Αρχική

Σεπτέμβρης…

Σχολιάστε

https://edromos.gr/wp-content/uploads/2019/09/edito466.jpg

To editorial του Δρόμου της Αριστεράς

Μήνας περίεργος. Στα λατινικά σημαίνει απλώς… έβδομος, όταν ο Ιούλιος και ο Αύγουστος είναι ονόματα αυτοκρατόρων.

Μελαγχολικός λίγο. Μήνας επανεκκίνησης και αρχή μιας νέας περιόδου –«ξεκινά η χρονιά»– ατομικής και κοινωνικής. Όμως και μήνας λογαριασμών, δόσεων και προσγείωσης στην πραγματικότητα μετά την καλοκαιρινή ραστώνη. Όσων έκαναν λίγη στάση για διακοπές, για όσους έριξαν τους ρυθμούς λόγω ζέστης, ίσως και χωρίς διακοπές. Περισσότερα

Αριστερά: τα ζώα μου αργά

Σχολιάστε

Αριστερά: τα ζώα μου αργά

του Περικλή Κοροβέση

Τα τηλεφωνήματα πια μετά τα μεσάνυχτα δεν είναι για καλό σκοπό. Παλιότερα ήξερες πως θα ήταν για κάποιο καλό. ‘Η η παρέα είχε φτάσει στο τσακίρ κέφι και η απουσία σου γινόταν αισθητή ή κάποιος έρωτας ή φίλος είχε κακές σκέψεις μέσα στη νύχτα και ήθελε κουβέντα. Συνήθεια βέβαια που είχες κι εσύ. Εξάλλου ο χρόνος είναι σχετικός. Τι θα πει μέρα και τι θα πει νύχτα;

Ας μην ξεχνάμε πως το ρολόι είναι καπιταλιστική επινόηση. Μετράει και ζυγίζει αυθαίρετα τον χρόνο και αποστειρώνει την ποιητικότητά του. Το ξημέρωμα, το απομεσήμερο, το λιόγερμα, το δειλινό γίνονται άχρωμες ώρες, προ μεσημβρίας ή μετά, έτσι που να ανταποκρίνονται στα δρομολόγια και όχι στην ψυχική διάθεση. Δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι Ισπανοί κονκισταδόρες σε κάθε καθεδρικό ναό που έχτιζαν τοποθετούσαν στο καμπαναριό ένα ρολόι, καταστρέφοντας τον παραδοσιακό τρόπο με τον οποίο μετρούσαν τον χρόνο οι Ινκας. Περισσότερα

Η μητέρα όλων των μαχών για τη διαμοιραστική οικονομία

Σχολιάστε

Η μητέρα όλων των μαχών για τη διαμοιραστική οικονομία

Υποστηρικτές των νέων μέτρων που θα αναγκάσουν εταιρείες όπως η Uber και η Lyft να αναγνωρίσουν τους οδηγούς τους ως υπαλλήλους, διαδηλώνουν στην Καλιφόρνια.

infowar

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Στην Καλιφόρνια εργαζόμενοι και εταιρείες της λεγόμενης gig economy σκάβουν τα χαρακώματα στα οποία θα δοθεί μια από τις σημαντικότερες μάχες του πολέμου που θα καθορίσει το μέλλον της εργασίας για τον 21ο αιώνα.

«Είστε μισθωτός ή ελεύθερος επαγγελματίας;» Για αιώνες η απάντηση σε αυτό το ερώτημα ήταν προφανής και συνεπώς εύκολο να απαντηθεί. Στα χρόνια της διαμοιραστικής οικονομίας, όμως, οι εργοδότες κατάφεραν να εξαφανίσουν αυτή τη διαχωριστική γραμμή, μετονομάζοντας τους υπαλλήλους τους σε συνεργάτες.

Εταιρείες όπως η Uber υποστηρίζουν ότι λειτουργούν απλώς σαν μεσάζοντες ανάμεσα σε έναν ελεύθερο επαγγελματία, ο οποίος πουλά την εργατική του δύναμη (π.χ. ως οδηγός αυτοκινήτου ή διανομέας κάποιου προϊόντος), και στον πελάτη που την αγοράζει.

Περισσότερα

Χώρα όπως επιχείρηση;

Σχολιάστε

https://edromos.gr/wp-content/uploads/2019/09/mhtsotakis4.jpg

Του Γιώργου Παπαιωάννου

Η σύνθεση της κυβέρνησης Μητσοτάκη, έστειλε από την πρώτη στιγμή το μήνυμα. Δίπλα στις ομάδες στελεχών που εκπροσωπούν όχι μόνο τις εσωκομματικές πτέρυγες αλλά και το… πανταχού παρόν ΠΑΣΟΚ, δεν είναι λίγοι οι υπουργοί, υφυπουργοί και αναπληρωτές που έχουν θητεύσει ως στελέχη σε μεγάλες επιχειρήσεις, οι λεγόμενοι «άνθρωποι της αγοράς». Ανάμεσά τους, ο Α. Σκέρτσος, που ανέλαβε τον συντονισμό της κυβέρνησης έχοντας διατελέσει γενικός διευθυντής του ΣΕΒ, ενώ πέρα από στελέχη τραπεζών και πολυεθνικών, αρκετά είναι και τα μέλη του υπουργικού συμβουλίου με θητεία σε διεθνείς οργανισμούς εφαρμογής των νεοφιλελεύθερων συνταγών (ΟΟΣΑ, Ευρωπαϊκό Ταμείο Επενδύσεων κ.λπ.).

Το ενδιαφέρον δεν είναι τα βιογραφικά των μελών της κυβέρνησης. Εκείνο που αναδεικνύεται ήδη από τις διακηρύξεις και τα έως τώρα πεπραγμένα της, είναι η αντίληψη που έχει για τη χώρα και τη «διαχείρισή» της. Η ίδια η χώρα είναι μια επιχείρηση. Πρέπει να μανατζαριστεί σωστά, να αρπάξει κάποιες ευκαιρίες, να πλασαριστεί μέσα σε ένα δεδομένο και αμετάβλητο περιβάλλον όπως αυτό έχει διαμορφωθεί. Ουσιαστικά η ίδια η πολιτική είναι «εξόριστη», τη στιγμή που αυτό αποτελεί μια συγκεκριμένη πολιτική και επιλογή. Περισσότερα

Έλληνας γίνεσαι, το παραδέχεται επιτέλους η Νέα Δημοκρατία

Σχολιάστε

Του Θάνου Καμήλαλη

Αξίζει ένα «μπράβο» στην κυβέρνηση για τον ακούσιο κοινωνικό συμβολισμό μέσω του σχεδίου να προσφέρει την ελληνική υπηκοότητα σε πολίτες τρίτων χωρών που θα αποκτήσουν στην Ελλάδα ακίνητη περιουσία ύψους 2 εκατ. ευρώ και πάνω. Επιτέλους, λίγη ειλικρίνεια. Αφενός, το πρόβλημα της μισαλλοδοξίας δεν έχει να κάνει σχεδόν ποτέ με τη φυλή και τη θρησκεία, αλλά με το χρήμα. Αφετέρου, η κίνηση αυτή είναι η καλύτερη απόδειξη ότι για πολλούς, όλα, ακόμα και τα πιο «ιερά», έχουν την τιμή τους.

