aris

Κομπανιέρο Πιτσιρίκο,

Δεν νομίζω ότι πρέπει να μας προκαλούν εντύπωση τα χιλιάδες γνωστά ονόματα που εμπλέκονται στο μεγαλύτερο σκάνδαλο offshore της ιστορίας.
Εκτός αν πιστεύουν κάποιοι ότι όποιος έχει μερικά εκατομμύρια στην άκρη, το κατάφερε με το σπαθί του.
Δεν ξέρω πόσα χρόνια θα μας πάρει να το καταλάβουμε.

Ας πάμε όμως σ’ αυτά που ξέρουμε και ας αφήσουμε για λίγο τα τσιτάτα.
Τι είναι το σκάνδαλο των «Panama Papers» για το οποίο συζητάει όλη η υφήλιος σήμερα;

Δυο λέξεις: Mossack Fonseca.

Εταιρεία, με έδρα τον Παναμά, η 4η μεγαλύτερη δικηγορική φίρμα offshore στον πλανήτη.

panama-papers-440x228Το Wikileaks διέρρευσε σε πάνω από 80 ΜΜΕ, περισσότερα από 11 εκατομμύρια έγγραφα της εταιρείας και πραγματικά είναι άγνωστο πόσα ονόματα εμπλέκονται σ’ αυτά.

Μερικά απ’ αυτά -μέχρι τώρα- είναι ο Πλατινί, ο Μέσι, ο Τσάκι Τσαν, ο Παπασταύρου -για τον οποίο δεν χρειάζεται να πω κάτι άλλο απ’ αυτά που είπε ο πιτσιρίκος, εμπλέκεται άλλωστε στη λίστα Λαγκάρντ-, ο Πούτιν, ο πατέρας του Κάμερον, ο πρωθυπουργός της Ισλανδίας, ο Ουκρανός πρόεδρος, o Αλ ‘Ασαντ, η βασιλική οικογένεια της Σαουδικής Αραβίας και η λίστα δεν έχει τελειωμό.

Αφορούν την περίοδο 1977 ως 2015 οπότε καταλαβαίνει κανείς το μέγεθος της φοροδιαφυγής.

Μόνο στην Ελλάδα εμπλέκονται 223 εταιρείες, 64 ιδιώτες, 285 μέτοχοι και 57 δικαιούχοι.

Δεν ξέρω αν το κατάλαβε κανείς -οι αντιδράσεις μέχρι τώρα είναι χλιαρές-, αλλά μιλάμε για την αποκάλυψη χιλιάδων διαδρομών ξεπλυμένου χρήματος.

Ουσιαστικά, η παναμαϊκή εταιρεία, πρόσφερε στους πελάτες της όλα τα απαραίτητα έγγραφα και τις υπηρεσίες για να μπορέσουν να ξεπεράσουν τους φορολογικούς μηχανισμούς, για να αποδράσουν τα χρήματα τους σε έναν από τους δεκάδες φορολογικούς παραδείσους, όπου παραθερίζουν αυτή τη στιγμή τουλάχιστον 8 τρισεκατομμύρια δολλάρια -κανείς δεν ξέρει με σιγουριά- για τα οποία δεν έχει αποδοθεί ούτε ένα ευρώ σε αναλογούμενους φόρους.

‘Οσον αφορά τον κύριο Παπασταύρου, στενό συνεργάτη του Αντώνη Σαμαρά που έλεγε την αλήθεια και εγγυόταν το αύριο (προεκλογικό σύνθημα της ΝΔ πέρσι), διέρρευσαν τρία έγγραφα που τον παρουσιάζουν ως στέλεχος 3 οffshore.

Μου κίνησαν το ενδιαφέρον τα ποσά που αναφέρονται (10.000 ευρώ).

Θυμήθηκα τις 56 ηρωικές εξόδους των δεκαχίλιαρων του Χαρδούβελη, πρώην υπουργού οικονομικών της χώρας και βουλευτή της ΝΔ.

Θυμήθηκα τη δήλωση της Νάντιας Βαλαβάνη του ΣΥΡΙΖΑ, ότι όποιος δεν μπει στην ρύθμιση των 100 δόσεων θα ελεγχθεί, λίγο πριν εμπλακεί στην ανάληψη 200.000 ευρώ προ των capital controls.

Θυμήθηκα τον Σταθάκη που τελικά δεν θα απολογηθεί στην επιτροπή Πόθεν ‘Εσχες για τα περουσιακά στοιχεία του.

Θυμήθηκα την Energa και την Hellas Power.

