Αρχική

Should it stay or should it go?

Σχολιάστε

Την ίδια μέρα που οι φαιορόζ ψήφιζαν τα «νέα μέτρα», στην άλλη άκρη του κόσμου, κάποιοι μιλούσαν γι’ αυτούς· ακόμα και ονομαστικά. Λόξυγκα δεν είχε ο εξοχότατος (π.χ….) αλλά ίσως δεν πρέπει να βιαστεί για τις γραβάτες.

Την «κουβέντα του» είχε η «υποεπιτροπή νομισματικής πολιτικής και εμπορίου» του αμερικανικού κογκρέσσου (US Congressional Monetary Policy and Trade Subcommittee) που ασχολείται με την “γραμμή” που θα πρέπει να ακολουθήσει από δω και πέρα το δντ στην “ελληνική διάσωση”. Θα συνεχίσει να συμμετέχει ή όχι; – αυτή είναι η ερώτηση. Και είναι γνωστό ότι αν η απάντηση είναι «όχι», θα υπάρχουν σοβαρές αλυσιδωτές συνέπειες. Περισσότερα

Ανέγγιχτες οι φασιστικές ομάδες στο βαθύ κράτος

Σχολιάστε

του Δημήτρη Γρηγορόπουλου

Είναι κοινό μυστικό ότι η Χρυσή Αυγή εδώ και δεκαετίες διαβρώνει συστηματικά και αδιάλειπτα το βαθύ αστικό κράτος, δημιουργώντας θύλακες στους κατασταλτικούς μηχανισμούς και ιδιαίτερα στην αστυνομία και μάλιστα στα ΜΑΤ, τις κατ’ εξοχήν δυνάμεις καταστολής των λαϊκών κινητοποιήσεων. Προ κρίσης, αλλά ιδίως μετά απ’ αυτήν, η ΧΑ, όταν εντείνονται οι αγώνες και η μεταναστευτική ροή, στον αλληλοσυμπληρωματικό καταμερισμό νόμιμης και άτυπης καταστολής, επωμίζεται επάξια τη δεύτερη. Με εκατοντάδες άνανδρες ενέδρες σε απομονωμένους αγωνιστές και μετανάστες, συμβάλλει αποφασιστικά σε μια διπλή αποστολή: στην κατάπτωση του μεγαλειώδους κινήματος κατά της λιτότητας και των μνημονίων του 2010-12 (με ορόσημο τη γενική επίθεση τον Φλεβάρη του 2012) και στη βίαιη αναστροφή του μεταναστευτικού ρεύματος με αποκορύφωμα το πρωτοφανές πογκρόμ κατά των μεταναστών στο κέντρο της Αθήνας επί συγκυβέρνησης Σαμαρά, Βενιζέλου, Κουβέλη. Την ίδια ώρα, η συμβολή του κράτους επικεντρωνόταν στον εγκλεισμό των μεταναστών σε νεότυπα κέντρα συγκέντρωσης (Αμυγδαλέζα, Κόρινθος κ.α) και στα αστυνομικά τμήματα(!) με απάνθρωπες συνθήκες κράτησης. Η τρομοκρατική δράση της Χρυσής Αυγής έφτασε στο αποκορύφωμά της με τη δολοφονία του Πακιστανού Σαχζάτ Λουκμάν και του αγωνιστή Παύλου Φύσσα. Η λαϊκή κατακραυγή, ο ορυμαγδός δημοσιευμάτων και καταγγελιών υποχρεώνει τη συγκυβέρνηση να αποστείλει τις χρονίζουσες στο συρτάρι του υπουργείου Δημοσίας Τάξης δικογραφίες για εγκληματικές δράσεις της ΧΑ στην Εισαγγελία. Παράλληλα, η Διεύθυνση Εσωτερικών Υποθέσεων της ΕΛΑΣ διεξήγαγε έρευνα σχετικά με την ύπαρξη θυλάκων της ΧΑ στην αστυνομία. Επιπλέον, ήρθε στο φώς της δημοσιότητας η σκοτεινή σχέση της κυβερνώσας ΝΔ με το παρακράτος της ΧΑ, με τη μαγνητοσκοπημένη απ’ τον Κασιδιάρη συζήτησή του με τον τότε γενικό γραμματέα της κυβέρνησης, Μπαλτάκο. Περισσότερα

Παρανοήσεις και παράνοιες

Σχολιάστε

Με την φόρα του ταξιδιού στο Πεκίνο και όλο καμάρι (τόσο κόσμο χαιρέτησε!), γυρνώντας πίσω σπίτι ο εξοχότατος έκανε… τι άλλο;; Eνα τηλέφωνο στην κυρά “go back”. Κι ύστερα με χαρά ανακοίνωσε ότι οι δύο ηγέτες συμφώνησαν … ότι η εξεύρεση λύσης αναφορικά με την τρέχουσα αξιολόγηση στο επόμενο Eurogroup είναι αναγκαία και εφικτή.