Σύμφωνα με την «Καθημερινή», η κυβέρνηση προσανατολίζεται στη χορήγηση ελληνικής υπηκοότητας σε όλους πολίτες τρίτων χωρών αποκτήσουν στη χώρα ακίνητη περιουσία αξίας τουλάχιστον 2 εκατομμυρίων ευρώ. Το σχέδιο ουσιαστικά έρχεται να επεκτείνει το πρόγραμμα της «χρυσής βίζας», της 5ετούς άδειας παραμονής που άρχισε να δίνει η Νέα Δημοκρατία το 2013 σε όσους επενδύουν από 250.000 ευρώ και πάνω στην αγορά ακινήτων, ενώ αντιγράφει μοντέλα απόδοσης ιθαγένειας άλλων χωρών (π.χ. Κύπρος). Περισσότερα

Για τον Αλιέντε Θέλω να Μιλήσω…

Σχολιάστε

του Κώστα Λουλουδάκη(Ιουλιανού)

Βρισκόμαστε στο 1964 και η Λερναία Ύδρα του διεθνούς κομμουνισμού απειλεί τη Χιλή, ανοίγοντας διάπλατα τα σαγόνια των επτά κεφαλιών της για να κατασπαράξει τη χώρα.Η κοινή γνώμη βομβαρδίζεται από εικόνες φλεγόμενων εκκλησιών, στρατοπέδων συγκέντρωσης, ρωσικών τανκ, ενός Τείχους του Βερολίνου να ορθώνεται καταμεσής του Σαντιάγκο, και γενειοφόρων ανταρτών που απάγουν παιδάκια.

Κι ήρθε η ώρα των εκλογών.

Ο φόβος θριάμβευσε κι ο Σαλβατόρ Αλιέντε ηττήθηκε. Κατά τη διάρκεια αυτών των οδυνηρών στιγμών, τον ρώτησα τι τον είχε πληγώσει περισσότερο.Κι ο Αλιέντε μου διηγήθηκε κάτι που είχε συμβεί λίγο πιο πέρα, σε ένα σπίτι στη συνοικία της Προβιντένσια. Μια γυναίκα που σκοτωνόταν στη δουλειά κάνοντας χρέη μαγείρισσας, υπηρέτριας και νταντάς με αντάλλαγμα έναν γλίσχρο μισθό, είχε βάλει όλα της τα ρούχα μέσα σε μια πλαστική σακούλα και την είχε θάψει στον κήπο του αφεντικού της, ελπίζοντας ότι με αυτόν τον τρόπο θα τα γλυτώσει από τους ληστές που επιβουλεύονταν την ιδιωτική περιουσία.

(Galeano Eduardo: Η φωνή του χρόνου από την monde-diplomatique)

4 Σεπτεμβρίου 1970

Η μέρα άρχιζε με ένα πείραμα: αυτό της ειρηνικής σοσιαλιστικής αλλαγής στη Χιλή. Ηγέτης αυτού του πειράματος ήταν ο μαρξιστής Σαλβαδόρ Αλιέντε, επικεφαλής της «Λαϊκής Ενότητας», ενός συνασπισμού στον οποίο συμμετείχαν το Κομμουνιστικό Κόμμα, το Σοσιαλιστικό Κόμμα, το Ριζοσπαστικό Κόμμα, η Κίνηση Ενωμένης Λαϊκής Δράσης, το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα, η Ανεξάρτητη Λαϊκή Δράση και οι χριστιανοδημοκράτες.

Ο Αλιέντε έδωσε αμέσως το στίγμα της κυβέρνησης: « Θριαμβεύσαμε με αποστολή μας να ανατρέψουμε οριστικά την ιμπεριαλιστική εκμετάλλευση, να τελειώνουμε με τα μονοπώλια, να πραγματοποιήσουμε μια βαθιά, άξια του ονόματός της αγροτική μεταρρύθμιση, να ελέγξουμε το ισοζύγιο των εισαγωγών και των εξαγωγών και, επιτέλους, να εθνικοποιήσουμε τις τράπεζες. Αυτοί είναι οι πυλώνες οι οποίοι θα στηρίξουν την πρόοδο της Χιλής, δημιουργώντας το κοινωνικό κεφάλαιο που θα επιτρέψει την ενίσχυση της ανάπτυξής μας » (monde-diplomatique 14 Σεπτεμβρίου 2013 Οι φοιτητές ξεσκονίζουν ένα εικόνισμα http://archives.monde-diplomatique.gr/spip.php?article465 ).

Όμως το πολιτικό πείραμα της Λαϊκής Ενότητας διακόπηκε!

Ήταν 11 Σεπτεμβρίου του 1973, δύο το μεσημέρι, όταν ο Πρόεδρος της Χιλής Σαλβαντόρ Αλιέντε έπεφτε νεκρός στην ‘La Moneda’, το προεδρικό μέγαρο, το οποίο πολιορκούσαν δυνάμεις του στρατού, της αστυνομίας και παραστρατιωτικές φασιστικές ομάδες, υπό την ηγεσία του στρατηγού Αουγούστο Πινοσέτ, σε συνεργασία με πράκτορες της CIA.

Η φασιστική δικτατορία του Πινοσέτ και η αιματηρή καταστολή που ακολούθησε σχεδιάστηκαν και εγκρίθηκαν στο οβάλ γραφείο του Λευκού Οίκου της Ουάσιγκτον, χρηματοδοτήθηκαν από τις πολυεθνικές εταιρείες ITT, Pepsi Cola, Bechtel Group και την τράπεζα Chase Manhattan Bank- που σήμερα ονομάζεται JPMorgan Chase Bank- και είχαν ενορχηστρωτή δυο από τα μεγαλύτερα καθάρματα στην ιστορία της ανθρωπότητας, τον Έλληνα εθνικόφρονα, επικεφαλής των μυστικών επιχειρήσεων της CIA σε όλο τον κόσμο Τομ Καραμεσίνη και τον Χένδρι Κίσινγκερ! Το κάθαρμα αυτό δήλωνε πως «δεν υπήρχε κανένας απολύτως λόγος να επιτραπεί σε μια χώρα να γίνει μαρξιστική μόνο και μόνο επειδή ο λαός της ήταν ανεύθυνος». (The guardian 24 Φεβρουαρίου 2001: Why has he got away with it? https://www.theguardian.com/world/2001/feb/24/pinochet.bookextracts).

Το έτερο κάθαρμα, ο Καραμεσίνης ανέλαβε «να προφυλάξει το δυναμικό της CIA στη Χιλή, δουλεύοντας μυστικά και με ασφάλεια, ώστε να διατηρηθεί η επιχειρησιακή ικανότητά της εναντίον του Αλιέντε στο μέλλον», και να υλοποιήσει το σχέδιο πραξικοπήματος στην Χιλή «τουλάχιστον προσωρινά». (Ελευθεροτυπία Φοίβος Οικονομίδης 21 Σεπτεμβρίου 2013: Ο Αλιέντε και ο Καραμεσίνης http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=387412).

Παράλληλα, ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον ξεκαθάριζε ορθά κοφτά: «Δεν πρέπει να αφήσουμε τη Λατινική Αμερική να θεωρεί ότι μπορεί να ακολουθήσει το συγκεκριμένο δρόμο χωρίς να υποστεί τις συνέπειες» (Μonde-diplomatique 14 Σεπτεμβρίου 2013 Στη Χιλή του Σεπτέμβρη http://archives.monde-diplomatique.gr/spip.php?article466 ).

Ταυτόχρονα με την οικονομική πίεση που ασκούσαν οι ΗΠΑ, η CIA, και διάφορες πολυεθνικές, είχαν ξοδέψει τεράστια ποσά πριν το πραξικόπημα με στόχο την εσωτερική αποσταθεροποίηση της χώρας, χρηματοδοτώντας ανατινάξεις και εμπρησμούς εργοστασίων, υποκλοπές, εκβιασμούς, ενδιάμεσους πράκτορες, μισθοφόρους της School of the Americas, χαφιέδες, παρακρατικές φασιστικές οργανώσεις όπως την Patria y Libertad, φασιστικές σέκτες όπως την Colonia Dignidad του διακεκριμένου επί Χίτλερ φασίστα γιατρού Πολ Σέφερ, γκρουπούσκουλα του υποκόσμου, αντιπολιτευτικά κόμματα, «ανθρωπιστικές οργανώσεις» δημοσιογράφους, στρατιωτικούς, «αξιοπρεπείς» επιχειρηματίες, παπάδες και κοσμικούς της φασιστικής οργάνωσης Opus Dei, απεργίες όπως αυτή των ιδιοκτητών φορτηγών αυτοκινήτων, και διαδηλώσεις γυναικών με κατσαρόλες! Γυναίκες επιχειρηματιών και ανώτερων υπαλλήλων που ίσως να ερχόταν πρώτη φορά σε επαφή με αυτό το σκεύος του νοικοκυριού!

