Αρχική

Αποχαιρετισμός (στα όπλα) από Ομπάμα

Σχολιάστε

Αποχαιρετισμός (στα όπλα) από Ομπάμα

Tου Άρη Χατζηστεφάνου

Την τελευταία εβδομάδα ο Ομπάμα έσπευσε να διευρύνει τις δυνατότητες παρακολούθησης της Εθνικής Υπηρεσίας Ασφαλείας (NSA). Με τους νέους κανονισμούς, η NSA θα μπορεί να μοιράζεται με άλλες 16 υπηρεσίες τεράστιους όγκους ανεπεξέργαστων πληροφοριών που συλλέγει σε ολόκληρο τον πλανήτη.

Πόσα ψέματα μπορείς να χωρέσεις σε μια αποχαιρετιστήρια ομιλία; Αν είσαι ο Αμερικανός πρόεδρος που κέρδισε Νόμπελ ειρήνης ενώ κατάφερε μόνο στον τελευταίο χρόνο της θητείας του να βομβαρδίζει ταυτόχρονα επτά χώρες, ρίχνοντας 48.819 βόμβες (περίπου 2,7 βόμβες ανά ώρα) τότε η απάντηση είναι… πολλά ψέματα. Με μουσική υπόκρουση τους U2 (ένα είδος τροβαδούρων των σύγχρονων ηγεμόνων), ο Ομπάμα επιχείρησε να παρουσιάσει μια ψευδή εικόνα ευημερίας και ασφάλειας για τους Αμερικανούς πολίτες και την εθνική οικονομία. Παρέλειψε φυσικά να σημειώσει ότι για πρώτη φορά την τελευταία 25ετία μειώθηκε το προσδόκιμο ζωής των Αμερικανών πολιτών ενώ η αμερικανική νεολαία βλέπει τα εισοδήματά της να συρρικνώνονται. Οι μόνοι δείκτες που έχουν θετικό πρόσημο για ένα νεαρό Αμερικανό επί προεδρίας Ομπάμα είναι οι θάνατοι από ναρκωτικά και η αύξηση του χρέους, το οποίο υπόσχεται να μετατρέψει μια ολόκληρη γενιά σε υπηρέτες των τραπεζών. Σε συνδυασμό με την γιγάντωση των ανισοτήτων και τη μετατροπή τεράστιου τμήματος του πληθυσμού σε ένα είδος «υπηρετικού προσωπικού», με κακοπληρωμένες θέσεις μερικής απασχόλησης, ο Ομπάμα είχε πραγματικά αρκετούς λόγους να δακρύσει στην αποχαιρετιστήρια ομιλία του. Τα δάκρυα στα μάτια του, όμως, ήταν δάκρυα χαράς. Περισσότερα

Το νέο σκηνικό της διαπλοκής

Σχολιάστε

Το νέο σκηνικό της διαπλοκής

Της Ματίνας Παπαχριστούδη

Μιντιάρχες-τραπεζίτες λύνουν τα ζωνάρια τους!

Οι τράπεζες αναλαμβάνουν τον ΔΟΛ και θα πληρώνουν εργαζόμενους μέχρι το ξεπούλημα των περιούσιων τίτλων του συγκροτήματος. Ο Σάλλας, «πρώην» της Πειραιώς και «νυν» της Παγκρήτιας Τράπεζας, μπαίνει στο Πρώτο Θέμα του Αναστασιάδη. Ο Μπόμπολας έχει απλήρωτους τους εργαζόμενους του δικού του συγκροτήματος, αλλά θέλει να «αρπάξει» τον χρεοκοπημένο ΔΟΛ. Ο Βαρδινογιάννης το ξανασκέφθηκε για το Μέγκα και ίσως βάλει πλάτη για να επαναλειτουργήσει. Ο νέος μιντιάρχης Μάρης εμφανίζεται δημοσίως ως στρατηγικός παίκτης. Ο Ελεύθερος Τύπος μπαίνει στο άρθρο 106 του πτωχευτικού Κώδικα και ο Αμερικανός Τζον Ρήγας συνεχίζει να απολαμβάνει τα προνόμια εκδότη παρά το ότι έχει χρεοκοπήσει το συγκρότημα της Μακεδονίας… Περισσότερα

Οι μισθωτοί με «μπλοκάκια» και οι αυτοαπασχολούμενοι, θύματα του νέου ασφαλιστικού

Σχολιάστε

https://ioannou.files.wordpress.com/2017/01/efsyn-12-1-17.jpg?w=494&h=322

του Δημήτρη Τζαμουράνη

Ο νόμος για το ασφαλιστικό που ψήφισε πριν λίγους μήνες η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ μπήκε σε εφαρμογή από 1/1/2017. Ο νόμος οδηγεί σε μεγάλες επιβαρύνσεις εκατοντάδες χιλιάδες αυτοαπασχολούμενους και εργαζόμενους με μπλοκάκι με βάση το νέο τρόπο υπολογισμού των εισφορών. Συγκεκριμένα θεσπίζεται η μηνιαία καταβολή αναλογικών εισφορών, επί του φορολογητέου εισοδήματος (για τους πρώτους μήνες θα αφορά στο οικονομικό έτος 2015 και στην συνέχεια το 2016). Tα ποσοστά για την κύρια σύνταξη είναι 20%, για την υγεία 6,9%, ενώ για όσους έχουν επικουρικό και εφάπαξ είναι αντίστοιχα 4% και 7%. Το σύνολο για όλους αυτούς τους κλάδους είναι 37,9%. Βέβαια, η κυβερνητική προπαγάνδα κάνει λόγο για εισφορές στο 20%. Μαζί με τους φόρους που ξεκινάνε από το 23%, οι συνολικές υποχρεώσεις διαμορφώνονται στα 2/3 του εισοδήματος και καθιστούν αδύνατη την παραμονή στο επάγγελμα για χιλιάδες αυτοαπασχολούμενους.

