Αρχική

Γκεμπελίστικοι μύθοι

Σχολιάστε

Ενα από τα αγκωνάρια της γκεμπελίστικης προπαγάνδας των Τσιπραίων, λίγο πριν υπογράφουν το κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης, ήταν πως αν δεν υπάρξουν τα μέτρα για το χρέος, δεν πρόκειται να εφαρμοστούν τα μέτρα που προ-νομοθέτησαν για το 2019 και το 2020, στο πλαίσιο του τέταρτου Μνημονίου (Ν. 4472/19.5.2017).

Το είπε «με γεμάτο το στόμα» ο Τσίπρας σε τηλεοπτική συνέντευξή του και στη συνέχεια το έκαναν σημαία τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, με προεξάρχοντες τον Τζανακόπουλο και τον Παππά.

Ο Τσακαλώτος, βέβαια, ποτέ δεν το επανέλαβε έτσι. Εξέφραζε απλώς μια… απορία. Ελεγε, για παράδειγμα, σε πρόσφατη συνέντευξή του στην ηλεκτρονική έκδοση της γερμανικής Handeisbiatt: «Θα ήταν ομολογουμένως κάπως παράξενο να υπάρχει ένα συνολικό πακέτο μεταρρυθμίσεων με το οποίο έχει συμφωνήσει το ΔΝΤ και την ίδια στιγμή το τελευταίο να αρνείται να συμμετάσχει σε αυτό καθαυτό το πρόγραμμα». Περισσότερα

Λιτότητα έως το 2060, ασφυκτικά πλεονάσματα έως το 2023

Σχολιάστε

του Γεράσιμου Λιβιτσάνου

Στις δεκάδες ανακοινώσεις και non papers που εκδόθηκαν από την κυβέρνηση για την απόφαση του Eurogroup της 15ης Ιουνίου, αναφέρονταν πολλοί αριθμοί, έλειπε όμως ένας: το 3,5%! Αυτός δηλαδή που προσδιορίζει τα πρωτογενή πλεονάσματα στα οποία υποχρεώθηκε η χώρα έως το 2023. Αυτό άλλωστε είναι και το μόνο σαφές, ξεκάθαρο και αναμφισβήτητο στοιχείο αυτής της συμφωνίας. Σκληρή λιτότητα για τα επόμενα 5 χρόνια. Από εκεί και πέρα η κυβέρνηση συνυπέγραψε και μια κάπως πιο απροσδιόριστη αλλά εξίσου σκληρή λιτότητα μέχρι το 2060, ως ορίζοντα για την αποπληρωμή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους. Όλα αυτά τα χρόνια τα υποχρεωτικά πρωτογενή πλεονάσματα θα είναι «κατά μέσο όρο» 2%, εφόσον φυσικά έχουν «πιαστεί» οι στόχοι των επόμενων 5 ετών.

Από αυτά και μόνον, προφανώς φαντάζει ως …ανέκδοτο αυτό που ανακοίνωσε στο διάγγελμά του ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, υποστηρίζοντας ότι διασφαλίστηκε η έξοδος από τα μνημόνια το 2018. Ακόμη και αν βρεθεί άλλη ονομασία για τη λιτότητα που θα επιβληθεί στα λαϊκά στρώματα, το περίφημο δημόσιο χρέος θα συνεχίσει για τις επόμενες δεκαετίες να αποτελεί τον μοχλό οικονομικού και πολιτικού ελέγχου, με μεσάζοντα κυβερνήσεις όπως αυτή των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, που αποδέχονται την ανάγκη να καταστεί βιώσιμο, δηλαδή την ανάγκη να αποπληρωθεί. Περισσότερα

Σκοτώνουμε τα εγγόνια μας πριν να γεννηθούν

Σχολιάστε

“The planet is fine. The people are fucked.”
George Carlin

Ίσως ο τίτλος να σας φαίνεται προβοκατόρικος, μελοδραματικός. Είναι κάτι που συνηθίζω να κάνω. Όμως στη συγκεκριμένη περίπτωση μάλλον είναι πολύ ήπιος.

Ο σωστός τίτλος αυτού του κειμένου θα ήταν: Σκοτώνουμε τα παιδιά μας, τα εγγόνια μας και το 90% των έμβιων όντων.

~~

Ο πλανήτης βρίσκεται μπρος σε μια παγκόσμια καταστροφή που ανάλογη είχε ξανασυμβεί πριν 251 εκατομμύρια χρόνια, στο τέλος της Περμίου περιόδου. Τότε και τώρα τα αίτια ήταν και είναι φυσικά (αφού όλα όσα υπάρχουν είναι μέρος της φύσης).

Η μόνη διαφορά είναι ότι την καταστροφή αυτή τη φορά την προκαλούν -την επισπεύδουν τουλάχιστον- τα έργα ενός είδους, του υπέροχου Homo Sapiens Sapiens, του σώφρονα ανθρώπου, που καθόλου σοφός δεν μοιάζει καθώς παίζει ποδόσφαιρο στην άκρη της αβύσσου -και της ολοκληρωτικής εξαφάνισης του.