Μάλιστα, «δημοσιογράφοι» έφτασαν στο σημείο να μοντάρουν φωτογραφίες με σοβιετικά τανκς τα οποία τα έδειχναν έπειτα να προστατεύουν το προεδρικό μέγαρο της Χιλής. Ενώ ο επιχειρηματίας Χόρσε Αλεσσάντρι (επι φασίστα Πινοσέτ ήταν σύμβουλος της κυβέρνησης σε θέματα νομοθεσίας), αντίπαλος του Αλιέντε στις εκλογές του οποίου η επιχείρηση είχε το μονοπώλιο του χαρτιού υγείας, αποφάσισε να σταματήσει την προμήθειά του στα καταστήματα για να τιμωρήσει τον λαό που δεν ψήφησε σωστά!

Παράνοια!

Αμέσως μετά το πραξικόπημα, τα καθάρματα, αφενός καθιέρωσαν τον φασισμό στη Χιλή, τα ηλεκτροσόκ, τους βιασμούς, τα βασανιστήρια, τις εξαφανίσεις, τις εκτελέσεις και τις ελεύθερες πτώσεις χωρίς αλεξίπτωτα πάνω από τον Ειρηνικό Ωκεανό, προκειμένου να συνετίσουν τους απείθαρχους, αφετέρου εισήγαγαν οικονομολόγους από το Πανεπιστήμιο του Σικάγο, για να εφαρμόσουν τις πολιτικές, που υποτίθεται πως θα απελευθέρωναν την επιχειρηματικότητα από τα δεσμά του κράτους.

Οι πολιτικές αυτές ονομάστηκαν «νεοφιλελευθερισμός», γιατί προωθούσαν την «επαναπελευθέρωση» της αγοράς και την επιστροφή στις μέρες πριν των κεϊνσιανών πολιτικών, του «laissez-faire» δηλαδή, όταν οι κυβερνήσεις υποτίθεται ότι δεν ρύθμιζαν και δεν περιόριζαν τις επενδύσεις, τις τιμές και την αγορά εργασίας.

Με άλλα λόγια: Το κράτος «αποδεσμεύεται» από τις δημόσιες και κοινωνικές υπηρεσίες του, πουλώντας ολόκληρη την χώρα στον ιδιωτικό τομέα.

Σύμφωνα με  την εφημερίδα «Τhe Guardian»: «Το πρώτο νεοφιλελεύθερο πρόγραμμα που εφαρμόστηκε ποτέ, ήταν στη Χιλή μετά το πραξικόπημα του Πινοσέτ, (Pinochet) το οποίο στήριξε η αμερικανική κυβέρνηση και οικονομολόγοι τους οποίους είχε διδάξει ο Μίλτον Φρίντμαν, (Milton Friedman ) εκ των ιδρυτών της Εταιρείας του Μον Πελερέν (Mont Pelerin). Εκεί, ήταν εύκολο να εξασφαλίσουν υποστηρικτές για το πείραμα αυτό: όποιος είχε αντίθετη γνώμη τον πυροβολούσαν. Αργότερα, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και η Παγκόσμια Τράπεζα χρησιμοποίησαν την ισχύ τους στα αναπτυσσόμενα κράτη, για να ζητήσουν την εφαρμογή ανάλογων πολιτικών. Στην προώθηση του νεοφιλευθερισμού τα μέσα ενημέρωσης έπαιξαν καταλυτικό ρόλο καθώς προωθούσαν τα συμφέροντά τους».

(Καθημερινή 02.09.2007: Πώς αλώθηκε ο πλούτος των λαών http://www.kathimerini.gr/296683/article/epikairothta/kosmos/pws-alw8hke-o-ploytos-twn-lawn).

Στην Χιλή η λέξη εργάτης καταργήθηκε με νόμο και απαγορεύτηκε η οργάνωση εργατικών σωματίων καθώς και οι μισθολογικές ή άλλες διεκδικήσεις! Η εκπαίδευση, τα πανεπιστήμια, η παραγωγή και η διανομή ηλεκτρικής ενέργειας, το σύστημα υγείας, τα νοσοκομεία, τα νοσοκομειακά φαρμακεία, οι συντάξεις, η διαχείριση του ορυκτού πλούτου, των υδάτων, οι υποδομές ύδρευσης και αποχέτευσης, τα σούπερ μάρκετ, τα δάση, η αγροτική παραγωγή, όλα, τα πάντα, είχαν περάσει από το κόσκινο της απληστίας των επενδυτών! Στην Χιλή, οι φασίστες του Πινοσέτ, με την βοήθεια των προγραμμάτων δομικής προσαρμογής του ΔΝΤ και με τις συνταγές των Chicago boys,  ιδιωτικοποίησαν ακόμα και την πουτάνα την μάνα που τους γέννησε! Αντιπρόσωπος του ΔΝΤ στην Χιλή  από το 1978 έως το 1980 ήταν ο Τζον Λίπσκι,  ανώτατο στέλεχος στην εταιρία Salomon Brothers, (σημαίνων στέλεχος της οποίας χρημάτισε και η γνωστή σε εμάς Μιράντα Ξαφά, πρώην μέλος του Εκτελεστικού Συμβουλίου του ΔΝΤ) αντιπρόεδρος στη JPMorgan Investment Bank, και αναπληρωτής διευθυντής μα και διοικητής το 2011 του ΔΝΤ.

Την ίδια ώρα, η κοινωνία της χώρας βούλιαζε σε μια μακάβρια ατμόσφαιρα ζόφου και τρόμου. Τον κάθε πολίτη άρχισε να τον απασχολεί πρωτίστως η ασφάλειά του. Με αυτόν τον τρόπο, η κοινωνία σιγά- σιγά παραδόθηκε στην κατήφεια της αδράνειας και στον πουριτανισμό. Σε μια παθητική συνενοχή. Γιατί το έγκλημα μοιάζει άνευ σημασίας όταν το βλέπεις παντού γύρω σου. Έπειτα από λίγο, ο πολίτης, το μόνο που θέλει είναι να σκύψει το κεφάλι και να τα βγάλει πέρα όπως –όπως και απαρατήρητος. Τα «τάγματα θανάτου» έκαναν πολύ καλή δουλειά. Άλλωστε, πάντα η ανθρώπινη δυστυχία και η καταστολή πηγαίνουν χεράκι-χεράκι.

Εννοείται πως τα αιμάτινα κέρδη αυτής της ταυτόχρονης φασιστικής πολιτικής και οικονομικής φιλελεύθερης «αναγέννησης» στην Χιλή, που τελούσε υπό την εποπτεία του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας, κατευθύνθηκαν αποκλειστικά προς όφελος της διεθνούς και εγχώριας καπιταλιστικής τάξης. Ε και αν ένας στους πέντε κατοίκους αυτής της πολύπαθης χώρας ζει στην απόλυτη φτώχεια δεν έχει καμιά σημασία, αφού υπάρχουν τόσα πολλά πολυκαταστήματα που ο καθένας, (Προσοχή! Όχι όλοι! Μόνο ο καθένας) μπορεί να αγοράσει ότι θέλει!

Άλλωστε, ο υπουργός οικονομίας της Χιλής του φασίστα Αουγούστο Πινοσέτ, Rolf Luders στέλεχος του ομίλου Grupo Vial (Ίσως της πιο χρεωμένης πολυεθνικής εταιρείας της Χιλής, τα χρέη της οποίας πληρώθηκαν από το δημόσιο ταμείο), εξηγούσε από τις οθόνες των τηλεοράσεων τα καλά της «ελεύθερης αγοράς: «Έχετε το δικαίωμα να εισάγετε ακόμα και καμήλα». Διότι δημοκρατία είναι να επιλέγεις ανάμεσα σε καμήλα και ελέφαντα, σε δέκα μάρκες ουίσκι, σε τριάντα διαφορετικές μάρκες πλάσμα τηλεόρασης, που θα παίζουν πλαστικά προγράμματα εισαγόμενα από τις ΗΠΑ, τα οποία είναι σίγουρο πως θα κατέπνιγαν ακόμα και την πρόθεση για διαμαρτυρία πριν ακόμα αυτή γεννηθεί στους νευρώνες του εγκεφάλου. Σήμερα, ακόμα και το νερό της βροχής ανήκει σε πολυεθνικούς ομίλους.

