Του Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου

Υπάρχουν νομοσχέδια που μοιάζουν να ψηφίζονται μόνο και μόνο για να υπερθεματίζουν την κατάσταση που βιώνει ο πολίτης και δη ο εργαζόμενος. Το ίδιο ισχύει και με κάποιες δικαστικές αποφάσεις, οι οποίες νομίζεις πως βγαίνουν από μια διαολεμένη ανάγκη του συστήματος να μας υπενθυμίζει πως ό,τι ξέραμε να το ξεχάσουμε…

Η απόφαση της καταδίκης σε βάρος των χαλυβουργών, την Τετάρτη 9 Απριλίου είναι ακριβώς μια τέτοια περίπτωση. Το δικαστήριο καταδίκασε σε 23 μήνες φυλάκιση με 3ετή αναστολή τους χαλυβουργούς Γιώργο Σιφωνιό, Νάσο Παυλάκη και Νίκο Χαροκόπο, πρόεδρο, γραμματέα και αντιπρόεδρο του Σωματείου Εργαζομένων «Ελληνικής Χαλυβουργίας» αντίστοιχα, καθώς κρίθηκαν ένοχοι ότι παραβίασαν δικαστική απόφαση και προέβησαν σε παράνομη βία.

Πρόκειται για μια απόφαση κομμένη και ραμμένη στα μέτρα του Αντώνη Σαμαρά, που ασφαλώς ουδεμία σχέση έχει με αυτά τα πράγματα. Άλλωστε, όπως προκύπτει από τις ανατριχιαστικές παραδοχές του Τάκη Μπαλτάκου προς τον Ηλία Κασιδιάρη, ο πρωθυπουργός δεν έχει σχέση με δικαστικούς (μόνο με τον Παναθηναϊκάκια, αλλά επειδή ο ίδιος είναι Ολυμπιακάκιας, προφανώς μιλούσαν για μπάλα), ουδέποτε επεμβαίνει σε διορισμούς τους, ποτέ κανείς απ΄το απέναντι χωριό δεν χρειάζεται να του ξεπληρώσει χάρες και κυρίως δεν επεμβαίνει ποτέ στο έργο της δικαιοσύνης. Απλά προέκυψε μια απόφαση που έτυχε να είναι γραμμένη στο πνεύμα του νόμου και τάξης που προωθεί η κυβέρνηση.

Η υπόθεση για της Χαλυβουργίας είχε δείξει για μια ακόμη φορά το πραγματικό πρόσωπο της εξουσίας. Ο Νίκος Δένδιας, ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, αλλά και των εγχώριων τσιφλικάδων, είχε στείλει τα ΜΑΤ για να ανοίξει το εργοστάσιο και όταν ρωτήθηκε για την απίστευτης αυταρχικότητας και μεροληψίας κίνησή του, την είχε αποκαλέσει «πολιτική απόφαση».

Η Χαλυβουργία άνοιξε για λίγο καιρό κι έπειτα έκλεισε, αλλά τότε, παρά τις προβοκατόρικες ερωτήσεις που του είχαν γίνει, αν θα ξαναστείλει με αντίστοιχη πολιτική απόφαση τα ΜΑΤ για να την ξανανοίξουν, ο λαοπρόβλητος Δένδιας είχε προτιμήσει απλά να ξεφτιλιστεί από το να ξεφτιλιστεί περισσότερο με κάποια νεοφιλελεύθερη κυβερνητική μπούρδα.

Η δημόσια διαπόμπευση του κάθε Δένδια όμως δεν μπορεί να είναι το ζητούμενο στην συγκεκριμένη περίπτωση. Ασφαλώς και ο Δένδιας δεν επρόκειτο να στείλει αστυνομία για να ανοίξει η Χαλυβουργία, όπως άλλωστε το κράτος δεν κάνει απολύτως τίποτα σε όσα αφεντικά χρωστούν πολλούς μήνες στους εργαζόμενους.

Το πρόβλημα είναι η ποινικοποίηση των κινητοποιήσεων. Και μη μου πείτε πως βρέθηκαν ένοχοι από το δικαστήριο, γιατί αν δεχθούμε την κρατική προπαγάνδα θα καταλήξουμε σε πολύ όμορφα συμπεράσματα. Ότι για παράδειγμα οι κάτοικοι των Σκουριών είναι περίπου τρομοκράτες γιατί παλεύουν για τη γη τους, ότι η καθαρίστριες είναι συνδικαλίστριες του χειρίστου είδους και τους αξίζει ξύλο(!) από τα ΜΑΤ, ότι οι διαδηλώσεις είναι παράνομες και πρέπει να ζητάμε άδεια από τον Σαμαρά για να κατεβαίνουμε στους δρόμους. Και ότι όλα -μα όλα!- τα μέτρα ήταν απολύτως νόμιμα.

Πηγή : unfollow