Συνέντευξη τύπου του υπουργού Άμυνας Πάνου Καμμένου την Δευτέρα 24 Σεπτεμβρίου 2018. Φωτο: EUROKINISSI/ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ

Της Βασιλικής Σιούτη

Η μήνυση του Πάνου Καμμένου στους δημοσιογράφους της εφημερίδας «Φιλελεύθερος» μετά από ρεπορτάζ για τα κονδύλια του προσφυγικού και η αυτόφωρη διαδικασία που ακολούθησε στοίχισε στην κυβέρνηση ακριβά. Εκεί που ο Αλέξης Τσίπρας πάσχιζε να βγάλει από πάνω του τη ρετσινιά του «επικίνδυνου λαϊκιστή», με τους Ευρωπαίους σοσιαλιστές να του βάζουν πλάτη, ο κυβερνητικός του εταίρος με την κίνηση αυτή πέτυχε ένα σοβαρό πλήγμα στο νέο προφίλ που χτίζει. Την επίθεση του Πάνου Καμμένου, μάλιστα, την επιδοκίμασε και το Μέγαρο Μαξίμου.Με non paper που έστειλε σε δημοσιογράφους, όχι μόνο υπερθεμάτιζε αλλά χαρακτήριζε τη συγκεκριμένη εφημερίδα «τοξική».

Η ΝΔ εκμεταλλεύτηκε το γεγονός, φροντίζοντας να το γνωστοποιήσει στην Ε.Ε., ειδικά στα αδελφά κόμματα, πολιτικοί των οποίων δεν δίστασαν να αναδείξουν το θέμα, φέρνοντας σε δύσκολη θέση τους σοσιαλιστές που προσπαθούν εδώ και καιρό να υποστηρίξουν τον Έλληνα πρωθυπουργό. Η κυβέρνηση εμφανίστηκε στην Ε.Ε. να διώκει δημοσιογράφους που δεν της είναι αρεστοί, κάτι που δύσκολα μπορούσαν να αντικρούσουν ακόμα και οι ευρωβουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ.

Παρότι αυτό δεν είναι το χειρότερο που έχει γίνει όσον αφορά τον έλεγχο των ΜΜΕ στην Ελλάδα, είναι εύκολα αποδείξιμο. Το θέμα πήρε δημοσιότητα στην Ε.Ε. και η κυβέρνηση δέχτηκε ένα σοβαρό πολιτικό και επικοινωνιακό πλήγμα στην Ευρώπη. Εκ των υστέρων, και αφού είδε τη ζημιά, όπως φάνηκε και από τις δηλώσεις του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Δημήτρη Παπαδημούλη, μετάνιωσαν που δεν είδαν την παγίδα, αλλά ήταν αργά.

Όπως είπε πρόσφατα και ο ευρωβουλευτής Κώστας Χρυσόγονος, «στον ΣΥΡΙΖΑ θέλουν να κρύψουν την αδυναμία τους να καταρτίσουν ισχυρά δημοτικά ψηφοδέλτια, ρυμουλκούμενοι πίσω από κάποιους άλλους υποψηφίους», καθώς ξέρουν ότι αν κατέβουν μόνοι τους «θα ξαναπάρουν τα ίδια ποσοστά που είχαν πάρει το 2014 (γύρω στο 10% πανελλαδικά), ίσως και λιγότερο».

«Αντί να φυλακίζει δημοσιογράφους η Ελλάδα, να εξηγήσει τι έγιναν τα κονδύλια του προσφυγικού» ήταν η χαρακτηριστική δήλωση του φιλελεύθερου Φερχόφστατ, που πριν από μερικές μέρες είχε πει στον Τσίπρα ότι έχει αλλάξει και ότι χαίρεται γι’ αυτό.

Το Μέγαρο Μαξίμου, πάντως, εδώ και καιρό δεν ασχολείται παρά μόνο με τις επερχόμενες εκλογές που, απ’ ό,τι λένε οι τελευταίες πληροφορίες, κερδίζει έδαφος η πρόταση να γίνουν τον Μάιο, μαζί με τις ευρωεκλογές και τις αυτοδιοικητικές.