Όμως, όπως είπε κι ο φιλόσοφος κωμικός Γεώργιος Καλινός: «Ο πλανήτης είναι μια χαρά. Οι άνθρωποι την έχουν γαμήσει». Περισσότερα

Οντως, μιλούν τα έργα…

Σχολιάστε

του Νίκου Μπογιόπουλου

Στην προτροπή προς τους υπουργούς του να αρχίσουν να μιλούν με έργα και όχι με λόγια προχώρησε, κατά τη διάρκεια του τελευταίου υπουργικού συμβουλίου, ο κ. Τσίπρας. Μόνο που -νομίζουμε- ο κ. Τσίπρας υποτιμά την ήδη καταγεγραμμένη δυνατότητα των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να επικοινωνούν με την κοινωνία μέσω των έργων τους.

Θυμίζουμε: Μείωση του αφορολόγητου ώστε να πληρώνουν πλέον φόρο ακόμα και οι εργαζόμενοι των 400 ευρώ. Κόφτες. Περικοπές δύο ακόμα συντάξεων από τους συνταξιούχους που ήρθαν να προστεθούν στις τόσες προηγούμενες. Μνημόνια που άλλοτε ψηφίζονται ως «προγράμματα σωτηρίας» και άλλοτε με τη μορφή της… τροπολογίας σε νομοσχέδια για την αλιεία! Περισσότερα

Η …ζούγκλα και η έξοδος από αυτήν!

Σχολιάστε

Του Αλέκου Χατζηκώστα

Kαι μεις τι περιμένουμε. Ότι οι κουφοί παραχωρήσεις θα μας κάνουν; Οι αχόρταγοι κάτι θα μας δώσουν; Ότι οι λύκοι θα μας ταϊσουνε αντί να μας καταβροχθίσουν; Ότι από φιλία θα μας προσκαλέσει η τίγρης να της βγάλουμε τα δόντια; Τέτοια περιμένουμε;»
(Μπ. Μπρεχτ)

Τα στοιχεία που δημοσιεύονται στο «ΒΗΜΑ» (18/6/2017) είναι ανησυχητικά και δίνουν ολοκληρωμένη τη διάσταση της εργασιακή ζούγκλας που κυριαρχεί στις εργασιακές σχέσεις. Αξιοποιώντας στοιχεία μελέτης των Σ. Ρομπόλη- Β. Μπέτση η εφημερίδα αναφέρει τα παρακάτω: Περισσότερα

Η ΕΚΤ χρηματοδοτεί εταιρείες, όχι όμως κράτη

Σχολιάστε

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Μια έκπληξη περίμενε όσους διάβασαν τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στις 8 Ιουνίου (εδώ η σχετική ανακοίνωση) με αφορμή την συμπλήρωση του πρώτου χρόνου από την εφαρμογή του προγράμματος αγοράς εταιρικών ομολόγων (CSPP).

Το πρόγραμμα κατά την υιοθέτησή του χαρακτηρίστηκε επέκταση του προγράμματος αγοράς στοιχείων ενεργητικού (ΑΡΡ), που αφορούσε αποκλειστικά και μόνο κρατικά ομόλογα. Το σκεπτικό δε της Φρανκφούρτης εστιάστηκε στη διευκόλυνση των χρηματοδοτικών συνθηκών της πραγματικής οικονομίας. Με άλλα λόγια, να ευνοηθεί στο μέτρο του δυνατού από τη γενναιοδωρία της ΕΚΤ κι ο ιδιωτικός τομέας, όχι μόνο τα κράτη. Τα αποτελέσματα ήταν θεαματικά! Περισσότερα

Αναθεώρηση του Συντάγματος. Ποιος την Χρειάζεται;

Σχολιάστε

Του Κώστα Λουλουδάκη

Τα αστικά κοινοβουλευτικά κόμματα συμπεριλαμβανομένης και της πρώτης φοράς «αριστεράς», εν τοις πράγμασι θα προσπαθήσουν, σε περιβάλλον καπιταλιστικής κρίσης με βασικά συμπτώματα την ανάσχεση των ρυθμών οικονομικής μεγέθυνσης και καταστροφή της μεσαίας τάξης, να δημιουργήσουν ένα νέο Σύνταγμα, διότι υπάρχουν εκατοντάδες πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, προεδρικά διατάγματα και νόμοι -κατά τις επιταγές των «εταιρών» και τις συμφωνίες που κυρώθηκαν τα τελευταία χρόνια-που ακύρωσαν ακόμα και την προηγούμενου τύπου και φάσης αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία.

Μην ξεχνάμε π.χ. ότι οι δανειακές συμβάσεις, που είτε δεν ψηφίστηκαν ποτέ από την βουλή αλλά εφαρμόστηκαν, είτε ψηφίστηκαν χωρίς την απαραίτητη επικύρωση των τριών πέμπτων της Βουλής, προκαλούν ακόμα και σοβαρά προβλήματα αστικής νομιμότητας. Περισσότερα

Με τους σκουπιδιάρηδες ή με τα σκουπίδια;

Σχολιάστε

Του Νίκου Μπογιόπουλου

O αγώνας που δίνουν οι συμβασιούχοι είναι αγώνας όλων μας.

Ενάντια στην πολιτική που αντιμετωπίζει τον άνθρωπο σαν σκουπίδι. Που ρίχνει τα εργασιακά  δικαιώματά του στα σκουπίδια. Αυτή η πολιτική είναι που έχει γεμίσει με σκουπίδια τους δρόμους.

