capital2

Του Πέτρου Κατσάκου

Το ραδιόφωνο στο ταξί παίζει στη διαπασών. Ένας οικονομικός αναλυτής εξηγεί τα μπακαλίστικα μαθηματικά της κυβέρνησης με τον ΦΠΑ και το κύμα ακρίβειας που έρχεται να ισοφαρίσει τις «φοροελαφρύνσεις». Ο δημοσιογράφος τον διακόπτει για τα απαραίτητα διαφημιστικά μηνύματα των χορηγών.

Ο ΦΠΑ μπορεί να περιμένει για λίγο. Το κιτς ξεχύνεται με βία από τα ηχεία. Μια πρώην ντίβα της παραλιακής αναστατώνεται και ο φτηνός νταλκάς πλημμυρίζει την ασφάλτινη πίστα της Πατησίων. Το χέρι του οδηγού χτυπά μηχανικά στο τιμόνι συμπάσχοντας με την αναστατωμένη τραγουδίστρια. Το τραγούδι όμως ξάφνου ξεφεύγει από τα στιχουργικά κλισέ της νύχτας και η καψούρα πατάει φρένο. Ο νταλκάς μένει πίσω και τραγουδάει μόνη της η φτήνια. Αυτή που τρώει τον παρά, τις μέρες και ό,τι απόμεινε από τα σωθικά μας. Η αισθητική φτήνια δεν έχει τιμή.

Μοιράζεται τζάμπα σε ραδιόφωνα και τηλεοράσεις. Κάποτε της βγάζαμε κοροϊδευτικά τη γλώσσα και την προσπερνούσαμε. Τώρα τρέχουμε ασθμαίνοντας πίσω από την αληθινή φτήνια. Όσα προσπαθούσε να εξηγήσει από την Κολιάτσου ως το Πολυτεχνείο ο οικονομικός αναλυτής τα λέει η αοιδός με τρεις πενιές σε πενήντα μέτρα. «Έχω τρία παιδιά» λέει ο ταξιτζής. «Όλα του δημοτικού και σε λίγες ημέρες ανοίγουν τα σχολεία» συνεχίζει μουρμουρίζοντας για «τσάντες, τετράδια, μαρκαδόρους και ρούχα» λες και μιλάει στον μπροστινό οδηγό που ίσως άκουγε την ίδια διαφήμιση. Λες και κανείς δεν άκουγε τον οικονομικό αναλυτή που κάτι μουρμούριζε τόση ώρα για αύξηση του ΦΠΑ και μείωση φορολόγησης των επιχειρηματικών κερδών. Το κοντέρ του μυαλού έγραφε ταχύτητες σε ευρώ περιμένοντας ανυπόμονα να ανάψει το φανάρι. Στην τελευταία νότα το ταξί αλλάζει πορεία και στρίβει Φτήνιας και Ανάγκης γωνία.

Ένα πλαστικό πολυκατάστημα μας περιμένει. Χαμογελαστοί πωλητές των 250 ευρώ μάς υποδέχονται ανεμίζοντας πλαστικές σακούλες για να γεμίσουν τις καταναλωτικές μας έγνοιες. «Βλέπεις;» με ρωτά ο ταξιτζής, «υπάρχουν και χειρότερα από τα δικά μας». Το τζάμπα κοστίζει τελικά. Το τζάμπα για να πουληθεί θέλει φτώχεια. Και η φτώχεια φέρνει κέρδη. Και μάλιστα τζάμπα κέρδη.

Ο οικονομικός αναλυτής επέστρεψε στο μικρόφωνο αλλά κανείς δεν τον άκουγε πια…

Πηγή – Αυγή