Για τις αλλαγές που αναμένονται στις επικουρικές συντάξεις και το μέλλον του ασφαλιστικού συστήματος μίλησε χθες ο υφυπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων Νότης Μηταράκης, στη συνέντευξη που παραχώρησε στον ραδιοφωνικό σταθμό του ΣΚΑΪ.

Μεταξύ άλλων, ο υφυπουργός Εργασίας ανέφερε πως το νέο μοντέλο ασφαλιστικού συστήματος θα ακολουθήσει «τα πρότυπα των βέλτιστων διεθνών πρακτικών», που ήδη εφαρμόζονται σε «προηγμένες δυτικές Δημοκρατίες». Ανοίγοντας μια παρένθεση εδώ να τονίσουμε την τάση σε αυτές τις χώρες να διαλύσουν τα δημόσια ασφαλιστικά συστήματα ώστε να μετατραπούν όπως πχ στις ΗΠΑ σε μεγάλο πεδίο κερδοφορίας του κεφαλαίου, απαξιώνοντας ταυτόχρονα την έννοια της ασφαλιστικής κάλυψης του παροπλισμένου πλέον εργαζόμενου.

Ξέρεις τι δίνεις, άγνωστο τι παίρνεις

Σύμφωνα με τον κ. Μηταράκη, θα επέλθει έτσι μία «εξισορρόπηση του ασφαλιστικού συστήματος!!!». Όπως είπε, «θα υπάρχει αφενός μεν η κύρια σύνταξη, η οποία θα είναι κρατική, δημόσια και διανεμητική (και της πλάκας, αλλά δεν το λέει…) αφετέρου δε η νέα επικουρική σύνταξη θα έχει τη λογική του «ατομικού κουμπαρά», καθώς τα χρήματα του κάθε ασφαλισμένου θα παραμένουν στο δικό του όνομα και δεν θα είναι επιρρεπή ούτε σε δημοσιονομικές κρίσεις, όπως βίωσαν με το χειρότερο τρόπο οι σημερινοί συνταξιούχοι την τελευταία δεκαετία ούτε σε δημογραφικές πιέσεις, που δυστυχώς η χώρα μας, όπως προβλέπουν όλοι οι αναλυτές, θα συνεχίσει να βιώνει τις επόμενες

δεκαετίες». Πως θα γίνει αυτό αφού τον κουμπαρά θα τον διαχειρίζονται άλλοι, είτε καρεκλοκένταυροι της εκάστοτε κυβέρνησης ή διευθυνταράδες ιδιωτικών εταιρειών που θα προσβλέπουν στο δικό τους και της εταιρείας τους κέρδος, είναι άλλου παπά ευαγγέλιο…

Πρακτικά, στόχος της ΝΔ είναι να πατήσει στο υφιστάμενο πλαίσιο και να δημιουργήσει ακόμα πιο ευνοϊκές συνθήκες για την ανάπτυξη επιχειρηματικής δράσης στον τομέα της Ασφάλισης και των συντάξεων.

Την ίδια ώρα, βέβαια, τίποτα δεν διασφαλίζει τις συντάξεις, αφού η κεφαλαιοποιητική λειτουργία του ΕΤΕΑΕΠ, των επαγγελματικών ή άλλων επενδυτικών σχημάτων, σημαίνει ότι οι ασφαλισμένοι θα ξέρουν τι εισφορές θα δίνουν, αλλά δεν θα ξέρουν αν θα πάρουν σύνταξη και ποιο θα είναι το ύψος της.

Το κεφάλαιο που θα δημιουργείται από τις εισφορές, θα γίνεται αντικείμενο τζόγου στις αγορές και ανάλογα με την απόδοση της επένδυσης θα διαμορφώνεται και το ποσό που θα πιστώνεται στο τέλος στον ατομικό κουμπαρά του κάθε ασφαλισμένου. Δηλαδή, αν η επένδυση δεν πάει καλά, μπορεί να χαθούν και εντελώς τα χρήματα των εισφορών, όπως έχει ήδη συμβεί και συμβαίνει.

Για να τονώσει την ιδιωτική ασφάλιση, η κυβέρνηση διαφημίζει ως «φιλεργατικό» μέτρο τη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών, που θα επιφέρει αύξηση του διαθέσιμου εισοδήματος για τους εργαζόμενους.

Η μείωση αυτή έχει διπλό στόχο: Τη μείωση του μεικτού μισθού και άρα της μισθολογικής δαπάνης σε όφελος της εργοδοσίας, ενώ τα επιπλέον χρήματα που θα πάρουν οι εργαζόμενοι θα κατευθύνονται στις ασφαλιστικές εταιρείες και από εκεί στον τζόγο, με την ελπίδα ότι στα γεράματα θα έχουν ένα συμπλήρωμα στην πενιχρή τους σύνταξη.

Να σημειωθεί ότι από την εξαγγελλόμενη μείωση κατά 25%, το 16% θα το καρπωθεί απευθείας η εργοδοσία (από τη μείωση των «εργοδοτικών εισφορών»), ενώ μόνο το 9% θα επιστρέψει στον εργαζόμενο. Στον αντίποδα, το κόστος για τον ασφαλισμένο θα είναι τεράστιο, αφού οι συντάξεις που δίνει ο ΕΦΚΑ θα οδηγηθούν σταδιακά σε ακόμα μεγαλύτερη μείωση.