Ύστερα έγινε κάτι που οι σχετικοί με την δημαγωγία ονομάζουν κομψά “ασυνήθιστο”, για να μην το πουν με τα ονόματά του. Η γερμανική πρωθυπουργία, δια του εκπροσώπου της, “δεν επιβεβαίωσε” τις ελληνικές ανακοινώσεις και “χαρούλες”. Για την ακρίβεια η ενημέρωση απ’ το Βερολίνο είχε μια απόκλιση πάνω από 110 μοίρες – σε σχέση με την ελληνική. Περισσότερα

Πώς η Κίνα διέλυσε το δίκτυο παρακολουθήσεων της CIA

Σχολιάστε

Δολοφονίες, συλλήψεις, προδοσίες και… άλλες ιστορίες κατασκόπων | (AP Photo/Ng Han Guan, File)

Μετάφραση – Επιμέλεια: Χρήστος Καλλιμάνης

Θα μπορούσε να είναι αποσπάσματα από ένα καλογραμμένο σενάριο κατασκοπευτικής ταινίας, όμως, πρόκειται για μια περίεργη υπόθεση, η οποία δεν έχει βγει ξανά στο φως και εκθέτει ανεπανόρθωτα τις αμερικανικές υπηρεσίες ασφαλείας, αλλά και την προηγούμενη κυβέρνηση των ΗΠΑ. Το ρεπορτάζ των New York Times αποκαλύπτει πως πίσω από τις επίσημες ανακοινώσεις, τις οικονομικές συμφωνίες και τα καλά λόγια, κρύβεται ένας ανελέητος πόλεμος πληροφοριών και κατασκοπίας.

Η κινεζική κυβέρνηση έχει συστηματικά πετύχει να διαλύσει τις όποιες κατασκοπευτικές… δραστηριότητες της CIA στην Κίνα από το 2010 και μετά, αναφέρουν οι New York Times στο αποκαλυπτικό άρθρο τους. Η εφημερίδα επισημαίνει ότι οι υπηρεσίες του Πεκίνου έχουν σκοτώσει ή φυλακίσει τουλάχιστον δώδεκα άτομα καταστρέφοντας, ουσιαστικά, το δίκτυο πληροφοριών που είχε στήσει εδώ και χρόνια η αμερικανική υπηρεσία. Περισσότερα

ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ: Μόνοι στο μνημονιακό σαρβάιβορ

Σχολιάστε

Του Κώστα Μάρκου

Υπάρχει όμως ένα σημείο που αν υπερβείς τις πεποιθήσεις σου υπονομεύεις τη δυνατότητα να ασκείς την ευθύνη σου». Η παραπάνω δήλωση, από τα χείλη ενός κυβερνητικού, του Ν. Φίλη, κατά την ομιλία του στη Βουλή, αποκαλύπτει την ανατρεπτική πολιτική σημασία της υπερψήφισης του (ουσιαστικά) τέταρτου μνημονίου από τους βουλευτές της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και μόνον. Η πλειοψηφία τους δεν κατάλαβε ή καμώνεται πως δεν κατάλαβε τίποτε για τη σημασία αυτής της πράξης. Ακόμη και ο ίδιος ο Φίλης, έκανε πως πίστευε ότι «εξακολουθούμε να μην υπογράφουμε την ιδεολογική και πολιτική προσχώρηση στη στρατηγική του κεφαλαίου και του νεοφιλελευθερισμού», τη στιγμή που υπερψήφιζε την κατάργηση της κυριακάτικης αργίας για τα μαγαζιά, την ιδιωτικοποίηση των πάντων και τη μείωση των φόρων για τις επιχειρήσεις. Περισσότερα

«Αριστερά» του ΔΝΤ

Σχολιάστε

Του Νίκου Μπογιόπουλου

Μιλούν για «εξιτήριο» από τα Μνημόνια!

Κι όμως:

Ψήφισαν ένα τέταρτο Μνημόνιο – αυτό που αποκαλούν «τεχνική συμφωνία» – με το οποίο παίρνουν νέα μνημονιακά μέτρα μέχρι το 2022!

Το είδος της λογικής που διατείνεται ότι «το Μνημόνιο τελειώνει το 2018», την ώρα που επιβάλλονται μνημονιακά μέτρα τουλάχιστον μέχρι το 2022, είναι μια «λογική» που συνταιριάζει απόλυτα με το είδος της «Αριστεράς» που εκπροσωπούν. Περισσότερα

Το ημερολόγιο του αφηρημένου ταξιδιώτη

Σχολιάστε

Του Σεραφείμ Κωνσταντινίδη

Αγνωστο στέλεχος διεθνούς οργανισμού αναχωρούσε βιαστικά από την Αθήνα και ξέχασε στο lounge του αεροδρομίου χειρόγραφες σημειώσεις. Εικάζεται ότι είναι σελίδες από προσωπικό ημερολόγιο, τις οποίες αναγνώστης παρέδωσε στην εφημερίδα. Τις δημοσιεύουμε επειδή έχουν ευρύτερο ενδιαφέρον, παραλείποντας εξομολογήσεις που αφορούν προσωπικά τον αφηρημένο ταξιδιώτη:

«Φεύγω με ευχάριστα νέα από την Ελλάδα. Η Βουλή ψήφισε τα μέτρα που είχαμε ζητήσει. Και τη μείωση συντάξεων. Ολων. Την αύξηση ασφαλιστικών εισφορών. Τη μείωση του αφορολογήτου. Ολων των φορολογουμένων. Τη μείωση κάποιων επιδομάτων. Οσων είπαμε. Βέβαια, κι εμείς κάναμε υποχωρήσεις. Πάντα πρέπει να δέχεσαι μικρές υποχωρήσεις όταν συζητάς με τοπικές κυβερνήσεις. Εχουν πολιτικές ανάγκες, θέλουν να επανεκλεγούν. Γι’ αυτό δεχθήκαμε τα περισσότερα μέτρα να ισχύσουν από το 2019, αφού κάνουν εκλογές. Επέμεναν να δεχθούμε ρυθμίσεις που θα εφαρμοστούν αν και εφόσον τα μέτρα αποδώσουν περισσότερο από όσο θέλουμε. Αν δηλαδή εισπράξουν περισσότερους φόρους απ’ ό,τι χρειάζεται, θα κάνουν παροχές. Τις ονόμασαν “αντίμετρα”. Φυσικά δεν είχαμε λόγους να αρνηθούμε να μαζέψουν περισσότερους φόρους και μετά να κάνουν συσσίτια ή ό,τι άλλο θέλουν! Εχω δει πολλούς πολιτικούς να κοροϊδεύουν ψηφοφόρους, αλλά αυτοί είναι κορυφαίοι. Μεγάλοι δεξιοτέχνες (σ.σ. «grands maîtres» στο κείμενο). Πήρα ιδέες. Θα τις εφαρμόσουμε και σε άλλες χώρες. Περισσότερα

