Ï ðñùèõðïõñãüò ÁëÝîçò Ôóßðñáò (Á) õðïäÝ÷åôáé ôïí êáëëéôå÷íéêü äéåõèõíôÞ ôïõ Åëëçíéêïý ÖåóôéâÜë Jan Fabre (Ê) êáé ôïí õðïõñãü Ðïëéôéóìïý êáé Áèëçôéóìïý Áñéóôåßäç ÌðáëôÜ (Ä) óôçí åðßóçìç óõíÜíôçóç ðïõ åß÷áí óôï ÌÝãáñï Ìáîßìïõ, ÔåôÜñôç 30 Ìáñôßïõ 2016. ÁÐÅ-ÌÐÅ/ÁÐÅ-ÌÐÅ/ÁËÅÎÁÍÄÑÏÓ ÂËÁ×ÏÓ

Κατά την ταπεινή μου γνώμη, η πιο σωστή κίνηση που έχει κάνει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι ότι επέλεξε ως καλλιτεχνικό διευθυντή του Φεστιβάλ Αθηνών τον Γιαν Φαμπρ. Εντάξει, ο υπουργός Πολιτισμού, Αριστείδης Μπαλτάς, τον επέλεξε αλλά ας γράψω και μια καλή κουβέντα για αυτή την κυβέρνηση.

Η επιλογή του Γιαν Φαμπρ ήταν πολύ σωστή γιατί πολλοί καλλιτέχνες και δημοσιογράφοι του καλλιτεχνικού ρεπορτάζ είχαν πάρει τα όπλα μετά την απομάκρυνση του Γιώργου Λούκου, τον οποίον θεωρούσαν ανυπέρβλητο και αναντικατάστατο -όλοι αναντικατάστατοι είμαστε στην Ελλάδα-, για λόγους που δεν είναι και δύσκολο να αντιληφθεί κάποιος.

Οπωσδήποτε, είναι άσχημο να σου παίρνουν τον αγαπημένο σου καλλιτεχνικό διευθυντή, με τον οποίο «επικοινωνούσες» τέλεια.

Είναι σαν να σου παίρνουν την μπουκιά από το στόμα.

Μετά την απομάκρυνση του Λούκου, καλλιτέχνες και δημοσιογράφοι περίμεναν στην γωνία τον νέο καλλιτεχνικό διευθυντή του Φεστιβάλ Αθηνών.

Βομβιστές-καμικάζι έτοιμοι για όλα.

Είχαν ήδη ετοιμάσει και τα όσα θα έλεγαν και θα έγραφαν. Το όνομα του νέου καλλιτεχνικού διευθυντή μόνο έλειπε.

Και τότε, ο Αριστείδης Μπαλτάς τους πετάει τον Γιαν Φαμπρ.

Ξεροί όλοι τους.

Ο Φαμπρ είναι προφανώς μεγαλύτερο μέγεθος από τον Λούκο στην καλλιτεχνική πιάτσα.

«Μα να μην είναι Έλληνας ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ Αθηνών;»

Δεν το βλέπουν πατριωτικά, άλλο πράγμα τους ενδιαφέρει.

Και φυσικά, περίμεναν Έλληνα, για να βγάλουν όλη την χολή του κόσμου.

Οπότε, ο Μπαλτάς έκανε ματ.

Τώρα τους πειράζει που ο Φαμπρ -λόγω έλλειψης χρόνου- θα κάνει ένα Φεστιβάλ Αθηνών για το …Βέλγιο.

Μια χαρά είναι το Βέλγιο. Αποκλείεται οι Βέλγοι καλλιτέχνες να είναι χειρότεροι από τους Έλληνες.

Τους είδα τους Έλληνες καλλιτέχνες μετά την χρεοκοπία της χώρας. Έδειξαν το πραγματικό τους πρόσωπο.

Με ελάχιστες εξαιρέσεις, η κωλάρα τους και τίποτε άλλο.

Θυμηθήκαμε πως έχουν φωνή κάποιοι Έλληνες καλλιτέχνες, όταν απομακρύνθηκε ο Λούκος από την θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή του Φεστιβάλ.

Έξι χρόνια σκασμός και αδιαφορία για τους άλλους Έλληνες και τα πάθη τους, αλλά, όταν απομακρύνθηκε ο Λούκος, ήταν έτοιμοι να κάνουν επανάσταση.

Πόνεσαν πολύ με την απομάκρυνση Λούκου. Γιατί άραγε;

Έχω γελάσει πάρα πολύ που ο Μπαλτάς έκανε καλλιτεχνικό διευθυντή του Φεστιβάλ τον Γιαν Φαμπρ.

Βέβαια, εγώ δεν είχα ποτέ δοσοληψίες με το Φεστιβάλ Αθηνών, ούτε πρόκειται να έχω.

Άλλοι είχαν πάρε-δώσε. Χρόνος μπαίνει, χρόνος βγαίνει. Το είχαν σίγουρο.

Μην ανησυχείτε, βρε κουτά.

Μπορεί ο Φαμπρ να είναι ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ αλλά θα υπάρχει και ο Έλληνας σύμβουλος που θα κλείνει τις «δουλειές».

Τον σύμβουλο και τα μάτια σας.

Αν κάνει «σωστά» την δουλειά του ο σύμβουλος, θα βολευτείτε πάλι όλοι.

Και θα ξεχάσετε αμέσως τον «αναντικατάστατο» Γιώργο Λούκο.

Θα σας αρέσει πολύ το νέο Φεστιβάλ Αθηνών-Βρυξελλών. Άλλωστε, είστε ευρωλιγούρηδες και μενουμευρώπηδες.

Μέχρι τότε, να προσέχετε τι γράφετε και τι λέτε για το νέο καλλιτεχνικό διευθυντή και την ομάδα του.

Και να δείτε που σύντομα θα θεωρείτε και τον Φαμπρ αναντικατάστατο.

Κουβέντα δεν θα σηκώνετε για τον Φαμπρ.

Ζήτω η Τέχνη!

Και τα κορόιδα!

pitsirikos