ο Ζισκάρ ντ’ Εστέν ο οποίος μάλιστα επανέλαβε τα λόγια του Μονέ: Ότι το ευρωσύνταγμα είναι πολύ καλό επειδή μοιάζει με το αμερικανικό καθώς ωθεί το σοσιαλισμό στην παρανομία. Το ευρωσύνταγμα δεν εξαφάνιζε το σοσιαλισμό αλλά και τα εθνικά κράτη για να μεταφέρει τις εξουσίες τους στο πουθενά.

Κοινή συνισταμένη όλων των παραπάνω είναι πως οι ΗΠΑ αποτελούν τον συλλογικό ηγέτη αυτού του συλλογικού ιμπεριαλισμού, καθώς είναι η μόνη δύναμη που έχει κράτος και στρατό.

Από τη στιγμή μάλιστα που τη δεκαετία του ’80 χάθηκε μια ιστορική ευκαιρία να δημιουργηθεί μεταξύ της Σουηδίας, της Γιουγκοσλαβίας και της Ελλάδας μια συμμαχία που θα κινούταν πέραν του ανατολικού και του δυτικού μπλοκ, το λεγόμενο «ευρωπαϊκό σχέδιο» πήρε νέα ώθηση με τη δημιουργία του ευρώ. Δημιουργήθηκε έτσι ένα νόμισμα χωρίς να έχει από πίσω του ένα κράτος, έστω ένα υπερεθνικό κράτος, η διαχείριση του οποίου εν τέλει πέρασε στο μονοπωλιακό κεφάλαιο.

Made in USA η ισοτιμία του ευρώ

–Σε αυτή τη βάση δραστηριοποιήθηκε και το ΔΝΤ εντός της ευρωζώνης, κάτι που θα θεωρούταν αδιανόητο μέχρι πριν πολύ λίγα χρόνια;

-Ακριβώς. Δεν υφίσταται καμιά αντίθεση. Αυτός είναι ο συλλογικός καπιταλισμός. Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι η καταστροφή. Βλέποντας το δολάριο και το ευρώ διακρίνεις μια εντελώς ασύμμετρη κατάσταση. Το μέγεθος του ευρωπαϊκού ΑΕΠ ή του πληθυσμού της ευρωζώνης, όπως ισχυρίζονται πολλοί, δεν δηλώνουν το παραμικρό για την ισχύ του ευρώ. Οι Αμερικάνοι αποφασίζουν για την συναλλαγματική ισοτιμία του ευρωπαϊκού κοινού νομίσματος, ορίζοντας την ισοτιμία του δολαρίου. Δηλαδή η Ουάσινγκτον μονομερώς επιλέγει ένα φθηνό δολάριο και βρίσκεται τότε η ευρωζώνη με ένα ισχυρό ευρώ και αντίστροφα.

 Ποια είναι η επόμενη μέρα της τρέχουσας κρίσης;

-Οι ισχυροί της ΕΕ θα μεταφέρουν όλο και μεγαλύτερο μέρους του κόστους στους αδυνάτους. Καθόλου τυχαίο δεν ήταν όλα αυτά τα χρόνια το ενδιαφέρον της Γερμανίας να εντάξει στην ΕΕ μικρά και αδύνατα κράτη, επιβάλλοντας το ένα κύμα διεύρυνσης μετά το άλλο. Είναι μια διαδικασία που στο νέο μου βιβλίο την περιγράφω ως «Λατινοαμερικανοποίηση» της Ευρώπης. Στην Ελλάδα ωστόσο τα προγράμματα λιτότητας που επιβάλλονται σε όλη την ΕΕ θα αποδειχθούν πολύ πιο καταστροφικά κοινωνικά απ’ ότι θα είναι στην Γερμανία, για παράδειγμα, χωρίς να υποτιμάω τις δραματικές συνέπειες που θα έχουν κι εκεί. Υπογραμμίζω όμως τις εφιαλτικές συνέπειες που θα δεχθούν χώρες όπως η Ελλάδα. Μια ματιά στη Λετονία αρκεί. Οι ναζιστικές ορδές κατά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο δεν προκάλεσαν τόσο πόνο…

kommon

Και τώρα αντιμέτωπος με τον εαυτό του ο Ερντογάν

Σχολιάστε

erdo

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Οι εκλογές στην Τουρκία απείχαν σημαντικά από εκείνο το επίπεδο που θα επέτρεπε να χαρακτηρισθούν δίκαιες.