Η πολιτική που κόβει μισθούς, που κόβει συντάξεις, που έχει θρυμματίσει την ελπίδα, που έχει κόψει το γέλιο, είναι η ίδια πολιτική που τώρα θέλει να μας κόψει και την ανάσα από τη μπόχα των σκουπιδιών.

Η μετατροπή του δικαιώματος στη δουλειά σε εργαλείο ψηφοθηρίας, η ομηρεία των σύγχρονων μισθωτών σκλάβων στα σκλαβοπάζαρα του ιδιώτη ή «δημόσιου» εργοδότη, η μισή ζωή της ημιαπασχόλησης, η υπαγωγή της μόνιμης και διαρκούς ανάγκης της επιβίωσης σε καθεστώς «ορισμένου χρόνου» δουλείας, μας αφορά όλους. Περισσότερα

Κανέναν δεν πείθει η κυβέρνηση!

Σχολιάστε

Toυ Λεωνίδα Βατικιώτη

Απογοήτευση πρέπει να προκάλεσαν στο Μέγαρο Μαξίμου τα ευρήματα της δημοσκοπικής εταιρείας Prorata που δημοσιεύονται στην Εφημερίδα των Συντακτών της 23ης Ιουνίου (δες εδώ). Η έρευνα αφορά την απήχηση στην κοινή γνώμη της απόφασης του Eurogroup. (Για έναν σχολιασμό της απόφασης δες εδώ). Εν ολίγοις, η κυβέρνηση δεν έπεισε κανέναν! Η προσπάθεια των ΣΥΡΙΝΕΛ να εμφανίσουν τη συμφωνία της 15ης Ιουνίου ως επωφελή για την κοινωνία και αρχή του τέλους των μνημονιακών δεινών έπεσε στο κενό!

Συγκεκριμένα, στο ερώτημα αν με τη συμφωνία του Eurogroup ανοίγει ο δρόμος για την έξοδο από τα Μνημόνια το 55% όσων ερωτήθηκαν απάντησε αρνητικά. Επίσης, το 47% των ερωτηθέντων έκρινε ως κακή τη συμφωνία στο Eurogroup, ενώ η πλειοψηφία (35%) μεταξύ όσων συμμετείχαν στην έρευνα απάντησε ότι η συμφωνία της προκαλεί απογοήτευση. Σε ένα ποσοστό 16% προκαλεί αδιαφορία, 15% άγχος και 12% θυμό! Οι ΣΥΡΙΝΕΛ κατάφεραν επομένως στο 78% να προκαλούν απογοήτευση ή αδιαφορία ή άγχος ή θυμό! Μεγάλο επίτευγμα για ένα κόμμα που μόλις πριν 3 χρόνια θέλησε να ταυτιστεί με την ελπίδα της εξόδου από τη διαρκή λιτότητα και τις περικοπές, για να φτάσουν εν έτει 2017 να ταυτιστούν με τη ΝΔ του Σαμαρά και το ΠΑΣΟΚ του ΓΑΠ… Περισσότερα

Amazon: στην καρδιά του κτήνους

Σχολιάστε

ΙNFOWAR

Tου Άρη Χατζηστεφάνου

Η φρενήρης επέκταση των δραστηριοτήτων της εταιρείας Amazon του Τζεφ Μπέζος φαντάζει σαν εικόνα από το δυστοπικό μέλλον του σύγχρονου καπιταλισμού. Μήπως όμως θα μπορούσε να αποτελέσει τη λύση όλων των προβλημάτων μας;

Δούλεψε σκληρά. Πέρνα Καλά. Γράψε ιστορία

Μήνυμα γραμμένο σε τοίχους στους χώρους εργασίας της Amazon

«H Amazon καταβροχθίζει τον κόσμο καταπίνοντας έναν επιχειρηματικό κλάδο σε κάθε μπουκιά», έγραφε ο βρετανικός Guardian όταν ανακοινώθηκε η απόφαση της εταιρείας να εξαγοράσει την αλυσίδα σουπερμάρκετ βιολογικών προϊόντων Whole Foods Market, έναντι 13,7 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Και αν ο Guardian μπορεί να κατηγορηθεί για εκλάμψεις σκληρής κριτικής προς τον σύγχρονο καπιταλισμό, ήταν δύσκολο να εξηγήσεις τον τρόμο που αποτύπωναν τα πληκτρολόγια των συντακτών της Wall Street Journal: «Θα πρέπει να αναρωτηθούμε, ως χώρα και ως πολιτισμός, πόση εξουσία είμαστε διατεθειμένοι να αφήσουμε να συγκεντρωθεί στα χέρια τόσο λίγων επιχειρήσεων», έγραφε η βίβλος του αμερικανικού χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου. Περισσότερα

Είναι θέμα δημοκρατίας

Σχολιάστε

 

Το editorial του Δρόμου της Αριστεράς

Στο προηγούμενο σημείωμα απαντώντας στο σλόγκαν είναι «θέμα παιδείας» του Pride, ισχυριστήκαμε ότι το πρώτο θέμα παιδείας στην χώρα είναι να κατανοήσουμε ότι μας καταντούν αποικία, μας το λένε καθαρά, αλλά εμείς δεν θέλουμε να το πιστέψουμε.

