Αρχική

Το ΔΝΤ έκανε «λάθος»!

Σχολιάστε

Του Νίκου Μπογιόπουλου

Θα ήταν από τα διασκεδαστικά παραμύθια της μνημονιακής εφταετίας, αν δεν ήταν εξοργιστικό: Το ΔΝΤ έκανε «λάθος», τάχα, στις εκτιμήσεις του για την Ελλάδα. Ε, τότε θα έκανε… «λάθος» και όταν ισοπέδωσε τις Φιλιππίνες. Όταν κατέστρεψε τη Χιλή. Όταν λεηλάτησε Αργεντινή και Βενεζουέλα. Όταν καταβαράθρωσε την Βραζιλία. Όταν σάρωσε τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης.

Η τελευταία αποκαλυπτική ψηφίδα για το ρόλο του ΔΝΤ ήρθε με την δημοσιοποίηση της επιστολής Μπλανσάρ προς τους υπεύθυνους του ΔΝΤ, όπου (στις 4/5/2010) παραδεχόταν ότι το πρώτο κιόλας Μνημόνιο συνιστούσε καταστροφή για την Ελλάδα. Δηλαδή: Μια μέρα  μετά την ψήφιση του Μνημονίου στην Αθήνα (3/5/2010) ο τότε επικεφαλής των οικονομολόγων του ΔΝΤ ομολογούσε (εμπιστευτικά…) αυτό που όλοι γνωρίζαμε: Ότι αυτό το πράγμα δεν βγαίνει. Περισσότερα

150 χρόνια μετά το «ΚΕΦΑΛΑΙΟ» παραμένει πάντα επίκαιρο

Σχολιάστε

Σταύρος Μαυρουδέας

Εκατό πενήντα χρόνια μετά την έκδοση του πρώτου του τόμου το «ΚΕΦΑΛΑΙΟ» του Κ.Μαρξ εξακολουθεί να είναι επίκαιρο δίνοντας το πλαίσιο για την ρεαλιστική κατανόηση της λειτουργίας του καπιταλιστικού συστήματος αλλά και τις αναλυτικές προϋποθέσεις για την κομμουνιστική πολιτική. Οι τρεις τόμοι του – μαζί με αυτούς των «ΘΕΩΡΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΞΙΑ» – συγκεφαλαιώνουν τον κορμό της Μαρξιστικής Πολιτικής Οικονομίας, δηλαδή του πυρήνα της Μαρξιστικής θεωρίας. Καθοριστική συμβολή τόσο στην επεξεργασία της συνολικής ανάλυσης του όσο και στην αποκρυπτογράφηση των Μαρξικών σημειωματάριων και την έκδοση των δύο τελευταίων τόμων του είχε ο «στρατηγός» του Μαρξ, ο Φ.Ένγκελς. Πέραν των άρρηκτων θεωρητικών, πολιτικών αλλά και προσωπικών δεσμών μεταξύ τους, ήταν ο Ένγκελς αυτός που πρόσφερε την εκ των έσω γνώση της λειτουργίας της καπιταλιστικής οικονομίας αλλά και αυτός που επιτέλεσε το τιτάνειο έργο να φέρει σε εκδόσιμη μορφή τους δύο τελευταίους τόμους.

Το «ΚΕΦΑΛΑΙΟ» δίνει το γενικό πλαίσιο επιστημονικής ανάλυσης της καπιταλιστικής οικονομίας που είναι αναγκαία για την συγκρότηση του πολιτικού και ταξικού ρεύματος της απελευθέρωσης της εργασίας από την εκμετάλλευση. Εδραία πεποίθηση των κλασσικών του Μαρξισμού ήταν ότι αυτή η οικονομική λειτουργία αποτελεί την βάση πάνω στην οποία στηρίζεται όλη η υπερ-κατασκευή του καπιταλισμού. Αυτή η δυσφημισμένη από πολλούς – ιδιαίτερα μετα-μοντερνίζοντες νεο-μαρξιστές και διαστρεβλωτές της σκέψης του Α.Γκράμσι – διαλεκτική σχέση βάσης και εποικοδομήματος διατηρεί πάντα την ενάργεια της και την αναλυτική της υπεροχή έναντι των επίδοξων διαδόχων της. Περισσότερα

Αντιπαράθεση ΕΕ-ΔΝΤ: το γαρ πολύ της θλίψεως γεννά παραφροσύνη

Σχολιάστε

69ffb-europe2

Του Σταύρου Μαυρουδέα

Η ελληνική κρίση και τα Προγράμματα Οικονομικής Προσαρμογής της τρόικα (κατά κόσμον Μνημόνια) αποτελούν ένα από τα πεδία όπου εκδηλώνεται σήμερα η όξυνση της ενδο-ιμπεριαλιστικής αντιπαράθεσης μεταξύ ΗΠΑ και ΕΕ.

Η όψιμη επίσημη αμφισβήτηση της ρεαλιστικότητας των Προγραμμάτων από την πλευρά του ΔΝΤ – παρόλο ότι τα συνδιαμόρφωσε καθοριστικά έχοντας επίγνωση των τεχνικών προβλημάτων τους – απηχεί την επιλογή των ΗΠΑ να «στριμώξουν» την ΕΕ. Ως γνωστόν το ΔΝΤ ελέγχεται καθοριστικά από τις ΗΠΑ (τον «μεγαλομέτοχο» του).

