Τα ποτάμια στο πέρασμά τους κάνουν και καλό και κακό. Μεταφέρουν γόνιμα υλικά που βοηθούν την ανάπτυξη της χλωρίδας και στη συντήρηση της πανίδας, αλλά επίσης μεταφέρουν και βράχια, ξηλωμένα δέντρα, βρωμόχορτα καθώς και μπάζα.

Στην τελευταία κατηγορία ανήκει ένα άρθρο του Σταύρου Τσακυράκη, καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, υποψήφιου ευρωβουλευτή με το ‘Ποτάμι’.

Έχω δηλώσει πολλές φορές ότι πλέον απεχθάνομαι σε αυτό μπλογκ να ασχολούμαι με την πωλητική και τους πωλητικούς. Όποτε ασχολούμαι είναι στον σχολιασμό σε φιλικά μπλογκς, γιατί, χούι είναι, δεν ξεριζώνεται εύκολα. Όμως ο κύριος καθηγητής, όπως και οι λοιποί του συρμ… του Ποταμιού δηλώνουν μη πολιτικοί.

Πάνω που νόμισα ότι όλα θα κυλούσαν ομαλά μέχρι τις εκλογές, παίρνοντας απλά τα πεντακοσάρικα οι πιο εξαθλιωμένοι συνταξιούχοι και οι πιο δουλευταράδες (βλ. χρήσιμοι για το σύστημα) δημόσιοι υπάλληλοι, για να προσέλθουν αμφότεροι χαρούμενοι στις κάλπες, πάνω που νόμιζα ότι και αυτές οι εκλογές θα είναι “μία από τα ίδια” όπου όλοι θα παρελάσουν από τα πάνελ του ντερμπεντέρη – όταν αυτός δεν παρουσιάζει βιβλία πολύ σημαντικών προσωπικοτήτων της ελληνικής πωλητικής σκηνής (εμετός!) για να μηρυκάσουν τις ίδιες μασημένες τσίχλες, το μάτι μου έπεσε τυχαία στο σπουδαιότατο άρθρο του κ. Τσακυράκη, ο οποίος, μη το ξεχνάμε, διδάσκει Συνταγματικό Δίκαιο στα παιδιά μας.

Τα παλαιότερα χρόνια οι παλαιολιθικοί αλλά και οι νεότευκτοι κάθε φορά σωτήρες μάς συνήθιζαν να λένε ξεκάθαρα τι σκέφτονται και αφού εκλέγονταν να πράττουν άλλα. Ο καιρός πέρασε, οι εποχές άλλαξαν και σήμερα όλοι οι καταγραφείς – διαπιστωτές των αιτιών της κρίσης ακολουθούν τις τάσεις μιας νέας μόδας. ανακατεύουν γνώριμες καταστάσεις και πασίδηλες αλήθειες με τη σαχλαμάρα που στόχο έχουν να περάσουν.

Κάτι μου λέει ότι παρόμοια άρθρα καταγράφουν αρχικά την πραγματικότητα, κατόπιν προχωρούν σε συμπεράσματα, για να καταλήξουν στην αρχική επιδίωξη του γράφοντα: τις παπάρες του!

Επειδή ως γνωστόν κυκλοφορεί πολλή μπαρούφα στο διαδίκτυο, έκανα τον κόπο να ψάξω λίγο καλύτερα για να επιβεβαιώσω αν το εν λόγω άρθρο ανήκει πραγματικά στον κύριο καθηγητή. Διαπίστωσα πως δυστυχώς είναι δικό του, εκτός και αν του έχουν χακάρει την ιστοσελίδα του εδώ και 3 χρόνια και δεν το έχει πάρει χαμπάρι. Όπως αναφέρεται στο τέλος του άρθρου “Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο Protagon στις 15 Απριλίου 2011”.

Το Protagon δεν το διαβάζω λόγω εντερικών διαταραχών, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων και συγκεκριμένους αρθρογράφους. Έτσι δεν είχα την τύχη να ενημερωθώ νωρίτερα για τις θέσεις του κυρίου καθηγητή. Ποιος ασχολείται άλλωστε με κάποιον που γράφει ό,τι του κατέβει. Όταν αυτός ο κάποιος αποφασίσει να αυτοχριστεί σωτήρας μου, λέω τότε να ασχοληθώ κι εγώ μαζί του.

Αντιγράφω αυτούσια την τελευταία παράγραφο του άρθρου του κ. καθηγητή:

– Αδελφοποίηση με τους Γερμανούς

Αν για διαφόρους λόγους είναι αδύνατο να κάνουμε τις αλλαγές που απαιτούνται υπάρχει μια ριζοσπαστική πρόταση που έχει μεν το φοβερό μειονέκτημα να μην εμπιστεύεται την ικανότητά μας να πράττουμε με αυτονομία, φαίνεται, όμως, αποτελεσματική. Θα λύναμε όλα τα προβλήματά μας αν κάθε ελληνική οικογένεια προχωρούσε στην αδελφοποίησή της με μια γερμανική και ανέθετε σε αυτήν την πλήρη διαχείριση των οικονομικών της. Κάθε πρωί μέσω διαδικτύου ή τηλεφώνου θα έβγαινε το πρόγραμμα της ημέρας και το βράδυ θα γινόταν ο σχετικός έλεγχος. Θα εξανεμίζαμε το έλλειμμα πιο γρήγορα από όσο υπόσχεται ο κ. Α. Σαμαράς. Με την υπόδειξη των αδελφών μας θα πληρώναμε όλοι φόρους και θα περιορίζαμε την σπατάλη. Αυτή η καθημερινή επαφή θα είχε ασφαλώς και γενικότερα ευεργετικά αποτελέσματα στην παιδεία μας, στο σεβασμό των συμπολιτών μας και στην επικράτηση του κράτους δικαίου.

