themillionaires

Άραγε υπάρχει άνθρωπος σε τούτον τον ντουνιά, ρε Πιτσιρίκο, να πιστεύει ότι ο Νότης ο Περγιάλης έγραψε το «λεβέντη που ροβόλαγε», έχοντας στο νου του κάποιο από αυτά τα τρία σιχάματα;

Υπάρχει λογικό ον σε τούτον τον πλανήτη, να θεωρεί ότι ο Μίκης συνέθεσε «τα περβόλια», αντλώντας έμπνευση από τα τρία παραπάνω ρεντίκολα;

«Πάρε ένα σβώλο, Μήτρο, και διώξε κείνα τα σκυλιά που μου χαλούν το φύτρο…» προτρέπει ο γερο Φωτεινός το γιο του στην «Επανάσταση της Βουκέντρας» του Βαλαωρίτη.

Τι τους κοιτάτε ρε!

Ο έξω δεξιά, δεν άγγιξε καν το νερό, χολωμένος που δεν τον τράταραν ένα διπλό «Γιάννη που περπατάει» σκέτο, με μπόλικο ξηροκάρπιο κι ένα τσιγάρο σέρτικο, που έχασε τη μεσημεριανή του σιέστα για να τρέχει στο Χίλτον.

Ο έξω αριστερά είναι ο μοναδικός κομμουνιστής (κατά δήλωσή του πάντα) που υπηρέτησε με την ίδια πίστη κι αφοσίωση κάθε κυβέρνηση από το Σημίτη και μετά, ασχολούμενος αποκλειστικά με το ταίριασμα γραβάτας και μαντηλιού με το κοστούμι, κονομώντας αδρά από τη φάμπρικα που έστησε υπερασπιζόμενος –με το αζημίωτο φυσικά- τους αδικημένους από τις Κυβερνήσεις των οποίων διατελούσε σύμβουλος· επί χρήμασι βεβαίως, βεβαίως.

Καλά, γι αυτό το φρόκαλο στη μέση τι να γράψεις; Χρειάζονται εμβριθείς γνώσεις των πλέον καταρτισμένων ανθρωπολόγων και λοιπών ειδικών επιστημόνων, εξειδικευμένων στην αδυναμία προσαρμογής ατόμων στις εξελικτικές διαδικασίες του γήινου περιβάλλοντος, προκειμένου να δώσουν επαρκείς εξηγήσεις ή να προβούν σε εικασίες, σχετικά με το πώς μπορεί να γίνει κανείς έτσι.

Μιλάμε για ένα δίποδο που μιλάει, στοχάζεται και συνεννοείται με τον εαυτό του σε μια αποκλειστικά δική του ιδιόλεκτο.

Μπροστά στο Γουκλίντες, ο Τζέφρεϋ Παπανδρέου μοιάζει γίγαντας του πνεύματος, τιτάνας της διανόησης, μέγας μύστης της επιστήμης της γλωσσολογίας.

Το «πράγμα» που συνοδεύει το Σόιμπλε στην τουαλέτα, ρωτώντας τον με άδολο ενδιαφέρον, στη γιουκλίντειο διάλεκτο, με τη γνωστή προφορά λαζοντόιτς «μέυ άι τίναξ γιορ φούτσος ουάν μορ τάιμ εφέντη;», παριστάνει τον πραματευτή ξεπουλήματος αγαθών του Προτεκτοράτου, θεωρώντας μάλιστα ότι «διαπραγματεύεται» (τι ακριβώς, ανάθεμα κι αν ξέρει), τρεφόμενος με την αυταπάτη ότι γίνεται κατανοητός κιόλας!

Θα μας γράψει πάλι ο πρώην κομμουνιστής, πρώην δημοσιογράφος, πρώην διευθυντής του Ριζοσπάστη, πρώην γενικώς… Καρτερός, στη φυλλάδα που διαβάζει ο ίδιος, ο Φίλης κι οι μετακλητοί σύμβουλοι στρατηγικών σχεδιασμών, πόσο τυχεροί είμαστε που πήγε ο Φ.Π.Α. στο 24% αντί για 90% που απαιτούσαν οι κακοί δανειστές, χάρη στη διαπραγματευτική δεινότητα του Γιουκλίντες.

Ρε, άει στο διάολο από δω, μεσημεριάτικα…

Το μόνο συμπέρασμα, στο οποίο μπορεί κανείς να καταλήξει με βεβαιότητα, είναι ότι το σύνολο της κινητής και ακίνητης περιουσίας των τριών παραπάνω εκατομμυριούχων υπουργών της «αριστεράς» είναι κατά τι μεγαλύτερο από το άθροισμα των περιουσιακών στοιχείων των δίποδων που τους «τίμησαν» με την ψήφο τους

Αφού δεν τους παίρνουν με τις πέτρες, να τους χαίρονται Πιτσιρίκο μου.

Με την αγάπη μου

Σ.Α.Μ.

Υ.Γ. Αηδιασμένος, σταματώ εδώ τη σειρά «διαμάντια της αριστεράς», προτιμώντας να αφήσω ημιτελή την εξιστόρηση έργων και ημερών, τύπων σαν τον αποτυχημένο επιχειρηματία, που πασχίζει να ρεφάρει τη χασούρα με το μπαχτσίσι που καρτεράει από το ξεπούλημα της ΔΕΗ και των ΕΛΠΕ ή του φραπεδιάρη που μεταβίβασε δήθεν ολόκληρη εταιρία με την υπογραφή μπάτσου που έγινε υποτίθεται στη ΓΑΔΑ, μια νύχτα που ο μπάτσος έλειπε σε αποστολή στη Φλώρινα για καμιά βδομάδα, καθώς και των υπόλοιπων ερπετών της ΔΦΑ, γιατί και μόνο που τα σκέφτομαι μου ’ρχεται εμετός, ρε Πιτσιρίκο.

(Αγαπητέ Σ.Α.Μ.., δεν μπορώ να γράψω τίποτα για αυτούς τους κορυφαίους υπουργούς της Αριστεράς. Αισθάνομαι ένα μηδενικό μπροστά τους. Να είσαι καλά.)

pitsirikos