Η αντιπαράθεση αυτή εκδηλώθηκε ήδη στα τέλη της κυβέρνησης Ομπάμα. Όμως με την νέα κυβέρνηση Τραμπ περνά σε νέα επίπεδα. Έτσι τα τεχνικά κλιμάκια αλλά και η πολιτική ηγεσία του ΔΝΤ – οσφραινόμενα τις διαθέσεις του νέου αμερικανικού αφεντικού – ανέβασαν τους τόνους της αντιπαράθεσης. Έτσι στην τελευταία τεχνική έκθεση, μεταξύ άλλων, το ελληνικό χρέος χαρακτηρίζεται ως «εξαιρετικά μη-βιώσιμο» (μία σαφής επιδείνωση σε σχέση με προηγούμενες διατυπώσεις) και προβάλλονται τα πιο δυσοίωνα (και ταυτόχρονα πιο ρεαλιστικά) σενάρια για την εξέλιξη του λόγου χρέους/ΑΕΠ (που μέχρι πρότινος κρυβόντουσαν). Με τον τρόπο αυτό επισείεται η απειλή της αποχώρησης του ΔΝΤ από το ελληνικό πρόγραμμα με όλα τα συνακόλουθα οικονομικά και πολιτικά προβλήματα που αυτή προκαλεί στην ΕΕ. Περισσότερα

Μαθήματα οικονομικού εθνικισμού από Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Απρόθυμες να περιοριστούν στο ρόλο του απλού παρατηρητή της κινέζικης οικονομικής επέλασης εμφανίζονται οι τρεις μεγαλύτερες οικονομίες της Ευρώπης. Με επιστολή που έστειλαν στην επίτροπο Εμπορίου, Σεσίλια Μάλμστρομ, όπως ανακοίνωσε το γερμανικό υπουργείο Οικονομικών, ζητούν να ανοίξει ο διάλογος για τα νομικά εργαλεία που έχουν στη διάθεσή τους οι εθνικές κυβερνήσεις ώστε να παρεμβαίνουν σε περιπτώσεις άμεσων επενδύσεων εκ μέρους δημοσίων επιχειρήσεων.

Η ανησυχία των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων κορυφώθηκε με αφορμή την εξαγορά της εταιρείας κατασκευής ρομπότ Kuka, έναντι του ιλιγγιώδους ποσού των 4,5 δισ. ευρώ. Και δεν ήταν το μοναδικό παράδειγμα. Ο κινέζικος πυρετός αποτυπώνεται στην έκρηξη που παρατηρήθηκε το 2016 στη συνολική αξία των εξαγορών γερμανικών επιχειρήσεων που από 530 εκ. ευρώ το 2015 το 2016 εκτινάχθηκαν σε 12,6 δις. με τη Γερμανία να αναδεικνύεται στον πλέον δημοφιλή προορισμό της πλημμυρίδας ρευστού που εκβάλλεται από την Κίνα. Οι εισροές άγγιξαν επίπεδα ρεκόρ παρότι δεν έλειψαν τα βέτο εκ μέρους του Βερολίνου όπως συνέβη τον Οκτώβριο του 2016 με αφορμή την προσπάθεια του Πεκίνου να εξαγοράσει την εταιρεία κατασκευής τσιπ Aixtron, που βρήκε όμως εμπόδιο σε αμερικανικές παρεμβάσεις λόγω της πιθανότητας να χρησιμοποιηθούν τα προϊόντα της Aixtron στο κινέζικο πυρηνικό πρόγραμμα. Περισσότερα

Υπόθεση Marfin Egnatia Bank (A’ μέρος)

Σχολιάστε

Toυ Antonio Giovetti

ΚΥΠΡΟΣ: ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑΣ

Η ΥΠΟΘΕΣΗ MARFIN EGNATIA BANK (MEB)

ΠΡΩΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ: Η ΔΑΝΕΙΟΔΟΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΚΑΙ Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΣΥΣΣΩΡΕΥΣΗΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΧΡΕΟΥΣ
ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Στην κλασική αρχαιότητα ο άνθρωπος αποτελούσε τον ακρογωνιαίο λίθο του Kράτους του οποίου ο κυριότερος ρόλος έγκειτο στην κάλυψη των ζωτικών αναγκών των κατοίκων του. Η ανάπτυξη του εμπορίου και η υιοθέτηση όλο και πιο πολύπλοκων πιστωτικών τεχνικών συνέβαλαν στο μετασχηματισμό του αριστοτελικού «πολιτικού ζώου» σε ένα «οικονομικό ον» που ασχολούταν μόνο με την υλική ευημερία του. Αυτή η τάση έχει λάβει ακραίες διαστάσεις στην σημερινή εποχή όπου τα άτομα κρίνονται ως «τμήματα της αγοράς» και υποτάσσονται στην βούληση των ελίτ. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται η υπόθεση «ΜARFIN EGNATIA BANK» (MEB), η οποία δημιουργήθηκε το 2006 μετά τη συγχώνευση τριών μικρών τραπεζών («Marfin», «Εγνατία» και «Λαϊκή»). Το ίδρυμα που διοικήθηκε από τον διαχειριστή του ομίλου «MARFIN INVESTMENT GROUP» (MIG) κ. Ανδρέα Βγενόπουλο έγινε η ελληνική θυγατρική της Λαϊκής Τράπεζας Κύπρου (Marfin Popular Bank) και απορροφήθηκε από την μητρική επιχείρηση στο τέλος του Μαρτίου του 2011. Με αυτήν την σειρά κειμένων ο αρθρογράφος προτίθεται να διευκρινίσει την διαδικασία συσσώρευσης των μη εξυπηρετούμενων δανείων της MEB και την μεταβίβασή τους στο κυπριακό δημόσιο χρέος. Περισσότερα

MONOPOLY: Η ιστορία μιας «καινοτομίας»

Σχολιάστε

Του Γιάννη Γεράσιμου

Λένε πως τα παιχνίδια που παίζαμε όταν ήμασταν παιδιά συνέβαλαν σε ένα σημαντικό βαθμό στη διαμόρφωση του ψυχισμού μας εξακολουθώντας να μας επηρεάζουν και στα μετέπειτα βήματα μας στον κόσμο των ενηλίκων.

