Έργο του Φράνσις Μπέικον

Έργο του Φράνσις Μπέικον

του Δημήτρη Τρίμη

ΖΟΥΓΚΛΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΑΓΡΙΑ ΘΗΡΙΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΓΡΙΟΣ ΦΑΣΙΣΜΟΣ-3

Θα σας πω μιαν ιστορία. Μια ομάδα εκδιδομένων ανδρών και γυναικών ήρθε, λέει, πριν από λίγες μέρες στην εφημερίδα μας, την Εφημερίδα των Συντακτών, και μας δώρισε δεκάδες καταπληκτικά, ευκρινή και καλοφωτισμένα βίντεο με σεξουαλικές περιπτύξεις από κρυφές κάμερες ή προσωπικά chat rooms. Με αγκομαχητά και ερωτικά κόλπα μεγαλοδημοσιογράφων, πολιτικών, κληρικών, τραπεζιτών, γραμματέων, φοιτητών τεχνικών και θεωρητικών σχολών, γεωλόγων, ποιητών, μουσικών, μηχανικών, ανθρωπολόγων, μαθητριών, ενός καραγκιοζοπαίχτη, ταξιτζήδων, καναλαρχών ψηφιακών και αναλογικών συχνοτήτων, φορτηγατζήδων, ναυτικών του Αιγαίου αλλά και των επτά θαλασσών, δημάρχων, αθλητών (ερασιτεχνών και επαγγελματιών, ομοφυλόφιλων στα κρυφά, παντρεμένων με ανήλικα παιδιά, εν διαστάσει πλουσίων ιδιοκτητών μεζονέτας στο Πάτημα Βριλησσίων, αλλά και φτωχών πολιτών, μακροχρόνια άνεργων, νεαρών του κατηχητικού και της Χρυσής Αυγής, τσαμπατζήδων, φοροφυγάδων και ορισμένων φαντάρων από πόλεις της περιφέρειας. Η προσφορά της Επιτροπής των Εκδιδομένων (στον χώρο σας και σε άλλους χώρους που δεν μπορεί να βάλει ανθρώπου νους, όπως τουαλέτες, σκάλες, παραλίες, αίθουσες του ΤΑΙΠΕΔ, προθαλάμους δημοσιογραφικών ομίλων, υπουργείων, σχολείων, ιερών μονών κ.λπ.) ήταν γενναιόδωρη. Θα μπορούσαμε, μάς είπαν οι φίλες εκδιδόμενες, να βγάλουμε ένα τσουβάλι λεφτά, να αποκτήσουμε μεγάλη κυκλοφορία στην Ελλάδα και στο εξωτερικό από την κατάλληλη εκβιαστική και δημοσιογραφική χρήση του βιντεοσκοπημένου υλικού.

Για τον λόγο αυτό, συγκαλέσαμε αμέσως γενική συνέλευση των μελών του συνεταιρισμού. Ορισμένοι –μια ελάχιστη μειονότητα– με το κίνητρο του σίγουρου μισθού και της εργασιακής σταθερότητας (εφόσον πολλοί έχουμε βιώσει την ανεργία και την ανασφάλεια) υιοθέτησαν την άποψη ενός φίλου, του Μάκη Τριανταφυλλόπουλου, η οποία κατετέθη γραπτώς στη συνέλευση: να βγάλουμε όσα περισσότερα λεφτά μπορούμε και να ενωθούμε με το zougla.gr σε έναν μεγάλο, οικονομικά βιώσιμο κοινό δημοσιογραφικό οργανισμό. Έναν οργανισμό που θα επιδιώξει συνέργειες με κοσμικές εκδόσεις, με την παραγωγή διαφήμισης και δημοσίων σχέσεων, την κατασκευή ίματζ σε πολιτικά πρόσωπα, καλλιτέχνες, συνδέσμους εφέδρων καταδρομέων, χουντικούς απόστρατους, τράπεζες, πολυεθνικές επιχειρήσεις, εμπόρους όπλων, με τον κόσμο της νύχτας και της πίστας, τους εφοπλιστές, τα εθνικιστικά κινήματα, τους πρεζέμπορους, τις ντόπιες και διεθνείς μαφίες.

Η άποψη ωστόσο που τελικά επικράτησε, συντριπτικά, ήταν άλλη: Να παραμείνουμε άνθρωποι και δημοσιογράφοι με κοινωνική συνείδηση και πολιτισμό. Να αποδεχτούμε, ωστόσο, τη δωρεά του υλικού και να το χαρίσουμε στο Ίδρυμα Κατάργησης της Δημοκρατίας και του Πολιτισμού, που εδρεύει στα υπόγεια των μυστικών υπηρεσιών, των εκβιαστών των ΜΜΕ, των νεο- και παλαιοναζί και του οργανωμένου εγκλήματος. Δεδομένου ότι πλέον στην Ευρωπαϊκή Ένωση ο τζίρος της μαύρης οικονομίας, του πρεζεμπορίου, του δουλεμπορίου, της βιομηχανίας του σεξ και της ηθικολογικής χυδαιότητας συνυπολογίζεται στο εθνικό και ευρωπαϊκό ΑΕΠ, μπορούμε, σκεφτήκαμε, να ρίξουμε τα σπρεντ και να βγούμε στις αγορές με χαμηλά επιτόκια, απαλλαγμένοι από τα Μνημόνια. Kαι έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα…

Πηγή – ενθέματα