bukowski-at-desk

του Colin Marshall

Μετάφραση για το dim/art: Αθηνά-Χριστίνα Μιχαλακέα

7 Οκτωβρίου 1971 

Χαίρετε κε. Pinis,

έλαβα το γράμμα σας από το Springfield μέσω της Penguin. Σήμερα. Εντάξει, είμαι διαθέσιμος για μια ποιητική ανάγνωση, αλλά δεν ξέρω αν σας παίρνει. Θα χρειαστεί ένα αεροπορικό ταξιδάκι (το βρίσκω εξαιρετική ιδέα για την απόσταση L.A.-Florida), και 200 δολάρια επιπλέον. Κάποιος να με συναντήσει στο αεροδρόμιο και να με γυρίσει εκεί. Επίσης, αν φτάσω μια μέρα νωρίτερα, ένα μέρος για να μείνω εκείνο το βράδυ και, αν γίνει κάποιο πάρτι μετά την ανάγνωση (καμιά από αυτές τις συναντήσεις όπου πίνεις μπύρα και μιλάς), ένα μέρος για να περάσω τη νύχτα. Δεν ξέρω και πώς είναι τα οικονομικά σας. Ο Auden παίρνει 2.000 για κάθε ανάγνωση, ο Ginsberg 1.000, όπως βλέπετε είμαι φθηνός. Μια πραγματική πουτάνα. Και ίσως όχι τόσο διάσημη πουτάνα; Τέλος πάντων, έτσι είναι. Αν μπορείς να το κάνεις, κάν’το το συντομότερο δυνατό. Ο Miller Williams από το Πανεπιστήμιο του Arkansas λέει ότι υπάρχει μια προσφορά 300$ για εμένα, αν κάνω ανάγνωση εκεί, επομένως θα μπορούσα να σταματήσω ερχόμενος προς εσάς, αν μου κάνετε τα αεροπορικά εισιτήρια, ώστε το ταξίδι να αξίζει τον κόπο. Υπόσχομαι να μην είμαι υπερβολικά μεθυσμένος κατά την ανάγνωση. Παράτησα τη δουλειά μου στην ηλικία των 50, τώρα είμαι 51 ετών και λίγο πολύ χωμένος στους λογοτεχνικούς κύκλους. Γι’ αυτό μιλώ για τα χρήματα σα να είναι τόσο σημαντικά. Τα πάντα για την επιβίωση· συγχωρέστε με.

Τέλος πάντων, πείτε μου ό,τι νομίζετε, ναι, όχι, οτιδήποτε…

Επισυνάπτω μια διαφήμιση του εαυτού μου… το πρώτο μου μυθιστόρημα… το έγραψα σε 20 νύχτες. Αν ενδιαφέρεστε μπορείτε να πάρετε επίσης την τελευταία μου ποιητική συλλογή, «ΟΙ ΜΕΡΕΣ ΦΕΥΓΟΥΝ ΜΑΚΡΙΑ ΣΑΝ ΑΓΡΙΑ ΑΛΟΓΑ ΣΤΟΥΣ ΛΟΦΟΥΣ», ίδιος εκδοτικός οίκος, ίδια διεύθυνση, $4. Δεν έχω άλλα αντίγραφα ή κάτι τέτοιο.

Δουλεύω τώρα το δεύτερο μυθιστόρημά μου, με τίτλο «Ο ΠΟΙΗΤΗΣ». Λένε ότι έχει 40 βαθμούς σήμερα. Ωραία, λοιπόν. Πίνω καφέ και στρίβω τσιγάρα και κοιτάζω το δρόμο που ψήνεται και μια κυρία μόλις πέρασε κουνώντας τους γοφούς της μέσα στο στενό λευκό παντελόνι της, και δεν είμαστε ακόμα νεκροί.

Κάντε υπομονή,

Τσαρλς Μπουκόφσκι,
5I24 DeLongpre Ave.
Los Angeles, California, 90027
NO-I-6385

BukowskiLetter

Απαιτείται ένα ιδιαίτερο είδος αφοσίωσης για έναν συγγραφέα προκειμένου να εγκαταλείψει την καθημερινή του εργασία. Όταν ο ποιητής Τσαρλς Μπουκόφσκι το πήρε απόφαση, το 1969, ενώ μόλις που κατόρθωνε να επιβιώνει και να γράφει, επειδή του το ζήτησε ο εκδότης του από την Black Sparrow Press, John Martin, το έκανε με την ίδια σοβαρότητα που επιδείκνυε στο τσιγάρο, στο ποτό, στις γυναίκες και στον γραπτό λόγο. «Έχω τις εξής επιλογές», ανέφερε σε ένα γράμμα εκείνη την εποχή, «να παραμείνω στο ταχυδρομικό γραφείο και να τρελαθώ… ή να φύγω από εκεί, να το παίζω συγγραφέας και να πεινάσω. Και αποφάσισα να πεινάσω». Αργότερα, το 1971, έγραψε το παραπάνω γράμμα, ως απάντηση σε μια πρόσκληση για μια ανάγνωση στη Φλόριντα. Η αμοιβή του: αεροπορική μετάβαση από το Λος Άντζελες στη Φλόριντα, παραλαβή από και προς το αεροδρόμιο, εξασφαλισμένη διαμονή, και 200 δολάρια.

Έχοντας ήδη περάσει δύο χρόνια εργαζόμενος αποκλειστικά ως συγγραφέας (και έχοντας ξοδέψει τις πρώτες είκοσι νύχτες αυτής της περιόδου συντάσσοντας μανιωδώς το πρώτο του μυθιστόρημα, «Το ταχυδρομείο»), ο Μπουκόφσκι γρήγορα σχημάτισε μια ιδέα για το τι σημαίνει αυτό που αποκαλεί «λογοτεχνικοί κύκλοι». Κάνει ένα διακριτικό υπαινιγμό για τις ποιητικές υπηρεσίες τους: «Ο Auden παίρνει 2.000 για κάθε ανάγνωση, ο Ginsberg 1.000, όπως βλέπετε είμαι φθηνός. Μια πραγματική πουτάνα». Εύκολα μπορώ να φανταστώ τον Μπουκόφσκι να πληκτρολογεί το γράμμα αυτό στο γραφείο του, μπροστά στο παράθυρο του –συμβολικού πια- bungalow του, πάνω στη λεωφόρο De Longpre ένα άλλο καυτό καλοκαίρι, 42 χρόνια νωρίτερα, όχι απλά επειδή περιγράφει τον εαυτό του να το κάνει: «Λένε ότι έχει 40 βαθμούς σήμερα. Ωραία, λοιπόν. Πίνω καφέ και στρίβω τσιγάρα και κοιτάζω το δρόμο που ψήνεται και μια κυρία μόλις πέρασε κουνώντας τους γοφούς της μέσα στο στενό λευκό παντελόνι της, και δεν είμαστε ακόμα νεκροί». Αν ποτέ δεν είχατε την ευκαιρία να δείτε τον Μπουκόφσκι να διαβάζει ο ίδιος, μπορείτε να δείτε αυτή την τελευταία δημόσια ανάγνωσή του, στο Redondo Beach, το 1980.

υγ.  blog :

Σήμερα (9/3) συμπληρώνονται 20 χρόνια από τον θάνατο του Τσάρλς Μπουκόφκσι

Πηγή: Open Culture

αναδημοσίευση: dim art