«Η Ελλάδα θα είναι παρούσα στην επιχείρηση “Ειρήνη”, με ανάληψη και επιτελικών θέσεων. Καθήκον της επιχείρησης είναι η απόλυτη εφαρμογή του εμπάργκο των όπλων. Πιστεύουμε ότι η επιχείρηση αυτή είναι πολύ σημαντική για τη δημιουργία των απαραίτητων συνθηκών για την επίλυση της λιβυκής κρίσης».

Αυτά έλεγε στις 13 Μάη ο Ελληνας ΥΠΕΞ, μετά τη συνεδρίαση του Εθνικού Συμβουλίου Εξωτερικής Πολιτικής. Δεν πέρασε όμως ούτε μήνας και η πραγματικότητα αποκάλυψε ξανά όσους προσπαθούν να κοροϊδέψουν και να καθησυχάσουν το λαό ότι για τα δικά του συμφέροντα χώνουν τη χώρα όλο και πιο βαθιά στα επικίνδυνα αμερικανοΝΑΤΟικά σχέδια.

Το Cirkin, σημαίας Τανζανίας, εισήλθε νωρίς το πρωί της Τετάρτης στην περιοχή που ελέγχουν τα πλοία της ευρωπαϊκής επιχείρησης IRINI και κατευθυνόταν νοτιοδυτικά της Κρήτης, με κατεύθυνση λιμάνι της Λιβύης.

Ο Ιταλός διοικητής της ευρωπαϊκής δύναμης έδωσε εντολή στον κυβερνήτη της ελληνικής φρεγάτας να απογειώσει ελικόπτερο και να ελέγξει το πλοίο.

Σύμφωνα με πληροφορίες, μόλις το ελληνικό ελικόπτερο προσέγγισε το Cirkin, δέχτηκε κλήση από μια τουρκική φρεγάτα που έστειλε το μήνυμα ότι «το τουρκικό πλοίο βρίσκεται υπό την προστασία της τουρκικής δημοκρατίας».

Ο Ιταλός διοικητής διέταξε το ελληνικό ελικόπτερο να επιστρέψει στη φρεγάτα «Σπέτσαι»…

Το πλοίο, συνοδευόμενο από τρεις τουρκικές φρεγάτες, έσπασε το εμπάργκο προς τη Λιβύη, ξεπερνώντας το “εμπόδιο” της πολυεθνικής δύναμης «Ειρήνη», που περιορίστηκε μόνο στην παρουσία της ελληνικής φρεγάτας «Σπέτσαι».

Το επεισόδιο της Τετάρτης στα ανοιχτά της Λιβύης, όπου με παρέμβαση της ΕΕ δεν ελέγχθηκε ύποπτο πλοίο από την Τουρκία, απέδειξε για μια ακόμη φορά πόσο έωλοι είναι οι ισχυρισμοί της κυβέρνησης και των άλλων αστικών κομμάτων ότι ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ αποτελούν «ανάχωμα» στα σχέδια της Τουρκίας, που αμφισβητεί ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα, με την υπογραφή του τουρκο-λιβυκού συμφώνου.

Στην πραγματικότητα, η εντολή του Ιταλού διοικητή της επιχείρησης «Ειρήνη» προς το πλήρωμα της ελληνικής φρεγάτας να διακόψει τη διαδικασία προσέγγισης και ελέγχου του ύποπτου πλοίου, μετά από προειδοποίηση των τουρκικών φρεγατών που το συνόδευαν εν πλω προς το λιμάνι της Μισράτα, αποτελεί μια ακόμα επιβεβαίωση ότι η επέμβαση της Τουρκίας στη Λιβύη γίνεται με τις πλάτες των ΕΕ και ΝΑΤΟ και η όλη επιχείρηση έχει να κάνει με τη θέληση τους να εμποδίσουν άλλους μεγάλους παίκτες στην περιοχή να ενισχύσουν τους δικούς τους συμμάχους στη Λιβύη με όπλα.

   Καταρρίπτεται όμως και ο ισχυρισμός της κυβέρνησης ότι δηλώνοντας «παρών» στη λιβυκή κρίση, με την ανάληψη ενισχυμένου ρόλου στις αμερικανοΝΑΤΟικές αποστολές, βάζει τάχα φρένο στις τουρκικές διεκδικήσεις και ότι, «διεθνοποιώντας» τις ελληνοτουρκικές σχέσεις μέσα από τέτοιες στρατιωτικές επιχειρήσεις, εκθέτει «τις παρανομίες της Τουρκίας» στα μάτια των Ευρωατλαντικών «συμμάχων». Λες και περίμεναν από την «Ειρήνη» να διαπιστώσουν ότι η Τουρκία προμηθεύει τον Σάρατζ με όπλα ενώ η πραγματικότητα μπορεί να είναι ακόμη χειρότερη αφού η Τουρκία παίζοντας “αυτόνομα” λειτουργεί ως ο δικός τους dealer!