Ακόμα και για τους ανέργους προβλέπεται κατώτερο μηνιαίο εισόδημα επί του οποίου θα υπολογίζονται εισφορές τα 586 ευρώ ακόμη και για όσους έχουν ζημιές ή μηδενικό εισόδημα ή δεν υποβάλλουν καν φορολογική δήλωση. Για παράδειγμα, ένας άνεργος μηχανικός καλείται να πληρώσει 2.665 ευρώ ετησίως προκειμένου να έχει υγειονομική κάλυψη. Περισσότερα

Τα κεφάλια μέσα για να μην έρθει ο Μητσοτάκης και η επάρατος Δεξιά

Σχολιάστε

5454

του Μάριου Διονέλλη

Ναι, γιατί όχι; Και τον Γιώργο Παπανδρέου και τον Τζουμάκα και τον Σημίτη ακόμα. Και τον Λαλιώτη και τον Σκανδαλίδη. Και τον Παπούλια, ίσως, ξανά, στην πρώτη γραμμή.

Όλους αυτούς που η γενιά μας θα τους έβαζε στο… χρονοντούλαπο, όχι ως πρόσωπα, ως πολιτικές πρακτικές και ως ιδεολογίες όλους αυτούς θα συναντήσουμε ξανά μπροστά μας. Με αυτά τα πρόσωπα θα αναμετρηθούμε ξανά και ξανά αφού δεν καταφέραμε να τους στείλουμε στο περιθώριο.

Και αφού η «Αριστερά» υπογράφει μνημόνια, βάζει φόρους και κόβει συντάξεις έχουν κάθε δικαίωμα να αισθάνονται δικαιωμένοι και να ετοιμάζονται για ένα νέο γύρο στην πλάτη μας. Περισσότερα

Θα συνεχίζουν να αυξάνονται οι στρατιές των ανέργων το 2017

Σχολιάστε

sel-24-basi

Tου Λεωνίδα Βατικιώτη

Τουλάχιστον 3,4 εκ. εργαζόμενοι θα προστεθούν στις στρατιές του παγκόσμιου εφεδρικού στρατού το 2017, σύμφωνα με πρόσφατη ετήσια έκθεση του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας. (Εδώ το πλήρες κείμενο). Η παγκόσμια ανεργία θα φθάσει στο 5,8% το τρέχον έτος, που αντιστοιχεί σε 201 εκ. ανέργους, παρότι οι ρυθμοί ανάπτυξης της παγκόσμιας οικονομίας προβλέπεται να φτάσουν το 3,4%. Υποδεέστεροι μεν των αναμενόμενων, αλλά υψηλοί σε σχέση με όσα έχουμε συνηθίσει πλέον στην ευρωζώνη.

Εξ ίσου σημαντική με την αύξηση της ανεργίας ωστόσο είναι η επιδείνωση των συνθηκών στην αγορά εργασίας. Υπολογίζεται ότι σε παγκόσμιο επίπεδο, παραπάνω από το 42% του συνόλου των απασχολουμένων, δηλαδή 1,4 δισ. εργαζόμενοι, δουλεύουν σε επισφαλείς θέσεις εργασίας. «Στην πραγματικότητα, σχεδόν ο 1 στους 2 εργάτες στις αναδυόμενες χώρες βρίσκεται σε επισφαλείς μορφές απασχόλησης, ενώ στις αναπτυσσόμενες οι 4 στους 5. Ως αποτέλεσμα, ο αριθμός των εργατών σε επισφαλείς μορφές απασχόλησης προβλέπεται να αυξηθεί παγκοσμίως κατά 11 εκ. ετησίως», παρατηρεί η έκθεση του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας. Στα ύψη βρίσκεται και ο αριθμός των εργαζόμενων φτωχών, όπως ορίζονται όσοι αμείβονται με ημερομίσθιο μικρότερο των 3,10 δολ. Περισσότερα

Τραμπ – Λεπέν: τα νόθα παιδιά του Ομπάμα και του Oλάντ

Σχολιάστε

Μαρίν Λεπέν

INFOWAR

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Εχει περάσει σχεδόν ένας χρόνος από την ημέρα που οι Γάλλοι άρχισαν να διαβάζουν συγκλονισμένοι το κόμικς «La Présidente» (Η πρόεδρος) των Φρανσουά Ντουρπέρ και Φαρίντ Μπουντζελάλ.

Σε ένα από τα χαρακτηριστικότερα δείγματα της λεγόμενης πολιτικής φαντασίας (κατά την επιστημονική φαντασία) το κόμικς προσπαθούσε να προβλέψει τι θα συμβεί εάν το μεταφασιστικό κόμμα της Μαρίν Λεπέν κερδίσει τις εκλογές και η ίδια αρχίσει να επιβάλλει το ρατσιστικό πρόγραμμα του Εθνικού Μετώπου.

Μέχρι στιγμής οι δημιουργοί του «La Présidente» έχουν πέσει έξω σε σειρά παράλληλων προβλέψεών τους: η Χίλαρι Κλίντον δεν έγινε πρόεδρος των ΗΠΑ, ο Ολάντ δεν θα είναι ο αντίπαλος της Λεπέν στις προεδρικές εκλογές και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ δεν αντικαταστάθηκε μέσα σε δύο χρόνια από την Ακρα Δεξιά, λόγω της επιμονής του Τσίπρα να διατηρήσει τη χώρα στην ευρωζώνη. Περισσότερα

Εκεί ήταν μια χώρα που λεγόταν «ΕΣΣΔ»…

Σχολιάστε

https://i1.wp.com/www.thepressproject.gr/photos/b5df075201664657afcd5b286d1261811484360549.jpg

Του Νίκου Μπογιόπουλου

Στα τέλη του Δεκέμβρη συμπληρώθηκαν 25 χρόνια από την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης. Ήταν25 προς 26 Δεκέμβρη 1991 όταν η κόκκινη σημαία έπαψε να κυματίζει στο Κρεμλίνο μετά από 74 χρόνια.

