Του Άρη Χατζηστεφάνου

Μερικές φορές, ακόμη και μια αθώα, προσωπική στιχομυθία στο twitter μπορεί να αποτελέσει αφορμή για μια ενδιαφέρουσα έρευνα.

Και αυτό ακριβώς συνέβη όταν δημοσιεύσαμε ένα κείμενο με δέκα δηλώσεις του Γιούνκερ σχετικά με τη δημοκρατία, τα δημοψηφίσματα, την ευρωζώνη και ευρύτερα την πολιτική.

O διευθυντής ευρωπαϊκών υποθέσεων του ομίλου RTL Group μας έστειλε το εξής σχόλιο από τον προσωπικό του

Να σημειωθεί ότι σύμφωνα με το RTL Group το συγκεκριμένο στέλεχος είναι επιφορτισμένο να εκπροσωπεί την εταιρεία απέναντι σε αξιωματούχους της ΕΕ – είναι δηλαδή ο βασικός λομπίστας του ομίλου στα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δραστηριότητα για την οποία ο όμιλος δηλώνει επισήμως ότι δαπανά 200 με 300 χιλιάδες ευρώ ετησίως.

Και επειδή δυστυχώς η ΕΡΤ, στην οποία αναφέρεται, φαίνεται ότι πράγματι «χρωστάει» στον κάθε πρωθυπουργό (και το απέδειξε την περίοδο της ΝΕΡΙΤ με τις στημένες συνεντεύξεις Σαμαρά και σήμερα που ενισχύει τις γραμμές της με φίλους, οπαδούς και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ) σκεφτήκαμε να δούμε τι πραγματικά χρωστάει ο όμιλος RTL στον Γιούνκερ.

Όπως εξηγούσε παλαιότερα η εφημερίδα Guardian το RTL οφείλει σε σημαντικό βαθμό την ύπαρξη και την επιτυχία του στο ειδικό καθεστώς για επιχειρήσεις ΜΜΕ που έστησε ο Γιούνκερ ως πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου. Συγκεκριμένα ήταν μια από τις πρώτες εταιρείες  που κατάφεραν να σπάσουν τη βρετανική νομοθεσία και μαζί το μονοπώλιο του BBC, εκπέμποντας  από το μικροσκοπικό κράτος του Γιούνκερ.

Χάρη και στο προνομιακό φορολογικό καθεστώς, που έδωσε στο Λουξεμβούργο τον τίτλο του μεγαλύτερου φορολογικού πλυντηρίου της Ευρώπης, το RTL γιγαντώθηκε και έστησε εκεί την έδρα μιας αυτοκρατορίας με 59 τηλεοπτικούς και 31 ραδιοφωνικούς σταθμούς που εκπέμπουν σε δέκα χώρες. Σήμερα ελέγχεται, στο μεγαλύτερο ποσοστό του, από τον Όμιλο Bertelesmann.

Ήταν τέτοιος ο «έρωτας» του RTL Group με τον Γιούνκερ ώστε ο συν-διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας Guillaume de Posch ζωγράφιζε (κυριολεκτικά) καρδούλες για τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής επιτροπής, σε διαφημιστικό βίντεο.

Φυσικά είχε κάθε λόγο να ζωγραφίζει καρδούλες για τον εκάστοτε πρόεδρο της Κομισιόν αφού προσέφευγε συχνά στα όργανά της επιτροπής για να διευθετήσει φορολογικές και άλλες οικονομικές διαφορές που είχε με χώρες μέλη της ΕΕ – με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα τον «πόλεμο» που είχε κηρύξει στην κυβέρνηση Ορμπάν, στην Ουγγαρία.

Η ανάληψη, όμως, της προεδρίας της Κομισιόν από τον Γιούνκερ άνοιγε μια νέα σελίδα αφού ο Λουξεμβούργιος πολιτικός τοποθέτησε ως διευθυντή στο γραφείο του τον Μάρτιν Σελμαιρ – πρώην νομικό σύμβουλο, αντιπρόεδρο νομικών υποθέσεων και επικεφαλής του γραφείου Βρυξελλών της… Bertelsmann, που όπως είπαμε ελέγχει το RTL Group.

Η τοποθέτηση του στελέχους της εταιρείας σε μια τόσο νευραλγική θέση για τη λειτουργία της ΕΕ είναι ένα από τα χαρακτηριστικότερα παραδείγματα της λεγόμενης περιστρεφόμενης πόρτας – της διαρκούς μετάβασης δηλαδή στελεχών ιδιωτικών εταιρειών σε κρίσιμα πόστα των ευρωπαϊκών θεσμών και το αντίστροφο.

Το Politico τον έχει χαρακτηρίσει ως τον ισχυρότερο διευθυντή στην ιστορία της Κομισιόν και ο ίδιος ο Γιούνκερ φέρεται να τον αποκαλεί χαϊδευτικά «το τέρας».

Να σημειωθεί ότι η πρώην αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Βίβιαν Ρέντινγκ, για την οποία επίσης εργαζόταν ο Σελμάιρ (μετά την Bertelsmann και πριν από τον Γιούκερ), μεταπήδησε στη συνέχεια στο διοικητικό συμβούλιο της Bertelsmann Stiftung, το ίδρυμα που ελέγχει το 80.9% των μετοχών του ομίλου Bertelsmann.

Μάλλον σύμπτωση θα είναι όλα αυτά και σίγουρα τίποτα το μεμπτό δεν υπάρχει… τουλάχιστον για όσους δηλώνουν ακόμη πίστη στους θεσμούς και το μεγάλο ιδεώδες της ΕΕ των λαών.

info-war

Advertisements