Σήμα κινδύνου από μια Αμερική που πεινάει, χρωστάει και αντιστέκεται

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Έκπληξη προκαλούν τα στοιχεία που δόθηκαν στη δημοσιότητα από την Αμερικανική Ομοσπονδιακή Τράπεζα για την έκταση της φτώχειας στις ΗΠΑ.

Βλέπετε, στην άλλη όχθη του Ατλαντικού η κεντρική τράπεζα καταδέχεται να ασχοληθεί και με τόσο ταπεινές στατιστικές που αποτυπώνουν την κατάσταση της κοινωνίας, αντίθετα με ό,τι συμβαίνει στην Ευρώπη όπου οι κεντρικοί τραπεζίτες, συμπεριλαμβανομένου και του Γ. Στουρνάρα, του εκλεκτού του Αλ. Τσίπρα, έχουν αποκλείσει από τα ενδιαφέροντά τους δεδομένα για μεταβλητές όπως η φτώχεια, εστιάζοντας την προσοχή τους αποκλειστικά και μόνο στη νομισματική πειθαρχία. Περισσότερα

49 εκατομμύρια δολάρια από τον προϋπολογισμό των ΗΠΑ για τη δεξιά της Βενεζουέλας

Σχολιάστε

πηγή – teleSUR

Μετάφραση: Αλεξάνδρα Ζουμπαταίου

Περίπου από το 2009 και μετά, τουλάχιστον 49 εκατομμύρια δολάρια έχουν ενταχθεί στον προϋπολογισμό του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ για την υποστήριξη των δεξιών δυνάμεων της αντιπολίτευσης στη Βενεζουέλα. Οι δεξιές δυνάμεις βρίσκονται ήδη στην έβδομη εβδομάδα βίαιων διαμαρτυριών για να «ρίξουν» τον δημοκρατικά εκλεγμένο πρόεδρο Νικολάς Μαδούρο.

Σύμφωνα με την αιτιολόγηση του προϋπολογισμού για το 2010, η οποία προόριζε 6 εκατομμύρια δολάρια για το «Ταμείο Οικονομικής Υποστήριξης» της Βενεζουέλας, ο προϋπολογισμός αυτός θα «στηρίξει τις προσπάθειες διατήρησης και επέκτασης του δημοκρατικού χώρου μέσω προγραμμάτων που ενισχύουν και προάγουν την κοινωνία των πολιτών, τα ανεξάρτητα ΜΜΕ, διάφορες οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και δημοκρατικά κόμματα».

Σε μια λεπτομερέστερη ανάλυση για τα 5 εκατομμύρια δολάρια του προϋπολογισμού του 2011, που προορίζονταν για την οικονομική στήριξη της Βενεζουέλας, φαίνεται πως το 1 εκατομμύριο προορίζονταν ειδικά για την ανάπτυξη του «πολιτικού ανταγωνισμού και της ομοφωνίας». Περισσότερα

Υγεία, καύλα και επανάσταση

Σχολιάστε

Του Αντώνη Ανδρουλιδάκη

Στον μάλλον προκλητικό αφορισμό «Υγεία, καύλα και επανάσταση» και στην ευχετήρια αντίληψη της πρότασης, μπορεί να περνάει κάπως απαρατήρητο το ερώτημα αν η λέξη «Επανάσταση», που διακρίνεται με τον συμπλεκτικό σύνδεσμο «και» από τις λέξεις «Υγεία» και «Καύλα», θα μπορούσε να θεωρηθεί ως το αποτέλεσμα μιας συνάρτησης της οποίας μεταβλητές είναι οι άλλες δυο λέξεις: η «Υγεία» και η «Καύλα».

Με άλλα λόγια, η «Επανάσταση» θα μπορούσε άραγε να θεωρηθεί ως συνεπαγωγή της «υγείας» και της «καύλας»;  Ή αντιστρόφως, οι δυο αυτές «θέσεις» -και προφανώς οι τιμές που λαμβάνουν- μπορεί να είναι τα προαπαιτούμενα της «Επανάστασης»;  Γιατί, είναι μάλλον εύλογο η υγεία να είναι μια αναγκαία προϋπόθεση, καθώς ένας «μη υγιής» άνθρωπος είναι εξαιρετικά δυσχερές -ως (α)-σθενής δεν έχει το σθένος- να επαναστατήσει. Γιατί όμως η «καύλα» να ορίζεται και αυτή, σ’ αυτόν τον λαϊκό αφορισμό, σαν επαναστατικό προαπαιτούμενο; Περισσότερα

Η προχρονολογημένη αντίσταση

Σχολιάστε

Του Περικλή Κοροβέση

Υπάρχουν στιγμές στη ζωή του ανθρώπου που ποτέ δεν μπορούν να γίνουν παρελθόν. Και αυτό συμβαίνει όταν ο άνθρωπος περάσει εμπειρίες που ξεπερνούν τα ανθρώπινα όρια και έχουν φυσική κατάληξη τον θάνατο, και εντούτοις επιζεί.

