first-we-take-manhattan

Φίλε Πιτσιρίκο, ο Τσίπρας και το κόμμα του δεν πέρασαν μονάχα το τρίτο μνημόνιο, το οποίο είχε τα φανερά μέτρα του Αυγούστου του 2015 αλλά και τα κρυφά που αποκαλύπτονται τώρα τον Απρίλη του 2016, έχουν ακόμα συμφωνήσει να βάλουν την χώρα στον αυτόματο πιλότο που απαιτούν οι δανειστές.

Ο «μηχανισμός των Βρυξελλών» που ετοιμάζονται να ψηφίσουν, προβλέπει την λήψη αυτόματων μέτρων κάθε φορά που δεν πιάνονται οι δημοσιονομικοί στόχοι με σκοπό την διαρκή εξυπηρέτηση των δανείων ανεξάρτητα από το βάθος και την ένταση της κρίσης, ανεξάρτητα από την κατάσταση στην οποία θα βρίσκεται ο λαός.

Το νομοσχέδιο αυτό εκτός από προδοτικό –τύφλα να έχει ο παππούς του Τσακαλώτου μπροστά στον εγγονό– είναι και πέρα ως πέρα αντισυνταγματικό.

Παραδίδει ολοκληρωτικά την όποια ανεξαρτησία της Ελλάδας και θεσμοποιεί την κατάσταση του Ευρωπαϊκού προτεκτοράτου με τον πλέον επίσημο τρόπο.

Όχι μονάχα οι δικηγόροι και οι δικαστές, όχι μονάχα οι δημοσιογράφοι αλλά και οι κυβερνήτες-διαχειριστές καθίστανται πια μη αναγκαίοι, καθίστανται και επισήμως περιττοί.

Από εδώ και μπρος, αναλαμβάνει ο αυτόματος πιλότος του «μηχανισμού των Βρυξελλών».

Η διαδικασία «προσαρμογής» και «διακυβέρνησης» που έχει επιλεγεί ξεσκίζει κάθε έννοια δημοκρατικής αντιπροσώπευσης των πολιτών και ταυτόχρονα καταργεί κάθε έννοια της λογικής.

Η ΕΕ δεν συμπεριφέρεται μονάχα ως δύναμη κατοχής αλλά εισάγει και την θεοκρατική αντίληψη στην διακυβέρνηση ενός τόπου, δημιουργώντας την Βίβλο ή το Κοράνι -πείτε όπως θέλετε- του μνημονίου που καθορίζει τα πάντα με τρόπο απόλυτο, προβλέψιμο και δεσμευτικό.

Φυσικά, κάνουν μεγάλο λάθος και θα το διαπιστώσουν πολύ σύντομα.

Η διακυβέρνηση του κάθε Προτεκτοράτου απαιτεί τους Κούισλινγκ του και την παρουσία ισχυρών δυνάμεων καταστολής ντόπιων και ξένων.

Την ώρα που θα ψηφίζουν για την ενεργοποίηση του αυτόματου «μηχανισμού των Βρυξελλών» την ίδια στιγμή θα βρεθούν αντιμέτωποι με την ολοκληρωτική κατάρρευση της Ελλάδας την οποία και θα πρέπει να διαχειριστούν.

Και πίστεψε με, Πιτσιρίκο, ούτε ικανοί είναι ούτε τους τρόπους για να το κάνουν έχουν.

Στην Ελλάδα, βέβαια, πολλοί οικτίρουν το σημερινό νεοελληνικό κράτος λες και ήταν ποτέ –από την στιγμή της δημιουργίας του και μετά– καλύτερο ή πιο αποτελεσματικό.

Μονάχα οι συγκυρίες ήταν αρκετά συχνά πολύ διαφορετικές.

Πολλές στιγμές έχω βρίσει κι εγώ το έθνος των Ελλήνων, χαρακτηρίζοντας το ως «έθνος δούλων».

Όμως, η αλήθεια δεν είναι αυτή.

Οι Έλληνες είμαστε «δούλοι» γιατί αυτή είναι η εικόνα που συμφέρει την ντόπια ολιγαρχία και τους ξένους δυνάστες.

Σήμερα ταυτίζουμε το νεοελληνικό κράτος με το ελληνικό έθνος, ακόμα κι όταν πολύ καλά γνωρίζουμε πως το πρώτο είναι δημιούργημα των Μεγάλων Δυνάμεων της εποχής και της ντόπιας παρασιτικής αστικής τάξης, ενώ το δεύτερο είναι μια κοινότητα ανθρώπων που κατοικούν μια συγκεκριμένη περιοχή στην νότια Βαλκανική, που διατήρησαν μέσα στους αιώνες την γλώσσα τους και διαμόρφωσαν μέσα από τις επαφές που είχαν με τους άλλους λαούς την δική τους ξεχωριστή πολιτιστική και κοινωνική ταυτότητα που ακόμα και σήμερα διατηρεί στοιχεία και χαρακτηριστικά από όλη την ιστορική τους πορεία.

Υπάρχει μια ιστορική πορεία χιλιάδων χρόνων που ξεκινά από την αρχαιότητα, διαχέεται στον Μεσαίωνα, επιβιώνει και αναπτύσσεται μέσα στην Τουρκοκρατία και την Ενετοκρατία, ανασταίνεται στα βουνά της Ελεύθερης Ελλάδας και στους αγώνες του λαού μας για Ελευθερία και Δημοκρατία.