Προς επίρρωση, τα σίδερα της φυλακής που περικλείουν σύσσωμη σχεδόν της ηγεσία του φιλο-κουρδικού κόμματος HDP, το κλίμα φόβου που έχουν προκαλέσει οι δεκάδες χιλιάδες συλλήψεις, απολύσεις και διώξεις πολιτικών αντιπάλων του Ερντογάν, η προνομιακή πρόσβαση του στα δημόσια και ιδιωτικά Μέσα ενημέρωσης κι ο παράλληλος αποκλεισμός των πολιτικών του αντιπάλων κι ορισμένες μικρο-νοθείες που συνέβησαν την ημέρα των διπλών εκλογών στη γειτονική χώρα, που πρέπει να ομολογήσουμε όμως ότι δεν ήταν καν πταίσματα σε σχέση με τα «επιτεύγματα» άλλων εκλογών. Όσο αδιαμφισβήτητα ωστόσο είναι όλα τα παραπάνω, άλλο τόσο αδιαμφισβήτητη είναι και η πολιτική κυριαρχία του Ερντογάν, όπως έδειξε η διπλή του νίκη στις κοινοβουλευτικές και προεδρικές εκλογές της Κυριακής 24 Ιουνίου που επιβεβαίωσαν την επιλογή του να προσφύγει σε πρόωρες κάλπες 18 μήνες πριν τις κανονικές εκλογές. Περισσότερα

Έκδοση του Ασάντζ στις ΗΠΑ μεθοδεύουν Αγγλία και Ισημερινός

Σχολιάστε

VK9zeUIi

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Αυτή τη φορά ο Ρότζερ Γουότερς δεν ζήτησε (μόνο) την αλληλεγγύη του κόσμου στο δίκαιο αγώνα των Παλαιστινίων ενάντια στην ισραηλινή κατοχή, όπως κάνει σχεδόν σε κάθε συναυλία.

Ούτε κατήγγειλε την αμφιλεγόμενη οργάνωση «Λευκά κράνη», όπως έπραξε στη συναυλία του στη Βαρκελώνη, λέγοντας ότι είναι «μια οργάνωση – απάτη που υπάρχει μόνο για να κάνει προπαγάνδα για τους τζιχαντιστές και τους τρομοκράτες». Το σύνθημα που πρόβαλε στον ψηφιακό πίνακα κατά τη διάρκεια της συναυλίας στο Βερολίνο, στις 2 Ιουνίου, έγραφε: «Αντισταθείτε στην επιχειρούμενη φίμωση του Τζουλιάν Ασάντζ»! Περισσότερα

Υποχώρηση της Ευρώπης συμφώνησαν Γιουνκέρ και Τραμπ

Σχολιάστε

trump

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Με βάση την ίδια την Ευρωπαϊκή Επιτροπή η επίσκεψη του προέδρου της Ζαν Κλοντ Γιουνκέρ στην Ουάσιγκτον την Τετάρτη 25 Ιουλίου ως στόχο είχε να τρίξει τα δόντια στον Τραμπ. Επίσης, να καταλάβει ότι αν δεν αναθεωρήσει την πολιτική του μετά τους δασμούς ύψους 7,7 δισ. δολ. που επέβαλε σε ευρωπαϊκά προϊόντα χάλυβα και αλουμινίου και τους ευρωπαϊκούς δασμούς ύψους 3,3 δισ. δολ. που ακολούθησαν στα ουίσκι μπέρμπον, τις μοτοσυκλέτες Harley Davidson και τα τζιν Levi’s, θα ακολουθούσε ένα νέο κύμα ευρωπαϊκών δασμών ύψους 20 δισ. δολ. σε γεωργικά προϊόντα, μηχανολογικό εξοπλισμό και είδη υψηλής τεχνολογίας.

