Αρχική

Μήνυμα Συρίας προς Ισραήλ η κατάρριψη του F16

Σχολιάστε

merl

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Την έναρξη μιας νέας περιόδου μετά την ήττα του Ισλαμικού κράτους στη Συρία, που θα είναι εξ ίσου θερμή με την προηγούμενη, παραμένοντας ωστόσο άγνωστο πόσο θα διαρκέσει, σηματοδότησε η κατάρριψη του ισραηλινού αεροσκάφους F-16I το Σάββατο 10 Φεβρουαρίου.

Η σοβαρότητα του περιστατικού υπογραμμίζεται από το γεγονός ότι η τελευταία φορά που καταρρίφθηκε ισραηλινό πολεμικό αεροσκάφος ήταν το 1982, κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Λίβανο, με την πολιορκία της Βηρυτού και τη σφαγή των Παλαιστινίων στη Σάμπρα και τη Σατίλα.

Με βάση την ερμηνεία του Τελ Αβίβ η κατάρριψη του μαχητικού του ήταν απάντηση στον βομβαρδισμό μιας ιρανικής βάσης πλοήγησης επί συριακού εδάφους που είχε την ευθύνη για την αποστολή μη επανδρωμένων κατασκοπευτικών αεροσκαφών εντός των ισραηλινών συνόρων. Συνεπάγεται έτσι ότι η αποστολή του F-16I δεν ήταν επιθετική κι αφορούσε άμεσα την προστασία των ισραηλινών κυριαρχικών δικαιωμάτων, αν ακολουθήσουμε φυσικά την ισραηλινή εξήγηση. Περισσότερα

Advertisements

Ακροδεξιά ατζέντα στην Ιταλία στο δρόμο προς τις κάλπες

Σχολιάστε

145

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Υπό κανονικές συνθήκες, η δολοφονική επίθεση εναντίον έξι μεταναστών από έναν 28χρονο που είναι τυλιγμένος με την ιταλική σημαία, έχει διατελέσει υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος με το ψηφοδέλτιο της Λίγκας του Βορρά και στο σπίτι του οποίου βρίσκεται σημαία με τον αγκυλωτό σταυρό και το βιβλίο του Χίτλερ Ο Αγών μου, έπρεπε να γυρίσει μπούμερανγκ στη Δεξιά και την αντι-μεταναστευτική ρητορική που κατακλύζει τα Μέσα Ενημέρωσης.

Μάλλον όμως συνέβη το αντίθετο, ως μαρτυρία και αυτό ότι μόνο κανονικές δεν είναι οι συνθήκες που ζει η Ιταλία κι όλος ο κόσμος.

Το περιστατικό στην πόλη Ματσεράτα το προηγούμενο Σαββατοκύριακο, που ήρθε ως απάντηση στη σύλληψη και το χαρακτηρισμό ως βασικού υπόπτου για τη δολοφονία και τον τεμαχισμό μιας έφηβης Ιταλίδας ενός Νιγηριανού, ανέδειξε κι επίσημα το μεταναστευτικό ως κεντρικό θέμα των πολιτικών αντιπαραθέσεων, εν όψει των εκλογών της 4ης Μαρτίου. Μεγαλύτερος πλειοδότης μέχρι στιγμής αναδεικνύεται ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι που εξήγγειλε σε περίπτωση που κερδίσει τις εκλογές την καθημερινή παρουσία του στρατού στους δρόμους των ιταλικών πόλεων και την απέλαση 600.000 μεταναστών. Μόνο τυχαίο δεν είναι ότι αυτός ο αριθμός συμπίπτει με τους μετανάστες που έχουν φτάσει στην Ιταλία την τελευταία τετραετία. Περισσότερα

Παλιός γνώριμος του μεγάλου συνασπισμού ο νέος «τσάρος» της Γερμανίας

1 σχόλιο

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Μπορεί το 2018 να επιφύλασσε την απογείωση στην πολιτική καριέρα του πρωθυπουργού του Αμβούργου, Όλαφ Σολτς, με την επιλογή του στη θέση του υπουργού Οικονομικών, οι βάσεις ωστόσο για να κόψει το νήμα στις 7 Φεβρουαρίου τέθηκαν ένα χρόνο πριν: το 2017.

Τότε ήταν που το όνομά του ακούστηκε στην κούρσα διαδοχής του σοσιαλδημοκρατικού κόμματος από κοινού με τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, και σε αντιπαράθεση με τον αντι-καγκελάριο Σίγκμαρ Γκάμπριελ. Όσο κι αν η συνέχεια ήταν γνωστή, με τον Μάρτιν Σουλτς να κερδίζει το χρίσμα και να καλείται στη συνέχεια στα πάτρια εδάφη να σώσει τη χαμένη τιμή του SPD, και το αποτέλεσμα των σοσιαλδημοκρατών στις εκλογές του Σεπτεμβρίου δεδομένο, καθώς το πρόβλημα του κόμματος δεν ήταν ο ηγέτης αλλά η ταύτιση του κόμματος με τη Δεξιά, αν κάτι δεν ήταν εύκολα προβλέψιμο ήταν η αμφισβήτηση του Μάρτιν Σουλτς από τον Όλαφ Σολτς, την επόμενη των εκλογών. Δείχνοντας τις πολιτικές του φιλοδοξίες έδωσε στη δημοσιότητα ένα κείμενο με τίτλο «Καμία συγγνώμη! Απαντήστε σε νέες ερωτήσεις για το μέλλον! Καθαρές Αρχές!». Κι αν κάποιος υπέθετε ότι οι καθαρές αρχές υπονοούν μια επιστροφή στις ρίζες της σοσιαλδημοκρατίας, δηλαδή τις κοινωνικές παροχές και το κράτος πρόνοιας διαψεύστηκε. Περισσότερα

Μετά πολλών εμποδίων η ένταξη των Δυτικών Βαλκανίων στην ΕΕ

Σχολιάστε

balkans

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Η βουλγάρικη προεδρία που ξεκίνησε την 1η Ιανουαρίου, μιλώντας επί της ουσίας, ελάχιστα κοινά έχει με την ατζέντα των Βρυξελλών όπου κατά βάση κυριαρχούν δύο πολύ συγκεκριμένα θέματα: η προώθηση της τραπεζικής ένωσης και ο μετασχηματισμός του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας σε Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο.

