“Είναι το ΔΝΤ, ανόητε”…

Του Νίκου Μπογιόπουλου στον eniko

Η τοποθέτηση του κ.Τσίπρα στην ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ υπήρξε αποκαλυπτική του τρόπου με τον οποίο η κυβέρνηση αξιοποιεί την υπόθεση των διαρροών για τις συνομιλίες των στελεχών του ΔΝΤ.

Εκείνο που προκύπτει από αυτή την υπόθεση – κατά τον κ.Τσίπρα –  είναι ότι έχουμε το καλύτερο Μνημόνιο που είχαμε ποτέ!

«Πολύ ευνοϊκότερη» η δική μας συμφωνία (αποφεύγει να το λέει «Μνημόνιο») ισχυρίστηκε ο κ.Τσίπρας! Κι από πού προκύπτει αυτό; Μα από το γεγονός ότι τους «πολεμάει» το ΔΝΤ…

Ως εκ τούτου ο λαός πρέπει να είναι «χαρούμενος». Γιατί; Επειδή ο κ.Τσίπρας ορθώνει τα στήθη του ενάντια στο ΔΝΤ. Και το κάνει – όπως είπε – για να ζητήσει επιτάχυνση της λεγόμενης «αξιολόγησης». Μόνο που η «αξιολόγηση», όπως ήδη έχει ομολογήσει η κυβέρνηση, θα φέρει τουλάχιστον 5,4 δισ. ευρώ νέα μέτρα στις πλάτες του λαού! 

Τέτοια «ευτυχία» για τον λαό. Τέτοια και η «αντίσταση» του Τσίπρα. Σαν εκείνη των «17 ωρών»…

***

Τώρα, όμως, που ο Τσίπρας ανακάλυψε ότι το ΔΝΤ είναι ένας «δράκος», μόνο και μόνο για να κρυφτεί πίσω του παριστάνοντας ότι τον πολεμάει ώστε κατόπιν να σερβίρει σαν «δώρο» το δηλητήριο της νέας «αριστερής» λιτότητας και της νέας φορολεηλασίας, ας δούμε ορισμένα ζητήματα που εκθέτουν τον κ.Τσίπρα για την μέχρι τώρα «άγνοιά του»…

1)  Στην αµαρτωλή ιστορία του ΔΝΤ καταγράφεται πλήθος εγκληµάτων που διαπράχθηκαν σε βάρος λαών για την εξασφάλιση των κερδών του κεφαλαίου και πάντα µε το πρόσχηµα της οικονοµικής «βοήθειας». Άλλωστε, δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι ολόκληρη η ιστορία του «ευαγούς» αυτού ιδρύµατος, µε τους κατά καιρούς «σοσιαλιστές» γενικούς διευθυντές, είναι µια διαρκής συνεργασία µε δικτατορίες και φασιστικά καθεστώτα.

Το µοντέλο είναι το εξής: Το ΔΝΤ στηρίζει τους δικτάτορες, οι δικτάτορες ανοίγουν τις κερκόπορτες των χωρών τους στο ∆ΝΤ, µε αποτέλεσµα οι λαοί αυτοί, ακόµα και µετά την πτώση των δικτατόρων, να µένουν υπόδουλοι και αιχµάλωτοι της οικονοµικής τυραννίας του ΔΝΤ, για δάνεια που τα τοκοχρεολύσιά τους έχουν πολλαπλασιαστεί.

Έτσι, δεν έχει υπάρξει δικτατορία που να µη βρήκε αρωγό της το ΔΝΤ: Από τις χούντες της Αργεντινής, της Χιλής, της Βραζιλίας, της Αϊτής και της Βολιβίας, µέχρι τις χούντες της Αιθιοπίας, της Νιγηρίας, της Λιβερίας και της Κένιας, και από τις χούντες του Πακιστάν και των Φιλιππίνων µέχρι τη χούντα της Ινδονησίας και το απαρτχάιντ της Νότιας Αφρικής.

Αυτό είναι το ΔΝΤ. Ισοδύναµο της εξαθλίωσης και συνώνυµο της πολιτικής «µαυρίλας».