Τότε υπήρξαν εκατομμύρια άνθρωποι σε κάθε σημείο της Γης που, ανεξάρτητα από πολιτική και ιδεολογική τοποθέτηση, συναισθάνθηκαν τις αρνητικές συνέπειες αυτής της εξέλιξης. Οσαακολούθησαν ξεπέρασαν ακόμα και την πιο δυσοίωνη φαντασία.

Υπήρχαν όμως και οι άλλοι. Εκείνοι που, όπως έχω σημειώσει, στη θέση της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών έστησαν την λέσχη τηςδικής τους… «ΕΣΣΔ»: Τη λέσχη της «Ένωσης Σαχλαμάρας Σπουδαιοφανών Δοκησίσοφων». Περισσότερα

Ρευστοί καιροί, ρευστή ελπίδα

Σχολιάστε

Ρευστοί καιροί, ρευστή ελπίδα -Το editorial του Δρόμου που κυκλοφορεί.

το editorial του Δρόμου της Αριστεράς

Πριν λίγες μέρες, «έφυγε» άλλος ένας μεγάλος διανοητής, ο Ζίγκμουντ Μπάουμαν, πολλά βιβλία του οποίου έχουν κυκλοφορήσει και στη χώρα μας. Πρόσφατα, όταν του τέθηκε η ερώτηση «Με βάση αυτά που μας λες και που έχουν συμβεί, πρέπει να ενταφιάσουμε την Αριστερά;», έδωσε την ακόλουθη απάντηση:

«Κάθε άλλο. Σήμερα η Αριστερά έχει πάντα τη δυνατότητα να διατηρήσει και να εδραιώσει την ταυτότητά της. Αναφέρω εδώ δύο μόνο αρχές που συνδέονται αδιάσπαστα με ένα όραμα της Αριστεράς, την ανθρώπινη συνύπαρξη».

Αναλύει δε ως εξής τις δύο αυτές αρχές ο Μπάουμαν: Περισσότερα

Ο Παντελής

Σχολιάστε

Ο Παντελής είναι νοικοκύρης. Ένας ήσυχος, καθημερινός άνθρωπος που κοιτάζει το σπίτι του και την δουλειά του. Δεν δημιουργεί προβλήματα και δεν θέλει μπλεξίματα. Γι’ αυτό αποφεύγει τις πολιτικές συζητήσεις όπως ο διάολος το λιβάνι. Κι αν ποτέ μπερδευτεί σε καμμία, προσπαθεί να ξεφύγει με κάθε τρόπο. Συνήθως καταφεύγει στα παλιά αλλά δοκιμασμένα τσιτάτα είτε τύπου τσουβαλιάσματος («όλοι ίδιοι είναι», «βρες εσύ τον καλύτερο», «όλοι την τσέπη τους κοιτάνε, ποιος νοιάστηκε για τον τόπο;» κλπ) είτε τύπου ζαμανφουτισμού («εγώ θα σώσω τον κόσμο;», «εγώ θα βγάλω το φίδι από την τρύπα» κλπ). Δεν του αρέσουν, άλλωστε, ούτε τα άκρα ούτε η βία (απ’ όπου κι αν προέρχεται), γι’ αυτό θεωρεί καμάρι του να ανήκει στον μεσαίο χώρο, χωρίς να ενοχλείται που κάποιοι άσχετοι μπερδεύουν τον μεσαίο χώρο με τον μικροαστισμό.

Ο Παντελής είναι ένας άνθρωπος πιστός στις παραδόσεις, θεματοφύλακας των ιερών και των οσίων τής φυλής. Γι’ αυτό παντρεύτηκε στην ώρα του κι έκανε δυο παιδιά. Για την ακρίβεια, έκανε ένα παιδί κι ένα κορίτσι. Κι ανάθρεψε το παιδί σαν άντρα και το κορίτσι σαν κορίτσι που θα φοβόταν τον άντρα όταν θα γινόταν γυναίκα, καθ’ ότι τα φεμινιστικά ποτέ δεν του άρεσαν. Άλλωστε, ξέρει ότι μόνο με τέτοια ανατροφή θα γυρίσει το κορίτσι του να τον κοιτάξει όταν γεράσει και καταπέσει. Το παιδί είναι άντρας, θα κοιτάει την δικιά του οικογένεια. Περισσότερα

Όροι και προϋποθέσεις για τη συγκρότηση ενός ενδογενούς παραγωγικού σχεδίου

Σχολιάστε

Όροι και προϋποθέσεις για τη συγκρότηση ενός ενδογενούς παραγωγικού σχεδίου

 του Αλέξανδρου Οικονομίδη

Βασικό ζητούμενο η αληθινή αφύπνιση και συμμετοχή της ίδιας της κοινωνίας

Διανύουμε τον όγδοο χρόνο συνεχούς φτωχοποίησης του ελληνικού λαού ως αποτέλεσμα των συνεχών αδιέξοδων πολιτικών.

Η σημερινή κυβέρνηση πολύ γρήγορα ξέχασε, ότι ο βασικός λόγος για τον οποίο ο λαός την εμπιστεύθηκε, ήταν να βγάλει τη χώρα από την κρίση.

Επέλεξε να εγκαταλείψει τον όποιο διάλογο με την κοινωνία, και να τον μεταφέρει αποκλειστικά στο κοινοβουλευτικό επίπεδο.

Έτσι έπαψαν πλέον να υπάρχουν ως «συνομιλητές» στο εσωτερικό της κοινωνίας. Μιλάει μόνο η εξουσία. Εξουσία που πολύ γρήγορα τους κρατικοποίησε και τους έκανε αλαζόνες, ανάλγητους και ανερμάτιστους. Περισσότερα

Πολιτική οικονομία των σύγχρονων ΜΜΕ

Σχολιάστε

Πολιτική οικονομία των σύγχρονων ΜΜΕ

Του Αλέξανδρου Μινωτάκη

Εντυπωσιακή είναι σήμερα η συμβολή της εργατικής τάξης στην κερδοφορία του κεφαλαίου, ακόμα και στον «ελεύθερο» χρόνο της, όπως αποδεικνύεται από τη λειτουργία των ηλεκτρονικών Μέσων.