Αλλά κουβαλά πάντοτε την εμπειρία του θανάτου. Μιλάω για Νταχάου, Γκουλάγκ, βασανιστήρια, φυλακίσεις και στρατόπεδα εξόντωσης, όπου όλοι -εξ αντικειμένου- είναι μελλοθάνατοι. Οσοι επέζησαν έχουν δύο επιλογές: Η μία είναι να θάψουν βαθιά στην ψυχή τους τη φρικιαστική εμπειρία τους, να κοιτάξουν να την ξεχάσουν και να μη μιλήσουν ποτέ γι’ αυτήν.

Ακόμα και στα πιο προσφιλή τους πρόσωπα. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι Εβραίοι που επέζησαν του Ολοκαυτώματος και έχουν εγκατασταθεί στο Ισραήλ περνούν από ειδική εκπαίδευση για να μπορέσουν να μιλήσουν για την ιστορία τους. Οι περισσότεροι από αυτούς ήταν απλοί άνθρωποι που βρέθηκαν στον προθάλαμο του θανάτου, χωρίς να ξέρουν γιατί. Και προτίμησαν τη σιωπή. Περισσότερα

Υπάρχει πάτος ;

Σχολιάστε

Το editorial του Δρόμου της Αριστεράς

Όσα ζήσαμε αυτήν τη βδομάδα επιβεβαιώνουν ότι άπαξ και κάποιος πάρει τον κατήφορο, δεν θα σταματήσει πουθενά. Δεν υπάρχει πάτος. Στην κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου και τους οπαδούς της εντός του κτιρίου των ανακτόρων του Όθωνα δεν αρκεί που σφαγιάζουν την κοινωνία και επιταχύνουν την καταστροφή της χώρας με την ψήφιση του 4ου μνημονίου. Με βασικό «επιχείρημα» το πάγωμα της κοινωνίας, το οποίο πουλάνε τόσο στους επικυρίαρχους («ποιος άλλος θα μπορούσε να εφαρμόσει τέτοια πολιτική χωρίς να καεί το πελεκούδι;») όσο και στο λαό, μας κοροϊδεύουν κι από πάνω παριστάνοντας τους στενοχωρημένους μεν, ρεαλιστές δε. Ας τους αναγνωρίσουμε ότι έχουν πράγματι ακυρώσει, έστω και προσωρινά, κάθε προσδοκία, κι έχουν πετύχει να μην μιλά πια κανείς με κανέναν. Περισσότερα

Γιατί πρέπει, τώρα, να φύγουμε από τις δυτικές ολοκληρώσεις

Σχολιάστε

του Γιάννη Ραχιώτη

Αφορμή γι’ αυτές τις γραμμές έδωσε σειρά άρθρων στις φιλόξενες στήλες του Δρόμου που ενώ υποστηρίζουν την πρωταρχική σημασία της ανάκτησης της κρατικής μας κυριαρχίας, ταυτόχρονα ισχυρίζονται ότι πρέπει να παραμείνουμε εντός των μεγάλων δυτικών ολοκληρώσεων, ακόμη και εντός της Ευρωζώνης, παρόλο που αυτές καταστατικά προϋποθέτουν ευρύτατη εκχώρηση κυριαρχίας. Η προφανής αντίφαση δικαιολογείται με τρείς ομάδες επιχειρημάτων:

Πρώτη, αυτή της καταστροφής που θα πάθουμε σε περίπτωση ανάκτησης έστω και μόνο της νομισματικής κυριαρχίας γιατί «δεν έχουμε κράτος εν λειτουργία, έχουμε υποστεί τεράστια καταστροφή, έχουμε επικίνδυνους γείτονες, θα αντιμετωπίσουμε οικονομικό πόλεμο, το χρέος είναι μη βιώσιμο, υπογράψαμε και μνημόνια και το χειρότερο δεν έχουμε ανεξάρτητη πολιτική ηγεσία». Συνοψίζεται στο «πολύ θα το θέλαμε, αλλά δεν γίνεται». Οι συνέπειες της μετατροπής μας σε προτεκτοράτο, η καταστροφή που προκάλεσαν οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές, απότοκο της συμμετοχής μας στις δυτικές ολοκληρώσεις, γίνεται επιχείρημα για την συνέχιση του εγκλωβισμού μας. Περισσότερα

Η ενοχοποίηση ως εργαλείο κοινωνικού ελέγχου

Σχολιάστε

του Αντώνη Ανδρουλιδάκη*

Αναγκαία η αποπαγίδευση του λαϊκού παράγοντα από τη μηχανική του εγκλωβισμού

 Σύμφωνα με την Αμερικανίδα φιλόσοφο Μάρθα Νούσμπαουμ, η «εργαλειοποίηση» είναι η διεργασία με την οποία μια αφηρημένη έννοια, όπως ο άνθρωπος ή ο λαός, αντιμετωπίζεται σαν να είναι ένα συγκεκριμένο πράγμα ή φυσικό αντικείμενο, χωρίς να λαμβάνεται υπ’ όψη η προσωπικότητα ή η ικανότητά του να αισθάνεται, να αντιλαμβάνεται και να έχει υποκειμενικές εμπειρίες. Η «εργαλειακή» αντίληψη ως συνέπεια της διαδικασίας ενοχοποίησης είναι υπαρκτή, υποστηρίζει η Νούσμπαουμ, εάν ισχύουν κάποιοι από τους ακόλουθους επτά παράγοντες: Περισσότερα

