Του Δημήτρη Γρηγορόπουλου

 Μάχη για δύο στον στίβο των φοροαπαλλαγών και των ιδιωτικοποιήσεων

Τόσο η ΝΔ, όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ επιχειρούν να προσδώσουν φιλολαϊκό επίχρισμα στη φορολογική πολιτική τους, επικαλούμενοι φοροελαφρύνσεις, μείωση του ΕΝΦΙΑ, μείωση έμμεσων φόρων, επιδόματα κα. Στην πραγματικότητα όμως πρώτιστος στόχος της φορολογικής πολιτικής των δύο μονομάχων είναι η μείωση της φορολογίας των κερδών του κεφαλαίου. Ανοιχτά πλέον, με μεγαλύτερη έμφαση η ΝΔ, και χαμηλότερους τόνους (λόγω «αντιελιτισμού») ο ΣΥΡΙΖΑ, ανταγωνίζονται στον στίβο των φοροαπαλλαγών, των ευνοϊκών όρων γενικά για την επενδυτική ενεργοποίηση του κεφαλαίου.

Αυτή η πολιτική τους αποδεικνύει τον ταξικό χαρακτήρα τους. Παρά τη «φιλολαϊκή» ρητορική τους, η πραγματική πολιτική τους δίνει απόλυτη προτεραιότητα στα κέρδη του κεφαλαίου. Τα περί κοινωνικής ευημερίας είναι μαϊντανός απλώς. Τα πραγματικά στοιχεία βοούν για τον φιλοκαπιταλιστικό χαρακτήρα της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ.  Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ήδη ψηφίσει μείωση της φορολογίας του κεφαλαίου απ’ το 29% στο 25% ως το 2022 και μείωση της φορολογίας στα μερίσματαστο 10%. Η  ΝΔ, για να  υπερκαλύψει τον ΣΥΡΙΖΑ που έχει ψηφίσει γενναίες μειώσεις φόρων του κεφαλαίου, υπερθεματίζει επαγγελλόμενη μείωση της φορολογίας των κερδών του κεφαλαίου, απ’ το 2020 όμως, απ’ το 29% στο 20%, ενώ μειώνει τη φορολογία στα μερίσματα απ’ το 10% του ΣΥΡΙΖΑ στο 5%. Τα «παχυλά» δώρα των φοροελαφρύνσεων στο κεφάλαιο απ’ τον διπολισμό αποτελούν πρόκληση για τα μεσαία και λαϊκά στρώματα, που καταβάλλουν στην εφορία έως και το 70% του εισοδήματός τους, ενώ, ως γνωστόν είναι οι κυρίως πληττόμενοι και απ’ την εκτίναξη των έμμεσων φόρων. Απεναντίας, το κεφάλαιο επιβαρύνεται με λιγότερο απ’ το 5% των φορολογικών εσόδων της χώρας τον χρόνο. Σκανδαλώδης είναι και η μείωση απ’ το 15% στο 10% στα κέρδη των εφοπλιστών, με νόμο που ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ! Την αντιλαϊκή πολιτική αμφοτέρων προδίδουν τα «ματωμένα», όπως τα αποκαλούν, πλεονάσματα, έως το 2060, αλλά και η δήθεν ρύθμιση του χρέους. Στην πραγματικότητα συμφωνήθηκε η μετάθεση  αποπληρωμής του κεφαλαίου του χρέους στον ορίζοντα δεκαετίας (2032) αλλά με επιβολή των αναλογούντων φόρων.

Άλλο πεδίο «άμιλλας» ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ στην εξυπηρέτηση του κεφαλαίου είναι η κατάργηση των ελέγχων για περιβαλλοντικούς και αρχαιολογικούς όρους, αλλά και για την τήρηση της νομιμότητας γενικά σε μιαν επένδυση. Εδώ ο ΣΥΡΙΖΑ «υπερτερεί», προς το παρόν, αφού με την πρόταση Μάρδα, μια επιχείρηση μπορεί ν’ ανοίξει μ’ ένα email!

Πεδίο ακραίου ανταγωνισμού ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ για την εύνοια προς το κεφάλαιο αποτελούν και οι ιδιωτικοποιήσεις. Η ΝΔ μέμφεται την ηγεσία του  ΣΥΡΙΖΑ ότι με τις ιδεοληψίες και τον γραφειοκρατισμό της, αποθαρρύνει τις ιδιωτικοποιήσεις και επενδύσεις, ενώ η ίδια διαβεβαιώνει τους υποψήφιους αγοραστές ότι και κοψοχρονιά θα αγοράσουν και καμία ελεγκτική υπηρεσία δεν θα τους ενοχλεί. Αλλά και ο ΣΥΡΙΖΑ δικαιούται να επικαλείται μεγάλες επιτυχίες στις ιδιωτικοποιήσεις. Ξεπούλησε με αποικιακούς όρους το λιμάνι στην COSCO, έχει σχεδόν ολοκληρώσει την εκποίηση του Ελληνικού (που θα αποτελούσε μοναδικό πνεύμονα πρασίνου στον αστικό χώρο), παραχώρησε τα δημόσια αεροδρόμια, παραχώρησε την ΤΡΕΝΟΣΕ για 50 εκατομμύρια ευρώ, αφελλήνισε τις τράπεζες. Χέρι χέρι, εξάλλου, οι δύο μονομάχοι υπονόμευσαν τη μεγαλύτερη επιχείρηση της χώρας, τη ΔΕΗ, και ετοιμάζονται να την πουλήσουν για ένα κομμάτι ψωμί. Άξιος ο μισθός τους…

ΠΡΙΝ