Ένα από τα πιο δημοφιλή παιδικά παιχνίδια στη σύγχρονη ιστορία που κατάφεραν να αποκτήσουν παγκόσμια απήχηση και να αποτελέσουν μέρος του ελεύθερου χρόνου εκατομμυρίων παιδιών ανά τον κόσμο είναι και αυτό της Monopoly, το οποίο αποτελεί μια προσομοίωση του τρόπου που λειτουργεί η αγορά και ο καπιταλισμός στον κόσμο των ενηλίκων μαθαίνοντας μας ήδη από τα παιδικά μας χρόνια να αγαπάμε το ρίσκο και τον ανταγωνισμό και να είμαστε αδίστακτοι για να κατακτήσουμε μέσω της ανάπτυξης των κατάλληλων στρατηγικών δεξιοτήτων τη συσσώρευση μιας αμέτρητης περιουσίας σε μετρητά και ακίνητα σε βάρος των αντίπαλων παικτών. Εξάλλου, οι ίδιες οι απαρχές της ανακάλυψης του εν λόγω παιχνιδιού σύμφωνα με την επίσημη εκδοχή της ιστορίας αποτελούν την ιστορία της εισαγωγής μιας καινοτομίας ενός δραστήριου και πολυμήχανου νέου επιχειρηματία, του Charles Darrow, στα μέσα του 1920 που έμελλε να τον βγάλει από τις συνθήκες φτώχειας στις οποίες ζούσε μέχρι τότε και να εξασφαλίσει γι’ αυτόν και για την οικογένεια του μια μεγάλη περιουσία. Με αυτό τον τρόπο η ανακάλυψη του παιχνιδιού της Monopoly και η προώθηση του στην αγορά κατέστη σύμβολο της επιχειρηματικότητας και της εισαγωγής νέων καινοτόμων ιδεών και προϊόντων στην αγορά. Περισσότερα

Βαρύτερα είν’ τα ξένα

Σχολιάστε

Του Γιώργου Φλώρου

Από όλες τις πληγές που άνοιξαν σε αυτόν τον τόπο τα τελευταία χρόνια, η μεγαλύτερη είναι  η μετανάστευση. Μιλάω για την “δική” μας μετανάστευση, την μετανάστευση 600.000 Ελλήνων πολιτών στο εξωτερικό. Στην πλειοψηφία τους είναι νέοι, απόφοιτοι πανεπιστημίου, που φεύγουν για να βρουν δουλειά στις τέσσερις άκρες του κόσμου. Όπου να ‘ναι συνήθως, μέχρι και στα πιο απίθανα μέρη της γης αλλά, σίγουρα κάπου μακριά από εδώ, πάντως όχι εδώ.

Είναι η μεγαλύτερη από τις πληγές αυτού του τόπου, τις πληγές που άνοιξαν από το 2010 και μετά. “Ο θάνατος, η ξενιτειά, η πίκρα κι η ορφάνια· τα τέσσερα ζυγιάστηκαν, βαρύτερα είν’ τα ξένα” σύμφωνα με ένα παλιό ηπειρώτικο τραγούδι. Κάτι ήξεραν αυτοί που το έγραψαν, δεν είναι άλλωστε η πρώτη φορά που φεύγουν μαζικά άνθρωποι από εδώ. Τα έζησε και η δική τους γενιά, τα έζησαν και γενιές πριν από αυτούς, τα έζησαν και γενιές μετά από αυτούς. Είναι ένα θέμα που φαίνεται να επαναλαμβάνεται στο σενάριο, ένας κύκλος που κάνει η ιστορία αυτού του τόπου. Άνθρωποι φεύγουν, φεύγουν να ξεφύγουν: άλλοτε από τους πολέμους, άλλοτε από τους διωγμούς, άλλοτε από την φτώχεια. Φεύγουν αλλά, παραδόξως, πάντα κάτι αφήνουν εδώ και πάντα από εδώ, παίρνουν ένα κομμάτι μαζί τους. Περισσότερα

Η κυβέρνηση Τραμπ, η σύγκρουση ΔΝΤ-ΕΕ και η ελληνική ολιγαρχία

Σχολιάστε

Του Σταύρου Μαυρουδέα

Ένα σύντομο σχόλιο για την εξελισσόμενη αντιπαράθεση ΗΠΑ – ΕΕ σχετικά με τα ελληνικά Μνημόνια

1. Η εκλογή Τραμπ σηματοδοτεί μία αλλαγή της στρατηγικής του αμερικανικού ιμπεριαλισμού με δύο κεντρικά στοιχεία:

(α) Οι ΗΠΑ προσανατολίζονται να δρουν ακόμη περισσότερο μονομερώς (unilateralism). Βλέποντας ότι τα κρισιακά προβλήματα του καπιταλιστικού συστήματος θα διαρκέσουν πολύ – καθώς την κρίση του 2007-8 έχει διαδεχθεί η εποχή των «ισχνών αγελάδων» και της αστάθειας – αφήνουν στην άκρη τα συναινετικά προσχήματα της «παγκοσμιοποίησης» και κινούνται πιο απροκάλυπτα και πιο αποφασιστικά με βάση τα ιδιαίτερα συμφέροντα τους. Σ΄ αυτό αξιοποιούν την κορυφαία θέση τους στην ιμπεριαλιστική πυραμίδα. Το αποτέλεσμα είναι να μετακυκλύουν ολοένα και μεγαλύτερα βάρη στους υποδεέστερους ιμπεριαλισμούς και καπιταλισμούς.

(β) Οι ΗΠΑ αλλάζουν βασικό στρατηγικό αντίπαλο και την θέση της Ρωσίας παίρνει η Κίνα. Εκτιμούν ότι η πίεση στη Ρωσία έχει φτάσει στα όρια της (βλέπε αποτυχίες της Δύσης σε Γεωργία, Ουκρανία κλπ.) και δεν θα έχει περαιτέρω αποτελέσματα καθώς ενεργοποιεί το σύνδρομο της «κολλημένης στον τοίχο γάτας» για την Ρωσία. Επιπλέον, παίζοντας στην αντιπαράθεση με την Ρωσία η Κίνα έχει κατορθώσει να ανέβει εντυπωσιακά στην ιμπεριαλιστική πυραμίδα. Εύλογα οι ΗΠΑ εκτιμούν ότι αν συνεχισθεί αυτό κινδυνεύει η παγκόσμια πρωτοκαθεδρία τους. Περισσότερα

Η Ελλάδα ως ειδική περίπτωση

Σχολιάστε

Του Κώστα Βλαχόπουλου

Το δημοσίευμα στην ιντερνετική έκδοση μιας εκ των ιστορικών εφημερίδων αναφερόταν στην εγκατάσταση του συστήματος ηλεκτρονικού εισιτηρίου στο μετρό της Αθήνας που προωθείται από το Υπουργείο Υποδομών. Στα περισσότερα σχόλια αναγνωστών κάτω από το ρεπορτάζ κυριαρχούσε η αγανάκτηση για το πόσο άργησε ένα τέτοιο μέτρο και η απορία γιατί «η Ελλάδα δεν έχει γίνει ακόμα Ευρώπη, όπου σε όλους τους σταθμούς των μεγάλων πόλεων υπάρχουν μπάρες».

