«Τιτανικός» και πάλι

Της Πέπης Ρηγοπούλου

Στις 14 Απριλίου 1912 το υπερωκεάνιο «Τιτανικός» (επίσημο όνομα RMS Titanic), που τότε ήταν το μεγαλύτερο πλοίο της εποχής του, συγκρούστηκε με παγόβουνο και βυθίστηκε παρασύροντας στον βυθό κάπου 1.500 επιβάτες. Αιτία της καταστροφής ήταν η αλαζονική εμπιστοσύνη των πλοιοκτητών και του καπετάνιου στην ικανότητα του ιδιαίτερα πολυτελούς πλοίου να αντιμετωπίσει οποιονδήποτε κίνδυνο και το γεγονός ότι δεν διέθετε σωστικές λέμβους παρά για τους μισούς το πολύ επιβάτες του.

Η ταινία «Τιτανικός» του Τζέιμς Κάμερον, με πρωταγωνιστές τον Λεονάρντο ντι Κάπριο και την Κέιτ Γουίνσλετ, προβλήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου του 1997. Κόστισε 200 εκατομμύρια δολάρια, γιατί ο φιλότιμος σκηνοθέτης έκανε πολυδάπανες έρευνες και λήψεις στο πραγματικό ναυάγιο, αλλά, όπως λέμε σε απλά ελληνικά, «τα έβγαλε τα λεφτά της με το παραπάνω»: κατέκτησε έντεκα Οσκαρ και απέφερε κάτι σαν ενάμισι δισεκατομμύριο δολάρια, παραμένοντας μέχρι σήμερα μία από τις πιο κερδοφόρες ταινίες όλων των εποχών.

Στις 15 Φεβρουαρίου 2010 ο υπουργός Οικονομίας του ΠΑΣΟΚ, Γιώργος Παπακωνσταντίνου, προέβη σε μια παρομοίωση της ελληνικής οικονομίας με το ναυάγιο του «Τιτανικού». Η δήλωσή του έβγαλε και αυτή τα λεφτά της, αλλά από την ανάποδη. Μια βδομάδα μετά, στις 22 Φεβρουαρίου, το γερμανικό περιοδικό Focus κυκλοφόρησε με το διαβόητο εξώφυλλο με την Αφροδίτη και το άρθρο «Απατεώνες στην ευρωπαϊκή οικογένεια» και τον Μάιο της ίδιας χρονιάς η Ελλάδα αποδέχτηκε τη Δανειακή Σύμβαση που οδήγησε στα διαδοχικά μνημόνια. Ωστόσο η χρησιμοποίηση του συμβόλου του «Τιτανικού» σε σχέση με οικονομικά ζητήματα παρέμεινε προφανώς δημοφιλής, έτσι που το δραματικό έργο που μόλις αφηγηθήκαμε να αποκτήσει αυτό που στην κινηματογραφική διάλεκτο αποκαλούμε «σίκουελ», τουτέστιν δραματική συνέχεια.

Την 1η Σεπτεμβρίου 2019 οι εφημερίδες μάς έκαναν γνωστό το σίκουελ αυτό. Πρωταγωνιστής και σκηνοθέτης του, ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Κωστής Χατζηδάκης. Αυτή τη φορά η αναφορά στον «Τιτανικό» συνδέθηκε με τη ΔΕΗ που θα καταλήξει σαν τον «Τιτανικό», αν η παρούσα κυβέρνηση δεν λάβει τα δέοντα μέτρα. Θα μπορούσε κανείς να υποστηρίξει ότι η συνέχεια της χρήσης του ονόματος αυτού γίνεται σε ένα διαφορετικό πλαίσιο.

Οχι όμως και τόσο διαφορετικό, αφού και πάλι πρόκειται για την ελληνική οικονομία και για μια εξαιρετικά σημαντική δημόσια εταιρεία για την οποία πρόκειται να διαπραγματευτεί η κυβέρνηση με ξένους επενδυτές. Το να πιστεύουμε ότι η ελληνική πολιτική πρέπει να έχει συνέχεια σε βασικούς τομείς ακόμα και όταν αλλάζουν οι κυβερνήσεις, δεν είναι λάθος. Θεωρώ όμως ότι στους τομείς αυτούς δεν συμπεριλαμβάνεται η αυτοδυσφήμηση. Κάτι που μοιραία μειώνει και την τιμή (μας).

efsyn