attica-bank-building

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Τα όσα περιλαμβάνει το πόρισμα των ελεγκτών της Τράπεζας της Ελλάδας για την Τράπεζα Αττικής, που παραδόθηκε στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής είναι αρκετά αποκαλυπτικά για το πάρτι που συνέβαινε στο χρηματοπιστωτικό βραχίονα του ΤΣΜΕΔΕ από τον Ιανουάριο του 2015. Αφότου δηλαδή εξελέγη ο ΣΥΡΙΖΑ…

Εν συντομία: Χαριστικά επιτόκια, όπως λέγεται στην καθομιλουμένη η «κάτω του κόστους τιμολόγηση των δανείων» και δάνεια αέρας, όπως λέγεται αλλιώς το «ανεπαρκές επίπεδο εκτίμησης και επαναξιολόγησης εγγυήσεων», κ.α. Τα 16 δε ονόματα επιχειρηματιών που χάριν παραδείγματος αναφέρονται για να τεκμηριωθεί η κακοδιαχείριση, πολύ δύσκολα θα καταφέρουν να ξεκολλήσουν από την Τράπεζα Αττικής το παρωνύμιο «ΣΙΡΥΖΑ μπανκ». Πολύ περισσότερο μετά και αποκάλυψη του Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου, βουλευτή του ΠΑΣΟΚ (που εξακολουθεί παρά την κρίση του να αποτελεί αστείρευτη πληροφόρησης για πρόσωπα και πράγματα) ότι ο Γιάννης Δραγασάκης αποτελούσε μόνιμο σύμβουλο διοίκησης της τράπεζας Αττικής, μέχρι που εξελέγη βουλευτής.

Ωστόσο, ορισμένα άλλα από τα «ευρήματα» προκαλούν τη νοημοσύνη. Γιατί για παράδειγμα να απορριφθούν τα 9,9 εκ. ευρώ από την αύξηση κεφαλαίου, συνολικού ύψους 681 εκ. ευρώ, επειδή προήλθαν από οργανισμό που βρίσκεται υπό τον έλεγχο του κράτους, όπως ο Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών κι άλλα 20 εκ. που προήλθαν από την ΕΥΔΑΠ, χαρακτηριζόμενα ως κρατική ενίσχυση, και να μην έχουν την ίδια τύχη τα δεκάδες δις. ευρώ που έχουν δοθεί στις 4 συστηματικές τράπεζες από το 2008 κιόλας; Αντίστοιχος έλεγχος για δάνεια και επιτόκια γιατί δε διενεργήθηκε και στις άλλες τράπεζες, να μαθαίναμε έτσι ποιος τις οδήγησε στη χρεοκοπία; Η απάντηση είναι απλή: ο ίδιος λόγος, δηλαδή η συνέχεια του κράτους, επιβάλει την ομερτά στις συστημικές και τους αρχάγγελους της κάθαρσης στην Αττικής…

Οι αποκαλύψεις για την Τράπεζα της Ελλάδας δεν είναι παρά στιγμιότυπα του πολέμου που μαίνεται στην ελληνική ολιγαρχία με κορυφή του παγόβουνου αυτή τη στιγμή τις τέσσερις τηλεοπτικές άδειες. Η προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ και των …φίλιων δυνάμεων (Λάτσης, Αγγελόπουλοι, κ.α.) έγινε έγκαιρα ορατή: Ανατροπή της παλιάς επετηρίδας, αξιοποιώντας τη δεινή θέση ομίλων όπως ο ΔΟΛ που έχουν ωθήσει την ιστορία των ιδιωτικών χρεοκοπιών σε επίπεδα που θα ζήλευε και η Λίμαν Μπράδερς, και, το σημαντικότερο, ξαναμοίρασμα της οικονομικής τράπουλας. Αιχμή του δόρατος για το χώρο της ενημέρωσης ο Καλογρίτσας, που έχει μακρά ιστορία στο να φέρνει σε πέρας βρόμικες δουλειές για χάρη όλης της κοινοβουλευτικής Αριστεράς, μια κι αν τώρα «τρέχει» το σχέδιο του ΣΥΡΙΖΑ, πριν σχεδόν 30 χρόνια «έτρεχε» το σχέδιο ΚΚΕ – ΕΑΡ για συγκυβέρνηση, διατηρώντας μάλιστα επαφές και παίρνοντας προσωπικές οδηγίες από τον ιστορικό ηγέτη του ΚΚΕ, Χαρίλαο Φλωράκη.