Θυμήθηκα το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, τη λίστα Λαγκάρντ, τη λίστα Μπόργιανς και αν πιάσουμε και τα σκάνδαλα πριν τα μνημόνια, ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι.

Είναι τόσα πολλά που φτάνεις στο σημείο να σκέφτεσαι μήπως το πρόβλημα δεν είναι τα εμπλεκόμενα άτομα αλλά το συστημικό πλαίσιο που τους δίνει το δικαίωμα να κυνηγάνε τον υπερπλουτισμό πάση θυσία των άλλων (α, ναι ξέρω, δεν θέλουμε να λέμε τέτοια).

Μην ξεχάσετε μόνο να πληρώνετε τους φόρους σας κορόιδα.

Δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή πολιτικό πρόσωπο, επιχειρηματίας, εταιρεία (σκάνδαλο Google στη Γαλλία) και εκατομμυριούχος που να μην έχει υπεξαιρέσει ένα μεγάλο μέρος του πλούτου που κατέχει.

Είναι ο καπιταλισμός, ηλίθιε.

Όσο κυνηγάμε εμείς την κυρία Τασία για τις αποδείξεις των 5 και 10 ευρώ, ο κάθε κύριος Παπασταύρου κλέβει εκατομμύρια κάτω από τη μύτη μας (6.9 εκατομμύρια βρέθηκαν σε τράπεζα της Ελβετίας για τα οποία πλήρωσε τα μισά σε πρόστιμο-που τα βρήκε ο τύπος;).

Στα μάτια του νόμου είναι όλοι ίσοι, εξάλλου.

Γελάω χρόνια με τους φιλελέδες που εξισώνουν τις offshore με τις ψαροταβέρνες για να μην δείξει ποτέ το δάχτυλο τον καπιταλισμό που τις ίδρυσε, αλλά ειδικότερα να μην δείξει ποτέ τους 62 αυτοδημιούργητους λούμπεν που κατέχουν με την αξία τους πάνω από το 50% του παγκόσμιου ιδιωτικού πλούτου και οι οποίοι πετάνε επίτηδες κομματάρες σε μερικούς ακόμα για να μην ξεχωρίζουν σαν τη μύγα μέσα στο γάλα (μιλάω για το 80% της ανθρωπότητας που ζει σε αξιοζήλευτες συνθήκες)

Πως έφτασαν να μαζέψουν τόσο πλούτο αυτοί οι 62 ελιτιστές;

Δύσκολο;

Από τις χλιαρές αντιδράσεις (μόνο τα ΜΜΕ ασχολούνται) στο σκάνδαλο Fonseca συνειδητοποιείς ότι οι περισσότεροι υπάρχουμε για να ψελλίζουμε καμιά μπούρδα για τους κλέφτες με τα κοστούμια -δηλαδή δεν τρέχει τίποτα- και να πάμε μετά να ψηφίσουμε τους ίδιους Κουλοχέρηδες που θα μας κλέψουν με τον ίδιο τρόπο.

Προσωπικά, κουράστηκα και νομίζω ότι φαίνεται πλέον στα γραπτά μου η απόλυτη απαισιοδοξία μου.

Αν τυχόν εμπλέκονται στο σκάνδαλο (σιγουράκι) πρώην πρωθυπουργοί και κομματικά στελέχη της εποχής των μνημονίων, μην ξεχάσουμε να κάνουμε πορεία Αθήνα-Θεσσαλονίκη κατά της διαφθοράς και της διαπλοκής.

Δεν μας κάνουν πια εντύπωση όλα αυτά τα σκάνδαλα.

Συνηθίσαμε τη βρωμιά και αυτό δυστυχώς είναι το χειρότερο.

Απορούμε κιόλας που ανεβαίνουν τύποι σαν τον Τραμπ, τον Κυριάκο, τον Ερντογάν ή τον Παπασταύρου.

Μα, αυτός είναι ο κόσμος σήμερα, όπου τα σκατά επιπλέουν.

Ελπίζω κάτι να συμβεί.

Κάπου.

Κάποτε.

Και να σταματήσει αυτή η παγκόσμια τρέλα με το κυνήγι του πλουτισμού, αυτή η βαρβαρότητα, μπας και ζήσουμε σαν άνθρωποι.

Μένανδρος, 4ος αιώνας π.Χ.:

Ανήρ δίκαιος πλούτον ουκ έχει ποτέ – ο δίκαιος άνθρωπος δεν είχε ποτέ του πλούτη.

Με εκτίμηση

Άρης

(Αγαπητέ Άρη, δεν είσαι ο μόνος που κουράστηκε. Να είσαι καλά.)

pitsirikos