Αργή και μακροχρόνια θα είναι η ανάκαμψη για την παγκόσμια οικονομία μετά το πλήγμα που δέχθηκε από τον κορονοϊό, σύμφωνα με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, το οποίο υποβάθμισε τις προβλέψεις του για 2021.

Η απόκλιση στις προοπτικές εισοδήματος μεταξύ των προηγμένων οικονομιών και των αναδυόμενων και αναπτυσσόμενων οικονομιών (εξαιρουμένης της Κίνας) που προκλήθηκε από αυτήν την πανδημία αναμένεται να επιδεινωθεί. Αναβαθμίζουμε τις προβλέψεις μας για τις προηγμένες οικονομίες για το 2020 σε -5,8%, ακολουθούμενη από μια ανάκαμψη της ανάπτυξης σε 3,9% το 2021. Για τις αναδυόμενες αγορές και τις αναπτυσσόμενες χώρες (εξαιρουμένης της Κίνας) έχουμε μια υποβάθμιση με ανάπτυξη που προβλέπεται να είναι -5,7% το 2020 και έπειτα μια ανάκαμψη στο 5% το 2021. Με αυτό, η σωρευτική αύξηση του κατά κεφαλήν εισοδήματος για τις αναδυόμενες αγορές και τις αναπτυσσόμενες οικονομίες (εξαιρουμένης της Κίνας) κατά το 2020–21 αναμένεται να είναι χαμηλότερη από εκείνη των προηγμένων οικονομιών.Σύμφωνα με το ΔΝΤ, ταχεία ανάπτυξη είναι το ζητούμενο για να αντιμετωπιστεί η φτώχεια διεθνώς και να αντιμετωπιστούν τα πλήγματα στη διεθνή οικονομία.

«Η έξοδος από αυτή την καταστροφή πιθανότατα θα είναι μακρά, ασταθής και εξαιρετικά αβέβαιη, τόνισε η επικεφαλής οικονομολόγος του ΔΝΤ, Γκίτα Γκοπινάθ, η οποία εξήγησε ότι το αποτέλεσμα ακόμη και μεγάλων οικονομιών όπως της Κίνας αναμένεται να είναι μικρότερο από του 2019.

Η εικόνα του μέλλοντος που παρουσίασε είναι μάλλον θλιβερή, καθώς το ΔΝΤ προβλέπει ότι η παγκόσμια ανάκαμψη θα επιβραδυνθεί κατά 3,5% την περίοδο 2022 και 2025, με τις οικονομίες να μένουν πολύ πίσω από τις προβλέψεις που είχαν γίνει πριν ενσκήψει η πανδημία.

Επίσης, αναμένει πολλούς «μετασεισμούς» εξαιτίας της πανδημίας ακόμη και όταν ο κόσμος έχει βρει τον τρόπο να την καταστείλει, οι οποίοι θα επηρεάσουν τόσο τις αναπτυγμένες οικονομίες, όπως οι ΗΠΑ, όσο και τις αναπτυσσόμενες, όπως η Αργεντινή και το Μεξικό. Αναμένεται για πρώτη φορά έπειτα από δύο δεκαετίες αύξηση της φτώχειας.

Μεγαλύτερο το πλήγμα στην ευρωζώνη

Σύμφωνα με το ΔΝΤ, η αμερικανική οικονομία μέσα στο 2020 θα παρουσιάσει ύφεση της τάξης του 4,3%, πριν έχει ανάπτυξη 3,1% του χρόνου.

Ωστόσο, για τις 19 χώρες της ευρωζώνης τα στοιχεία είναι πολύ χειρότερα: η ύφεση το 2020 εκτιμάται ότι θα φτάσει στο 8,3% πριν κατορθώσει να ανακάμψει κατά 5,2% το 2021.

Από τις αναπτυγμένες οικονομίες η Ισπανία θα έχει τη μεγαλύτερη ύφεση φέτος, που αναμένεται να φτάσει το 12,8%, εξαιτίας του πλήγματος στον τουρισμό, ενώ η Ινδία, μεταξύ των αναπτυσσόμενων, θα έχει απώλειες της τάξης του 10,3%.

Η Βρετανία, με τις διαπραγματεύσεις για το Brexit σε εξέλιξη, θα έχει ύφεση της τάξης του 9,8%.

Από τις μεγάλες οικονομίες, μόνο η Κίνα αναμένεται να έχει ανάπτυξη, έστω και αναιμική (1,9%) το 2020, παρά την καραντίνα και τους αυστηρούς περιορισμούς που επιβλήθηκαν.

Οι χώρες που βασίζονται περισσότερο σε υπηρεσίες και οι εξαγωγείς πετρελαίου αντιμετωπίζουν ασθενέστερες ανακάμψεις σε σύγκριση με τις οικονομίες που που είναι πρωτοπόρες στη μεταποίηση.

Αυτή η κρίση πιθανότατα θα αφήσει τις ουλές μεσοπρόθεσμα καθώς οι αγορές εργασίας χρειάζονται χρόνο για να επουλωθούν, οι επενδύσεις συγκρατούνται από προβλήματα αβεβαιότητας και ισολογισμού και η απώλεια της εκπαίδευσης βλάπτει το ανθρώπινο κεφάλαιο. Μετά την ανάκαμψη το 2021, η παγκόσμια ανάπτυξη αναμένεται να επιβραδυνθεί σταδιακά στο 3,5% περίπου μεσοπρόθεσμα. Η σωρευτική απώλεια παραγωγής σε σχέση με την προβλεπόμενη πορεία πριν από την πανδημία προβλέπεται να αυξηθεί από 11 τρισεκατομμύρια για το 2020–21 σε 28 τρισεκατομμύρια για το 2020–25. Αυτό αντιπροσωπεύει μια σοβαρή οπισθοδρόμηση στη βελτίωση του μέσου βιοτικού επιπέδου σε όλες τις ομάδες χωρών.

Η σημαντική παγκόσμια δημοσιονομική στήριξη σχεδόν 12 τρισεκατομμυρίων δολαρίων και οι εκτεταμένες περικοπές επιτοκίων, οι εισφορές ρευστότητας και οι αγορές περιουσιακών στοιχείων από τις κεντρικές τράπεζες βοήθησαν στη σωτηρία ζωών και επιβίωσης και απέτρεψαν μια οικονομική καταστροφή.

Σύμφωνα με το ΔΝΤ, πάντως, ακόμη και αυτές οι εκτιμήσεις και προβολές, είναι εξαιρετικά αβέβαιες, λόγω της ασάφεια για την εξέλιξη της πανδημίας και ενώ αυξάνεται διεθνές το δημόσιο χρέος. Εξηγεί πάντως ότι αν ανακοινωθούν προγράμματα στήριξης των οικονομιών, οι προοπτικές μπορούν να βελτιωθούν, υπό τον όρο ότι δεν θα υπάρξει ένα νέο και σοβαρότερο κύμα της πανδημίας.

Αυτή είναι η χειρότερη κρίση μετά τη Μεγάλη Ύφεση, και θα χρειαστεί σημαντική καινοτομία στο μέτωπο της πολιτικής, τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνές επίπεδο, για να ανακάμψει από αυτήν την καταστροφή.

εύφορη πεδιάδα