Έχουμε και λέμε:

Συνυπολογίζοντας

  • τις 20 τελευταίες δημοσκοπήσεις των μεγαλύτερων εταιρειών της Ελλάδας,
  • έρευνες που αφορούν μόνο στους αναποφάσιστους,
  • τις εκτιμούμενες πιέσεις που θα ασκηθούν στα μικρά κόμματα λόγω της πόλωσης όσο πλησιάζουμε στις εκλογές,
  • …και μία προσωπική πρωτότυπη συλλογιστική προσδιορισμού της συμπεριφοράς του ελληνικού εκλογικού σώματος κάτω από τις σημερινές συνθήκες,

καταλήξαμε στην ακόλουθη πρόβλεψη αποτελέσματος για τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου:

.

Προβλέψεις

.

Με άλλα λόγια, ο ΣΥΡΙΖΑ κερδίζει τις εκλογές αλλά χωρίς αυτοδυναμία.

Τι θα γίνει όμως την επόμενη ημέρα;
Αναγκαστικά θα πρέπει να πάμε σε κυβέρνηση συνεργασίας.
Με ποιο κόμμα όμως θα συνεργαστεί ο ΣΥΡΙΖΑ;

Δεν μπορεί φυσικά να συνεργαστεί με το ΠΑΣΟΚ και το ΚΙΔΗΣΟ (αν και δεν βλέπω το τελευταίο να μπαίνει στη Βουλή) γιατί θα τον πάρουν όλοι με τα γιαούρτια. ΝΔ και χρυσαύγουλα προφανώς αποκλείονται επίσης, ενώ και οι ΑΝΕΛ (λόγω “πατρίδας, θρησκείας και οικογένειας”) είναι κόκκινο πανί, παρόλο που είναι “αντιμνημονιακοί”.

Νιάου-νιάου στα κεραμίδια.
Το κόμμα με το οποίο θα συνεργαστεί ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το Ποτάμι.

Για αυτόν τον λόγο άλλωστε η ολιγαρχία έφτιαξε το Ποτάμι.
Οι ταξικοί εχθροί μας είναι (μέχρι στιγμής) πολύ καλύτεροι από εμάς στον σχεδιασμό των εκάστοτε επόμενων κινήσεων.

.

002

.

Ένα σχόλιο για τον ΣΥΡΙΖΑ:

Ναι, ο ΣΥΡΙΖΑ, με την ηγεσία του πλέον να έχει φανερά συνθηκολογήσει με την ολιγαρχία και να ετοιμάζεται να παίξει τον κλισέ και προαποτυχημένο ρόλο της άνευρης σοσιαλδημοκρατίας, θα πετύχει μια άνετη νίκη. Και θα την πετύχει, επειδή έχει καταφέρει να απορροφήσει σχεδόν όλο εκείνο το ετερόκλητο κομμάτι του ελληνικού πληθυσμού το οποίο γενικά και αόριστα αυτοπροσδιορίζεται (κοροϊδεύοντας βέβαια τον εαυτό του) ταυτόχρονα ως “δημοκρατικό”, “προοδευτικό”, “κεντρώο”, “φιλελεύθερο” και “νοικοκυραίικο”.

Όμως, τα ενοποιητικά στοιχεία αυτού του πληθυσμιακού κομματιού δεν έχουν να κάνουν τόσο με μια κοινή οπτική για την κοινωνία και με κάποιο αμοιβαίο όραμα για τη χώρα, αλλά περισσότερο με τα εξής δεδομένα:

  •  Ότι οι άνθρωποι που το συναποτελούν είναι, είτε λιγότερο είτε περισσότερο, τσακισμένοι από την κρίση και βλέπουν προς το παρόν τον ΣΥΡΙΖΑ σαν τη μόνη (“συγγενική” ή όχι) διέξοδο.
  •  Ότι ανήκαν σχεδόν όλοι μέχρι πρόσφατα στο ΠΑΣΟΚ, έχουν αναπτύξει ισχυρά οπαδικά αντανακλαστικά και έχουν μάθει να μετακινούνται αγελαία.

Βέβαια, η έλλειψη κοινής οπτικής και αμοιβαίου οράματος από την πλευρά αυτών των πολιτών, η έλλειψη πολιτικής (και όχι μόνο…) συνείδησης όσον αφορά στην πλειοψηφία τους, και καθώς και η έλλειψη δυνατότητας από την πλευρά τής (οποιασδήποτε πλέον) κυβέρνησης για …ρουσφέτια (τουλάχιστον στις μαζικές κλίμακες του παρελθόντος), είναι οι τρεις λόγοι για τους οποίους το ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ μπορεί στο άμεσο μέλλον να εξανεμιστεί το ίδιο εύκολα όσο γιγαντώθηκε: Δυστυχώς, ο μέσος πολίτης αυτής της κατηγορίας, ούτε λίγο ούτε πολύ, θέλει (χωρίς ενοχλητικές ενοχές και επίπονες αυτοκριτικές) να εφευρεθεί μια χρονομηχανή και να γυρίσουμε ξαφνικά όλοι πίσω στο 2006!