Το Web 2.0 και οι «απλοί χρήστες»

Κατακερματισμός της εργασίας

Χάρη στη δεύτερη γενιά υπηρεσιών του παγκόσμιου ιστού (Web 2.0) έχουμε την έκρηξη των πλατφορμών που βασίζονται σε περιεχόμενο που δημιουργείται από τους χρήστες (user-generated content). Τέτοιες είναι τα social media, τύπου facebook, twitter, instagram, όπου οι χρήστες ανεβάζουν σχόλια, φωτογραφίες και βίντεο, αλλά και οι διάφορες «εγκυκλοπαίδειες» τύπου Wikipedia, όπου οι χρήστες δημιουργούν και διορθώνουν τα λήμματα, καθώς και πολλές άλλες πλατφόρμες.

Σε αυτό το πλαίσιο, το κοινό «παράγει τον εαυτό του ως εμπόρευμα» με εντατικό τρόπο και μεγαλύτερη ακρίβεια: οι ίδιοι οι χρήστες επιφορτίζονται με την καταγραφή των δημογραφικών στοιχείων τους και των ενδιαφερόντων τους (διαμορφώνοντας τη νέα φάση στοχευμένου μάρκετινγκ) και δημιουργούν το περιεχόμενο των μέσων, τα οποία πλέον επιφορτίζονται αποκλειστικά με την ευθύνη της παροχής της τεχνολογικής υποδομής, πάνω στην οποία οι χρήστες έρχονται να δημιουργήσουν το περιεχόμενο αλλά και να αφιερώσουν τον απαραίτητο χρόνο ώστε να αυξηθεί η αξία του εμπορεύματος – κοινού. Επιπλέον, μέσα από αυτές τις πλατφόρμες προωθούνται οι ελαστικές σχέσεις εργασίας. Αναφερθήκαμε παραπάνω στο πώς οι χρήστες έχουν δημιουργήσει τη Wikipedia, τη μεγαλύτερη εγκυκλοπαίδεια του κόσμου. Περισσότερα

2017 – το φορτισμένο παρόν

Σχολιάστε

2017 – το φορτισμένο παρόν

του Κώστα Λιβιεράτου

2017 – λίγες μέρες μετά το τέλος του ’16. Καιρός, στο περιθώριο των γιορτών, για κάποιους απολογισμούς, προσωπικούς όσο και πολιτικούς, αναμετρήσεις με το πέρασμα του χρόνου, ή με περασμένα χρόνια που ταξιδεύουν ακόμη στο σήμερα.

2017: επτά χρόνια από το ξέσπασμα της κρίσης στην Ελλάδα. Δεν το ‘χαμε προβλέψει, δεν το ’χαμε καν διανοηθεί. Αίφνης οι ειδήσεις έγιναν αφόρητες καθώς βάλθηκαν να εκφωνούν ατέρμονα το «δόγμα του σοκ». Δεν μπορούσαμε να φανταστούμε το χρέος να εμπεδώνεται παντού ως γενική συνθήκη (αποικιοποίηση της χρεωμένης χώρας, κατασκευή του χρεωμένου ανθρώπου), τα μνημόνια να εδραιώνονται ως καθεστώς, τις διαπραγματεύσεις, τους διακανονισμούς, τις ρυθμίσεις να γίνονται όροι ζωής, το ευρώ σαν ένα εύθραυστο μα αδιαφιλονίκητο τοτέμ. Αργά, αλλά σταθερά η καθημερινότητα άλλαζε, τα νούμερα δεν έβγαιναν (ούτε της χώρας, ούτε τα δικά μας) κι όλοι καλούμασταν να βρούμε ατομικές λύσεις στο αδιέξοδο. Περισσότερα

Πώς πραγματικά γεννήθηκε η κρίση; Οι έξι μήνες που άλλαξαν τη ζωή μας

Σχολιάστε

unnam345ed

του Γιάκομπο Μπρότζι

(Άρθρο που εκδόθηκε στην Ιταλία από την scenarieconomici.it το Νοέμβριο του 2016 και από άλλες ανεξάρτητες ιστοσελίδες)

Η 4η Οκτωβρίου 2009, φαίνεται μια μέρα όπως όλες οι άλλες, μία νίκη όπως πολλές άλλες: ο νιοστός Παπανδρέου, διαδέχεται τον νιοστό Καραμανλή. Δύο οικογένειες, πολλαπλές δεκαετίες ενός έθνους: Ελλάδα. Και η ήπειρος στα Βόρεια της Κρήτης, δε θα είναι ποτέ πια η ίδια: Ευρώπη, η Φοινίκη πριγκίπισσα, αγαπημένη και λατρεμένη από τον Δία.

Πάνω από 2.555 μέρες «κρίσης», από το «κρίνω». «Διαχωρίζοντας» την ήρα από το στάρι.«Διαλέγοντας», «αποφασίζοντας». Και στις 8 Οκτωβρίου, η κυβέρνηση Παπανδρέου καταγγέλλει ότι ο προϋπολογισμός έχει παραποιηθεί: το δημοσιονομικό έλλειμμα είναι, στην πραγματικότητα, το διπλάσιο από αυτό που είχε προβλεφθεί από την κυβέρνηση Καραμανλή: το 12,7% ως ποσοστό του ΑΕΠ, όταν το Ευρωπαϊκό όριο είναι στο 3%. Στο τέλος του έτους, αναθεωρείται προς τα πάνω: 15,7% βρίσκοντας την εθνική οικονομία ήδη σε ύφεση. Η βόμβα έχει πυροδοτηθεί. Το λίκνο της Σκέψης, της Γλώσσας και της Δημοκρατίας και καθρέφτης της Δύσης καταλήγει στο στόχαστρο των οίκων αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, πλέον όμηρος των μεγάλων διεθνών τραπεζών. Περισσότερα

Η αυτοκτονία της Κυπριακής Δημοκρατίας: Γιατί δεν δίνει αυτονομία στους Κούρδους ο Ερντογάν

Σχολιάστε

anastasiadhs-geneva02

Γράφει ο Γ. Παπαδόπουλος- Τετράδης

Το 20% του τουρκικού λαού είναι Κούρδοι. Εδώ και πολλά χρόνια ζητάνε αυτονομία. Αναρωτιέται κανείς: Οι Τουρκοκύπριοι έχουν το δικαίωμα να μετατρέψουν ένα ανεξάρτητο και κυρίαρχο κράτος σε διχοτομημένη ομοσπονδία. Οι Κούρδοι όχι; Το ερώτημα είναι ρητορικό. Αλλά δείχνει τη διεθνή υποκρισία και την ελληνική και κυπριακή ελαφρότητα στην αντιμετώπιση του Κυπριακού.