Μόνο που αυτή η ερμηνεία διαψεύδεται αρχικά από τα αποτελέσματα της συνάντησης, όπου αν κάτι συγκεκριμένο συμφώνησαν ήταν να αυξήσει η Ευρώπη τις εισαγωγές σόγιας και υγροποιημένου φυσικού αερίου, κόβοντας έτσι τους ενεργειακούς δεσμούς της Ευρώπης με τη Ρωσία και προσδένοντας πιο στενά την Ευρώπη στο ενεργειακό άρμα των ΗΠΑ! Ο Γιουνκέρ επομένως επέστρεψε με μερικά δισεκατομμύρια επιπλέον αμερικανικές εισαγωγές στη γηραιά ήπειρο, ικανοποιώντας ένα πάγιο αίτημα του Τραμπ: να μειωθεί το εμπορικό έλλειμα των ΗΠΑ στις συναλλαγές με την Ευρώπη, που το 2017 ανήλθε σε 151 δισ. δολ., σε ένα συνολικό εμπορικό έλλειμμα ύψους 566 δισ. δολ., αυξημένο κατά 10% σε σχέση με τον προηγούμενο χρόνο. Το έλλειμα δε των ΗΠΑ με τη Γερμανία, την οποία ο Τραμπ θεωρεί υπαίτια άδικων εμπορικών πρακτικών, ανέρχεται σε 64 δισ. δολ. Περισσότερα

Στο στόχαστρο των Βρυξελλών η Airbnb

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Σχεδόν τέτοιες μέρες, τον Αύγουστο του 2008 ήταν, όταν οι προσπάθειες αντιμετώπισης ενός δυσεπίλυτου προβλήματος, της φιλοξενίας των εκατοντάδων αντιπροσώπων που θα συνέρρεαν στο Ντένβερ για να συμμετάσχουν στο συνέδριο των Δημοκρατικών στις ΗΠΑ, έδωσε την ώθηση για να ξεκινήσει τη λειτουργία του το πιο επιτυχημένο παράδειγμα της οικονομίας του διαμοιρασμού: το Airbnb.

Δεδομένης της ανυπαρξίας δωματίων ή και σπιτιών προς ενοικίαση η λύση που δόθηκε στο πόδι από τους διοργανωτές με τη χρησιμοποίηση κανονικών κατοικιών ως καταλυμάτων αποτέλεσε μια απροσδόκητη τομή για την οικονομία για έναν απλό λόγο: επειδή υπερέβη την αγορά, αναζητώντας κατοικίες εκτός ξενοδοχείων, και ταυτόχρονα την γενίκευσε, δίνοντας τη δυνατότητα σε κάθε σπίτι  να μετατραπεί σε ξενοδοχείο! Περισσότερα

Αποζημίωση όλων των πληγέντων «πλήρως και εγκαίρως»!

Σχολιάστε

kamena

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Ασπιρίνη για τον καρκίνο είναι τα μέτρα που ανακοίνωσε η κυβέρνηση και χωρίς καμία αιδώ χαρακτήρισε ως μέτρα ανακούφισης για τους πληγέντες της πυρκαγιάς.

Αναλυτικά τα μέτρα περιγράφονται εδώ. Σε αδρές γραμμές περιλαμβάνουν: Χορήγηση εφάπαξ έκτακτου επιδόματος στους πληγέντες ύψους 5.000 ευρώ (6.000 ευρώ για τρίτεκνες ή πολύτεκνες οικογένειες), 8.000 ευρώ για τις επιχειρήσεις που επλήγησαν, 2 συντάξεις στους πυρόπληκτους συνταξιούχους του ΕΦΚΑ, οικονομική ενίσχυση στον πλησιέστερο συγγενή κάθε θανόντος ύψους 10.000 ευρώ, μηνιαίο επίδομα στα τέκνα των θανόντων 1.000 ευρώ μέχρι την ενηλικίωσή τους, επίσπευση της συνταξιοδότησης των κατοίκων των περιοχών που επλήγησαν και άπειρες διευκολύνσεις (παράταση υποβολής δηλώσεων, παράταση απόδοσης παρακρατούμενων φόρων, αναστολή καταβολής τρεχουσών εισφορών και δόσεων ρυθμίσεων, κ.λπ, κλπ.,), που όλες τους έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: δε διαγράφουν κανένα χρέος και καμιά οφειλή προς την εφορία ή τα ασφαλιστικά ταμεία και τις τράπεζες. Αντίθετα, μεταθέτουν την πληρωμή τους μετά από 2, 3 ή περισσότερους μήνες! Λες και θα έχει επανέλθει η κανονικότητα στη ζωή τους τον Οκτώβριο ή το Νοέμβριο… Περισσότερα