Από τον Τσίπρα στον Μακρόν, έχουν να δουν τα μάτια μας…

Σχολιάστε

του Αποστόλη Αποστολόπουλου

Η κυβέρνηση χωρίς ίχνος αξιοπρέπειας σφραγίζει τη διαιώνιση της εξάρτησης

Η κυβέρνηση καλλιεργεί επίμονα την εντύπωση πως όπου να ’ναι θα καταφέρει να μας βγάλει από τα Μνημόνια. Εφτά χρόνια, όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις υπόσχονταν ακριβώς το ίδιο. Η απάντηση των Βρυξελλών ήταν σταθερά η ίδια: Το ένα Μνημόνιο διαδέχονταν το άλλο, το καθένα χειρότερο από το προηγούμενο. Κάποια στιγμή, όμως, ο Μανωλιός βάζει τα ρούχα του αλλιώς. Οι δανειστές θέλουν στην ουσία, να παραμείνουμε απολύτως εξαρτημένοι από τις Βρυξέλλες, το ΔΝΤ, το Βερολίνο. Τα Μνημόνια τυπικά μπορεί να λήξουν, η εξάρτηση όχι. Τα Μνημόνια και οι διαπραγματεύσεις για τους όρους εφαρμογής τους, είναι για να «δεθεί» η εξάρτηση, όχι για να βγούμε από το τούνελ. Οι διαπραγματεύσεις είναι στάχτη στα μάτια μας.

Πρόσφατα, ο άλλος μνημονιακός εταίρος, το ΔΝΤ, έδωσε και ένα περιπαικτικό τόνο στην τραγωδία αναγνωρίζοντας δημοσίως λάθη στους υπολογισμούς του, χωρίς, φυσικά, να κάνει διορθώσεις. Επιβεβαιώθηκε έτσι ότι η Αθήνα έχει χάσει κάθε ίχνος εθνικής αξιοπρέπειας, ύστερα από εφτά χρόνια δουλοπρέπειας, ζητιανιάς και πλήρους απομόνωσης. Βρυξέλλες, Βερολίνο, ΔΝΤ (και Παρίσι ως κολαούζος) είπαν στην Αθήνα: Ξέρουμε ότι έγινε λάθος, ξέρουμε και ποιο είναι το σωστό. Δεν θα διορθώσουμε το λάθος, γιατί έτσι μας αρέσει. Κι εσείς θα βγάλετε το… σκασμό. Όπως και έγινε. Η πρόθεση εξευτελισμού της Αθήνας είναι η μόνη εξήγηση. Αλλιώς το ΔΝΤ θα διόρθωνε το λάθος ή και η Αθήνα (κυβέρνηση και αντιπολίτευση) θα ζητούσε επανόρθωση. Την υποτέλεια συνοδεύει η κολακεία του υποτελούς: Ανακάλυψαν στην Αθήνα ότι ο Μακρόν είναι ο καλύτερος φίλος μας, αυτός μας κράτησε στο ευρώ, είπαν. Πριν από την εκλογή του κανείς εδώ δεν το ήξερε! Περισσότερα

«Σωτήρες» υπό το… Survivor!

Σχολιάστε

Του Νίκου Μπογιόπουλου

Στη σημερινή κοινοβουλευτική διαδικασία είχαμε μια «καινοτομία». Ο πρωθυπουργός και ο πρόεδρος της αξιωματικής αντιπολίτευσης μίλησαν ενδιάμεσα από τους άλλους πολιτικούς αρχηγούς.

Αυτό που συνηθίζεται, όσο εμείς θυμόμαστε τον εαυτό μας να παρακολουθούμε ανάλογες συνεδριάσεις στη Βουλή, είναι τελευταίος να μιλάει ο πρωθυπουργός και προτελευταίος ο πρόεδρος της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Αυτό σήμερα ανατράπηκε… Ποιος, αλήθεια, είναι ο λόγος; Οι διαδικαστικές αερολογίες στις οποίες επιδόθηκε το προεδρείο; Περισσότερα

Μέτρα και αντίμετρα

Σχολιάστε

Σεπτέμβριος 1990. Ενώ ακόμη η ατμόσφαιρα είναι βαρειά από την μπόχα τού «βρόμικου ’89», ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ανεβαίνει στην Θεσσαλονίκη όπου, ως πρωθυπουργός πια, θα εκφωνήσει βαρυσήμαντη ομιλία στα πλαίσια της 55ης Διεθνούς Έκθεσης. Η ομιλία θα είναι όντως βαρυσήμαντη αφού, εκτός από τον ίδιο, την έχουν επεξεργαστεί ο υπουργός εθνικής οικονομίας Γιώργος Σουφλιάς, ο αναπληρωτής του Τίμος Χριστοδούλου και ο υφυπουργός του Αριστείδης Τσιπλάκος, ο συνταγματολόγος Προκόπης Παυλόπουλος και ο υποδιοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος Γιώργος Προβόπουλος.