Πρόκειται μάλιστα για θέματα που προκαλούν έριδες γιατί ενώ βρίσκονται υψηλά στην ημερήσια διάταξη του γαλλογερμανικού άξονα ώστε να προφυλαχθεί από επόμενες κρίσεις και να διασφαλίσει την υγεία του χρηματοπιστωτικού του συστήματος, μόνο ενθουσιασμό δεν προκαλούν στην περιφέρεια μιας και η υλοποίησή τους είναι η άλλη όψη της Ευρώπης των πολλών ταχυτήτων για την οποία μίλησε δημόσια η Άνγκελα Μέρκελ από τη Ρώμη, τον Μάρτιο του 2017. Περισσότερα

Στο έλεος των Τούρκων εγκατέλειψαν τους Κούρδους!

Σχολιάστε

5a

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Αυστηρό μήνυμα έστειλε με τη συνέντευξή του στη γαλλική εφημερίδα Le Figaro, που δημοσιεύθηκε την Τετάρτη, ο γάλλος πρόεδρος Εμμανουέλ Μακρόν προς τον Τούρκο ομόλογό του, Ταγίπ Εντογάν.

Τονίζοντας ότι η επιχείρηση εναντίον της κουρδικής πολιτοφυλακής δεν πρέπει να αποτελέσει αφορμή για εισβολή στη Συρία, άφησε να εννοηθεί ότι η Γαλλία δεν πρόκειται να μείνει αμέτοχη μπροστά σε ένα ενδεχόμενο επέκτασης του πολεμικού μετώπου προς τα ανατολικά, που θα έφερνε τους τούρκους στρατιώτες πρόσωπο με πρόσωπο με τους Αμερικανούς. Παρά τις ογκούμενες αντιθέσεις με τον Τραμπ, το ευρωπαϊκό σκέλος του ΝΑΤΟ δεν πρόκειται να κρατήσει ουδέτερη στάση ενώπιον μιας τέτοιας κλιμάκωσης, ήταν το μήνυμα του γάλλου προέδρου, που προκάλεσε την οργισμένη απάντηση της Άγκυρας, η οποία αντέδρασε με τον τρόπο που θα αντιδρούσε στην περίπτωση που κάποιος παρενέβαινε στα εσωτερικά της! Με δήλωση προς τα Μέσα που έκανε ο ίδιος ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών, Μεβλούτ Τσαβούσογλου, χαρακτήρισε προσβλητικές τις παρατηρήσεις της Γαλλίας. Τόνισε μάλιστα ότι «η Γαλλία δεν μπορεί να κάνει τον δάσκαλο στη χώρα του». Η επίθεση της Άγκυρας εναντίον του Μακρόν φέρνει στην επιφάνεια την πίεση που δέχεται η Τουρκία από τη διεθνή κοινότητα για την επιθετική και προκλητική πολιτική της, που στο όνομα της αποτροπής της δημιουργίας ενός Κουρδικού κράτους, ανοίγει ένα νέο πολεμικό μέτωπο. Περισσότερα

ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΙ ΑΓΝΩΣΤΟΥ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ;

Σχολιάστε

Toυ Λεωνίδα Βατικιώτη

Μέχρι στιγμής γνωρίζαμε τα Αγνώστου Ταυτότητας Ιπτάμενα Αντικείμενα (κοινώς τα… ούφο) που στοιχειώνουν τη φαντασία όσων ασχολούνται με θεωρίες συνομοσίας και μεταφυσική. Πρόσφατα μάθαμε ότι κυκλοφορούν δίπλα μας και Αγνώστου Ταυτότητας Αστυνομικοί.

Είναι δε τόσο πραγματικοί, σε αντίθεση με τα ιπτάμενα αντικείμενα, ώστε ευθύνονται για ουκ ολίγες εισαγωγές σε νοσοκομεία, ενώ η σχέση τους με τους ψεκασμούς μόνο σε ευφάνταστα σύνδρομα καταδίωξης δεν πρέπει να αναζητηθεί. Τη μαρτυρά, πέραν πάσης αμφιβολίας, η φυσούνα που κρατούν ανά χείρας στρέφοντάς την κάθε τρεις και λίγο στο πρόσωπο αμέριμνων διαδηλωτών, όπως έκαναν εναντίον του Μανόλη Γλέζου το 2010 και χιλιάδων άλλων λιγότερο επώνυμων, έκτοτε, χωρίς όμως απ’ αυτούς να ζητήσουν ποτέ συγγνώμη. Περισσότερα

The Post – Απαγορευμένα μυστικά: Χόλιγουντ εναντίον Τραμπ, Σπίλμπεργκ εναντίον όλων

Σχολιάστε

The Post – Απαγορευμένα μυστικά: Χόλιγουντ εναντίον Τραμπ, Σπίλμπεργκ εναντίον όλων, του Λεωνίδα Βατικιώτη

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Μαθήματα πολιτικής εγρήγορσης και κοινωνικών αντανακλαστικών δίνει ο Στίβεν Σπίλμπεργκ με τη νέα του ταινία, The Post: Απαγορευμένα Μυστικά. Η ταινία, που κάλλιστα μπορεί να χαρακτηριστεί ως η πιο πολιτική ταινία της σεζόν (εκμηδενίζοντας για παράδειγμα την μεταμοντέρνα Δουνκέρκη, του Κρίστοφερ Νόλαν, που για να μη θίξει τη Γερμανία αποφεύγει να δείξει αγκυλωτούς σταυρούς ακόμη και Ναζί στρατιώτες), επιστρέφει στο πρόσφατο παρελθόν, ανακαλώντας μια από τις κορυφαίες στιγμές της αμερικανικής δημοσιογραφίας, για να μιλήσει για το σήμερα.