Παρόμοιοι αφορισμοί διατυπώνονται και για τον αντικαπνιστικό νόμο που (δεν) ισχύει στην Ελλάδα. Στο μυαλό κάποιων, πουθενά στην Ευρώπη δεν επιτρέπεται το κάπνισμα σε μπαρ, εστιατόρια, καφετέριες κλπ. Μόνο στην Ελλάδα, που «είμαστε ακόμα Βαλκάνια» καπνίζουμε σε εσωτερικούς χώρους.

Η δημόσια συζήτηση γίνεται ακόμα πιο έντονη όταν καταπιάνεται με το θέμα των καταλήψεων κτηρίων εντός των αστικών κέντρων. Και σ’αυτή την περίπτωση, η Ελλάδα είναι «η μόνη χώρα στην Ευρώπη που δείχνει ανοχή σε φαινόμενα αναρχίας». Περισσότερα

Καρλ Μαρξ: «Εγώ ποτέ δεν είπα κάτι τέτοιο»

Σχολιάστε

INFOWAR

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Η μανία με την οποία επιτίθεται ο φιλελεύθερος αγγλοσαξονικός Τύπος στα fake news, τις ψεύτικες ειδήσεις που υποτίθεται ότι κατακλύζουν το διαδίκτυο, είχε πρόσφατα ακόμη ένα θύμα. Αίφνης όλοι διαπίστωσαν ότι το Ιντερνετ είναι γεμάτο με ψεύτικα αποφθέγματα ιστορικών προσωπικοτήτων. Μόνο που το συγκεκριμένο πρόβλημα έχει ιστορία αρκετών αιώνων

Τα αποφθέγματα είναι το καραόκε των ιδεών

Τζον Ολιβερ

Tην ημέρα των 208ων γενεθλίων του Αβραάμ Λίνκολν ο Ντόναλντ Τραμπ αναπαρήγαγε στο Τwitter μια διάσημη φράση του 16ου προέδρου των ΗΠΑ: «Στο τέλος, σημασία δεν έχουν τα χρόνια που είχε η ζωή σου αλλά η ζωή που είχαν τα χρόνια σου». Το πρόβλημα, όπως σωστά έσπευσε να επισημάνει το BBC, ήταν ότι ο Λίνκολν ουδέποτε είπε κάτι τέτοιο. Περισσότερα

«Ναι» Γερμανίας στον «πόλεμο» με ΗΠΑ

Σχολιάστε

του Γιώργου Δελαστίκ

Εντυπωσιακά αντιαμερικανικό ήταν το εξώφυλλο του γερμανικού περιοδικού Σπίγκελ στις αρχές του μήνα: Έδειχνε ένα σκίτσο του νέου προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος κρατούσε ένα αιματοβαμμένο μαχαίρι στο χέρι και είχε μόλις αποκεφαλίσει το άγαλμα της Ελευθερίας, ενώ από το κεφάλι του συμβολικού αυτού αγάλματος έσταζαν σταγόνες αίμα! Για όποιον γνωρίζει τη μεταπολεμική νοοτροπία της Γερμανίας, αυτό το εξώφυλλο ήταν ακραία εξτρεμιστικό.

Ο λόγος είναι απλούστατος. Η μισητή ναζιστική Γερμανία που ηττήθηκε στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ήταν χάρη στις ΗΠΑ που αντί να διαμελιστεί και να μοιραστεί στους νικητές, παρέμεινε δύο κράτη, ένα υπό δυτική και ένα υπό σοβιετική κατοχή, με τελικό αποτέλεσμα τα δύο αυτά κράτη να ενωθούν σε μια ενιαία Γερμανία, η οποία να έχει πάλι υπό την επιρροή της ολόκληρη την Ευρώπη. Η μεταπολεμική νοοτροπία της Γερμανίας, στην οποία ήδη αναφερθήκαμε, χαρακτηριζόταν λοιπόν από την επίδειξη υπέρτατου σεβασμού προς τις ΗΠΑ, αφού λόγω των αποφάσεων της Ουάσιγκτον συνέχισε να υπάρχει ελεύθερο το γερμανικό έθνος. Το κύριο όμως στο περιοδικό του Σπίγκελ που αναφερόμαστε δεν είναι το εξώφυλλο, αλλά το κύριο άρθρο του περιοδικού στη σελίδα 6, που μετά τον προκλητικό τίτλο «Ο Νέρων Τραμπ», από τον υπότιτλό του κιόλας υπογραμμίζει την πολιτική του Βερολίνου: «Ο πρόεδρος των ΗΠΑ γίνεται κίνδυνος-Η Γερμανία πρέπει να προετοιμάσει την αντίσταση»!!! Είναι απίστευτα τα όσα γράφονται εκεί: «Ταυτόχρονα πρέπει η Γερμανία να χτίσει μια συμμαχία εναντίον του Ντόναλντ Τραμπ αλλιώς αυτή η συμμαχία δεν θα υπάρξει. Όμως πρέπει να υπάρξει». Περισσότερα

ΕΕ-ΔΝΤ-κυβέρνηση μας παίρνουν μέτρα. Εμείς;

Σχολιάστε

του Γιάννη Ελαφρού

Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος παρακολούθησε την Πέμπτη από τη σουίτα του Ιβάν Σαββίδη το ματς του ΠΑΟΚ με τη γερμανική Σάλκε. Το αποτέλεσμα αναμενόμενο. Όταν παίζει ελληνική κυβέρνηση με τους Γερμανούς τρως τουλάχιστον τρία (μνημόνια). Το χειρότερο είναι πως έρχεται και το 4ο ή, ακόμα χειρότερα, πως είμαστε μέσα στο γήπεδο του διαρκούςς ευρωμνημονίου. Εκτός εάν ο λαός καταλάβει πως «το παιχνίδι είναι στημένο κι από πριν ξεπουλημένο» και μπουκάρει μέσα. Για να βγει έξω από μνημόνια, ΕΕ, καπιταλιστική βαρβαρότητα.

