Το πιθανότερο είναι ότι «τέτοιες ιδέες είναι απόλυτα εχθρικές» για τον μέσο έλληνα πατριώτη, που στενάζει κάτω απ’ την γερμανική κατοχή… Θα ήταν κάπως πιο αποδεκτές μόνο υπό μία προϋπόθεση: ότι δισεκατομμύρια ευρώ θα έρρεαν στην φτωχή και τίμια ελλάδα χωρίς προϋποθέσεις και ελέγχους· όπως εκείνες τις ωραίες εποχές των ‘90s και των ‘00s.

Δεν ανήκουμε σ’ αυτήν την κατηγορία, έτσι κι αλλιώς. Ποτέ δεν λιμπιστήκαμε «ευρωπαϊκά κονδύλια», και φυσικά ποτέ δεν φάγαμε το παραμύθι ότι για τα βασικά χαρακτηριστικά του ελληνικού καπιταλιστικού συμπλέγματος (και των ιδεολογιών του) φταίνε…. οι «γερμανοί»… Συνεπώς οι δηλώσεις της γερμανίδας πρωθ. Μέρκελ στο ετήσιο συνέδριο του γερμανικού σεβ αξίζουν την προσοχή μας:

… Φυσικά θα μπορούσαμε να συμφωνήσουμε σε έναν κοινό υπουργό οικονομικών, αν οι συνθήκες είναι σωστές κι αν υπάρχει η κατάλληλη ισορροπία ανάμεσα στους κινδύνους και τις ευθύνες του χρέους… Θα μπορούσαμε επίσης να συμφωνήσουμε σε έναν προϋπολογισμό της ζώνης του ευρώ αν είναι καθαρό ότι μ’ αυτό τον τρόπο ενισχύουμε πραγματικά την δομή της οικονομίας…

Ίσως κάποιοι σκεφτούν ότι πρόκειται για «στροφή» της γερμανικής πολιτικής. Δεν έχουμε αυτή την άποψη. Το γερμανικό κράτος / κεφάλαιο προωθεί την εμβάθυνση της ομοσπονδιοποίησης της ευρώπης απ’ την δεκαετία του ‘90· σκοντάφτοντας συνήθως στις περισσότερο «εθνικιστικές» αντιδράσεις κυρίως (αν και όχι μόνο) του γαλλικού κράτους / κεφάλαιου. Πάντα, όμως, έδινε κεντρική σημασία στους όρους και τους κανόνες των σχετικών διαδικασιών· όχι παράξενο για ένα κράτος / καπιταλισμό που θα «συνεισφέρει» (ήδη το κάνει) τα περισσότερα σε ένα περισσότερο ομόσπονδο «ευρωπαϊκό κράτος».

Ίσως, τώρα, στη φάση της πολιτικής παράλυσης του Λονδίνου και της πίστωσης χρόνου που έχει ο Macron είναι η κατάλληλη στιγμή για να δουλευτούν αυτές οι ιδέες. Ήδη Παρίσι και Βερολίνο έχουν συγκροτήσει επιτροπή τεχνοκρατών που θα παρουσιάσει στο eurogroup του Ιούλη προτάσεις για την εναρμόνηση των φορολογιών και την σύνθεση των οικονομικών πολιτικών (στην ευρωζώνη).

Έχει το ενδιαφέρον του το γεγονός ότι στο ίδιο συνέδριο, οι μεν γερμανοί βιομήχανοι τάχτηκαν υπέρ αυτού του update του project europe («αρκεί να σχεδιαστεί σωστά» πρόσθεσαν), ενώ οι επικεφαλής των υπόλοιπων κομμάτων δεν είχαν σοβαρές αντιρρήσεις· μάλλον συνέστησαν προσοχή· και φροντίδα των «ασθενέστερων περιοχών της ε.ε.» (οι πράσινοι).

Δεν είναι κάτι για αύριο. Αλλά το νερό μπαίνει στο αυλάκι. Πως θα αντιδράσει ο ελληνικός μικροαστικός πατριωτισμός όταν μάθει τέτοια νέα που, αυτή τη φορά, δεν θα αφήνουν περιθώρια για «θεσμικούς λαθρεπιβάτες» του είδους «ένταξη στην ευρωζώνη»; Χμμμμ… Κάντε τις προβλέψεις σας…

sarajevo mag

Advertisements