Η ιστορία εξελίσσεται σε μια πολύβουη και πνιγμένη στις μικρότητες αίθουσα συντακτών και κορυφώνεται γύρω από το ερώτημα αν η Washington Post θα δημοσιεύσει ή όχι μια μυστική έκθεση που μοιράζονταν Πεντάγωνο, CIA και Λευκός Οίκος η οποία έλεγε τα ανείπωτα: Ότι ο πόλεμος του Βιετνάμ ήταν εξ αρχής χαμένος και δινόταν για το κύρος της Αμερικής και μόνον! 60.000 νεκροί ως τότε για έναν πόλεμο που οι Αμερικάνοι δε θα κέρδιζαν ποτέ και συνεχιζόταν κατά 10% για να προστατευθεί το Νότιο Βιετνάμ, κατά 20% για ανάσχεση στον κομμουνισμό και κατά 70% για το κύρος των ΗΠΑ. Οι συνειρμοί με το σήμερα είναι παραπάνω από προφανείς αν στη θέση του Βιετνάμ βάλουμε το Αφγανιστάν, στη θέση του Νότιου Βιετνάμ τη Σαουδική Αραβία ή το Πακιστάν και στο κύριος των ΗΠΑ τα συμφέροντα των πετρελαϊκών εταιρειών ή ακόμη κι αν δε βάλουμε τίποτε κι αφήσουμε το κύρος των ΗΠΑ. Περισσότερα

Τυνησία: Οργισμένη επέτειος μιας χαμένης Άνοιξης

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Το 2011, ήταν ο δικτάτορας Μπεν Αλί, που συγκέντρωσε επάνω του όλη την οργή των κατοίκων της Τυνησίας, με αφορμή την απόφαση ενός πλανόδιου πωλητή – απόφοιτου διδασκαλικής ακαδημίας στις 8 Ιανουαρίου να καεί ζωντανός όταν ξυλοκοπήθηκε και ταπεινώθηκε από αστυνομικούς δίνοντας έτσι τα έναυσμα για να ξεσπάσει η Αραβική Άνοιξη που τάχιστα μεταδόθηκε από τη Λιβύη μέχρι το Μπαχρέιν.

Αυτό, ωστόσο που κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει πριν επτά χρόνια είναι ότι παρά τις ελπίδες που δημιουργήθηκαν και τα ποτάμια αίματος που χύθηκαν, η μοναδική χώρα στην οποία η Αραβική Άνοιξη άφησε το δημοκρατικό της αποτύπωμα (τερματίζοντας μια δικτατορία που διήρκεσε 25 ολόκληρα χρόνια) ήταν η χώρα από την οποία ξεκίνησε. Προβλέψιμο από μια άποψη, λόγω της μακράς δημοκρατικής παράδοσης της Τυνησίας καθώς, αν κι είναι ελάχιστα γνωστό, συγκαταλέγεται στις χώρες που πρώτες απαγόρευσαν τη δουλεία (20 χρόνια πριν από τις ΗΠΑ), ενώ είναι η πρώτη χώρα του αραβικού κόσμου που υιοθέτησε σύνταγμα. Ποτέ ωστόσο η Αραβική Άνοιξη, ακόμη και στην Τυνησία που διένυσε την μεγαλύτερη απόσταση δεν έφτασε μέχρι τέλους ικανοποιώντας και τα οικονομικά αιτήματα που πυροδότησαν την έκρηξή της. Έτσι φθάνουμε επτά χρόνια μετά με όλη τη χώρα να συγκλονίζεται από διαδηλώσεις, που ξέσπασαν την 1η Ιανουαρίου. Αυτή τη φορά όμως δεν ήταν ο Μπεν Αλί, αλλά το ΔΝΤ και η Παγκόσμια Τράπεζα που προκάλεσαν την οργή των κατοίκων της Τυνησίας. Περισσότερα

Με το ευρώ στο χέρι, ξανά ρυθμιστής ο Μπερλουσκόνι!

Σχολιάστε

Fo

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Το γεγονός ότι ο ίδιος ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι απαγορεύεται να διεκδικήσει την πρωθυπουργία, λόγω του σκανδάλου φοροκλοπής του 2013, δεν κάνει τα πράγματα λιγότερα τραγικά. Μάλλον το αντίθετο!

Η γειτονική μας χώρα οδεύει σε λιγότερο από δύο μήνες σε εκλογές όπου η σωτηρία του πολιτικού συστήματος έχει ανατεθεί στον άνθρωπο (μάλλον από …σίδερο) που το Νοέμβριο του 2011 κι ενώ η κρίση του ευρώ ήταν στο απόγειό της ανατράπηκε με ένα πραξικόπημα από το αλήστου μνήμης δίδυμο των Μερκοζύ, το οποίο θα ζήλευαν κι οι πιο ένδοξοι αυτοκράτορες της Ρώμης. Κι έξι χρόνια μετά επιστρέφει ως σωτήρας, ενώ είναι σε όλους γνωστό ότι ο ρόλος του την επομένη μέρα των εκλογών θα είναι μόνο παρασκηνιακός…

Τα παραπάνω δεν αποτελούν ένδειξη φαιδρότητας. Μάλλον τεκμήρια απελπισίας και απόγνωσης ενός πολιτικού σκηνικού που τρώει τις σάρκες του είναι. Ο «καβαλιέρε» ανασύρεται από το περιθώριο της πολιτικής ζωής μόνο και μόνο επειδή μπορεί να καταφέρει ένα διπλό άθλο: Πρώτο, να ενώσει την κατακερματισμένη ιταλική Δεξιά, δηλαδή την ακροδεξιά Λίγκα του Βορρά και τους ακόμη πιο ακροδεξιούς Αδελφούς της Ιταλίας, με άξονα το δικό του κόμμα, Φόρτσα Ιτάλια. Περισσότερα

ΠΡΟΑΝΑΚΡΟΥΣΜΑ ΠΟΛΕΜΟΥ Η ΕΘΝΙΚΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΤΩΝ ΗΠΑ

Σχολιάστε

960

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Μόνο λίγα ή συμβολικά δεν ήταν όσα κατάφερε στον πρώτο χρόνο της θητείας του ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ, δίνοντας απτά δείγματα για το πώς εννοεί το σύνθημά του «Η Αμερική πρώτα».

