Του Γεράσιμου Λιβιτσάνου

Χαρακτηριστική της προεκλογικής στρα­τηγικής του ΣΥΡΙΖΑ ήταν η τοπο­θέτηση που έκανε ο υπουργός Οικονομικών την Παρασκευή, όταν εισηγήθηκε στη Βουλή την τροπολογία για τη διατήρηση του αφορολόγητου.

Επιχειρηματολογώντας για τη ρύθμιση είπε ότι «είναι σε μια κατεύθυνση που διευρύνεται η ταξική μας μεροληψία και στα μεσαία στρώματα». Για να προσθέσει στην συνέχεια πως «το πολιτικό αντίστοιχο αυτής της διεύρυνσης είναι το κάλε­σμα των ανθρώπων που είναι πράσινοι, που είναι σοσιαλδη­μοκράτες, που είναι κομμουνι­στές, που είναι αριστεροί, να είμαστε μαζί».

Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος υποστήριξε ότι «δεν είμαστε στις συνθήκες που ηγεμονεύει ο νεοφιλελευθερισμός», «κυ­ριαρχεί ο νεοφιλελευθερισμός, αλλά παντού είναι τρωτός στην αντίδραση των λαϊκών και των μεσαίων στρωμάτων, που φο­βούνται και την κεντροδεξιά, πόσο μάλλον την άκρα δεξιά».

Μάλιστα, με αφορμή αντι­παράθεση που είχε με το ΚΚΕ, κατέδειξε τον στόχο του ΣΥΡΙΖΑ να αποσπάσει όσο περισσότερους ψήφους μπορεί από τα «αριστερά του». Έκανε έκκληση προς του ψηφοφόρους κομμά­των που ασκούν από αριστερά κριτική στον ΣΥΡΙΖΑ «να πιέ­σουν» να αλλάξει η γραμμή «για να μπορέσουμε μαζί να αντιμε­τωπίσουμε τον φόβο».

Φυσικά, ο υπουργός Οικονο­μικών δεν είδε τον νεοφιλελευθερισμό -που όντως έχει ώς πο­λιτική επιλογή η Νέα Δημοκρα­τία- στην πολιτική που άσκησε ο ΣΥΡΙΖΑ την τελευταία τρίετία. Δεν είδε νεοφιλελευθερισμό στη λιτότητα, την αποδοχή των «ευρω-κανόνων», στην προσαρμογή του κράτους στις ανάγκες του κεφαλαίου, στις ιδιωτικο­ποιήσεις, στους νόμους που ο ίδιος υπέγραψε για φοροαπαλ­λαγές στους εφοπλιστές και το κεφάλαιο.

Εκλογικός στόχος του ΣΥΡΙΖΑ είναι να «επαναφέρει» ένα τμήμα από τους 920.000 ψη­φοφόρους που έχασε μεταξύ του Ιανουαρίου του 2015 και των τελευταίων ευρωεκλογών. Εκτιμά, μάλιστα, ότι ένα πολύ μικρό μέρος αυτού του εκλο­γικού δυναμικού επέλεξε στις τελευταίες εκλογές τη Νέα Δη­μοκρατία και ότι «κρύβονται» στην αποχή. Μέσω της προσπά­θειας αυτής θα επιχειρήσει, επίσης, να περιορίσει τις δυνα­τότητες της Νέας Δημοκρατίας να πετύχει την αυτοδυναμία των 151 εδρών, αυξάνοντας το μέγεθος της εκλογικής πίτας.

Ωστόσο, την ίδια στιγμή που ο ΣΥΡΙΖΑ θα χρησιμοποιεί αυτή την τακτική για να εγκλω­βίσει τη λαϊκή ψήφο, παράλ­ληλα προετοιμάζεται και για τον ρόλο της «προοδευτικής αντιπολίτευσης». Με άλλα λό­για, για να παίξει το παιχνίδι του «νέου διπολισμού» και να εδραιώσει τη θέση του ως ο έτερος πόλος της κυβερνητικής διαχείρισης. Κάθε άλλο παρά τυχαίες είναι οι αναφορές του Αλέξη Τσίπρα στον «πρωταγωνιστικό ρόλο» που έχει δια­σφαλίσει ο ΣΥΡΙΖΑ με το πο­σοστό του 23,3% που είχε στις ευρωεκλογές. Τα περίφημα «ανοίγματα προς το κέντρο» που πραγματοποιεί προεκλο­γικά, θα διαδραματίσουν με­τεκλογικά τον ρόλο τους στην εμπέδωση της νέας κατάστα­σης. Ειδικά εφόσον υπάρχει το δεδομένο ενός εκλογικού συστήματος χωρίς το μπόνους των 50 εδρών στις μεθεπόμε­νες εκλογές.

Εξυπακούεται πως στην προεκλογική περίοδο η χρήση της κρατικής μηχανής για εκλογικό όφελος δεν θα έχει όρια. Παράλληλα, θα εστιά­σει σε αυτό που θεωρεί «επικοινωνιακό πλεονέκτημα», με ανοιχτές συγκεντρώσεις και έμφαση στις πολωτικές τηλεοπτικές αναμετρήσεις του Αλέξη Τσίπρα με τον Κυ­ριάκο Μητσοτάκη. Για την προεκλογική περίοδο στο εσω­τερικό του ΣΥΡΙΖΑ έχουν γίνει και οι κατάλληλες «ανακατατάξεις», με τον ηγετικό πυρή­να του κόμματος να έχει ανα­λάβει τις κυριότερες θέσεις.

Πριν via efori pediada