Υπάρχει ένα μεγάλος χορός εγκάθετων που δηλώνουν απόλυτη βεβαιότητα ότι η επίθεση στην Khan Sheikhoun ήταν δουλειά του στρατού του Άσαντ (μερικοί, μάλιστα, το πάνε κατά τα γούστα τους ακόμα μακρύτερα: μπορεί και της Μόσχας…). Το πόσο σίγουροι είναι αποδεικνύεται, βέβαια, απ’ αυτό το απλό: δεν έκαναν τον κόπο να περιμένουν λίγο για να ανεμίσουν τις αποδείξεις τους με κάθε επισημότητα και βεβαιότητα, ώστε να νομιμοποιήσουν την «τιμωρία»… Χειροκροτούν το ψόφιο κουνάβι για την «ακαριαία, συναισθηματική και ηθική» απόφασή του· και οι αποδείξεις έρχονται…. Εν τέλει αυτή η μεθοδολογία είναι ίδια με εκείνη των αμερικάνων μπάτσων: πρώτα σκοτώνουν τους «υπόπτους» (αν είναι μαύροι), και μετά προσπαθούν να αποδείξουν ότι ήταν απειλητικοί και επικίνδυνοι…

Για να έχετε μια πρώτη ιδέα για το τι σημαίνει παγκόσμιος πόλεμος απ’ την άποψη της επαγγελματικής δημαγωγίας, δίνουμε στη συνέχεια τρία παραδείγματα.

Το πρώτο είναι το καθεστωτικό γερμανικό spiegel, στην αγγλόφωνη ηλεκτρονική του έκδοση. Σε ένα προχθεσινό άρθρο του (the world at crossroads in syria) χρησιμοποιεί σαν (μοναδικό) “αποδεικτικό στοιχείο” της ενοχής του καθεστώτος Άσαντ για τα χημικά στην Khan Sheikhoun τι νομίζετε; Υποτιθέμενες υποκλοπές των επικοινωνιών μεταξύ σύριων πιλότων, υποκλοπές που (λέει το spiegel…) ότι κάνουν οι ένοπλοι της al – Nusra! Το ότι το γερμανικό καθεστωτικό περιοδικό έχει την δυνατότητα να παραλαμβάνει απ’ τους “τρομοκράτες” της al-Nusra τις δήθεν υποκλοπές τους, είναι βέβαια ένα δημοσιογραφικό κατόρθωμα άξιο του βραβείου Πούλιτζερ… Δημιουργεί όμως μερικές πολύ σοβαρές ερωτήσεις· και υποψίες…. Ε;

Εκτός αν οι υποκλοπές δεν προέρχονται απ’ την al-Nusra αλλά, π.χ., απ’ την mossad· και το spiegel θέλει να το κρύψει. Και πάλι: μπορεί, άραγε, το spiegel να ελέγξει την αυθεντικότητα του υλικού που επικαλείται (αν όντως υπάρχει τέτοιο υλικό;) Όχι. Δεν μπορεί. Απλά κάνει την βρωμοδουλειά: το βαποράκι…

Μια δεύτερη «απόδειξη» έρχεται από άρθρο του Stephen Bryen, στο site των asia times, πάλι στις 7 Απρίλη. Σύμφωνα, λοιπόν, με αυτόν τον «γνώστη και αναλυτή» ο Άσαντ έριξε χημικά παρότι δεν τα χρειαζόταν… επειδή είχε την υποψία ότι Μόσχα και Ουάσιγκτον (: ψοφιοκουναβιστάν) μπορεί να κανονίζουν κανά deal πίσω απ’ την πλάτη του, χωρίς να τον ρωτήσουν, με σκοπό να τον ρίξουν…

Οπότε ο (κατά τον Bryen) σατανάς Άσαντ σκέφτηκε: θα πάω να ρίξω χημικά να τους βάλω να τσακωθούν… Και δεν σκέφτηκε (γιατί είναι σατανάς αλλά είναι και κόπανος) ότι αν πράγματι παίζει τέτοιο deal πίσω απ’ την πλάτη του, τότε θα βρουν την ευκαιρία να τον καταδικάσουν και οι δύο μαζί, και να προχωρήσουν γρηγορότερα το deal τους. Όχι! Αυτό δεν θα μπορούσε να το σκεφτεί ένα κάθαρμα σαν τον Άσαντ…

Πιο σωστά: ο Bryen θεωρεί ότι το κοινό του είναι τόσο βλαμμένο που δεν θα εκδηλώσει μια τέτοια ένσταση απέναντι στη φοβερή ανάλυση / αποκάλυψή του: άσε μας ρε παπατζή: κι εγώ όταν ήμουνα μικρός πήγα να σπάσω το βάζο για να βάλω την μαμά και τον μπαμπά να τσακωθούν μεταξύ τους, αλλά γρήγορα σκέφτηκα ότι θα τις φάω κι απ’ τους δύο, οπότε έκατσα ήσυχος…

Ο Stephen Bryen που υποστηρίζει ενυπόγραφα και διαδίδει τέτοιες b-παπαριές δεν είναι, βέβαια, σατανάς. Είναι (και εύκολα το βρίσκει όποιος ψάξει ιντερνετικά) άνθρωπος της αμερικανικής πολεμικής βιομηχανίας, κολλητός του ακροδεξιού «νεοσυντηρητικού» Richard Perle (όσοι δεν τον ξέρετε ψάξτε τον, μεσουράνησε επί Μπους του Β) και σημαντικός συνεργάτης διάφορων σκληροπυρηνικών φιλο-ισραηλινών οργανώσεων των ηπα, όπως το center for security policy και το jewish institute for national security affairs.