Παράλληλα, με όσα γίνονται στον τόπο αυτό υπάρχει και ένα τεράστιο θέμα δημοκρατίας. Ένα τεράστιο κενό, ένα τεράστιο έλλειμμα δημοκρατίας.

Κανείς δεν γνωρίζει επακριβώς τι περιλαμβάνει η νέα συμφωνία. Καμιά ενημέρωση, κανένα επίσημο κείμενο. Μόνο δηλώσεις και διαγγέλματα. Άντε, θα γίνει μια συζήτηση για την πορεία της οικονομίας για να ικανοποιηθεί και η αντιπολίτευση (που υπάρχει μόνο στις δημοσκοπήσεις, αφού χαίρεται όλα τα μέτρα να τα παίρνει ο Τσίπρας και απλά αυτή να τον διαδεχθεί κάποια στιγμή). Το ζήτησε η αντιπολίτευση; Το κάνουμε, μόνο μην πέσουμε πάνω στο Survivor… Περισσότερα

Η μεμψιμοιρία ως αντίσταση

Σχολιάστε

Του Αντώνη Ανδρουλιδάκη

Από τις παρέες των φίλων και των φιλενάδων μέχρι τα καλέσματα των νεοφιλελέδων, η γλυκερή προτροπή «σκέψου θετικά»!, κατά μετάφραση της μετα-νεωτερικής εντολής “think positive”, απαιτεί από την ελληνική κοινωνία να αφήσει κατά μέρος την ανατολίτικη «μίρλα» της, να εγκαταλείψει επιτέλους την γκρινιάρικη αρνητικότητα της και την μεμψιμοιρία και να προσέλθει πανευτυχής στη χορεία των «πεπολιτισμένων» ευρωπαϊκών κοινωνιών της απεριόριστης θετικότητας.

Να αποτινάξουμε, εν τέλει, από πάνω μας τη θολούρα της αρνητικότητας και με ξέπλεκες κοτσίδες να προστρέξουμε στα λιβάδια της αρμονίας των απρόσκοπτων ροών του κεφαλαίου, της πληροφορίας και της εργασίας. Ζητείται να εξομαλύνουμε, να λειάνουμε και να εναρμονίσουμε το τραχύ και τρικυμιώδες της υπάρξεως μας, μετατρέποντας τις δράσεις μας σε μετρήσιμες και ελέγξιμες ρουτίνες. Να γίνουμε κι εμείς κάπως διαφανείς, όπως μια φούσκα που κυνηγούν να πιάσουν χαζοχαρούμενα νήπια. Γιατί παράγινε το κακό με την χρόνια αδιαφάνεια μας, όχι μόνο στο πολιτικό και στο οικονομικό πεδίο, αλλά και σε αυτό το υπαρξιακό. Περισσότερα

Τι είναι η ελληνική ταυτότητα

Σχολιάστε

του Αντώνη Ανδρουλιδάκη*

Ενδείξεις μιας άλλης αφήγησης για την ανθρώπινη ύπαρξη

Σύμφωνα με τους Tajfel και Turner (1979), η κοινωνική ταυτότητα αποτελείται από εκείνες τις όψεις της αυτοεικόνας ενός ατόμου που προέρχονται από τις κοινωνικές κατηγορίες ή ομάδες στις οποίες θεωρεί το άτομο ότι ανήκει. Συναρτάται, δηλαδή, η κοινωνική ταυτότητα με την αίσθηση του ανήκειν και την εικόνα που σχηματίζει κανείς για τον εαυτό του εξ’ αιτίας αυτής της υπαγωγής του.

Με την έννοια αυτή, ελληνική κοινωνική ταυτότητα είναι εκείνες οι εικόνες που έχει κανείς για την «πάρτη» του εξ’ αιτίας της ένταξης του στην ελληνική κοινωνία, εξ’ αιτίας της όποιας ελληνικότητας του, δηλαδή. Και εδώ αρχίζουν τα ζόρικα, γιατί μπορεί εύκολα να αντιληφθεί κανείς ένα πλήθος αρνητικών εικόνων που αναδύονται μόνο στο άκουσμα «ελληνική ταυτότητα», ως συνεπαγόμενα αυτής της υπαγωγής, ιδιαίτερα μάλιστα αν αφήσουμε στην άκρη τις εξωραϊστικές προγονοπληξίες και τα συναφή. Περισσότερα

Τι περικόπτεται σήμερα;

Σχολιάστε

Του Στάθη στον eniko

Πριν από τις γερμανικές εκλογές. Μετά από τις γερμανικές εκλογές. Τι επιτρέπεται να συζητηθεί πριν από τις γερμανικές εκλογές – ποιο ευρωπαϊκό θέμα επιτρέπεται, ποιο απαγορεύεται; Τι

δεν μπορεί η κυρία Μέρκελ να πει τώρα, απ’ όσα θα κάνει μετά;

Αυτή είναι η δημοκρατία έτσι όπως εξελίσσεται στις χώρες της Ενωσης – τι κρύβουμε πριν από τις εκλογές, τι φανερώνεται μετά. Αυτό, βεβαίως, είναι ένα παλιό σύμπτωμα της αστικής δημοκρατίας σε εθνική βάση – τώρα όμως εμπλουτίζεται από τη Γερμανική Επικυριαρχία.