Αυτό που επιδιώκεται είναι, στις πλάτες των ασφαλισμένων και των μελλοντικών τους συντάξεων, να ενισχυθούν οι επιχειρήσεις και την ίδια στιγμή, με την παραπέρα μείωση και της κύριας σύνταξης, να δημιουργηθεί η «κατάλληλη» ζήτηση για ασφάλιση στις ιδιωτικές εταιρείες, αφού το δημόσιο ασφαλιστικό σύστημα θα έχει μετατραπεί σε πτωχοκομείο.

Ο ένας κόβει, ο άλλος ράβει

Η ΝΔ προβάλλει ως «καινούργιο» την «κεφαλαιοποίηση» της επικουρικής ασφάλισης και την άμεση εμπλοκή των ιδιωτικών εταιρειών σε αυτή. Όμως οι αντιλαϊκές ανατροπές προς αυτήν ακριβώς την κατεύθυνση έχουν επιταχυνθεί τουλάχιστον από το 2014, με νόμο και πάλι της ΝΔ, που κατάργησε τον αναδιανεμητικό χαρακτήρα της επικουρικής ασφάλισης και μετέτρεψε το σύστημα από «καθορισμένων παροχών» σε σύστημα «καθορισμένων εισφορών».

Τις ανατροπές αυτές ο ΣΥΡΙΖΑ τις ενέταξε ατόφιες στο νόμο Κατρούγκαλου και επιπλέον στο ΕΤΕΑΕΠ (τον φορέα που δίνει πλέον την επικουρική και τα εφάπαξ), εφάρμοσε και τη ρήτρα «μηδενικού ελλείμματος», που σημαίνει ότι οι συντάξεις θα δίνονται ανάλογα με την οικονομική κατάσταση στην οποία θα βρίσκεται το Ταμείο, χωρίς να υπάρχει εγγύηση γι’ αυτές. Άρα, και εδώ ισχύει αυτό που λέει ο λαός μας, «ο ένας κόβει και ο άλλος ράβει»!

Ως προς τον ισχυρισμό του υφυπουργού ότι τα παραπάνω συνιστούν «βέλτιστες διεθνείς πρακτικές», αντί άλλου σχολιασμού θα υπενθυμίσουμε τις διαπιστώσεις της ίδιας της ΕΕ αλλά και του ΟΟΣΑ:

Η ΕΕ στη «Λευκή Βίβλο» για τις συντάξεις σημειώνει: «Η κρίση έχει καταδείξει την ευπάθεια των κεφαλαιοποιητικών συνταξιοδοτικών συστημάτων σε χρηματοπιστωτικές κρίσεις και σε περιόδους οικονομικής ύφεσης».

Ενώ ο ΟΟΣΑ αναφέρει σε πρόσφατη μελέτη του ότι όπου εφαρμόζονται τα συστήματα καθορισμένων εισφορών, έχουν οδηγήσει «σε σημαντικά χαμηλότερα ποσοστά αναπλήρωσης για μελλοντικές ομάδες συνταξιούχων».

Η ΕΕ για τις συντάξεις

Οι αντιασφαλιστικές μεταρρυθμίσεις που έχουν υλοποιηθεί από τις κυβερνήσεις ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ και αυτές που ετοιμάζονται να γίνουν, είναι πλήρως ευθυγραμμισμένες με τους στόχους που θέτει η ΕΕ στη «Λευκή Βίβλο» για τα ασφαλιστικά συστήματα το 2012.

Σε αυτή επισημαίνει: «Η βιωσιμότητα και η επάρκεια των συνταξιοδοτικών συστημάτων εξαρτάται από το βαθμό στον οποίο θα υποστηρίζονται από τις εισφορές, τους φόρους και την αποταμίευση εκ μέρους των ατόμων που βρίσκονται στην αγορά εργασίας».

Εδώ λέει ότι τα συνταξιοδοτικά συστήματα εξαρτώνται σχεδόν αποκλειστικά από τους ίδιους τους ασφαλισμένους: Από τις εισφορές που δίνουν, τους φόρους που πληρώνουν, την αποταμίευση που κάνουν. Και ότι τα ασφαλιστικά δικαιώματα του κάθε ασφαλισμένου εξαρτώνται από το πόσα έχει να πληρώσει ο ίδιος.

Ειδικά για την επικουρική σύνταξη, υπογραμμίζει πως θα πρέπει να αποτελεί προϊόν κεφαλαιοποιητικών συστημάτων, επενδύσεων, αποταμιεύσεων κ.ά. Γι’ αυτού του είδους τη «σύνταξη» επισημαίνει πως «πρέπει να διαδραματίσει μεγαλύτερο ρόλο στη διασφάλιση της μελλοντικής επάρκειας των συντάξεων» και σε άλλο σημείο ότι «τα άτομα στο μέλλον θα πρέπει να εξαρτώνται περισσότερο από την επικουρική συνταξιοδοτική αποταμίευση».

Με άλλα λόγια, μπαίνει ο στόχος για την παραπέρα μείωση της παρουσίας των δημόσιων συνταξιοδοτικών συστημάτων και την κυριαρχία των ιδιωτικών συστημάτων ασφάλισης, που μόνο συνταξιοδοτικά δεν είναι…

Επιμέλεια-σχόλιο: Α.Κ.

ΠΗΓΗ: Ριζοσπάστης, Voria

Εύφορη Πεδιάδα