Πρωτοκοσμικοί είναι, αμερικάνοι είναι, τι άλλο θα έκαναν απ’ το να διαβάζουν τον Πελοποννησιακό πόλεμο του Θουκυδίδη σαν … πολεμικό ρεπορτάζ; Όμως ο (και στρατηγός) συγγραφέας, οπαδός της «διπολικής» εννόησης της πραγματικότητας (δεν θα την ονομάσουμε διαλεκτική για να αποφύγουμε τις παρεξηγήσεις), γνήσιο διανοούμενο τέκνο του σύντομου αθηναϊκού «χρυσού αιώνα», δεν εξιστόρησε τον Πελοποννησιακό πόλεμο παρά μόνο με ένα πολιτικό κίνητρο: να γίνει «κτήμα ετ ες αιεί» η επίγνωση ότι κάθε πλευρά ενός πολέμου έχει τα δικά της «δίκια», πράγμα που καθόλου δεν εμποδίζει την γενική καταστροφή όλων των εμπόλεμων. Αυτό τότε…

Ο (με τα σημερινά δεδομένα) μεγαλοαστός Θουκυδίδης δεν έγραψε εγχειρίδιο διάσωσης ούτε «δυνάμεων που παρακμάζουν», ούτε «δυνάμεων αναθεωρητικών». Δεν είχε καν συμβουλές του είδους «θεωρία παιγνίων»!

Πολύ περισσότερο: είναι άχρηστος σε ένα οικονομικό / κοινωνικό σύστημα (τον καπιταλισμό) που «αναπνέει» μέσα απ’ την καταστροφή…

Αλλά τι να καταλάβουν αμερικανικές πολιτικές και στρατιωτικές βιτρίνες; Ψάχνουν το manual της επιβίωσής τους…

sarajevo mag

Advertisements