κατάλογο324ς

Tου Δημήτρη Τσίρκα

H συστηματική αποδόμηση στελεχών όπως ο Βαρουφάκης, ο Λαφαζάνης και η Κωνσταντοπούλου τις τελευταίες μέρες, με ευφάνταστα δημοσιεύματα περί καταχθόνιων σχεδίων για επιστροφή της χώρας στη δραχμή και κραυγές για την ποινική τους δίωξη, υπερβαίνει τα συγκεκριμένα πρόσωπα και τις πολιτικές τους απόψεις. Σχετίζεται άμεσα με την σχεδιασμένη απόπειρα να εμπεδωθεί στον κόσμο η λογική του ΤΙΝΑ (Δεν υπάρχει εναλλακτική), της παραμονής στο ευρώ σε ταυτόσημη μετ η εθνική σωτηρία και της συνακόλουθης αποδοχής των μνημονίων.

Η έλευση του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία συνοδεύτηκε με μαζικές ελπίδες για φρένο στη λιτότητα και ακύρωση των μνημονίων. Οι παρατεταμένες διαπραγματεύσεις και τα τελεσίγραφα των δανειστών για αποδοχή βαριού μνημονίου και επιτήρησης προκειμένου να παραμείνει η Ελλάδα στο ευρώ, κλόνισε ακόμα περαιτέρω την πίστη στο κοινό νόμισμα και την ΕΕ και έθεσε για πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια με τέτοια καθαρότητα το δίλημμα ευρώ και μόνιμη λιτότητα ή δημοκρατία. Η νεοαποικιακή αντιμετώπιση της χώρας απ’ τους πιστωτές και η επιβολή μίας νέας επώδυνης συμφωνίας χαλάρωσαν την κυριαρχία του ευρώ ως ιδεολογίας και τον φόβο της εξόδου. Αρκετός κόσμος πέρασε το κατώφλι ή ήταν έτοιμος να το διαβεί, υπερβαίνοντας τον τρόμο και απορρίπτοντας το παραλυτικό δίλημμα.

Η κυβέρνηση φυσικά αποδέχτηκε πλήρως το ΤΙΝΑ και συνομολόγησε το μνημόνιο αποδεχόμενη πως η έξοδος απ’ το ευρώ θα σημάνει την καταστροφή. Δεν είχε προετοιμάσει άλλωστε και κάποια εναλλακτική. Η αστική ηγεμονία όμως έτσι όπως κωδικοποιείται στο ευρώ και επιβάλλεται δια μέσω του φόβου επλήγη και έπρεπε ν’ αποκατασταθεί άμεσα προκειμένου να μην παγιωθεί η νέα κατάσταση στη συνείδηση των πολιτών. Από εκεί απορρέει η συστηματική εκστρατεία των μήντια και των οργανικών διανοούμενων του συστήματος να απαξιώσουν όσους, έστω και συμβολικά, εκφράζουν ή μιλούν για εναλλακτική και αμφισβητούν το μονόδρομο του ευρώ και των μνημονίων. Σε αυτή την καμπάνια συμμετέχει άτυπα και η κυβέρνηση αφού υπογράφοντας τη συμφωνία με τους πιστωτές προσχώρησε ολοκληρωτικά στην ΤΙΝΑ της παραμονής με κάθε κόστος στο κοινό νόμισμα. Επιβεβαίωσε δηλαδή την υποταγή της στην βασική αστική στρατηγική και δηλώνει έτοιμη να την επιβάλει.

Ανεξάρτητα λοιπόν με τη συμφωνία ή τη διαφωνία με πρόσωπα όπως ο Βαρουφάκης και ο Λαφαζάνης, τις πολιτικές τους και το στιλ τους (και υπάρχουν άπειροι λόγοι να τους ασκήσει κανείς κριτική) οφείλουμε να σταθούμε απέναντι στην εκστρατεία αποδόμησης και εξευτελισμού τους διότι ο πραγματικός στόχος δεν είναι αυτοί αλλά η ύπαρξη εναλλακτικής στις κυρίαρχες πολιτικές και η δυνατότητα ουσιαστικής αντίδρασης σ’ αυτές. Αν εμπεδωθεί ξανά η λογική πως το δίπολο ευρώ/λιτότητα είναι μονόδρομος και αν εξοβελισθούν στη σφαίρα του γελοίου οι όποιες απόπειρες άρθρωσης εναλλακτικών προτάσεων, τότε η ήττα που σηματοδότησε η συνθηκολόγηση της κυβέρνησης θα είναι στρατηγική και διαρκής.