Αποχώρηση των ΗΠΑ από τη συμφωνία του Ειρηνικού (ΤΡΡ), έξοδος από τη συμφωνία του Παρισιού για το κλίμα, αμφισβήτηση της συμφωνίας για τα πυρηνικά του Ιράν και εσχάτως αναγνώριση της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσας του Ισραήλ, παρά κι ενάντια σε αλλεπάλληλες αποφάσεις του ΟΗΕ. Το νέο δόγμα για την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ (National Security Strategy) ωστόσο (εδώ το πλήρες κείμενο), όπως το ανακοίνωσε ο ίδιος ο Τραμπ τη Δευτέρα 18 Δεκεμβρίου, αναβαθμίζει και γενικεύει τη διεθνή επιθετικότητα των ΗΠΑ, προσδίδει στις αποφάσεις του θεσμική ισχύ και θωράκιση, ανάγει τη μονομέρεια με τον πιο επίσημο τρόπο σε κρατική πολιτική. Δεν μπορεί δηλαδή πλέον η επόμενη εμπρηστική του επιλογή να χαρακτηριστεί απόφαση στιγμής ή αποτέλεσμα προσωπικών επιλογών. Περισσότερα

Η Βόρεια Κορέα στο κέντρο του πιο σκληρού πόκερ!

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Δεν ήταν η πρώτη φορά που ο αμερικανός πρόεδρος ξεπερνούσε τα όρια. Το έχει πράξει κατ’ επανάληψη όταν, για παράδειγμα, στο μέσο κοινωνικής δικτύωσης Twitter πληκτρολογεί άναρθρες ιαχές, απειλές και μεγαλοστομίες κενού περιεχομένου, που δεν συνάδουν καν σε ενήλικα.

Στην ομιλία του όμως στην ετήσια Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στις 20 Σεπτεμβρίου οι απειλές που εκτόξευσε και το ύφος του αποδοκιμάστηκαν όχι μόνο από κορυφαίους πολιτικούς χωρών όπως η Βενεζουέλα και το Ιράν, οι οποίοι διατηρούν εχθρικές σχέσεις με τις ΗΠΑ, αλλά ακόμη και από την υπουργό Εξωτερικών της Σουηδίας, Μάργκοτ Βάλστρομ η οποία μιλώντας στο τηλεοπτικό δίκτυο BBC δήλωσε πως «ήταν μια λάθος ομιλία, τη λάθος στιγμή, ενώπιον του λάθος ακροατηρίου». Πολύ πιο καυστικός ήταν όμως ο πρόεδρος της Αυστρίας (καθηγητής Οικονομικών και επικεφαλής του κόμματος των Πρασίνων πριν εκλεγεί στο ανώτατο αξίωμα της χώρας του) που τη χαρακτήρισε «ομιλία στους ψηφοφόρους της αμερικανικής επαρχίας». Καθόλου τιμητικό σχόλιο για έναν πρόεδρο που διεκδικεί και τον τίτλο του πλανητάρχη… Στο στόχαστρο του Τραμπ (πέραν του Ιράν κ.α.) βρέθηκε η Βόρεια Κορέα, την οποία ο αμερικανός πρόεδρος απείλησε με «ολοκληρωτική καταστροφή» αν αναγκαστεί να υπερασπιστεί τη δική του χώρα. Μάλιστα με μια κίνηση εντελώς ανοίκεια για τους κανόνες των διεθνών σχέσεων, που με βεβαιότητα  άφησε χιλιάδες διπλωμάτες με το στόμα ανοιχτό για την παροιμιώδη άγνοια που περιβάλλει τον 45ο πρόεδρο των ΗΠΑ, ο Τραμπ πρόσβαλε προσωπικά τον ηγέτη της Βόρειας Κορέας χαρακτηρίζοντάς τον «rocket man». Επιλογή που εξόργισε ακόμη και την πρώην υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ και βασική του αντίπαλο στις περυσινές εκλογές  Χίλαρι Κλίντον η οποία αποδοκίμασε τη ρητορική του… Περισσότερα

ΣΕΒ–Τρόικα παραγγέλνουν, ΣΥΡΙΖΑ–ΑΝΕΛ ψηφίζουν

Σχολιάστε

ΣΕΒ–Τρόικα παραγγέλνουν, ΣΥΡΙΖΑ–ΑΝΕΛ ψηφίζουν, του Λεωνίδα Βατικιώτη

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Πολυνομοσχέδιο – σκούπα που πλήττει βάναυσα τα συμφέροντα των εργαζομένων, των καταναλωτών και των μικρομεσαίων στρωμάτων είναι αυτό που έφερε στη Βουλή η κυβέρνηση για να ψηφιστεί τη Δευτέρα 15 Ιανουαρίου και να κλείσει έτσι η τρίτη αξιολόγηση. Παρά την προσπάθεια ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να υποβαθμίσουν τη σημασία του, η αλήθεια είναι πώς με όσα περιλαμβάνονται στις 1.531 σελίδες του η θέση των λαϊκών στρωμάτων επιδεινώνεται σημαντικά και μακροπρόθεσμα.