Σε πρόσφατη συνάντηση που είχε ο πρωθυπουργός με τον Πάνο Καμμένο φέρεται να του είπε ότι η Συμφωνία των Πρεσπών (εφόσον εγκριθεί από την ΠΓΔΜ) θα έρθει στη Βουλή για κύρωση τον Μάρτιο. Στην περίπτωση αυτή δεν στοιχίζει τίποτα στους ΑΝ.ΕΛ. να αποχωρήσουν από την κυβέρνηση, καταγγέλλοντας τη συμφωνία.

Η αλήθεια είναι ότι ο Πάνος Καμμένος δεν έχει κάνει τίποτα για να αποτρέψει τον Τσίπρα από το να υπογράψει τη Συμφωνία των Πρεσπών. Εξίσου αλήθεια είναι ότι δεν είχε ποτέ καμία πρόθεση να αποχωρήσει από την κυβέρνηση. Από κει και πέρα, σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, οι δύο άνδρες, σε πολλές συζητήσεις που έχουν κάνει σχετικά, έχουν παραδεχτεί ο ένας στον άλλον ότι η «σύγκρουση» για το Σκοπιανό βολεύει και τους δύο. Τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ όσο και οι ΑΝ.ΕΛ. έχουν υποστεί σοβαρή πολιτική φθορά από τη συμμαχία τους.

Μια σύγκρουση των δύο για το όνομα της Μακεδονίας εκτιμούν ότι θα βοηθούσε τον Τσίπρα να προσεγγίσει τους ψηφοφόρους της κεντροαριστεράς που δεν έχουν πρόβλημα με το όνομα, αντιθέτως θέλουν να τελειώνει το θέμα, αλλά και τον Καμμένο να τραβήξει πίσω όσους τον εγκατέλειψαν, κατηγορώντας τον για υποχωρήσεις στα εθνικά θέματα.

«Και τους δυο μας συμφέρει» έλεγε πρόσφατα ανώτατη πηγή των ΑΝ.ΕΛ., που επισήμανε ότι η σχέση Καμμένου-Τσίπρα εξακολουθεί να είναι πολύ καλή. «Μετά τις επόμενες εκλογές, αν δεν είμαστε πάλι κυβέρνηση, ο καθένας θα πρέπει να κερδίσει το δικό του κοινό» ανέφερε.

Το Μαξίμου έχει καταφέρει να προσεγγίσει βουλευτές από το Ποτάμι στην προσπάθειά του να αυξήσει την κοινοβουλευτική του ισχύ, όταν χρειαστεί, και προσπαθεί να διεμβολίσει και το ΚΙΝ.ΑΛ., αλλά εκεί, για την ώρα, τα έχει βρει πιο σκούρα. Συνεργάτες του πρωθυπουργού, ωστόσο, διαβεβαιώνουν ότι η κοινοβουλευτικη πλειοψηφία είναι εξασφαλισμένη για όλες τις περιπτώσεις.

Το pressing στη Φώφη Γεννηματά συνεχίζεται, κατηγορώντας την ότι τα έχει βρει με τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Την ίδια στιγμή προσπαθούν να φρενάρουν το άνοιγμα του προέδρου της ΝΔ σε πολιτικούς της κεντροαριστεράς, όπως η Άννα Διαμαντοπούλου και ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης. Πληροφορίες λένε ότι ούτε ο Κώστας Καραμανλής επιθυμεί τα ανοίγματα αυτά της ΝΔ και φέρεται να έχει βάλει βέτο.

Σοβαρό πρόβλημα για τους Τσίπρα και Γεννηματά θα αποτελέσει η στήριξη κοινών υποψηφίων στις αυτοδιοικητικές εκλογές. Ο ΣΥΡΙΖΑ, ελλείψει στελεχών με ευρεία απήχηση στις τοπικές κοινωνίες, έχει αποφασίσει να στηρίξει και υποψηφιότητες του ΠΑΣΟΚ, κάνοντας την ανάγκη φιλοτιμία.

Όπως είπε πρόσφατα και ο ευρωβουλευτής Κώστας Χρυσόγονος, «στον ΣΥΡΙΖΑ θέλουν να κρύψουν την αδυναμία τους να καταρτίσουν ισχυρά δημοτικά ψηφοδέλτια, ρυμουλκούμενοι πίσω από κάποιους άλλους υποψηφίους», καθώς ξέρουν ότι αν κατέβουν μόνοι τους «θα ξαναπάρουν τα ίδια ποσοστά που είχαν πάρει το 2014 (γύρω στο 10% πανελλαδικά), ίσως και λιγότερο».