Επόμενο ερώτημα: Αν δεν υπάρχει λόγος για εγγυήτριες δυνάμεις και στρατούς στο νησί σημαίνει ότι δεν υπάρχει πλέον φόβος ξένης απειλής. Αν έχει εκλείψει αυτός ο κίνδυνος ποιος ο λόγος να χωριστούν οι Κύπριοι σε δύο κράτη, από τα οποία μάλιστα το ένα θα κατέχει εδάφη και περιουσίες κατοίκων του άλλου;

Αν αρχίσει κανείς να παραθέτει επιχειρήματα για τα δύο μέτρα και δύο σταθμά και για την προσβολή της κοινής λογικής θα γράψει τόμους. Το σημερινό πρόβλημα είναι ότι η Κύπρος ζυγίζεται μόνη της και μάλιστα στην ελαττωματική ζυγαριά ΗΠΑ, Βρετανίας, Τουρκίας και ΕΕ. Όχι για να βρει το βάρος της. Αλλά για να διχοτομηθεί! Περισσότερα

Αριστερά 2017: τι έγινε, τι χρειάζεται, τι κάνουμε!

Σχολιάστε

Αριστερά 2017: τι έγινε, τι χρειάζεται, τι κάνουμε!

Του Στέλιου Ελληνιάδη

Δίνω έμφαση σε τρεις υποχρεώσεις μας. Η πρώτη είναι να κατανοήσουμε όσο το δυνατόν καλύτερα τι συνέβη, ποιοι, πως και γιατί μας παγίδεψαν και αχρήστευσαν, τι μας διέφυγε, πού υστερήσαμε, γιατί την πατήσαμε. Η δεύτερη είναι να αποκτήσουμε μια πολύ καλοδουλεμένη, επιστημονικά και κοινωνικά, ανάλυση της κατάστασης στην οποία βρίσκεται η ελληνική κοινωνία ώστε να μπορούμε να χαράσσουμε μια πολιτική βασισμένη σε μια πραγματικότητα που δεν διαμορφώνεται από υποθέσεις αλλά αληθινά στοιχεία. Και η τρίτη είναι να αρχίσουμε να φανταζόμαστε και να συνθέτουμε τι θα κάνουμε από δω κι εμπρός.

Δεν είναι εύκολα, αλλά είναι τόσο απαραίτητα που χωρίς αυτά θα μείνουμε κολλημένοι στη λάσπη που βρεθήκαμε όχι τόσο ανύποπτοι, αλλά οπωσδήποτε εντελώς απροετοίμαστοι. Ή, στην εξίσου κακή περίπτωση, θα επαναλάβουμε τον κακό εαυτό μας με αντίστοιχα αποτελέσματα. Ας γίνει, λοιπόν, σαφές ότι δεν μας παίρνει ούτε στο βάλτο να μείνουμε ούτε τα ίδια λάθη, ίσως και χειρότερα, να κάνουμε. Εάν δεν κατανοήσουμε με ειλικρίνεια και επάρκεια τα συμβάντα του άμεσου παρελθόντος, εάν συνεχίσουμε να αυτοσχεδιάζουμε χωρίς μια τεκμηριωμένη ανάλυση της συγκεκριμένης κατάστασης στην οποία βρίσκεται η κοινωνία μας και των γεωπολιτικών τάσεων που επηρεάζουν την εσωτερική μας σύγκρουση και εάν δεν διορθώσουμε τις σοβαρότατες αδυναμίες και ελλείψεις μας, απαγορευτικές για ανάκαμψη και επαναδραστηριοποίηση με αξιώσεις, πώς θα μπορέσουμε να αναδιατάξουμε τις δυνάμεις μας, να ανακτήσουμε έδαφος, να αξιοποιήσουμε τις δυνατότητες που υπάρχουν, να ξαναδώσουμε νόημα στον αγώνα, να ενεργοποιήσουμε εκ νέου τις αδρανοποιημένες κοινωνικές στροφές, να αποκαταστήσουμε την κουρελιασμένη αξιοπιστία της Αριστεράς, να ανοίξουμε δρόμους για το μέλλον; Περισσότερα

Η παγκοσμιοποίηση πέθανε και θα περάσει στην Ιστορία

Σχολιάστε

Η παγκοσμιοποίηση πέθανε και θα περάσει στην Ιστορία

Του Άλβαρο Γκαρσία Λινέρα

Η άρνηση της Μεγάλης Βρετανίας να παραμείνει στην Ε.Ε. και η εκλογική νίκη του Τραμπ δείχνουν έναν κόσμο που αναποδογύρισε, καθώς φαίνεται να εξάντλησε τις ψευδαισθήσεις που τον έτρεφαν για έναν αιώνα Είναι μια εποχή απόλυτης αβεβαιότητας και ακριβώς γι αυτό δυνητικά και πολύ γόνιμη

Η φρενίτιδα για την άμεση υλοποίηση ενός κόσμου χωρίς σύνορα, o θόρυβος που γίνεται για τη συνεχή υποτίμηση της σημασίας των εθνικών κρατών στο όνομα του ελεύθερου επιχειρείν και η σχεδόν θρησκευτική βεβαιότητα πως η κοινωνία όλου του πλανήτη στο τέλος θα συναποτελέσει ένα ενιαίο και ολοκληρωμένο οικονομικό, χρηματιστικό και πολιτισμικό πεδίο, κατέρρευσαν προκαλώντας το βουβό δέος των φιλο-παγκοσμιοποιητικών ελίτ του κόσμου.

