benito

xaralabopoulosΤου Χρίστου Χαραλαμπόπουλου

Σε κάποιους, αφελείς, προξένησε έκπληξη. Η φρασεολογία που χρησιμοποίησε ο Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και διακεκριμένος αντισυνταγματολόγος, μιλώντας στην κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματός του για να χαρακτηρίσει την πολιτική συμπεριφορά του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Κατ’ αυτόν, οι άνθρωποι του ΣΥΡΙΖΑ «καλλιεργούν το υπόστρωμα του εκχυδαϊσμού και του εκφασισμού της κοινωνίας. Για την ακρίβεια», είπε, «θα μου επιτρέψετε να πω μια φράση και ζητάω συγγνώμη από εσάς και τους ακροατές μας, εκτσογλανισμού της ελληνικής κοινωνίας».

Νομίζω ότι ο κ. Αντιπρόεδρος παραφέρθηκε λόγω της ψυχολογικής πίεσης που υφίσταται, καθώς διαπιστώνει πως οι προσωπικοί πολιτικοί του σχεδιασμοί κινδυνεύουν σοβαρά να πάνε άκλαυτοι και ο ίδιος να μπει σε περιπέτειες, που κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει το -έστω μακρινό- ενδεχόμενο να καταλήγουν σε ένα ριγέ παράθυρο. Όπως όλοι έχουμε καταλάβει, ο κ. Αντιπρόεδρος υποφέρει από το σύνδρομο «Ιζνογκούντ». Θέλει να γίνει χαλίφης στη θέση του χαλίφη, εν προκειμένω πρωθυπουργός.

Έκανε υπομονή και προετοιμαζόταν τόσα χρόνια για το αξίωμα. Υπηρέτησε πιστά τη διαπλοκή με τη συνταγματική αυθεντία του, προσδοκώντας κάποια στιγμή στην επιβράβευση, επειδή γνωρίζει καλά πώς λειτουργεί το πολιτικό σύστημα που καλλιέργησε και στο οποίο βασίστηκε ο δικομματισμός. Εκανε υπομονή όταν η διαπλοκή θεωρούσε κάποιον άλλο κατάλληλο για τα συμφέροντά της και μέσω των μηχανισμών της, τον επέβαλε στην κοινή γνώμη. Παρέδιδε μαθήματα κομματικού πατριωτισμού γιατί χρειαζόταν συμμάχους και χρόνο για να διαμορφώσει τους μηχανισμούς που θα χρησιμοποιούσε για να ελέγξει το κόμμα. Το όχημα για την πρωθυπουργία. Οργιζόταν -και κάποιες φορές δεν μπορούσε να το κρύψει- όταν έβλεπε άλλους με πολύ μικρότερη ευφυΐα, να γίνονται πρωθυπουργοί χάριν των συνθηκών.

Ο κ. αντιπρόεδρος, ως αλαζών πρώτα και πάνω από όλα, θεωρεί τον εαυτό του ευφυέστερο όλων και γι’ αυτό ακριβώς θεωρεί ότι η πρωθυπουργία του «οφείλεται». Αντιλαμβανόμενος, λοιπόν, ότι η εγχώρια διαπλοκή δεν παίζει και τόσο μεγάλο ρόλο στα πράγματα πλέον, ο κ. Αντιπρόεδρος είδε την ευκαιρία που ονομάζεται «ελληνική προεδρία της Ε.Ε.» και επένδυσε εκεί. Το Υπουργείο Εξωτερικών θα κάνει όλο το παιχνίδι. Θα μοιράσει όλη την τράπουλα της διαχείρισης της προεδρίας. Θα πάρει όλη την πίτα της προβολής. Θα είναι ο προνομιακός συνομιλητής του ηγετικού κατεστημένου της Ε.Ε. που καθορίζει πλέον σε μεγάλο βαθμό τα πράγματα στην αποικία. Ο κ. Αντιπρόεδρος, λοιπόν, θα έχει την ευκαιρία να θυμίσει σε αυτό το ηγετικό κατεστημένο πόσο πρόθυμος, ικανός και διαθέσιμος είναι, ώστε όταν έρθει η ώρα να αποτελεί την πρώτη επιλογή.