Σ’ εκείνη την ομιλία, ο Μητσοτάκης δεν μασούσε τα λόγια του. «Δεν έχουμε περιθώρια, αλλά ούτε και δικαίωμα να συμβιβαστούμε. Γιατί αν συμβιβαστούμε, θα έχουμε αποτύχει. Τα χρόνια που έρχονται πρέπει να αποτελέσουν σταθμό για την ελληνική οικονομία, μια οικονομία που παραλάβαμε παράλυτη και με 15 τρισ. δραχμές χρέος. Θα εξυγιάνουμε την οικονομία ακόμα κι αν πρέπει να έλθουμε σε σύγκρουση με τις συντεχνίες (…) Όσοι προνομιούχοι των μονοπωλιακών κρατικών επιχειρήσεων αντιδρούν, ζητούν στην ουσία από τους άλλους φορολογούμενους, εργάτες, υπαλλήλους, βιοτέχνες, μικροεπαγγελματίες, να πληρώνουν για τις δικές τους εισφορές. (…)». Περισσότερα

Σοσιαλιστές: Μεταξύ Μπαντ Γκόντεσμπερκ, Επινέ και… Μακρόν

Σχολιάστε

του Βασίλη Ασημακόπουλου*

Η ταραχώδης πορεία της σοσιαλδημοκρατίας και οι αναγκαίες απαντήσεις για τη συγκυρία

«Η αστική τάξη από άρχουσα θέλει να γίνει και κυβερνώσα»

Καρλ Μαρξ

Η 3η Διεθνής ήδη από τη δεκαετία του ’20 στην πολεμική κατά της σοσιαλδημοκρατίας, θεωρούσε ότι οι συγκεκριμένοι κομματικοί σχηματισμοί – από τη διάσπαση των οποίων είχαν προέλθει τα κομμουνιστικά κόμματα στις περισσότερες περιπτώσεις – είχαν διπλή φύση. Ήταν κόμματα εργατικά-αστικά, που οργάνωναν τη διαμεσολάβηση εργατικών συμφερόντων μέσα στο αστικό κράτος και ταυτόχρονα την αστική ηγεμονία μέσα στην εργατική τάξη[1]. Στην ίδια κατεύθυνση, αλλά στο πεδίο της εγχώριας επιστημονικής ανάλυσης του κομματικού φαινομένου, οι σύγχρονοι πολιτικοί σχηματισμοί και ιδίως τα σοσιαλιστικά/σοσιαλδημοκρατικά, σε μια γόνιμη κατά τη γνώμη μας προσέγγιση, αναλύονται στην κίνησή τους ως κόμματα διπλής συνάρθρωσης των σχέσεων εκπροσώπησης των (κυριαρχούμενων) κοινωνικών τάξεων και των σχέσεων νομιμοποίησης του (καπιταλιστικού) κράτους[2]. Περισσότερα

Η Εκδίκηση του Τρίτου Κόσμου

Σχολιάστε

Του Στέλιου Ελληνιάδη

Ενώ συντελείται εμφανώς και αφανώς μια παγκόσμια γεωπολιτική αναδιάταξη δυνάμεων και δεδομένων, οι φορείς του παλιού κόσμου προσπαθούν με τα παλιά τους εργαλεία και τις παλιές τους αντιλήψεις όχι μόνο να ερμηνεύσουν τις εξελίξεις, αλλά και να τις εμποδίσουν. Αλλά ενώ η ανάδυση νέων δυνάμεων τους δυσκολεύει όλο και περισσότερο να διατηρήσουν τον έλεγχο στο εξωτερικό, ταυτόχρονα μαστίζονται από εσωτερικές κρίσεις που γίνονται όλο και πιο δυσεπίλυτες. Το πρόβλημα των μέχρι πρότινος κυρίαρχων μητροπόλεων είναι διπλό, εσωτερικό και εξωτερικό με σαφή μεταξύ τους διασύνδεση.

Η κρίση στο εσωτερικό των μητροπόλεων δεν απορρέει μόνο από τις εσωτερικές ανισότητες και αντιθέσεις. Απορρέει και από την ανακατανομή του κόσμου ολόκληρου καθώς η ισορροπία των δυνάμεων σε παγκόσμια κλίμακα μεταβάλλεται ραγδαία.

Σε αδρές γραμμές, οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους από κοντά (μέχρι πότε, όμως;) προσπαθούν να διατηρήσουν τα κεκτημένα με το σύστημα και τη μέθοδο βάσει της οποίας και γύρω από την οποία οικοδομήθηκαν και κυριάρχησαν παγκόσμια. Της βίαιης επιβολής της θέλησης και των συμφερόντων τους. Αυτή, όμως, η πολιτική σήμερα βρίσκεται αντιμέτωπη με μια «άλλη» πολιτική, την πολιτική της συνδιαλλαγής, της συνύπαρξης και του αμοιβαίου συμφέροντος. Μια πολιτική μη συμβατή με τις κρατούσες πολιτικές ισχύος σε παγκόσμια κλίμακα και γι’ αυτό δύσκολα αντιληπτή και δύσκολα διαχειρίσιμη από τους δυτικούς ηγέτες. Περισσότερα

Τα διδάγματα των γαλλικών εκλογών

Σχολιάστε

Του Ερρίκου Φινάλη

Οι ελίτ φοβήθηκαν, αλλά πέτυχαν μία έστω και προσωρινή διέξοδο

Οι ευρωπαϊκές ελίτ και συνολικά το στρατόπεδο της παγκοσμιοποίησης μπήκαν με φόβο στο 2017, μια χρονιά με σημαντικές αναμετρήσεις σε Γαλλία, Γερμανία κ.α. μετά την ταραχή που προκάλεσε η εκλογή του Τραμπ και η υπερψήφιση του Brexit πέρυσι. Έτσι, τα συστημικά επιτελεία ανασκουμπώθηκαν για να αντιμετωπίσουν την απειλή που δημιουργεί η συγκεχυμένη αλλά ισχυρή αμφισβήτησή τους από ευρέα τμήματα των λαών της Γηραιάς Ηπείρου. Σε αυτή την επιχείρηση χρησιμοποίησαν κάθε όπλο που είχαν στη διάθεσή τους – από τον κρατικό μηχανισμό ως τα ΜΜΕ, όλο το συστημικό πλέγμα δούλεψε για την αποτροπή ενός «ατυχήματος». Την επαύριο του 2ου γύρου των γαλλικών προεδρικών εκλογών, Βρυξέλλες και Βερολίνο μπορούν να κάνουν ένα γενικά θετικό γι’ αυτούς απολογισμό: δίχως να σημειώσουν κάποια τεράστια επιτυχία (είναι χαρακτηριστικό το πόσο γρήγορα μετριάστηκαν οι αρχικές θριαμβολογίες), σίγουρα απέφυγαν τα χειρότερα, έστω και προσωρινά. Αυτό είναι ένα πρώτο γενικό συμπέρασμα.