Η άρνηση της Μεγάλης Βρετανίας να παραμείνει στην Ε.Ε. – το σημαντικότερο σχέδιο ενοποίησης κρατών της τελευταίας εκατονταετίας – και η εκλογική νίκη του Τραμπ – που διακήρυξε την επιστροφή στον οικονομικό προστατευτισμό, ανήγγειλε την απόρριψη των συμφωνιών ελεύθερου εμπορίου και υποσχέθηκε την οικοδόμηση γιγάντιων συνοριακών τειχών –, διέλυσαν τις μεγαλύτερες και πιο επιτυχημένες φιλελεύθερες ψευδαισθήσεις της εποχής μας. Περισσότερα

Η Δημοκρατία βλάπτει σοβαρά τις ελίτ της Ευρώπης

Σχολιάστε

Η Δημοκρατία βλάπτει σοβαρά τις ελίτ της Ευρώπης

Του Ερρίκου Φινάλη

Οι συστημικές δυνάμεις δεν θα αποφύγουν μια ακόμη «δύσκολη» χρονιά

O θαρραλέος κύριος Ρόμπερτ Φίτσο, πρωθυπουργός της Σλοβακίας, είπε κάτι που πολλοί ιθύνοντες του ευρωπαϊκού Διευθυντηρίου σκέφτονται αλλά δεν τολμούν να ξεστομίσουν: «Ζητώ από τους ηγέτες να σταματήσουν τις περιπέτειες των δημοψηφισμάτων, που συνιστούν απειλή για την Ε.Ε.». Πριν εκμυστηρευθεί το μύχιο πόθο όλων των συστημικών πολιτικών να απαλλαγούν και τυπικά από το βραχνά της δημοκρατίας, ο φέρελπις Φίτσο (πρωτοέγινε πρωθυπουργός το 2006, σε ηλικία 41 ετών) είχε προλάβει να κάνει αρκετά πράγματα στη ζωή του: να γίνει μέλος του τσεχοσλοβάκικου Κ.Κ., έπειτα να εξελιχθεί σε στέλεχος της «Δημοκρατικής Αριστεράς», και τελικά να ιδρύσει το δικό του σοσιαλδημοκρατικό κόμμα. Είναι εύλογο που ο συγκεκριμένος κεντροαριστερός (εσφαλμένη περιγραφή για έναν «κομμουνιστή» που μεταλλάχθηκε σε νεοφιλελεύθερο ευρωπαϊστή) είπε όσα άλλοι σκέφτονται σιωπηρά για τη δυσφορία που τους προκαλεί η δημοκρατία, δεδομένου ότι εκλέχθηκε πρωθυπουργός τον περασμένο Μάρτιο με το… 28% των ψηφισάντων (και με αποχή 41%). Ας είναι, αρκεί με τον έπαρχο του Βερολίνου στην Μπρατισλάβα – που πάντως του χρωστάμε χάρη, αφού με την εξομολόγησή του μας διευκόλυνε να γράψουμε την εισαγωγή στο θέμα μας: δηλαδή την είσοδο της Γηραιάς Ηπείρου σε μια νέα χρονιά που υπόσχεται συνέχιση της πολύπλευρης (δηλαδή όχι μόνο οικονομικής) κρίσης, της πολιτικής αναταραχής και της κοινωνικής δυσαρέσκειας. Περισσότερα

Ιστορίες χρηματιστηρίου 1999

Σχολιάστε

Κάπου διάβαζα τις προάλλες ότι εντός των ημερών και λίγο πριν την οριστική παραγραφή της υπόθεσης, αρχίζει η νέα δίκη των κατηγορουμένων για το σκάνδαλο «Χρηματιστήριο-1999». Πρόκειται για τους 36 που αθωώθηκαν το 2013 αλλά θα ξανακαθήσουν στο εδώλιο, μετά την αναίρεση που άσκησε κατά της αθωωτικής απόφασης ο αντιεισαγγελέας τού Αρείου Πάγου Χαράλαμπος Βουρλιώτης.

Ο φίλος είναι γιατρός. Τον συνάντησα πρωί-πρωί, τυχαία, στον δρόμο. Μόλις με είδε, πλησίασε κάνοντας τον σταυρό του. «Γιατί σ’ έπιασαν τα θρησκευτικά σου, ρε Γιώργη;» ρώτησα. Με κοίταξε σαν χαμένος. «Τώρα που έβγαινα από την πολυκατοικία, άκουσα ψιθύρους από την σκάλα που πάει στο υπόγειο. Πάω να δω τι συμβαίνει και βλέπω την κυρα-Κούλα την καθαρίστρια να μιλάει στο κινητό για κάτι μετοχές που ήθελε να αγοράσει επειδή έμαθε ότι θα ανέβαιναν». Έκανε πάλι τον σταυρό του σηκώνοντας το βλέμμα στον ουρανό. «Μέχρι και η κυρα-Κούλα έχει πληροφορίες, ρε συ. Εμείς τι διάβολο κάνουμε;», συμπλήρωσε με απόγνωση.

Περισσότερα

Το νέο τεχνολογικό υπόδειγμα του κεφαλαίου

Σχολιάστε

Το νέο τεχνολογικό υπόδειγμα του κεφαλαίου

του Αλέξανδρου Γεωργίου

Τα τελευταία χρόνια, και υπό την ηγεσία του Μπαράκ Ομπάμα και μιας ομάδας επιχειρήσεων, οι Ηνωμένες Πολιτείες κατέστησαν πρωτοπόροι σε μια νέα στροφή του κεφαλαίου προς την τεχνολογία και την καινοτομία σε μια προσπάθεια να ξεπεραστεί η κρίση του υπάρχοντος μοντέλου καπιταλιστικής παραγωγής που ήταν φανερό ότι είχε αρχίσει να ασθμαίνει επικίνδυνα.

