Αρχική

Μια μέρα στη Χεβρώνα: βία, ταπεινώσεις, φτωχοποίηση

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ

Η απόσταση από τη Ραμάλα στη Χεβρώνα είναι περίπου 42 χιλιόμετρα. Πολύ λιγότερο από μισή ώρα, υποθέτεις, δεδομένης και της αγάπης των Παλαιστινίων στην ταχύτητα. Το ταξίδι όμως διαρκεί πολύ περισσότερο από μία ώρα. Τα «σαμαράκια» που έχουν «φυτευτεί» σε όλους του δρόμους της Παλαιστίνης κάθε 300-400 μέτρα, φέρνοντας το στομάχι στο στόμα όσο αργά κι αν οδηγεί κάποιος, και πολύ περισσότερο τα check points όπου οι Ισραηλινοί ελέγχουν ξανά και ξανά κάθε όχημα, κάνουν την κάθε μετακίνηση μια μικρή περιπέτεια. Και τη ζωή των Παλαιστινίων μια ατελείωτη ταλαιπωρία. Αν σε αυτό το καθημερινό χάσιμο χρόνου προστεθούν και οι εξευτελισμοί δε χρειάζονται περισσότεροι λόγοι για να μένει κάθε Παλαιστίνιος στο σπίτι του ή στη γειτονιά του αμετακίνητος, κι η φυλακή της Δυτικής Όχθης να μετατρέπεται σε κάτεργο. Περισσότερα

Πληγή που δεν κλείνει το Αφγανιστάν

Σχολιάστε

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Με μια εντυπωσιακή σε δύναμη πυρός και διάρκεια επίθεση εναντίον ενός υποψηφίου έδωσαν οι Ταλιμπάν το δικό τους παρών στην προεκλογική εκστρατεία που ξεκίνησε επίσημα την Κυριακή 14 Ιουλίου και αναμένεται να λήξει με τις προεδρικές εκλογές που θα διεξαχθούν στις 28 Σεπτεμβρίου. Το μεγάλο ερώτημα φυσικά που υπερίπταται όλων των διαδικασιών σχετίζεται με το πόσο αδιάβλητες θα είναι. Κατά πόσο δηλαδή δεν πρόκειται να επαναληφθούν τα ευτράπελα που σημειώθηκαν στις δύο τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις, που τις οδήγησαν στην πλήρη ανυποληψία και αποτελούν σοβαρότατο λόγο ώστε οι Αφγανοί κι οι Αφγανές να γυρίσουν την πλάτη τους και στην επόμενη αναμέτρηση. Περισσότερα

Ξεκίνησε η επόμενη μέρα στη Συρία

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Παρότι ο ρώσος υπουργός Εξωτερικών, Σεργκέι Λαβρόφ, έθεσε ένα πολύ αυστηρό πλαίσιο για την ανοικοδόμηση της Συρίας μιλώντας στη σύνοδο των υπουργών Εξωτερικών των BRICS (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα και Νότια Αφρική), το οποίο περιελάμβανε από την οικονομική υποστήριξη της ανοικοδόμησης  και την εδαφική ακεραιότητα της Συρίας μέχρι την αντιμετώπιση των εναπομεινάντων τζιχαντιστών και την πρόοδο της πολιτικής διαδικασίας, η επόμενη μέρα στη Συρία μόνο ανέφελη δεν είναι. Το σημαντικότερο, όπως παντού, δεν υπάρχει καθαρή …έξοδος. Δεν υπάρχει μια σαφής, διαχωριστική γραμμή που να ξεχωρίζει την  εποχή της ειρήνης που ξεκίνησε από την εποχή του πολέμου, που τελείωσε ή, καλύτερα, τελειώνει.

Μάρτυρας οι βομβαρδισμοί των τελευταίων ημερών με πρωταγωνιστές πολεμικά αεροσκάφη που πάνω τους φέρουν τις σημαίες τριών διαφορετικών κρατών. Θα πει κανείς πώς …όσο και να ‘ναι αποτελεί πρόοδο σε σχέση με ό,τι συνέβαινε προ διετίας όταν ο αριθμός των στρατών που μάχονταν στα συριακά εδάφη ήταν διψήφιος, ενώ μόνο οι ένοπλες ομάδες που στηρίζονταν από οικονομικά και πολιτικά κέντρα της περιοχής υπερέβαιναν τον αριθμό των κρατών της Μέσης Ανατολής. Πλέον στα εδάφη και τους αιθέρες της Συρίας επιβίωσαν οι ισχυρότεροι. Περισσότερα

Η ΝΔ υποθάλπει την ανομία!

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Υπάρχει ανομία! Υφίστανται χώροι, εντός μάλιστα του δημόσιου τομέα, όπου διαπράττονται αλλεπάλληλα εγκλήματα και μάλιστα θανατηφόρα, χωρίς να αντιδράει κανένας αρμόδιος, χωρίς να δίνεται καν η προσοχή που τους αναλογεί εκ μέρους του Τύπου, χωρίς να επιβάλλονται ποτέ κυρώσεις ή να αναζητούνται ευθύνες. Είναι οι Δήμοι. Από το 2014 μέχρι το το τέλος του 2018 έχουν καταγραφεί 45 θάνατοι εργατών εν ώρα εργασίας, αυτό που αποκαλούμε εργατικά ατυχήματα. Με ένα μάλιστα πρόχειρο σερφάρισμα στο ίντερνετ εύκολα διαπιστώνουμε ότι οι νεκροί που έχουν προστεθεί έκτοτε ανεβάζουν τον τραγικό απολογισμό σχεδόν στους 50 εργάτες. Δεν υπάρχει άλλος χώρος εργασίας που να έχει θρηνήσει τόσους νεκρούς στο βωμό του μεροκάματου. Πλήθος παραγόντων, από τους αρμόδιους υπουργούς μέχρι τους δημάρχους και τους περιφερειάρχες, υπόσχονται την εφαρμογή μέτρων που αναμένονται εδώ και δεκαετίες. Αν κάτι δε ενδόμυχα εύχονται είναι το επόμενο ατύχημα να μη συμβεί στη …βάρδια τους. Ποτέ οι δαπάνες για υγιεινή και ασφάλεια δεν έφερναν τους ψήφους που φέρνουν τα θεάματα κι οι κορδέλες. Περισσότερα

Στην αντεπίθεση το Ιράν

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Όχι πάντα, αλλά συχνά η αποκλιμάκωση μιας έντασης μπορεί κάλλιστα να επιτευχθεί μέσα από τη διαδοχική αναίρεση όλων των τελευταίων κινήσεων που οδήγησαν στην κρίση. Χαρακτηριστική περίπτωση είναι η κρίση στο Ιράν.