Ο έλεγχος στην Αττικής εκ μέρους της κεντρικής τράπεζας, που στη σημερινή συγκυρία αντικειμενικά ευνοεί την παλιά διαπλοκή, και η άρνηση της κεντρικής τράπεζας να δεχθεί Την πρόταση της κυβέρνησης για τη διοίκηση της τράπεζας των μηχανικών, στόχευε να ακυρώσει αυτό ακριβώς το σχέδιο που πλήττει εδραιωμένα για δεκαετίες οικονομικά συμφέροντα. Συγκεκριμένα, οι αποκαλύψεις για τα δάνεια που είχε δώσει η Αττικής στην Καλογρίτσα χωρίς τις δέουσες εγγυήσεις ύψους 78 εκ. ευρώ από το 2015 (ως μέτρο σύγκρισης ας κρατήσουμε ότι το περίφημο δάνειο του Μέγκα έφτανε τα 98 εκ…), με επιτόκιο 4% κι ένα πιστοδοτικό όριο που ανέβαινε σαν ασανσέρ από τα 10 εκ. στα 100 εκ. ευρώ θέτουν σε αμφιβολία την οικονομική επάρκεια του επίδοξου εκδότη. Καθιστούν εύλογο τον ισχυρισμό ότι η ΣΥΡΙΖΑ μπανκ, μέσω της κατασκευαστικής εταιρείας Τοξότης του Καλογρίτσα, χρηματοδότησε το ΣΥΡΙΖΑ TV ενώ τα εξ οικείων βέλη (πχ Κουρουμπλής, Καμμένος, κ.α.) έφεραν στην επιφάνεια τους τριγμούς στο κυβερνητικό στρατόπεδο που προκαλεί ο ολοένα και πιο σφιχτός εναγκαλισμός με τη διαπλοκή.

Ο έλεγχος δε που διενεργήθηκε στη σύζυγο του Στουρνάρα, Σταυρούλα Νικολοπούλου, από την οικονομική αστυνομία κι η επίθεση που δέχθηκε το ζεύγος από το εκδοτικό στερέωμα του ΣΥΡΙΖΑ έδωσαν την εντύπωση ότι επρόκειτο για την απάντηση της κυβέρνησης και της νέας, ανερχόμενης διαπλοκής.

Η σφοδρότητα της διαμάχης μεταξύ παλιών και νέων τζακιών, με χαρακτηρισμούς για «νέο Κοσκωτά» να επιχειρούν να ανεβάσουν το πολιτικό θερμόμετρο την ίδια ώρα που ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, Ποτάμι ψηφίζουν για παράδειγμα την εκχώρηση του παλιού αεροδρομίου του Ελληνικού στον Λάτση – συμφωνούν πλήρως δηλαδή στα μεγάλα πολιτικά επίδικα όπως είναι οι ιδιωτικοποιήσεις, δείχνει τις αναταράξεις που προκαλούνται όσο μικραίνει η πίτα και εισερχόμαστε σε μια νέα περίοδο. Η ελληνική ολιγαρχία βγάζει όπλα όσο γίνεται εμφανές ότι το νέο οικονομικό τοπίο δεν τους χωρά όλους κι οι νεοεισερχόμενοι μάλιστα ζητούν το δικό τους μερίδιο…

Το άρθρο δημοσιεύεται στο Πριν στις 25 Σεπτεμβρίου 2016