enrique-guardiola

Σάλο έχει προκαλέσει η απόφαση της ΕΠΟ να προσλάβει ως προπονητή της Εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου τον Λουίς Ενρίκε με βοηθό τον Πέπε Γκουαρντιόλα. Ο ποδοσφαιρικός κόσμος της χώρας έχει ξεσηκωθεί επειδή οι νέοι προπονητές της Εθνικής είναι Ισπανοί.

Ο Νίκος Αλέφαντος έκανε λόγο για αποικιοκρατία και κατηγόρησε τους δυο Ισπανούς προπονητές πως, στην διάρκεια της προπόνησης, έβαζαν τους παίκτες να παίζουν ξεβράκωτοι ενώ έκαναν και βασανιστήρια σε γάτες.

Μάλιστα, κάποιοι έδωσαν στη δημοσιότητα ένα βίντεο με τον Λουίς Ενρίκε να σουτάρει γάτες στον τερματοφύλακα, για να τις μπλοκάρει. Χωρίς γάντια.

Ο Λουίς Ενρίκε και ο Πέπε Γκουαρντιόλα θεωρούνται σήμερα οι δυο καλύτεροι προπονητές στον κόσμο αλλά μπορεί να καταστρέψουν το μαγευτικό ελληνικό ποδόσφαιρο.

Η δήλωση του Λουίς Ενρίκε πως, την πρώτη του χρονιά στην Εθνική Ομάδα της Ελλάδας, θα χρησιμοποιήσει μόνο Ισπανούς ποδοσφαιριστές που θα πάρουν την ελληνική υπηκοότητα, έχει κάνει έξαλλους τους Έλληνες ποδοσφαιριστές που ετοιμάζονται να κάνουν συμβολική κατάληψη στη Βουλή.

Η πρόσληψη του Λουίς Ενρίκε και του Πέπε Γκουαρντιόλα στην Εθνική Ομάδα έρχεται αμέσως μετά την ανάθεση στον Βέλγο Γιαν Φαμπρ της καλλιτεχνικής διεύθυνσης του Φεστιβάλ Αθηνών.

Είναι ολοφάνερο πως υπάρχει σχέδιο αφελληνισμού της χώρας και πλήρους μετατροπής της σε Μπανανία.

Για μισό λεπτό, καλά είναι αυτά τα απίθανα που γράφω, αλλά γιατί κανένας προπονητής ή ποδοσφαιριστής της Ελλάδας δεν διαμαρτυρήθηκε που τα τελευταία 16 χρόνια όλοι οι προπονητές της Εθνικής Ομάδας ποδοσφαίρου ήταν ξένοι;

Προφανώς, επειδή έφεραν καλά αποτελέσματα και επειδή στην Εθνική Ομάδα παίζουν Έλληνες ποδοσφαιριστές.

Επίσης, παίζουν οι καλύτεροι.

Αν στην Εθνική Ομάδα έπαιζαν ξένοι ποδοσφαιριστές, θα είχαν ξεσηκωθεί οι Έλληνες ποδοσφαιριστές. Τους Έλληνες θεατές μάλλον δεν θα τους πείραζε ιδιαίτερα. Και Μογγόλους θα δέχονταν για Έλληνες, αρκεί να νικούσε η ομάδα μας. Τα έχουμε δει αυτά στους Ολυμπιακούς Αγώνες με διάφορους «Έλληνες» -και όχι μόνο- αθλητές.

Στο ποδόσφαιρο, είναι πιο «αντικειμενικά» τα πράγματα.

Στο ποδόσφαιρο, όταν μπει γκολ, είναι γκολ για όλους τους θεατές. Και αυτός που το έβαλε είναι σκόρερ.

Στην Τέχνη, τα πράγματα είναι κάπως πιο υποκειμενικά.

Σε μια θεατρική παράσταση, μπορεί στην ίδια σκηνή ο ένας θεατής να κλαίει από συγκίνηση, ο διπλανός του να κλαίει από τα γέλια και ο παραδίπλα να κοιμάται. (σ.σ. Το έχω δει να συμβαίνει αυτό που μόλις περιέγραψα.)

Επίσης, στο ποδόσφαιρο, ο ποδοσφαιριστής μπορεί να αναζητήσει δουλειά σε διάφορες χώρες. Αρκεί να είναι λίγο καλός.

Στην Τέχνη, για να κάνεις διεθνή καριέρα, πρέπει να είσαι πολύ καλός.

Πολλοί Έλληνες ποδοσφαιριστές παίζουν στο εξωτερικό, ελάχιστοι Έλληνες καλλιτέχνες κάνουν καριέρα στο εξωτερικό.

Από το 2008 και μετά, οι Έλληνες που έφυγαν για να βρουν δουλειά στο εξωτερικό είναι σίγουρα πάνω από 500 χιλιάδες, ενώ εγώ πιστεύω πως είναι πάνω από 600 χιλιάδες.

Αυτοί οι Έλληνες -πτυχιούχοι και επιστήμονες οι περισσότεροι- δεν ήθελαν να φύγουν από την Ελλάδα. Αναγκάστηκαν επειδή δεν έβρισκαν δουλειά στην Ελλάδα.

Δεν ξέρω ποιος έχει πείσει κάποιους Έλληνες καλλιτέχνες πως έχουν περισσότερα δικαιώματα από τους άλλους Έλληνες.

Δεν ξέρω ποιος τους έχει πείσει πως έχουν δικαίωμα στην εργασία περισσότερο από τους άλλους Έλληνες.

Δεν έχουν.

Η υστερική αντίδραση κάποιων καλλιτεχνών στην ανάθεση της καλλιτεχνικής διεύθυνσης του Φεστιβάλ σε έναν Βέλγο καλλιτέχνη -που επέλεξε ένα άλλο πρόγραμμα- δείχνει πολύ κακό χαρακτήρα.

Επίσης, δείχνει μεγάλο Εγώ.

Να αντιδράς έξι χρόνια μετά την χρεοκοπία της χώρας σου μόνο και επειδή εσύ έχασες κάποια χρήματα που θεωρούσες σίγουρα τόσα χρόνια -ενώ δεν αντέδρασες καθόλου ούτε όταν οι συνάνθρωποί σου μετανάστευαν, πηδούσαν από τα μπαλκόνια ή μαχαιρώνονταν από νεοναζί-, δεν σε τιμά ιδιαίτερα.

Κάποιοι αισθάνονται πολύ δυνατοί σήμερα και λένε διάφορα πατριωτικά και μεγάλα λόγια, για να δικαιολογήσουν την αντίδρασή τους σε κάποια χρήματα που χάνουν. Αύριο μπορεί να το μετανιώσουν.

Στη ζωή, εκτός από την πάρτη μας, την παρέα μας και τη συντεχνία μας, υπάρχει και η αξιοπρέπεια.

Ποτέ δεν είναι αργά να προσπαθήσεις να είσαι αξιοπρεπής.

Αν δεν σε εμπνέουν οι Έλληνες, ρίξε μια ματιά στους πρόσφυγες.

Γιατί ούτε αυτούς τους είδες. Αν και είναι δίπλα σου. Πεθαίνουν δίπλα σου.

Και μη μου πεις ότι μιλάς με την Τέχνη σου.

Άσ’ το. Τέχνη χωρίς ενδιαφέρον για τους ανθρώπους δεν είναι Τέχνη. Είναι κόλαση.

(Εννοείται πως δεν πιστεύω στην επιδοτούμενη Τέχνη. Καθόλου.)

pitsirikos