Είναι όμως «στημένο»; Ας ξεχωρίσουμε τα βασικά, μέσα από τον κυκεώνα δηλώσεων και εκτιμήσεων με τις οποίες βομβαρδίζεται ο κόσμος στην Ελλάδα. Ναι, όντως υπάρχει διαφορά θέσεων μεταξύ ΕΕ και ΔΝΤ, που δε σχετίζεται με τις «εκτιμήσεις» για τα οικονομικά της Ελλάδας (αυτές αλλάζουν κατά το δοκούν), αλλά με το ποιος και πως θα πάρει μεγαλύτερο αναλογικά κομμάτι από τη λεία. Οι διαφοροποιήσεις αυτές οξύνονται με την εκλογή Τραμπ και την όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων μεταξύ των ΗΠΑ (που έχουν βαρύνοντα, αλλά όχι αποκλειστικό λόγο στο ΔΝΤ) και της ΕΕ, υπό τη γερμανική ηγεμονία. Μέχρι τώρα οι αντιθέσεις ΕΕ-ΔΝΤ λύνονταν με έναν συμβιβασμό, που έστελνε τον λογαριασμό στον ελληνικό λαό! Η συνάντηση Μέρκελ, Λαγκάρντ, Γιουνκέρ την Τετάρτη μπορεί να οδηγήσει σε ανάλογη κατάληξη. Σε ποια βάση; Σύμφωνα με το Σπίγκελ –που μάλλον περιγράφει τη γερμανική πρόταση– με νέα σκληρότατα μέτρα για τα επόμενα χρόνια, αναβολή των συζητήσεων για το χρέος, συμφωνία για τα αιματηρά πλεονάσματα της τάξης του 3,5%. Σε αυτό το πλαίσιο, συμμετοχή του ΔΝΤ στο πρόγραμμα, αλλά με συμβολικό ποσό της τάξης των 5 δις. Περισσότερα

Τι είναι το ψηφιακό νόμισμα

Σχολιάστε

του Γιάννη Σπαθά

Τα τελευταία χρόνια, ακούμε και διαβάζουμε για τα ψηφιακά νομίσματα (Bitcoin, Litecoin κ.λπ.). Τι ακριβώς όμως είναι το ψηφιακό νόμισμα και πόσο ασφαλές είναι; Θα προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε το θέμα, παρουσιάζοντας τεχνικές πλευρές αλλά και σημαντικούς σταθμούς στην πορεία του την τελευταία δεκαετία.

Πώς ξεκίνησε;

Όλα ξεκίνησαν μετά την κρίση του 2008 στις ΗΠΑ. Τότε, και μετά την κατάρρευση της Lehman Brothers, αυξήθηκαν οι αναζητήσεις σε ακαδημαϊκούς κύκλους και τεχνολογικές κοινότητες για την δυνατότητα να υπάρξει το οικονομικό σύστημα χωρίς μια κεντρική αρχή, χωρίς δηλαδή το τραπεζικό σύστημα που θα εποπτεύει, θα πιστοποιεί και τελικά θα ελέγχει τις συναλλαγές.

Το 2009, πρωτοεμφανίστηκε στον χώρο του διαδικτύου ένα κείμενο-πρόταση για ένα καινούργιο νόμισμα, το Bitcoin, από ένα πρόσωπο που κανείς δεν γνωρίζει ποιο είναι στη πραγματικότητα, τον κατά το διαδίκτυο γνωστό ως Satoshi Nakamoto. Το βασικό σκεπτικό πίσω από την πρόταση ήταν πως οι ηλεκτρονικές συναλλαγές θα μπορούσαν να γίνονται απευθείας από τον έναν συναλλασσόμενο στον άλλο (Peer 2 Peer) χωρίς να υπάρχει ένας ενδιάμεσος που να πιστοποιεί τη συναλλαγή. Επίσης, ακριβώς επειδή δεν θα υπήρχε ενδιάμεσος πιστοποιητής, δεν θα υπήρχε και χρέωση επί της συναλλαγής. Αυτά τα χαρακτηριστικά, μαζί με την δυνατότητα για πλήρη ανωνυμία του κατόχου των νομισμάτων, στάθηκαν ικανά να αυξήσουν τη δημοφιλία του. Περισσότερα

Το πολιτικό και οικονομικό γονίδιο

1 σχόλιο

του Άρη Χατζηστεφάνου

Το κείμενο γράφτηκε το 2001 με αφορμή την πρώτη δημοσίευση του ανθρώπινου γονιδιώματος στην εφημερίδα ΠΡΙΝ

Αριστερά

Τελικά, αποτελεί, όπως φαίνεται μια ευχάριστη ενασχόληση των επιστημόνων που μελετούν την εξέλιξη του ανθρώπινου είδους να «προσβάλουν» το αντικείμενο της μελέτης τους. Ο άνθρωπος προέρχεται από τον πίθηκο έλεγε ο Δαρβίνος. Ο άνθρωπος έχει μόνο 10.000 γονίδια περισσότερα από ένα σκουλήκι, είπαν οι ερευνητές του (δημόσιου) Προγράμματος για το Ανθρώπινο Γονιδίωμα και της (ιδιωτικής) Celera όταν πριν από μερικές εβδομάδες ανακοίνωναν (για δεύτερη φορά) την ολοκλήρωση της χαρτογράφησης του ανθρώπινου γονιδιώματος.

Για αρκετούς, οι παράλληλες ανακοινώσεις της επιτυχίας κόμισαν απλώς γλαύκα εν Αθήναις. Η φιέστα είχε επαναληφθεί, για τις ανάγκες των διεθνών χρηματιστηρίων τον Ιούνιο του 2001, με τον Μπίλ Κλίντον να εμφανίζεται ως πλανητάρχης… πασών των γονιδίων. Άλλωστε και τα συμπεράσματα των ερευνητών, τόσο ως προς τις γενετικές ομοιότητες του ανθρώπου και των ζώων, όσο και προς τον συνολικό αριθμό των γονιδίων ήταν εν πολλοίς αναμενόμενα.