Το τελευταίο επεισόδιο με την κατάληψη του βρετανικού δεξαμενόπλοιου Stena Impero, στα Στενά του Χορμούζ,  δεν ήταν παρά τίποτε άλλο παρά η απάντηση της Τεχεράνης στην κατάληψη ιρανικού δεξαμενόπλοιου από το βρετανικό βασιλικό ναυτικό στο Γιβραλτάρ στις 4 Ιουλίου (δες εδώ), που προκάλεσε μάλιστα την αντίδραση της Μαδρίτης η οποία αμφισβητεί τη βρετανική κατοχή στο νοτιότερο άκρο της, όπου σύμφωνα με την αρχαία μυθολογία βρίσκονταν οι Ηράκλειες Στήλες. Ακόμη κι αν οι ομοιότητες μεταξύ των δύο στρατιωτικών επιχειρήσεων, με τους άνδρες των βρετανικών αρχικά και ιρανικών στη συνέχεια ειδικών δυνάμεων να κατεβαίνουν με σκοινιά από ελικόπτερο στα δεξαμενόπλοια, δεν πείθουν ότι το Ιράν πλήρωσε την Αγγλία με το ίδιο νόμισμα, ήταν η ομιλία του προέδρου της ιρανικής Βουλής, Αλί Λαριγιάνι, που τόνισε ενώπιον των βουλευτών ότι «η Επαναστατική Φρουρά απάντησε στη βρετανική πειρατεία επί του ιρανικού δεξαμενόπλοιου». Επίσημα το Ιράν για να δικαιολογήσει την κατάληψη του βρετανικού δεξαμενόπλοιου, που πλέον όπως έδειξε το Reuters βρίσκεται αγκυροβολημένο σε ιρανικό λιμάνι με ιρανική σημαία, επικαλέστηκε την παραβίαση των κανόνων ασφαλείας τα Στενά του Χορμούζ. Περισσότερα

ΗΠΑ: Στους εμπόρους όπλων το υπουργείο Άμυνας

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Θέμα ημερών είναι να αναλάβει κι επίσημα τα καθήκοντά του, ο Μάρκ Έσπερ, υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ. Ο διορισμός του στο πιο κρίσιμο υπουργείο, με κριτήριο τη ζωή και την ασφάλεια εκατομμυρίων ανθρώπων ανά τον κόσμο, δεν είναι ένα ακόμη επεισόδιο στην μακρά και ατελείωτη σειρά των περιστατικών «περιστρεφόμενης πόρτας», όπως χαρακτηρίζεται το φαινόμενο όπου ένας κρατικός αξιωματούχος μετά την ολοκλήρωση της θητείας του στο δημόσιο μεταπηδάει στον ιδιωτικό τομέα ή αντίστροφα. Η επιλογή του Έσπερ ισοδυναμεί με έναν οδοστρωτήρα που παρασέρνει και ισοπεδώνει ακόμη κι αυτή την περιστρεφόμενη πόρτα για να εισέλθουν στο δημόσιο τα επώνυμα ιδιωτικά συμφέροντα με ονοματεπώνυμο χωρίς να χρειάζονται πλέον την απόκρυψη που δημιουργεί ακόμη κι αυτός ο μηχανισμός της περιστρεφόμενης πόρτας. Περισσότερα

Κρυφτό με τα μονοπώλια του ίντερνετ

Σχολιάστε

Toυ Λεωνίδα Βατικιώτη

Όταν μια οικονομία δεν μπορεί να υποτιμήσει το εθνικό της νόμισμα, μειώνει τους μισθούς. Κι όταν μια άλλη οικονομία  δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τα μονοπώλια επιδίδεται σε δικαστικές έρευνες και διαμάχες. Προς απόδειξη όσα συμβαίνουν και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού με τα διαδικτυακά μονοπώλια.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες το υπουργείο Δικαιοσύνης ξεκίνησε έρευνα για να εξακριβώσει αν κατά τη γιγάντωσή τους οι μεγάλοι του διαδικτύου χρησιμοποίησαν μεθόδους που παραβίαζαν τον ελεύθερο ανταγωνισμό. Με βάση ενημέρωση του ίδιου του υπουργείου Δικαιοσύνης, που όταν έγινε γνωστή την Τρίτη 23 Ιουλίου οι μετοχές του Facebook, της Amazon και της εταιρείας – ιδιοκτήτριας της Google μειώθηκαν κατά 1% (δεν επήλθε δηλαδή κι η συντέλεια του κυβερνοχώρου), αντικείμενο της έρευνας θα είναι αν οι τεχνολογικές πλατφόρμες «έχουν πετύχει δύναμη επί της αγοράς κι αν εμπλέκονται σε πρακτικές που έχουν μειώσει τον ανταγωνισμό, έχουν καταπνίξει την καινοτομία ή έχουν με άλλους τρόπους βλάψει τους καταναλωτές». Η αμερικανική δικαιοσύνη έχει ήδη επιβάλλει ένα πρόστιμο – μαμούθ ύψους 5 δισ. δολ. στο Facebook για την παραβίαση των προσωπικών δεδομένων των χρηστών του, ενώ μόλις πριν λίγες ημέρες η Google υποχρεώθηκε να καταβάλλει 13 εκ. δολ. για τον ίδιο λόγο με αφορμή την εφαρμογή Street View. Περισσότερα

Συνέδριο – πλυντήριο στην Αγγλία για την ελευθερία του Τύπου

Σχολιάστε

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Το σημαντικότερο πλήγμα που δέχθηκε η ελευθερία του Τύπου το 2019 μέχρι στιγμής ήταν η σύλληψη του Τζουλιάν Ασάντζ στις 11 Απριλίου από τη Βρετανική Αστυνομία, η οποία κατά τη σύλληψη μέχρι και την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, εξ όσων γνωρίζουμε, δεν είναι αυτοδιαχειριζόμενη ούτε τάγμα ατάκτων και χαίρει υπηρεσιακής και πολιτικής ηγεσίας. Για τη σύλληψη του Τζουλιάν Ασάντζ μπορεί να φέρει την πολιτική ευθύνη η κυβέρνηση του Ισημερινού, υπό τον δεξιό και φιλοαμερικανό πρόεδρο Λένιν Μορένο που έχει μετατρέψει τη χώρα του σε μπανανία, την μεγαλύτερη ωστόσο ευθύνη για τη σύλληψη και το άδηλο μέλλον του ιδρυτή των Wikileaks, σε βαθμό να είναι ανοιχτό ακόμη και το ενδεχόμενο έκδοσής του στις ΗΠΑ, το φέρει η Αγγλία.

