boy

Βγήκε ο Ζουράρις μετά την ορκωμοσία και… σάρωσε. Είναι δυνατόν να του έχει δωθεί μόνο το υφυπουργείο παιδείας; Τι θα κάνει στο υπουργείο αυτό; Μα πρώτα-πρώτα θα επαναφέρει τα αρχαία ελληνικά και την καθαρεύουσα στην διδακτέα ύλη των σχολικών μαθημάτων (το άλλο με τον Τοτό το γνωρίζετε;) . Αλλά αρκεί μόνον αυτό το «έργο;» Όχι βέβαια. Εδώ έχουμε ένα κεφάλαιο που πρέπει να αξιοποιηθεί.

Σ’ αυτόν πρέπουν δόξες λαμπρές. Διότι ένας τόσο βαθυστόχαστα αρχαιόπληκτος δεν μπορεί να αρκείται στο αξίωμα του υφυπουργού. Πρέπει να διευρυνθούν οι ορίζοντες και τα πεδία δράσης του. Να του δίνεται συνεχώς το βήμα να εκτοξεύει εκείνα τα ανεπανάληπτα λεκτικά ευφυολογήματα.

Είπε, λοιπόν, αυτός ο περιλάλητος για την επιδεικνυόμενη πολυμάθειά του. Κρατηθείτε.

«Στην επισήμανση των δημοσιογράφων ότι δεν υπάρχει πια δώρο, ο υφυπουργός Παιδείας απάντησε: Υπάρχουν κάποια υπολείμματα τα οποία μπορεί να σας τα αφαιρέσουμε βάσει των εντολών της τρόικας. Να καταλάβετε ότι οτιδήποτε γίνεται τώρα και είναι αυτή η αθλιότητα είναι γιατί η Ελλάς είναι υπό κατοχή».

Με λίγα λόγια και αυτά που σας έχουν απομείνει μπορεί να τα χάσετε. (Τι μπορεί, είναι βέβαιο)

Όμως, εφ’ όσον έχουμε μίαν αθλιότητα ευκόλως αντιλαμβάνεται κάποιος τί είδους προϊόντα είναι τόσον αυτός όσο και το υπουργικό συμβούλιο στο σύνολό του.

Λέγοντας δε, πως υπάρχει κατοχή σημαίνει ότι οι κυβερνήσεις είναι κατοχικές και οι υπουργοί τους αποτελούνται από δοσίλογους (συνεργάτες των κατοχικών) και προδότες. Σωστά;

Ως προς τη λύση για την απελευθέρωση από την κατοχή υπενόησε την αναβίωση (τρομάρα του!) του «απελευθερωτή» Άρη Βελουχιώτη. Το ερώτημα που αιωρείται είναι ποιόν βλέπει στην θέση αυτή τον Τσίπρα, τον Καμμένο ή τον εαυτούλη του;

Μετά, ως είθισται, τα έκανε μούτι:

«Θα βγούμε με αντίσταση. Δηλαδή από την στιγμή που στα όλα τα επίπεδα τα υπουργικά και στην συνομιλία με τους δανειστές και με τους τροϊκανούς θα έχουμε μια συνεχή διαπραγμάτευση και διαπραγμάτευση σημαίνει ουσιαστικά συσχετισμό ισχύος και δυνάμεως σημαίνει μαζί με μια αυξημένη ή αύξουσα αγανάκτηση του ελληνικού λαού αυτό θα βοηθήσει τον στόχο».

Αγανακτείτε. Αν δεν αγανακτείτε από μόνοι σας θα συνεχίσουν αυτοί να σας αγανακτούν, διότι, κατά Ζουράριν, αυτό σημαίνει ενδυνάμωση διαπραγματευτικής ισχύος.

Μετά από όλα αυτά το συμπέρασμα έρχεται από μόνο του: Μωραίνει Κύριος ὅν (οὕς) βούλεται ἀπολέσαι!

Ρομφαίος

anarchypress