Συνολικά προβλέπονται τουλάχιστον εννιά μέτρα που βαθαίνουν το δεσποτισμό του κεφαλαίου, έστω κι αν δεν περιλαμβάνονται νέα δημοσιονομικά μέτρα, όπως έσπευσε να ισχυριστεί η κυβέρνηση. Η αλήθεια είναι πώς δε χρειάζονται νέα δημοσιονομικά μέτρα! Έχοντας ψηφίσει η κυβέρνηση από την μια τον «κόφτη», βάσει του οποίου θα ενεργοποιούνται αυτόματα οι περικοπές δημοσίων δαπανών σε περίπτωση αποκλίσεων, και από την άλλη την εμφάνιση πρωτογενών πλεονασμάτων ύψους 3,5% μέχρι το 2022 και 2% μέχρι το 2060, προφανώς δεν υπάρχει ανάγκη ψήφισης νέων δημοσιονομικών μέτρων. Χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι έρχονται καλύτερες μέρες. Τα δύσκολα είναι μπροστά μας, κι ας κάνει ο πρωθυπουργός ό,τι μπορεί για να εξωραΐσει την κατάσταση. Προς επίρρωση, η αύξηση των φόρων κατά 2% ή 1 δις. ευρώ το νέο χρόνο, όπως προβλέπει ο κρατικός προϋπολογισμός. Περισσότερα

Η απειλή της Συρίας και της Λιβύης τερμάτισε τις διαδηλώσεις στο Ιράν

Σχολιάστε

Tου Λεωνίδα Βατικιώτη

Ως ιδανική ευκαιρία για να καταφέρουν ένα νέο πλήγμα στο καθεστώς του Ιράν αντιμετώπισαν οι Αμερικανοί τις διαδηλώσεις που ξέσπασαν στο εσωτερικό της χώρας από τις 28 Δεκεμβρίου.

Ωστόσο, το αίτημα της αντιπροσώπου των ΗΠΑ, Νίκι Χάλεϋ, για έκτακτη συνάντηση των Ηνωμένων Εθνών με σκοπό να καταδικαστεί η χρήση βίας εκ μέρους της Τεχεράνης σε βάρος των διαδηλωτών που οδήγησε στο θάνατο τουλάχιστον 20 άτομα, από κοινού με τα εμπρηστικά tweet του αμερικανού προέδρου έδωσαν υπόσταση, εμφάνισαν ως βάσιμες και δικαιολογημένες τις κατηγορίες του ανώτατου θρησκευτικού ηγέτη, Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, ότι οι αντιδράσεις υποκινούνται από ξένες δυνάμεις. Περισσότερα

Οι πολύ μεγάλες αντιθέσεις των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων

Σχολιάστε

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Λίγα, απελπιστικά λίγα, είναι τα καλά νέα για τις ελληνικές μικρομεσαίες επιχειρήσεις (ΜΜΕ) που περιλαμβάνονται στην ετήσια έκθεση για τις ΜΜΕ και τα οποία παρουσιάστηκαν στη γενική συνέλευση των Μικρομεσαίων, που διοργανώθηκε στο Τάλιν της Εσθονίας μεταξύ 22 και 24 Νοεμβρίου 2017.

Αφορούν, συγκεκριμένα, την αύξηση της απασχόλησης κατά 2,4% τη διετία 2015-2016. Η αύξηση μάλιστα, πρέπει να τονιστεί προς αποφυγή πολιτικών εντυπώσεων, ξεκίνησε το 2013. Εντοπίζεται δε στις μικρές επιχειρήσεις οι οποίες έχουν ανακάμψει από την κρίση καλύτερα σε σχέση με τις μεγαλύτερες. Συνολικά την περίοδο 2013-2016 η απασχόληση στις μικρές εταιρείες έχει αυξηθεί κατά 18,5%. Περισσότερα

Σπεύσατε! Το Ισραήλ προσλαμβάνει διανοούμενους!

Σχολιάστε

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Οι σχέσεις με το Ισραήλ διέπονταν ανέκαθεν από μια βαθιά αντίφαση. Όποιος επίσημος, ακόμη και κρατικός φορέας, τις καλλιεργούσε και τις ανέπτυσσε, ελπίζοντας σε υλικά οφέλη, πολύ γρήγορα απογοητευόταν.

Από αυτόν τον κανόνα της εξωτερικής πολιτικής δεν γλίτωσαν ούτε οι ΗΠΑ που μόνο ζημιές εγγράφουν από την προστασία που προσφέρουν στο πιο μισητό κράτος της Μέσης Ανατολής. Σιγά επομένως που θα αποτελέσουν εξαίρεση η Ελλάδα και η Κύπρος που όχι μόνο προσδοκούν οφέλη, αλλά δε χάνουν κι ευκαιρία υπουργοί και πρωθυπουργοί να διατυμπανίζουν την «αμοιβαία επωφελή συνεργασία» κι άλλα τέτοια τυχοδιωκτικά, φαιδρά και ανιστόρητα.

Από την άλλη όμως, οι σχέσεις με το Ισραήλ (που είναι πάντα επιζήμιες για κράτη και οργανισμούς) είναι συχνά επωφελείς για άτομα. Πολλά θα είχαν να πουν για παράδειγμα έλληνες λογοτέχνες, μεταξύ πολλών άλλων, που απήλαυσαν την ισραηλινή …φιλοξενία τα προηγούμενα χρόνια! Ξεχείλιζε γενναιοδωρίας το Ισραήλ όταν άνοιγε την αγκαλιά του για να προσεταιριστεί διαμορφωτές γνώμης (πασίγνωστους για την έφεση στο τζάμπα) έτσι ώστε να δημιουργήσει ρήγματα στην παραδοσιακά φιλο-παλαιστινιακή στάση των Ελλήνων. Και σε ένα βαθμό τα κατάφερε. Τι ήταν άλλωστε λίγα εκατομμύρια που μπορεί να θυσίασε; Περισσότερα

Μέση Ανατολή: Δε σβήνει η φωτιά που άναψε ο Τραμπ

Σχολιάστε

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Από την Ινδονησία, που είναι η πολυπληθέστερη μουσουλμανική χώρα του κόσμου κι εξακολουθεί να μην έχει διπλωματικές σχέσεις με το Ισραήλ, μέχρι το Λίβανο όπου ζουν περισσότεροι από 500.000 Παλαιστίνιοι πρόσφυγες της Δυτικής Όχθης από το 1948 και το 1967, δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές βγήκαν στους δρόμους τις προηγούμενες εβδομάδες για να καταδικάσουν την απόφαση του Τραμπ να αναγνωρίσει την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του Ισραήλ. Κι ας χρειαστούν χρόνια για την μεταφορά της αμερικανικής πρεσβείας από το Τελ Αβίβ στην Ιερουσαλήμ.