Περισσότερα

Δυτική Όχθη: Στις Συμπληγάδες των checkpoints και των εποικισμών

Σχολιάστε

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Η αντίδραση του Νασούφ στο τηλέφωνο που δέχτηκε από την ισραηλινή αστυνομία ήταν απρόβλεπτη για τους γύρω του, αλλά κάτι παραπάνω από εύστοχη. «Το ξέρω κι είναι νόμιμο» τους είπε όταν τον ρώτησαν αν γνωρίζει ότι ο γιός του, που είχε ήδη συλληφθεί, κάνει χρήση χασίς. Αφού η προσπάθειά τους να στρέψουν τον πατέρα κατά του παιδιού έπεσε στο κενό, τον ενημέρωσαν ότι θα παραμείνει για δύο μέρες στη φυλακή επειδή έκανε μπάνιο στο κομμάτι εκείνο της Νεκρής Θάλασσας που είναι για τους Εβραίους. Άθελά του ο μικρός, παρότι είχε αφήσει την πετσέτα του στο μικρό εκείνο κομμάτι παραλίας που επιτρέπεται να κολυμπούν οι Άραβες, απολαμβάνοντας το μπάνιο του στα μοναδικά νερά της Νεκρής Θάλασσας, κατά την κολύμβηση έκανε το «λάθος» της Ρόζας Παρκς που το 1955 έκατσε σε θέση λευκού σε ένα λεωφορείο της Αλαμπάμα.

Το αδίκημα του γιου του Νασούφ ήταν ότι έκανε μπάνιο σε νερά όπου επιτρέπεται το κολύμπι σε «Εβραίους μόνο». Ο διαχωρισμός ακόμη και της Νεκρής Θάλασσας σε ένα κομμάτι, προφανώς το μεγαλύτερο και ωραιότερο, που είναι για τους Εβραίους και σε ένα άλλο κομμάτι, προφανώς το μικρότερο και το χειρότερο, που είναι για τους Άραβες, αν και ενδεικτικό για τους φυλετικούς διαχωρισμούς δεν είναι ενδεχομένως το χειρότερο, ούτε το πιο προσβλητικό. Περισσότερα

Το Ισραήλ σε σταυροδρόμι

Σχολιάστε

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Υπόδειγμα ερευνητικής δημοσιογραφίας ήταν το ρεπορτάζ του Χαγκάρ Σεζάφ στην ισραηλινή εφημερίδα Haaretz την Κυριακή 7 Ιουλίου. Το θέμα του αφορούσε το μεγαλύτερο ταμπού της ισραηλινής ιστορίας, την περίφημη Νάκμπα ή Καταστροφή, όπως αποκαλούνται οι συστηματικές διώξεις των Αράβων από τους Ισραηλινούς το 1948, που επέτρεψαν την ίδρυση του ισραηλινού κράτους. Ένα κράτος που με βάση την απόφαση υπ. αρ. 181 του 1947 του ΟΗΕ όφειλε να συνυπάρχει δίπλα – δίπλα με το παλαιστινιακό• είναι κάτι όμως που ουδέποτε έγινε, με το νεοπαγές ισραηλινό κράτος να παραβιάζει τις εντολές και το χάρτη του ΟΗΕ για τη δημιουργία δύο κρατών, επιβάλλοντας έκτοτε την κυριαρχία του με τη δύναμη των όπλων σε όλη την ιστορική Παλαιστίνη.

Στο Ισραήλ ακόμη και η αναφορά της λέξης Νάκμπα, που γιορτάζεται από όλους τους Παλαιστίνιους και Άραβες στις 15 Μαΐου κάθε χρόνου, επισείει διώξεις, καθώς με νόμο του 2011 απαγορεύεται η χρήση της! Οποιαδήποτε αναφορά στην εθνοκάθαρση των Παλαιστινίων, όπως χωρίς περιστροφές τη χαρακτηρίζει ο Ισραηλινός ο διακεκριμένος ιστορικός Ίλαν Παπέ, που αποτέλεσε την ιδρυτική πράξη του ισραηλινού κράτους προκαλεί τερματισμό κάθε κρατικής χρηματοδότησης. Είναι μια προσπάθεια να αποσιωπηθούν οι συνθήκες ίδρυσης του ισραηλινού κράτους εξαλείφοντας ιστορικές αναφορές ακόμη και όρους! Περισσότερα

Πέφτει κατηγορία η Deutsche Bank

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Οι ανακοινώσεις του διευθύνοντος συμβούλου της Deutsche Bank την Κυριακή 7 Ιουλίου ισοδυναμούσαν με μια οριστική και αμετάκλητη αλλαγή κατηγορίας στην δεύτερη αν όχι χαμηλότερη ταχύτητα του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος για την αγαπημένη τράπεζα του Αδόλφου Χίτλερ. Παρόλα αυτά κανείς δεν μπορεί να κατηγορήσει την Deutsche Bank, που διαδραμάτισε έναν ξεχωριστό ρόλο στην υπαγωγή της Ελλάδας στο καθεστώς των μνημονίων πριν δέκα χρόνια, ότι για να καταφέρει να ενταχθεί στην πρώτη εθνική του χρηματοπιστωτικού συστήματος και να μπορεί να στέκεται δίπλα δίπλα με την Goldman Sachs, δεν ενεπλάκη σε κάθε είδους απάτη που στήθηκε τα προηγούμενα χρόνια.