Αυτή η διαμεσολαβημένη από το ΔΝΤ, την Παγκόσμια Τράπεζα, και τις πολυεθνικές εταιρείες συμμαχία του Πινοσέτ με την κυβέρνηση των ΗΠΑ,  εκτός του ότι έγινε πρότυπο για τις νεοφιλελεύθερες «μεταρρυθμίσεις» σε όλα τα αμερικανοκινούμενα φασιστικά καθεστώτα στην Λ. Αμερική και στη συνέχεια σε διάφορες περιοχές του κόσμου, δημιούργησε και ένα εκτεταμένο σχέδιο καταστολής σε ολόκληρη την αμερικανική ήπειρο που εφαρμόστηκε από τα «τάγματα θανάτου», με σκοπό να εξασφαλίσουν ότι δεν θα επαναληφθούν απροσεξίες που θα οδηγούσαν σε κυβερνήσεις όπως αυτή του Σαλβαντόρ Αλιέντε.

Στις αρχές του Μάρτη του 1974 η CIA, οι μυστικές υπηρεσίες της Χιλής DINA με επικεφαλής τον υπάλληλο της CIA, Juan Manuel Contreras, οι μυστικές υπηρεσίες της Αργεντινής SIDE, οι μυστικές υπηρεσίες Ουρουγουάης, της Βολιβίας και της Βραζιλίας, οι Νοτιοαφρικανικές υπηρεσίες πληροφοριών, η φασιστική γαλλική οργάνωση Organisation de l’armée secrète (OAS) αλλά και φυγάδες Ναζί που ζούσαν ανέφελο βίο στις χώρες της Λ. Αμερικής όπως, ενδεικτικά, ο Erich Priebke, Josef Mengele, Adolf Eichmann, και βέβαια ο Nikolaus «Klaus» Barbie, συντόνισαν τις ενέργειες τους στο πλαίσιο του σχεδίου «Κόνδωρ», που στόχο είχε την «εξόντωση του κομμουνισμού» στην ήπειρο. Χρειαζόταν αυτό το σχέδιο μαζικής σφαγής αντιστασιακών, χωρίς συλλήψεις ή δίκες γιατί οι τεράστιες πολυεθνικές, με κέντρο τις ΗΠΑ, εξαρτώνται από το αμερικανικό κράτος και τις υπηρεσίες του, μυστικές και φανερές, για να τις βοηθά να επιβάλλουν τις πολιτικές τους στον υπόλοιπο κόσμο, σχεδιάζοντας τις ζωές των ανθρώπων με τέτοιον τρόπο, ώστε να εξυπηρετούν τα συμφέροντα των μετόχων τους. Η δημιουργία μιας νέας Κούβας στη Λατινική Αμερική δεν ήταν αποδεκτή. (Περισσότερα διαβάστε στο βιβλίο μου «Άσπρα Μαντίλια στην Plaza de Mayo» Εκδόσεις ΚΨΜ 2015).

Ωστόσο το οικονομικό δόγμα του νεοφιλελευθερισμού είχε έρθει για να μείνει. Με ή χωρίς φασιστές, με ή χωρίς τα τάγματα θανάτου με ή χωρίς τις πτήσεις χωρίς αλεξίπτωτα όσων σήκωναν το ανάστημα τους, η δικτατορία του κεφαλαίου θα επιβαλλόταν όχι μόνο στην Λατινική Αμερική μα και στις ευνομούμενες δυτικές δημοκρατίες. Το επιβεβαιώνουν οι εικόνες της Βρετανίας, της Βαρώνης Μάργκαρετ  Θάτσερ, στη δεκαετία του 1980. Η κυριαρχία της ιδιωτικής πρωτοβουλίας και η ελευθερία που περιορίζεται όμως μόνο στις οικονομικές συναλλαγές, αυτή η μαύρη κληρονομιά του Μίλτον Φρίντμαν, του Αουγούστο Πινοσέτ, της Μάργκαρετ Θάτσερ, του Ρόναλντ Ρήγκαν του Πανεπιστημίου του Σικάγου, του ΔΝΤ της Παγκόσμιας Τράπεζας και των πολυεθνικών εταιρειών, βαραίνει στις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων έως σήμερα.

Δεν είχε άλλωστε τυχαία η Μάργκαρετ Θάτσερ άριστες σχέσεις με τον φασίστα δικτάτορα της Χιλής.

Παρόλα αυτά μπορεί  να σταμάτησαν οι μαζικές φρικαλεότητες του καπιταλισμού και να επανήλθαν οι δημοκρατίες μα οι κοινωνίες είχαν εντελώς αποδυναμωθεί. Είχαν καταβληθεί από τον θρήνο για τους ανθρώπους που έχασαν, από την απογοήτευση και τον τρόμο. Όπως γράφει ο Εντουάρτο Γκαλεάνο στο βιβλίο του Ένας Κόσμος Ανάποδα :«σε όλες τις χώρες της Λατινικής Αμερικής ο φόβος είτε είναι ορατός είτε όχι, συντηρεί και δικαιώνει της εξουσία». Δεν είναι άλλωστε ο φόβος πηγή δικαιοσύνης; Έτσι εύκολα, λοιπόν, η εξουσία πέρασε στα στελέχη των δικτατοριών που τώρα φορούσαν το δημοκρατικό κουστούμι τους. Τα κέρδη εξακολούθησαν να γεμίζουν τις τσέπες διεθνών επενδυτών, ως επί το πλείστον βορειοαμερικανών και των ντόπιων συνεργατών τους.

Η Ιστορία της Χιλής και της Λατινικής Αμερικής είναι η σημερινή προσωποποίηση του καπιταλισμού.

Όμως, η απλούστερη ερώτηση μοιάζει η πιο δύσκολη να απαντηθεί: Τι σκεφτόμαστε όταν ανακαλούμε το όνομα του Σαλβαδόρ Αλιέντε; Ποιος ήταν αυτός ο άνθρωπος που έπεσε ασυμβίβαστος και αψηφώντας τον θάνατο με το καλάζνικοφ στο χέρι;

Ο Σαλβαδόρ Αλιέντε ήταν γιατρός, γιος αστών!

Έζησε σε μια εποχή που στην Χιλή ένα στα τέσσερα φτωχά παιδιά δεν έφτανε στην ηλικία των 18 χρονών, ενώ η τρομακτική ένδεια του πληθυσμού και οι διατροφικές ελλείψεις έβλαπταν τον εγκέφαλο των παιδιών. Αυτά του αρκούσαν για να φτύσει απαυδισμένος την υποκρισία της τάξης του και να περιπλανηθεί στον δύσκολο δρόμο της υπόθεσης του σοσιαλισμού.

Ο Σαλβαδόρ Αλιέντε όμως έκανε το λάθος να εξιδανικεύσει τον κόσμο! Τόσο που πίστεψε στη δυνατότητα πως θα εγκαθιδρυθεί ο σοσιαλισμός, χωρίς να ανοίξει μύτη, ακόμη και στο εσωτερικό του αστικού πολιτικού συστήματος.

Ίσως αυτός ήταν ο λόγος που μόνος του εκείνο το φοβερό πρωινό της 11ης Σεπτεμβρίου αντιμετώπισε τα Μιράζ του Πινοσέτ με ένα καλάζνικοφ!

Σώζοντας την αξιοπρέπεια ολάκερου του ανθρώπινου γένους!