    Αλήθεια, τι από αυτά δεν γνώριζαν όσοι έφεραν και όσοι κρατούν το ΔΝΤ στην Ελλάδα;

***

2)  Ο κ.Τσίπρας κατά την ομιλία του στην ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ υπήρξε λάβρος κατά του ΔΝΤ. Φρόντισε, μάλιστα, να διανθίσει την τοποθέτησή του με τις λέξεις «ανόητος» και «ανοησίες» τις οποίες εκτόξευσε επανειλημμένως εναντίον του ΔΝΤ ενώ παράλληλα έκανε και αναδρομή στα «λάθη» και τις «ανοησίες» των προγραμμάτων του Ταμείου στην Ελλάδα από το 2010. Όμως:

Πρώτον: Τον Γενάρη του 2013, τρία ολόκληρα χρόνια από τη στιγμή που ξεκίνησαν τα «λάθη» και οι «ανοησίες» του Ταμείου, ο Αλ. Τσίπρας συναντήθηκε με την ηγεσία του ΔΝΤ στις ΗΠΑ και αμέσως μετά δήλωσε:

«(…) το ΔΝΤ κατανοεί το αυτονόητο, δηλαδή ότι το ελληνικό πρόγραμμα δεν βγαίνει δίχως γενναίο «κούρεμα» χρέους (…) Δεν ζητάμε να μας συμπαθήσουν στο Βερολίνο. Αναζητούμε συμμάχους, αλλά η πολιτική της Γερμανίας είναι καταστροφική. Εδώ (στις ΗΠΑ), μπορούμε να βρούμε συμμάχους για να αποτρέψουμε καταστροφικές πολιτικές».

Ήταν τότε που ο ΣΥΡΙΖΑ και ο κ.Τσίπρας «φλέρταραν» με το ΔΝΤ. Ήταν τότε που εμφάνιζαν το ΔΝΤ σαν τον… «καλύτερο φίλο του ανθρώπου». Ήταν τότε που ανάμεσα στη Σκύλλα (ΔΝΤ) και στη Χάρυβδη (ΕΕ) έκαναν επιλογή υπέρ της πρώτης.

Αλήθεια, τότε δεν το ήξεραν ότι το ΔΝΤ είναι κακό πράγμα, ότι κάνει «λάθη» και «ανοησίες»;…

Δεύτερον: Στις 12 Ιουλίου 2015, στην περίφημη συνεδρίαση των… «17 ωρών», όταν ο κ.Τσίπρας ξεπούλησε τα πάντα, ο πρωθυπουργός θέτοντας τον τόπο σε τροχιά τρίτου Μνημονίου, υπέγραψε τα εξής:

«Τα κράτη μέλη της ζώνης του ευρώ που ζητούν χρηματοπιστωτική συνδρομή από τον ΕΜΣ αναμένεται να απευθύνουν, εφόσον είναι δυνατόν, ανάλογο αίτημα και στο ΔΝΤ. Αυτό αποτελεί προϋπόθεση προκειμένου η Ευρωομάδα να συμφωνήσει σχετικά με νέο πρόγραμμα του ΕΜΣ. Επομένως, η Ελλάδα θα ζητήσει τη συνέχιση της στήριξης του ΔΝΤ (παρακολούθηση και χρηματοδότηση) από τον Μάρτιο του 2016».

Τα παραπάνω, η δέσμευση δηλαδή της κυβέρνησης Τσίπρα ότι θα ζητήσει την παραμονή του ΔΝΤ στην Ελλάδα και πέραν του Μαρτίου του 2016 έγιναν νόμος του ελληνικού κράτους.

    Ήταν στον νόμο 4334 με τίτλο «Επείγουσες ρυθμίσεις για τη διαπραγμάτευση και σύναψη συμφωνίας με τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης (Ε.Μ.Σ.)» (ΦΕΚ Α’ 80/16-07-2015) που πέρασε από την ελληνική Βουλή – αυτολεξεί – η απόφαση της 12ης Ιουλίου.

    Ήταν εκεί που ο κ.Τσίπρας νομοθέτησε την παραμονή του ΔΝΤ στην Ελλάδα.

Αλήθεια, τότε δεν το ήξεραν ότι το ΔΝΤ είναι κακό πράγμα, που κάνει «λάθη» και «ανοησίες»;…

Τρίτον: Ο κ.Τσίπρας, παραμονές του δημοψηφίσματος, έστειλε την περίφημη επιστολή προς τον Ντάισελμπλουμ και προς το Διοικητικό Συμβούλιο του ESM με την οποία αιτήθηκε νέο δάνειο – και στην ουσία νέο Μνημόνιο – για την Ελλάδα.