Η Γαλλία παραπατάει, η Ιταλία κλονίζεται, η Ελλάδα πνίγεται, αλλά όλα αυτά πρέπει να γίνονται στο τέμπο των γερμανικών εκλογών. Οσο για τον κοσμάκη; αυτός πρέπει να βαδίζει στην οδό της μετανοίας για τις αμαρτίες του – φέρ’ ειπείν για το κατηραμένο χρέος! Μπορεί το χρέος Περισσότερα

Τέλος εποχής…

Σχολιάστε

Μαδώντας τη μαργαρίτα, του Βαγγέλη Παπαβασιλείου

του Σπύρου Παναγιώτου

Το βάθεμα του μνημονιακού ημι-αποικιακού καθεστώτος

Ο κ. Μητσοτάκης αποχαιρετίστηκε από τον πολιτικό κόσμο με τιμές και επαίνους που ξεπερνούσαν κατά πολύ το έργο του. Η οικουμενική συγκίνηση έκρυβε κάτι περισσότερο από το θαυμασμό στην αποδοχή των νεοφιλελεύθερων μονόδρομων που και ο ίδιος υπηρέτησε πιστά και μερικές φορές πιο πρώιμα από τα μηνύματα της εποχής του. Έκρυβε μια αδιόρατη «ενοχή». Η σημερινή κρίση δεν έχει αναδείξει ηγέτες που κατάφεραν ή έστω επεδίωξαν να δώσουν το δικό τους χρώμα, τα δικά τους στοιχεία πολιτικής σε ένα δύσκολο διεθνές περιβάλλον. Ανεξάρτητα από το αν το ομολογούν ή όχι, όλοι κινήθηκαν στα όρια των προδιαγεγραμμένων και ασφυκτικών τροχιών που επέβαλαν οι δανειστές. Ο τελευταίος, μάλιστα, εξ αυτών, ο Αλ. Τσίπρας, θεώρησε ειλικρινές να περιγράψει σαν «αυταπάτη» τα όποια ψήγματα «αντίστασης» τόλμησε να εκφωνήσει προεκλογικά. Και να τα αντιστρέψει σε «μια από τα ίδια» μπροστά στις δυσκολίες που συνάντησε, παριστάνοντας έκτοτε τον μαχόμενο πρωθυπουργό που αποδέχεται πανηγυρίζοντας την μια ήττα πίσω από την άλλη.

Στην πραγματικότητα όλα αυτά δεν συνιστούν έλλειμμα ηγετικών προσωπικοτήτων. Το φωτοστέφανο των πολιτικών προηγούμενων εποχών είναι υπερτιμημένο. Περισσότερα

Παρένθεση (έως το 2060)!

Σχολιάστε

Του Στάθη στον eniko

Μόνον από την πρόσφατη σοδειά: Οι «στραβές» του κ. Μπαλάφα. Οι μπαλωθιές του κ. Πολάκη. Τα πέη επί ταν (τη γραβάτα) του κ. Καμμένου. Οι «πουτάνες του Νότου» (παλαιότερο αυτό, αλλά αιώνιο) της κυρίας Σίας Αναγνωστοπούλου. Οι μισανθρωπικές αρλούμπες της κυρίας Ραχήλ Μακρή για τον κ. Σταύρο Θεοδωράκη και την υγεία του. Το στεντόρειο retweet «στα αρχ…α μας» του κ. Νίκου Παππά για την παραίτηση Ταγματάρχη – έχουμε

ανεβεί στην Πνύκα κι αγορεύουν τα αηδόνια.
< b>Και στον Ολυμπο! Ο κ. Καμμένος φόρτωσε τις γραβάτες με τα πέη στο ανήλικο παιδί του. Γενναίος πατέρας! Αν όντως την έκανε την τζόλα το παιδάκι, ποιος το διαπαιδαγώγησε να κάνει τέτοιες τζόλες; Κι αν δεν την έκανε ο μικρός, πώς διαπαιδαγωγείται από έναν πατέρα που τον βλέπει να φορτώνει σε άλλους (εν προκειμένω στο ίδιο του το παιδί) τέτοια αίσχη;

Τι «σήμα» δίνει ο κ. Καμμένος, όχι μόνον στα παιδιά, όταν κάνει «κω…δάχτυλα» στα γήπεδα ή απειλεί με χειροπέδες; Περισσότερα

Οικουμενικοί πανηγυρισμοί

Σχολιάστε

Του Παύλου Δερμενάκη

Ό,τι προαιρείσθε… μας είναι αρκετό!

Η απόλυτη εξαχρείωση της κυβερνητικής πολιτικής, η απόλυτη επιβεβαίωση της αυταπάτης ή, πιο καλά της εξαπάτησης των πολιτών, είναι να αναζητάς, στις διφορούμενες δηλώσεις των Ευρωπαίων ιθυνόντων, στοιχεία αισιοδοξίας ή επιβεβαίωσης των όσων έχουν από καιρό αποφασιστεί. Όχι μόνο γιατί οι δανειστές για 7-8 χρόνια τώρα δεν αφήνουν κανένα περιθώριο παρερμηνείας όσα σχεδιάζουν. Όχι μόνο γιατί όσα αποφασίστηκαν δεν αλλάζουν σε τίποτα την αποικιακή πορεία του χρέους. Αλλά κυρίως, γιατί η υποτίμηση της νοημοσύνης όλων μας, η κατάφωρη κοροϊδία, η αξεπέραστη αλαζονεία είναι, μερικές φορές, πιο επώδυνη και από τα ίδια τα μέτρα. Περισσότερα

Η εργασία απελευθερώνει(!)…

Σχολιάστε

Του Δημήτρη Κούλαλη

ΕΛΛΟΓΑ ΠΑΡΑΛΟΓΑ

Στον Τ.

