gaza

Του Νίκου Σερβετά

«Μη κατηγορείτε τη Χαμάς, δεν φέρει ευθύνη για την επίθεση. Αυτό που δεν θέλει το Ισραήλ είναι η ένωση των Παλαιστινίων».

Μία ανακοίνωση που εξέδωσε το πρωί της Παρασκευής η Φατάχ, και ενώ είχε αρχίσει πριν από μερικές ώρες η χερσαία επίθεση του στρατού του Ισραήλ κατά της Γάζας, παρουσιάζει με τον πιο απτό τρόπο την πραγματική αιτία της νέας σφαγής στην Παλαιστίνη: «Μη κατηγορείτε τη Χαμάς, δεν φέρει ευθύνη για την επίθεση. Αυτό που δεν θέλει το Ισραήλ είναι η ένωση των Παλαιστινίων». Η είδηση έγινε γνωστή από παλαιστίνιο διπλωμάτη και παρ’ όλο που δεν αναμεταδόθηκε από τα διεθνή μέσα ενημέρωσης –τα οποία δεν παραλείπουν να μεταδίδουν με κάθε λεπτομέρεια τις υποκριτικές δηλώσεις περί «αυτοσυγκράτησης και των δύο πλευρών»- επιβεβαιώθηκε με τον πιο σαφή τρόπο από τη στάση της Παλαιστινιακής Αρχής.

Το Ισραήλ δεν χρειαζόταν σημαντική αφορμή για να εξαπολύσει τόσο βάρβαρη επίθεση στη Γάζα, πάντα βρίσκει κάτι αληθοφανές για να επιβάλει την κυριαρχία του, όταν το θέλει. Παρ’ όλα αυτά τη βρήκε: Ήταν η άρνηση των Παλαιστινίων, κυρίως της Χαμάς, να δεχθούν το σχέδιο μεσολάβησης που πρότεινε ο πρόεδρος της Αιγύπτου –το οποίο ελάχιστοι θα πρέπει να είδαν ολόκληρο- προκειμένου να σταματήσει ο βομβαρδισμός της Γάζας που άρχισε με τον θάνατο των νεαρών.

Επίθεση σε «φυλακισμένους»

«Είμαστε τρομοκρατημένοι. Όλη η οικογένειά μου ακούει τις βόμβες να πέφτουν ολόγυρά μας και φοβόμαστε ότι μπορούν να μας χτυπήσουν ανά πάσα στιγμή. Αισθανόμαστε ότι δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα για να προστατεύσουμε τους εαυτούς μας. Τα πάντα βρίσκονται στα χέρια του Θεού. Η επέμβαση αναμενόταν, αλλά το πώς θα τελειώσει δεν είναι ξεκάθαρο.» είπε σε ξένους δημοσιογράφους ο 60χρονος Γιούσεφ αλ-Χάγιεκ ένας από τους χιλιάδες παλαιστίνιους «φυλακισμένους» στη Λωρίδα της Γάζας. Η μεγάλη χερσαία επίθεση του ισραηλινού στρατού, είχε αρχίσει και αναμένονταν να κλιμακωθεί. Εκατοντάδες οι νεκροί, πάνω από χίλιοι οι τραυματίες Παλαιστίνιοι, οι περισσότεροι άμαχοι. Οι υποδομές στη Γάζα κατεστραμμένες, το 70% της Λωρίδας δεν έχει ηλεκτρικό ρεύμα μετά την έναρξη της στρατιωτικής επιχείρησης. Το νερό βρόμικο, καθώς, όπως έγινε πρόσφατα γνωστό, στους αγωγούς διοχετεύει το Ισραήλ είτε απόβλητα είτε νερό από τη θάλασσα.

Κινήσεις απόγνωσης

Ο πρόεδρος της Παλαιστινιακής Αρχής, Αχμούτ Αμπάς -για τον οποίο το πιο κόσμιο χαρακτηριστικό που του προσάπτουν, παρ’ όλο που όλοι απ’ αυτόν περιμένουν την λύση, είναι «ενδοτικός»- προσπαθεί να βρει σύμμαχο, όποιος κι αν είναι αυτός. Μετά τη συνάντηση του με τον πρόεδρο της Αιγύπτου, Άμπντελ Φάταχ αλ Σίσι, πήγε την Παρασκευή να συναντήσει, σχεδόν το άλλο άκρο, τον πρωθυπουργό της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος, σε αντίθεση με τον Σίνι, βλέπει το ρόλο και του ίδιου αλλά και της χώρας του στην περιοχή να υποβαθμίζονται συνεχώς και ξεχνάει τη γλώσσα της διπλωματίας. Πριν από τη συνάντησή του με τον Αμπάς, κατήγγειλε το ρόλο της Αιγύπτου και του προέδρου της: «Ο Σίσι δεν διαφέρει από τους άλλους στο Ισραήλ. Κι ο ίδιος ο Σίσι είναι ένας τύραννος», ανέφερε ο Ερντογάν σε ξένους δημοσιογράφους στην Κωνσταντινούπολη. Η δήλωση έγινε μετά την ανακοίνωση του υπουργείου Εξωτερικών του Ισραήλ στην οποία αναφέρεται ότι η αστυνομία της Τουρκίας απέτυχε να προσφέρει επαρκή προστασία τόσο στην πρεσβεία της χώρας, όσο και στο ισραηλινό προξενείο στην Κωνσταντινούπολη, σε μια «κατάφωρη παραβίαση των διπλωματικών κανόνων». Στα γραφεία της διπλωματικής αντιπροσωπείας του Ισραήλ είχαν πετάξει, νωρίτερα, πέτρες Τούρκοι διαδηλωτές που διαμαρτύρονταν για την σφαγή στη Γάζα.

Επόμενη μέρα

Το Ισραήλ, από την πλευρά του, έχοντας αποθρασυνθεί πλήρως τόσο λόγω της υποστήριξης που έχει από όλο τον δυτικό κόσμο, των μέσων και των επιρροών που διαθέτουν («δεν μου βγαίνει ούτε ένας κυβερνητικός να κάνει μια δήλωση για το Παλαιστινιακό» είπε σε κύκλο συναδέλφων του, στα μέσα της εβδομάδας, έγκριτος έλληνας δημοσιογράφος που εργάζεται σε ένα από τα ονομαζόμενα μεγάλα μέσα ενημέρωσης) όσο και λόγω της ατιμωρησίας όλα αυτά τα χρόνια για την κατοχή των παλαιστινιακών εδαφών και τις βιαιότητες που έχει κάνει, παίρνει θέση για την «επόμενη μέρα». Τότε που ο χάρτης της ευρύτερης περιοχής της Μέσης Ανατολής θα ξαναχαραχθεί, με τη δημιουργία νέων κρατών κοσμικών ή θρησκευτικών. Και αυτό το κάνει σε βάρος ενός λαού που σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, οι σχεδιασμοί δεν προβλέπουν γι’ αυτόν χώρο για να ζήσει.

Πηγή – εποχή