.

The_Scream.

Βρέθηκε ΔΟΛΟΦΟΝΗΜΕΝΟΣ ο νεαρός φοιτητής στα Γιάννενα.

Δολοφονημένος ούτως ή άλλως. Δολοφονημένος πριν καν εξαφανιστεί.

Το έγκλημα αυτό έχει ενόχους. Και πρέπει να τιμωρηθούν σκληρά.

Όμως, η περιρρέουσα νοοτροπία πίσω από αυτό το έγκλημα κυοφορήθηκε, γεννήθηκε και γαλουχήθηκε σε δεδομένο πολιτισμικό περιβάλλον. Και το περιβάλλον αυτό έχει συγκεκριμένη περιγραφή.

Δεν λέγεται απλά “κλειστή συντηρητική κοινωνία” ή “παλαιών αρχών οικογένεια” ή “νεανική συμπλεγματική ομήγυρη”.

Λέγεται διαρκής κτηνωδία.

Είμαστε ένας λαός αγράμματων κάφρων και δυσλειτουργικών κοινωνιοπαθών. Ζαλισμένοι από έναν πολυδιάστατο κόσμο που δεν έχουμε το υπόβαθρο να τον ερμηνεύσουμε αλλά ούτε και τη γενναιότητα να τον ζήσουμε, καταφεύγουμε στην ασφάλεια της οχλοκρατικής “κανονικότητας”. Εκεί που όλα είναι άσπρο-μαύρο, οι κανόνες απλοϊκοί και για αυτό εύληπτοι, ο κομπλεξισμός φυσιολογικός και για αυτό συγχωρητέος, και η κάθε μορφής κακοποίηση μια βολική ψυχοθεραπεία που εκσφενδονίζει ο ένας στον άλλον και κάνει γκελ από ψυχή σε ψυχή και από σώμα σε σώμα.

.

bullying.

Άλλωστε μωρέ, “έτσι τα βρήκαμε και έτσι θα τα αφήσουμε”. Το δόγμα που θα μας είχε κρατήσει στις σπηλιές, γίνεται λάβαρο όσων πανικοβάλλονται από οτιδήποτε δεν ενταφιάζεται, άλλοτε αθόρυβα και άλλοτε σπαρακτικά, μέσα στη σπηλιά του καθρέφτη τους.

Και κάπως έτσι καταλήγουμε πάλι (ώ, τι κλισέ!) στην Παιδεία. Μόνο που Παιδεία δεν είναι μόνο η εκπαίδευση. Και εκπαίδευση δεν είναι μόνο η σχολική. Ένας φαύλος κύκλος διαχρονικής κοινωνικής κακοφόρμισης μάς χλευάζει αυτάρεσκα ενώ μας τρώει τις σάρκες από γενιά σε γενιά.

Η μόρφωση όμως είναι πρωτίστως ταξική, και η αμορφωσιά το ίδιο. Και η δεύτερη επιτυγχάνεται, έντεχνα, όχι πια τόσο μέσω της μη πρόσβασης στη Γνώση, όσο μέσω της εγκεφαλικής ενστάλαξης σε γονείς, παιδιά και δασκάλους, σε όλους τους πολίτες γενικότερα, στρεβλών αξιών ώστε να μην επιθυμούν τη Γνώση αλλά και πακτωλού άχρηστων και μολυσματικών πληροφοριών ώστε να μην μπορούν να την ξεχωρίσουν.

Παρ’ όλα αυτά, από κάπου πρέπει να ξεκινήσει κανείς.

Το εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας λοιπόν, πρέπει να αλλάξει ΑΜΕΣΑ και πρέπει να αλλάξει ΣΥΘΕΜΕΛΑ. Και αυτό δεν γίνεται χωρίς να συγκρουστούμε μετωπικά, αδιάλλακτα, ανυποχώρητα, τόσο με τη (γενικότερη) αστική κυρίαρχη ιδεολογία όσο και με την (ειδικότερη) σάπια και όζουσα νεοελληνική ιδιοσυστασία.

Η θρησκευτική δεισιδαιμονία, ο ανορθολογισμός, η εθνικιστική παραχάραξη της Ιστορίας, η στρεβλή οπτική περί ηθικής και ανηθικότητας, ο ρατσισμός, ο σεξισμός, η ομοφοβία, η εμφύσηση του ανταγωνισμού, το δίπολο επιβράβευσης-τιμωρίας, η έμφαση στη μηχανική αποστήθιση και όχι στην κριτική σκέψη, η απαξίωση του αισθητικού και του ανθρωπιστικού πυλώνα της Παιδείας, η υποτίμηση της ολιστικότητας της ανθρώπινης ευφυίας, όλα μα όλα αυτά τα καρκινικά πλοκάμια της καθεστηκυίας τάξης πρέπει να ξεριζωθούν από το εκπαιδευτικό σύστημα ολοσχερώς και χωρίς δεύτερη κουβέντα.

.

Teacher beating kid.

Στα σχολεία δεν υπάρχουν παιδοψυχολόγοι. Δεν γίνονται μαθήματα αυτογνωσίας, ούτε ανθρωπίνων σχέσεων ή δικαιωμάτων.

Στα σχολεία δεν μαθαίνουμε να σεβόμαστε τον εαυτό μας. Δεν μαθαίνουμε να σεβόμαστε το περιβάλλον (κοινωνικό κάθε κλίμακας, ανθρωπογενές, βιοσφαιρικό, ανόργανο).

Στα σχολεία δεν προβλέπονται σεμινάρια για τους γονείς ή συμμετοχή τους (στο συμπεριφορικό πεδίο) στην εκπαιδευτική διαδικασία.

Είναι τραγικό.

Στα σχολεία δεν γινόμαστε Άνθρωποι.

Καιρός οι άνθρωποι να αλλάξουν τα σχολεία.

.

.

(Περισσότερα άρθρα του Λουτέσιου Ρεμπεsqué μπορείτε να βρείτε εδώ)

.