Ήταν πρωτομαγιά του 1886, στο Σικάγο, ημέρα της μεγάλης απεργίας, όταν χιλιάδες κόσμου διαδήλωναν στους δρόμους με αίτημα την καθιέρωση της 8ωρης εργάσιμης μέρας. Εκείνη την εποχή, ο ημερήσιος εργάσιμος χρόνος στα εργοστάσια και τους άλλους παραγωγικούς τομείς ήταν 10, 11, ακόμη και 14 ώρες. Η απεργία συνεχίστηκε δυναμικά και τις επόμενες μέρες. Η κατάληξή της; Βάφτηκε στο αίμα. Η αστυνομία, έπειτα από αίτημα των εργοδοτών, κατέστειλε βίαια τις κινητοποιήσεις των εργατών. Οκτώ από τους πρωτεργάτες της απεργίας, συνελήφθησαν και δικάστηκαν σε δίκη- παρωδία με την κατηγορία της ευθύνης για τη συμμετοχή τους στην (προβοκατόρικη) βομβιστική επίθεση που σημειώθηκε σε μια από τις εργατικές συγκεντρώσεις. Οι Πάρσονς, Σπάις, Φίσερ και Έγκελ οδηγήθηκαν στην αγχόνη στις 11 Νοεμβρίου 1887. Ο Λιγκ βρέθηκε νεκρός στο κελί του, ενώ οι υπόλοιποι, Νιμπ, Σουάμπ και Φίλντεν, καταδικάστηκαν σε πολλά χρόνια καταναγκαστικά έργα…

Αυτή δεν είναι μια ιστορία βγαλμένη από τ’ ανήλιαγα υπόγεια της σκέψης μερικών δογματικών που αρνούνται να πιστέψουν ότι έχασαν. Δεν είναι μια προσπάθεια ηρωοποίησης και υποκριτικής θυματοποίησης. Είναι άλλη μια απόδειξη ότι το οκτάωρο και εν γένει όλα τα εργατικά κεκτημένα κατακτήθηκαν με αίμα. Κατακτήθηκαν με το αίμα ανθρώπων που διεκδίκησαν με κάθε μέσο, πληρώνοντας βαρύ τίμημα, το δικαίωμα σε μια αξιοπρεπή καθημερινότητα μακριά από το μυκηθμό απογοήτευσης που γεννά η φτώχεια, η η ανασφάλεια, η υποαπασχόληση, οι εξοντωτικοί ρυθμοί εργασίας με τους μισθούς πείνας, η ανεργία…

Όμως, σήμερα, 131 χρόνια από την Πρωτομαγιά του Σικάγου, ποια η θέση των εργατών, ποια η εργασιακή καθημερινότητα που βιώνει ο κόσμος του μεροκάματου; Περισσότερα

Νέες ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις στη Μέση Ανατολή

Σχολιάστε

Του Αλέκου Αναγνωστάκη

Στον 21ο αιώνα στα «ευρασιατικά Βαλκάνια» (Λίβανος, Παλαιστίνη, Συρία, Ιράν, Ιράκ), στην περιοχή του Κόλπου και στην ευρύτερη Μέση Ανατολή, μια περιοχή-εθνοτικό μωσαϊκό, εμπλέκονται άμεσα δύο βασικοί άξονες: Από τη μία ο ευρωατλαντικός, με διακριτά συμφέροντα κυρίως μεταξύ ΗΠΑ και Βρετανίας και με διακριτά ενεργό συμμετοχή πρωτίστως της Γαλλίας αλλά και Γερμανίας. Από την άλλη, ο άξονας Ρωσίας-Κίνας-Συρίας-Λιβάνου-Ιράν, με υπαρκτές αντιθέσεις στο εσωτερικό του.

Πυριτιδαποθήκη

Μιλάμε για μια περιοχή στην οποία, μόνο τα τελευταία τριάντα χρόνια, έχουμε δύο εισβολές των ΗΠΑ, την καταστροφή δυο χωρών –του Ιράκ και της Συρίας– και τον διαρκή αγώνα των Παλαιστινίων. Στη διαπάλη που διεξάγεται όλα γίνονται και όλα επιτρέπονται. Κράτη, πολυεθνικά μονοπώλια, ομάδες επιχειρήσεων και επιχειρηματιών, σύμμαχοι, «φίλοι» και συνεργάτες από τη μια μέρα στην άλλη ονομάζονται εχθροί και τρομοκράτες –και αντιστρόφως– σε ένα σκληρό παιχνίδι χωρίς τέλος. Ο αιώνιος νόμος του καπιταλισμού, ο ανταγωνισμός και η ταξική πάλη, δρα –καθοριστικά πολλές φορές– στο εσωτερικό των διάφορων μερίδων της αστικής τάξης, σε διαφορετικούς μονοπωλιακούς κλάδους ή στο εσωτερικό του ίδιου κλάδου, εξίσου σκληρά ή και σκληρότερα από ό,τι ανάμεσα σε διαφορετικές τάξεις. Περισσότερα