Φωτιά στις τιμές του πετρελαίου βάζει ο Τραμπ με τις κυρώσεις εναντίον του Ιράν

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Μόνο απρόβλεπτες δεν ήταν οι επιπτώσεις από την ναρκοθέτηση εκ μέρους των ΗΠΑ της συμφωνίας για τα πυρηνικά του Ιράν και την επαναφορά των οικονομικών κυρώσεων εναντίον της Τεχεράνης.

Ωστόσο, η κούρσα ανόδου της τιμής του πετρελαίου, που πλέον προσεγγίζει τα 80 δολάρια το βαρέλι, έχει δραματικές οικονομικές συνέπειες για δεκάδες χώρες του πλανήτη, ακόμη και για τις ίδιες τις ΗΠΑ, με τους Αμερικανούς καταναλωτές να αποδεικνύονται τα μεγαλύτερα θύματα της οικονομικής πολιτικής του Τραμπ. Όπως ακριβώς συνέβη και στο πλαίσιο του παγκόσμιου εμπορικού πολέμου που κήρυξε ο Τραμπ, τερματίζοντας τη φιλελεύθερη οικονομική τάξη των προηγούμενων δεκαετιών. Περισσότερα

Υπουργικό συμβούλιο στην Τουρκία σαν οικογενειακό …τραπέζι, με πρώτο πιάτο Κούρδους και Κύπρο

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Είτε ψήφισε είτε δεν ψήφισε τον Ερντογάν για πρόεδρο της Δημοκρατίας, σχεδόν ο κάθε Τούρκος θα θυμηθεί βλέποντας το νέο υπουργικό συμβούλιο που προέκυψε μετά τις εκλογές κάτι το πολύ οικείο: την οικογενειακή συνάντηση που συνηθίζεται μεσημέρια Κυριακής και εορτές…

Ο εξαιρετικά δε μικρός αριθμός των μελών του υπουργικό συμβουλίου, μόλις 16 άτομα, βοηθάει στο έπακρο τις συγκρίσεις. Κυρίως όμως είναι οι σχέσεις μεταξύ των μελών του υπουργικού συμβουλίου κι όχι ο αριθμός των μελών του, που αποπνέουν την αύρα οικογενειακής συνάθροισης. Η επιλογή του Ερντογάν να ορίσει υπουργό τον οικογενειακό του γιατρό(!) και κυρίως τον 40χρονο γαμπρό του, που αποτελεί μια εξαιρετικά  αμφιλεγόμενη προσωπικότητα, αυξάνουν τα σύννεφα που συγκεντρώνονται πάνω από την τουρκική δημοκρατία, καθώς οι προεδρικές υπερεξουσίες ενισχύονται περαιτέρω από πρόσωπα – αχυρανθρώπους που εξαλείφουν οποιαδήποτε πιθανότητα δημιουργίας αντίβαρων ή έστω σημείων εξισορρόπησης της εξουσίας του Ερντογάν. Περισσότερα

Συνεργατική Κύπρου – Μοντέλο Υφαρπαγής Εθνικών Τραπεζών

Σχολιάστε

Συνεργατική Κύπρου

Τα όσα διαδραματίστηκαν στη Κύπρο τις τελευταίες ημέρες με επίκεντρο την Συνεταιριστική Τράπεζα είναι η επιτομή του εγχειρήματος να περάσουν όλα τα τραπεζικά ιδρύματα, από εθνικές διοικήσεις σε πολυεθνικά χέρια, σύμφωνα με το Λεωνίδα Βατικιώτη. Περισσότερα

Older Entries