Η επιλογή του αμερικανού προέδρου συνάντησε εξ ίσου ηχηρή αποδοκιμασία από κυβερνήσεις και οργανισμούς που δήλωσαν με τον πιο καθαρό τρόπο ότι δεν πρόκειται να ακολουθήσουν το παράδειγμά του. Έτσι, δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι η μοναδική κυβέρνηση που επικρότησε την απόφαση του Τραμπ ήταν η άμεσα ωφελημένη, η …ισραηλινή. Το πιο καθαρό «όχι» διατυπώθηκε εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παρουσία μάλιστα του ισραηλινού πρωθυπουργού Μπενιαμίν Ντανιάχου, ο οποίος μετέβη γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο στις Βρυξέλλες, ώστε δράττοντας την ευκαιρία που προσέφερε η στιγμή να πιέσει τους ευρωπαίους ηγέτες να πραγματοποιήσουν μια στροφή 180 μοιρών αναγνωρίζοντας τα τετελεσμένα που έχει διαμορφώσει στα παλαιστινιακά εδάφη η ισραηλινή κατοχή. Μόνο και μόνο για να υπογραμμισθεί η σημασία που απέδιδαν οι Ισραηλινοί στη στάση των Ευρωπαίων να σημειωθεί πως η επίσκεψη ου ισραηλινού ηγέτη ήταν η πρώτη που πραγματοποιήθηκε εδώ και 22 χρόνια. Παρόλα αυτά ούτε η δική του παρουσία αποδείχθηκε ικανή να αλλάξει τη στάση των Ευρωπαίων. Περισσότερα

Κόκκινο πανί για τους Αμερικανούς ο Nord Stream 2

Σχολιάστε

Tου Λεωνίδα Βατικιώτη

Πολλές και καθόλου αμελητέες είναι οι επιπτώσεις από τη στροφή 180 μοιρών των Γερμανών Σοσιαλδημοκρατών σε ό,τι αφορά τη στάση τους απέναντι σε μια κυβέρνηση συνεργασίας με τους Χριστιανοδημοκράτες.

Η σχεδόν βέβαιη επανάληψη του μεγάλου συνασπισμού, μετά το ναυάγιο των διαπραγματεύσεων της Δεξιάς με τους Φιλελεύθερους και τους Πράσινους, αφήνει για το απώτερο μέλλον τις σαρωτικές αλλαγές που απαιτούσαν οι επίδοξοι σύμμαχοι της Μέρκελ στο ζήτημα της οικονομικής πολιτικής, των σχέσεων με τις Βρυξέλλες και μεταξύ πολλών άλλων στο ζήτημα του αγωγού μεταφοράς από τη Ρωσία φυσικού αερίου, ονόματι Nord Stream (Βόρειο Ρεύμα) 2. Ένα θέμα που είχε διχάσει όσο ελάχιστα άλλα την Ευρωπαϊκή Ένωση, με τις ΗΠΑ να αναμιγνύονται σε προκλητικό βαθμό, αφήνοντας κατά μέρους τα προσχήματα.

Η Γερμανία επενδύοντας στη μακροπρόθεσμη ενεργειακή ασφάλεια όχι μόνο της ίδιας, αλλά και άλλων ακόμη χωρών της κεντρικής Ευρώπης συμφώνησε με τη Ρωσία στην κατασκευή ενός αγωγού μεταφοράς φυσικού αερίου αξίας 9,5 δισ. ευρώ, μέσω της Βαλτικής θάλασσας. Το στρατηγικής σημασίας αυτό έργο (που θα λειτουργήσει συμπληρωματικά με τον αγωγό Nord Stream 1 μήκους 1.200 χιλιομέτρων που ξεκινάει από το Βάιμποργκ της Ρωσίας και καταλήγει στο Λούμπμιν της Γερμανίας, επίσης μέσω της Βαλτικής) συνάντησε πολύ γρήγορα τα διασταυρωμένα βέλη των πιο διαφορετικών πλευρών, κυρίως από τρεις κατευθύνσεις. Περισσότερα

Νέα εποχή για ΕΕ, με Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Μια καινούργια αρχή στα εσωτερικά πράγματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και όχι μόνο της ευρωζώνης σηματοδοτεί ο «Οδικός Χάρτης» που έδωσε στη δημοσιότητα ο Ζαν Κλοντ Γιουνκέρ την Τετάρτη 6 Δεκεμβρίου.

Δύο είναι οι σημαντικότερες προτάσεις που συμπεριλαμβάνει, ως εξειδίκευση των όσων έχουν ήδη προταθεί (πχ. με την έκθεση των 5 προέδρων το 2015) και αποφασισθεί (πχ. για την εμβάθυνση της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης τον Μάιο του 2017), με χρονικό ορίζοντα μόλις το 2018. Συγκεκριμένα, ο μετασχηματισμός του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας σε Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο και ο διορισμός ευρωπαίου υπουργού Οικονομίας και Οικονομικών, ο οποίος θα συνδυάζει τα καθήκοντα του επιτρόπου Οικονομίας και του προέδρου του Συμβουλίου υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης (Γιούρογκρουπ). Περισσότερα

Κινέζικη στροφή στην ποιότητα

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Ο όρος «στροφή στην ποιότητα» υποδηλώνει συνήθως τη φυγή των επενδυτικών κεφαλαίων από επισφαλείς και συνήθως κερδοφόρες τοποθετήσεις και τη στροφή τους σε σίγουρες αν και με μικρότερες αποδόσεις επιλογές∙ είτε αυτές είναι νομίσματα, είτε μετοχές, ομόλογα, κ.α. Ο ίδιος όρος, «στροφή στην ποιότητα» αποτελεί εδώ και λίγα χρόνια το σύνθημα πίσω από το οποίο στρατεύεται αλλά κυρίως μετασχηματίζεται η μεγαλύτερη παραγωγική μηχανή του κόσμου: η Κίνα!