Παρόλα αυτά, οι ανακοινώσεις, που δημοσιεύτηκαν σε δυο από τα εγκυρότερα επιστημονικά περιοδικά του πλανήτη διατηρούν ιδιαίτερους συμβολισμούς και δικαίως η 18η Μαρτίου χαρακτηρίστηκε από πολλούς ως ιστορική ημέρα για την πρόοδο της επιστήμης. Περισσότερα

Το σχέδιο Τραμπ: δημιουργία μιας βιομηχανίας που θα παράγει και φθηνά καταναλωτικά εμπορεύματα …

Σχολιάστε

Του Μιχάλη Γιαννόπουλου

Όσο και αν φαντάζει ακραίο ενδεχόμενο, η μόνη αντιπαράθεση που θα είχε πιθανότητες να ανατρέψει ριζικά τους συσχετισμούς προς όφελος της Αμερικής είναι στο πεδίο που την ανέδειξε στο παρελθόν σε παγκόσμια δύναμη, τη βιομηχανία. Δηλαδή η υλοποίηση ενός σχεδίου δημιουργίας μιας βιομηχανίας που θα παράγει και φθηνά καταναλωτικά εμπορεύματα, και η οποία θα έχει σαν πρώτη προϋπόθεση την επιβολή συνθηκών εργασίας και μισθών ασιατικού τύπου. Αν μάλιστα είναι αρκετά φθηνά θα μπορούν να πωλούνται και στη διεθνή αγορά.

Τους τελευταίους μήνες παρακολουθούμε μια σύγκρουση ανάμεσα στις μεγάλες δυνάμεις. Σύγκρουση που κλιμακώνεται σημαντικά μετά την επίσημη ανάληψη της προεδρίας από τον Ντόναλντ Τραμπ.

Με μια πρώτη ματιά φαίνεται ότι ο Κινέζος Πρόεδρος και από κοντά η Γερμανίδα Καγκελάριος υπερασπίζονται τα ιερά και τα όσια του σύγχρονου καπιταλισμού, απέναντι στον Αμερικανό Πρόεδρο που παρουσιάζεται ως αμφισβητίας. Μια προσεκτικότερη όμως παρατήρηση στα «στρατόπεδα» των αντιμαχομένων ανατρέπει την αρχική εικόνα. Περισσότερα

Εθνικιστικός καπιταλισμός, μια εναλλακτική στην παγκοσμιοποίηση

Σχολιάστε

Του Τζέιμς Πέτρας*

Η ξεπερασμένη Παλιά Τάξη και η αμφίβολη Νέα Οικονομία του Τραμπ

Στο τέλος του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου, το μεγαλύτερο μέρος της Δυτικής Ευρώπης και η Ιαπωνία κατέφυγαν σε ιδιαίτερα περισταλτικές «προστατευτικές» βιομηχανικές και νομισματικές πολιτικές ώστε να ανοικοδομήσουν τις οικονομίες τους. Μόνο μετά από μια περίοδο μακράς ανάκαμψης η Γερμανία και η Ιαπωνία, προσεκτικά και επιλεκτικά, φιλελευθεροποίησαν τις οικονομικές πολιτικές τους.

Τις πρόσφατες δεκαετίες, η Ρωσία μεταμορφώθηκε δραστικά από μια ισχυρή κολεκτιβιστική οικονομία σε μια καπιταλιστική υποτελή-μαφιόζικη ολιγαρχία και, πιο πρόσφατα, σε μια ανασυγκροτημένη μικτή οικονομία με ισχυρό κεντρικό κράτος. Η Κίνα μετασχηματίστηκε από μια κολεκτιβιστική οικονομία, απομονωμένη από το παγκόσμιο εμπόριο, στη δεύτερη ισχυρότερη οικονομία του κόσμου, καταλαμβάνοντας τη θέση των ΗΠΑ ως βασικός εμπορικός εταίρος της Ασίας και της Λατινικής Αμερικής. Περισσότερα

Το εισιτήριο που «λέει» που είσαι…

Σχολιάστε

Προσωρινό φρένο στην εφαρμογή του ηλεκτρονικού εισιτηρίου στα λεωφορεία του ΟΑΣΑ έβαλε πρόσφατη γνωμοδότηση της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων. Σύμφωνα μ’ αυτή, θεωρείται υπερβολικό να ζητούνται τόσο πολλά προσωπικά στοιχεία για την έκδοση του ηλεκτρονικού εισιτηρίου. Δεν πρόκειται για μια παράλογη και γραφειοκρατική απόφαση, αφού για την έκδοση της «έξυπνης» κάρτας που θα αντικαταστήσει το σημερινό χάρτινο εισιτήριο ο ΟΑΣΑ ζητά από τους πολίτες, πέρα από τα «εύλογα» (ονοματεπώνυμο, ημερομηνία γέννησης και φωτογραφία σε ψηφιακή μορφή), πολλά ακόμη: ΑΜΚΑ, διεύθυνση κατοικίας, αριθμό σταθερού και κινητού τηλεφώνου, ηλεκτρονική διεύθυνση κ.ά. Περισσότερα

Σε κρίσιμο σταυροδρόμι βρίσκεται η Ευρώπη

Σχολιάστε

του Σπύρου Παναγιώτου

Για πρώτη φορά Αμερικανός πρόεδρος της γυρίζει επιδεικτικά την πλάτη

Η αντιπαράθεση και οι οικονομικοί ανταγωνισμοί ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Ε.Ε. δεν είναι κάτι καινούργιο. Πάντα υπήρχαν και πολλές φορές παρουσιάζονταν στιγμές μεγάλης οξύτητας. Το πιο πρόσφατο παράδειγμα ήταν τα βαριά πρόστιμα 13 δισ. ευρώ κατά της Apple στην Ιρλανδία και, ως αντίποινα, η εξίσου βαριά καταδίκη της Deutschebank από τα αμερικανικά δικαστήρια.

Οι μέχρι τώρα αντιπαραθέσεις αφορούσαν όμως δύο εταίρους που μέσα στον ανταγωνισμό τους είχαν αποδεχθεί και συν-λειτουργούσαν στο χαοτικό σύστημα της παγκοσμιοποίησης και παράλληλα υπηρετούσαν κοινά αποδεκτά γεωπολιτικά σχέδια τουλάχιστον στους κρίσιμους τομείς (Μ. Ανατολή, περικύκλωση Ρωσίας κλπ).

