Του Δημήτρη Μηλάκα

Οι οδυνηρές συνέπειες των επιλογών των ελληνικών κυβερνήσεων στις ελληνορωσικές σχέσεις

Η (επικοινωνιακή) επένδυση της κυβέρνησης στο άνοιγμα της χώρας ως ασφαλούς τουριστικού προορισμού είναι προφανής και δικαιολογημένη. Η αγωνιώδης αναζήτηση τουριστικής πελατείας είναι επίσης προφανής και αυτονόητη. Αυτό που δεν είναι προφανές μέχρι τώρα είναι το πώς οι ελληνικές κυβερνήσεις, η προηγούμενη και η σημερινή, υπονόμευσαν μια πολλά υποσχόμενη για τη χώρα τουριστική αγορά: τη ρωσική.

Το «Ποντίκι» παρουσιάζει σήμερα ένα έγγραφο του ρωσικού υπουργείου Μεταφορών προς τον επικεφαλής της ελληνικής Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας. Πρόκειται για την απάντηση των ρωσικών αρχών στο ερώτημα που οι ελληνικές υπηρεσίες είχαν υποβάλει για την πραγματοποίηση πτήσεων ελληνικών αεροπορικών εταιρειών (Aegean και Ellinair) από και προς ρωσικά αεροδρόμια.

Το ρωσικό έγγραφο

Η ρωσική επιστολή, με ημερομηνία 4.4.2021, περιγράφει τις αυστηρές οδηγίες των ρωσικών αρχών για τον περιορισμό της εξάπλωσης του κορωνοϊού.

Στο πλαίσιο αυτό, σύμφωνα με την επιστολή, αρμόδιο να απαντήσει για την πρόσβαση των ελληνικών αεροπορικών εταιρειών στα ρωσικά αεροδρόμια (σημείωση: η Ellinair μετέφερε τον μεγάλο όγκο των Ρώσων τουριστών στην Ελλάδα τα προηγούμενα χρόνια) είναι το ρωσικό συντονιστικό όργανο για την αντιμετώπιση της πανδημίας.

Όπως σημειώνεται στην επιστολή, μέχρι και τις 4 Απριλίου το εν λόγω συντονιστικό όργανο της Ρωσίας δεν είχε ανοίξει τα αεροδρόμια για πτήσεις στις δυο ελληνικών συμφερόντων εταιρείες.

Το «Π» απευθύνθηκε στην Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας και έθεσε το ερώτημα «αν έχει αλλάξει κάτι στη ρωσική στάση» στο γραφείο του διοικητή της ΥΠΑ. Πέρα από την αμηχανία του υπαλλήλου που άκουσε το ερώτημα, το «Π» δεν έλαβε καμία απάντηση εκείνη τη στιγμή ούτε κάποιο τηλεφώνημα αργότερα. Σιωπή…

Επιχείρηση «κουκούλωμα»…

Το «Π»… ψαχούλεψε την υπόθεση και στο ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών. Σε αυτό το ψάξιμο ήταν προφανής η προσπάθεια όσων ρωτήθηκαν να «κουκουλώσουν» την ιστορία, η οποία, όπως και να το κάνουμε, δεν συμπίπτει με το κυβερνητικό αφήγημα περί ακμάζουσας τουριστικής βιομηχανίας, η οποία είναι σε θέση να αναπληρώσει σταδιακά το χαμένο έδαφος και τις ζημιές που προέκυψαν από την πανδημία.

Για τους κυβερνητικούς επιτελείς και τους επικοινωνιακούς τους μηχανισμούς η τεράστια ζημιά που συνεπάγεται η απαγόρευση πτήσεων από τα ρωσικά αεροδρόμια για τις δυο ελληνικές εταιρείες «δεν υπάρχει» όσο το θέμα δεν δημοσιοποιείται…

Από τις συνομιλίες ωστόσο που είχε το «Π» με έμπειρους διπλωμάτες προκύπτει ότι η εν λόγω ρωσική απαγόρευση έχει μεγάλο βάθος και η πανδημία αποτελεί απλώς το πρόσχημα και τη δικαιολογία. Δεν είναι άλλωστε μυστικό ότι οι ελληνορωσικές σχέσεις βρίσκονται στο ναδίρ τους.

Μη σχέσεις…

Παρακολουθήσαμε την κατακρήμνιση των ελληνορωσικών σχέσεων την εποχή που κορυφωνόταν στο παρασκήνιο το μαγείρεμα της Συμφωνίας των Πρεσπών.