Η θεωρητική μελέτη και θεμελίωση ολοκληρώθηκε στα τέλη της δεκαετίας του ’80, όμως τώρα δημιουργήθηκαν οι συνθήκες για να υλοποιηθούν

Τα χρόνια που ακολούθησαν την έκρηξη της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης και της κατάρρευσης του «υπαρκτού νεοφιλελευθερισμού» ήταν πλούσια σε κοινωνικές και πολιτικές εξελίξεις, όμως ταυτόχρονα σημαδεύτηκαν από την αδυναμία ανάδυσης ενός νέου τεχνολογικού και παραγωγικού μοντέλου που θα μπορούσε να αποτελέσει την ατμομηχανή για την εκ νέου στροφή στη μεγέθυνση των καπιταλιστικών κέντρων. Τα τελευταία τρία χρόνια, ωστόσο, φαίνεται να συντελούνται σημαντικές ποιοτικές αλλαγές σε αυτό το θέμα, με κύριο οδηγό το κράτος των Ηνωμένων Πολιτειών, μέσα από την ιδιαίτερη πολιτική που εφάρμοσε στον κλάδο της πληροφορικής και των νέων τεχνολογιών η διοίκηση της Μπαράκ Ομπάμα και μια ομάδα από επιχειρήσεις και επιχειρηματίες. Περισσότερα

Ουδέν νεώτερον από το μέτωπο της αξιολόγησης

Σχολιάστε

Ουδέν νεώτερον από το μέτωπο της αξιολόγησης

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Καμιά ένδειξη για τις προθέσεις των δανειστών πριν το επικείμενο EuroWorking Group- Τα «παγκόσμια» καθήκοντα της Γερμανίας ενισχύουν τον ηγεμονισμό της στην Ευρωζώνη

Σε πορεία στα τυφλά εξελίσσεται η διαπραγμάτευση για τη δεύτερη αξιολόγηση, καθώς οι περισσότερες παράμετροι της εξίσωσης παραμένουν άγνωστες: είναι ασαφές πότε θα επιστρέψουν οι επικεφαλής του κουαρτέτου στην Αθήνα, είναι άγνωστο τι ακριβώς θα συζητηθεί και τι θα συμβεί στο EuroWorking Group της ερχόμενης Πέμπτης (12/1), και ιδιαίτερα σε ποιο βαθμό η γερμανική πλευρά και οι πλησιέστεροι σύμμαχοί της θα συμφωνήσουν με το ξεπάγωμα των μέτρων για το χρέος και, τέλος, είναι άγνωστο αν στο Eurogroup της 26ης Ιανουαρίου θα ξεκαθαριστεί ο χρονικός ορίζοντας ολοκλήρωσης της δεύτερης αξιολόγησης. Περισσότερα

Χάλασε η βελόνα

Σχολιάστε

Χάλασε η βελόνα

του Αποστόλη Αποστολόπουλου

Το ερώτημα είναι: γιατί η Ρωσία να θέλει τώρα μεγάλη και ακέραιη την Τουρκία;

Αυτές οι μέρες είναι ξεχωριστές γιατί δεν προλαβαίνουμε να καταλάβουμε ποιος πρόδωσε ποιον, γιατί μένουμε σύξυλοι βλέποντας ο φίλος το πρωί να πουλάει τον φίλο πριν να βραδιάσει, σε ένα ξέφρενο αλισβερίσι με τον Ερντογάν πρωταγωνιστή και δικαιολογία ότι «αμύνεται περί πάτρις». Η Τουρκία πράγματι κινδυνεύει με διαμελισμό. Πλέον ούτε οι γείτονες την αντέχουν, ούτε οι Μεγάλες Δυνάμεις την ανέχονται, ούτε στο εσωτερικό της την υποφέρουν οι πολυπληθείς καταπιεσμένες μειονότητες, Κούρδοι, Αλεβίτες και άλλοι. Από τα 70-80 εκατ. που καυχώνται οι κυβερνώντες ότι κατοικούν στη χώρα, Τούρκοι δεν είναι ούτε οι μισοί. Η κεμαλική προπαγάνδα, «ένα κράτος, ένα έθνος», σκόνταψε στον αγώνα του ΡΚΚ και στην εθνική κουρδική αυτοσυνείδηση που αναπτύχθηκε. Στη σύμπλευση του Ερντογάν με το ακραίο Ισλάμ αντιδρούν με τα όπλα οι Σύριοι Αλαουίτες και αφυπνίζονται οι, γύρω στα 15 εκατ., θρησκευτικά συγγενείς τους Αλεβίτες που ζουν στην Τουρκία. Περισσότερα

Χώρα σε πλήρες αδιέξοδο

Σχολιάστε

lapabitsasIMG_8970

του Κώστα Λαπαβίτσα

Πολιτική απαξίωση

Τον Σεπτέμβριο του 2015 ο Αλέξης Τσίπρας κέρδισε για δεύτερη φορά τις εκλογές υποσχόμενος «παράλληλο πρόγραμμα» και «ισοδύναμα», αλλά έχοντας στην πραγματικότητα παραδοθεί άνευ όρων στους δανειστές. Οι πανηγυρισμοί του μνημονιακού στρατοπέδου ήταν μεγάλοι. Η Ελλάδα συνέχιζε στην πορεία των μνημονίων και το πολιτικό σύστημα είχε πλέον απαλλαγεί από τα εντός του ΣΥΡΙΖΑ «βαρίδια». Κανένα από τα κόμματα της νέας Βουλής δεν αποτελούσε κίνδυνο για την πολιτική και κοινωνική εξουσία στην Ελλάδα.

