Της Μαρίας Δεναξά

Σε μια κίνηση απελπισίας με πολιτικές προεκτάσεις, που συγκλονίζει τη Γαλλία, προχώρησε ένας 22χρονος φοιτητής στη Λυών.

Αυτοπυρπολήθηκε μπροστά από το πανεπιστήμιο του την προηγούμενη εβδομάδα. Πρωτύτερα είχε αφήσει ένα μήνυμα στο ΦΒ όπου μιλούσε για τις τρομερές οικονομικές δυσκολίες που αντιμετώπιζε για να σπουδάσει και να επιβιώσει, ενώ εξέφραζε τις ανησυχίες του για το μέλλον όλων.

Ο φοιτητής νοσηλεύεται στο νοσοκομείο με εγκαύματα πρώτου βαθμού στο 90% του σώματος του και η κατάσταση της υγείας του κρίνεται κρίσιμη.

Η πράξη του έρχεται τη στιγμή που ο Μακρόν προχωρά σε μια συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση που ισοπεδώνει τα πάντα, με κύρια χαρακτηριστικά τη μείωση των συντάξεων και την επιμήκυνση του χρόνου συνταξιοδότησης, μέσα σε ένα κλίμα όπου η ανεργία καλπάζει, αλλά με τα «μαγειρέματα» των τεχνοκρατών, φαίνεται σαν να μην υπάρχει στα επίσημα ποσοστά που δίνονται στη δημοσιότητα.

Σε όλες τις περιπτώσεις, η εκτελεστική εξουσία φοβάται τη μεγάλη κινητοποίηση κατά της συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης που θα γίνει στις 5 Δεκεμβρίου, σε ολόκληρη τη χώρα. Στην κινητοποίηση θα συμμετέχουν πολλοί επαγγελματικοί κλάδοι αλλά και τα Κίτρινα Γιλέκα που στις 17 Νοεμβρίου κλείνουν ένα χρόνο από την έναρξη των κινητοποιήσεων τους.

Απόσπασμα της επιστολής που ανέβασε ο φοιτητής στο ΦΒ

“Σήμερα θα διαπράξω το ανεπανόρθωτο. Εάν στοχεύω το κτίριο του πανεπιστημίου της Λυών, δεν είναι κατά τύχη. Στοχεύω έναν πολιτικό χώρο: το υπουργείο τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και έρευνας και κατ΄επέκταση την κυβέρνηση.

Τη φετινή χρονιά δεν είχα καμία υποτροφία και όταν είχα 450 ευρώ το μήνα ήταν αρκετά για να ζήσω;

Είχα την τύχη να έχω σπουδαίους ανθρώπους γύρω μου. Την οικογένεια μου και το συνδικάτο μου. Αλλά θα πρέπει να συνεχίσουμε να επιβιώνουμε κάτω από αυτές τις συνθήκες σήμερα;

Και μετά από αυτές τις σπουδές, πόσο καιρό θα πρέπει να εργαστούμε, να πληρώνουμε εισφορές για μια αξιοπρεπή σύνταξη; Θα είμαστε σε θέση να πληρώνουμε εισφορές όταν υπάρχει μαζική ανεργία;

Ας πολεμήσουμε ενάντια στην άνοδο του φασισμού που μας διχάζει και στον φιλελευθερισμό που δημιουργεί ανισότητες.

Κατηγορώ τον Μακρόν, τον Ολάντ, τον Σαρκοζί, την Ε.Ε ότι με σκότωσαν, δημιουργώντας αβεβαιότητες για το μέλλον για όλους. Κατηγορώ επίσης τη Λεπέν και τους αρθρογράφους που έχουν δημιουργήσει φόβους.

Η τελευταία μου επιθυμία είναι οι συμφοιτητές μου να συνεχίσουν να αγωνίζονται για να τελειώνουμε με όλα αυτά”