Είναι λογικό συμπολίτες ύστερα από 5 χρόνια μνημονίου και μετά από τόσες απανωτές φάπες που μαζέψαμε από τους «φίλους» ευρωπαίους,κάπου να γυρίζει το μάτι μας και το μυαλό μας,βάλε και τη φτώχεια μέσα και να κατηγορούμε τους κακούς Γερμανούς που ως νέοι κατακτητές επιθυμούν να μας λιανίσουν ακόμη μια φορά φορτώνοντας στις πλάτες μας ένα χρέος που κανείς μας δεν αναγνωρίζει ως δίκαιο εκτός βέβαια από  κάτι πολιτικά τσογλάνια και κάτι άχρηστα παράσιτα που βρήκαν ώς πάτημα το χρέος για να μας πείσουν για την τεμπελιά μας και την σπατάλη,την ίδια στιγμή που έχουνε φάει και χρωστάνε όσα φράγκα ο εργατο-υπάλληλος δεν θα δεί ούτε σε δέκα ζωές.

Το κακό όμως δεν είναι αυτό.Το κακό είναι πως ύστερα από τη μεγαλειώδη(sic) νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές και την εξίσου μεγαλειώδη κωλοτούμπα που έκανε όσον αφορά τις προεκλογικές δεσμεύσεις του,ένα μεγάλο μέρος των ψηφοφόρων του συμπαρασύρθηκε από τις δημιουργικές μπούρδες περί θεσμών και συμφωνιών,περί ευρωπαίων εταίρων και άλλων συναφών ευφυϊολογημάτων και επιθυμεί μεν το τέλος της λιτότητας,αλλά δεν θέλει να ακούει για δραχμή. Αποδεικνύοντας για πολλοστή φορά και πέρα από το ψεύτικο δίλλημα περί ευρώ ή δραχμής πως η ταξική αλλά και η πολιτική συνείδηση του μέσου Έλληνα βρίσκεται σε νηπιακό στάδιο.Το γιατί είναι μεγάλη κουβέντα…

Το ερώτημα έχει ως εξής:υπάρχει χρέος των πολιτών της Ελλάδας προς τρίτες χώρες και γενικότερα τρίτους;Η απάντηση είναι πολύ απλή.Υπάρχει χρέος και θα συνεχίσει να υπάρχει μέχρι να πεθάνουμε εμείς αλλά και οι υπόλοιπες γενιές που θα γεννηθούν ΜΕΣΑ στο παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα της οικονομίας.Και αυτό ισχύει για όλες τις χώρες του κόσμου.Η δεύτερη ερώτηση που ακολουθεί είναι άν αυτό το χρέος είναι δίκαιο και επομένως πρέπει να το πληρώσει ο απλός κοσμάκης που επειδή δεν έχει τις απαραίτητες πλάτες για να επιβιώσει όπως έχουνε τα κάθε λογής καθάρματα που επιβιώνουν στις πλάτες του κάθε εργαζόμενου-άνεργου-συνταξιούχου μαλάκα,θα πρέπει να κάνει τις απαραίτητες «θυσίες» για το καλό της πατρίδας πάντα…

Το να επιθυμεί κανείς μια συμφωνία μέσα στα πλαίσια των προσυμφωνηθέντων όρων που έχει θέσει η Ε.Ε για τις χώρες που χρωστάνε,αυτόματα σημαίνει την αναγνώριση του χρέους ως δίκαιου και επομένως,αυτό το χρέος θα πρέπει με κάποιο τρόπο να πληρωθεί.

Για να γίνει ξεκάθαρο,όσο υπάρχει χρέος ΔΕΝ μπορεί να υπάρξει πραγματική ανάπτυξη για τον τόπο.Θα υπάρξει ανάπτυξη μόνο για αυτούς που πάντα αναπτύσσονται στις πλάτες του μαλάκα όπως είπαμε…

Δεν είναι λοιπόν θέμα «κακών»κρατών αλλά θέμα πολιτικών του νεοφιλελευθερισμού και των υπερασπιστών της ιδεολογίας των Αγορών,των αφεντικών,των ελίτ και της παγκόσμιας ολιγαρχίας.Οι «κακοί» Γερμανοί και τα λοιπά κοράκια της Ε.Ε. δεν κάνουν τίποτε άλλο παρα να υπερασπίζονται με σθένος την κυριαρχία αυτής της παγκόσμιας ολιγαρχίας που μαζί με ένα τεράστιο κύκλωμα εντατικής προπαγάνδας και αποχαύνωσης προσπαθούν να διχάσουν τους λαούς,εφευρίσκοντας με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο αποδιοπομπαίους τράγους που θέλουν να διαλύσουν την πανέμορφη και αγγελικά πλασμένη Ε.Ε.

Ευρωπαϊκή ένωση και λιτότητα,χρέος και λιτότητα,ευρώ και λιτότητα,καπιταλισμός και λιτότητα είναι άρρηκτα συνδεδεμένα.ΤΕΛΟΣ.

