by I Willi Am

«Στη σπηλιά μας δεν έχουμε δημοκρατία…» 

Το μάτι του One Eyed Bert, με κοίταξε με απορία, ενώ To Skouliki Tom, που κατάλαβε τι τους περίμενε, κράτησε την αναπνοή του. Είχα θυμώσει που υπεξαίρεσαν τις οικονομίες μας για να πάνε να τις φάνε στις διακοπές αλλά οι απειλές και οι τιμωρίες δεν έχουν κανένα αποτέλεσμα, όταν δεν υπάρχει συναίσθηση της ευθύνης. Κι όπως άρχισα το κήρυγμα για το ότι όλοι είμαστε υπεύθυνοι για το πώς συμβιώνουμε, ξέχασα ότι το θέμα ήταν η υπεξαίρεση.  Πήγα στην επέτειο της αποκατάστασης της δημοκρατίας, που γιορτάζει σήμερα ο homo sapiens.

Από την πολλή παρέα με τους ανθρώπους έχουμε αρχίσει να αποκτάμε τα ελαττώματά τους. Έχουμε απαξιώσει την παιδεία και την ικανότητα και έχουμε αποθεώσει τον κυνισμό, την ελάχιστη προσπάθεια και τη λαμογιά – η χρηστή ηγεσία είναι το αντίθετο όλων αυτών που είχαμε αποθεώσει και τώρα την αναζητάμε απεγνωσμένα, αλλά δε θα επανέλθει εύκολα.  Κι ο λόγος που δε θα επανέλθει εύκολα είναι ότι δεν είναι θεσμικά διασφαλισμένη. 

Τι εννοώ; Δεν μπορείς να βρεις τον τέλειο πρωθυπουργό ή τους τέλειους υπουργούς, το να είναι όμως οι εκλεγμένοι της κυβέρνησης σωστοί κυβερνήτες είναι κάτι που εξαρτάται σε κάποιο βαθμό από αυτούς τους ίδιους και σε κάποιο βαθμό από το θεσμικό πλαίσιο. Π.χ στην Αμερική, που όλοι εδώ την κορόιδευαν, έχεις δύο θητείες στη διάθεσή σου, αν είσαι σωστός Πρόεδρος. Είναι μια διασφάλιση ότι δεν θα γίνει το κράτος τσιφλίκι σου.  Διασφάλιση ότι δε θα γίνει το κράτος τσιφλίκι σου είναι επίσης ότι οι τοπικοί θεσμοί είναι ισχυρότεροι από τους ομοσπονδιακούς σε κάποια θέματα. Δεν κάνουν μαλακίες στις ΗΠΑ; Κάνουν και πολλές (δε χρειάζεται να τα ξαναλέμε για τους πολέμους και την οικονομία τους), αλλά ο δημόσιος διάλογος γίνεται σε άλλο επίπεδο και με διαφορετικά εργαλεία.

Αυτό που μπορεί να μας προβληματίσει είναι το γεγονός ότι στον ελληνικό δημόσιο διάλογο δεν υπάρχουν καν αυτές οι ουσιώδεις έννοιες. Μάθαμε τα PSΙ, spreads, επιτόκια δανεισμού, τοκοχρεωλύσια και ό,τι απίθανη μαλακία υπάρχει και τα ουσιαστικά έχουν εξαφανιστεί από το προσκήνιο. Δε σου κάνει εντύπωση; Οι έννοιες της ‘προόδου’, της ‘δημοκρατίας’, της ‘ισότητας’ είναι κοινό κτήμα και κάθε ένας πολίτης μπορεί να τοποθετηθεί πάνω σ’ αυτές, αλλά εσκεμμένα έχουν φύγει από το δημόσιο χώρο κι ασχολούμαστε με τεχνοκρατικές έννοιες που τις ξέρουν μόνο πρεζάκηδες και ψυχάκηδες που κοιτάνε όλη μέρα αρχεία excel. Δε δημιουργείται τυχαία αυτή η σύγχυση. Γίνεται για να αποκλείσουν την πρόσβαση του μέσου πολίτη από τη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Είναι μια μορφή εκβιασμού, όπου κρατάνε μεν ανέπαφη την εκλογική διαδικασία αλλά μπερδεύουν τον άνθρωπο σχετικά με τα διακυβεύματα της κάθε εκλογικής απόφασης για να τον κατευθύνουν.

Δες αυτό: «Συνεπώς, πρέπει να είμαστε μαχητικοί και να δουλέψουμε πάνω σ’ αυτά τα ζητήματα, κι εμείς που βρισκόμαστε σε ηγετικές θέσεις οφείλουμε να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να ενθαρρύνουμε τη θετική μας φυσική προδιάθεση αντί να χρησιμοποιούμε αυτά τα επεισόδια για να οξύνουμε τους διχασμούς. Μπορούμε επίσης να είμαστε σίγουροι ότι τα παιδιά αυτές τις μέρες έχουν περισσότερη συναίσθηση από αυτή που είχαμε εμείς στο παρελθόν και σίγουρα περισσότεροι από όσοι είχαν οι γονείς και οι παππούδες μας  και ότι στην πορεία αυτού του δύσκολου ταξιδιού γινόμαστε μια πιο άρτια ένωση, όχι τέλεια, αλλά πιο ολοκληρωμένη.»

Αυτή είναι η κατακλείδα του λόγου που εκφώνησε ο Ομπάμα, επειδή μετά την αθώωση του τύπου που σκότωσε το μαυράκι είχαν εντοπιστεί εστίες επεισοδίων στη Φλόριντα. Ο υπόλοιπος λόγος αφορούσε τους θεσμούς. Εφόσον έγινε δίκη και τον αθώωσαν οι ένορκοι, έχει αποφανθεί η Δικαιοσύνη και ο Δικαστής είναι ισχυρότερος από τον Πρόεδρο σ’ εκείνη τη χώρα. Έφερε προ των ευθυνών τους όσους ασκούν ηγεσία από οποιαδήποτε θέση, σε όλη την επικράτεια, ώστε όχι να «διατηρηθεί η τάξη», αλλά να υπάρξει ο απαραίτητος διάλογος που θα δώσει διεξόδους στα φυλετικά πάθη. Αυτό κάνουν οι θεσμοί. Έτσι λειτουργούν σωστά. Παράγουν ενότητα όχι διχασμό και δίνουν διεξόδους όχι μονόδρομους.

Τα θεσμικά πλαίσια είναι για να προστατεύουν τη δημοκρατία, το πολίτευμα και τον πολίτη από τον ηλίθιο ή τον ανίκανο ή τον διεφθαρμένο. Αυτό δεν είναι χάπι που το παίρνεις και την άλλη μέρα έχεις μια κοινωνία που δουλεύει στην εντέλεια. Οι κοινωνίες κατακτάνε βαθμούς ελευθερίας, βαθμούς ισότητας, βαθμούς προόδου. Και γι αυτό είμαστε ο καθένας ξεχωριστά υπεύθυνοι απέναντί στην ελευθερία, την ισότητα, την πρόοδο. Και τη δημοκρατία.

ΟΚ, Skouliki Τοm… τώρα μπορείς να ανασάνεις!

Το πάρτυ για την αποκατάσταση της δημοκρατίας φιλοξενείται στη σελίδα μας facebook.com/TheThreeMooges

πηγή – thethreemooges