του Παντελή Μπουκάλα

Οι κοινοί θνητοί, όσοι δεν έχουμε νομικές γνώσεις, δεν τις καταλαβαίνουμε όλες τις αποφάσεις της Δικαιοσύνης. Ενίοτε, ο ήλιος της αποδεικνύεται δυσνόητος. Και ξαφνιαζόμαστε, μουδιάζουμε, απογοητευόμαστε, γκρινιάζουμε. Δεν μιλάω για την εθιμική γκρίνια πολιτικής προελεύσεως, για τη συνήθεια δηλαδή των κομματανθρώπων να αμφισβητούν την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης όταν οι αποφάσεις της δεν συμφωνούν με τα συμφέροντά τους, και να της πλέκουν διθυράμβους όταν αποφασίζει όπως οι ίδιοι επιθυμούν. Δεν επιτρέπονται αυταπάτες. Για τους πολιτικούς ο όρους «ακηδεμόνευτη ή ακαπέλωτη Δικαιοσύνη» έχει ίδιο νόημα με τους όρους «ακηδεμόνευτος συνδικαλισμός», «ακηδεμόνευτη κρατική τηλεόραση», «ακηδεμόνευτη δημοσιογραφία» εν γένει.

Οι κοινοί θνητοί πορευόμαστε με οδηγό το αίσθημα και τα λίγα που μπορεί να ξέρουμε για κάθε υπόθεση. Οι δικαστές και περισσότερα γνωρίζουν και (έτσι τουλάχιστον επιβάλλεται) λογοκρίνουν τα αισθήματά τους· δεν τα αποθέτουν στο ένα ή στο άλλο τάσι της ζυγαριάς, για να κρίνουν αυτά το αποτέλεσμα. Είναι αλάθητοι; Αλάθητοι δεν είναι ούτε οι πάπες. Το γεγονός ότι προβλέπονται εφέσεις, επανεκδικάσεις κ.τ.λ., και ότι αρκετά συχνά προκύπτουν αναθεωρήσεις και ακυρώσεις προηγούμενων αποφάσεων, υποδηλώνει ότι ο ίδιος ο νομικός κόσμος θεωρεί την πιθανότητα εσφαλμένης απόφασης σύμφυτη στη διαδικασία απονομής της Δικαιοσύνης.

Η δικαστική απόφαση των ημερών που φαίνεται δυσνόητη ή ακατανόητη με τα μέτρα των κοινών θνητών αφορά την έκδοση στη πατρίδα της μιας 28χρονης Μολδαβής, που υπήρξε θύμα τράφικινγκ. Η γυναίκα κατάφερε να αποδράσει από τα χέρια των σωματεμπόρων, που την εξέδιδαν στο Αργος και στην Καβάλα, αποκάλυψε δε στην αστυνομία κρίσιμες πληροφορίες που οδήγησαν στην εξάρθρωση ενός από τα πολλά διεθνή κυκλώματα που παραπλανούν, απάγουν, βιάζουν, εκβιάζουν και εμπορεύονται γυναίκες, ιδιαίτερα Ανατολικοευρωπαίες. Με την κρίση αυτή του Αρείου Πάγου, σε όποια νομικά ή και τυπολατρικά στοιχεία κι αν θεμελιώθηκε, η θαρραλέα γυναίκα εκτίθεται σε προφανή κίνδυνο, αντί να προστατεύεται ως μάρτυρας δημοσίου συμφέροντος.

Δυσνόητος εν προκειμένω ο ήλιος, απλώς ανύπαρκτος στην απολυταρχική Τουρκία. Ουδείς εξεπλάγη από την αποκάλυψη ότι οι τουρκικές αρχές υπόσχονται δίκαιη δίκη των δύο Ελλήνων αξιωματικών, αν πρώτα τους παραδώσουμε (προς εκτέλεση;) τους Τούρκους στρατιωτικούς που ζήτησαν άσυλο στην Ελλάδα. Νομικός πολιτισμός νεοσουλτανικού τύπου…

Πηγή

Advertisements