Φυσικά η μάχη αυτή είχε και απώλειες μεταξύ των παραδοσιακών συστημικών κομμάτων, και συνολικά για το δικομματισμό που επί δεκαετίες κυβερνούσε ανενόχλητος το μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης. Όπως συνέβη και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, έτσι και στη Γαλλία πιο ευάλωτος αποδείχτηκε ο ένας από τους δύο πυλώνες του δικομματισμού, η Κεντροαριστερά: το Σοσιαλιστικό Κόμμα κατέρρευσε, και μάλλον όχι προσωρινά. Ήδη πολλοί μιλούν για «πασοκοποίηση». Η παραδοσιακή γαλλική Κεντροδεξιά, που σήμερα εκφράζεται από το σχηματισμό «Ρεπουμπλικάνοι», δείχνει ότι θα επιβιώσει, αν και αρκετά λαβωμένη. Είναι χαρακτηριστικό από αυτήν την άποψη ότι, για πρώτη φορά στη μεταπολεμική ιστορία της Γαλλίας, κανένα από τα δύο πάλαι ποτέ μεγάλα κόμματα δεν εκπροσωπούνταν στο 2ο γύρο των προεδρικών εκλογών. Ότι ο παραδοσιακός (και πλέον μάλλον «αντιπαραγωγικός») δικομματισμός υπέστη σοβαρό πλήγμα και στη Γαλλία, είναι ένα δεύτερο συμπέρασμα. Περισσότερα

Ζητείται επειγόντως γαμπρός

Σχολιάστε

Tου Βασίλη Κεχαγιά

Δεν υπάρχει κυβέρνηση που να μην παντρεύτηκε κάποιον επιχειρηματία (κάποιες κυβερνήσεις υπήρξαν και πολυγαμικές). Από την ΕΡΕ του Καραμανλή, με τον Μποδοσάκη και τον Αγγελόπουλο στην ξεφτίλα του γάμου ΠΑΣΟΚ-Κοσκωτά (ειδικότητα του ΠΑΣΟΚ οι ξεφτιλισμένοι γάμοι) κι από ‘κει στο ζευγάρι Μητσοτάκη-Εμφιετζόγλου. Λίγο μετά Σημίτης και Κόκκαλης είδαν τη σχέση τους να απειλείται από τον Μπόμπολα, ενώ ο Καραμανλής, αντίστοιχα, απατούσε τους Βαρδινογιάννηδες με διάφορες ευκαιριακές «ξεπέτες», κάτι που μάλλον εξόργισε τη «φαμίλια». Έψαχνε καιρό τώρα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ κάποιον που να μπορέσει να παίξει το ρόλο του επιχειρηματικού συζύγου, γνώριζε ότι οι γεροντοκόρες δε μακροημερεύουν. Ήταν η ώρα να ζητήσει το χέρι της «ελεύθερης» κυβέρνησης ο Ρώσος νεόπλουτος Ιβάν Σαββίδης. Είχε πολλά προτερήματα ο γαμπρός… Εντάξει, ήταν λίγο άξεστος, ντυνόταν με λουστρίνι και φόρμα στα γήπεδα, αλλά έμοιαζε να αγαπάει την παρθένα και «αμόλυντη» Αριστερά.. Περισσότερα

ΟΙ «ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ ΣΩΤΗΡΕΣ», ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΙ ΤΑ ΝΕΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ…

Σχολιάστε

Το καθεστώς Τσίπρα ολοκληρώσε την διαδικασία ψήφισης τις επόμενες ημέρες, όχι ενός αλλά δύο μνημονίων, ενώ πρόσφατα σε συνέντευξή του στην Wall Street Journal ο ίδιος ο Τσίπρας διεκδίκησε την πατρότητα, όχι μόνο αυτών των μνημονίων, αλλά και όλων των προηγουμένων.

Μ’ αυτόν τον τρόπο γονάτισε πιο βαθιά από κάθε προκάτοχό του, διαβεβαιώνοντας τα μεγάλα αφεντικά, που υποτίθεται είχε αμφισβητήσει προηγουμένως, αφ’ ενός ότι μπορεί να ξεπεράσει κάθε προσδοκία τους και αφ’ ετέρου ότι δεν υπάρχει προηγούμενο όσον αφορά την ικανότητα ακινητοποίησης των κοινωνικών αντιδράσεων. Η ησυχία που επικρατεί, λένε, είναι ιδανική για ασφαλείς επενδύσεις! Ενδεικτικές, μάλιστα, είναι και οι δηλώσεις γάλλων πολιτικών που υποστηρίζουν ότι εάν λάβουν παρόμοια μέτρα θα αντιμετωπίσουν δίχως καμμία αμφιβολία την μέρα της Βαστίλλης.