Αυτός ο αμερικάνος πατενταρισμένος φασίστας λοιπόν, ο Stephen Bryen, είναι που έχει την «απόδειξη της ενοχής του Άσαντ»: πήγε και έκοψε επίτηδες το κλαδί που πάνω του καθόταν, για να πλακώσει την υποτιθέμενη ρωσο-αμερικανική «συνεννόηση». (Ούτε φαιορόζ έλληνας που διαπραγματεύεται να ήταν!!!)

Πράγματι, δεν υπάρχει αμφιβολία πως οι φασίστες με πυρηνικά θεωρούν όλον τον υπόλοιπο κόσμο εντελώς ηλίθιο… Και ένα μεγάλο μέρος των υποτακτικών είναι, δυστυχώς, τέτοιο.

Μια τρίτη «απόδειξη» έρχεται απ’ τους καθεστωτικούς New York Times. Που αναμεταδίδουν μια ανάλυση του atlantic council. Εδώ η εξήγηση είναι πιο πορωτική: Ο Άσαντ έριξε τα χημικά …για να δοκιμάσει την Ουάσιγκτον. Να δει, δηλαδή, αν το ψόφιο κουνάβι το λέει ειλικρινά ότι δεν ενδιαφέρεται για την αντικατάστασή του ή όχι…

Μάλιστα… Σατανάς ο Άσαντ, δεν πείστηκε ότι το ψόφιο κουνάβι λέει την αλήθεια, και σκέφτηκε: ρε δεν πάω να σκοτώσω τίποτα άμαχους με Sarin για να δω αν είναι ειλικρινής κι ωραίος αυτός ο καινούργιος, ή μπας και κοροϊδεύει τον κόσμο;….

Το atlantic council, που αποκαλύπτει αυτό το βαθυστόχαστο τεκμήριο, είναι ένα απ’ τα πολλά ακροδεξιά και πολεμοκάπηλα think tanks των ηπα. Οπότε δεν χρειάζεται άλλες συστάσεις. Κι εδώ η «απόδειξη της ενοχής του Άσαντ» δεν μπορεί παρά να θεωρηθεί ακλόνητη: πήγε να γαργαλίσει το ψόφιο κουνάβι, για να δει αν είναι ψόφιος κοριός ή όχι…

Τα αφεντικά του αμερικανικού ιμπεριαλισμού βιάστηκαν τόσο πολύ να ρίξουν τους πυραύλους τους κατά του Άσαντ ώστε δεν πρόλαβαν (ή αδιαφόρησαν) να οργανώσουν έγκαιρα το ιδεολογικό σκέλος της επίθεσης. Αλλά ζει πολύς κόσμος απ’ αυτό. Θα κλείσουν όλοι αυτοί τα μαγαζιά τους και θα στήσουν φουφούδες με κάστανα στο central park εξαιτίας του “εκρηκτικού ταμπεραμέντου” του ψόφιου κουναβιού; Κλέφτες θα γίνουν; Όχι δα!!!

Η επίθεση έγινε ακριβώς τη στιγμή που διεθνώς είχε απλωθεί μια εύλογη αμφιβολία (Μα καλά, γιατί να ρίξει χημικά ο Άσαντ; Δεν είχε κανένα μα κανένα λόγο να το κάνει…) και χωρίς να έχει υπάρξει πριν πειστική απάντηση. Τώρα τρέχουν να βρουν μία, εκ των υστέρων, όπως όπως, για να μπαλώσουν το θέμα για λίγες ώρες ή μέρες· πιο μετά θα έχει ξεχαστεί. Και επιστρατεύουν όλους τους (διεθνείς) φίλους τους – και στα μέρη μας…

Λένε βλακείες ολκής! Αλλά αυτό έχει μια χρησιμότητα (για εμάς). Αποκαλύπτει όχι μόνο τον τρόπο που δουλεύουν αλλά και την έκταση των «ψυχολογικών επιχειρήσεων» («μασάζ» στα ελληνικά…), σε πραγματικό χρόνο.

Θα ευχόμασταν αυτές οι ξετσίπωτες βλακείες να ανοίξουν κανά μυαλό. Όμως, απ’ την άλλη, η βλακεία έχει χίλιες πηγές και εκατομμύρια κοίτες…

sarajevomag

Advertisements