Ημεροδρόμος

Το ευρωπαϊκό μπαλόνι δεν φουσκώνει

Σχολιάστε

https://edromos.gr/wp-content/uploads/2019/09/europe8.jpg

Οι νέοι αξιωματούχοι των Βρυξελλών επιδίδονται σε ασκήσεις επί χάρτου

Προχθές ο Βέλγος νεοφιλελεύθερος Σαρλ Μισέλ, που έχει επιλεγεί ως διάδοχος του Ντόναλντ Τουσκ στην προεδρία του Συμβουλίου της Ε.Ε., αποκάλυψε τους τρεις βασικούς άξονες πάνω στους οποίους σκοπεύει να κινηθεί, και τοποθετήθηκε για τρία συν ένα προβλήματα που θεωρεί ότι πρέπει να αντιμετωπιστούν άμεσα. Οι άξονες αφορούν: 1) Πώς η Ευρώπη δεν θα γίνει «θύμα των εμπορικών πολέμων του Τραμπ». 2) Πώς η Ευρώπη θα προασπίσει «τις αξίες και τα συμφέροντά της» απέναντι σε μια ολοένα και πιο ισχυρή Κίνα. 3) Πώς η Ευρώπη θα αντιμετωπίσει τη «ρωσική απειλή για την ασφάλειά της». Τα άμεσα προβλήματα, κατά τον Μισέλ, είναι: 1) Η κλιματική αλλαγή. 2) Η πολιτική μετανάστευσης και ασύλου. 3) Η επίτευξη συμφωνίας για τον κοινοτικό προϋπολογισμό. Συν ένα ακόμη, το οποίο χαρακτήρισε ως «τη μεγαλύτερη και πιο επείγουσα πρόκληση που αντιμετωπίζουμε σήμερα»: το Brexit .

Ο νέος πρόεδρος του Συμβουλίου είπε ακόμη ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να αποκτήσει «αποφασιστικότητα και αυτοπεποίθηση» ώστε να παίξει «πρωταγωνιστικό ρόλο σε παγκόσμιο επίπεδο». Φαίνεται δηλαδή ότι ο μέχρι σήμερα υπηρεσιακός πρωθυπουργός του Βελγίου, που βρέθηκε από καραμπόλα στη θέση του Τουσκ μετά από σκληρά παζάρια μεταξύ των Ευρωπαίων εταίρων για τις θέσεις-κλειδιά της Ε.Ε., επιχειρεί να θέσει προτεραιότητες και να δώσει κουράγιο στο ακροατήριό του. Παρόμοια μηνύματα προσπαθεί να περάσει και η νέα πρόεδρος της Κομισιόν, η αριστοκρατικής καταγωγής και στρατοκρατικής νοοτροπίας Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν – η οποία βρέθηκε ακόμη πιο αναπάντεχα σε αυτή τη θέση όταν η Μέρκελ απέτυχε να επιβάλει τόσο τον αρχικό εκλεκτό της, τον Βαυαρό Βέμπερ, όσο και τη δεύτερη εναλλακτική επιλογή της, τον Ολλανδό Τίμερμανς. Περισσότερα

Στο στόχαστρο οι κλαδικές συμβάσεις και η συλλογική δράση των εργαζομένων

Σχολιάστε

Οι επίμαχες διατάξεις στο «αναπτυξιακό» νομοσχέδιο – Σαρωτικές ανατροπές στις εργασιακές σχέσεις και στα συνδικαλιστικά δικαιώματα

Στο «αναπτυξιακό» πολυνομοσχέδιο που δόθηκε για δημόσια διαβούλευση ενέταξε η κυβέρνηση τις νέες αντιδραστικές αλλαγές στο συνδικαλιστικό νόμο αλλά και πολλές αντεργατικές ανατροπές που έρχονται να ενισχύσουν την εργασιακή ζούγκλα, καθιστώντας το σχέδιο νόμου ένα αντεργατικό τερατούργημα. Ήδη συνδικάτα, ομοσπονδίες και εργατικά κέντρα καλούν τους εργαζόμενους σε απεργιακή ετοιμότητα για να δοθεί μαχητική απάντηση σε κυβέρνηση και εργοδοσία.

Συγκεκριμένα περιλαμβάνονται διατάξεις για το Γενικό Μητρώο των συνδικαλιστικών οργανώσεων, δηλαδή το φακέλωμα των μελών των συνδικάτων, ενώ η ψηφοφορία για την προκήρυξη απεργίας μπορεί να γίνεται ηλεκτρονικά. Το πολυνομοσχέδιο δεκάδων σελίδων, φέρνει μπαράζ αντεργατικών μέτρων, από την επέκταση των Ενώσεων Προσώπων και των επιχειρησιακών συμβάσεων μέχρι την κατάργηση των ίδιων των συλλογικών συμβάσεων σε ορισμένες περιπτώσεις. Περισσότερα

Ο προστάτης του τρόπου ζωής μας Μαργαρίτης Σχοινάς

Σχολιάστε

Ο προστάτης του τρόπου ζωής μας Μαργαρίτης Σχοινάς - Media

Του Δημήτρη Μηλάκα

Μέχρι να κατανοήσουμε ποιες ακριβώς είναι οι αρμοδιότητες του επιτρόπου Μαργαρίτη Σχοινά, ενδεχομένως θα έχει ολοκληρωθεί η προσοδοφόρος θητεία του χωρίς να το έχουμε καταφέρει.

Σύμφωνα με τις ανακοινώσεις, οι οποίες μάλιστα προκάλεσαν ενθουσιασμό σε διάφορα ΜΜΕ και, φυσικά, στην κυβέρνηση, ο Μαργαρίτης Σχοινάς (δι)ορίστηκε σε μια από τις θέσεις των αντιπροέδρων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αναλαμβάνοντας την ευθύνη της προστασίας του ευρωπαϊκού τρόπου ζωής. Περισσότερα

Νέο πλαίσιο λειτουργίας σε δήμους και περιφέρειες: This is a coup!

Σχολιάστε

Του Κώστα Παπαγεωργίου

Ενίσχυση του αντιδημοκρατικού χαρακτήρα της τοπικής διοίκησης

Διακοσμητικό ρόλο στα δημοτικά συμβούλια, μεταφορά αρμοδιοτήτων στις επιτροπές Οικονομικών και Ποιότητας Ζωής και μετατροπή της μειοψηφίας σε πλειοψηφία φέρνει το νέο πλαίσιο λειτουργίας δήμων και περιφερειών που ψήφισε άρον-άρον και μέσα στον Αύγουστο η κυβέρνηση της ΝΔ. Ενώ, ο αρμόδιος υπουργός Εσωτερικών Τ. Θεοδωρικάκος έχει ήδη εξαγγείλει ότι σε επόμενο χρόνο θα φέρουν άλλο νομοσχέδιο για την κατάργηση της εκδοχής της απλής αναλογικής που ίσχυσε το 2019.

