Το λέγαμε πριν φύγουμε για διακοπές και δεν υπάρχει λόγος να μη το επαναλάβουμε τώρα που επιστρέψαμε. Τούτος ο μήνας αναμένεται να φέρει ισχυρές μεταρρυθμιστικές δονήσεις, οι οποίες θα κλονίσουν συθέμελα όσες κολώνες έχουν απομείνει όρθιες σ’ αυτό το ρημαγμένο οικοδόμημα που λέγεται εργασία. Κι όσο ακούς τον Κατρούγκαλο να δηλώνει πως η κυβέρνηση θα στηρίξει το εργασιακό με την ίδια αποφασιστικότητα που στήριξε το ασφαλιστικό, τόσο σιγουρεύεσαι ότι δεν πρόκειται να μείνει λίθος επί λίθου.

Η αρχή έγινε πριν καλά-καλά βγει το καλοκαίρι, με τον μετασχηματισμό τού επιδόματος ανεργίας σε επιδότηση εργοδοσίας, μια πατέντα η οποία ισχύει εδώ και πολλά χρόνια στην προοδευμένη Ευρώπη κι ήταν πλέον καιρός να φτάσει και σε τούτη την παραμελημένη γωνιά των Βαλκανίων. Η ιδέα της είναι απλή: αντί να δίνω επίδομα στον άνεργο, θα τον στέλνω για δουλειά και θα δίνω τα λεφτά στον εργοδότη του για να τον πληρώνει. Ευφυέστατον!

Ας πάρουμε, όμως, τα πράγματα με την σειρά. Πρώτα-πρώτα, η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι το μέτρο θα εφαρμοστεί πιλοτικά σε 10.000 επιδοτούμενους από τον ΟΑΕΔ ανέργους, κάτι που σημαίνει ότι προσωρινά ξεχνάμε (α) τους υπόλοιπους 150.000 επιδοτούμενους ανέργους, (β) τους πάνω από ένα εκατομμύριο μη επιδοτούμενους ανέργους που είναι γραμμένοι στον ΟΑΕΔ και (γ) τις στρατιές των ανέργων που δεν βρίσκονται στα μητρώα του ΟΑΕΔ. Δεύτερον, η υπαγωγή κάποιου άνεργου στο μέτρο είναι εθελοντική. Και, τρίτον, δικαίωμα υπαγωγής στο μέτρο έχουν αποκλειστικά οι πολύ μικρές επιχειρήσεις, δηλαδή όσες απασχολούν μέχρι εννέα άτομα.

Μ’ αυτό το μέτρο, η κυβέρνηση απευθύνεται τόσο στον επιδοτούμενο άνεργο όσο και στον επιχειρηματία. Στον πρώτο λέει: «Σου δίνω ένα επίδομα 360 ευρώ, με το οποίο τα βγάζεις δύσκολα. Άσε, λοιπόν, να σου βρω μια δουλειά, να παίρνεις παραπάνω και να την βολέψεις». Στον δεύτερο λέει: «Παρ’ ότι έρριξα τους μισθούς στα 586 ευρώ και στα 511 για τους νέους, εσύ δεν πρσλαμβάνεις προσωπικό. Πάρε, λοιπόν, 360 από μένα και βάλε εσύ τα υπόλοιπα». Και κάπως έτσι υποτίθεται ότι θα μειωθεί η ανεργία. Υποτίθεται. Δηλαδή… τρίχες!

Τρίχα πρώτη: Αν από έναν μισθό 586 μικτά αφαιρέσουμε τις κρατήσεις για ΙΚΑ, μένουν καθαρά κάπου 489 ευρώ. Άρα, καλούμε τον επιδοτούμενο άνεργο να δουλέψει γύρω στις 170 ώρες για να αυξήσει τα εισοδήματά του κατά 129 (489 – 360 επίδομα) ευρώ. Ήτοι, τον πληρώνουμε προς σκάρτα 0,76 ευρώ την ώρα. Στα 511 μικτά, μένουν καθαρά 426, δηλαδή 66 ευρώ περισσότερα από το επίδομα, που αντιστοιχούν σε λιγώτερα από 39 λεπτά ωρομίσθιο. Τόση γαλαντομία!

Τρίχα δεύτερη: Για να εφαρμοστεί το μέτρο, υποτίθεται ότι υπάρχουν επιχειρηματίες που έχουν δουλειά αλλά δεν προσλαμβάνουν κάποιον να βοηθήσει επειδή δεν αντέχουν επιβάρυνση 520 (586 + 147 για ΙΚΑ – 213 ωφέλεια από τον φόρο) ευρώ τον μήνα αλλά δεν έχουν αντίρρηση να πληρώνουν 201 (586 – 360 επιδότηση + 57 για ΙΚΑ – 82 ωφέλεια από φόρο) ευρώ. Με απλά λόγια, μιλάμε για επιχειρήσεις που θα ήσαν μια χαρά αν δεν είχαν πρόβλημα ύψους 319 ευρώ τον μήνα. Τόσο σοβαρές επιχειρήσεις!

