Πολύ φοβάμαι πως δεν έχουμε γυρίσει μόνο εξήντα και εβδομήντα χρόνια πίσω.  Η Ελλάδα και οι Έλληνες φλερτάρουν με την πραγματικότητα του Μεσαίωνος. Και είναι άγνωστη εποχή για μας. Ανεξερεύνητα νερά ούτως ειπείν.  Η “ενωμένη”, διαφωτισμένη, αναγεννημένη (τι ειρωνεία)  Ευρώπη μας ρίχνει στην άβυσσο της σκοτεινής περιόδου με τη βοήθεια των εδώ, βεβαίως, υποτακτικών της.

Ο Μεσαίωνας, η εποχή των μαγισσών, του ολοκληρωτικού παπισμού, της τυφλής πίστης, της αμάθειας και της καταπίεσης ουδέποτε ήρθε σε επαφή με τον ελληνισμό, ούτε καν ως χάδι. Την ίδια εποχή, το μοναδικό φως, το οποίο όλο και δυνάμωνε, ήταν το Βυζάντιο. Σαφώς υπήρχαν και κάποιες σκοτεινές στιγμές, αλλά ουδέποτε μεγάλες σε διάρκεια για μια χιλιόχρονη αυτοκρατορία και φυσικά δεν επιδέχονται συγκρίσεως με την άλλη πλευρά των ιπποτών.  Η ορθόδοξη εκκλησία δε,όντας σαφώς λιγότερο δογματική και άκαμπτη όχι μόνο συνετέλεσε στη διατήρηση του εληνικού τρόπου σκέπτεσθαι αλλά και τον εξέλιξε. Συμμετέχοντας ενεργά, δημιούργησε σχολές, συνεισέφερε για τους φτωχούς δίνοντας τους, πέρα από τροφή και στέγη, εκπαίδευση και γνώση.

Δυστυχώς ο  Σαμαράς και οι συνεργάτες του διέβησαν τον Ρουβίκωνα. Δεν ξέρω αν έχετε δει τον Άρχοντα Δαχτυλιδιών, αλλά τον φαντάζομαι ως άλλον Σάουρον μαζί με τα τσιράκια του τα ορκς και τα τελώνια να απεργάζονται και να μηχανεύονται εμετικά σχέδια παραμονής τους στην εξουσία. Έχουν περάσει στην άλλη πλευρά του ποταμού, αναζητώντας πως θα διατηρήσουν το δαχτυλίδι της ισχύος και της σαγηνευτικής εξουσίας. Έχουν κατά πως φαίνεται και την ευλογία των επίγειων αντιπροσώπων του Θεού, την σημερινή Ορθόδοξη Εκκλησία, η οποία με τη σιωπηρή της στάση τέσσερα χρόνια τώρα εγκρίνει τις θυσίες του λαού. Ανερυθρίαστα, μάλιστα, σιγοντάρει με την στάση της την μεσαιωνική και σκοταδιστική προπαγάνδα, η οποία έχει εξαπολυθεί από τ0 Μαξίμου,  εναντίον του ηγέτη της αξιωματικής αντιπολίτευσης κ. Τσίπρα . Στη πυρά, στη πυρά! Η ηχώ από το αμαρτωλό παρελθόν είναι εκκωφαντική και ανησυχητική.

Ο ηγέτης του ποίμνιου, ο σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, είναι ανεξηγήτως απών, δικαιολογώντας με τη στάση του τα επαίσχυντα εγκλήματα που διαπράττονται εις βάρος του ελληνικού λαού. Δεν γνωρίζω τι γνώμη έχετε εσείς για το πως πρέπει να είναι ένας ταγός (πολιτικός είτε θρησκευτικός)· μονάχα ένα είναι σίγουρο: δεν δικαιούται της σιωπής. Αμέτοχος φαντάζει από το Ναό του ο Αρχιεπίσκοπος. Από την άλλη, πρέπει να ζει και να ανασαίνει, διότι βλέπουμε μετά από δύο προσπάθειες πως θα περάσει η τροπολογία για την περιουσία της Εκκλησίας. Τρίτη και φαρμακερή. Δυσκολεύομαι να πιστέψω πως θεωρεί η Εκκλησία ότι θα πουλήσει σε καλές τιμές τα φιλέτα, ανά την Ελλάδα,  που υπό άλλες συνθήκες αξίζουν τα πολλαπλάσια.

Από την δραστήρια Εκκλησία του πεφωτισμένου Βυζαντίου στην πλήρως αμέτοχη, με επενδυτικές επιδιώξεις,  Εκκλησία της μεταπολιτευτικής Ελλάδος του Σαμαρά. Ποιος είπε πως δεν θα ζήσουμε νέες ιστορικές εμπειρίες;

Πηγή : Επίγονος