Της Μαρίας Παρέντη

”Aς ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα,

ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα και ο ουρανός,

ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό και ο αέρας,

ας ιδιωτικοποιηθεί η Δικαιοσύνη και ο Νόμος,

ας ιδιωτικοποιηθεί και το περαστικό σύννεφο,

ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο,

ειδικά στην περίπτωση που γίνεται την ημέρα και με τα μάτια ανοιχτά.

 

Και σαν κορωνίδα όλων των ιδιωτικοποιήσεων,

ιδιωτικοποιήστε τα Κράτη,

παραδώστε επιτέλους την εκμετάλλευση υμών των ιδίων

σε εταιρίες του ιδιωτικού τομέα με διεθνή διαγωνισμό.

Διότι εκεί ακριβώς βρίσκεται η σωτηρία του κόσμου…” 

Jose Saramago

Η μεταλλουργία χρυσού είναι μία εκ των πιο κερδοφόρων και παράλληλα των πιο ενεργοβόρων και βρώμικων βιομηχανιών του κόσμου.  Τα συμφέροντα που την υπηρετούν  άφησαν όπου πάτησαν καμένες γαίες για τις παρούσε και τις επόμενες γενιές. Η καθημερινή χρήση εκρηκτικών και κυανίου, αλλά και οι εξαιρετικά αυξημένες ανάγκες σε πόσιμο νερό, προκαλούν οικολογικές καταστροφές και διακινδυνέυουν την ύπαρξη όποιου έμβιου όντος.

Οι Σκουριές στην περιοχή της Χαλκιδικής αποτέλεσαν επενδυτικό στόχο εξόρυξης χρυσού και η κοινωνία ήρθε αντιμέτωπη με ένα τεράστιο θηρίο. Το ελληνικό κράτος έχει παραχωρήσει στην καναδική πολυεθνική Eldorado Gold τα μεταλλευτικά δικαιώματα μιας έκτασης 317.000 στρεμμάτων στην περιοχή, με αντίτιμο της τάξεως των 11 εκατομμυρίων ευρώ, με τη λεπτομέρεια ότι δεν θα εισπράξει ούτε ένα ευρώ στο μέλλον από την εξόρυξη. Εντός της εκτάσεως που αφορούσε την αγοραπωλησία συμπεριλαμβάνονται το κοίτασμα χαλκού – χρυσού στις Σκουριές, που σήμερα εκτιμάται ότι αξίζει περίπου 12 δισεκατομμύρια δολάρια, δύο προϋπάρχοντα ορυχεία μαζί με τις εγκαταστάσεις τους, 310 σπίτια στο Στρατώνι, καθώς και τα δικαιώματα έρευνας και επέκτασης της εξορυκτικής δραστηριότητας με το άνοιγμα και άλλων μεταλλείων.

Δεν χρειάζεται να διαθέτει κανείς ιδιαίτερες επενδυτικές γνώσεις ή μαθηματικό μυαλό για να εννοήσει τη σκανδαλώδη ενέργεια, όσο κι αν διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους κάποιοι για το πόσο καλό θα κάνει στον τόπο η συγκεκριμένη πρωτοβουλία. Πέραν του ανύπαρκτου τελικά επί της ουσίας οικονομικού κέρδους, η  επένδυση θα προκαλέσει ανεπίστρεπτη καταστροφή στο περιβάλλον, με τα οφέλη να είναι λιγότερα από τις απώλειες.

Μολαταύτα, με τις αρχές στο πλευρό τους οι επενδυτές άρχισαν τα προηγούμενα χρόνια τις επικίνδυνες εργασίες στο ορυχείο εξόρυξης χρυσού, με δηλητηριώδη απόβλητα να διαχέονται σε όλη την περιοχή.

Απέναντί τους βρήκαν την σθεναρή αντίσταση των κατοίκων της Χαλκιδικής, μα και πολλών αλληλέγγυων που στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων, καθώς η υπόθεση των Σκουριών αφορά τους πάντες, όσο μακριά κι αν  αυτοί κατοικούν.

Στο πλευρό των συμφερόντων της εταιρείας, οι κυβερνώντες που ξεπούλησαν τα πάντα άρον άρον, με το μανδύα της επενδυτικής πρωτοβουλίας και του ανοίγματος θέσεων εργασίας και βρέθηκαν και  κάποιοι  κάτοικοινα στηρίζουν τα μεγαλοσυμφέροντα, με τις κατασταλτικές  δυνάμεις πάντα πιστό σύμμαχό τους. Έτσι, οι άνθρωποι που προασπίζονται τον τόπο τους, το περιβάλλον και τη ζωή,  ήρθαν αντιμέτωποι με τις δυνάμεις τον ΜΑΤ, την άγρια καταστολή και την παράνομη λήψη DNA στο δρόμο κατά τη διάρκεια νόμιμων διαδηλώσεων και διαμαρτυριών,  τις συνεχείς ανακρίσεις (που πολλές φορές αφορούσαν εφήβους),τις ρίψεις χημικών μέσα στο σχολείο, τις βίαιες συλλήψεις στις 3 τα ξημερώματα,  τη βίαιη είσοδο στα σπίτια τους  από αστυνομικές δυνάμεις, ακόμη και την προφυλάκισή τους.

Κι όμως οι άνθρωποι αυτοί παρέμειναν ενωμένοι , δυνατοί και αποφασισμένοι να σταματήσουν την καταστροφή της Χαλκιδικής με κάθε προσωπικό κόστος. Οι άνθρωποι αυτοί διώχθηκαν και αντιμετωπίστηκαν σαν εγκληματίες του κοινού ποινικού δικαίου. Η  ποινικοποίηση των κοινωνικών αγώνων θυμίζει πρακτικές άλλων ετών, που τείνουν να γίνουν νέα πραγματικότητα.

Την Δευτέρα 13 Μαρτίου στο Δικαστικό Μέγαρο Θεσσαλονίκης , ξεκινά μία από τις σημαντικότερες δίκες του κινήματος ενάντια στην εξόρυξη. 21 κάτοικοι δικάζονται με βαρύτατες κατηγορίες επειδή υπερασπίζονται την τόπο τους από τις καταστροφικές εξορύξεις. Μαζί τους δικάζεται μια ολόκληρη κοινωνία, δικάζεται όποιος υπερασπίζεται το ανθρώπινο δικαίωμα  να έχει έναν τόπο να ζει, νερό να πίνει και αέρα να αναπνέει.

Ο δίκαιος κοινωνικός αγώνας τους είναι αγώνας όλων μας και σε τούτη την κρίσιμη ώρα, οφείλουμε να σταθούμε στο πλευρό τους.

“Καμία εξόρυξη, καμία δίωξη, με καμία κυβέρνηση”. Να είστε όλοι εκεί. 

*Η εικόνα που συνοδεύει το παρόν κείμενο ανήκει στο δημιουργό Plasticobilism , με τίτλο “Κανένας μόνος” και υπότιτλο: “Δικαζόμαστε, γιατί παλεύουμε για Γη, Νερό, Αέρα, Υγεία, Ελευθερία, Ζωή”. Τον ευχαριστούμε ιδιαιτέρως.

Το κείμενο δημοσιεύθηκε στο ένθετο του Νόστιμον Ήμαρ στον Δρόμο της Αριστεράς, τo Σάββατο 4.3.2017

Advertisements