Στη συνάντηση Κέρι – Βενιζέλου, ο πρώτος έθεσε θέμα για την απόδραση του Ξηρού και διερωτήθηκε “πώς είναι δυνατόν να δίνετε άδεια σε καταδικασμένους για τρομοκραττική δράση”. Ο “υπερήφανος” εθνικά ΥΠΕΞ Βενιζέλος απάντησε μιλώντας “για κακή εφαρμογή ενός κακού νόμου”. Αφού δέχθηκε αδιαμαρτύρητα την παρατήρηση του Κέρι, θεώρησε σωστό να χαρακτηρίσει κακό ένα νόμο, που έχει ψηφίσει η ελληνική Βουλή. Λες και ήταν ο δικός του νόμος περί ευθύνης υπουργών.

Μετά το “ευχαριστούμε τους Αμερικανούς” του Σημίτη για τα Ίμια, ήρθε το “μειώσαμε το βιοτικό επίπεδο των Ελλήνων κατά 35% με τη βοήθεια της ΕΕ” και το “we delivered” του Σα(χλα)μαρά. Και τελευταίο δείγμα “υπερήφανης” πολιτικής των εκπροσώπων του προτεκτοράτου, το “κακή εφαρμογή ενός κακού νόμου” του Βενιζέλου.

Αυτή ήταν η απάντηση στον Κέρι. Αντί να του υπενθυμίσει ότι το FBI ακόμα “ψάχνει” τον Πρόεδρο της Union Carbide, που καταζητείται για τη διαρροή στο εργοστάσιο εντομοκτόνων της εταιρίας στη Μποπάλ της Ινδίας το 1984. Δυστύχημα που είχε σαν αποτέλεσμα το θάνατο 15.000 με 25.000 ανθρώπων και την αναπηρία εκατοντάδων χιλιάδων. Δυστύχημα που μέχρι σήμερα κατατάσσει αυτή τη διαρροή ως το χειρότερο βιομηχανικό ατύχημα, που έχει γίνει στον κόσμο.

Γνώριζα ότι οι Αμερικανοί θεωρούν φυσικό πράγμα την επέμβαση στα εσωτερικά θέματα μιας άλλης χώρας. Γνώριζα ότι πολλές φορές είτε έχουν επέμβει στρατιωτικά, είτε δημιούργησαν τοπικές χούντες, όπως έκαναν στην Ελλάδα το 1967. Αυτό που δεν φανταζόμουν είναι το πόσο δουλοπρεπής είναι η ελληνική πολιτική ηγεσία.

Πηγή : Swell