Πολύ καλά είναι τα νέα που έρχονται από τη Γενεύη, αφού οι συζητήσεις για το Κυπριακό δεν οδήγησαν πουθενά, όπως δηλαδή συμβαίνει τα τελευταία 40 χρόνια και θα συμβαίνει για τα επόμενα 400, μέχρι να υψωθεί το λάβαρο της Επανάστασης στην Αγία Λαύρα και να γιορτάσουμε τη λήξη της Τουρκοκρατίας στο νησί.

Το Κυπριακό – όπως και μια σειρά άλλων θεμάτων – χαρακτηρίζεται ως εθνικό θέμα, ενώ, ας πούμε, η ανεργία και η μαζική μετανάστευση των νέων Ελλήνων δεν είναι εθνικά θέματα και χαρακτηρίζονται ως απλά συμπτώματα της κρίσης που δημιουργήσαμε εμείς οι ίδιοι στους εαυτούς μας. Πολύ λογικό αυτό.

Το Κυπριακό χαρακτηρίζεται επίσης κι ως κρίσιμο θέμα, αν και κρατάει πάνω από 40 χρόνια, αλλά αυτό δεν είναι περιέργο αφού ως κρίσιμη χαρακτηρίζεται και η οικονομική κρίση, αν και δεν είναι κρίση γιατί θα κρατήσει για πάντα.

Οι εκπρόσωποι όλων των πλευρών έφτασαν στη Γενεύη με τις καλύτερες διαθέσεις να βρεθεί μια βιώσιμη λύση για Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους – που μια χαρά συνυπάρχουν από μόνοι τους χωρίς όλους αυτούς τους μαλάκες πάνω από το κεφάλι τους – αλλά τελικά οι συζητήσεις ναυάγησαν, αφού βιώσιμη λύση για ένα πεθαμένο πρόβλημα δεν υπάρχει και δεν πρόκειται να υπάρξει στον αιώνα τον άπαντα.

Το μεγαλύτερο αγκάθι στις διαπραγματεύσεις είναι η «εναλλασσόμενη προεδρία» ανά 5ετία αλλά εδώ εντοπίζεται ένα μικρό προβληματάκι: η Κύπρος είναι στην ΕΕ ενώ η Τουρκία όχι.

Δηλαδή, κατά τη διάρκεια της τουρκικής προεδρίας, ο Ερντογάν θα είναι πρόεδρος και των «Ευρωπαίων» Ελληνοκυπρίων, άρα θα μπορεί να ασκεί βέτο σε αποφάσεις της ΕΕ, πράγμα που η Κομισιόν δεν πρόκειται να επιτρέψει ποτέ.

Από την άλλη, η Τουρκία δεν δέχεται με τίποτα να μην είναι ανάμεσα στις εγγυήτριες δυνάμεις και δεν σηκώνει κουβέντα περί αποχώρησης των τουρκικών στρατευμάτων από το νησί, οπότε αυτό που παρακολουθούμε είναι η εξέλιξη ενός «Σχεδίου Αυνάν» σύμφωνα με το οποίο θα μαζεύονται κάθε τρεις και λίγο όλοι γύρω από ένα τραπέζι και θα αυνανίζονται ομαδικά μέχρι να «τελειώσει» και ο τελευταίος.

Πού θα «τελειώσουν» όλοι αυτοί μη με ρωτάτε.

Πάντως, η καλύτερη λύση θα ήταν να εμφανιστεί ο Αρτέμης Σώρρας και να ισχυριστεί ότι έχει στην κατοχή του τίτλους ιδιοκτησίας εδαφών από τη Βόρεια Κύπρο, τους οποίους έχει καταθέσει στο όνομα των Ελληνοκυπρίων, και να βγει μια δικαστική απόφαση που θα λέει ότι δεν αποδεικνύεται από πουθενά ότι δεν τους έχει, άρα μπορεί και να τους έχει. Δεν θα ήταν υπέροχο;

Σε κάθε περίπτωση, παρακολουθούσα όλους τους ηγέτες να κάθονται γύρω από ένα τραπέζι και να χασκογελάνε με τις ώρες μεταξύ τους χωρίς να λένε απολύτως τίποτα το εποικοδομητικό και σκέφτηκα ότι οι μοναδικοί που δεν λαμβάνονται υπόψιν σε κάτι τέτοιες αποφάσεις είναι οι άμεσα ενδιαφερόμενοι, δηλαδή οι Ελληνοκύπριοι και οι Τουρκοκύπριοι.

Δηλαδή ο λαός.

Τους ρώτησε κανείς όλους αυτούς τι θέλουν να απογίνει με τις ζωές τους; Φυσικά και όχι.

Το μόνο που κάνουν είναι να τους δίνουν ονόματα: Κυπριακή Δημοκρατία, ψευδοκράτος, ελληνοκυπριακή κοινότητα, τουρκοκυπριακή κοινότητα.

Αυτό που πάει να επιχειρηθεί τώρα στην Κύπρο από τους τεχνοκράτες – που μια χαρά τα βρίσκουν πάντα κι αυτοί μεταξύ τους – είναι να δοθεί μια λύση τύπου Γιουγκοσλαβία (ευκαιρία να διαβάσουμε και λίγη πρόσφατη Ιστορία).

Τους πέτυχε το πειραματάκι εκεί και πάνε να το εφαρμόσουν και αλλού.

Μοναδικός χαμένος θα είναι ο λαός. Όπως πάντα.

Μην ανησυχείτε, μετά την Κύπρο έρχεται η σειρά μας.

by To Skouliki Tom

(Ανήθικο δίδαγμα: Το μοναδικό κόμμα που κρατάει ξεκάθαρη στάση για το Κυπριακό είναι το ΚΚΕ. Να τα λέμε κι αυτά.)

the three mooges

Advertisements