Ο κατάλογος είναι ατελείωτος. Για να μείνουμε μόνο στην εποχή που ξεκίνησε με την χρηματοοικονομική κρίση, ο κατάλογος περιλαμβάνει την πώληση τοξικών ομολόγων μεταξύ 2005 και 2007 σε επενδυτές που αγνοούσαν τη σύνθεσή τους (υπόθεση για την οποία η γερμανική τράπεζα κατέβαλε κατόπιν συμβιβασμού πρόστιμο ύψους 7,2 δισ. δολ.) την χειραγώγηση του επιτοκίου Libor (για την οποία τιμωρήθηκε με πρόστιμο ύψους 2,5 δισ. δολ.), ξέπλυμα χρήματος ρώσων ολιγαρχών (υπόθεση για την οποία καταδικάστηκε με πρόστιμο 630 εκ. δολ. από τις αμερικανικές και βρετανικές εποπτικές αρχές), παραβίαση των αμερικανικών κυρώσεων σε Ιράν, Συρία, Λιβύη και Σουδάν (ορμώμενη φυσικά όχι από κάποια αντιιμπεριαλιστικά κίνητρα, αλλά από υψηλές προμήθειες), μέχρι κι ότι κατασκόπευε εν δυνάμει επικριτές της, στους οποίους συμπεριλαμβανόταν κι ένας δημοσιογράφος! Η έφεσή της στον κίνδυνο αποδεικνύεται επίσης κι από τα δάνεια που χορηγούσε τον Ντόναλντ Τραμπ μια εποχή που καμία αμερικανική τράπεζα δεν του δάνειζε ούτε σεντς… Περισσότερα

Σφίγγει τον κλοιό γύρω από το Ιράν ο Τραμπ

Σχολιάστε

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Στα χνάρια του Τζορτζ Μπους που έστησε τη Συμμαχία των Προθύμων γύρω από τις ΗΠΑ, έτσι ώστε να συγκαλύψει τα αμερικανικά συμφέροντα που πρωταγωνίστησαν κι επέβαλαν την εισβολή στο Ιράκ 16 χρόνια πριν, κινείται πλέον ο αμερικανός πρόεδρος σφίγγοντας τον κλοιό γύρω από το Ιράν. Επισήμως, στόχος του άξονα που δημιουργεί το αμερικανικό Πεντάγωνο είναι «να εξασφαλίσει την ελευθερία της ναυσιπλοΐας στα στενά του Χορμούζ και το Μπαντ αλ-Μαντέμπ», με βάση δηλώσεις αμερικανού αξιωματούχου που υπέδειξε τις θαλάσσιες πύλες οι οποίες ενώνουν τον Περσικό Κόλπο με τον Κόλπο του Ομάν και την Ερυθρά Θάλασσα με τη Θάλασσα του Άντεν, αντίστοιχα. Στην πράξη ο Λευκός Οίκος εγκαταλείπει τη γραμμή των αυτοσχεδιασμών και για πρώτη φορά μετά την έξοδο των ΗΠΑ από τη Συμφωνία για τα πυρηνικά του Ιράν φαίνεται να καταστρώνεται ένα σχέδιο επίθεσης στο Ιράν.

Πριν τις ανακοινώσεις για τη Συμμαχία των Προθύμων Νο2 οι αυτοσχεδιασμοί του Τραμπ εναντίον του Ιράν έφτασαν σε άνευ προηγουμένου επίπεδα με τον αμερικανικό πρόεδρο να εξαγγέλλει επίθεση κατά του Ιράν και σε 10 λεπτά να την ακυρώνει. Η τακτική του Τραμπ, όπως συμπυκνώνεται στη φράση «μέγιστη πίεση» προκάλεσε θυμηδία ακόμη κι εντός των ΗΠΑ. Σε συνέντευξή του στο γερμανικό περιοδικό Σπίγκελ ο Λέον Πανέτα, υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ μεταξύ 2011 και 2013 και επικεφαλής της CIA όταν εκτελέστηκε ο Μπιν Λάντεν ανέφερε: «Έχω προβληματισμούς για τις τακτικές μέγιστης πίεσης του προέδρου σε μια σειρά από μέτωπα. Έχει χρησιμοποιήσει την μέγιστη πίεση στη Βόρεια Κορέα κι ακόμη δεν έχουμε ένα σχέδιο για την αποπυρηνικοποίηση. Έχει χρησιμοποιήσει την μέγιστη πίεση στο εμπόριο με αυτούς τους δασμούς κι ακόμη δεν έχουμε επιλύσει εκείνα τα εμπορικά θέματα. Έχει χρησιμοποιήσει την μέγιστη πίεση στο Ιράν, αλλά δεν ξέρω αν έχει ακόμη προσδιορίσει ποια θα είναι η μακροχρόνια στρατηγική σε σχέση με αυτά τα θέματα τακτικής. Μπορείς να χρησιμοποιείς μέγιστη πίεση, μπορείς να δημιουργείς χάος, αλλά θα ήταν πάρα πολύ καλύτερα αν είχες ένα σχέδιο επίλυσης του προβλήματος. Και δε νομίζω ότι το σκέφτεται πάρα πολύ»… Περισσότερα

Νόμος και τάξη …αλά καρτ

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Πολύ πριν κερδίσει τις εκλογές η Νέα Δημοκρατία κατέστησε σαφές ότι θα κυβερνήσει με το «δόγμα του νόμου και της τάξης». Οι σπονδές στο φιλελευθερισμό και τα ατομικά (έστω) δικαιώματα εξ αρχής δηλώθηκε ότι μπορούν να περιμένουν μπροστά στη προτεραιότητα που έχει το κλείσιμο του ματιού στα πιο συντηρητικά αντανακλαστικά της κοινωνίας. Τον ίδιο δρόμο επέλεξε κι ο Τραμπ και πολύ πριν αυτόν ο Νικολά Σαρκοζύ στη Γαλλία κι ο Ρούντολφ Τζουλιάνι στη Νέα Υόρκη. Σε όλες τις περιπτώσεις μπορεί το έγκλημα, που από την εποχή των Αθλίων αποτέλεσμα της φτώχειας ήταν κι όχι της έλλειψης αστυνόμευσης, να μην καταπολεμήθηκε το κράτος εν τούτοις έδειξε ποιος είναι ο εσωτερικός εχθρός κι η απειλή.