Με τα ίδια πάνω – κάτω επιχειρήματα χαιρέτισε και ο ΣΥΡΙΖΑ τη συγκεκριμένη ευρωπαϊκή επιχείρηση, καλώντας μάλιστα την κυβέρνηση «να καταστήσει την ελληνοτουρκική διαφορά ευρωτουρκική». Δεν τους περνάει από το μυαλό ότι για δεκάδες λόγους θα μπορούσε να γίνει έτσι στο παρελθόν, αλλά η Τουρκία είναι πολύ σημαντικός παίκτης και αγορά, για να παραμεριστεί από την ΕΕ ή τις ΗΠΑ για τα μάτια της πλήρους “προβλέψιμης” ελληνικής αστικής τάξης.

Η αλήθεια που δεν κρύβεται είναι ότι η αντιπαράθεση στη Λιβύη αποτελεί κομμάτι στο παζλ σκληρών ανταγωνισμών, όπου η χώρα μας βυθίζεται ολοένα και περισσότερο, προωθώντας τον αμερικανοΝΑΤΟικό σχεδιασμό. Μέσα σ’ αυτό το μπλεγμένο κουβάρι η προσπάθεια της Τουρκίας να αναβαθμίσει το ρόλο της στη Μεσόγειο, επεμβαίνοντας και στρατιωτικά στη Λιβύη, στηρίζεται από ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ ως «ανάχωμα» στις βλέψεις της Ρωσίας, αλλά και ως «ένεση» για τη ΝΑΤΟική συνοχή.

Ο κ. Μητσοτάκης άσκησε κριτική στο ΝΑΤΟ, λέγοντας πως το γεγονός πως είναι και η Τουρκία και η Ελλάδα μέλη της Συμμαχίας αποτελεί πρόβλημα και επισήμανε πως έχει διαμηνύσει στο ΝΑΤΟ ότι ίσως δεν είναι λύση το να απομακρύνεσαι από το πρόβλημα όταν η μία χώρα είναι τόσο προκλητική και παραβιάζει το διεθνές δίκαιο.

Η κλεψύδρα του χρόνου αδειάζει επικίνδυνα. Οι δημόσιες τοποθετήσεις περί προστασίας των κυριαρχικών δικαιωμάτων έχουν αρχίσει να ακούγονται ως ευχολόγια, ενώ δεν είναι απόλυτα σαφές πόσο έτοιμοι είναι να βοηθήσουν την Ελλάδα εταίροι και σύμμαχοι. Ο Πρωθυπουργός απέστειλε επιστολές προς τους προέδρους της Κομισιόν και του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν και Σαρλ Μισέλ, αλλά και προς τον Γενικό Γραμματέα του ΝΑΤΟ Γενς Στόλτεμπεργκ, ενώ αναμένεται να ενημερώσει τους ευρωπαίους ηγέτες στην προσεχή τηλεδιάσκεψη κορυφής. Αρκούν όμως αυτά;

Είναι υποκριτικές αυτές οι ανησυχίες που εκφράζουν τα αστικά επιτελεία και οι κονδυλοφόροι τους μετά το «φιάσκο» – όπως το χαρακτηρίζουν – της επιχείρησης «Ειρήνη», για τη στάση που θα κρατήσουν οι Ευρωατλαντικοί σύμμαχοι στο ενδεχόμενο που υπάρξει «θερμό επεισόδιο» ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία σε περιοχές που περιλαμβάνει το τουρκο-λιβυκό σύμφωνο. Κάνουν πως πέφτουν από τα σύννεφα και ταυτόχρονα αξιοποιούν τις εξελίξεις για να εκβιάσουν τη συναίνεση του λαού σε επικίνδυνες διευθετήσεις, που περιλαμβάνουν τη συνεκμετάλλευση του Αιγαίου και της Ανατ. Μεσογείου.

Το πρόβλημα έχει λύση μόνο έξω από το πλαίσιο αυτό. Με άλλη εξωτερική πολιτική, που να στηρίζεται στην αλληλεγγύη και τη συμμαχία με τα λαϊκά συμφέροντα της περιοχής, που ποδοπατούνται από τις ιμπεριαλιστικές βλέψεις και συμφέροντα στην περιοχή, τα οποία έχουν οδηγήσει σε αιματοκυλίσματα των λαών και δεν θα διστάσουν να κάνουν το ίδιο και για τον ελληνικό και τον τουρκικό ή οποιοδήποτε άλλο λαό.

Όσο πιο γρήγορα το συνειδητοποιήσουμε τόσο αποτελεσματικότερος θα είναι ο αγώνας του λαού.

Επιμέλεια: Π. Ε.

Εύφορη Πεδιάδα