Υπάρχουν δεκάδες παραδείγματα αυτοοργάνωσης και δημοκρατικής αυτοδιοίκησης κοινοτήτων και ολόκληρων περιοχών, πρωτοποριακές δομές οικονομικής οργάνωσης που περιείχαν γερές δόσεις κοινωνικής δικαιοσύνης και κοινοκτημοσύνης τις εποχές που δεν υπήρχε «ανεξάρτητο» Ελληνικό κράτος.

Αν θέλουμε να επιβιώσουμε ως έθνος, αν θέλουμε την «σωτηρία» και την ανάκαμψη, πρέπει να επιστρέψουμε πίσω στην κοινότητα, στον δήμο.

Πρέπει να πάρουμε πίσω την ψυχή και την γη μας κι ας κρατήσουν αυτοί το κράτος τους.

Θα είναι ένα κράτος «αποτυχημένο» (failed state) που θα κυβερνά τις αυλές των υπουργείων και τις επαύλεις τους.

Φιλιά από την Εσπερία

Ηλίας

Υ.Γ. Αφορμή στάθηκε κάτι που συμβαίνει εδώ, αλλά και στην Γερμανία. Οι δήμοι νοικιάζουν, έναντι συμβολικής τιμής, πολύ μικρά τεμάχια γης, όπου οι πολίτες μπορούν -και το κάνουν- να καλλιεργούν ότι οι ίδιοι πιστεύουν ότι χρειάζονται. Οι μικροί αυτοί κήποι είναι ο ένας δίπλα στον άλλο. Οι δήμοι θα μπορούσαν να νοικιάσουν τις εκτάσεις αυτές όλες μαζί σε έναν «επενδυτή» και να αποκομίσουν οικονομικό όφελος. Όμως, δεν το κάνουν. Δεν το επιτρέπουν οι παραδόσεις τους, δεν το επιτρέπουν οι ίδιοι οι πολίτες του δήμου. Αναρωτιέμαι λοιπόν γιατί την εποχή της κρίσης να μην μπορεί να γίνει το ίδιο και στην Ελλάδα. Μήπως γιατί εκλέγουμε τους Πατούληδες και τους Τατούληδες, τους Μπέους και τους Μαρινάκηδες, τους Καμίνηδες και τους Μπουτάρηδες; Μήπως γιατί ασχολούμαστε περισσότερο με την Βουλή των Ελλήνων (χα,χα,χα) και λιγότερο με την γη των Ελλήνων; Πρέπει να πάρουμε την γη, το χώμα, τις πέτρες, την θάλασσα και τον ουρανό μας πίσω. Πρέπει να πάρουμε τις Κοινότητες και τους Δήμους μας πίσω. Τα υπόλοιπα θα έρθουν. Όπως το παιδί που παίζει με τα κύματα στην παραλία για μήνες και ένα ζεστό πρωινό του Αυγούστου αφήνει το κορμί του και κολυμπά στην γαλανή θάλασσα.

Υ.Γ.2 First we take Manhattan, then we take Berlin …

Υ.Γ.3 Καταλαβαίνουμε όλοι πια πολύ καλά την «εκσυγχρονιστική» λογική του Καλλικράτη…

(Αγαπητέ Ηλία, αντισυνταγματικά είναι σχεδόν όλα όσα έχουν γίνει από την χρεοκοπία της χώρας και μετά. Και πριν, βέβαια, συνέβαιναν διάφορα αντισυνταγματικά. Το Σύνταγμα δεν έχει καμία αξία στα προτεκτοράτα. Είναι ένα κουρελόχαρτο. Αυτός είναι και ο λόγος που το Σύνταγμα της Ελλάδας δεν προβλέπει τη λειτουργία Συνταγματικού Δικαστηρίου. Ηλία, δεν είναι και πολύ ισχυρό το αίσθημα της κοινότητας στην Ελλάδα. Απουσιάζει παντελώς η σκέψη για το κοινό καλό. Οι κοινότητες στην Ελλάδα ενώνονται μόνο απέναντι στον ξένο. Ξένος δεν είναι μόνο ο αλλοδαπός, ξένος είναι και ο Έλληνας -από άλλη περιοχή- που θέλει να κάνει μια επιχείρηση στον τόπο τους. Μακάρι αυτό να αλλάξει. Οι Έλληνες που έχουν φυτέψει ένα δέντρο ή ένα λουλούδι πρέπει να είναι λιγότεροι και από αυτούς που έχουν διαβάσει ένα τουλάχιστον βιβλίο. Ηλία, είναι υπέροχη η Μεσόγειος αυτή την εποχή. Παράδεισος. Μέχρι να αποφασίσουν οι Έλληνες να πάρουν πίσω τη γη τους, εγώ λέω να πάρω εκείνο το κομματάκι άμμου κάτω από το αρμυρίκι -που δεν μου ανήκει αλλά είναι πάντα ελεύθερο- και να διαβάσω σπουδαίους ανθρώπους που έγραψαν σπουδαία βιβλία. Ηλία, για να ενωθούν οι άνθρωποι και να διεκδικήσουν τη γη, πρέπει πρώτα να ξέρουν τι είναι αυτή η γη, για ποιο λόγο βρίσκονται σε αυτή τη γη, και επίσης να ξέρουν από πού έρχονται και πού πάνε. Δεν είναι και πολλοί αυτοί που τα ξέρουν αυτά. Και το κακό δεν είναι ότι δεν ξέρουν, το κακό είναι ότι δεν θέλουν να μάθουν. Να είσαι καλά, Ηλία.)

pitsirikos