Αποκορύφωμα, μέχρι τώρα, της αστυνομικής – κατασταλτικής λογικής που διέπει την άποψη της νέας κυβέρνησης του Κ. Μητσοτάκη είναι η μεταβίβαση στο υπουργείο που κατ’ ευφημισμό αποκαλείται Προστασίας του Πολίτη της Μεταναστευτικής Πολιτικής και του σωφρονισμού. Πρόκειται για πισωγύρισμα, καθώς η λογική που διαπερνά αυτές τις επιλογές είναι ότι η μεν μεταναστευτική πολιτική δεν είναι θέμα ενσωμάτωσης, ένταξης και δικαιωμάτων αλλά θέμα καταστολής. Η δε σωφρονιστική πολιτική είναι θέμα καταστολής και τιμωρίας, επίδειξης κι εφαρμογής βίας απέναντι στους κρατούμενους κι ας φωνάζουν οι σωφρονιστικοί υπάλληλοι για ελλείψεις προσωπικού και υποδομών. Περισσότερα

Τραμπ εναντίον Ευρώπης

Σχολιάστε

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Στον εύκολο στόχο της Ευρωπαϊκής Ένωσης έστρεψε τα πυρά του ο Ντόναλντ Τραμπ ανακοινώνοντας τη Δευτέρα 1 Ιουλίου την πρόθεσή του να επιβάλει εμπορικούς δασμούς ύψους 4 δισ. δολ. σε μια μεγάλη γκάμα ευρωπαϊκών ειδών διατροφής που ξεκινούν από ιταλικά και γερμανικά τυριά (παρμεζάνα, προβολόνε, ρετζιάνο, ένταμ, γκούντα, κ.α.), μακαρόνια και ελιές και φτάνουν σε ουίσκι από τη Σκοτία και την Ιρλανδία. Η νέα λίστα με τα 89 προϊόντα προστίθεται σε μια προηγούμενη λίστα που ανακοινώθηκε στις 12 Απριλίου και αφορούσε ευρωπαϊκά προϊόντα αξίας 21 δισ. δολ.

Το πρόβλημα ωστόσο δεν είναι ούτε τα τυριά ούτε τα ουίσκια. Στο επίκεντρο της νέας αντεπίθεσης στο πλαίσιο του εμπορικού πολέμου που έχουν κηρύξει οι ΗΠΑ εναντίον της ΕΕ βρίσκεται η αεροπορική βιομηχανία Airbus, που κατηγορείται από το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών ότι επιβιώνει από κρατικές επιδοτήσεις – κάτι που όλοι ξέρουν ότι είναι πολύ κακό να γίνεται όταν δεν αφορά χρεοκοπημένες τράπεζες και ανεμογεννήτριες που φυτεύονται στις βουνοκορφές κι αδυνατούν να παράξουν ακόμη και το ρεύμα που καταναλώθηκε για την παραγωγή τους. Κατά τ’ άλλα οι κρατικές επιδοτήσεις αμφισβητούν τα ιερά και τα όσια του νεοφιλελευθερισμού που στηρίζεται στον αγνό, άδολο και ανόθευτο ανταγωνισμό και δεν πρέπει ποτέ να παραβιάζεται ακόμη κι όταν πρόκειται να κατασκευαστούν ασφαλή αεροσκάφη. Τόσο αγνό, άδολο και ανόθευτο που ακόμη και οι ΗΠΑ δεν κρύβουν ότι επιδοτούν την Boeing, που εσχάτως διέρχεται μια άνευ προηγουμένου κρίση όταν τα 737 MAX  αποδείχτηκε πώς είναι φέρετρα πτερόεντα. Περισσότερα

Ιστορική συνάντηση Τραμπ – Κιμ

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Ας πάρουμε σοβαρά την κριτική που ασκήθηκε στον αμερικανό πρόεδρο ότι η επίσκεψη του, την Κυριακή 1 Ιουλίου, στην αποστρατιωτικοποιημένη ζώνη που χωρίζει τη Βόρεια από τη Νότια Κορέα και είναι η πρώτη επίσκεψη εν ενεργεία αμερικανού προέδρου στερούταν περιεχομένου μιας και δεν υπογράφτηκε καμιά συμφωνία κι αποσκοπούσε αποκλειστικά και μόνο στη δημιουργία εντυπώσεων. Ας θεωρήσουμε βάσιμη επίσης και την άλλη κριτική που του ασκήθηκε ότι το ζητούμενο από την μεριά του ήταν να εμφανιστεί ως ειρηνοποιός και ικανός να διευθετεί με διαπραγματεύσεις μείζονες συγκρούσεις, την ίδια ώρα που σε κάθε άλλο μέτωπο ο Τραμπ λειτουργεί σαν ταύρος σε υαλοπωλείο. Περισσότερα

Κυρώσεις συλλογικής τιμωρίας των Ιρανών από τον Τραμπ

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Τυπικά, αν μείνουμε στις άμεσες συνέπειες, οι κυρώσεις που εξήγγειλε ο Ντόναλντ Τραμπ εναντίον του Ιράν τη Δευτέρα, ως απάντηση στην κατάρριψη αμερικανικού κατασκοπευτικού μη επανδρωμένου αεροσκάφους, είναι μια τρύπα στο …νερό. Κοινό τους γνώρισμα είναι η διακοπή της δυνατότητας πρόσβασης οκτώ κορυφαίων ιρανών αξιωματούχων (μεταξύ των οποίων και του ανώτατου θρησκευτικού ηγέτη Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ) στο διεθνές τραπεζικό σύστημα. Δεν υπάρχει φυσικά ούτε μία πιθανότητα στο εκατομμύριο τα στελέχη αυτά να διατηρούν λογαριασμούς στο εξωτερικό και δη σε τράπεζες της Δύσης. Οι επιπτώσεις ωστόσο των νέων κυρώσεων θα γίνουν πολύ σύντομα ορατές καθώς μικρές και μεγάλες τράπεζες θα αρνούνται να διεκπεραιώνουν ακόμη και τις πιο μικρές συναλλαγές με το Ιράν, φοβούμενες μην βρεθούν στο στόχαστρο του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών. Περισσότερα