Όλα αυτά, με την εκλογή Τραμπ, δείχνουν να τροποποιούνται. Ανεξάρτητα από το βάθος, τη διάρκεια και την αντοχή του Τραμπ στις σχεδιαζόμενες αλλαγές, η δήλωσή του ότι η Γερμανία αποτελεί τον «τζάμπα μάγκα» (free rider) της παγκοσμιοποίησης προκαλεί σοκ. Το ίδιο σοκ προκαλεί ο χαιρετισμός της επιλογής της Βρετανίας να ακολουθήσει τον δρόμο της εξόδου από την Ε.Ε, η πρόβλεψη ότι και άλλες χώρες της Ευρώπης θα ακολουθήσουν το παράδειγμα της. Είναι η πρώτη φορά μετά από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο που ένας Αμερικανός πρόεδρος γυρίζει τόσο επιδεικτικά την πλάτη στην Ευρώπη δείχνοντας μάλιστα τη Γερμανία ως υπεύθυνη της παγκόσμιας οικονομικής ανισορροπίας. Περισσότερα

Το ευρώ, ο Μάλοκ και ο Μολόχ

Σχολιάστε

του Κωνσταντίνου Πουλή

Διάβαζα στις ειδήσεις την τοποθέτηση του πιθανού αμερικανού πρεσβευτή που μίλησε για την έξοδο από το ευρώ και μετά διάβασα το όνομά του (Malloch) από παραδρομή ως Moloch, δηλαδή Μολόχ. Σκεφτόμουν πολλή ώρα αυτή μου την παραδρομή και τις προεκτάσεις της. Πριν από λίγες μέρες τόλμησε ο Νίκος Ξυδάκης να ψελλίσει τη λέξη «δραχμή» και ακολούθησε πολυήμερη ανακατωσούρα, προκειμένου να μας καθησυχάσει η κυβέρνηση ότι δεν θα προφέρει ποτέ την απαγορευμένη λέξη, δεν πρέπει και δεν πρόκειται ποτέ να σκεφτεί και να πει αυτό που λένε όλοι: όλοι προετοιμάζονται για την έξοδο από το ευρώ. Εμείς αντιθέτως είμαστε το ανέκδοτο της ευρωπαϊκής πολιτικής σκηνής, η Ελλάδα παραμένει μακαρίως η μόνη χώρα χωρίς σχέδιο Grexit. Περισσότερα

Ψηφιακός έλεγχος – Κοινωνίες υπό επιτήρηση

Σχολιάστε

Επιμέλεια – Κείμενα: Δημήτρης Γκάζης, Βασίλης Γεροδήμος

Ανάγκες και «ανάγκες», επιθυμίες και «επιθυμίες»…

«Οι άνθρωποι έχουν γίνει πιο άνετοι, όχι μόνο στο να μοιράζονται περισσότερες πληροφορίες διαφόρων ειδών, αλλά να το κάνουν πλέον πιο ανοικτά και με περισσότερους ανθρώπους, κι αυτό ορίζει έναν νέο κανόνα επικοινωνίας που εξελίσσεται μέρα με τη μέρα»
Μαρκ Ζούκερμπεργκ, δημιουργός του Facebook

«Είμαστε μπροστά σε μια από εκείνες τις ιστορικές ασυνέχειες που η κοινωνία αλλάζει. Με ενδιαφέρει να επηρεάζω 5 δισεκατομμύρια ανθρώπους»
Adam Bosworth, αντιπρόεδρος της Salesforce, πρώην στέλεχος της Google και της Microsoft

«Η ιδέα είναι να μετατρέψουμε όλο τον κόσμο σε ένα έξυπνο αντικείμενο, που θα μπορεί διαρκώς να βελτιώνεται»
Matthew Wood, στέλεχος της Amazon

Η Amazon γνωρίζει καλύτερα απ’ τον καθένα τι πουλάνε και αγοράζουν οι άνθρωποι. Η Google να γνωρίζει ανά πάσα στιγμή τι κάνουν οι άνθρωποι στο Διαδίκτυο. Το Facebook πηγαίνει ακόμη βαθύτερα, συλλέγοντας προσωπικά δεδομένα για τις συνήθειες, τις προτιμήσεις και τις σχέσεις των ανθρώπων. Οι κολοσσοί της Silicon Valley έχουν συγκεντρώσει στα χέρια τους υπερβολική δύναμη, και φιλοδοξούν να πραγματοποιήσουν ένα τεχνολογικό άλμα που θα μετασχηματίσει ολοκληρωτικά την κοινωνία. Περισσότερα

Σήκω, Ζήκο, να μας δεις

Σχολιάστε

Της Μαριάννας Τζιαντζή

Ο Ζήκος (Κώστας Χατζηχρήστος), ο θρυλικός Μπακαλόγατος, θα λυπόταν βαθιά τους σύγχρονους Παιχνιδόγατους, που δεν πρέπει να κάνουν ό,τι έκανε αυτός. Δηλαδή να μιλάνε, να φέρονται σαν άνθρωποι και όχι σαν ρομπότ.

Οι κανόνες λειτουργίας ενός καταστήματος παιχνιδιών, του Μουστάκα, τοιχοκολλήθηκαν, φωτογραφήθηκαν και κυκλοφόρησαν στο ίντερνετ. Εδώ κυριαρχεί το «δεν». Οι υπάλληλοι ΔΕΝ πρέπει να γέρνουν και να στηρίζονται στις κολόνες, ΔΕΝ πρέπει να έχουν πάνω τους κινητό, ΔΕΝ πρέπει να σχηματίζουν πηγαδάκια μιλώντας μεταξύ τους, ΔΕΝ πρέπει να τρώνε στην αποθήκη, ΔΕΝ πρέπει να κάθονται (ή μάλλον να στέκονται όρθιοι) χωρίς να κάνουν τίποτα, ΔΕΝ πρέπει να φαίνεται το μπουκάλι με το νερό τους (να το αφήνουν στο ντουλάπι τους). Περισσότερα

Ο θάνατος του εμποράκου, live!