Ο στόχος του Πεκίνου είναι εξαιρετικά απλός, όσο κι αν η κινητοποίηση την οποία συνεπάγεται είναι τόσο σαρωτική που δεν έχει προηγούμενο τουλάχιστον σε ειρηνικές περιόδους: Ο όρος «made in China» να πάψει να ταυτίζεται με φθηνά, ανώνυμα και χαμηλής ποιότητας προϊόντα, αμφίβολης ασφάλειας και μίας χρήσης, παραχθέντα υπό συνθήκες εργασιακού Μεσαίωνα και να ταυτιστεί με την  πολυτέλεια, την υψηλή ποιότητα, τον μοντέρνο σχεδιασμό και την ανώτερη τεχνολογία. Ο στόχος είναι μεγαλεπήβολος, αλλά με μια δεύτερη ματιά είναι υποδεέστερος του άθλου που κατάφερε η Κίνα από το 1979, όταν ξεκίνησαν οι μεταρρυθμίσεις, δηλαδή σε λιγότερο από 40 χρόνια να εξελιχθεί στην δεύτερη οικονομία του κόσμου. Περισσότερα

Αν έρχεται η ανάπτυξη γιατί απαγορεύουν τις απεργίες;

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Αν, χάρη συζητήσεως και μόνο, πάρουμε στα σοβαρά την κυβέρνηση που διατυμπανίζει ότι η συμφωνία με τους δανειστές για την τρίτη αξιολόγηση που έκλεισε σε τεχνικό επίπεδο «δεν εμπεριέχει, για πρώτη φορά, κανένα απολύτως νέο δημοσιονομικό μέτρο» κι επομένως τα δύσκολα για τους εργαζόμενους είναι πίσω, τότε προκύπτουν ορισμένα ουσιαστικά ερωτήματα:

Γιατί ο πρωθυπουργός προσπάθησε με τροπολογία της τελευταίας στιγμής σε σχέδιο νόμου του υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής να θέσει ως προϋπόθεση για την κήρυξη απεργίας από τις γενικές συνελεύσεις των πρωτοβάθμιων σωματείων την απαρτία 50%+1, καταργώντας προηγούμενο ευνοϊκότερο νόμο που επέτρεπε να αποφασίζει ακόμη και το 20%;

Γιατί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ επιχείρησε να απαγορεύσει επί της ουσίας την απεργία, δεδομένου ότι στη σημερινή περίοδο απογοήτευσης των εργαζομένων και περιστολής των δικαιωμάτων είναι πρακτικά αδύνατο να συγκεντρωθεί και να ψηφίσει υπέρ της απεργίας μια τόσο ισχυρή πλειοψηφία; Περισσότερα

Πόλεμος στη Ryanair για τα ωράρια εργασίας

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Μακό μπλούζες με το σύνθημα «Το  9-5 είναι για τους αδύναμους» είναι η τελευταία λέξη της μόδας στην Κοιλάδα της Σιλικόνης, στις ΗΠΑ, έγραφαν οι New York Times στις 31 Αυγούστου σε ένα εκτενές ρεπορτάζ.

Στο ίδιο άρθρο τα ατελείωτα ωράρια εργασίας εμφανίζονταν ως τρόπος ζωής για την κοιτίδα των υψηλών τεχνολογιών και η εκκίνηση μια νεοφυούς επιχείρησης σαν την συμμετοχή στις ειδικές δυνάμεις του αμερικανικού στρατού.

Η σύγκριση μόνο τυχαία δεν είναι. Πρόσφατη επιστημονική ανακοίνωση του αμερικανικού πανεπιστημίου Stanford (John Pencavel, discussion paper No. 8129, The productivity of working hours, Απρίλιος 2014) που εξέταζε την αποδοτικότητα των εξαντλητικών ωραρίων εργασίας θύμιζε ότι δεν είναι η πρώτη φορά που ο σύγχρονος καπιταλισμός βρίσκεται ενώπιον αυτού του φαινομένου: «Η απασχόληση των ανδρών για 70 ή 90 ώρες την εβδομάδα ήταν κάτι συνηθισμένο, για πάνω από 90 ώρες δεν ήταν κάτι ασυνήθιστο, ενώ υπήρχαν ακόμη περιπτώσεις που οι ώρες εργασίας υπερέβαιναν τις 100». Η δε κυριακάτικη αργία είχε προ καιρού ανασταλεί ενώ ακόμη και γυναίκες δούλευαν περισσότερες από 60 ώρες εβδομαδιαίως, ανέφερε η έκθεση της βρετανικής κυβέρνησης. Μόνο που αυτές οι περιγραφές αφορούσαν την περίοδο του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, όταν τα εργοστάσια λειτουργούσαν νυχθημερόν για να παραδώσουν στα πεδία των μαχών φρέσκο πολεμικό υλικό… Έκτοτε μεσολάβησαν νόμοι που θεσμοθέτησαν το 8ωρο και το 40ωρο, όπως συνέβη το 1938 στις ΗΠΑ, και στην Ευρώπη ακόμη λιγότερες ώρες. Περισσότερα

Η “χωροποίηση” της Λιβύης ως πρότυπο ίδρυσης σύγχρονου κράτους

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Μόνο αθώα ή τυχαία δεν ήταν η πρόταση, καλύτερα προσφορά, που κατέθεσε ο ιδρυτής της εταιρείας επαγγελματιών δολοφόνων Blackwater στην ιταλική εφημερίδα Corriere della Sera στο πλαίσιο συνέντευξης που παραχώρησε για να αναλάβει η εταιρεία μισθοφόρων του την αστυνόμευση της Λιβύης ώστε να τερματιστούν οριστικά οι ροές μεταναστών στην Ευρώπη!