    Στην επιστολή του ο κ.Τσίπρας τόνιζε ότι το αίτημά του υποβλήθηκε για να υπάρξει «στήριξη» της ελληνικής οικονομίας βάσει των όρων «της συνθήκης του ESM».

    Μόνο που όποιος έχει διαβάσει έστω και… μισή φορά την συνθήκη του ESM γνωρίζει ότι δεν υπάρχει σελίδα της συγκεκριμένης συνθήκης που να μην μνημονεύεται ότι όποιος σπεύδει στην αγκαλιά του ESM καταλήγει, ταυτόχρονα, στα νύχια του ΔΝΤ.

Για παράδειγμα, τόσο στο προοίμιο όσο και στις διατάξεις της συνθήκης σύστασης του ESM αναφέρεται ότι:

    • «Ο ESM θα συνεργάζεται πολύ στενά με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) για την παροχή οικονομικής βοήθειας. Σε κάθε περίπτωση, η ενεργός συμμετοχή του ΔΝΤ θα επιδιωχθεί, τόσο σε τεχνικό όσο και οικονομικό επίπεδο. Ένα κράτος μέλος της ευρωζώνης που ζητά οικονομική ενίσχυση από τον ESM αναμένεται να απευθύνει ένα παρόμοιο αίτημα προς το ΔΝΤ» (προοίμιο, παράγραφος 6).

    Είναι τέτοια η σχέση του ESM με το ΔΝΤ σε βαθμό που ήδη από το προοίμιο της συνθήκης τα κράτη – μέλη της ΕΕ

    • «αποδέχονται καθεστώς προνομιακού πιστωτή του ΔΝΤ πάνω από τον ESM» (προοίμιο, παράγραφος 10).

Στο άρθρο 13 της συνθήκης αναφέρεται ότι η εκτίμηση επί του αιτήματος μιας χώρας να ενταχθεί στον ESM

    • «διενεργείται από κοινού με το ΔΝΤ» (παράγραφος 1,β).

Στη συνέχεια προστίθεται ότι

    • «εάν εκδοθεί απόφαση, σύμφωνα με την παράγραφο 2, το συμβούλιο διοικητών αναθέτει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή – σε συνεργασία με την ΕΚΤ και εφόσον είναι εφικτό, από κοινού με το ΔΝΤ– να διαπραγματευτεί με το ενδιαφερόμενο μέλος του ΕΜΣ Μνημόνιο Κατανόησης (ΜΚ) όπου θα περιγράφονται αναλυτικά οι όροι που θα συνδέονται με τη διευκόλυνση χρηματοπιστωτικής συνδρομής» (παράγραφος 3).

Πάλι στο άρθρο 13 σημειώνεται ότι

    • «Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή – όπου αυτό είναι δυνατόν από κοινού με το ΔΝΤ, και σε συνεργασία με την ΕΚΤ – είναι αρμόδια για την παρακολούθηση της συμμόρφωσης με τους όρους οικονομικής πολιτικής που συνδέονται με την οικονομική βοήθεια…»(παράγραφος 7).

Στο άρθρο 33 τονίζεται με έμφαση:

    • «Ο ESM δικαιούται, για την επέκταση των σκοπών του, να συνεργαστεί, εντός των όρων της παρούσας συνθήκης, με το ΔΝΤ…».

Αυτάζήτησε ο κ.Τσίπρας. Αυτά υπέγραψε ο κ.Τσίπρας. Αυτά ψήφισε ο κ.Τσίπρας.

***

Ερώτηση 1η:  Όταν αιτείτο, όταν υπέγραφε κι όταν ψήφιζε, ο κ.Τσίπρας δεν ήξερε ότι το ΔΝΤ είναι κακό πράγμα;…

Ερώτηση 2η:  Όταν κατά την πρώτη 7μηνη διακυβέρνησή του ο κ.Τσίπρας μάζευε με Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου όλα τα αποθεματικά από τα ταμεία των κρατικών φορέων για να πληρώνει τοκογλυφικά και δόσεις στο ΔΝΤ, δεν το ήξερε ότι το ΔΝΤ ήταν «ανόητο»;

    Ερώτηση 3η:  Όταν ο κ.Τσίπρας, πριν γίνει πρωθυπουργός και αφότου έγινε πρωθυπουργός,