Η σύγκριση με τον Ιανουάριο του 2017 είναι καταλυτική. Ο μεν ΣΥΡΙΖΑ δεν υφίσταται ως αριστερό πολιτικό κόμμα και αγωνίζεται να μετατραπεί σε μηχανισμό νομής της εξουσίας. Ο Τσίπρας, το «γελαστό παιδί», είναι πιο συχνά ένας συνοφρυωμένος άνδρας, αντιπαθής πλέον σε ευρύτατα στρώματα της ελληνικής κοινωνίας. Η δε ΝΔ ανακάμπτει, αλλά χωρίς ορμή. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, όσο κι αν προσπαθούν να του φιλοτεχνήσουν την εικόνα οι επαγγελματίες της επικοινωνίας, είναι εμφανώς κάτω του μετρίου. Περισσότερα

Η φοροκαταιγίδα επιδεινώνεται σε βάρος του λαού

Σχολιάστε

Η φοροκαταιγίδα επιδεινώνεται  σε βάρος του λαού

Του Παύλου Δερμενάκη

Οι αυξημένοι φόροι σε καύσιμα, καφέ, κάπνισμα, σταθερή τηλεφωνία με τον καινούργιο χρόνο μειώνουν από 400–1.200 ευρώ το εισόδημα κάθε νοικοκυριού, ενώ οι μεγαλοοφειλέτες μένουν στο απυρόβλητο

Το νέο έτος ήρθε με νέες αυξήσεις στους έμμεσους φόρους. Από 1/1/2017 καύσιμα, τσιγάρα, καφές, σταθερό τηλέφωνο και internet, είναι ακριβότερα λόγω αύξησης της φορολογίας. Οι αυξήσεις στα καύσιμα είναι 4–10 λεπτά το λίτρο, στον καφέ 2–4 ευρώ στο κιλό, στα τσιγάρα – καπνό 0,5 – 1 ευρώ στο πακέτο, 1 ευρώ στα 10 ml υγρού του ηλεκτρονικού τσιγάρου και 5% μηνιαία στο ύψος του λογαριασμού σταθερής τηλεφωνίας. Η φορολογική επιβάρυνση θα είναι ιδιαίτερα υψηλή στον καφέ καθώς σε κάποιες περιπτώσεις η τιμή των 200 γραμ. ελληνικού καφέ θα φτάσει από 2,3 ευρώ, σε 3,1 με τον νέο φόρο.

Οι παραπάνω αυξήσεις μεταφράζονται σε μείωση του εισοδήματος κατά 400 – 1.200 ευρώ για κάθε νοικοκυριό, ανάλογα με τις καταναλωτικές του συνήθειες. Περισσότερα

Μερικές σωστές ερωτήσεις

Σχολιάστε

Πάντα συνέβαινε αλλά τις ημέρες των γιορτών το κακό παράγινε: μπλέκω με μια παρέα για να πιω έναν καφέ ή ένα κρασί και θεωρείται περίπου αυτονόητο ότι πρέπει να απαντήσω σε ερωτήματα του τύπου «πού θα πάει αυτή η κατάσταση;», «τί βλέπεις να γίνεται;» και τα τοιαύτα. Ομολογώ ότι μου έχουν λείψει οι καλές εποχές, τότε που η κουβέντα στις παρέες στρεφόταν στο ποδόσφαιρο ή, έστω, στα ξενοπηδήματα των καλλιτεχνών. Εκεί όπου κάποτε μια κουβέντα για την Παναχαϊκή μπορούσε να προκαλέσει σύρραξη, τώρα βλέπεις κατεβασμένα κεφάλια σκεφτικών ανθρώπων. Κι αν κάπου ξεφύγει κανένας θερμοκέφαλος, οι υπόλοιποι τον κοιτάζουν λες και είναι εξωγήινος…

Εφέτος, λοιπόν, έχοντας κουραστεί με τα ίδια και τα ίδια, μου ήρθε η ιδέα να αντιπαραθέσω σε όλα αυτά τα ερωτήματα τις δικές μου ερωτήσεις. Αποδείχτηκε ότι ήταν μια καλή επιλογή: από την μια απέφυγα την υποχρέωση των βαθειών αναλύσεων κι από την άλλη έβαλα τους συνομιλητές μου στην δύσκολη θέση να πρέπει εκείνοι να δώσουν απαντήσεις. Ιδού ένα τυχαίο δείγμα τέτοιων ερωτήσεων: Περισσότερα

Το παράδοξο με το Φόρο Προστιθέμενης Αξίας (Φ.Π.Α.)

Σχολιάστε

fpa

Του Δημήτρη Χαλυβόπουλου

Άπαντες αντιλαμβάνονται ότι η αύξηση του Φ.Π.Α. μειώνει την αγοραστική ικανότητα των καταναλωτών και των  νοικοκυριών, κάτι που έχει ως αποτέλεσμα  τη μείωση της «ρευστότητας» – ζήτησης στην πραγματική οικονομία. Η δικαιολογία που χρησιμοποιούν οι «κυβερνώντες»  για την αύξηση των συντελεστών του Φ.Π.Α., είναι η προσδοκία για αύξηση των φορολογικών εσόδων.

Σκοπός της παρούσας ανάλυσης, είναι να αποδειχθεί στο ευρύ κοινό ότι η αύξηση του Φ.Π.Α. δεν πλήττει μόνο τα νοικοκυριά και τους καταναλωτές, αλλά  και τα φορολογικά έσοδα του ίδιου του κράτους λόγο μειωμένων εσόδων από την άμεση φορολόγηση.

Ως γνωστόν, ο Φ.Π.Α. είναι ουδέτερος για τις επιχειρήσεις καθώς δεν επηρεάζει το λογιστικό τους αποτέλεσμα. Οι επιχειρήσεις συμψηφίζουν το Φ.Π.Α. που εισπράττουν από τις πωλήσεις τους, με το Φ.Π.Α. που πληρώνουν μέσω των αγορών τους και τη διαφορά την αποδίδουν στο κράτος. Γενικότερα όμως, ούτε οι επιχειρήσεις επιθυμούν αυξήσεις στους συντελεστές του Φ.Π.Α. διότι,  όσο μειώνεται η ζήτηση και το διαθέσιμο εισόδημα των καταναλωτών, τόσο μειώνεται ο τζίρος και τα καθαρά κέρδη των επιχειρήσεων.   Περισσότερα

Older Entries