Τότε, για όσους γνωρίζουν το παρασκήνιο, οι αμερικανικές υπηρεσίες κατάφεραν να επιβάλουν τη Συμφωνία (των Πρεσπών) κατ’ αρχάς εντός του πολιτικού συστήματος των Σκοπίων (ο τότε πρεσβευτής των ΗΠΑ στα Σκόπια μεγαλούργησε συμπεριφερόμενος σαν αληθινός ανθύπατος σε φέουδο της χώρας του).

Η αμερικανική προσπάθεια ως προς την τότε ελληνική κυβέρνηση δεν χρειάστηκε να έχει την ίδια ένταση, καθότι ο τότε υπουργός Εξωτερικών ικανοποίησε απόλυτα τις αμερικανικές προσδοκίες προχωρώντας στην απέλαση από την Ελλάδα Ρώσων διπλωματών, οι οποίοι με τις πράξεις τους (;) συντηρούσαν ένα κλίμα υπονόμευσης της συμφωνίας Αθήνας – Σκοπίων.

Αμερικανική αποικία

Όπως θυμούνται οι συνεπείς αναγνώστες, το «Π» επισήμαινε από τότε ότι η διευθέτηση της διαφοράς στο θέμα της ονομασίας της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας μεταξύ Αθηνών και Σκοπίων δεν είναι ούτε ο μόνος ούτε ο κύριος στόχος της Συμφωνίας των Πρεσπών.

Βασικός στόχος ήταν η δημιουργία «φραγμού» στη ρωσική επιρροή στα κεντρικά και δυτικά Βαλκάνια. Με την εν λόγω συμφωνία οι Αμερικανοί «νομιμοποίησαν» την παρουσία τους στο έδαφος της Βόρειας Μακεδονίας και με την ένταξη αυτού του προτεκτοράτου στη ΝΑΤΟϊκή συμμαχία ρυμούλκησαν τους Ευρωπαίους συμμάχους τους στο άρμα της αντιρωσικής πολιτικής.

Έκτοτε οι ελληνορωσικές σχέσεις καρκινοβατούν και σχοινοβατούν σε ένα σχοινί που από τη μία είναι δεμένο στους ιστορικούς δεσμούς των ομόδοξων λαών και στις πραγματικές δυνατότητες ανάπτυξης πολυεπίπεδης συνεργασίας (ενέργεια, τουρισμός κ.λπ.) και από την άλλη στην πραγματικότητα που έχουν διαμορφώσει οι επιλογές των ελληνικών κυβερνήσεων να μετατρέψουν τη χώρα σε εξάρτημα της αμερικανικής πολιτικής, η οποία στην περιοχή στρέφεται με σαφήνεια κατά της Μόσχας.

Δεν θα πρέπει να μας διαφεύγει ότι η νέα ελληνοαμερικανική στρατηγική σχέση διαμορφώνεται από τους όρους της συμφωνίας (για τις βάσεις) που «διαπραγματεύτηκε» η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και υπέγραψε αμέσως με την άνοδό της στην εξουσία η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.

Στο πλαίσιο της εν λόγω συμφωνίας υπάρχουν πρόνοιες οι οποίες στρέφονται σαφέστατα κατά της Ρωσίας σε στρατιωτικό επίπεδο (βάση στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης). Η εν λόγω στρατιωτική βάση, οι υπόλοιπες υποδομές που έχουν παραχωρηθεί στους Αμερικανούς και τα αμερικανικά προγεφυρώματα στη Βουλγαρία (η οποία επίσης ψάχνει με το κιάλι Ρώσους τουρίστες) δημιουργήθηκαν για τον εξοβελισμό της Μόσχας και τη διασφάλιση και διαιώνιση των αμερικανικών συμφερόντων στην περιοχή.

Οι επιλογές πάντως κοστίζουν. Οι ελληνικές κυβερνήσεις έκαναν τις επιλογές τους, ωστόσο πολλοί είναι αυτοί (στην ελληνική τουριστική βιομηχανία) που θα πρέπει να πληρώσουν τον λογαριασμό, καθότι οι πραγματικοί οφειλέτες (οι δύο τελευταίες ελληνικές κυβερνήσεις και η αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα) κάνουν τα… παγόνια.

Ποντίκι