Ο νούμερο ένα εχθρός της Ελλάδας

Σχολιάστε

Του Βασίλη Βιλιάρδου

Η πρωσική πλευρά της γερμανικής κυβέρνησης, με εκτελεστή τον κ. Σόιμπλε, φοβάται τρία πράγματα όσον αφορά την Ελλάδα, εάν τυχόν αποκτήσει έναν ικανό, εθνικά υπερήφανο, αξιοπρεπή και θαρραλέο ηγέτη: (α) την ελεγχόμενη στάση πληρωμών εντός της Ευρωζώνης με δική της πρωτοβουλία, (β) την εκούσια έξοδο της από τη νομισματική ένωση μετά από νομικές διαδικασίες και συντεταγμένες διαπραγματεύσεις δύο ετών, καθώς επίσης (γ) τη βιώσιμη ανάπτυξη της οικονομίας της αφού εγκαταλείψει το ευρώ, γνωρίζοντας ότι η χώρα έχει τις προϋποθέσεις για να τα καταφέρει.

Σύμφωνα τώρα με την βαθειά ριζωμένη αντίληψη της, όταν φοβάται κανείς ένα πράγμα πρέπει να προσπαθήσει να το εμποδίσει με κάθε τρόπο – έχοντας ο ίδιος την πρωτοβουλία των κινήσεων. Αυτό σημαίνει ότι, θα ήταν σωστό να αντιστρέψει την παραπάνω σειρά – δηλαδή, να φύγει η Ελλάδα από την Ευρωζώνη, να χρεοκοπήσει ανεξέλεγκτα και να καταρρεύσει εντελώς η οικονομία της, οπότε να λειτουργήσει ως παράδειγμα προς αποφυγή για όλες τις υπόλοιπες χώρες. Περισσότερα

Αγοραίος Πολιτισμός – Αναλώσιμοι Εργαζόμενοι. Μια διαλεκτική σχέση

Σχολιάστε

Tης Δήμητρας Μύριλλα

Το Νέο Μουσείο Ακρόπολης αποτελεί τη ναυαρχίδα της «νέας» τάσης (στην ουσία στρατηγικής πολιτικής απόφασης της Ε.Ε. και των ελληνικών κυβερνήσεων οποιασδήποτε κατεύθυνσης, κεντροδεξιάς, αριστεροκεντρώας, αριστεροδέξιας κλπ) στη διαχείριση των μουσείων και της Πολιτιστικής Κληρονομιάς, ως πρώτο παράδειγμα λειτουργίας με νομικό καθεστώς ιδιωτικοοικονομικών κριτηρίων και αποκομμένο από την μήτρα που γεννάει το περιεχόμενο ενός μουσείου, δηλαδή τον αρχαιολογικό χώρο και κατ’ επέκταση την αρμόδια και εποπτεύουσα Εφορεία Αρχαιοτήτων. Καθώς, όμως, έχει περιβληθεί αυτό το ίδιο την αίγλη του μνημείου εξ αντανακλάσεως από το μνημείο που έχει ως αναφορά, δηλαδή τον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης, συχνά συμβαίνει κάθε απόπειρα κριτικής αξιολόγησης και πολιτικής ερμηνείας να αντιμετωπίζεται στην καλύτερη περίπτωση ως παρεκκλίνουσα, αν όχι αρτηριοσκληρωτική και αναχρονιστική.

Παράλληλα, η Ακρόπολη, θεωρούμενη συχνά από τις γραφίδες των συστημικών ΜΜΕ ως brand name (εμπορική ονομασία), δηλαδή ως προϊόν προς αγορά με τιμή, αποτελεί αντικείμενο συζήτησης μόνο όταν οι εργαζόμενοι  απεργούν και την κλείνουν και επομένως διαπράττουν «έγκλημα» καθοσιώσεως. Περισσότερα

Πολεμικός προϋπολογισμός από Τραμπ!

Σχολιάστε

Η συρρίκνωση των μη πολεμικών δαπανών και η γενναία αύξηση των πολεμικών κονδυλίων δεν περιορίζεται στο επόμενο δημοσιονομικό έτος, που για τις ΗΠΑ ξεκινά τον Οκτώβριο. Δεν είναι επομένως μια εξαίρεση. Αντίθετα, όπως δείχνουν οι προβλέψεις που είναι ενσωματωμένες στον κρατικό προϋπολογισμό του 2018, ο υδροκεφαλισμός της πολεμικής βιομηχανίας και του κράτους Μεγάλου Αδελφού θα συνεχιστεί σε όλη τη διάρκεια της επόμενης δεκαετίας. Αυτή τουλάχιστον είναι η πρόθεση του Λευκού Οίκου υπό την ηγεσία του Τραμπ. Έτσι όμως ανοίγει μια ολόκληρη εποχή αναταράξεων και πολέμων καθώς η πείρα δείχνει ότι ποτέ οι πολεμικές παραγγελίες δεν εξυπηρετούσαν εκθεσιακούς λόγους…

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Την πλήρη αποδόμηση των προεκλογικών εξαγγελιών του Ντόναλντ Τραμπ σηματοδοτεί ο προϋπολογισμός που κατατέθηκε πριν λίγες εβδομάδες προς συζήτηση στα νομοθετικά σώματα των ΗΠΑ και πρόκειται να ισχύσει από τον Οκτώβριο, οπότε ξεκινάει το επόμενο δημοσιονομικό έτος.

