Ολάντ, Πούτιν, Κλίντον, Ομπάμα, Τσίπρας

Καρφώματα,  χλιαρές διαψεύσεις και ηχηρές επιβεβαιώσεις

Το διπλωματικό παιχνίδι και η ρευστότητα στις σχέσεις που δημιουργούνται σε ένα χαώδες διεθνές περιβάλλον οδηγούν σε επιπρόσθετες δυσκολίες να διαβαστούν γεγονότα, διαρροές, κινήσεις και πρωτοβουλίες καθώς και αυτονόμηση πηγών και ροών πληροφοριών.

Μέσα σε 24 ώρες μπαράζ αποκαλύψεων φέρνει στην επιφάνεια τηλεφωνήματα και επαφές που έγιναν την περίοδο του 2015 λίγο πριν την τελική συμφωνία του Ιουλίου 2015. Γιατί τώρα, γιατί αυτήν την στιγμή και ποιον εξυπηρετούν; Η στιγμή είναι ιδιαίτερη: ΗΠΑ και δυτικές δυνάμεις εντείνουν την οξύτητα απέναντι στην Ρωσία, στο μέτωπο της Συρίας δημιουργούνται νέα δεδομένα, η Τουρκία φαίνεται να μην τιθασεύεται με την ίδια ευκολία, στις ΗΠΑ αναμένονται οι εκλογές, η Αγγλία προ ολίγου αποφάσισε το Brexit, η Γερμανία συνεχίζει σαν να μην συμβαίνει τίποτα, ενώ οξύνεται ο ανταγωνισμός της με τις ΗΠΑ.

Η Ελλάδα πέρσι ήταν στο επίκεντρο των διεθνών εξελίξεων, όχι τώρα. Η Τουρκία ή η Συρία και οι σχέσεις με την Ρωσία μοιάζουν πιο κρίσιμα, μαζί με την κεντρική κρίση στην Ευρώπη. Οι διαρροές όμως γίνονται με βάση τις εξελίξεις στην Ελλάδα. Επηρεάζουν και την Ελλάδα. Παραδόξως η παραδομένη Ελλάδα είναι πεδίο διαμάχης ανάμεσα σε γερμανούς και ΗΠΑ-ΔΝΤ. Το ελληνικό χρέος και πώς θα αντιμετωπιστεί βρίσκεται στο επίκεντρο ενός οικονομικού πολέμου ΗΠΑ-Γερμανίας και έτσι τα όσα λέγονται και γράφονται έχουν κάποια σχέση και με το τι επιδιώκεται.