Το θέμα είναι λοιπόν να έρθει η Ελλάδα σε ρήξη.Για να έρθει η Ελλάδα σε ρήξη πρέπει να έχει και πολίτες με αξιοπρέπεια και όχι πολίτες που είναι όπου φυσάει ο άνεμος και ό,τι αρπάξει ο κώλος μας.Γιατί άν περιμένετε από τους πολιτικούς που χαριεντίζονται με τους «θεσμούς» και που τελικά αναγνωρίζουν το χρέος και την αποπληρωμή του, ΔΕΝ πρόκειται να υπάρξει μέλλον στον τόπο μας.Για να μή μπερδεύεστε:όπου ακούτε για μεταρρυθμίσεις, φτώχεια και δεινά να περιμένεις.Βαφτίζουνε την λιτότητα μεταρρύθμιση και περιμένουνε τους «καλούς» επενδυτές που θα επενδύσουν στα εκατομμύρια των ανέργων με 400 ευρώ,και αυτό θα το πούνε ανάπτυξη.

Για να έρθει η Ελλάδα σε ρήξη,πρέπει να προετοιμάσει και την επόμενη μέρα.Ακούμε από τον πρωθυπουργό για παραγωγική ανασυγκρότηση.Με ποιόν;Kαι με τί μισθούς;Εκτός κι αν η παραγωγική ανασυγκρότηση αφορά μόνο αυτούς που δεν δουλεύουνε-τα αφεντικά δηλαδή-και για τους υπόλοιπους,τους εργαζόμενους θα ισχύσουν πάλι τα γλυψίματα και τα κονέ.Παραγωγική ανασυγκρότηση σημαίνει να ξεκινήσει η Ελλάδα να παράγει τουλάχιστον σε πρώτη φάση τα απαραίτητα για την ομαλή λειτουργία της κοινωνίας.Αυτό σημαίνει πως πρέπει να ανοίξουν τα εργοστάσια που έκλεισαν οι καπιταληστές τις προηγούμενες δεκαετίες.Παραγωγική ανασυγκρότηση και πραγματική ανάσα για την κοινωνία σημαίνει τα εργοστάσια να ανήκουν στους εργάτες και όχι στον κάθε κόρακα επενδυτή που ανα πάσα στιγμή το κλείνει και πάει στα Σκόπια.Παραγωγική ανασυγκρότηση σημαίνει να πάρεις τον πλούτο από τα χέρια των λίγων και να τον θέσεις στην υπηρεσία των πολλών,δηλαδή όλης της κοινωνίας.

Κι όχι να ψάχνεις τρόπους και κόλπα ώστε να μείνουν όλοι ευχαριστημένοι.Εδώ έχουμε πόλεμο…

Είτε με ευρώ είτε με δραχμή όσο η οικονομία θα ελέγχεται από λίγα παράσιτα που κερδοσκοπούν εις βάρος του κοσμάκη,δεν πρόκειται να υπάρξει ανάκαμψη.Κι αυτό το ξέρουν άπαντες,αλλά κάποιοι με αριστερές τσέπες κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν…

Η Ελλάδα δεν έχει τη δυνατότητα αυτή τη στιγμή να ξεχρεώσει,γιατί παράγει ελάχιστα,εξαρτάται άμεσα απο εισαγωγές παντός είδους αλλά και γιατί οι τράπεζες και όλη η οικονομία ανήκουν σε ένα κύκλωμα παράσιτων καλά συνδεδεμένων μεταξύ τους,που ελέγχουν τα πάντα.Πρόκειται για το παρακράτος στη θέση του κράτους με δομή και λειτουργία τέτοια που όμοιά της συναντάται μόνο στα πιό διεφθαρμένα τριτοκοσμικά κράτη.Πρόκειται για αυτούς που φάγανε τα δισεκατομμύρια και τώρα καλείται ο κάθε βιοπαλαιστής να πληρώσει το λογαριασμό.

Καμία κυβέρνηση δεν έχει τη βούληση να συγκρουστεί μαζί τους.Γιατί κάθε κυβέρνηση βρίσκεται εκεί για να φυλάττει τα συμφέροντα αυτής της ολιγαρχίας.Απλά καμιά φορά ρίχνουν και κανα βλέφαρο προς τ’αριστερά και προς τα κάτω,έτσι για  να γελάσει και λίγο το χειλάκι του κάθε πικραμένου,έτσι για να ελπίζει κι ο κάθε νοικοκυραίος.

Το πραγματικό  χρέος των Ελλήνων αλλά και όλων των φτωχών εργαζόμενων και άνεργων του κόσμου,είναι να πάρουν τη χώρα τους πίσω,να την πάρουν πίσω από αυτούς τους κλέφτες που σε αγαστή συνεργασία με κράτος,δικαστές αστυνομία και θεσμούς,ντόπιους και ξένους λυμαίνονται για δεκαετίες τα όνειρα και τον πλούτο των ανθρώπων της δουλειάς.

Δύο πράγματα οφείλει να κάνει κάθε άνθρωπος αδικημένος στον κόσμο.Να πετάξει στην θάλασσα τα παράσιτα και τα κάθε είδους πολιτικά τσογλάνια που τον εξαπατούν συνεχώς και να πάρει στα χέρια του την διαχείριση της οικονομίας και την λειτουργία του κράτους.Οργανωμένα, μαχητικά και ισότιμα.Μόνο έτσι θα φτιάξει το μέλλον του.Όλα τα υπόλοιπα είναι δημιουργικές ασάφειες,αντιμνημονιακές μπούρδες εντός μνημονίου,και ανούσια λογοπαίγνια μεταξύ κρατών που ήδη έχουν συμφωνήσει για σένα χωρίς εσένα…

πηγή – ΑΝΩΝΥΜΟΣ & ΜΑΥΡΗ ΛΙΣΤΑ