Στη νομισματική αντεπίθεση η Ιταλία

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

«Σε όλες τις ανεπτυγμένες χώρες, οι νομισματικές και οικονομικές αρχές στερούνται των απαραίτητων εργαλείων για να ανταποκριθούν σε μία άλλη μείζονα οικονομική κρίση», υποστηρίζει ο Νουριέλ Ρουμπινί σε πρόσφατο άρθρο του, με τίτλο «Ο αυξανόμενος κίνδυνος μιας ύφεσης και κρίσης για το 2020». Ο Νουριέλ Ρουμπινί, με προϋπηρεσία στο Συμβούλιο Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων του Κλίντον, την Παγκόσμια Τράπεζα, το ΔΝΤ και την αμερικανική κεντρική Τράπεζα, έγινε ακόμη πιο γνωστός όταν προέβλεψε την κρίση του 2008. Στο επίκεντρο της άποψής του τώρα βρίσκεται η νομισματική διαχείριση και οι κεντρικές τράπεζες, με τη νομισματική πολιτική τους ακόμη να μην έχει επιστρέψει στα προ κρίσης επίπεδα. «Η Fed ξεκινάει με ένα βασικό επιτόκιο 2,25-2,55%, συγκρινόμενο με 5,25% το Σεπτέμβριο του 2007. Στην Ευρώπη και την Ιαπωνία οι κεντρικές τράπεζες κινούνται στην περιοχή των αρνητικών επιτοκίων και θα αντιμετωπίσουν όρια στο πόσο πέρα από το μηδέν μπορούν να πάνε»…

Τούτων δοθέντων μόνο ανεξήγητη δεν ήταν η επιλογή της ιταλικής κυβέρνησης να ψηφίσει σε υπουργικό συμβούλιο την έκδοση ομολόγων, των mini-BOTs,  με τα οποία, όπως δήλωσε, θα αποπληρώσει ληξιπρόθεσμα χρέη του δημοσίου προς τους ιδιώτες. Πρόκειται αναμφισβήτητα για ένα παράλληλο νόμισμα, που αμφισβητεί τον «κανόνα του ευρώ» κι ας υποστήριζε ο υπουργός Οικονομικών της Ιταλίας, Τζιοβάνι Τρία, σε συνέντευξή του στους Financial Times ότι η Ιταλία δε χρειάζεται άλλα νομισματικά εργαλεία κι ότι «μπορεί να πληρώσει όλα τα χρέη της χρησιμοποιώντας το νόμισμά της το ευρώ». Γι’ αυτό και η στάση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας ήταν απορριπτική, αντιτείνοντας ότι οι ιταλικές αρχές πρέπει να αποφασίσουν αν τα mini-BOTs είναι νόμισμα, οπότε παρανόμησαν, ή ομόλογα, οπότε θα αυξηθεί ισόποσα και το δημόσιο χρέος της Ιταλίας. Πρέπει όμως να πούμε ότι ποτέ άλλοτε στο παρελθόν η Φρανκφούρτη δεν ήταν τόσο αυστηρή. Στο απόγειο της κρίσης της Ιρλανδίας για παράδειγμα είχε επιτρέψει την έκδοση νομίσματος για να σωθούν οι τράπεζες. Για τον ίδιο …ιερό σκοπό πολύ πριν το ξέσπασμα της κρίσης η ΕΚΤ είχε εφαρμόσει τα πιο διαφορετικά προγράμματα δημιουργίας ρευστότητας με σκοπό επί της ουσίας και πάλι να ενισχύσει τις τράπεζες. Μπορεί επομένως νόμισμα με τη στενή έννοια του όρου να μην έχει κυκλοφορήσει ξανά στην ευρωζώνη, από ρευστότητα ωστόσο, αφιερωμένη εξαιρετικά στους μεγάλους ασθενείς,    έχουμε πλημμυρίσει… Περισσότερα

Τρεκλίζει η τουρκική οικονομία

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Στην κόψη του ξυραφιού βαδίζει η τουρκική οικονομία, αδυνατώντας εδώ κι ένα χρόνο να βρει σταθερό ρυθμό κι αφήνοντας μετέωρο το ερώτημα σε ποιο βαθμό η ύφεση είναι αποτέλεσμα μιας γενικευμένης αναστροφής του οικονομικού κλίματος και σε ποιο βαθμό αποτέλεσμα της υπονόμευσης εκ μέρους του Τραμπ, στο πλαίσιο της ανοιχτής αντιπαράθεσης μεταξύ των δύο χωρών.

Η ύφεση την οποία διέρχεται η τουρκική οικονομία πιστοποιήθηκε με τα επίσημα στοιχεία της στατιστικής υπηρεσίας, βάσει των οποίων για δύο συνεχόμενα τρίμηνα, το τρίτο και τέταρτο τρίμηνο του 2018, η οικονομία συρρικνώθηκε: κατά 1,6% και 2,4%, αντίστοιχα. Η συνέχεια παραμένει άγνωστη, καθώς ναι μεν για το πρώτο τρίμηνο αναμένεται μια οριακή άνοδο του προϊόντος που θα κινηθεί σε θετικά επίπεδα ενώ η βιομηχανική παραγωγή τον Μάρτιο αυξήθηκε (κατά 2,1%) για τρίτο συνεχή μήνα, η πτώση όμως έπειτα της συναλλαγματικής ισοτιμίας της τουρκικής λίρας, συνεχίζοντας την καθίζηση που σημειώθηκε το 2018 κατά 28%, απειλεί να οδηγήσει την τουρκική οικονομία σε νέα ύφεση, καταγράφοντας μια διπλή βουτιά. Ο ιμάντας μεταβίβασης και μαζί αδύναμος κρίκος της τουρκικής οικονομίας είναι το ιλιγγιώδες ποσό των 315 δισ. δολ. (σε ένα σύνολο ΑΕΠ 851 δισ.) που οφείλουν οι τουρκικές επιχειρήσεις σε ξένο συνάλλαγμα. Ως αποτέλεσμα, όσο μειώνεται η αξία της τουρκικής λίρας έναντι των ξένων νομισμάτων, τόσο αυξάνεται το πραγματικό κόστος αποπληρωμής των δανείων τους, περιορίζοντας τα περιθώρια κέρδους. Για όσες δε τουρκικές επιχειρήσεις βρίσκονταν στο όριο της επιβίωσης η αύξηση του κόστους εξυπηρέτησης θα αποτελέσει τη χαριστική βολή, με αρνητικές συνέπειες τόσο στο ΑΕΠ όσο και στην απασχόληση. Περισσότερα

Σαέμπ Ερεκάτ: «Προσηλωμένη στο διεθνές δίκαιο η Παλαιστινιακή Αρχή»