-εμφάνιζε το ΔΝΤ σαν τον «αρωγό» της Ελλάδας στο θέμα του χρέους,

-όταν καθημερινά τα βαποράκια της «πρώτη φορά Αριστεράς» πουλούσαν την προπαγάνδα για το «καλό» ΔΝΤ έναντι του κακού Σόιμπλε,

-όταν τον Ιούλη του 2015 ο Τσκαλώτος έστειλε την επιστολή στο ΔΝΤ ζητώντας την παραμονή του στην Ελλάδα και την συμμετοχή και στο τρίτο Μνημόνιο,

-τότε που καλούσαν τον λαό ανάμεσα στην Σκύλλα του ΔΝΤ και στην Χάρυβδη της ΕΕ να εναποθέσει τις ελπίδες του στην… «νεράιδα» του ΔΝΤ,

δεν το ήξεραν ότι το ΔΝΤ έκανε τα γνωστά και εξεπίτηδες δήθεν «λάθη» του;…

    Ερώτηση 4η: Ακόμα κι αν το ΔΝΤ, για τους δικούς του λόγους και στο πλαίσιο των αντιθέσεων με τον ευρωενωσιακό ιμπεριαλισμό, φύγει από την Ελλάδα, η χώρα μας, ο λαός μας, δεμένος στο άρμα των Μνημονίων του Γιούνκερ, της Κομισιόν, του Σόιμπλε και της εγχώριας χρηματιστικής ολιγαρχίας, θα περνάει καλά; Αυτό ισχυρίζεται ο «αριστερός» Τσίπρας;

    Ερώτηση 5η:  Ο κ.Τσίπρας ξεπλένοντας τον βρώμικο ρόλο της ΕΕ εναντίον του ελληνικού λαού είπε στην ομιλία του στην ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ ότι «πρέπει να προστατέψουμε την Ευρώπη» από το ΔΝΤ! Πιο εμφανής προσπάθεια να στραφεί ο λαός στον «καλό μπάτσο» (ΕΕ) από τον «κακό μπάτσο» (ΔΝΤ) δεν υπάρχει. Αλλά ποιες «αξίες» ποιών ακριβώς θέλει να προστατέψει ο κ.Τσίπρας από το ΔΝΤ; Εκείνων της ΕΕ, που οι ίδιοι είναι που έφεραν το ΔΝΤ στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, καθιστώντας το – οι ίδιοι – από την ιδρυτική κιόλας πράξη του ESM σε συστατικό στοιχείο  της πολιτικής τους;

Συμπέρασμα:

    Κάθε φορά που νέα, σκληρά, αντιλαϊκά μέτρα βρίσκονται προ των πυλών, η κυβέρνηση ανασύρει το παραμύθι της… «σκληρής διαπραγμάτευσης».

Κάθε φορά που τα έχει ξεπουλήσει όλα παριστάνει την «αντιστασιακή» στην προσπάθειά να αποκοιμίσει το λαό με αυταπάτες και με ψευδαισθήσεις, να τον κρατήσει αιχμάλωτο της ραγιάδικης λογικής «καλύτερα με το κακό παρά με το χειρότερο».

Κάθε φορά που ξεφτιλίζει την έννοια «Αριστερά» μασκαρεύεται και κορδώνεται, υποδύεται την προστάτιδα των συμφερόντων του λαού για να κερδίσει χρόνο ώστε κατόπιν να σερβίρει σαν «τετελεσμένο γεγονός» και σαν προϊόν «σκληρής διαπραγμάτευσης», τι; Την λεηλασία του λαού!

Τέτοιο παραμύθι είναι και η «αντιΔΝΤ» στάση του κ.Τσίπρα. Ένα ακόμα παραμύθι.

Εκτός, βέβαια, αν ο γνωστός για την φιλαλήθειά του κ.Τσίπρας, όντως αντιλήφθηκε το ρόλο του ΔΝΤ μόλις τώρα. Οπότε σε αυτή την περίπτωση θα έχει δίκιο: Όποτε συναντήσει κάποιον που διατηρεί ψευδαισθήσεις για το ΔΝΤ, κι αφού του υπενθυμίσει τις «ανοησίες» του ΔΝΤ, εν κατακλείδι να του επισημάνει: «Είναι το ΔΝΤ, ανόητε»…