Πρόκειται για ρυθμίσεις που με το πρόσχημα της κυβερνησιμότητας (!), λίγους μόλις μήνες μετά τις πρόσφατες εκλογές, τροποποιούν το πλαίσιο λειτουργίας δήμων και περιφερειών σε παραπέρα συντηρητική κατεύθυνση, ενισχύοντας το συγκεντρωτικό και αντιδημοκρατικό χαρακτήρα της τοπικής διοίκησης. Στην ουσία, με αυτό τον τρόπο παραποιούν τον εκλογικό συσχετισμό, παραβιάζουν κάθε έννοια νομιμότητας, διαφάνειας, ισονομίας και αυτών ακόμα των θεσμών της αστικής δημοκρατίας αποδεικνύοντας τη βαθιά αντιδημοκρατική τους στόχευση. Περισσότερα

Η «μάχη» του χάρτη και της επικράτειας

Σχολιάστε

Του Μπάμπη Συριόπουλου

Ο Ταγίπ Ερντογάν σε τελετή αποφοίτησης του τουρκικού Πανεπιστήμιου Εθνικής Άμυνας φωτογραφήθηκε με φόντο χάρτη που έδειχνε χρωματισμένα τα ύδατα στο Αιγαίο και στη Μαύρη Θάλασσα που διεκδικεί η Τουρκία. Τα χρωματισμένα αυτά ύδατα περιλαμβάνουν θαλάσσιες περιοχές γύρω από ελληνικά νησιά. Ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας απάντησε σε συνέντευξή του ότι «τα σύνορα των κρατών δεν καθορίζονται με όποιο χάρτη θέλει να ζωγραφίσει ο καθένας σε όποιο υπουργείο του αρέσει αλλά βάσει του διεθνούς δικαίου». Περισσότερα

Στρατηγικός εχθρός του Ερντογάν ο εμπνευστής του «στρατηγικού βάθους»

Σχολιάστε

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Τέλος έβαλε τη Δευτέρα 2 Σεπτεμβρίου ο Ερντογάν στην αναγκαστική συμβίωση εντός του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης με μια σειρά από στελέχη πρώτη γραμμής, με τα οποία ήταν σε ανοιχτή σύγκρουση εδώ και τουλάχιστον τρία χρόνια. Μεταξύ αυτών ξεχωρίζει ο πρώην πρωθυπουργός (2014-2016) και υπουργός Εξωτερικών (2009-2014) Αχμέντ Νταβούτογλου. Εκτός κόμματος τέθηκαν επίσης, μέσω πρότασης για διαγραφή τους, άλλοι τρεις βουλευτές που βρίσκονταν σε ανοιχτή συνεννόηση τα τελευταία χρόνια με τον Νταβούτογλου. Περισσότερα

Διάλυση συµβάσεων, µπλόκο σε απεργίες

Σχολιάστε

Του Δημήτρη Σταμούλη

Η κυβέρνηση προετοιµάζει νέες αντεργατικές νοµοθετικές ρυθµίσεις ενάντια στα εργασιακά και συνδικαλιστικά δικαιώµατα των εργαζοµένων. Η «ανάπτυξη για όλους» του Μητσοτάκη προϋποθέτει καταστολή και ασφυκτικό έλεγχο σε κάθε ανεξάρτητη ταξική εργατική δράση. Γι’ αυτό θέλουν να επιβάλουν ηλεκτρονικό βρόγχο σε συνελεύσεις και απεργίες. Το µαχόµενο ταξικό κίνηµα θα απαντήσει µε τον αποφασιστικό τρόπο που αρµόζει!

Προς άµεση κλιµάκωση αντεργατικής επίθεσης

Η αντεργατική τροπολογία που κατέθεσε ο υπουργός Εργασίας Γ. Βρούτσης µέσα στον Αύγουστο, µε την οποία κατήργησε τόσο την ευθύνη αναθέτοντος εργολάβου και υπεργολάβου έναντι των εργαζοµένων (άρθρο 9 ν.4554/2018) όσο και τον βάσιµο λόγο ως σωρευτικό κριτήριο για το έγκυρο της καταγγελίας της εργασιακής σχέσης εργαζόµενου (άρθρο 48 του ν.4611/2019), ήταν µια απλή πρόγευση του τι πρόκειται να επακολουθήσει εντός των επόµενων ηµερών, όπως όλα δείχνουν, καθώς η κυβέρνηση προετοιµάζει εντατικά νέο αντεργατικό νοµοσχέδιο-σκούπα ενάντια στα εργασιακά και συνδικαλιστικά δικαιώµατα των εργαζοµένων. Περισσότερα

Τα αγκάθια των θετικών πρώτων δημοσκοπήσεων

Σχολιάστε

Το επόμενο διάστημα ξεκινά και η διαδικασία αναθεώρησης του Συντάγματος, με πιο καυτό θέμα αυτό του εκλογικού νόμου, καθώς, εάν το ΚΙΝ.ΑΛ. αρνηθεί να συναινέσει στην αλλαγή του, οι επόμενες εκλογές θα γίνουν με την απλή αναλογική που έφερε ο ΣΥΡΙΖΑ, με ό,τι αυτό σημαίνει.

Της Βασιλικής Σιούτη

Την έκπληξη ακόμα και της κυβέρνησης προκάλεσαν οι πρώτες δημοσκοπήσεις που καταγράφουν την ικανοποίηση μεγάλου μέρους της κοινής γνώμης για τους πρώτους δύο μήνες της στην εξουσία. Σύμφωνα με σφυγμομέτρηση της εταιρείας Marc, η οποία δημοσιεύτηκε τις προηγούμενες μέρες, το 71,4% κρίνει την κυβέρνηση Μητσοτάκη θετικά, ενώ το 26,4% αρνητικά. Αυτό που εντυπωσιάζει είναι ότι «θετικά» και «μάλλον θετικά» κρίνουν την κυβέρνηση Μητσοτάκη ακόμα και ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ σε ποσοστό 41,4%. Επίσης, θετικά την κρίνουν ψηφοφόροι όλων των κομμάτων της αντιπολίτευσης, με εκείνους του ΚΙΝ.ΑΛ. να ξεπερνούν το 85%.

Το ποσοστό αποδοχής της νέας κυβέρνησης είναι πολύ μεγαλύτερο από το εκλογικό ποσοστό της. Το ίδιο βεβαίως, αλλά σε διαφορετικές συνθήκες, συνέβαινε και με την κυβέρνηση Τσίπρα το 2015. Γι’ αυτό και οι σοφότεροι από εκείνους που συμβουλεύουν τον Κυριάκο Μητσοτάκη περισσότερο αγωνιούν για το πώς θα αξιοποιηθεί, χωρίς να σπαταληθεί, αυτό το πολιτικό κεφάλαιο παρά χαίρονται για την αποδοχή, που γνωρίζουν πόσο γρήγορα θα χαθεί αν δεν ανταποκριθούν στις προσδοκίες του κόσμου.

Περισσότερα

Ο μακρύς δρόμος ώς το… Ελληνικό

Σχολιάστε

Ο μακρύς δρόμος ώς το... Ελληνικό

Της Χαράς Τζαναβάρα

«Ηταν πιο σύνθετο απ’ ό,τι πιστεύαμε» παραδέχτηκε ο Κυρ. Μητσοτάκης στη ΔΕΘ, μεταθέτοντας την έναρξη των έργων στην έκταση του παλιού αεροδρομίου για τις αρχές του 2020. Το ξεμπλοκάρισμα της επένδυσης ωστόσο απαιτεί χρόνο, αφού εκκρεμεί ο διαγωνισμός για το καζίνο, που έχει προγραμματιστεί τον Οκτώβριο, κι αν όλα εξελιχθούν ομαλά χρειάζεται να υπογραφούν κρίσιμες υπουργικές αποφάσεις.

Σε καθημερινή βάση, η κυβέρνηση αυτοακυρώνεται ως προς τις προεκλογικές δεσμεύσεις της σχετικά με το Ελληνικό, που είχε αναγάγει σε εμβληματική επένδυση. Από τη Θεσσαλονίκη, ο Κυριάκος Μητσοτάκης έδωσε το νέο χρονοδιάγραμμα, χωρίς να είναι βέβαιο ότι και αυτό θα τηρηθεί στην πράξη. Περισσότερα

«Ανάπτυξη παντού», να μην μείνει τίποτα όρθιο

Σχολιάστε

https://thepressproject-sociality.netdna-ssl.com/app/uploads/2019/09/anapttti-1024x455.jpg

Του Θάνου Καμήλαλη

Το «ανάπτυξη για όλους» είναι ένα κεντρικό σύνθημα του Κυριάκου Μητσοτάκη, το είδαμε και με μεγάλα γράμματα στο «Βελλίδειο» κατά την ομιλία του στη ΔΕΘ. Σε δεύτερο πλάνο χρησιμοποιείται το «ανάπτυξη παντού», ένας στόχος που, βάσει του πως αντιλαμβάνεται την ανάπτυξη η Νέα Δημοκρατία, κρίνεται απειλητικός. Άλλωστε, δεν χρειάζεται καν να περιμένουμε για να μάθουμε τι υπόσχεται η νέα κυβέρνηση. Οι διατάξεις για τον αιγιαλό και οι «επενδύσεις» τύπου Eldorado δίνουν ήδη μια ξεκάθαρη, δυστοπική εικόνα.