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ

Για τον Σαέμπ Ερεκάτ λέγεται ότι διαπραγματευόμενος με τους Ισραηλινούς έχει περάσει πολύ περισσότερες ώρες απ΄ όσες έχει περάσει με την οικογένεια του. Ο Σαέμπ Ερεκάτ, γραμματέας της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, είναι ο άνθρωπος που πρωταγωνιστεί σε όλες τις διαπραγματεύσεις για την επίλυση του Παλαιστινιακού, με αποκορύφωμα τη συμφωνία του Όσλο του 1992. Με την ομάδα του Τραμπ πραγματοποίησε 73 συναντήσεις, οι 33 εκ των οποίων με τον γαμπρό του αμερικανού προέδρου Γιάρεντ Κούσνερ που έχει αναλάβει προσωπικά την προώθηση του σχεδίου επίλυσης, που περιγράφεται συχνά κι ως «συμφωνία του αιώνα». Τον συναντήσαμε στη Ραμάλα, στο πλαίσιο της δημοσιογραφικής αποστολής που διοργάνωσε το Advanced Media Institute από 11 ως 17 Ιουνίου 2019. Περισσότερα

Ο πολύ βολικός θάνατος του Μόρσι

Σχολιάστε

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Μετά το θάνατο του ηγέτη των Αδελφών Μουσουλμάνων Μοχάμεντ Μόρσι στη φυλακή τη Δευτέρα 17 Ιουνίου και το «δημοψήφισμα» του Απριλίου ο Αλ Σίσι κάλλιστα μπορεί να ευελπιστεί ότι θα καταφέρει να πλησιάσει τα 30 χρόνια που έμεινε ο δικτάτορας Μουμπάρακ στην ηγεσία της Αιγύπτου. Περισσότερα

Αμερικανικό φιάσκο κι όχι «συμφωνία του αιώνα» για το Παλαιστινιακό

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Ποτέ ένα σχέδιο επίλυσης μιας διεθνούς σύγκρουσης, καμία πρόταση διευθέτησης μιας χρόνιας διαμάχης δεν έγινε ομόθυμα αποδεκτή από τα εμπλεκόμενα μέρη. Ούτε όμως απορρίφθηκε συλλήβδην πριν ακόμη γίνει γνωστή. Εξαίρεση σε αυτό τον κανόνα θα αποτελέσει η περίφημη «συμφωνία του αιώνα» που επεξεργάζεται εδώ κι ένα τουλάχιστον έτος η αμερικανική κυβέρνηση για το Παλαιστινιακό.

Κατά τη διάρκεια της παραμονής μας στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη όσο κι αν προσπαθήσαμε δεν βρήκαμε ούτε έναν Παλαιστίνιο, αξιωματούχο ή πολίτη, που να δέχεται να συζητήσει έστω το αμερικανικό σχέδιο. Κι αναφερόμενοι σε αξιωματούχους δεν μιλάμε για στελέχη της Χαμάς, της Ισλαμικής Τζιχάντ και μαρξιστικών οργανώσεων, που έχουν επιλέξει και υπηρετούν τον ένοπλο αγώνα. Μιλάμε ως επί το πλείστων για στελέχη της Φατάχ και της Παλαιστινιακής Αρχής που θεωρούν εκ των ων ουκ άνευ προϋπόθεση για την επίλυση του Παλαιστινιακού τις διεθνείς διαπραγματεύσεις και τη συμφωνία του Ισραήλ. Το σχέδιο απορρίπτεται ωστόσο ακόμη και από το Ισραήλ. Περισσότερα

Πλήγμα στο δολάριο από Κίνα και Ρωσία

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Μια δυσάρεστη έκπληξη επιφύλασσε για τις ΗΠΑ η επίσκεψη του κινέζου προέδρου στη Ρωσία με αφορμή τη συμμετοχή του (με μια συνοδεία 1.000 επιπλέον ατόμων!) στις εργασίες του Διεθνούς Οικονομικού Φόρουμ της Αγίας Πετρούπολης. Μαζί με ένα πλήθος οικονομικών συμφωνιών που υπέγραψε στις 5 Ιουνίου ο Ξι Ζινπίνγκ με το ρώσο ομόλογό του, Βλαντίμιρ Πούτιν, που εκτείνονται από ενεργειακά προϊόντα μέχρι ηλεκτρονικό εμπόριο, συμφώνησαν να χρησιμοποιούν στο εξής τα εθνικά τους νομίσματα στο μεταξύ τους εμπόριο. Πρόκειται για ένα σημαντικό πλήγμα στην κυριαρχία του αμερικανικού δολαρίου.

Το 2018 παρότι το ΑΕΠ των ΗΠΑ (20,5 τρισ. δολ.) αντιπροσώπευε το 24% του παγκόσμιου ΑΕΠ, το δολάριο αντιπροσώπευε το 44% των παγκόσμιων ανταλλαγών, ενώ το τρίτο τρίμηνο του 2018, σύμφωνα με το ΔΝΤ, το 62% των αποθεματικών των κεντρικών τραπεζών ήταν σε δολάρια. Σε ό,τι αφορά την Κίνα, ενώ το ΑΕΠ της το ίδιο έτος (13,5 τρισ. δολ.) αντιπροσώπευε το 16% του παγκόσμιου ΑΕΠ, στο εθνικό της νόμισμα διεξάγονταν το 2% των διεθνών συναλλαγών, ενώ σε γουάν ήταν λιγότερο από 2% των αποθεμάτων των κεντρικών τραπεζών. Αντίστοιχα υποδεέστερη του ΑΕΠ του είναι η εμβέλεια των νομισμάτων όλων των υπόλοιπων, μεγάλων οικονομιών του κόσμου. Περισσότερα

Καταρρέει η Αργεντινή σε ένα τείχος σιωπής

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Η είδηση δεν αφορά την επικείμενη χρεοκοπία της χώρας που γέννησε τον Τσε. Έχοντας χρεοκοπήσει επίσημα οκτώ φορές στην ιστορία της η Αργεντινή, με τελευταία φορά το 2001 όταν πάγωσαν προσωρινά αποπληρωμές ύψους 100 δισ. δολ., το ενδιαφέρον έχει πάψει να συγκεντρώνεται στις δημοσιονομικές της περιπέτειες. Η είδηση σχετίζεται με την σκανδαλώδη προστασία που απολαμβάνει το εν ενεργεία πολιτικό της προσωπικό, καθώς παρότι οδηγεί τη χώρα στα βράχια με μια γενναία αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους, αν δεν προηγηθεί επίσημη στάση πληρωμών, να είναι θέμα χρόνου, σύσσωμος ο διεθνής Τύπος ακόμη και τώρα επαινεί κι εγκωμιάζει τον πρόεδρο της Αργεντινής, κι εκλεκτό του ΔΝΤ Μαουρίτσιο Μάκρι. Από δεκάδες δημοσιεύματα που αποτελούν ορισμό της παραπληροφόρησης επιλέγουμε το ακόλουθο των New York Times, που συμπυκνώνει τη μεροληπτική στάση της Ουάσιγκτον απέναντι του: «Τα υποσχόμενα οφέλη από τις μεταρρυθμίσεις του – σταθερό νόμισμα, τιθάσευση του πληθωρισμού, νέες επενδύσεις και θέσεις εργασίας – θα χρειαστούν χρόνια για να υλοποιηθούν»!