Τρίχα τρίτη: Υποτίθεται ότι ο άνεργος έχει δικαίωμα να αρνηθεί την υπαγωγή του στο πρόγραμμα και να επιμείνει στο επίδομα των 360 ευρώ. Όμως, σε όποια χώρα τής Ευρώπης εφαρμόζονται τέτοια προγράμματα, αν ο άνεργος αρνηθεί να πάει για δουλειά, χάνει το επίδομά του. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της 26χρονης γερμανίδας άνεργης δασκάλας που έχασε το επίδομά της επειδή δεν δέχτηκε να προσληφθεί σε… οίκο ανοχής. Όσο για την καθ’ ημάς αριστερά, μη φοβάστε. Έχει ήδη αναδειχτεί σε εξαιρετικό μαθητή των εξ εσπερίας «βέλτιστων πρακτικών», οπότε δεν αναρωτιόμαστε για το αν αλλά για το πότε.

Τρίχα τέταρτη: Αφού η λογική των κυβερνώντων λέει ότι με την επιδότηση των εργοδοτών θα μειωθεί η ανεργία, γιατί το μέτρο περιορίζεται στους επιδοτούμενους άνεργους του ΟΑΕΔ και δεν εφαρμόζεται σε όλους τους άνεργους; Προφανώς, διότι στόχος του δεν είναι η μείωση της ανεργίας αλλά η αναδρομολόγηση των κονδυλίων που διατίθενται για την ανακούφιση των ανέργων προς τις τσέπες των εργοδοτών ώστε να φτηνήνει ακόμη περισσότερο η αξία της εργασίας.

Τρίχα πέμπτη: Η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι με αυτό το μέτρο ενισχύει την μικρή επιχείρηση. Αν και είδαμε το βλακώδες αυτού του ισχυρισμού μιλώντας για την δεύτερη τρίχα, συνδυάζοντας τις τέσσερις προηγουμενες τρίχες φτιάχνουμε μια πέμπτη, κανονική τριχιά. Στην ωρίμανσή του αυτό το «πιλοτικό» μέτρο θα επεκταθεί και θα καλύψει όλες τις επιχειρήσεις ανεξαρτήτως μεγέθους και όλους τους επιδοτούμενους ανέργους υποχρεωτικά. Τότε θα έχει ολοκληρώσει τον σκοπό του, ο οποίος δεν είναι άλλος από το να εξασφαλίσει στο κεφάλαιο ακόμη φτηνότερα εργατικά χέρια.

Θα μπορούσα να προσθέσω ως ακόμη μια τρίχα το όνομα που έδωσε η κυβέρνηση σ’ αυτό το μέτρο: επιταγή πρόσληψης (!). Προσπαθούν να πείσουν τον άνεργο πως είναι για το καλό του να χαρίσει το επίδομά του στον εργοδότη προκειμένου να πάει για δουλειά, διότι ως εργαζόμενος θα κερδίσει την χαμένη του αυτοεκτίμηση. Ούτε λίγο ούτε πολύ, η αριστερή μας κυβέρνηση υιοθετεί την απύθμενου θράσους παπαριά ότι τάχα φταίνε οι ίδιοι οι άνεργοι για την ανεργία τους. Δεν ξέρω αν το να ακούς τέτοιες ανοησίες από τα χείλη τής κυβερνητικής εκπροσώπου είναι για γέλια ή για κλάμματα αλλά για φάσκελα σίγουρα είναι. Για πολλά φάσκελα.

Γράφοντας τον επίλογο τού σημερινού -πρώτου μετά τις διακοπές- σημειώματος, σημειώνω και κάτι που είναι εξόχως σοβαρό και δεν έχει καμμιά σχέση με τρίχες. Δεν αμφιβάλλω ότι θα βρεθούν πολλοί αξιοπρεπείς άνεργοι, οι οποίοι θα αρνηθούν να πάνε για δουλειά (για όσον καιρό έχουν δικαίωμα επιλογής) με ωρομίσθιο 0,76 ευρώ, δηλαδή με μεροκάματο 6 ευρώ. Παράλληλα, όμως, είμαι σίγουρος ότι οι πρόθυμοι διαμορφωτές τής κοινής γνώμης θα ενεργοποιήσουν τον κοινωνικό αυτοματισμό, κάνοντας πολλά δάχτυλα να σηκωθούν επιτιμητικά: δεν είναι άνεργοι επειδή δεν βρίσκουν δουλειά αλλά επειδή είναι τεμπέληδες

Cogito ergo sum