Καλό θα ήταν να μας εξηγήσει ο κ. Τσακυράκης αυτό το Συνταγματικό Δίκαιο που διδάσκει ποιανής χώρας είναι.

Ο κύριος καθηγητής έχει διαπιστώσει ότι όλα τα ελληνικά νοικοκυριά πέσαμε έξω στη διαχείριση των οικονομικών μας. Όλοι ζούσαμε έναν σπάταλο και έκλυτο βίο γι’ αυτό και όλοι οι οικογενειακοί προϋπολογισμοί χτύπησαν στα βράχια.

Εσύ το ‘ξερες; Γιατί εγώ ομολογώ πως μόλις σήμερα ενημερώθηκα πως τα πήγα σκατά στα οικονομικά της δικής μου οικογένειας. Οφείλω λοιπόν ένα μεγάλο ευχαριστώ στον κύριο καθηγητή που με ξεστράβωσε και μάλιστα αφιλοκερδώς. Εγώ τουλάχιστον δεν του έδωσα φράγκο!

Μετά τις αδιαμφισβήτητες διαπιστώσεις του ο κύριος καθηγητής προχωράει και σε προτάσεις. Όχι τίποτα άλλο, για να μη νομίζετε δηλαδή ότι δεν έχει και τέτοιες: κάθε ελληνική οικογένεια θα πρέπει να υιοθετηθεί από μια αντίστοιχη γερμανική ούτως ώστε η γερμανική να αποφασίζει για τα οικονομικά της ελληνικής. Η θυγατρική ελληνική οικογένεια θα είναι καθημερινά σε ανοιχτή επικοινωνία με τη γερμανική μαμά της, για να παίρνει κατευθυντήριες οδηγίες για το πώς θα πορεύεται.

“Καλησπέρα φροϋλάιν, το σκλαβάκι σας είμαι. Το πρωί που σας ρώτησα μού είπατε να ξαναμαγειρέψω τραχανά για 47η συνεχόμενη ημέρα. Ξέρετε … εεε … πώς να σας το πω τώρα που σας σέβομαι … με όλο το θάρρος και … συμπαθάτε με κιόλας, αλλά να … οοο … ο τραχανάς ακρίβυνε από χθες. Τι να κάνω; Πως είπατε; Να μη φάμε τίποτα αύριο; Ααα, σας ευχαριστώ, με βγάλατε από μια πολύ δύσκολη θέση. Ούτε καν το είχα σκεφτεί!! Να είστε καλά. Τα σέβη μας στον σύζυγο. Που είναι; Δουλεύει υπερωρίες για εμάς; Ντάνγκεσεν, φροϋλάιν, ντάνγκεσεν. Γονατιστοί σας φιλάμε το χέρι”.

Υποθέτω πως ο αρχηγός Σταύρος Θεοδωράκης, που επέλεξε τον κύριο καθηγητή για να στελεχώσει το ψηφοδέλτιό του, θα γνωρίζει αυτές του τις θέσεις. Μη ξεχνάμε ότι το Protagon.gr ανήκει στον αρχηγό Σταύρο.

Ο αρχηγός Σταύρος είχε δηλώσει πρόσφατα ότι “εμείς δεν έχουμε το manual της πολιτικής με απαντήσεις σε όλα τα ζητήματα. Εμείς έχουμε συγκεκριμένες αρχές.”

[…]

“Αυτό που με ενδιαφέρει είναι να κάνουμε μια κυβέρνηση με 51%. Η χώρα δεν μπορεί να κάνει κυβέρνηση με 25% δεξιά και 25% αριστερά”.

Επειδή υποψιάζομαι ότι στον αρχηγό Σταύρο φουσκώνουν αέρα τα πανιά του και οδεύει πρόσω ολοταχώς σε ποσοστά που ούτε ο Ανδρέας Παπανδρέου το 1981 δεν είχε ονειρευτεί, προτείνω άμα τη αναλήψει της εξουσίας να τοποθετήσει τον κύριο καθηγητή στο Υπουργείο Εξωτερικών, αρμόδιο για τις πολεμικές αποζημιώσεις και το κατοχικό δάνειο.

Στη Γερμανία ήδη άρχισαν να κλαίνε από τα γέλια…

…………………………………… 

Υστερόγραφο άσχετο: Ο Γερμανός πρόεδρος των Ευρωπαϊκών Επιμελητηρίων κ. Βέμπερ, μόλις προχθές δήλωσε ότι κατά την επίσκεψή του στον κ. Σαμαρά, όταν η συζήτηση έφτασε στο θέμα της συνδρομής των Επιμελητηρίων, ο πρωθυπουργός μας του είπε “αν μπορείτε παρακαλέστε την κ. Μέρκελ για να μεσολαβήσει στην Τρόικα για να μου επιτρέψει να αλλάξω την νομοθεσία για τα Επιμελητήρια. Εγώ δεν μπορώ να αλλάξω την νομοθεσία μόνος μου”.

Αν ο αρχηγός Σταύρος διαγράψει τον κύριο καθηγητή – όπως και τον Δήμου που δεν του ήρθε το Άγιο Φως – συστήνω στον κο καθηγητή να κατέλθει στον πωλητικό στίβο με τον κ. Σαμαρά. Τα ίδια μυαλά κουβαλάνε…

Πηγή : ακυβέρνητος