Είναι ένας προϋπολογισμός που διαλύει και την πιο μικρή υποψία κοινωνικού κράτους που οικοδομήθηκε στις ΗΠΑ επί προέδρου Λίντον Τζόνσον κι έχει απομείνει μέχρι σήμερα. Είναι ένα κράτος πρόνοιας κατά κοινή ομολογία υποχρηματοδούμενο, απαρχαιωμένο και αναποτελεσματικό. Ακόμη κι αυτό ωστόσο καταστρέφεται για χάρη της πολεμικής βιομηχανίας που μετατρέπεται σε ελέφαντα στο δωμάτιο, απομυζώντας κάθε δολάριο, την ίδια ώρα που οι δαπάνες για το υπουργείο Άμυνας το νέο έτος θα καταγράψουν αύξηση ρεκόρ, που ξεπερνά το 10%! Περισσότερα

Μακρον: Νίκη σαν γκιλοτίνα

Σχολιάστε

Του Άρη Χατζηστεφάνου

«Η νίκη του Μακρόν είναι τόσο αναπόδραστη όσο και η λεπίδα που πέφτει σε μια γκιλοτίνα» έγραφε ο βρετανικός Εκόνομιστ χαιρετίζοντας την επικράτηση ενός δικού του ανθρώπου – του πρώην τραπεζίτη και αδίστακτου υπουργού οικονομικών. Πρόκειται για μια γκιλοτίνα, που έκοψε τα κεφάλια των παραδοσιακών πολιτικών κομμάτων της Γαλλίας, τερματίζοντας, de facto, τη λεγόμενη πέμπτη γαλλική δημοκρατία. Επειδή οι γκιλοτίνες όμως εύκολα αλλάζουν χέρια, θα μπορούσε να στηθεί σε συμβολικό επίπεδο και στους δρόμους της Γαλλίας – εκεί όπου «ψηφίζει» το 51% όσων απείχαν από τον πρώτο γύρο.

Προς το παρόν βέβαια το σχήμα «η Δημοκρατία Εμπρός» (LREM) του Μακρόν, ζει στιγμές επικοινωνιακού θριάμβου. Παρά το γεγονός ότι στον πρώτο γύρο των βουλευτικών εκλογών μετά βίας συγκέντρωσε το 16% των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων, τελικά αναμένεται να λάβει κυβερνητική πλειοψηφία-ρεκόρ εξασφαλίζοντας 440-470 από τις συνολικά 577 της εθνοσυνέλευσης. Σύμφωνα με πρόσφατη δημοσκόπηση, το κεντροδεξιό Ρεπουμπλικανικό κόμμα και οι σύμμαχοί του θα συγκεντρώσουν στο δεύτερο γύρο της Κυριακής 70-90 έδρες, οι Σοσιαλιστές, 20-30 έδρες, το αριστερό κόμμα Ανυπότακτη Γαλλία μεταξύ 5 και 15 και το νεοφασιστικό Εθνικό Μέτωπο 1-5 έδρες. Περισσότερα

Ξαναφέρνουν από το παράθυρο τη σκληρή Δεξιά στην Αγγλία

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Ένα ήταν το συμπέρασμα από τα αποτελέσματα των πρόωρων εκλογών στο Ηνωμένο Βασίλειο στις 8 Ιουνίου: ότι η νεοφιλελεύθερη αλαζονεία πληρώνεται.

Ακόμη κι η πιο σκληρή Δεξιά καταφέρνει να ξεπερνάει τα εκλογικά της όρια όταν τζογάρει στα εθνικά θέματα κι αντί για όργανο της αδηφάγας χρηματοπιστωτικής βιομηχανίας εμφανίζεται σαν η φωνή ενός καταπιεσμένου έθνους, που ζητάει την ευρύτερη δυνατή συσπείρωση για να δώσει με τους «έξω» την …μητέρα όλων των μαχών. Σε αυτό το πεδίο έπαιξε και κέρδισε η Τερέζα Μέι διαγράφοντας μια εκπληκτική δημοσκοπική πορεία μέσα σε ένα χρόνο, βοηθούμενη κι από τη διάψευση των ανόητα καταστροφολογικών προβλέψεων των ευρωλιγούρηδων, καθώς πέτυχε να φτάσει στο ζενίθ της δημοτικότητάς της κοντράροντας τη Γερμανία. «Ευκολάκι» για το Λονδίνο εδώ και πολλές δεκαετίες… Περισσότερα

Οχι άλλοι … θρίαμβοι!

Σχολιάστε

Του Νίκου Μπογιόπουλου

Ενας ακόμα θρίαμβος! «Η Ελλάδα γυρίζει σελίδα», ήταν η δήλωσή του πρωθυπουργού μετά το Eurogroup. Εξίσου πανηγυριώτικος ο τόνος και του κ. Τσακαλώτου. «Περισσότερο φως στην άκρη του τούνελ» μετά τη συμφωνία, ισχυρίστηκε.

Ας δούμε τώρα «γιατί χαίρεται ο κόσμος και χαμογελάει, πατέρα (;)»: Περισσότερα

Older Entries