female film makers

Για κάθε 22 άντρες σκηνοθέτες ταινιών του Χόλιγουντ υπάρχει μόλις μία γυναίκα σκηνοθέτις.

Παρά το γεγονός ότι η προηγούμενη χρονιά ήταν πολλά υποσχόμενη για τις αλλαγές που θα έφερνε σε επίπεδο διαφορετικότητας στην κινηματογραφική βιομηχανία, η κατάσταση δεν φαίνεται να βελτιώθηκε.

Ο λόγος της Φράνσις ΜακΝτόρμαντ κατά την παραλαβή του Όσκαρ Α’ γυναικείου ρόλου το Μάρτιο του 2018 προκάλεσε έντονες θετικές αντιδράσεις τις επόμενες μέρες στα social media.

Ο λόγος ήταν ένας όρος που χρησιμοποίησε η ηθοποιός στην ομιλία της: inclusion rider. Ο όρος αυτός, που μπορεί να τεθεί ως ρήτρα στο συμβόλαιο ενός ηθοποιού κατά την διαπραγμάτευση με τους παραγωγούς για μια ταινία, αποσκοπεί στην προώθηση της διαφορετικότητας στον χώρο των κινηματογραφικών ταινιών. Με τη ρήτρα αυτή, ένας γνωστός ηθοποιός μπορεί να υποχρεώσει ένα στούντιο να προσλάβει περισσότερες γυναίκες και μέλη διάφορων φυλετικών ομάδων στην παραγωγή της συγκεκριμένης ταινίας.

Ωστόσο δεν υπήρξε κάποια σημαντική αλλαγή όσον αφορά τη σκηνοθεσία των ταινιών. Σύμφωνα με ρεπορτάζ του Guardian, η κατάσταση δεν άλλαξε για τις γυναίκες σκηνοθέτιδες καθώς και για μέλη μειονοτήτων, καθώς οι ομάδες αυτές δεν εκπροσωπούνται φέτος περισσότερο από πέρσι ή ακόμα και από ό,τι μια δεκαετία πριν.

Η ετήσια έκθεση για την διαφορετικότητα δείχνει ότι η κινηματογραφική βιομηχανία στις ΗΠΑ, αν και βίωσε μια μνημειώδη ταραχή μέσα στο 2018, δεν είναι περισσότερο ποικιλόμορφη από ό,τι μια δεκαετία νωρίτερα, καθώς «δεν έγινε κάποια σημαντική ή σταθερή αλλαγή» για τις γυναίκες, τους έγχρωμους ή τους Ασιάτες σκηνοθέτες στο Χόλιγουντ.

Η έκθεση, που δημοσιεύτηκε από το Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνιας, εξέτασε 1.100 ταινίες που γυρίστηκαν τα τελευταία 11 χρόνια, και αποκάλυψε ότι μόνο το 4% ήταν σκηνοθετημένο από γυναίκες, πράγμα που σημαίνει ότι για κάθε μία γυναίκα υπάρχουν 22 άντρες σκηνοθέτες.

Η έρευνα επίσης δείχνει ότι η καριέρα των γυναικών σκηνοθέτιδων συνήθως διαρκεί λιγότερο: Κατά μέσο όρο οι γυναίκες σκηνοθέτιδες ξεκινούν την καριέρα τους αργότερα και τελειώνουν νωρίτερα από τους άντρες συναδέλφους του. Επίσης το 83,7% των γυναικών ποτέ δεν σκηνοθέτησε δεύτερη ταινία, σε αντίθεση με ένα ποσοστό 55,3% για τους άντρες. Ένας άλλος λόγος είναι ότι οι γυναίκες είναι πιο πιθανό να βρουν πολύ μεγάλες δυσκολίες στο να ανελιχθούν από χαμηλού κόστους ανεξάρτητες ταινίες σε μεγάλες παραγωγές.

Επιπλέον, μόνο το 5,2% του συνόλου των σκηνοθετών – αντρών και γυναικών – είναι αφροαμερικανικής καταγωγής και το 3,2% ασιατικής. Από τις 43 γυναίκες που σκηνοθέτησαν κάποια ταινία το διάστημα 2007-2017, μόνο τέσσερις ήταν έγχρωμες, δύο Ασιάτισσες και μία Λατινοαμερικάνα.

Το ζήτημα του περιορισμένου αριθμού «γυναικών σκηνοθέτιδων στο Χόλιγουντ» έχει ανοίξει πολλές συζητήσεις τα τελευταία χρόνια, αναφέρει η συντάκτρια της έκθεσης, Στέισι Σμιθ. Τα στοιχεία αποκαλύπτουν ότι παρά την έντονη προσοχή που δόθηκε στο ζήτημα, δεν υπήρξε κάποια αλλαγή για τις γυναίκες πίσω από τις κάμερες.

Τα αποτελέσματα της έρευνας απογοητεύουν όσους πίστεψαν ότι η βιομηχανία του θεάματος θα άλλαζε, μετά από τις αποκαλύψεις σχετικά με σεξουαλικές κακοποιήσεις και παρενοχλήσεις, που ακολουθήθηκαν από την διαδικτυακή καμπάνια #MeToo.

«Κάποιες από τις μεγαλύτερες εταιρίες παραγωγής ταινιών στον κόσμο συνεχίζουν να μην προσλαμβάνουν σκηνοθέτες από διαφορετικές ομάδες και αυτή η ανισότητα ξεκινά ήδη από τις ανώτερες τάξεις τους, δηλαδή από τα κορυφαία στελέχη τους», τονίζει η έκθεση. Περισσότερο από το 82% των ανώτατων στελεχών στις εφτά μεγαλύτερες εταιρίες παραγωγής ταινιών είναι άντρες, σύμφωνα με την έρευνα. Από τις γυναίκες μόνο τέσσερις ανήκουν σε φυλετικές ή εθνοτικές ομάδες που δεν εκπροσωπούνται επαρκώς στην βιομηχανία. Στα Διοικητικά Συμβούλια των εταιριών αυτών, λιγότερο από το 20% των θέσεων καλύπτεται από γυναίκες και τέσσερις από τις εφτά μεγαλύτερες εταιρίες έχουν μόνο από μία γυναίκα στα Διοικητικά τους Συμβούλια.

Η έκθεση βλέπει «ένα μελλοντικό χάσμα μεταξύ της βιομηχανίας του θεάματος και της κοινής γνώμης αναφορικά με την πρόοδο σε ζητήματα διαφορετικότητας». Το κοινό στήριξε φέτος ταινίες όπως το «Wonder Woman» και το «Η Πεντάμορφη και το Τέρας», οι οποίες έφτασαν στις πρώτες θέσεις του box office. Επίσης στράφηκαν σε άλλες πλατφόρμες και σε άλλο περιεχόμενο «για να καλύψουν τις ψυχαγωγικές τους ανάγκες», προειδοποιώντας έτσι την βιομηχανία του κινηματογράφου ότι δεν είναι αναντικατάστατη.

infowar

Advertisements