Του Νίκου Μπογιόπουλου

Κάθε χρόνο τραυματισμοί, ακρωτηριασμοί, θάνατοι… Αλλά είναι, λέει, “έθιμο”. Πράγματι. Είναι έθιμο. Αλλά παλιά ήτανε έθιμο να σταυρώνουν ανθρώπους. Να το συνεχίσουμε;

Το έθιμο που σκοτώνει, φέτος στην Καλαμάτα, είναι – βασικά – εμπόριο. Στο οποίο συμμετέχουν, το οποίο παρακολουθούν, οι πάντες: Κράτος, Αστυνομία, Εισαγγελείς, Δήμοι, Περιφέρειες,ΜΜΕ. Στο όνομα του εθίμου – και για τις ανάγκες του επιχειρηματικού και τουριστικού φραμπαλά – από κάτω, από πίσω κι από δίπλα εκτυλίσσεται ένα εκτενές εμπόριο και παρεμπόριο πυρομαχικών και όπλων. Που οι πάντες – όλοι μας – το γνωρίζουμε. Και, τελικά; ΣΚΟΤΩΝΟΝΤΑΙ άνθρωποι.

Χρειάζεται κάτι περισσότερο από αυτό; Κάθε χρόνο! Υπάρχει κάτι σημαντικότερο ως επιχείρημα, ως γεγονός, για να μπει τέλος σε αυτή την ιστορία; Είμαστε σοβαροί; Κουβέντα θα κάνουμε;;;