Έτσι, το καθεστώς Τσίπρα αναδεικνύεται στον δουλικότερο διεκπεραιωτή του συνόλου των ολοένα και σκληρότερων όρων επιβολής, που εφαρμόζονται στον ελλαδικό χώρο από το 2010, όταν η κυβέρνηση Παπανδρέου «έμπασε» το ΔΝΤ στο «παιχνίδι» της «διάσωσης» για να περαστεί, στην συνέχεια, δια πυρός και σιδήρου το λεγόμενο μεσοπρόθεσμο με μέτρα 28 δισεκατομμυρίων ευρώ για το χρονικό διάστημα 2012-15. Περισσότερα

Καλώς ήλθατε στον… εκσυγχρονισμένο αποικιακό μεταπρατισμό

Σχολιάστε

Του Σπύρου Παναγιώτου

Πώς ακριβώς εννοεί ο ΣΥΡΙΖΑ την ανάπτυξη που (ξανα)έρχεται

 Το λιμάνι του Πειραιά δόθηκε στους Κινέζους. Τα αεροδρόμια στους Γερμανούς. Το λιμάνι της Θεσσαλονίκης σε κοινοπραξία Γερμανών – Γάλλων και Σαββίδη. Το ελληνικό σε Λάτση και αραβικά κεφάλαια. Η εξόρυξη χρυσού, μαζί και η συστηματική ερήμωση της Χαλκιδικής, στους Καναδούς. Το νερό διεκδικείται από τους Γάλλους.

Οι τηλεπικοινωνίες είναι ήδη στα χέρια των Γερμανών, στους οποίους ετοιμάζονται να παραδοθούν η ηλεκτρική ενέργεια, τα δίκτυα διανομής και οι λιγνιτικές μονάδες -μαζί με τα εδάφη ολόκληρων νομών. Τα τρένα διεκδικούνται από τους Κινέζους. Το μετρό, οι αστικές και υπεραστικές συγκοινωνίες από τους Ιταλούς. Οι μεγάλες οδικές αρτηρίες, αυτές που μόλις εγκαινιάσθηκαν (και θα εγκαινιασθούν στα σίγουρα δυο–τρεις φορές ακόμα), έχουν τον ιδιοκτήτη τους (παραχωρησιούχο τον λένε) που πλουτίζει από τα όλο και αυξανόμενα διόδια. Μόνο οι χρεοκοπημένες τράπεζες παραμένουν ελληνικές κι αυτές, όμως, υπό τη διοίκηση και τον πλήρη έλεγχο των δανειστών. Περισσότερα

Ψηφίζουν το οριστικό πρωτόκολλο αποικιοποίησης

Σχολιάστε

Του Παύλου Δερμενάκη

Με επιδεικτική εθελοδουλία φέρνουν στην απαξιωμένη Βουλή το 4ο μνημόνιο διαρκείας

Η… σκληρά διαπραγματευόμενη κυβέρνηση Τσίπρα γνωρίζει νέες μέρες δόξας και αξιοπρέπειας. Συμφώνησε σε κάτι που δεν μπορεί να το ανακοινώσει ούτε στην Βουλή πριν της το στείλουν έτοιμο οι εντολείς της. Έτσι, στην αποικία Ελλάδα, την εποχή της «αριστερής» κυβέρνησης, πρώτα ενημερώνεται η γερμανική Βουλή για την συμφωνία, στη συνέχεια δημοσιεύεται σε γερμανική εφημερίδα (Handelsblatt 9/5/2017) και ύστερα ενημερωνόμαστε στην Ελλάδα.

Και μια ιδιαίτερα αξιοσημείωτη «λεπτομέρεια» που μάθαμε: Η υποχρέωση για πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% θα είναι τουλάχιστον μέχρι το 2022(!). Δηλαδή, για πέντε χρόνια ή συνολικά καθαρή αφαίμαξη ύψους 32 δισ. ευρώ.

Αυτά συμφώνησαν οι Τσίπρας και Τσακαλώτος, αλλά κι αυτοί μάλλον θα μάθουν τις λεπτομέρειες όσων συμφώνησαν σήμερα, Σάββατο, που θα κατατεθεί η συμφωνία στη Βουλή… Κατά τα άλλα, η κυβέρνηση «διαπραγματεύεται». Υπάρχει πρωτόκολλο για την αποικία: πρώτα οι γερμανικοί θεσμοί μετά οι ιθαγενείς… Περισσότερα

Το κόκκινο λάβαρο του «θατσερισμού»

Σχολιάστε

Του Δημήτρη Κούλαλη

ΕΛΛΟΓΑ ΠΑΡΑΛΟΓΑ

Αν κάποιος επιχειρούσε να ορίσει πολιτικά την έννοια της σοσιαλδημοκρατίας, μάλλον, θα θυμόταν εκείνο το παλιό αστείο: Η σοσιαλδημοκρατία είναι σαν το ραπανάκι. Κόκκινη απ’ έξω, άσπρη από μέσα και πάντα δίπλα στο ψητό…

Όμως, ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Στις 10 Απριλίου 1947, στο Mont Pelerin της Ελβετίας , ιδρύθηκε, καθ’ υπόδειξη της Credit Suisse, η «Mont Pelerin Society». Στη συνάντηση που έλαβε χώρα παρευρέθησαν τριάντα εννέα καθηγητές πανεπιστημίου έπειτα από πρόσκληση του Φρίντριχ Χάγιεκ προκειμένου να θέσουν τις βάσεις του νεοφιλελεύθερου δόγματος.

Ποιες ήταν αυτές; Περισσότερα

Older Entries