Οι ομιλίες στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης φημίζονται για τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα και ο Μητσοτάκης, μολονότι υποσχέθηκε να ξορκίσει αυτήν την παράδοση, δεν ξέφυγε από την πεπατημένη. Το βασικό του μήνυμα άλλωστε είναι ότι η έξοδος από την οικονομική κρίση περνάει μέσα από τις «επενδύσεις», που με τη σειρά τους θα φέρουν «ανάπτυξη». Τα κρίσιμα ερωτήματα σε αυτό το σχέδιο – όνειρο είναι «πως», «για ποιους» και «με τι κόστος». Σε αυτά η Νέα Δημοκρατία απαντάει αόριστα «για όλους», ήδη ωστόσο οι κινήσεις της, όπως αναμενόταν καταρρίπτουν αυτήν την υπόσχεση. Περισσότερα

«Θα χυθεί… αιματάκι» απειλεί το τρομοκράτος!

Σχολιάστε

Του Μπάμπη Συριόπουλου

Η κυβέρνηση ενισχύει τον σκληρό πυρήνα της Ελληνικής Αστυνομίας που σχετίζεται με την καταστολή των διαδηλώσεων, με το «πεζοδρόμιο» όπως αποκαλούν τις κινητοποιήσεις του λαϊκού κινήματος. Με απόφαση του υπουργού ΠΡΟ.ΠΟ Μιχάλη Χρυσοχοΐδη 400 νέοι αστυνομικοί που θα αποφοιτήσουν από τις αστυνομικές σχολές θα εναχθούν σε ΥΑΤ (ΜΑΤ) και ΥΜΕΤ (Υποδιεύθυνσης Μέτρων Τάξης). Εκτός αυτών, η ηγεσία της ΕΛΑΣ μεταθέτει 220 αστυνομικούς από διάφορα αστυνομικά τμήματα της Αττικής στη Διεύθυνση Αστυνομικών Επιχειρήσεων Αττικής (ΔΑΕΑ). Οι εν λόγω αστυνομικοί επιλέχθηκαν από ειδική επιτροπή της ΔΑΕΑ και θα παρακολουθήσουν εκπαίδευση τουλάχιστον τρεις εβδομάδες πριν ενταχθούν στις διμοιρίες της ΥΑΤ (ΜΑΤ) και της ΥΜΕΤ. Η ΔΑΕΑ σήμερα έχει 1650 άνδρες σε 49 διμοιρίες ΜΑΤ και ΥΜΕΤ. Οι διμοιρίες αυτές ωστόσο είναι μειωμένης σύνθεσης (στα ΜΑΤ 10-11 αντί 16-18 και στην ΥΜΕΤ 6-8 αντί 12-14). Οι νεοενταχθέντες αφ’ ενός θα συγκροτήσουν νέες διμοιρίες αφ’ ετέρου θα συμπληρώσουν τις παλιές. Ο σχεδιασμός των επικεφαλής της ΕΛΑΣ προβλέπει και 3-4 άντρες ανά διμοιρία με ελαφρύτερη εξάρτυση ώστε να κάνουν πιο εύκολα προσαγωγές και συλλήψεις. Οι «συνδικαλιστές» της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Αθηνών ζητούν εκτός των άλλων «θεσμική θωράκιση» για να φέρουν σε πέρας τη «δύσκολη αποστολή» τους. Περισσότερα

Το Οργουελικό «Newspeak» των Ευρωπαίων Επιτρόπων

Σχολιάστε

Εντύπωση προκάλεσε η ανακοίνωση της οργάνωσης, των ονομάτων και των ρόλων των υποψήφιων νέων Ευρωπαίων Επιτρόπων από την Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, χθες Τρίτη 10 Σεπτεμβρίου.

Ενώ η πλειοψηφία των ΜΜΕ επικεντρώθηκε με διθυράμβους στην ισότητα φύλου της νέας Επιτροπής και στη διαφαινόμενη επικέντρωσή της στην κλιματική αλλαγή, άλλοι πρόσεξαν μερικές ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες γύρω από τους τίτλους και το περιεχόμενο των νέων Αντιπροεδριών της Επιτροπής. Περισσότερα

Αλιέντε: «Αυτά είναι τα τελευταία λόγια μου»

Σχολιάστε

Του Νίκου Μπογιόπουλου

«Νίξον, Φρέι και Πινοτσέτ/ ως τώρα, ως τούτο τον πικρό/ μήνα Σεπτέμβρη του 1973,/ με τον Μπορνταμπέρι, τον Γκαρατσάτσου και τον Μπαντζέρ,/ ύαινες αχόρταγες, τρωκτικά,/ σιγοτρώνε τα λάβαρα,/ τα καταχτημένα με τόσο αίμα, με τόση φωτιά,/ στα τσιφλίκια ποδοπατημένα,/ διαβολικοί δραγουμιστές,/ σατράπες, μύριες φορές πουλημένοι,/ ξεπουλητάδες βαλτοί/ από τους λύκους της Νέας Υόρκης…/ πεινασμένες για δολάρια μηχανές,/ σημαδεμένοι από τα θύματα/ των λαών που θυσιάσατε,/ εκπορνευμένοι μικροπωλητές/ ψωμιού και αέρα αμερικάνικου,/ εγκληματικοί βούρκοι, συμμορίες/ από μαστρωπούς μπόσηδες/ δίχως άλλο νόμο απ’ τα βασανιστήρια/ και την πείνα που μαστιγώνει τους λαούς…»

(Πάμπλο Νερούδα – «Σατράπες»)

   Σήμερα συμπληρώνονται 46 χρόνια από την εκδήλωση ενός από τα πιο αιμοσταγή φασιστικά πραξικοπήματα στην Ιστορία. Το πραξικόπημα στη Χιλή στις 11 Σεπτέμβρη 1973. Ήταν η απαρχή της πολύχρονης υπαγωγής της χώρας σε ένα από τα στυγνότερα φασιστικά καθεστώτα που επέβαλαν μέσα στον 20ό αιώνα το κεφάλαιο και οι πολυεθνικές για τη διατήρηση της εξουσίας τους.

Στις 11 Σεπτέμβρη 1973, με τη δολοφονία του εκλεγμένου Προέδρου Αλιέντε και την ανατροπή της κυβέρνησης Λαϊκής Ενότητας, οι Αμερικανοί εγκατέστησαν τοποτηρητή τους στη Χιλή το κτηνώδες ανδρείκελό τους, τον δικτάτορα Πινοσέτ. Περισσότερα

«Πνίγουν» το Ιόνιο οι υδρογονάνθρακες

Σχολιάστε

«Πνίγουν» το Ιόνιο οι υδρογονάνθρακες

Του Τάσου Σαράντη

Σύμφωνα με το WWF τα νησιά είναι περικυκλωμένα από έξι «οικόπεδα» συνολικής έκτασης σχεδόν 17.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων, που έχουν παραχωρηθεί για εργασίες έρευνας και εξόρυξης υδρογονανθράκων. 43 προστατευόμενες περιοχές γειτνιάζουν με αυτά τα «οικόπεδα».

Ενημερωτική εκστρατεία για τις εξορύξεις πετρελαίου και φυσικού αερίου πραγματοποιεί το ιστιοπλοϊκό σκάφος του WWF «Blue Panda», που βρέθηκε στις αρχές της εβδομάδας στη Ζάκυνθο.