.

003

.

Να σημειώσουμε εδώ και το ότι η δυναμική που είχε αναπτύξει ο ΣΥΡΙΖΑ μέσα στην κοινωνία από την ΕΡΤ (καλοκαίρι 2013) και μετά, φαινόταν ότι είναι μη αναστρέψιμη. Αυτό, σε συνδυασμό με το ότι ο μέσος νεοέλληνας δυστυχώς είναι πολύ ανώριμος πολιτικά και προτιμά απλά να ψηφίζει (αναθέτοντας σε κάποιον “μπαμπάκα” κάθε φορά να τον σώσει) από το να αγωνίζεται ο ίδιος, έδειχνε εδώ και ενάμισι χρόνο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, ως προφανής αποδέκτης (λόγω του ήδη κεκτημένου μεγέθους του από το 2012) αυτής της “ανάθεσης”, θα κέρδιζε τελικά τις επόμενες εθνικές εκλογές όποτε και αν γίνονταν.
Βέβαια, αυτός είναι και ο λόγος που το λαϊκό κίνημα έπαθε καθίζηση από τις εκλογές του 2012 και μετά. Αλλά αυτό είναι μια άλλη (πονεμένη) ιστορία.

.

004

.

Ένα σχόλιο για το Ποτάμι:

Το κόμμα του Θεοδωράκη είναι ο πιο σπουδαίος καταλύτης, ο πιο σπουδαίος “μπαλαντέρ” αν θέλετε, των εθνικών εκλογών της 25ης Ιανουαρίου, μια και στήθηκε με εντολή των εξουσιαστών έχοντας τριπλό στόχο:

  • Αρχικά, προφανώς να μαζέψει ψήφους απογοητευμένων πολιτών (προερχόμενους κυρίως από το ΠΑΣΟΚ αλλά εν μέρει και από τη ΝΔ) ώστε να μην καταλήξουν στον ΣΥΡΙΖΑ.
  • Έπειτα, και σε περίπτωση που η ΝΔ φαινόταν από τις δημοσκοπήσεις να βγαίνει οριακά πρώτη, το Ποτάμι είχε τις εξής εντολές:
    • Σε πρώτη φάση, προεκλογικά, να ξεκινούσε διεργασίες ενοποίησης με το ΠΑΣΟΚ ώστε να φτιαχνόταν, δίκην τέρατος του Φρανκενστάιν, ένα “κεντροαριστερό” κόμμα στη θέση του ΠΑΣΟΚ, μπας και στηνόταν στα πόδια του ένα κακέκτυπο του πάλαι ποτέ κραταιού δικομματισμού και απομονωνόταν η Αριστερά.
    • Σε δεύτερη φάση, μετεκλογικά, αυτό το κόμμα-ζόμπι να συγκυβερνούσε με τη ΝΔ, η οποία βέβαια δεν θα είχε αυτοδυναμία.

Το σχέδιο αυτό δεν τους βγήκε.

  • Εφόσον λοιπόν, όπως όλα δείχνουν, τελικά βγει πρώτος ο ΣΥΡΙΖΑ, τότε υπάρχει το εξής εναλλακτικό σχέδιο (με πολλά στελέχη της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ να μην το βλέπουν καθόλου μα καθόλου αρνητικά):
    • Να παρακαμφθεί (προς το παρόν…) η πρώτη φάση της ενοποίησης του “κεντροαριστερού χώρου”, μια και ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα συνεργαστεί τόσο φανερά με κάποιο “μεταΠΑΣΟΚ”.
    • Το Ποτάμι μετεκλογικά να κάνει συγκυβέρνηση με τον ΣΥΡΙΖΑ ως αυτόνομη πολιτική οντότητα.

(Αυτό το εναλλακτικό σχέδιο έχει και μια άλλη παραλλαγή, η υλοποίηση της οποίας θα εξαρτηθεί από το πόσο αφελής ή / και ξεπουλημένη είναι τελικά η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ: Ναι μεν το Ποτάμι να συνεργαστεί με τον ΣΥΡΙΖΑ ως αυτόνομη οντότητα, αλλά να ξεκινήσει την ενοποίηση με το ΠΑΣΟΚ μετεκλογικά, φέρνοντας τον ΣΥΡΙΖΑ προ τετελεσμένων – π.χ. στη μέση της τετραετίας να βρεθεί να συγκυβερνά με μια “ενωμένη κεντροαριστερά”, πράγμα που φυσικά αν το δεχτεί θα σημάνει αυτόματα και τον πολιτικό του θάνατο).
Προσοχή σε αυτή την παραλλαγή. Θα προσπαθήσουν να την εφαρμόσουν.