Σχολιάστε

του Στέλιου Ελληνιάδη

Ήμουν μάρτυρας υπεράσπισης ενός φίλου που δικαζόταν για χρέη στην εφορία, στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο. Καταδικάστηκε. Είναι πλέον ποινικός. Τι κι αν όλα τα επίσημα στοιχεία που προσκόμισε ο συνήγορός του και όσα κατέθεσαν οι μάρτυρες αποδείκνυαν ότι ο άνθρωπος δεν ήταν απατεώνας και ότι η αδυναμία του να ανταποκριθεί στις φορολογικές του υποχρεώσεις ήταν αποτέλεσμα της κρίσης που ξαφνικά επιβλήθηκε στην αγορά συμπαρασύροντας χιλιάδες νοικοκυρεμένους εμπόρους και επιχειρηματίες στην καταστροφή.

Το ξέρουμε, το ξέρουμε ότι η κρίση προκάλεσε προβλήματα στην αγορά, αλλά εσείς γιατί δεν καταβάλλατε τις εισφορές σας στην εφορία; Ρωτούσαν ξανά και ξανά οι δικαστές. Κασέτα. Ο στίχος από το τραγούδι του Σαββόπουλου «το δικαστήριο λειτουργούσε μέσα εκεί, μα η δικαιοσύνη ήταν απ’ έξω» γύριζε συνέχεια στο μυαλό μου. Θέατρο του παραλόγου. Περισσότερα

Τα έχουν υπογράψει όλα!

Σχολιάστε

Του Νίκου Μπογιόπουλου

Στις 5 Δεκέμβρη 2016 συνεδρίασε το Eurogroup. Οι αποφάσεις του, όπως θυμόμαστε όλοι, πανηγυρίστηκαν έξαλλα από την κυβέρνηση. Ας δούμε, λοιπόν, τι έλεγαν εκέινες οι αποφάσεις:

«Το Eurogroup σημειώνει πως η συμφωνία σε επίπεδο τεχνικών κλιμακίων πρέπει να περιλαμβάνει μέτρα για την επίτευξη του συμφωνημένου δημοσιονομικού στόχου για το 2018 (πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% του ΑΕΠ), καθώς και μεταρρυθμίσεις για την ενίσχυση της ανάπτυξης και της ανταγωνιστικότητας σε όρους κόστους, συμπεριλαμβανομένων περαιτέρω ουσιαστικών μεταρρυθμίσεων για την αγορά εργασίας (…)». Περισσότερα

Μισό ακόμη Μνημόνιο για να διασωθεί το Τρίτο…

Σχολιάστε

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Εξίσωση με πολλούς αγνώστους η απόπειρα συμβιβασμού στις Βρυξέλλες – Σε προληπτικά μέτρα 3,6 δισ. υποχρεώνεται η κυβέρνηση – Απροσδιόριστη η τελική στάση  ΔΝΤ και Βερολίνου

Έναν ακόμη μικρό θρίαμβο ετοιμάζεται να καταγάγει το άδηλο μέτωπο ΔΝΤ- Σόιμπλε –που επισήμως εμφανίζονται απατηλά ως στρατηγικοί αντίπαλοι–, καθώς η κυβέρνηση προτίθεται να αποδεχθεί την προληπτική νομοθέτηση μέτρων περίπου 2% του ΑΕΠ για τη μετά το 2018 περίοδο, προκειμένου να κλείσει η δεύτερη αξιολόγηση. Το Euro Working Group της περασμένης Πέμπτης περιορίστηκε στο να διαπιστώσει απλώς τη «δυνατότητα να υπάρξει τεχνική συμφωνία μέχρι τις 20 του μηνός», οπότε συνεδριάζει το Eurogroup, και άφησε χώρο στους επικεφαλής του κουαρτέτου να αναλάβουν την «πολιτική πρωτοβουλία» διαμόρφωσης του συμβιβασμού.

Το περιεχόμενο του συμβιβασμού αποτέλεσε αντικείμενο της συνάντησης που έγινε χθες (Παρασκευή, 10/2) στις Βρυξέλλες μεταξύ του υπουργού Οικονομικών Ε. Τσακαλώτου (και του αναπληρωτή Γ. Χουλιαράκη) και εκπροσώπων του κουαρτέτου (Ρέγκλινγκ του ESM, Κερέ της ΕΚΤ, Κοστέλο ως επί κεφαλής του κουαρτέτου, Βίζερ του Euro Working Group, Τόμσεν και Βελκουλέσκου του ΔΝΤ), με πρωτοβουλία και υπό την προεδρία του Ντάισελμπλουμ. Ο Ολλανδός υπουργός Οικονομικών και πρόεδρος του Eurogroup έχει και προσωπικό ενδιαφέρον να κλείσει η εκκρεμότητα και να την πιστωθεί ως «επιτυχία», καθώς στις 15 Μαρτίου, στις ολλανδικές εκλογές, κρίνεται το πολιτικό μέλλον και του ιδίου. Περισσότερα

«Τα χρήματα δεν φέρνουν την ευτυχία»

Σχολιάστε

Του Χάρη Ζάβαλου

Γερμανική κρατική εταιρεία που αποκρατικοποιεί ελληνική κρατική περιουσία και συγκεκριμένα 14 αεροδρόμια, δεν έχει λεφτά ούτε για άζαξ για τα τζάμια.

Συγκεκριμένα η εταιρία Fraport με την κοινοπραξία που έχει δημιουργήσει μαζί με τον Όμιλο Κοπελούζου, είναι η «νικήτρια» του διαγωνισμού για τα 14 περιφερειακά αεροδρόμια της χώρας τα οποία ξεπουλήθηκαν πέρυσι.
Μεγαλομέτοχοι της Fraport είναι φορείς του γερμανικού δημοσίου, ήτοι η Περιφέρεια του Έσσε με ποσοστό 31.5%, η κρατική Lufthansa με ποσοστό 8,45% και η Φρανκφούρτη μέσω του δημόσιου φορέα μεταφορών…

Όπου ο κρατισμός εισχωρεί έτσι και εδώ η Fraport δεν έχει μαντήλι να κλάψει αφού η εταιρεία έχει διαθέσιμα μόλις 200 εκατομμύρια ευρώ, όπως φαίνεται από τον τελευταίο ισολογισμό της, αλλά μόνο για το εφάπαξ τίμημα της σύμβασης με το ελληνικό Δημόσιο απαιτούνται 1,23 δισ. ευρώ. Περισσότερα

Older Entries