Οι επικοινωνιακοί χειρισμοί

Ήταν πρόθυμος και ικανός στον τρόπο που πούλησε επικοινωνιακά τη «σωτηρία του PSI» και της αναγκαιότητας της υπαγωγής της σύμβασης στο αγγλικό δίκαιο. Στον τρόπο που πούλησε επικοινωνιακά το «προσωρινό χαράτσι» στους λογαριασμούς της ΔΕΗ. Ο κ. Αντιπρόεδρος ελπίζει ότι μία κάποια καλή κίνηση από το ηγετικό κατεστημένο της Ε.Ε. (κάποια παράταση εξόφλησης του χρέους, μία μείωση επιτοκίου, μία επιπλέον δανειακή βοήθεια με όρους) μέχρι τις ευρωεκλογές θα προσφέρει μία σανίδα σωτηρίας στην προϊούσα φθορά της κυβέρνησης και των κομμάτων που την αποτελούν. Αυτή τη σανίδα σωτηρίας (που θα είναι το ίδιο «σωτήρια» ή περισσότερο από το PSI), φυσικά, θα την πουλήσει σαν αποτέλεσμα των δικών του χειρισμών.

Ο κ. αντιπρόεδρος ελπίζει αυτή η σανίδα σωτηρίας να βάλει ένα φραγμό στη διαρκώς αυξανόμενη κοινωνική οργή που φέρνει τον ΣΥΡΙΖΑ όλο και πιο κοντά στη νίκη στις εκλογές και την πιθανή διακυβέρνηση του τόπου. Ελπίζει να διαμορφωθούν έτσι τα αποτελέσματα ώστε να είναι η πρώτη επιλογή του ευρωπαϊκού κατεστημένου για την πρωθυπουργία, αφού ο Σαμαράς χρησιμοποιήθηκε και πάλιωσε.

Γνωρίζει ότι αν ο ΣΥΡΙΖΑ αναλάβει τη διακυβέρνηση, κάτι τέτοιο θα τον βάλει σε περιπέτειες γιατί έχει πολλούς σκελετούς στην ντουλάπα του. Αλλά ακόμη και αν το κόμμα του πάει άκλαυτο και το εσωτερικό δεν τον σηκώνει, θα έχει δώσει τα διαπιστευτήριά του για μία καλή θέση στο γραφειοκρατικό διευθυντήριο των Βρυξελλών, έστω.

Ο φόβος του παλιού

Όμως, όλοι αυτοί οι σχεδιασμοί του κ. Αντιπροέδρου και διακεκριμένου αντισυνταγματολόγου κινδυνεύουν να πάνε περίπατο επειδή κάτι «μειράκια της πολιτικής» δεν δείχνουν κανένα σεβασμό στους «παλιούς» σαν τον ίδιο και την ιεραρχία στον δικομματισμό. Που δεν περιμένουν τη σειρά τους και βιάζονται να ανέβουν στο σκαλί που δεν έχει ανέβει ακόμη μία διάνοια, όπως αυτός. Δεν γνωρίζω αν ο ΣΥΡΙΖΑ θα αναλάβει τη διακυβέρνηση του τόπου και πολύ περισσότερο αν δικαιώσει τις προσδοκίες εκείνων που θα τον ψηφίσουν. Εκείνο που καταλαβαίνω είναι ότι ο κ. Αντιπρόεδρος ως «παλιός», ως διαχειριστής ενός μηχανισμού και ενός φορτίου αξιών που μας έφθασε μέχρις εδώ και έχει σκουριάσει, αντιλαμβάνεται στο πρόσωπο του Αλέξη Τσίπρα, του νέου, του ανυπάκουου, του «άσχετου», το «τσογλάνι» που θα τον βάλει στο περιθώριο της ιστορίας. Αυτή την περιθωριοποίηση, η αλαζονεία του δεν μπορεί να την ανεχθεί. Ο κ. Αντιπρόεδρος και διακεκριμένος αντισυνταγματολόγος είναι ανίκανος να αντιληφθεί ότι στο σημείο που μας οδήγησε ο ίδιος και οι ομοίοι του, μία κοινωνία από «τσογλάνια» είναι απείρως προτιμότερη από μία κοινωνία «Βενιζέλων», αν και αμφιβάλλω σοβαρά για την επιβίωση της δεύτερης με τόσα «ΕΓΩ» μαζεμένα.

Πηγή : sportday