Μόλις 750 μισθοφόροι, απ’ αυτούς προφανώς που σκότωναν συστηματικά αμάχους στο Ιράκ, με τη βοήθεια ορισμένων αναγνωριστικών αεροσκαφών και ενός – δύο ελικοπτέρων αρκούν σύμφωνα με τον Έρικ Πρινς για να πάψουν να στοιβάζονται στα παράλια της Λιβύης απελπισμένοι Αφρικανοί, που σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης φθάνουν ακόμη και το 1 εκ., αναμένοντας να περάσουν στην ευρωπαϊκή «Γη της Επαγγελίας».

Η πρότασή του προκαλεί δέος και δείχνει ότι ο καπιταλισμός δε γνωρίζει αδιέξοδα. Όσοι αναπολούν τον Καντάφι είναι μακριά νυχτωμένοι! Περισσότερα

Λιγότερες, αλλά όχι και καλύτερες τράπεζες

Σχολιάστε

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Αποκαλυπτικά είναι τα στοιχεία για την κατάσταση του χρηματοπιστωτικού τομέα της ευρωζώνης που περιλαμβάνει έκθεση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για τις χρηματοπιστωτικές δομές που δόθηκε στη δημοσιότητα τον Οκτώβριο (εδώ το πλήρες κείμενο).

Ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον έχουν τα στοιχεία για την Ελλάδα καθώς αποτυπώνονται όλες οι σαρωτικές αλλαγές που συντελέστηκαν κατά τη διάρκεια της κρίσης.

Το πρώτο και σημαντικότερο στοιχείο είναι ότι ο χρηματοπιστωτικός τομέας στην ευρωζώνη γίνεται ολοένα μεγαλύτερος. Από 55 τρισ. ευρώ τον Δεκέμβριο του 2008 έφτασε τα 70,8 τρισ. τον Δεκέμβριο του 2015 και 76,2 τρισ. τον Μάρτιο του 2017, υπερβαίνοντας η μεγέθυνσή του κατά πολύ την αύξηση του ΑΕΠ. Παρά τις κριτικές που διατυπώθηκαν για τον υδροκεφαλισμό του και την ανάπτυξή του σε βάρος της λεγόμενης πραγματικής οικονομίας, παρά μάλιστα τις προσπάθειες που έγιναν με τη στροφή στην ανάπτυξη του δευτερογενούς τομέα και την εξαγγελία μιας σύγχρονης βιομηχανικής πολιτικής, ο χρηματοπιστωτικός τομέας, επίκεντρο της μεγαλύτερης κρίσης που σημειώθηκε την μεταπολεμική περίοδο, εξακολουθεί να αναπτύσσεται ανεξέλεγκτα. Η ανάλυση της ΕΚΤ δείχνει ότι από το 2008 ως το 2016 το μέγεθος του χρηματοπιστωτικού τομέα στην ευρωζώνη ως ποσοστό του ΑΕΠ αυξήθηκε από 5,3 σε 6,4 φορές το ΑΕΠ. Περισσότερα

Νωρίς ήρθε ο λογαριασμός του Brexit

Σχολιάστε

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Για τα μακροπρόθεσμα οφέλη της εξόδου από την Ευρωπαϊκή Ένωση ήταν σίγουροι οι 17,4 εκ. Βρετανοί ψηφοφόροι που επέλεξαν το Brexit τον Ιούνιο του 2016. Αυτό που δεν μπορούσε κανείς εύκολα να προβλέψει ήταν το άμεσο κόστος που θα κατέβαλαν. Πολύ περισσότερο όταν η θέση του Λονδίνου αδυνάτισε θεαματικά έναντι των Βρυξελλών μετά την Πύρρεια νίκη για την Τερέζα Μέι και το στρατόπεδο της εξόδου που σηματοδότησαν τα αποτελέσματα των πρόωρων εκλογών του Ιουνίου, καθώς οι Συντηρητικοί διατήρησαν μεν την πρώτη θέση αλλά έχασαν 13 έδρες, ενώ οι Εργατικοί κέρδισαν 32 έδρες επιπλέον.

Έκτοτε το ένα πλήγμα διαδέχεται το άλλο και το Λονδίνο που προκάλεσε την μεγαλύτερη κρίση στην ΕΕ από την ίδρυσή της, μοιάζει με ζαλισμένο μποξέρ που δέχεται επάνω στο ρινγκ ανελέητα γρονθοκοπήματα. Έτσι, παραμένοντας ανήμπορο να διαχειριστεί από θέσεις ισχύος τις διαπραγματεύσεις με τη γραφειοκρατία των Βρυξελλών και να επιβάλει φυσικά τους όρους του η μια κακή είδηση διαδέχεται την άλλη. Περισσότερα

Στο επόμενο Δικαστήριο της Χάγης μία θέση για τη Σ. Αραβία και τους προμηθευτές της…

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Εντάξει, αμφιβολία δεν έχουμε καμία. Το Δικαστήριο της Χάγης για τα εγκλήματα πολέμου στη Γιουγκοσλαβία δε στήθηκε για να αποδώσει δικαιοσύνη.

Στήθηκε από τους Αμερικανονατοϊκούς για να τιμωρήσει όσους εναντιώθηκαν στην επέμβαση του ιμπεριαλισμού στα Βαλκάνια, όπως εσχάτως ο Ράτκο Μλάντιτς που καταδικάστηκε στις 23 Νοεμβρίου σε ισόβια, την ίδια ώρα που άλλοι εγκληματίες Κροάτες, Κοσοβάροι και Αλβανοί απολαμβάνουν την ελευθερία τους. Ορισμένοι δε και πρωθυπουργικούς θώκους… Περισσότερα

Older Entries