 Όπως και να έχει πάντως, με ή χωρίς αυτήν την παραλλαγή, το εναλλακτικό αυτό σχέδιο στην παρούσα φάση έχει εγκριθεί από την άρχουσα τάξη και ήδη δρομολογείται με γρήγορους ρυθμούς (δεν είναι καθόλου τυχαίο που τις τελευταίες μέρες τα μεγάλα εκδοτικά και τηλεοπτικά συγκροτήματα, δηλαδή τα αφεντικά του Θεοδωράκη, άρχισαν να υποστηρίζουν τον ΣΥΡΙΖΑ, που μέχρι εχθές τον αποκαλούσαν περίπου …τρομοκράτη!).

.

005

.

Έχοντας κατά νου λοιπόν όλα τα παραπάνω, ίσως να μπορούμε πλέον να καταλάβουμε καλύτερα κάποια πράγματα που συμβαίνουν ήδη:

  • Τα δύο αυτά κόμματα (ΣΥΡΙΖΑ, Ποτάμι) όχι μόνο δεν επιτίθενται το ένα στο άλλο (όπως κάλλιστα θα μπορούσαν, με χίλιες-δυο αιτίες και αφορμές), αλλά προτιμούν προκλητικά να …αλληλοαγνοούνται.
  • Ο Θεοδωράκης προετοιμάζει το έδαφος ένθεν και ένθεν, δηλώνοντας ότι είναι ανοιχτός σε κάθε συνεργασία, δηλαδή έχοντας ήδη βάλει πάνω από την πόρτα του κόμματος μια ταμπέλα “ανοίξαμε και σας περιμένουμε”.
  • Ο Τσίπρας δηλώνει, σαν άλλοθι, πως όσο μεγάλο ποσοστό και να πάρει είναι ανοιχτός σε ευρύτερες “προοδευτικές” συνεργασίες (όπου προφανώς εννοεί μόνο εκλογικές και όχι “κινηματικές”, μια και ο ΣΥΡΙΖΑ στους χώρους δουλειάς, στα ΑΕΙ και στις διαδηλώσεις είναι ως γνωστόν ανύπαρκτος). Εκλογικές συνεργασίες όμως με ποιούς βρε αγόρι μου;
    Τα είπαμε, μην τα ξαναλέμε. Μόνο το Ποτάμι παίζει ως επιλογή.
  • Την ίδια στιγμή, άλλα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ προβαίνουν σε στημένες δηλώσεις τύπου “ίσως συνεργαστούμε εν ανάγκη ακόμα και με το ΠΑΣΟΚ”, έτσι ώστε όταν ο κόσμος φυσιολογικά αντιδράσει οργισμένα, να “πάρουν πίσω το χειρότερο” λέγοντας “εντάξει, εντάξει, δεν θα συνεργαστούμε δα και με το ΠΑΣΟΚ, αλλά τότε η μόνη πρακτική λύση για να κάνουμε κυβέρνηση είναι να συνεργαστούμε με το Ποτάμι”.

Έτσι τελικά, αυτοί που αληθινά κυβερνούν τη χώρα, εξασφαλίζουν σε κάθε περίπτωση ότι θα γλυτώσουν από τη δύσκολη θέση στην οποία έχουν περιέλθει, αφού σε λίγους μήνες θα έχουν πάλι μια κυβέρνηση ελεγχόμενη από αυτούς, και συγκεκριμένα μια κυβέρνηση δύο συνιστωσών, εκ των οποίων:

  • Η πρώτη συνιστώσα (ΣΥΡΙΖΑ) είναι πλέον ούτως ή άλλως ημιελεγχόμενη και “από μέσα”, αφού:
    • Έχει αναιρέσει από μόνη της τις περισσότερες από τις αρχικές της αριστερές θέσεις, λόγω καιροσκοπικής απόπειρας προσεταιρισμού μιας ανύπαρκτης πλέον μεσαίας τάξης.
    • Έχει σεσημασμένα τσιράκια του συστήματος στο εσωτερικό της (Σταθάκης, Δούρου κλπ).
    • Έχει διαβρωθεί σε διακριτό βαθμό από στελέχη του ΠΑΣΟΚ.
  • Η δεύτερη συνιστώσα (Ποτάμι) φτιάχτηκε εξ αρχής για αυτόν τον σκοπό.

Τι μπορούμε να κάνουμε; Είναι εφικτό να τους χαλάσουμε τα σχέδια;

Η συνέχεια σε επόμενο άρθρο…

.

.

(Περισσότερα άρθρα του Λουτέσιου Ρεμπεsqué μπορείτε να βρείτε εδώ)

.