Για τον λόγο αυτό φαίνεται να έχουν αποφασίσει, απ’ ό,τι λένε οι ίδιοι, να στηρίξουν τους συνδυασμούς του ΠΑΣΟΚ στην περιφέρεια της Κρήτης, της Δ. Ελλάδας και αλλού, όπως και τον Γ. Μπουτάρη στη Θεσσαλονίκη (αν τελικά κατεβεί), τον οποίο παλιότερα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ κατηγορούσαν ως «γερμανοτσολιά».

Κρίσιμη για την κυβέρνηση είναι η αναμενόμενη απάντηση των δανειστών για την περικοπή των συντάξεων που, παρότι έχουν ψηφίσει, θέλουν να μετακινηθεί χρονικά η εφαρμογή της, ώστε να μην υποστούν το πολιτικό κόστος. Η λήψη της απόφασης για το αν θα εφαρμοστούν οι περικοπές από 1/1/2019 μετατέθηκε για το Eurogroup της 3ης Δεκεμβρίου.

Κατά τ’ άλλα, η ακριβέστερη ίσως εικόνα για την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας αλλά και των Ελλήνων πολιτών είναι εκείνη που προκύπτει από τα στοιχεία που ανακοίνωσε αυτή την εβδομάδα η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων, σύμφωνα με τα οποία η μισή Ελλάδα χρωστάει στην εφορία. Περισσότεροι από 3,8 εκατομμύρια Έλληνες χρωστούν 101,5 δισεκατομμυρίων ευρώ και από αυτούς τα 3,6 εκατομμύρια πολιτών χρωστούν μέχρι 10.000 ευρώ.

Κανένα ουσιαστικό βήμα επίλυσης δεν γίνεται ούτε για το Προσφυγικό, του οποίου η διαχείριση προκαλεί αναστάτωση ακόμα και στις χώρες της Ε.Ε. που δεν έχουν νέες ροές. Οι συνθήκες διαβίωσης των προσφύγων στην Ελλάδα, σε συνδυασμό με την αδιαφάνεια στη διαχείριση των κονδυλίων, εξακολουθούν να δυσφημούν τη χώρα.

Κι ενώ οι συνθήκες δεν βελτιώνονται, ο αριθμός των προσφύγων μεγαλώνει, καθώς οι επιστροφές στην Τουρκία δεν προχωράνε. Αναμένεται μάλιστα να αυξηθεί κι άλλο, αν η Γερμανία αρχίσει να μας στέλνει όσους δεν θέλει, όπως έχει συμφωνηθεί.

Η καθυστέρηση της διαδικασίας του ασύλου, παρά τα όσα λέγονται για επιτάχυνση, εξακολουθεί να είναι μεγάλη, ενώ η πλειονότητα όσων μπαίνουν στη χώρα χαρακτηρίζεται «ευάλωτη» με βάση συγκεκριμένο νόμο και εξαιρείται από τις επιστροφές. Στην κατηγορία των «ευάλωτων» ανήκουν πάρα πολλές περιπτώσεις (από εγκύους και όσους έχουν ψυχολογικά τραύματα μέχρι ανηλίκους, καθώς και αρκετές κατηγορίες ακόμα). Οι περισσότεροι, λοιπόν, μένουν στη χώρα, αφού χαρακτηρίζονται ευάλωτοι. Οι επιστροφές στην Τουρκία είναι ελάχιστες και στην ουσία το μέτρο αυτό δεν λειτουργεί ‒ αλλά δεν παίρνουν και άσυλο για να πάνε στον προορισμό που επιθυμούν και εγκλωβίζονται στην Ελλάδα.

Υπάρχουν, βέβαια, και αυτοί που, ενάντια στη θέληση των προσφύγων, τους θέλουν εγκλωβισμένους εδώ κι αυτοί δεν είναι άλλοι από εκείνους που κερδοσκοπούν με το δράμα τους. Είναι, άραγε, τόσο ισχυρά τα συμφέροντα αυτά, που αποτρέπουν την επίλυση του προβλήματος;

πηγή