Για την εφημερίδα – σύμβολο των Δημοκρατικών και του φιλελεύθερου κατεστημένου, επιτόκια δανεισμού στο ύψος του 70%, πληθωρισμός στο ύψος του 60%, υποτίμηση της συναλλαγματική αξίας του νομίσματος κατά 50% το 2018, μείωση της βιομηχανικής παραγωγής κατά 13% μόνο το 2018 κι η έκρηξη της φτώχειας και της ανεργίας είναι προσωρινά …μικροπροβλήματα που δεν ισοδυναμούν με ακύρωση και διάψευση των εξαγγελιών του νεοφιλελεύθερου προέδρου. Απλώς …μεταθέτουν στο μέλλον την υλοποίηση των εξαγγελιών του. Αξίζει ωστόσο να αντιπαραβάλουμε την ασυλία που απολαμβάνει ο αργεντινός πρόεδρος με τα πρωτοσέλιδα της ίδια εφημερίδας, όταν ο υπερπληθωρισμός πλήττει την Τουρκία ή τη Βενεζουέλα, όπου στο πηδάλιο βρίσκονται ηγέτες που από διαφορετικές θέσεις συγκρούονται με τις ΗΠΑ. Σε αυτές τις περιπτώσεις, ρεπορτάζ, αποστολές και δακρύβρεχτα ρεπορτάζ δημιουργούν φαινόμενα χιονοστιβάδας, ωθώντας τις αγορές να εντείνουν τις επιθέσεις τους στα εθνικά νομίσματα των χωρών, προκαλώντας φυγή κεφαλαίων, κ.α. Περισσότερα

Κρουαζιερόπλοια εναντίον Γαληνοτάτης

Σχολιάστε

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Πιο εύστοχος και επίκαιρος δεν θα μπορούσε να ήταν ο Βρετανός καλλιτέχνης Μπάνκσυ! Η φετινή του εντελώς απρόβλεπτη παρέμβαση στην Μπιενάλε της Βενετίας με θέμα την εισβολή των κρουαζιερόπλοιων στη Γαληνοτάτη Δημοκρατία έφερε στην επιφάνεια ένα πρόβλημα που ξεπερνάει την αισθητική όχληση(δες εδώ)! Απειλεί και την ίδια τη Βενετία, όπως φάνηκε με το ατύχημα που συνέβη την Κυριακή 2 Ιουνίου 2019. Το ατύχημα προκλήθηκε όταν ένα μεγάλο κρουαζιερόπλοιο 13 ορόφων και 60.000 τόνων με δυνατότητα μεταφοράς 2.500 επιβατών της ιταλικής εταιρείας Msc προσέκρουσε στο λιμάνι παρασέρνοντας ένα μικρό τουριστικό πλοίο που ήταν ήδη σταματημένο και τραυματίζοντας ελαφρά 5 επιβαίνοντες. Οπουδήποτε αλλού κι εν είχε συμβεί το ίδιο επεισόδιο (όπως διαβάσαμε ότι συνέβη το 2011 στη Βαλτική ξανά με ευθύνη του ίδιου πλοίου) θα περνούσε απαρατήρητο. Το πολύ – πολύ να το ανέφερε ο τοπικός Τύπος. Στη Βενετία όμως έγινε θέμα, και για το διεθνή ακόμη Τύπο, επειδή επιβεβαίωσε την κριτική και τις ανησυχίες που διατυπώνονται εδώ και χρόνια. Περισσότερα

Νέα βιομηχανική πολιτική με παλιά υλικά

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Τα πάνω – κάτω υπόσχεται να φέρει η βιομηχανική πολιτική που επεξεργάζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση και βρίσκεται στο στάδιο της διαβούλευσης μεταξύ των κρατών μελών της. Πρόκειται για μια ευρείας έκτασης προσπάθεια που ξεκινώντας από υπαρκτές τάσεις οικονομικής ανάπτυξης με άξονα τις νέες τεχνολογίες επιχειρεί να τις επιταχύνει και να τις ενισχύσει, βελτιώνοντας τη θέση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο διεθνή ανταγωνισμό. Κυρίως έναντι της Κίνας και των ΗΠΑ.

Επομένως, η εποχή που η βιομηχανία θεωρούταν …πασέ και είδος προς εξαγωγή στις χώρες φθηνού εργατικού δυναμικού έχει περάσει προ πολλού. Μάρτυρας είναι η αύξηση της μέσης ετήσιας απασχόλησης στη βιομηχανία στις περισσότερες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τόσο του πυρήνα (Γερμανία, Δανία, Αγγλία, Αυστρία) όσο και της περιφέρειας (Βουλγαρία, Εσθονία, Ουγγαρία, Ισπανία, Σλοβενία, κ.α.) την περίοδο 2014-2017. Το ίδιο συμπέρασμα, επανάκαμψης της βιομηχανίας στον ανεπτυγμένο κόσμο, συνάγεται αν δούμε ότι στις περισσότερες από τις χώρες που τα τελευταία χρόνια η απασχόληση αυξήθηκε, στο παρελθόν (2001 – 2007 και 2007 – 2014) μειωνόταν, όπως και από το γεγονός ότι στην Κίνα παρατηρείται ακριβώς η αντίθετη τάση: ενώ στο παρελθόν αυξανόταν η απασχόληση στη βιομηχανία από το 2014 και μετά μειώνεται. Μέτρο αυτής της τάσης οφείλεται στον επαναπατρισμό δραστηριοτήτων έντασης εργασίας από την περιφέρεια του καπιταλισμού στο κέντρο. Πολλές χώρες μάλιστα όπως η Αγγλία και η Γαλλία έλαβαν συγκεκριμένα μέτρα για να την τάση επιστροφής των «ξενιτεμένων επιχειρήσεων». Περισσότερα

Older Entries