Του Δημήτρη Μηλάκα

Η κυβέρνηση πληρώνει μεταχρονολογημένα την προεκλογική της υπεροψία, τότε που έκανε σημαία ότι «θα καθαρίσει τα Εξάρχεια σε μερικές βδομάδες» και ψηφοθηρούσε καλλιεργώντας τον φόβο, από τον οποίο θα απάλλασσε τους νοικοκυραίους αμέσως μετά την εκλογή της.

Σήμερα ο αρμόδιος υπουργός (Χρυσοχοΐδης) ομολογεί ότι υπάρχει πόλεμος του κράτους με το έγκλημα και πως ο κίνδυνος που συνεπάγεται αυτός ο πόλεμος δεν αφορά μόνο την κυβέρνηση, αλλά την ίδια τη δημοκρατία και τους θεσμούς της.

Άλλωστε το αίμα που χύνεται (ένα συμβόλαιο θανάτου κάθε δεκαήμερο) το τελευταίο διάστημα δεν μπορεί να κρυφτεί κάτω από κανένα επικοινωνιακό χαλί. Το οργανωμένο έγκλημα, όπως αληθώς παραδέχεται ο αρμόδιος υπουργός, έχει προχωρήσει τα τελευταία χρόνια σε ανώτερο επίπεδο. Το μαύρο χρήμα ξεπλένεται και επενδύεται σε «νόμιμες» δραστηριότητες. Αφεντικά του υποκόσμου αποκτούν προσβάσεις στον «καλό κόσμο» και με τον παρά τους αγοράζουν επιρροή εκεί όπου (στη σφαίρα της πολιτικής και της διοίκησης) διαμορφώνονται οι αποφάσεις.

Κάτω από τα αφεντικά ένας στρατός μπράβων κάνει τη βρόμικη δουλειά καθαρίζοντας τα εμπόδια και τους ανταγωνιστές των «παντρόνε». Εκεί, στην πιάτσα, η μπόχα δεν κρύβεται ούτε από τα ακριβά κοστούμια ούτε από τις διασυνδέσεις των αθέατων «νονών», οι οποίοι κινούν τα νήματα και δίνουν τις εντολές για ξεκαθαρίσματα ή παρακολουθούν εκ του ασφαλούς τις αιματηρές μάχες των υπαξιωματικών τους για να ανέβουν ένα σκαλοπάτι στην ιεραρχία.

Υπ’ αυτήν την έννοια έχει δίκιο ο αρμόδιος υπουργός όταν σημειώνει ότι η μάχη με το έγκλημα αφορά τη δημοκρατία και τους θεσμούς της, ωστόσο στην πράξη κάτι διαφεύγει από την οπτική του: η διασύνδεση του οργανωμένου εγκλήματος με τους θεσμούς του κράτους. Μόνο μέσα απ’ αυτήν τη διασύνδεση είναι δυνατή η «νομιμοποίηση» του μαύρου χρήματος, η εξασφάλιση της απαραίτητης προστασίας για να προχωρούν οι δουλειές και τελικά η παροχή ασυλίας στα κυκλώματα που θησαυρίζουν από ναρκωτικά, λαθρεμπόριο, πορνεία, τοκογλυφία και πάει λέγοντας…

Όσο η (όποια) κυβέρνηση αδυνατεί να αντιμετωπίσει τα «αφεντικά» που κινούνται δίπλα της, τόσο θα παρακολουθούμε σαν σε ταινία τις εκτελέσεις στη μέση του δρόμου κάποιων πρωτοπαλίκαρων, που δίνουν τις μεταξύ τους μάχες για ένα ακόμη μεγαλύτερο μερίδιο χρήματος και εξουσίας στον κόσμο του εγκλήματος.

Ποντίκι