Υπάρχουν όμως και τα γεγονότα. Τα τηλέφωνα και οι επικοινωνίες είχαν ανάψει εκείνη την περίοδο για την ελληνική κρίση. Κανείς δεν διαψεύδει αυτήν την πλευρά. Το τι λεγόταν και πώς λεγόταν είναι το βασικό ζήτημα, αλλά σε αυτό δεν θα φωτιστούμε από τις πολλές διαψεύσεις και τα τρολαρίσματα. Βέβαια κάτι λεγόταν και κάτι γινόταν. Και πάντα κάποιοι κορόιδευαν τους πάντες. Υπήρχε δηλαδή η μπλόφα και η κοροϊδία. Ξέρουμε ότι τελικά πέρασε του Σόιμπλε και της ευρωκρατίας. Ξέρουμε επίσης ότι η αμερικάνικη πλευρά πίεσε για συμφωνία, αφού είχε ξεπεραστεί το σχέδιο για Grexit (γιατί υπήρχε και τέτοιο στο τραπέζι). Ξέρουμε επίσης ότι η ελληνική πλευρά εξ αρχής δεν έκανε τίποτα για να αξιοποιήσει τον παράγοντα Ρωσία, και οι Ρώσοι ξέρανε, ότι το «σχήμα» στην Ελλάδα ήταν ότι έπαιζε θέατρο και ήταν χρεωμένο στον αμερικάνικο παράγοντα. Ξέρουμε ακόμα ότι πολλοί από την ηγεσία του Συριζα είχαν αυταπάτες, ότι θα υπάρξει μια καλύτερη συμφωνία με ευρωκρατία με τις πλάτες των ΗΠΑ. Ξέρουμε ακόμα ότι προχώρησε η κυβέρνηση (ολόκληρου του ΣΥΡΙΖΑ τότε, άρα έχουν ευθύνη και όσοι στην συνέχεια διαχωρίστηκαν και τότε είχαν κυβερνητικές θέσεις) στην αγκαλιά της παγίδευσης που είχαν στήσει καλά οι τροϊκανοί. Ξέρουμε επίσης πως προχωρούσαν με απίστευτη προχειρότητα και με απίστευτες γκάφες σε χειρισμούς σε όλους τους τομείς. Τώρα τα περισσότερα φορτώνονται στον Βαρουφάκη, στον Λαφαζάνη και στην απειρία. Όμως όλοι ήταν στου Μαξίμου και ήξεραν τι γίνεται στην ομάδα διαπραγμάτευσης. Άλλωστε δεν υπήρξε σοβαρή αντίδραση στις 20 Φλεβάρη όταν είχαν κριθεί τα περισσότερα… Ουσιαστικά ο Τσίπρας αφέθηκε να κάνει το παιχνίδι του.

Έντεχνα άφηναν να διαρρέουν ψίθυροι ότι εξετάζονται όλα τα ενδεχόμενα, ότι υπάρχει σχέδιο. Το μόνο που υπήρχε ήταν το «συμφωνία πάση θυσία», τα άλλα ήταν στάχτη στα μάτια αφελών. Ο τυχοδιωκτισμός και η επικινδυνότητα της ομάδας δεν αποκλείει καμιά κουβέντα και καμιά διερεύνηση προς πάσα κατεύθυνση π.χ. χώρες Brigs, φυσικά, χωρίς ποτέ να εννοούν κάτι ουσιαστικό. Άρα τα περί τυπώματος δραχμών στη Ρωσία μπορεί να έγιναν βολιδοσκοπήσεις για ξεκάρφωμα και γνωρίζοντας ότι κάτι τέτοιο ίσως δημιουργήσει μια πίεση προς τους δυτικούς αλλά ποτέ δεν το εννοούσαν ή πέρασε από το μυαλό τους να το δοκιμάσουν. Ούτε φυσικά και τσίμπησε κανείς, πόσο μάλλον η ρώσικη διπλωματία  που φρόντισε να τα μεταφέρει τότε στον Ολάντ για δικούς της λόγους. Βέβαια υπάρχει το ερώτημα γιατί ο «σύντροφος σοσιαλιστής Ολάντ» να προχωρά στην αποκάλυψη αυτή; Εδώ δεν είναι εύκολες οι απαντήσεις. Σε μια στιγμή που ψυχραίνουν οι σχέσεις Πουτιν – Ολάντ μπορεί να εξηγεί κάποια πράγματα, αλλά από την άλλη δεν αρκεί ως ερμηνεία.

Τα απανωτά τηλέφωνα και οι επαφές με τις μεγάλες δυνάμεις πιστοποιούν το ενδιαφέρον των τελευταίων για την περιοχή και τις προσπάθειες να κρατηθεί ο έλεγχος και οι ισορροπίες. Τα δεδομένα όμως αλλάζουν με καταπληκτική ταχύτητα και οι αντιθέσεις οξύνονται. Σε τέτοιες στιγμές παροξύνονται μηχανισμοί και διαρροές – αποκαλύψεις. Μάλλον θα πρέπει να περιμένουμε κι άλλα τέτοια «στοιχεία» στο προσεχές διάστημα.

Δρόμος της Αριστεράς

Advertisements