Αύξηση του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ, του Δημήτρη Κατσορίδα

Του Δημήτρη Κατσορίδα

ΤΑ ΟΡΙΑ ΜΙΑΣ ΑΞΙΟΠΡΕΠΟΥΣ ΔΙΑΒΙΩΣΗΣ: Η πρόταση του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ για τον Κατώτατο Μισθό

Βασικό αίτημα των συνδικάτων ήταν και εξακολουθεί να είναι η αύξηση του κατώτατου μισθού στα προ μνημονίων επίπεδα, δηλ. στα 751 ευρώ, καθώς επίσης η επαναφορά της θεσμικής διαμόρφωσης του κατώτατου μισθού στην Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, μέσω συλλογικών διαπραγματεύσεων.

Όμως, αν λά­βου­με υπόψη ότι ακόμη και η επα­να­φο­ρά στα 751 ευρώ δεν εξα­σφα­λί­ζει αξιο­πρε­πείς συν­θή­κες δια­βί­ω­σης, και επι­πλέ­ον συ­νυ­πο­λο­γί­σου­με ότι ένα με­γά­λο πο­σο­στό μι­σθω­τών επι­βιώ­νει με τον ήδη δια­μορ­φω­μέ­νο, από το 2019, κα­τώ­τα­το μισθό των 550 ευρώ (ή 650 ευρώ μικτά, ένα­ντι των 586 ευρώ μικτά που είχε μειω­θεί τον Φε­βρουά­ριο του 2012 από τα 751 ευρώ που ήταν πριν), τότε είναι δυ­να­τό να κα­τα­λά­βου­με ότι η πλειο­νό­τη­τα των μι­σθω­τών, ιδιαί­τε­ρα οι νε­ό­τε­ρες γε­νιές, βρί­σκο­νται κάτω από το όριο της από­λυ­της και της σχε­τι­κής φτώ­χειας.

Απέ­να­ντι σε αυτή την κα­τά­στα­ση, το ΙΝΕ-ΓΣΕΕ αντι­προ­τεί­νει ότι ο κα­τώ­τα­τος μι­σθός δεν μπο­ρεί να αντι­με­τω­πί­ζε­ται απλά και μόνο ως ένας οι­κο­νο­μι­κός δεί­κτης, αλλά ως μέσο μιας αξιο­πρε­πούς δια­βί­ω­σης, η οποία θα σέ­βε­ται τους αν­θρώ­πους και τις πραγ­μα­τι­κές ανά­γκες τους. Και για να γίνει κάτι τέ­τοιο θε­ω­ρεί ότι θα πρέ­πει ο κα­τώ­τα­τος μι­σθός να ξε­πε­ρά­σει τα προ μνη­μο­νί­ων επί­πε­δα, δηλ. τα 751 ευρώ.

Συ­γκε­κρι­μέ­να,  η πρό­τα­ση του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ, προ­κει­μέ­νου να εξα­σφα­λι­σθεί ένα βα­σι­κό επί­πε­δο αξιο­πρε­πούς δια­βί­ω­σης για τους ερ­γα­ζο­μέ­νους και τις οικο­γένειές τους, είναι η εξής: για το 2021, να υπάρ­ξει άμεση αύ­ξη­ση του κα­τώ­τα­του μι­σθού στο ύψος των 751 ευρώ μη­νιαί­ως (ή 645 ευρώ κα­θα­ρά) και στη συ­νέ­χεια (βάσει των στοι­χεί­ων του ΟΟΣΑ) να προ­σαρ­μο­στεί στο 60% του διά­με­σου ακα­θά­ρι­στου μι­σθού των ερ­γα­ζο­μέ­νων πλή­ρους απα­σχό­λη­σης, ώστε να ανέλ­θει στα 809 ευρώ.

Η «διά­με­σος» είναι αυτό ακρι­βώς που λέει η λέξη, δη­λα­δή ο αριθ­μός που βρί­σκε­ται ακρι­βώς στη μέση (η μέση τιμή), όπου το 50% των τα­ξι­νο­μη­μέ­νων αριθ­μών είναι πάνω από τη διά­με­σο και το άλλο 50% κάτω από αυτή. Αυτό ση­μαί­νει ότι η αντι­στοί­χι­ση με το 50% του διά­με­σου ακα­θά­ρι­στου μι­σθού είναι έν­δει­ξη από­λυ­της φτώ­χειας, ενώ αν προ­σεγ­γι­στεί ο κα­τώ­τα­τος μι­σθός στο 60%, που προ­τεί­νει το ΙΝΕ, τότε βρί­σκε­ται  στα όρια μιας αξιο­πρε­πούς δια­βί­ω­σης. Άρα, παρά την αύ­ξη­ση του κα­τώ­τα­του μι­σθού, το 2019, κατά 11% (650 ευρώ μικτά), εντού­τοις με βάση την ανά­λυ­ση του ΙΝΕ αντι­στοι­χεί στο 48% του διά­με­σου μι­σθού και άρα είναι στα επί­πε­δα της από­λυ­της φτώ­χειας. Επί της ου­σί­ας, έχο­ντας ως βάση τον διά­με­σο μισθό (50%), η πρό­τα­ση που κάνει το ΙΝΕ να ανέλ­θει ο κα­τώ­τα­τος μι­σθός στο όριο του 60% του διά­με­σου ακα­θά­ρι­στου μι­σθού, ισο­δυ­να­μεί με αύ­ξη­ση 12 πο­σο­στιαί­ων μο­νά­δων.

Η αύ­ξη­ση του κα­τώ­τα­του μι­σθού εκτι­μά­ται ότι θα έχει πολ­λα­πλα­σια­στι­κά απο­τε­λέ­σμα­τα και άρα θε­τι­κή επί­δρα­ση στην οι­κο­νο­μι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα, αφού θα ενισχύ­σει την εσω­τε­ρι­κή ζή­τη­ση, θα μειώ­σει την ανερ­γία και τη φτώ­χεια, θα αμ­βλύ­νει τις ει­σο­δη­μα­τι­κές ανι­σό­τη­τες, θα συμ­βάλ­λει στη μεί­ω­ση των δια­κρί­σε­ων κατά των νέων και των γυ­ναι­κών, και θα βγει η οι­κο­νο­μία από την ύφεση.

Από εκεί και μετά έγκει­ται στα συν­δι­κά­τα να διεκ­δι­κή­σουν, μέσω κλα­δι­κών και επι­χει­ρη­σια­κών συμ­βά­σε­ων, ακόμη με­γα­λύ­τε­ρες αυ­ξή­σεις στους μι­σθούς. Εν­νο­εί­ται ότι πα­ράλ­λη­λα, διεκ­δι­κούν να μην πε­ρά­σουν τα νέα σχέ­δια της κυ­βέρ­νη­σης για τα ερ­γα­σια­κά και να αναι­ρε­θούν τα αρ­χι­κά, καθώς επί­σης και όλο το μνη­μο­νια­κό οπλο­στά­σιο, το οποίο εμπο­δί­ζει την ερ­γα­τι­κή δράση και διεκ­δί­κη­ση. Αλλά, αυτό είναι άλλου τύπου συ­ζή­τη­ση, η οποία αφορά την κρίση της ερ­γα­σί­ας, των συν­δι­κά­των και την ανα­συ­γκρό­τη­σή τους.

kommon