Η φιλία της Αθήνας με το Τελ Αβίβ δευτερευόντως μόνο έχει να κάνει με το γκάζι. Για την ακρίβεια το γκάζι είναι μια καλή βιτρίνα για να κρύβει πίσω της το ελληνικό κράτος / παρακράτος / κεφάλαιο τις εκδουλεύσεις που προσφέρει στο μιλιταριστικό / φασιστικό ισραηλινό καθεστώς.

Από τότε που το Τελ Αβίβ “τα έσπασε” με την Άγκυρα (και απ’ την μεριά του τουρκικού καθεστώτος οι λόγοι ήταν πολλοί και εξαιρετικά σοβαροί) η ισραηλινή αεροπορία έχασε το “χερσαίο βάθος” που χρειαζόταν για να εκπαιδεύεται· το ισραηλινό κράτος είναι ελάχιστο σε έκταση. Αυτό το “χερσαίο βάθος” το προσφέρει εδώ και χρόνια η Αθήνα: οι ασκήσεις της ισραηλινής αεροπορίας έχουν γίνει κοινοτοπία στα μέρη μας.

Εννοείται ότι αυτό μπορεί να γίνεται ομαλά μόνο με μια συμπληρωματική μεν αλλά καλά σχεδιασμένη εκστρατεία “διαφύλαξης” της ελληνικής κοινωνικής συναίνεσης· ή απάθειας. Πέρα απ’ την πάντα αποτελεσματική εξαγορά των “διαμορφωτών της κοινής γνώμης” θεωρούμε λογικό και φρόνιμο να έχει αποβιβαστεί και ένας μικρός στρατός έμπειρων ισραηλινών πρακτόρων, με καθήκον να “προσέχει” πιθανές εστίες κριτικής απέναντι στο απαρτχάιντ κατά των παλαιστινίων. Και κάνουν δουλειά και τα λεφτά και οι πράκτορες· το έχουμε διαπιστώσει.

Όσο για το που προορίζει η ισραηλινή αεροπορία τις γνώσεις που αποκτάει στην ελληνική επικράτεια; Χμμμμ… Ίσως κτυπήσει την Ουάσιγκτον…. Ε;

Και γιατί (θα πείτε…) να κτυπήσει το ισραήλ την Ουάσιγκτον που είναι στου διάολου τη μάνα και όχι την Δαμασκό ή την Τεχεράνη που είναι κοντά; Σωστό! Το πρώτο το έκανε, με τον τρόπο που έπρεπε, όταν έπρεπε… Οπότε τώρα για την ανατολή εκπαιδεύονται οι ισραηλινοί πιλότοι!… Αν και δεν είναι τα βουνά και τα λαγκάδια που θα τους κάνουν την ζημιά.

Όμως τι παραμύθι κι αυτό με το ισραηλινό (και το κυπριακό) γκάζι, ε; Ο μέσος παραπληροφορημένος υπήκοος θα πρέπει να ξεχάσει ότι υπάρχει ήδη μεγάλος ανταγωνισμός προμηθευτών σ’ αυτό το είδος· και ότι αν και όποτε προστίθεται “καινούργιος παίκτης” στην σχετική αγορά, έχει να αντιμετωπίσει όλους τους προηγούμενους και εδραιωμένους… Με ότι σημαίνει “ενδοκαπιταλιστικός ανταγωνισμός”, πάνω ή κάτω απ’ το τραπέζι.

Για παράδειγμα, ένας ανταγωνιστής που θα έχει να αντιμετωπίσει τον ισραηλινο-κυπριακο-ελληνικό σωλήνα γκαζιού, αν και όποτε υπάρξει, είναι …. η Ουάσιγκτον! Η οποία καίγεται να κάνει εξαγωγές υγροποιημένου αερίου στην ευρώπη· και πέφτει ως τώρα πάνω στην Μόσχα αλλά και την Ντόχα, την Τεχεράνη… Οπότε μαστορεύει, όπου μπορεί, κάτι πολέμους για να εμποδίσει τους αγωγούς…

Όμως όλα κι όλα!!! Όπως με το ρωσικό γκάζι που θα έφερνε (μαζί με ρούβλια προστάτζα) ο κυρ Παναγιώτης, έτσι και το ισραηλινό μέσω ελληνικών βυθών είναι υπεράνω ανταγωνισμού!!! Είναι θέμα ποιότητας βρε αδελφέ!! Σαν το τυρί “φέτα” ένα πράγμα!

Οπότε δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας. Θα χεστούν στο τάληρο οι έλληνες – μόλις γίνουν σεΐχηδες. Είναι στο κόλπο και ο φίλος, ο αδελφός Νετανιάχου, κι όλοι οι φίλοι και αδελφοί Lieberman· γιατί να υπάρχει θέμα;

sarajevo mag

Advertisements