Το νησί επιλέχθηκε να συμπεριληφθεί στην ευρύτερη περιοδεία του «Blue Panda» στη Μεσόγειο αφενός γιατί οι αμμώδεις παραλίες του αποτελούν έναν από τους μεγαλύτερους και σημαντικότερους σε όλη τη Μεσόγειο οικότοπους φωλεοποίησης και, ως εκ τούτου, διαιώνισης ενός ιδιαίτερα ευάλωτου είδους, της θαλάσσιας χελώνας Caretta caretta, και αφετέρου, επειδή η Ζάκυνθος είναι ένα από τα δεκάδες ελληνικά νησιά των οποίων το φυσικό περιβάλλον, η οικονομία και η τοπική κοινωνία απειλούνται άμεσα από τις εργασίες έρευνας και εξόρυξης υδρογονανθράκων που σχεδιάζονται να γίνουν στην περιοχή της Ελληνικής Τάφρου, η οποία διαπερνά το Ιόνιο. Περισσότερα

Χάρτινα μεγαλεία

Σχολιάστε

του Παντελή Μπουκάλα

Είναι άραγε πιθανό να μην πρόσεξε το φόντο ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν τη στιγμή που υπέγραφε στο βιβλίο επισκεπτών του Πανεπιστημίου Εθνικής Αμυνας της Κωνσταντινούπολης; Να μην είδε ότι ο χάρτης πίσω του έδειχνε μια «γαλάζια πατρίδα» με καταπατημένο το μισό Αιγαίο; Ακόμη κι αυτό είναι πιθανό, αφού όλος ο κόσμος γύρω του είναι ένας τεράστιος καθρέφτης, όπου κατοπτρίζεται η αυτού σουλτανικότης. Αλλά φυσικά είδε και κατάλαβε και ενέκρινε ο Τούρκος πρόεδρος. Οι φαντασιώσεις μεγαλοσύνης των στραταρχών του δεν του είναι ξένες. Τις καλλιεργεί και τις νομιμοποιεί με κάθε του ενέργεια σε στεριά και θάλασσα, στη Μεσόγειο και στη Συρία. Μια απέραντη Τουρκία ονειρεύεται. Με τον ίδιο ηγέτη των όπου γης μουσουλμάνων. Περισσότερα

Τα Lego του πρωθυπουργού

Σχολιάστε

Της Δήμητρας Μύριλλα

Τα αρχαία και τα μνημειακά κατάλοιπα δεν τα «κουβαλάει» κανείς όπου θέλει – Η περίπτωση των αρχαίων του Μετρό της Θεσσαλονίκης

Αν παρακολουθήσουμε ένα παιδί να παίζει θα δούμε ότι συχνά επειδή δεν του αρέσει το τουβλάκι σε μία συγκεκριμένη θέση να γκρεμίζει ό,τι έχτισε για να τοποθετήσει το τουβλάκι του εκεί που πρέπει και θέλει. Και ευτυχώς που στον κόσμο των παιδιών συμβαίνει έτσι.

Ο κόσμος, όμως, των μεγάλων δεν μοιάζει ακριβώς με Lego και αν κάποιος εννοεί να τον αντιμετωπίζει ως κατασκευή από τουβλάκια δεν είναι καθόλου παιδί ούτε βέβαια αφελής, αλλά ύποπτος και επικίνδυνος. Περισσότερα

Μην παραχαράσσετε τη Συμφωνία

Σχολιάστε

https://thepressproject-sociality.netdna-ssl.com/app/uploads/2019/09/dt-velideio00011567882218.jpg

του Θάνου Καμήλαλη

Στην ομιλία του στην 84η ΔΕΘ ο Κυριάκος Μητσοτάκης είπε πολλά. Αναφέρθηκε σε ένα «τολμηρό κύμα μεταρρυθμίσεων», αφήνοντάς το θολό και απροσδιόριστο, στην επιτάχυνση ιδιωτικοποιήσεων και σε ένα πακέτο φοροελαφρύνσεων (αφήνοντας ωστόσο ουσιαστικές μειώσεις για μετά το 2020). Υπήρχε όμως μία φράση που έλειπε ολοκληρωτικά από την 75λεπτη ομιλία του Πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη. Η, κάποτε «προδοτική», Συμφωνία των Πρεσπών. Η επικοινωνιακή και πολιτική φούσκα του «Μακεδονικού» έκανε τη δουλειά της και πλέον έσκασε.

Ο Πρωθυπουργός, που κατά τα λοιπά υποσχέθηκε «ειλικρίνεια» και κηρύσσει ότι πέτυχε το «τέλος του λαϊκισμού» εδώ και δύο μήνες, απέφυγε να αναφερθεί ευθέως σε ένα ζήτημα που η Νέα Δημοκρατία έκανε σημαία της ως αντιπολίτευση κι απασχόλησε την κοινή γνώμη για περίπου ενάμιση χρόνο. Για το «Μακεδονικό» ξόδεψε μόνο μερικά δευτερόλεπτα της ομιλίας του, κάνοντας απλά μία έμμεση αναφορά σε «πραγματική Μακεδονία» και υποσχόμενος  «την προστασία και ενίσχυση των μακεδονικών προϊόντων με τη δημιουργία και διεθνή πιστοποίηση ενός συλλογικού σήματος για αυτά». Στη συνέντευξη Τύπου της Κυριακής επίσης, ο Μητσοτάκης υποστήριξε ότι παραμένει συνεπής, ότι η Συμφωνία των Πρεσπών είναι «επιζήμια», αλλά το μόνο που μπορεί να κάνει η κυβέρνησή του είναι να κοιτάει αυστηρά την εφαρμογή της. Ανέφερε τέλος, ότι αυτήν την άποψη τη μεταφέρει «ε όλες τις διεθνείς επαφές του», μόνο που δεν έχουμε δει μια σχετική δημόσια τοποθέτηση. Περισσότερα

«Μόρια τσοκ πρόμπλεμ»

Σχολιάστε

Αποτέλεσμα εικόνας για μπουκάλας

του Παντελή Μπουκάλα

Λίγα πρόλαβε να πει στον ελάχιστο χρόνο που βρέθηκε μπροστά του η κάμερα. Είδα το φιλμάκι δυο-τρεις φορές στην τηλεόραση και μάλλον κατάλαβα σωστά τις τέσσερις-πέντε λέξεις του, που συνόψιζαν μια πολύμηνη δραματική εμπειρία: «Μόρια τσοκ πρόμπλεμ, τσοκ τσοκ πρόμπλεμ». Η Μόρια έχει πολλά προβλήματα, πολλά πολλά προβλήματα. Μια εσπεράντο της προσφυγιάς, με κάθε λέξη να αποτελεί μαρτυρία. Περισσότερα

Πουλάνε και του …Άι γιαλού τα βοτσαλάκια

Σχολιάστε

Πουλάνε και του …Άι γιαλού τα βοτσαλάκια, του Σπύρου Αλεξίου

του Σπύρου Αλεξίου

Το καλοκαίρι που μας πέρασε χύθηκε πολύ μελάνι και πολλά δάκρυα για την καταστροφή του περιβάλλοντος, την κλιματική αλλαγή, το ζοφερό μέλλον του πλανήτη. Δύο μήνες ακριβώς μετά την εκλογική νίκη της ΝΔ αποδεικνύεται πώς τα δάκρυα που χύνονται για το περιβάλλον από την κυβέρνηση και τα συστημικά κόμματα είναι κροκοδείλια καθώς στον βωμό της καπιταλιστικής «ανάπτυξης» και του κέρδους είναι αποφασισμένοι να τα κάνουν όλα στάχτη ή, ακριβέστερα, τσιμέντο. Ακόμα και το σήμα κατατεθέν της χώρας, τις παραλίες, τον αιγιαλό!

Στις 5 Σεπτέμβρη η Καθημερινή αποκάλυψε πως στο Αναπτυξιακό Νομοσχέδιο (4607/19) που ετοιμάζει η κυβέρνηση προβλέπεται, ανάμεσα στα άλλα, η πλήρης παράδοση του αιγιαλού στα επιχειρηματικά συμφέροντα. Επιγραμματικά, τα κύρια σημεία: Περισσότερα

Older Entries